Νοε 15 2014

Οι εκπαιδευτικοί και οι αργίες τους

Οι εκπαιδευτικοί και οι αργίες τους (ας το διαβάσουν όλοι οι γονείς)Με αφορμή τις εκλογές των Εκπαιδευτικών για τα υπηρεσιακά τους συμβούλια και την αργία που ορίστηκε για τη μέρα αυτή διάβασα πολλά πικρόχολα σχόλια από πολλούς, που βρήκαν ευκαιρία να μετρήσουν και να ξαναμετρήσουν τις μέρες που κάαααααθονται. Είναι χρήσιμο να γνωρίζουν όμως ότι:

1)Τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο που γίνονται οι εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια δεν τα ορίζουν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι, αλλά το υπουργείο παιδείας.

2) Η διαδικασία είναι υπηρεσιακή, που σημαίνει ότι τη μέρα αυτή γίνεται η στελέχωση των υπηρεσιακών κρατικών οργάνων με τα αιρετά μέλη του, τα οποία ασχολούνται σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο με θέματα οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών του υπουργείου παιδείας.

3) Οι Εκπαιδευτικοί δεν είναι οι νταντάδες των παιδιών, αλλά οι δάσκαλοί τους. Με όσους μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά των δύο ρόλων, μπορούμε ίσως να συζητήσουμε και για άλλα πράγματα. Να μιλήσουμε για παράδειγμα για τη συμβολική διάσταση κάθε πράξης, που γίνεται στο σχολείο. Θα μπορούσε με τη λογική κάποιων να γίνεται μάθημα στα σχολεία την 28η Οκτωβρίου, την 25η Μαρτίου, των Τριών Ιεραρχών κ.λ.π. και να γίνονται οι γιορτές και οι παρελάσεις τα απογεύματα. Φαντάζομαι ότι η αργία γι” αυτές τις μέρες δίνεται για να εμπεδωθεί στη συνείδηση των παιδιών ότι πρόκειται για πολύ σημαντικές στιγμές για τον Ελληνισμό. Οι εκλογικές διαδικασίες, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, είναι επίσης σημαντικά γεγονότα της σχολικής ζωής, Οι γιορτές, οι εκδρομές, οι σχολικές εκδηλώσεις, ακόμα και οι αργίες   είναι κομμάτια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πολλές φορές απαιτούν την παρουσία και τη συμμετοχή των Εκπαιδευτικών ατελείωτες ώρες πέρα από ωράρια και υπηρεσιακές υποχρεώσεις.

4) Οι διακοπές σε τακτά χρονικά διαστήματα δε γίνονται σαν χάρισμα στους Εκπαιδευτικούς, αλλά είναι παιδαγωγική ανάγκη επιστημονικά αποδεκτή από όλα τα σοβαρά εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης (για να μη πάμε πιο μακριά) ανά δύο μήνες τα σχολεία έχουν μια εβδομάδα τουλάχιστον διακοπές και αυτό όχι φυσικά σαν χάρη στους Εκπαιδευτικούς. Αν για κάποιους είναι βαρύ να μας βλέπουν να καθόμαστε στις διακοπές των μαθητών, τότε ας εισηγηθούν να μη πληρωνόμαστε το διάστημα αυτό. Όπως φυσικά οι πυροσβέστες δεν θα πληρώνονται τις μέρες που δεν θα υπάρχει φωτιά, οι στρατιωτικοί, όταν δεν έχουμε πόλεμο, οι αστυνομικοί, όταν δεν υπάρχει παρανομία, οι εφοριακοί, όταν λήγει η περίοδος υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ και στη ΔΕΗ, όταν δεν υπάρχουν βλάβες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, όταν τ” αφεντικό δεν κάνει τζίρο κ.ο.κ.

5) Η δουλειά του Εκπαιδευτικού έχει πολλά πλεονεκτήματα (διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα, καλοκαιριού, καθημερινή συνεργασία με νέα παιδιά), που συνήθως σχολιάζονται από τους άλλους εργαζόμενους, αλλά και πολλές ιδιαιτερότητες, καθώς αν αποτύχει σε έναν από τους ρόλους του (παιδαγωγός, επιστήμονας, ηθοποιός, ψυχολόγος) η ζωή του μέσα στο σχολείο γίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Δε μπορεί να κρυφτεί πίσω από κανένα γραφείο. Κάθε ανθρώπινο ελάττωμα μπαίνει στο μεγεθυντικό φακό των παιδιών και φτάνει στα σπίτια όλων.  Κάθε μέρα είναι μόνος απέναντι σε παιδιά και έφηβους που κουβαλούν μαζί τους τα βιώματα και τις χαρές ή τις λύπες πολλών διαφορετικών οικογενειών. Έχουν καθημερινά μπροστά τους και πρέπει να διαχειριστούν τη δυστυχία που κάθεται δίπλα-δίπλα με την ευτυχία, την κωμωδία με το δράμα, την ευφυΐα με τη βλακεία, την πονηριά με την αθωότητα,  τον πλούτο με τη φτώχεια. Η προετοιμασία για τα αντικείμενα της διδασκαλίας του, η εργασία που κουβαλάει  στο σπίτι για τον έλεγχο των εργασιών των μαθητών του, που χρειάζονται πολλές ώρες αθέατες στους πολλούς, είναι το πιο εύκολο μέρος της δουλειάς του.

Η απαξίωση του δασκάλου και η μίζερη καταμέτρηση των ωρών που δουλεύει ή κάθεται, σε κάθε ευκαιρία οδηγεί στην υποβάθμιση του θεσμικού του ρόλου στα μάτια των παιδιών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα που έχει να διαμορφώνει συνειδήσεις και χαρακτήρες.

Όπως σοφά έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης «Κατουράς στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι»!

