spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη: Η Βιβλιοθήκη

3 Οκτωβρίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · ιστορία της εκπαίδευσης, Μαθητές, πολιτισμός

IAL_014Ο κύριος όγκος της Ιστορικής Βιβλιοθήκης στεγάζεται στο ανακαινισμένο νεοκλασικό IAL_023κτήριο στη συμβολή των οδών 2ας Μεραρχίας και Ακτής Μουτσοπούλου, στο λιμένα Ζέας. Στον ισόγειο χώρο εκτίθενται οι πιο σημαντικές συλλογές, από άποψη παλαιότητας και σπανιότητας τεκμηρίων, ενώ στον πρώτο όροφο βρίσκονται οι πιο σύγχρονες από άποψη περιεχομένου και ερευνητικού ενδιαφέροντος συλλογές της Βιβλιοθήκης. Το υπόλοιπο βιβλιολογικό υλικό της Ιστορικής βιβλιοθήκης και τα αρχεία στεγάζονται στο κτήριο επί της οδού Κουντουριώτου 173, όπου στεγάζεται και η Δανειστική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος, καθώς και στο κτήριο επί της οδού Πραξιτέλους. Η Ιστορική βιβλιοθήκη δεν είναι δανειστική. Απευθύνεται στον ερευνητή, τον επιστήμονα και τον φοιτητή. 

IMG_1466 Αποτελείται δε, από βιβλία μεγάλης πνευματικής και υλικής αξίας, από τα οποία πολλά είναι παλαίτυπα και πρώτες εκδόσεις. Αναπόσπαστο μέρος της Ιστορικής Βιβλιοθήκης του «Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη» και των επιμέρους βιβλιοθηκών που την απαρτίζουν, αποτελεί η συλλογή των προσωπικών Αρχείων που έχουν κατατεθεί στο Ίδρυμα.

Η Δανειστική Βιβλιοθήκη λειτουργεί με μέλη που εγγράφονται, είτε με φυσική παρουσία του ενδιαφερόμενου στο κτήριο της οδού Κουντουριώτου 173, είτε με online αίτηση. 

Ετικέτες:

Το μάθημα της Ιστορίας: Περιεχόμενο και διδασκαλία

4 Ιουλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, Ιστορία, ιστορία της εκπαίδευσης, λειτουργία σχολείου, Μαθητές

Αναδημοσιεύω ανάρτηση με την οποία συμφωνώ στα περισσότερα σημεία της. Σημασία έχει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της θεματικής ύλης του μαθήματος, αλλά και της διδασκαλίας του με σοβαρότητα και ευπρέπεια. Αλλά γι” αυτά τα χαρακτηριστικά θα επανέλθουμε. Διαβάστε, λοιπόν, το κείμενο του συναδέλφου¹:

