Από τα αντικολλητικά μαγειρικά σκεύη με τεφλόν μέχρι τα παπούτσια που κλείνουν με ταινίες βέλκρο, η διαστημική εξερεύνηση έχει αφήσει τα ίχνη της στη Γη και μάλιστα σε τομείς που δεν πάει ο νους μας.

Κάποιες τεχνολογίες, όπως αυτές που αναφέρονται παραπάνω, προϋπήρχαν των αποστολών στο Διάστημα, όμως χάρη σε αυτές έγιναν δημοφιλείς και η χρήση τους επεκτάθηκε σε διάφορες «γήινες» εφαρμογές. Άλλες πάλι, όπως το GΡS, εφευρέθηκαν για τις διαστημικές αποστολές και στη συνέχεια εφαρμόστηκαν στη Γη.

Ένα από τα παραδείγματα, που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία, είναι ένα είδος ραντάρ που χρησιμοποιείται στην «πρόσδεση» ενός διαστημοπλοίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Στον δικό μας κόσμο, η ίδια τεχνολογία βοηθά χιλιάδες κόσμου να δει χωρίς γυαλιά ή φακούς επαφής. Συγκεκριμένα, το ραντάρ αυτό στέλνει ακτίνες λέιζερ στην επιφάνεια του διαστημικού σταθμού ώστε να διαβάσει την απόστασή του από το διαστημόπλοιο με ακρίβεια χιλιοστομέτρου. Όπως εξηγεί η Μισέλ Μπρέκι, διευθύντρια στο τμήμα καινοτόμων συνεργασιών της ΝΑSΑ, στο Διαστημικό Κέντρο του Χιούστον, χαρακτηριστικό του είναι ότι μπορεί να στείλει και να λάβει χιλιάδες ακτίνες το δευτερόλεπτο.

Εγχείρηση με λέιζερ. Μερικές φορές, στη διάρκεια μίας επανορθωτικής εγχείρησης στα μάτια με λέιζερ, το μάτι του ασθενούς κάνει γρήγορες κινήσεις, με αποτέλεσμα να μην αφήνει την ακτίνα λέιζερ να εστιάσει στο σωστό σημείο στον κερατοειδή χιτώνα. Με τη χρήση του διαστημικού ραντάρ, οι κινήσεις του ματιού παρακολουθούνται με απόλυτη ακρίβεια και έτσι η επέμβαση ολοκληρώνεται με επιτυχία.

Από τα πιο διάσημα προϊόντα, που οφείλουν τη δόξα τους στο Διάστημα, είναι η φορητή ηλεκτρική σκούπα. Η ΝΑSΑ ζήτησε από την Βlack & Decker να σχεδιάσει ένα τρυπάνι ικανό να εισχωρεί τρία μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης καταναλώνοντας λίγη ενέργεια. Η αποτελεσματικότητά του οδήγησε την εταιρεία να κατασκευάσει μία φορητή ηλεκτρική σκούπα που λειτουργεί με μπαταρίες.

Η επιτυχία των χειρουργών Τζορτζ Νουν και Μάικλ Ντιμπέικι στο Τέξας έχει τις ρίζες της στην εξερεύνηση του διαστήματος. Το 1984, έσωσαν τη ζωή ενός ασθενούς που είχε υποστεί καρδιακή προσβολή με μία επιτυχημένη μεταμόσχευση. Ο ασθενής τους ήταν ο μηχανικός πυραύλων της ΝΑSΑ Ντέιβιντ Σόσιερ.

Τεχνητές αντλίες. Για δεκαετίες, ο Ντιμπέικι έψαχνε να βρει το σωστό σχέδιο για μία τεχνητή αντλία που βοηθούσε αδύναμες καρδιές. Ο Σόσιερ είχε μεγάλη εμπειρία στις τεράστιες αντλίες που τροφοδοτούν με καύσιμα τους κινητήρες του διαστημικού λεωφορείου και ήξερε τρεις μηχανικούς της ΝΑSΑ που μπορούσαν να βοηθήσουν τον γιατρό. Όλοι μαζί άρχισαν να δουλεύουν πάνω σε μία αντλία «αξονικής ροής» που περιέχει μία προπέλα στο σχήμα της βίδας κλεισμένη μέσα σε έναν σωλήνα. Τα αρχικά πειράματα ήταν καταστροφικά για τα αιμοκύτταρα που τη διαπερνούσαν, όμως ύστερα από 50 διαφορετικές εκδοχές, η ομάδα κατέληξε σε ένα σχέδιο που μπορούσε να δοκιμαστεί σε πειραματόζωα. «Η ΝΑSΑ είχε εμπειρία στην άντληση καυσίμων, αλλά όχι στην άντληση αίματος», εξηγεί ο Τζορτζ Νουν.