 

Πηγή : http://2glor.blogspot.gr

Νοε 14 2014

Προειδοποιητικά σημάδια για την εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών

Νοεμβρίου 13, 2014

Οι μαθησιακές δυσκολίες διαφέρουν από παιδί σε παιδί. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να αγωνίζεται για να διαβάσει ένα κείμενο ενώ ένα άλλο μπορεί να έχει την ικανότητα να διαβάσει ένα ολόκληρο βιβλίο, να δυσκολεύεται όμως στα μαθηματικά. Αυτό το παράδειγμα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζονται ποικιλοτρόπως.

Οι μαθησιακές δυσκολίες δεν εμφανίζονται ξαφνικά αλλά ήδη το παιδί παρουσιάζει κάποια πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια κατά την προσχολική ηλικία. Οι εκδηλώσεις των μαθησιακών δυσκολιών δεν παραμένουν ίδιες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του. Τα συμπτώματα ποικίλλουν και διαφέρουν ανάλογα με τη σοβαρότητα, τη μορφή, την ηλικία και το φύλο. Η αδυναμία συγκέντρωσης είναι ένα από τα κύρια συμπτώματα εκδήλωσης μαθησιακών δυσκολιών, που παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες.                                        

Συγκεκριμένα, στην προσχολική ηλικία τα σημάδια που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα εξής:

· Η καθυστερημένη έναρξη της ομιλίας που δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια και προβλήματα άρθρωσης.

· Η κινητική ανωριμότητα τόσο σε επίπεδο λεπτής κινητικότητας όσο και αδρής. Ο φτωχός κινητικός έλεγχος σε δεξιότητες που αφορούν στη χρήση του μολυβιού ή του ψαλιδιού, με συνέπεια το παιδί να είναι αδέξιο στη ζωγραφική ή στην αντιγραφή σχεδίων.

· Η δυσκολία στο λόγο. Συχνά οι μαθησιακές δυσκολίες συσχετίζονται με προβλήματα λόγου τα οποία προϋπάρχουν (δυσκολίες στη σωστή εκφορά και άρθρωση, καθώς και δυσκολίες ακουστικής διάκρισης ήχων που μοιάζουν, όπως για παράδειγμα «μπ, π, β, φ»).

· Η ελλιπής αντίληψη της ομοιοκαταληξίας σε λέξεις είναι μια αξιόπιστη ένδειξη για δυσκολίες στη μετέπειτα κατάκτηση σημαντικών γνωστικών δεξιοτήτων, όπως αυτή της ανάγνωσης.

· Η δυσκολία εκμάθησης των γραμμάτων και των αριθμών, των ημερών της εβδομάδας, των μηνών και των εποχών.

· Η αργή ανάπτυξη του λεξιλογίου με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αρνητικά πολλές φορές η ικανότητα διήγησης, λόγω δυσκολίας εντοπισμού της κατάλληλης λέξης.

· Η διάσπαση προσοχής.

· Η προβληματική αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά της ηλικίας του.

· Η δυσκολία ακολουθίας απλών εντολών.

 

Όσον αφορά την σχολική ηλικία, τα σημάδια είναι τα εξής:

· Η δυσκολία συνδυασμού των ήχων με τα φωνήματα για να φτιάξει μια συλλαβή.

· Οι αντικαταστάσεις φωνημάτων σε ελάχιστα ζεύγη λέξεων όπως πόδι αντί για βόδι, οι μεταθέσεις φωνημάτων καθώς και οι αλλοιώσεις.

· Η σύγχυση κατά την εκμάθηση της προπαίδειας καθώς και των αριθμητικών πράξεων.

· Η καθυστερημένη ανάκληση γεγονότων.

Αυτές οι ενδείξεις σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κι αποδείξεις. Αυτό σημαίνει πως όταν ένα παιδί παρουσιάσει κάποια από τις παραπάνω δυσκολίες δεν είναι αναγκαίο να εμφανίσει και μαθησιακές δυσκολίες. Απλά, έπειτα από έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει μεγάλο ποσοστό παιδιών που είχε δυσκολίες λόγου στην προσχολική ή στην σχολική ηλικία και μετά εμφάνισε μαθησιακές δυσκολίες. Αυτό που θα ήταν σκόπιμο να αναφερθεί είναι ότι οι γονείς θα πρέπει να έρθουν σε άμεση επικοινωνία με τον ειδικό το συντομότερο δυνατό όταν παρατηρήσουν κάποια δυσκολία στα παιδιά τους, διότι όσο γρηγορότερα αρχίσει η παρέμβαση τόσο συντομότερα θα επιλυθεί το πρόβλημα τους.

(American Speech – Language Hearing Association, 1987).

Μαριλή Δαφνή – Λογοθεραπεύτρια

Πηγή: www.myxalandri.gr

Νοε 05 2014

Η διδακτέα − εξεταστέα ύλη των μαθημάτων Β΄ τάξης ΓΕΛ 2014-2015

ΦΕΚ-Εξεταστέα Ύλη Β” Λυκείου 2014-2015

Νοε 01 2014

Οι «νευρομύθοι» στην εκπαίδευση

ΚΩΣΤΑΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

Το 43% των Ελλήνων εκπαιδευτικών πιστεύει πως ο άνθρωπος χρησιμοποιεί μόλις το 10% του εγκεφάλου του, ένας βαθμός αποδοχής που κατέταξε την Ελλάδα στην τελευταία θέση ανάμεσα σε πέντε χώρες, όπου έγινε η σχετική έρευνα για τους πιο διαδεδομένους «νευρομύθους».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί μόλις το 10% του εγκεφάλου του». «Κατά κανόνα, κάθε παιδί είναι είτε οπτικός, είτε ακουστικός, είτε κιναισθητικός τύπος, κάτι που σημαίνει πως αποδίδει καλύτερα όταν του παρέχονται ερεθίσματα τα οποία ταιριάζουν στο μαθησιακό του προφίλ». «Η κατανάλωση αναψυκτικών με ζάχαρη και σνακ μειώνει την προσοχή των μαθητών».