«Η σκηνή είναι από σχολική αίθουσα (Γ΄ Γυμνασίου) και είναι αυθεντική: ο καθηγητής διδάσκει Ιστορία και ρωτά τους μαθητές ποιος ήταν επικεφαλής των Ελλήνων στη μάχη της Γραβιάς. Απόλυτη ησυχία στην τάξη. Ο καθηγητής προσπαθεί να βοηθήσει τα παιδιά: 
– Ο Οδυσσέας…
Και οι μαθητές εν χορώ:
– …Ελύτης!
Το παραπάνω περιστατικό μου αφηγήθηκε συνάδελφος καθηγητής και θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν βεβαίως για κλάματα! Δυστυχώς η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών Γυμνασίου και Λυκείου έχει πολύ μικρή σχέση με την Ιστορία και δη με την Ελληνική Ιστορία. Ζοφερή ασφαλώς εικόνα, που δεν φαίνεται να συγκινεί τους αρμοδίους. Ως εκ τούτου αναρωτιέμαι αν έχει νόημα η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να μην διδάσκονται (ή να διδάσκονται περιληπτικά) σημαντικές ιστορικές περίοδοι (Κυκλαδικός και Μινωικός πολιτισμός, Περσικοί πόλεμοι, μακεδονική ηγεμονία κλπ) στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Το πρόβλημα σήμερα στον εκπαιδευτικό χώρο δεν είναι μόνο το τι διδάσκονται τα παιδιά μας. Είναι και το πώς διδάσκονται και από ποιους διδάσκονται.
Για να σχηματίσει μια εικόνα ο αναγνώστης ας δούμε πως διδασκόταν η Ιστορία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση παλιότερα: στην Α΄ Γυμνασίου διδασκόταν η Αρχαία Ιστορία (ως τους ελληνιστικούς χρόνους), στη Β΄ Γυμνασίου η Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Ιστορία και στην Γ΄ Γυμνασίου η Ιστορία των νεώτερων χρόνων. Το ίδιο γινόταν και στις τάξεις του Λυκείου. Δεν θα αναφερθώ στην ποιότητα των βιβλίων και στην επιστημονική επάρκεια των συγγραφέων. Σημασία έχει ότι ο μαθητής σχημάτιζε μια ευρύτερη αντίληψη για την ιστορική εξέλιξη, είχε μια εικόνα για την σειρά των γεγονότων. Σημειωτέον ότι οι υποψήφιοι των Θεωρητικών και των Παιδαγωγικών Σχολών εξετάζονταν (ως το 1979) σε όλη την ύλη του Λυκείου! Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, η παπαγαλία ήταν αδύνατη. Όσοι τουλάχιστον συμμετείχαν στις Εισαγωγικές Εξετάσεις ήξεραν σε γενικές γραμμές ιστορία! 
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 τα πράγματα άλλαξαν. Στη Γ΄ Λυκείου οι μαθητές διδάσκονταν την «Εισαγωγή στις Ιστορικές Σπουδές» (ουσιαστικά βιβλίο των πρωτοετών της Φιλοσοφικής) και τα «Θέματα Ιστορίας» που αναφέρονταν στον Ευρωπαϊκό και Νεοελληνικό Διαφωτισμό, στα πολιτικά και διπλωματικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης και στον Μικρασιατικό πόλεμο. Σ’ αυτά τα δύο βιβλία, που δεν υπερέβαιναν μαζί τις 200 σελίδες, εξετάζονταν οι υποψήφιοι στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας αφαιρέθηκε από την εξεταστέα ύλη η Εισαγωγή στις Ιστορικές Σπουδές, οπότε το δεύτερο βιβλίο των εκατόν σαράντα περίπου σελίδων ήταν βούτυρο στο ψωμί των παπαγάλων μαθητών. 
Με την «μεταρρύθμιση» Αρσένη το μάθημα της Ιστορίας (Γ΄ Λυκείου) χωρίστηκε α) Ιστορία Γενικής Παιδείας και β) Ιστορία κατεύθυνσης. Με την πρώτη οι μαθητές (της Γ΄ Λυκείου) μάθαιναν την Ιστορία των νεώτερων χρόνων και με την δεύτερη… εμβάθυναν σε ζητήματα που αφορούσαν στην περίοδο του νέου Ελληνικού Κράτους: την πορεία της Ελλάδας από την αγροτική Οικονομία στην αστικοποίηση, τη διαμόρφωση και λειτουργία των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα, το προσφυγικό και το Κρητικό Ζήτημα (μ’ αυτή τη σειρά) και, τέλος, τον Παρευξείνιο Ελληνισμό (αυτό το τελευταίο κεφάλαιο από πέρσι αφαιρέθηκε από την εξεταστέα ύλη – γιατί άραγε;)
Οι εκάστοτε σοφοί εγκέφαλοι και «μεταρρυθμιστές» του Υπουργείου Παιδείας φαντασιώνονται έτσι πως οι όλοι οι μαθητές γνωρίζουν (με την Ιστορία Γενικής Παιδείας) την ιστορική εξέλιξη και οι μαθητές της Θεωρητικής Κατεύθυνσης εμβαθύνουν σε συγκεκριμένες περιόδους του νεώτερου νεοελληνικού βίου!
Τι συνέβαινε και τι συμβαίνει όμως στην πράξη;
Πρώτον, οι μαθητές ουσιαστικά αγνοούν την Αρχαία και την Μεσαιωνική Ιστορία. Άλλωστε πολλοί μαθητές (υποψήφιοι των Θεωρητικών και των Παιδαγωγικών Σχολών) από τη Β΄ Λυκείου επικεντρώνουν τη μελέτη τους στην ύλη της Γ΄ Λυκείου, ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Δεύτερον, οι μαθητές όλων των Κατευθύνσεων (ή… Ομάδων Προσανατολισμού, όπως λέγονται τώρα) παρότι διδάσκονται Ιστορία Γενικής Παιδείας, αδυνατούν να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα και να αποκτήσουν μια «γραμμική» αίσθηση των εξελίξεων καθότι η εξεταστέα ύλη είναι από τη σελ. 9-43, 53-74 κ.ο.κ. Που σημαίνει ότι σελίδες ή κεφάλαια παραλείπονται, δεν διδάσκονται ούτε καν περιληπτικά. Ο μαθητής αγνοεί έτσι την σειρά και την αλληλεξάρτηση των γεγονότων και όταν κληθεί να… εμβαθύνει στην ιστορία των πολιτικών κομμάτων αγνοεί ποιος προηγείται χρονικά: ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο Ιωάννης Καποδίστριας ή ο Ελευθέριος Βενιζέλος;
Τρίτον, η εξεταστέα ύλη είναι ελάχιστη ,οπότε η παπαγαλία είναι… μονόδρομος. Άλλωστε μετά από την τριαντάχρονη και βάλε κυριαρχία της είναι πλέον απαιτητή (η παπαγαλία) και από τους καθηγητές /βαθμολογητές, με το αιτιολογικό ότι… έτσι θέλει το σύστημα!
Το τι γράφουν τα βιβλία που διδάσκονται σήμερα στη δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι άλλο μεγάλο ζήτημα. Για την ώρα ας τολμήσει το Υπουργείο Παιδείας να κάνει δυο απλές και, θαρρώ, ριζοσπαστικές κινήσεις για να μάθουν τα παιδιά μας Ιστορία: 
1. να χωρίσει σε τρεις τόμους το βιβλίο του Σαράντου Καργάκου ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΧΩΡΟΥ και να το εισαγάγει για διδασκαλία στο Λύκειο (ένα τόμο για κάθε τάξη του Λυκείου) καθώς και το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (στην Γ΄ Λυκείου). 
2. Να ορίσει ως εξεταστέα ύλη για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις αυτά τα δύο βιβλία.
Ας μην βαυκαλίζονται οι φιλόδοξοι μεταρρυθμιστές με Ιστορίες Κατεύθυνσης και Ιστορίες Εμβάθυνσης και δε συμμαζεύεται. Ας μάθουν τα παιδιά μας (με τρόπο απλό και κατανοητό) πρώτα τα γεγονότα και μετά θα έχουν το χρόνο να εμβαθύνουν σ’ αυτά, να αμφισβητήσουν και να αναθεωρήσουν τις ιστορικές ερμηνείες.