Από το 2003 και μετά, η νέα αντλία έχει εμφυτευτεί με επιτυχία σε 400 ασθενείς με προβληματικές καρδιές. Κάνουν πολύ λίγο θόρυβο και θεωρούνται αξιόπιστες, καθώς αποτελούνται από ένα μόνο κινούμενο μέρος και δεν έχουν βαλβίδες. Σημαντικό είναι επίσης το μικρό τους μέγεθος, κάτι που τους επιτρέπει να εμφυτεύονται και σε μικρά παιδιά.

Καθημερινότητα οι εφαρμογές μετρητών αίματος και GΡS

Ειδικό τμήμα καινοτομίας για συνεργασία με τον επιχειρηματικό τομέα διατηρεί και η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ΕSΑ). Προϊόν αυτής της συνεργασίας είναι τα ιξωδόμετρα, δηλαδή μετρητές της πηκτότητας του αίματος, που αναπτύχθηκαν στην Αγγλία με τη χρήση δορυφορικής τεχνολογίας. Οι κλινικές δοκιμές έχουν δείξει ότι αυτά τα μηχανήματα είναι πιο ακριβή από όσα κυκλοφορούν στην αγορά. Το σύστημα εντοπισμού θέσης από δορυφόρο, ή αλλιώς γνωστό ως GΡS, είναι ένα κλασικό παράδειγμα διαστημικής τεχνολογίας με εκατοντάδες εφαρμογές στη Γη. Μία εταιρεία στη Γερμανία το δοκιμάζει για να αναπτύξει τα ηλεκτρονικά παιχνίδια της επόμενης γενιάς σε συνεργασία με τη Φόρμουλα 1. Ιδέα του Άντι Λιούρλινγκ είναι να φτιάξει ένα παιχνίδι, στο οποίο ο παίκτης αγωνίζεται ενάντια σε οδηγό της Φόρμουλα 1 σε πραγματικό χρόνο.

Τα αυτοκίνητα της F-1 διαθέτουν εκατοντάδες αισθητήρες που μαζεύουν διαρκώς στοιχεία και τα στέλνουν στα πιτ.

Αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να αποστέλλονται σε πραγματικό χρόνο στους παίκτες μέσω Ίντερνετ. Το μόνο στοιχείο που παρουσίαζε πρόβλημα ήταν η ακριβής θέση του αυτοκινήτου και αυτό γιατί το GΡS έχει μία απόκλιση 10-15 μέτρων. Η τεχνολογία αναπτύχθηκε από το αμερικανικό Πεντάγωνο και είναι απόλυτα ακριβής μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η ΕSΑ ετοιμάζει το δικό της σύστημα, τον Γαλιλαίο, που θα είναι έτοιμο σε τέσσερα χρόνια. Μέχρι τότε, η ΕSΑ έδωσε τις κατάλληλες οδηγίες στον Λιούρλινγκ για να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα με άλλες μεθόδους. Η θέση του αυτοκινήτου τώρα πια δίνεται με ακρίβεια 10 εκατοστών. Το παιχνίδι βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης και ήδη 20.000 άτομα έχουν δηλώσει συμμετοχή στις δοκιμές του. Ο δημιουργός του διαπραγματεύεται την εμπορική του ανάπτυξη με γνωστές εταιρείες ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4556743&ct=2



Θα πρέπει να είστε συνδεδεμένος για να υποβάλλετε σχόλιο.

Όνομα(υποχρεωτικό)

Email(υποχρεωτικό)

Ιστοσελίδα

Εκφράστε τη γνώμη σας