Αυτοί είναι μερικοί από τους «νευρομύθους» που έχουν σημαντική απήχηση σε εκπαιδευτικούς αρκετών χωρών, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Οπως έχει ορισθεί από τον ΟΟΣΑ, «νευρομύθος» είναι μια εσφαλμένη αντίληψη που δημιουργείται από παρανόηση, από λανθασμένη ανάγνωση ή λανθασμένη αναφορά σε επιστημονικά δεδομένα από τις έρευνες του εγκεφάλου. Εσφαλμένες αντιλήψεις που, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, επηρεάζουν τις εκπαιδευτικές πρακτικές των δασκάλων και των καθηγητών που τις ασπάζονται.

Πρόσφατο άρθρο του Paul Howard Jones από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, ο οποίος θεωρείται πρωτοπόρος σε θέματα εκπαίδευσης και νευροεπιστήμης, συγκρίνει τον βαθμό αποδοχής επτά διαδεδομένων «νευρομύθων» –ανάμεσα στους οποίους και οι παραπάνω– από εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα, τη Βρετανία, την Τουρκία, την Κίνα και την Ολλανδία. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στα μέσα Οκτωβρίου στο περιοδικό Nature Reviews Neuroscience και βασίστηκε σε μελέτες που έγιναν επιμέρους σε κάθε χώρα.

Οσον αφορά την Ελλάδα, η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την κ. Κορίνα Δεληγιαννίδη, συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ. «Τα στοιχεία προέκυψαν από ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 217 δασκάλων και καθηγητών από διάφορες πόλεις και χωριά. Ηταν η πρώτη απόπειρα που έγινε ποτέ να μελετηθεί εμπειρικά η απήχηση αυτών των επιστημονικά αστήρικτων αντιλήψεων στην εγχώρια εκπαιδευτική κοινότητα», λέει η ίδια στην «Κ».

Από το άρθρο προκύπτει πως το 43% των Ελλήνων εκπαιδευτικών πιστεύει πως ο άνθρωπος χρησιμοποιεί μόλις το 10% του εγκεφάλου του, ένας βαθμός αποδοχής που κατέταξε, πάντως, την Ελλάδα στην τελευταία θέση ανάμεσα στις πέντε χώρες. Επιπλέον, το 74% δήλωσε πως πιστεύει ότι οι γνωσιακές διαφορές των παιδιών μπορούν να εξηγηθούν από την κυριαρχία του δεξιού ή του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, το 46% ότι συμφωνεί πως τα ζαχαρούχα ποτά μειώνουν την προσοχή, ενώ το 11% πως η ημερήσια κατανάλωση λιγότερων από 6-8 ποτηριών νερού την ημέρα μπορεί να συρρικνώσει τον εγκέφαλο.

Αναφορικά με τους τρεις παραπάνω «νευρομύθους», οι θετικές απαντήσεις έφεραν την Ελλάδα στην προτελευταία θέση. Αντίθετα, στη χώρα μας καταγράφηκε το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό (33%) αποδοχής της άποψης πως δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν με την εκπαίδευση τα γνωσιακά προβλήματα που σχετίζονται με αναπτυξιακές διαφορές στη λειτουργία του εγκεφάλου. «Από την άλλη πλευρά, είναι εντυπωσιακό πώς ορισμένοι “νευρομύθοι” είναι τόσο διαδεδομένοι σε χώρες με πολύ διαφορετικές κουλτούρες, όπως η πεποίθηση για τον οπτικό, ακουστικό και κιναισθητικό “τύπο μαθητή”», συμπληρώνει η κ. Δεληγιαννίδη. Μια πεποίθηση που το άρθρο δείχνει πως κυριολεκτικά «σαρώνει» παντού, καθώς το μικρότερο ποσοστό αποδοχής της ήταν 93% στις ΗΠΑ, ενώ στη χώρα μας άγγιξε το 96%.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, για τη μεγάλη αποδοχή πεποιθήσεων για τον εγκέφαλο που δεν έχουν επιστημονική θεμελίωση, ένας καθοριστικός παράγοντας είναι η ανεπαρκής «επικοινωνία» μεταξύ των εκπαιδευτικών, των νευροεπιστημόνων αλλά και των φορέων χάραξης πολιτικής. «Επίσης, η επικράτηση αυτή τονίζει ότι η γνώση από τις νευροεπιστήμες δεν εντάσσεται ικανοποιητικά στις σπουδές των εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να μην έχουν επαρκή κριτική προσέγγιση των μη επιστημονικά αποδεδειγμένων πληροφοριών σχετικά με τη λειτουργία του εγκεφάλου», προσθέτει η συνεργάτις του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.

Σε πρακτικό επίπεδο, η συνέπεια είναι πως, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, έχουν εμφανιστεί εμπορικά εκπαιδευτικά προγράμματα που προωθούνται ως «brain based», χωρίς όμως την ύπαρξη ισχυρών επιστημονικών ευρημάτων που να δικαιολογούν αυτό τον χαρακτηρισμό. «Παράλληλα, εκπαιδευτικοί που πραγματικά θέλουν να βοηθήσουν τους μαθητές τους δεν θα έχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα εάν, για παράδειγμα, παρουσιάζουν πληροφορίες μόνο με οπτικό τρόπο στους “οπτικού τύπου” μαθητές και μόνο με ακουστικό στα παιδιά “ακουστικού τύπου”», σημειώνει η κ. Δεληγιαννίδη.

Η επιλογή των μεθόδων διδασκαλίας και ο ρόλος της νευροεπιστήμης

Γνωστός με το όνομα «Νευροεπιστήμη και εκπαίδευση», «Εκπαιδευτική νευροεπιστήμη», «Εγκέφαλος, νους και εκπαίδευση» ή διεθνώς «NeuroEducation», ο κλάδος ο οποίος μελετά τις εγκεφαλικές διεργασίες που εμπλέκονται στη διαδικασία της μάθησης βρίσκεται σε πολύ αρχικά στάδια. Εξίσου σε αρχικά στάδια βρίσκεται και η μελέτη των αντιλήψεων που έχουν οι εκπαιδευτικοί για τη λειτουργία του εγκεφάλου και πώς αυτές επηρεάζουν τις μεθόδους διδασκαλίας που επιλέγουν.