Το κείμενο είναι το συναδέλφου φιλολόγου κ. Ν. Χαλαζιά.

Ετικέτες:

art nouveau II

23 Απριλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, κοινωνία, Μαθητές, πολιτισμός, τέχνη

Ετικέτες:

Art Nouveau, Μουσείο Μπενάκη

23 Απριλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, Ιστορία, κοινωνία, πολιτισμός, τέχνη

artnouveauΣτο Μουσείο Μπενάκη εκτίθενται επιλεγμένα αντικείμενα από τις συλλογές Art Nouveauεισοδος μετρο στο Παρίσι Abbesses του Badisches Landesmuseum της Καρλσρούης (Karlsruhe, πόλη της νότιας Γερμανίας, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία), τα οποία αναδεικνύουν σημαντικές όψεις του κινήματος από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αυστρία, την Αγγλία και το Βέλγιο. H έκθεση προσφέρει μία καλειδοσκοπική εικόνα του σύνθετου χαρακτήρα της Art Nouveau μέσα από τη θεματική ποικιλία του υλικού που παρουσιάζει, όπως υφάσματα, κοσμήματα, οικιακά σκεύη, διακοσμητικά αντικείμενα, έπιπλα, χαρακτικά, κεραμικά, ανάγλυφα και γλυπτά, σχεδιασμένα από γνωστούς καλλιτέχνες-σχεδιαστές, όπως οι Αlfons Mucha, Hector Guimard, Daum Frères, Emile Gallé, Peter Behrens, Josef Hoffmann, Josef Maria Olbrich, Koloman Moser και Henry van de Velde.