Για παράδειγμα, η έρευνα στην Ελλάδα έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν στην πλειονότητά τους διαφορετική άποψη απ’ ό,τι στις υπόλοιπες χώρες σχετικά με τη σχέση του εγκεφάλου και του νου. Πιο συγκεκριμένα, το 72% των Ελλήνων εκπαιδευτικών συμφώνησαν ότι ο νους είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας του πνεύματος ή της ψυχής στον εγκέφαλο, μια άποψη που είχε μόλις 15% ποσοστό αποδοχής στη Βρετανία. «Ωστόσο, μένει να αποδειχθεί αν τέτοιες διαφορές είναι αποτέλεσμα πολιτισμικών παραγόντων όπως της θρησκείας και, ακόμη περισσότερο, αν επηρεάζουν τις εκπαιδευτικές πρακτικές», επισημαίνει η κ. Δεληγιαννίδη.
Πάντως, η «επικοινωνία» νευροεπιστήμης και εκπαίδευσης μπορεί να «ξορκίσει» ορισμένους μύθους.

Ενδεικτικά, στη χώρα μας παρατηρήθηκε μια πεποίθηση πως υπάρχει ένα βιολογικό όριο στις δυνατότητες κάθε μαθητή, η οποία συνδέεται με την αντίληψη ότι τα γονίδια συμβάλλουν στις ακαδημαϊκές επιδόσεις. «Ωστόσο, τα σύγχρονα ευρήματα έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος χαρακτηρίζεται από πλαστικότητα, κάτι που σημαίνει ότι η λειτουργία του και η συνδεσιμότητά του μπορούν να αλλάξουν. Ετσι, εάν δάσκαλοι και καθηγητές γνωρίζουν πως η εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή του εγκεφάλου και να έχει θετική επιρροή σε όλους, τότε ίσως έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από τους μαθητές τους», τονίζει η επιστημονική συνεργάτις του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.

Παρόλο που η έρευνα έδειξε πως το πρόβλημα είναι υπαρκτό, το αισιόδοξο στοιχείο είναι πως οι εκπαιδευτικοί δείχνουν ενδιαφέρον για τα επιστημονικά ευρήματα γύρω από τη λειτουργία του εγκεφάλου και θέλουν να βελτιώσουν τις πρακτικές τους.

http://www.kathimerini.gr

Νοε 01 2014

Η εγκύκλιος για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχολικού έτους 2014-15

Εγκύκλιος Μεταθέσεων Δ.Ε 2014

Οκτ 30 2014

ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΩΝ / ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΩΝ- ΘΕΩΡΙΑ

                                                                  ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΑ
                         ΕΠΙΘΕΤΩΝ- ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΩΝ
Υπάρχουν τρεις βαθμοί για τα επίθετα και τα επιρρήματα: ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός.               
 
                                            Ι.  Επίθετα
                                            
Α. Ομαλά παραθετικά
Οι καταλήξεις των παραθετικών είναι:
-          τερος, -τερα, -τερον= για το συγκριτικό
-          τατος, – τατη, -τατον=  για τον υπερθετικό
 
Επισημάνσεις:
» Στα παραθετικά σε –ότερος, – ότατος ο χαρακτήρας –ο του θέματος:
α) διατηρείται, όταν η συλλαβή μπροστά από το –ο είναι φύσει ή θέσει μακρόχρονη.
 
Φύσει μακρόχρονη: μια συλλαβή είναι φύσει μακρόχρονη, όταν περιλαμβάνει ένα μακρόχρονο φωνήεν, όπως το ω και το η  (ή κάποιο από τα δίχρονα όπως το α  το υ και το ι, όταν είναι μακρά)  ή  κάποια μακρόχρονη δίφθογγο όπως τα αι, οι, ει, αυ, ευ, ηυ, ου, ᾳ
 
Θέσει μακρόχρονη: μια συλλαβή είναι θέσει μακρόχρονη, αν έχει βραχύχρονο φωνήεν όπως το ο και το ε ή όπως το α  το υ και το ι ( όταν είναι βραχύχρονα) αλλά ύστερα από αυτό ακολουθούν στην ίδια λέξη δύο ή περισσότερα σύμφωνα ή ένα διπλό σύμφωνο (ξ, ψ, ζ).
 
Παραδείγματα:
φύσει μακρόχρονες συλλαβές
ξηρός, ξηρ- ότερος , ξηρ-ότατος
γενναῖος, γεναι-ότερος, γενναι- ότατος*         
 
Σημείωση: Οι δίφθογγοι θεωρούνται μακρόχρονες, με εξαίρεση την αι και την οι, ο οποίες, όταν είναι το τέλος μιας λέξης θεωρούνται βραχύχρονες.
 
θέσει μακρόχρονες συλλαβές
(στο πρώτο παράδειγμα μετά το βραχύ φωνήεν  ακολουθούν δύο σύμφωνα, ενώ στο δεύτερο   παράδειγμα ακολουθεί ένα διπλό)
σεμνός, σεμν-ότερος, σεμν-ότατος            (2 σύμφωνα)
ἔνδοξ-ος, ἐνδοξ-ότερος, ἐνδοξ-ότατος       (διπλό)      
 
 
β) εκτείνεται σε –ω, όταν η συλλαβή μπροστά από το –ο είναι βραχύχρονη.
 
Παραδείγματα:
νέος, νε-ώτερος, νε- ώτατος 
σοφός, σοφ-ώτερος, σοφ-ώτατος               
                 
( Τα ε και ο είναι βραχέα φωνήεντα. Επίσης δεν έπονται της  συλλαβής    περισσότερα από ένα σύμφωνα ή ένα διπλό.)               
 
Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα είναι τα επίθετα: στενός, κενός, ξερός
στενός, στεν-ότερος, στεν-ότατος » αν και η προηγούμενη συλλαβή είναι βραχεία, και δεν έπονται περισσότερα από ένα σύμφωνα ή ένα διπλό, δεν σχηματίζει παραθετικά σε στεν -ώτερος,  στεν- ώτατος                      
                            
Ø      Η συλλαβή με δίχρονο θεωρείται συνήθως βραχύχρονη. Παραδείγματος χάριν στο επίθετο « ἥσυχος» το «υ» είναι βραχύ. Επομένως τα παραθετικά του στους άλλους δύο βαθμούς είναι «ἡσυχώτερος», «ἡσυχώτατος».
 
Ø      Επίσης είναι  βραχύχρονη συλλαβή στα επίθετα που λήγουν σε :
1.      -κος (μαλακός- μαλακώτερος- μαλακώτατος)
2.      -λος(ὁμαλός- ὁμαλώτερος-ὁμαλώτατος)
3.      -νος (πιθανός- πιθανώτερος- πιθανώτατος)
4.      -ρος ( μιαρός- μιαρώτερος- μιαρώτατος)
5.      -τος(δυνατός- δυνατώτερος- δυνατώτατος)
6.      -ος (ἄξιος- ἀξιώτερος – ἀξιώτατος)
7.      -μος (ὠφέλιμος- ὠφελιμώτερος- ὠφελιμώτατος)
8.      -κος ( ἄδικος- ἀδικώτερος- ἀδικώτατος)
9.      -νος
10.  -ρος (γλαφυρός- γλαφυρώτερος- γλαφυρώτατος)
 
Εξαιρέσεις ( με το δίχρονο της παραλήγουσας μακρό) :
1)Τα επίθετα:
1.      τρᾱνός  
2.      ἀνιᾱρός
3.      φλύᾱρος
4.      ἄκρᾱτος
5.      ἀνίᾱτος
6.      ἐπάρᾱτος
7.      ἰσχῡρός
 
Παραδείγματα
πιθανός- πιθανώτερος- πιθανώτατος
αλλά
τρᾱνός – τρανότεροςτρανότατος
μιαρός- μιαρώτερος- μιαρώτατος
αλλά
ἀνιᾱρός- ἀνιαρότερος- ἀνιαρότατος
φλύᾱρος- φλυαρότεροςφλυαρότατος
δυνατός- δυνατώτερος- δυνατώτατος
αλλά
ἄκρᾱτος- ἀκρατότεροςἀκρατότατος
ἀνίᾱτος- ἀνιατότερος- ἀνιαρότατος
ἐπάρᾱτος- ἐπαρατότερος- ἐπαρατότατος
γλαφυρός- γλαφυρώτερος- γλαφυρώτατος
αλλά
ἰσχυρός- ἰσχυρότερος- ἰσχυρότατος
 
 
 
 
2)      Τα επίθετα:
1.      λιτός
2.      ἀκριβός
3.      ψιλός
4.      στυφός
5.      πρᾶος
 
3) Επίθετα σύνθετα με δεύτερο συνθετικό τα ουσιαστικά:
1.      –θυμός
2.      -κῦρος
3.      –κίνδυνος
4.      -νίκη
5.      -λύπη
6.      -τιμή
7.      -ψυχή
 
Παράδειγμα:
ἔντιμος ( έχει δεύτερο συνθετικό τη λέξη τιμή. Επομένως το δίχρονο «ι» είναι μακρό)
Άρα :ἔντιμος- ἐντιμότερος- ἐντιμότατος
 
Συνοπτικός κανόνας:
Τα δίχρονα των επιθέτων πριν την κατάληξη είναι βραχέα με εξαίρεση τα :
1)      τρανός, ἀνιαρός, φλύαρος, ἄκρατος, ἀνίατος, ἐπάρατος, ἰσχυρός
2)      λιτός ,ἀκριβός, ψιλός, στυφός, πρᾶος
3)      τα σύνδετα με τις λέξεις:
θυμός, -κύρος, – κίνδυνος, – νίκη,- λύπη,- τιμή, – ψυχή
 
                              Αναλογικός σχηματισμός παραθετικών
 
έστερος, -έστατος
1.      Τα παραθετικά των επιθέτων που λήγουν σε -ων, -ων, -ον ( γεν. –ονος) π.χ εὐδαίμων, εὐδαιμονέστερος, εὐδαιμονέστατος- σώφρων, σωφρονέστερος, σωφρονέστατος.
2.      Τα παραθετικά των επιθέτων που λήγουν σε -ης, -ης, -ες.  Π.χ ἀληθής- ἀληθέστερος- ἀληθέστατος
3.      Τα επίθετα
ἄσμενος,» ἀσμενέστερος- ἀσμενέστατος ( αλλά και ἀσμενώτερος- ἀσμενώτατος)
ἄκρατος, «ἀκρατέστερος- ἀκρατέστατος ( αλλά και ἀκρατότερος- ἀκρατότατος)
ἐρρωμένος»ἐρρωμενέστερος- ἐρρωμενέστατος
πένης»πενέστερος- πενέστατος
χαρίεις»χαριέστερος- χαριέστατος
 
ούστερος,-ούστατος
1.      Το επίθετο ἁπλοῦς
2.      Όσα επίθετα έχουν ως δεύτερο συνθετικό νοῦς ( εὔνους, δύσνους)
ἁπλοῦς- ἁπλούστερος- ἁπλούστατος
εὔνους- εὐνούστερος- εὐνούστατος
αίτερος, -αίτατος
Τα επίθετα:
 παλαιός» παλαίτερος- παλαίτατος
γεραιός» γηραίτερος-γηραίτατος( με αποβολή του –ο )
σχολαῖος» σχολαίτερος-σχολαίτατος( με αποβολή του –ο)
ἴσος» ἰσαίτερος- ἰσαίτατος
αλλά ἄνισος- ἀνισώτερος- ἀνισώτατος
ἴδιος» ἰδιαίτερος- ἰδιαίτατος
μέσος» μεσαίτερος- μεσαίτατος
ὄρθιος» ὀρθιαίτερος- ὀρθιαίτατος
ὄρθριος» ὀρθριαίτερος- ὀρθριαίτατος
ὄψιος» ὀψιαίτερος- ὀψιαίτατος
πλησίος» πλησιαίτερος- πλησιαίτατος
πρῷος» πρῳαίτερος- πρῳαίτατος
προὔργου» προὐργιαίτερος-προὐργιαίτατος
εὔδιος» εὐδιαίτερος- εὐδιαίτατος
ἥσυχος » ἡσυχαίτερος- ἡσυχαίτατος ( και ἡσυχώτερος- ἡσυχώτατος)
φίλος» φιλαίτερος- φιλαίτατος
και φίλτερος και φίλιων – φίλτατος
 