Ετικέτες:

Henry van de Velde (1863-1957)

22 Απριλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Ιστορία, πολιτισμός, τέχνη

Ετικέτες:

art nouveau I

20 Απριλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, πολιτισμός, τέχνη

Ετικέτες:

Art Nouveau, Stile Liberty, Glasgow Style

20 Απριλίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Ιστορία, κοινωνία, πολιτισμός, τέχνη

G. Allen, Wren 1883

G. Allen, Wren 1883

 «Η τέχνη είναι μια γραμμή γύρω από τις σκέψεις σας» είπε ο Gustav Klimt. Έτσι πυροδοτήθηκε το νέο πνεύμα για την τέχνη που ξέσπασε ορμητική περί το 1880, αλλά διήρκεσε μέχρι το 1905.

 Οι λάτρεις των διακοσμητικών και των γραφικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής καθόρισαν το νέο ρεύμα σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής, και, ως εκ τούτου, είναι γνωστό με διάφορα ονόματα, όπως Stile Liberty (Ιταλία) η Glasgow style (Βρεταννία), και Jugendstil στον γερμανόφωνο κόσμο. H Art Nouveau απετέλεσε κίνημα με διεθνή χαρακτηριστικά, αναπτύχθηκε σε πολλές διαφορετικές χώρες μεταξύ των οποίων η Η.Π.Α, η Βρεταννία (Arts and Crafts), η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Σκανδιναβία και είχε ως στόχο τον εκσυγχρονισμό του σχεδιασμού με απώτερο σκοπό την κατάργηση των αποστάσεων μεταξύ των διαφορετικών μορφών τέχνης. Εμφανίστηκε σε μια ευρεία ποικιλία αισθητικών παραλλαγών και δημιούργησε ένα νέο εικαστικό λεξικό συμπεριλαμβάνοντας κάθε εκπληκτική δεξιότητα των χεριών (σχεδιασμό επίπλων, κατασκευές σίδερο, αρχιτεκτονική)  και καταργώντας τις αυστηρές, ακαδημαϊκές και ιστορικές προσεγγίσεις των δύο προηγουμένων αιώνων, που έως τότε ήσαν δημοφιλείς.  Βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του κινήματος είναι η επιτήδευση της μορφής, που επαληθεύεται και μέσα από τη συσχέτιση του με το κίνημα του συμβολισμού. Η Art Nouveau συνδέθηκε ακόμα με τη γοτθική και με την ιαπωνική τέχνη, από την οποία εμπνεύστηκε τη μίμηση των φυσικών μορφών και την αναζήτηση περίπλοκων διακοσμητικών θεμάτων.

Η ονομασία Art Nouveau χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από σύγχρονους κριτικούς τέχνης στο Βέλγιο και αργότερα αποτέλεσε την ονομασία μιας αίθουσας τέχνης στο Παρίσι – Maison de l’Art Nouveau-, υπό την διεύθυνση του Σάμουελ Μπινγκ (Samuel Bing) και η οποία ειδικευόταν σε σύγχρονα έργα Αρ Νουβό καλλιτεχνών. Εκεί εκτίθενται έργα καλλιτεχνών που θεωρούνται σήμερα ως οι πατέρες του κινήματος, όπως ο Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch) και ο γλύπτης Ροντέν (Auguste Rodin).

Παρά την καλλιτεχνική δραστηριότητα της πόλης του Παρισιού, η Art Nouveau εξελίχθηκε περισσότερο στο Νανσύ, όπου δημιουργήθηκε και η αντίστοιχη Σχολή της. Καταλυτικό όμως ρόλο στην εξέλιξη της νέας μορφής τέχνης διαδραμάτισε η Διεθνής Έκθεση του 1900 στο Παρίσι, όπου το πρωτοποριακό νέο ύφος κυριάρχησε.  Παραμερίστηκε λίγο-λίγο πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανοίγοντας όμως το δρόμο για την ανάπτυξη της Art Deco, μορφής της δεκαετίας του 1920. Θεωρείται δε πρόδρομος του μοντερνισμού. Ετοίμασε τους ανθρώπους γι όλα όσα ακολούθησαν. Η «Η Νέα Τέχνη» (art nouveau) ήταν φυσικό να  γνωρίσει μια δημοφιλή αναβίωση στη δεκαετία του 1960.