ίστερος, -ίστατος
Τα μονοκατάληκτα επίθετα, όπως:
ἅρπαξ» ἁρπαγίστερος- ἁρπαγίστατος
βλάξ» βλακίστερος- βλακίστατος
λάλος» λαλίστερος- λαλίστατος
κλέπτης» κλεπτίστερος- κλεπτίστατος
πλεονέκτης» πλεονεκτίστερος- πλεονεκτίσταοτος
ἄχαρις» ἀχαρίστερος- ἀχαρίστατος
 
Β. Ανώμαλα παραθετικά
  1. Ανώμαλα λέμε τα παραθετικά μερικών επιθέτων, επειδή σχηματίζονται από μία ή περισσότερες ρίζες, διαφορετικές από τη ρίζα του θετικού βαθμού.
    Τα παραθετικά αυτά έχουν καταλήξεις:
–(ι)ων, -(ι)ων, -(ι)ον για το συγκριτικό και
-(ι)στος, (ι)στη, -(ι)στον για τον υπερθετικό.
Τα κυρίως ανώμαλα παραθετικά επιθέτων είναι τα εξής:
 
 
Θετικός
Συγκριτικός (αρσ. και θηλ.)
Συγκριτικός (ουδ.)
Υπερθετικός
1 ἀγαθός-ή-όν
ὁ/ἡ ἀμείνων
ὁ/ἡ λῴων
ὁ/ἡ κρείττων
ὁ/ἡ βελτίων
τό ἄμεινον
τό λῷον
τό κρεῖττον
τό βέλτιον 
ἄριστος-η-ον
λῷστος-η-ον
κράτιστος-η-ον
βέλτιστος-η-ον
2. αἰσχρός-ά-όν
ὁ/ἡ αἰσχίων
τό αἴσχιον
αἴσχιστος-η-ον
3. καλός-ή-όν
ὁ/ἡ καλλίων
τό κάλλιον
κάλλιστος-η-ον
4.  μικρός-ά-όν
ὁ/ἡ μικρότερος-α
ὁ/ἡ ἐλάττων
ὁ/ἡ ἥττων
τό μικρότερο
τό ἔλαττον
τό ἧττον
μικρότατος-η-ον
ἐλάχιστος-η-ον
ἥκιστα (επίρ.)
5. ὀλίγος-η- ον
ὁ/ἡ μείων
τό μεῖον
ὀλίγιστος-η-ον
6. μακρός-ά-ον
ὁ/ἡ μακρότερος-α-ον
τό μακρότερον
μακρότατος-η-ον
μήκιστος-η-ον
7. πολύς- πολλή-πολύ
ὁ/ἡ πλείων
τό πλέον
πλεῖστος-η-ον
8. ταχύς- ταχεῖα- ταχύ
ὁ/ἡ θάττων
τό θᾶττον
τάχιστος-η-ον
9. κακός-ή-όν
ὁ/ἡ κακίων
ὁ/ἡ χείρων
τό κάκιον
τό χεῖρον
κάκιστος
χείριστος
10. ῥάδιος-α-ον
ὁ/ἡ ῥᾷων
τό ῥᾷον
ῥᾷστος-η-ον
11. μέγας- μεγάλη- μέγα
ὁ/ἡ μείζων
τό μεῖζον
μέγιστος-η-ον
12. ἡδύς- εῖα- ύ
ὁ/ἡ ἡδίων
τό ἥδιων
ἥδιστος-η-ον
13.ἐχθρός- ά -όν
ὁ/ἡ ἐχθίων
και ἐχθρότερος
τό ἔχθιον
ἔχθιστος-η-ον
ἐχθρότατος
 
 
Ο συγκριτικός βαθμός των επιθέτων αυτών είναι δικατάληκτα τριτόκλιτα επίθετα και κλίνονται ανάλογα:
                               Αρσενικά- θηλυκά                                Ουδέτερο
 
                  Ενικός
               Πληθυντικός
Ονομ.
Γεν.
Δοτ.
Αιτ.
κλητ.
ὁ, ἡ          βελτίων
τοῦ, τῆς   βελτίονος
τῷ, τῇ      βελτίονι/βελτίω
τόν, τήν  βελτίονα
ὦ              βέλτιον
τό        βέλτιον
τοῦ      βελτίονος
τῷ       βελτίονι
τό        βέλτιον
ὦ         βέλτιον
 
                  Ενικός
               Πληθυντικός
Ονομ.
Γεν.
Δοτ.
Αιτ.
κλητ.
οἱ, αἱ         βελτίονες/βελτίους    
τῶν            βελτιόνων
τοῖς, ταῖς  βελτίοσι
τους, τάς  βελτίονας/ βελτίους
ὦ                βελτίονες / βελτίους
 
τά          βελτίονα/βελτίω
τῶν        βελτιόνων
τοῖς        βελτίοσι
τά           βελτίονα /βελτίω
ὦ            βελτίονα /βελτίω
 
Γ. περιφραστικά παραθετικά
Ø      Σχηματίζονται περιφραστικά στο συγκριτικό βαθμό από το ποσοτικό επίρρημα «μᾶλλον»  και το θετικό βαθμό του επιθέτου και στον υπερθετικό από  τον υπερθετικό βαθμό του ποσοτικού επιρρήματος «μάλιστα» και το θετικό βαθμό του επιθέτου.
Ø      Σχηματίζουν περιφραστικά παραθετικά:
1)Όλα τα επίθετα που σχηματίζουν μονολεκτικά παραθετικά, σχηματίζουν και περιφραστικά.
2)Οι μετοχές.
Π.χ δυνάμενος, μᾶλλον δυνάμενος, μάλιστα δυνάμενος
συμφέρων, μᾶλλον συμφέρων, μάλιστα συμφέρων
ὠφελῶν, μᾶλλον ὠφελῶν, μάλιστα ὠφελῶν
3) το μονοκατάληκτα επίθετα που χρησιμοποιούνται και ως ουσιαστικά.
εἴρων, μᾶλλον εἴρων, μάλιστα εἴρων
ἔνδακρυς, μᾶλλον ἔνδακρυς, μάλιστα ἔνδακρυς
εὔελπις μᾶλλον εὔελπις μάλιστα εὔελπις
κόλαξ μᾶλλον κόλαξ μάλιστα κόλαξ
ὑβριστής, μᾶλλον ὑβριστής, μάλιστα ὑβριστής
φιλόφελως, μᾶλλον φιλόφελως, μάλιστα φιλόφελως
 
Δ. ελλειπτικά παραθετικά
Τα περισσότερα ελλειπτικά παραθετικά παράγονται από επιρρήματα, προθέσεις οι μετοχές. Σε μερικά λείπει ο θετικός βαθμός ή και ένας από τους  άλλους δύο βαθμούς.
 
 
Συγκριτικός
Υπερθετικός
(ἄνω)
ἀνώτερος
ἀνώτατος
(κάτω)
κατώτερος
κατώτατος
(πρό)
πρότερος
πρῶτος
(ὑπέρ)
ὑπέρτερος
ὑπέρτατος
(ἐπικρατῶν)
ἐπικρατέστερος
-
(προτιμῶν)
προτιμότερος
-
-
ὕστερος
ὕστατος
-
-
ὕπατος
-
-
ἔσχατος
 
Δεν σχηματίζουν παραθετικά:
1) Όσα δηλώνουν:
- ύλη: λίθινος, γήινος, ἀργυροῦς κά.
-τοπική/χρονική σχέση: χερσαῖος, θαλάσσιος, θερινός, ἡμερήσιος κά.
-μέτρο: χερσαῖος, πηχυαῖος,
-καταγωγή/συγγένεια: πατρ ῷος, μητρῷος κ.ά.
-μόνιμη κατάσταση: θνητός, νεκρός κ.ά.
2) Μερικά σύνθετα με α’ συνδετικό το στερητικό –ἀ: ἀθάνατος, ἄψυχος, ἄυλος, ἄυπνος
3) Μερικά σύνθετα με α’ συνδετικό τα πᾶς, ὑπέρ: πάνσοφος, πάντιμος, πάγκαλος- ὑπερμεγέθης, ὑπέρλαμπρος
 
                                    ΙΙ.  Επιρρήματα
Τα επιρρήματα που παράγονται από επίθετα στο θετικό βαθμό έχουν κατάληξη – ως( όπως στη γενική πληθυντικού μόνο που αντί για «ν» βάζουμε «ς»). Στο συγκριτικό βαθμό σχηματίζονται όπως στην αιτιατική ενικού, ουδετέρου γένους συγκριτικού βαθμού και στον υπερθετικό, όπως στην αιτιατική πληθυντικού, ουδετέρου γένους, υπερθετικού βαθμού.
 
Επίθετο
                                    Επίρρημα 
 
Θετικός
Συγκριτικός
Υπερθετικός           
δίκαιος
δίκαιως
δικαιότερον
δικαιότατα
σοφός
σοφῶς
σοφώτερον
σοφώτατα
ἀληθής
ἀληθῶς
ἀληθέστερον
ἀληθέστατα
σώφρων
σωφρόνως
σωφρονέστερον
σωφρονέστατα
ἡδύς
ἡδέως
ἥδιον
ἥδιστα
καλός
καλῶς
κάλλιον
κάλλιστα
         
 
 
Τα επιρρήματα εὖ, ὀλίγον, πολύ σχηματίζουν το συγκριτικό και τον υπερθετικό βαθμό με βάση τα επίθετα στα οποία ανήκουν.
 
                                           Επιρρήματα
Επίθ.
Θετικός
Συγκριτικός
Υπερθετικός
 
ἀγαθός
εὖ
ἄμεινον
κρεῖττον
βέλτιον 
ἄριστα
κράτιστα
βέλτιστα
ὀλίγος
ὀλίγον
ἔλαττον
μεῖον
ἧττον
ἐλάχιστα
ὀλίγιστα
ἥκιστα
πολύς
πολύ
πλέον
πλεῖστα
(ή πλεῖστον)
 
Το επίρρημα μάλα:
 
Θετικός
Συγκριτικός
Υπερθετικός
μάλα
μᾶλλον
μάλιστα
 
Τα τοπικά επιρρήματα παίρνουν καταλήξεις –τέρω, τάτω
 
 
Συγκριτικός
Υπερθετικός
ἄνω
ἀνωτέρω
ἀνωτάτω
ἄπωθεν
ἀπωτέρω
ἀπωτάτω
ἐγγύς
 
 
ἐγγυτέρω
ἐγγύτερον
ἔγγιον
ἐγγυτάτω
ἐγγύτατα
ἔγγιστα
ἔξω
ἐξωτέρω
ἐξωτάτω
ἔσω
ἐσωτέρω
ἐσωτάτω
κάτω
κατωτέρω
κατωτάτω
πόρρω
πoρρωτέρω
πόρρωτάτω
πέρα
περαιτέρω
-
 
Τα χρονικά επιρρήματα με τις παραγωγικές καταλήξεις : – (αί)τερον, – (αί)τατα
 
 
Συγκριτικός
Υπερθετικός
πάλαι
παλαίτερον
παλαίτατα
πρωί
πρωιαίτερον ή
πρῳαίτερον
πρωιαίτατα ή
πρῳαίτατα
ὀψε
ὀψιαίτερον
ὀψιαίτατα

 

http://thewrhtikamathimata.blogspot.gr/2011/07/blog-post_19.html

Οκτ 30 2014

Αρχαίο Θέατρο

Ancient greek theater

Οκτ 29 2014

Οι 10 εντολές…του σωστού γονιού!