Σημείωση για την εικόνα: Front cover of Wren’s City Churches by Mackmurdo, a print from The Hobby Horse (England), published by G. Allen with woodcut, letterpress, mezzotint on steel, 1883. 

Ετικέτες:

Μέγαρο Μουσικής για τις ημέρες του Πάσχα

27 Μαρτίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, εκδηλώσεις, κοινωνία, πολιτισμός, τέχνη

adagiogenpage

Ετικέτες:

Camille Claudel, 1864-1943

27 Μαρτίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · πολιτισμός, τέχνη

Camille Claudel

Camille Claudel, 1881-1885

Camille Claudel,

η εκπληκτικής ωραιότητας γλύπτρια  και επίσημη αγαπημένη του Auguste Rodin, του γάλλου διάσημου γλύπτη του 19ου αι. που φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τον θάνατό του. 

La Valse, 1889-1905, Musee Camille Claudel

La Valse, 1889-1905, Musee Camille Claudel

Η Camille Claudel προώθησε την τέχνη της εποχής της και ιδιαίτερα συνετέλεσε στην μετάβαση από τον νατουραλισμό στον εξπρεσιονισμό. Προσφάτως ιδρύθηκε μουσείο με το όνομά της στη γαλλική πόλη Nogent-sur-Seine, στην  rue Gustave Flaubert, στον αριθμό 10,  που στεγάζει περίπου πολλά από τα σωζόμενα έργα της. Τα έργα παρουσιάζονται, έτσι ώστε να κάνουν τον επισκέπτη κοινωνό της τραγικής ζωής της, αλλά και της ιδιαίτερης ευφυΐας της.

 

Ετικέτες:

Ακρόπολη και Gucci

15 Φεβρουαρίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, εκδηλώσεις, Ιστορία, πολιτισμός

Αντιγράφω από εδώ,

[έστω κι αν διαφωνώ με τους χαρακτηρισμούς και τους υπαινιγμούς, αν με προβληματίζει ακόμη η βασική ιδέα, αν εξοργίζομαι όταν συγκρίνουν την Ακρόπολη με το Κολοσσαίο (ας θυμηθούμε την αρχική χρήση κάθε μνημείου)] …