 Οκτωβρίου 21, 2014

Σας έχει συμβεί να μην σας ακούει το παιδί σας; Φωνάζετε και μαλώνετε και τα πράγματα γίνονται χειρότερα; Το παιδί σας  χρειάζεται την προσοχή σας περισσότερο από ποτέ!

 

Ακολουθήστε τις  10 εντολές του καλού γονιού:

1. Ότι κάνετε μετράει.

Τα παιδιά μας παρακολουθούν την κάθε μας κίνηση.Ότι επιτύχουμε μέσα στην ημέρα είτε είναι σημαντικό είτε όχι,στα μάτια των παιδιών μας φαντάζει διαφορετικό. Μην αφήνετε ευκαιρίες και τολμήστε να αναρωτηθείτε:Τι θέλω να επιτύχω,για έχει το καλύτερο αποτέλεσμα στην συμπεριφορά των παιδιών μου;

2. Η στοργικότητα δεν έβλαψε κανέναν.

Μην φοβάστε ότι με την υπερβολική αγάπη θα κακομάθετε το  παιδί σας.» Κακομαθημένα παιδιά είναι αυτά που αντί για αγάπη τους  δίνουμε άλλες αξίες και προτεραιότητες όπως η υπερβολική αγάπη για υλικά αγαθά,ή η υπερβολική επιείκεια σε άσχημη συμπεριφορά.

3. Πάρτε μέρος στην ζωή των παιδιών σας.

 Η συμμετοχή στην ζωή των παιδιών μας απαιτεί κόπο και πολλές φορές αλλαγή σε σημαντικές προτεραιότητές μας.  Θυσιάζουμε τα θέλω μας και επικεντρωνόμαστε στις ανάγκες του παιδιού μας σωματικά και ψυχολογικά.Φυσικά αυτό  δεν σημαίνει  ότι θα κάνετε  εσείς τα καθήκοντα του παιδιού σας  για το σχολείο αλλά θα είστε εκεί όταν σας χρειάζεται.

4. Προσαρμόστε την ανατροφή του παιδιού σύμφωνα με την ηλικία.

Όσο μεγαλώνει το παιδί σας αναπτύσσεται και αλλάζει η συμπεριφορά του.Όσο ανεξάρτητο νιώθει ένα παιδί 3 χρονών με το να λέει όχι σε μικροπράγματα το ίδιο ισχύει και για  ένα παιδί 13 χρονών  που αντιδρά σε μια υπόδειξή μας.Αλλάξτε λοιπόν την συμπεριφορά σας απέναντί του και αφήστε το νιώθει ανεξάρτητο.

5. Θέστε τους προσωπικούς σας κανόνες.

Οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας  αναρωτηθείτε και ταυτόχρονα απαντήστε  στον εαυτό  σας αυτές τις  3 ερωτήσεις:Που είναι το παιδί μου;Ποιος είναι με το παιδί μου;Τι κάνει το παιδί μου;

Οι κανόνες που θα μάθει το παιδί από τον γονιό θα διαμορφώσουν τους κανόνες που θα βάζει στον εαυτό του το παιδί σας στην μετέπειτα ζωή του.

6. Ενθαρρύνετε θετικά την ανεξαρτησία του.

Θέστε κανόνες και όρια αλλά ταυτόχρονα  δώστε τους ελευθερία κινήσεων.Ο συνδυασμός των παραπάνω βοηθά στον αυτοέλεγχο των παιδιών μας.Τα παιδιά έχουν μέσα τους την αυτονομία βοηθήστε να την αποκτήσουν  με υπακοή και ηρεμία.

7. Γίνετε συνεπής.

Πάντα να εφαρμόζετε τους κανόνες σας και μην τους παραλείπετε  ή  αλλάζετε συνεχώς γνώμη για κάτι.Η ασυνέπεια στην εφαρμογή κανόνων μπερδεύει το παιδί και αν συμπεριφέρεται άσχημα οφείλεται καθαρά στην δική σας συμπεριφορά.

8. Αποφύγετε την σκληρή  τιμωρία.

Σε καμία περίπτωση μην τιμωρείτε σωματικά τα παιδιά σας.Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που βιώνουν σωματική τιμωρία συμπεριφέρονται επιθετικά και σε άλλα  παιδιά.

9. Εξηγήστε τους κανόνες και τις αποφάσεις σας.

Το πιο συνηθισμένο λάθος των γονιών είναι να υπερεξηγούμε  έναν κανόνα σε μικρά παιδιά και να μην εξηγούμε τίποτε στα μεγαλύτερα για απλά το θεωρούμε αυτονόητο.

10. Αντιμετωπίστε τα παιδιά σας με σεβασμό.

Σεβαστείτε τα παιδιά σας και δείξτε την ίδια ευγένεια και συμπεριφορά που θα δείχνατε σε οποιονδήποτε  άλλο. Λάβετε υπόψη σας την γνώμη τους  και προσπαθήστε να τα ευχαριστήσετε όποτε μπορείτε.

Και θυμηθείτε: η σχέση σας με το παιδί σας αποτελεί θεμέλιο για τη σχέση του παιδιού σας με τους υπόλοιπους ανθρώπους!

babyradio.gr -Γκαλίτσιου Μαριάννα

Οκτ 26 2014

Η διδακτέα – εξεταστέα ύλης των μαθημάτων Β΄ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου και Γ΄ τάξης Εσπερινού

Η διδακτέα – εξεταστέα ύλης των μαθημάτων Β΄ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου και Γ΄ τάξης Εσπερινού | esos.gr.

Οκτ 25 2014

Σχολικές Εκδρομές : ΦΕΚ 2011

ΕΚΔΡΟΜΕΣ-ΦΕΚ_2011_2769b

Παλαιότερα άρθρα «