…η χθεσινή ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) να απορρίψει την πρόταση του διάσημου  οίκου Gucci για επίδειξη μόδας με φόντο την Ακρόπολη, επιβεβαιώνει στο ακέραιο τις διαπιστώσεις αυτές. Η βλακεία και η στενομυαλιά είναι ανίκητες. Γίνεται πάντα ό,τι είναι δυνατόν να γίνει για να χαθούν ευκαιρίες προβολής της χώρας και να «πνιγούν» νέοι και έξυπνοι τρόποι αξιοποίησης του πραγματικά πλούσιου πολιτισμικού μας αποθέματος. Η επίδειξη θα γινόταν την 1η Ιουνίου, στην έναρξη της τουριστικής περιόδου του καλοκαιριού. Θα είχε όπως όλες οι αντίστοιχες εκδηλώσεις του διάσημου οίκου παγκόσμια προβολή και η Ακρόπολη θα ταξίδευε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου ανεβάζοντας κατά μερικά εκατομμύρια τις αφίξεις του φετινού καλοκαιριού και τους τζίρους στον τουρισμό της Αθήνας. Και θα έμπαιναν και στα δημόσια ταμεία δύο εκατομμύρια ευρώ, την ώρα που κόβονται συντάξεις. Αλλά οι αρχαιολόγοι του ΚΑΣ, οι οποίοι και σε πολλές άλλες περιπτώσεις δείχνουν το μένος τους για κάθε τι που σχετίζεται με την ιδιωτική οικονομία, αποφάνθηκαν πως τάχα η συγκεκριμένη εκδήλωση δεν συνάδει με «τον ιδιαίτερο πολιτιστικό χαρακτήρα των μνημείων της Ακρόπολης». Συνάδει η βλακεία; Συνάδει η φτώχεια; Συνάδει η μιζέρια; Συνάδει το εχθρικό περιβάλλον για κάθε επένδυση, είτε στον πολιτισμό είτε αλλού; Η βλακεία είναι πάντα αποφασιστική και σίγουρη για τον εαυτό της,  διότι πολύ απλά δεν βλέπει τίποτα γύρω της και δεν έχει αίσθηση των επιπτώσεών της.  Όταν στο ΚΑΣ, τουλάχιστον τέσσερις ψήφοι ελέγχονται απευθείας από τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, στους υπόλοιπους αρχαιολόγους που είναι όλοι κρατικοδίαιτοι δεν μένει παρά να συνταχθούν με την «πολιτική γραμμή» που έρχεται από πάνω. Άλλωστε η Γενική Γραμματέας Μαρία Ανδρεαδάκη Βλαζάκη, δεν ήταν παρά ο προπομπός της ειλημμένης πολιτικής απόφασης που ανακοίνωσε σήμερα και η ίδια η υπουργός Λυδία Κονιόρδου. Όπως προκύπτει και από άλλη περίπτωση για την οποία έχω αρθρογραφήσει πρόσφατα, το ΚΑΣ εμφανίζεται απλά να διεκπεραιώνει πολιτικές σκοπιμότητες. Εδώ που τα λέμε όμως, βρίσκει και τα κάνει το υπουργείο Πολιτισμού . Διότι αν – λέμε τώρα – αποφάσιζαν διαφορετικά, θα έβγαιναν όλοι οι «χαχόλοι» από τη μια άκρη του πολιτικού φάσματος ως την άλλη, για να πουλήσουν οι μισοί «πατριωτισμό» και οι άλλοι μισοί «αντίσταση στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού». Ο πολιτισμός στην Ελλάδα δεν κινδυνεύει από τις επιδείξεις μόδας. Κινδυνεύει από τη συνεχή επίδειξη της πολιτικής βλακείας, η οποία  κρατάει σε ομηρία τις πραγματικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Προτιμούν να δουν τον πολιτισμό να πεθαίνει από … πείνα, παρά να επιτρέψουν να γίνουν πράγματα που τους ξεπερνούν. Άχρηστοι στην πλειοψηφία τους δεν θα μπορούσαν ποτέ να σταθούν και να επιβιώσουν σε ένα απαιτητικό περιβάλλον αξιοκρατίας και ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων απόδοσης και αποτελεσματικότητας. Όταν πρέπει να βγάζεις το ψωμί που τρως, θα πρέπει αν μη τι άλλο να είσαι λίγο περισσότερο έξυπνος από αυτούς που τα βρίσκουν όλα έτοιμα, «στο πιάτο». Αυτή ακριβώς την εξυπνάδα μισούν οι βλάκες.»

Ετικέτες:

“Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη”

14 Φεβρουαρίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, κοινωνία, πολιτισμός

“Τεχνοεπιστημονικός μετασχηματισμός στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1980: Πολιτικές Συγκροτήσεων, Συγκρούσεων και Ανασχέσεων”, είναι το θέμα της διημερίδας που πραγματοποιείται στο Innovathens και στο πλαίσιο της έκθεσης “Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη” (έκθεση GR80s). Η έκθεση παρουσιάζεται από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 12 Μαρτίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι), ενώ η διημερίδα το διήμερο 17 και 18 Φεβρουρίου.

Η ενημερωτική ανακοίνωση περιλαμβάνει τα εξής: «Τα οράματα επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης της Ελλάδας στη δεκαετία του 1980 διαψεύσθηκαν σε μεγάλο βαθμό κυρίως λόγω του συσχετισμού πολιτικών, οικονομικών και νεοσυντεχνιακών συμφερόντων, ή λόγω διοικητικών-γραφειοκρατικών αδυναμιών. Όμως οι πολιτικές που προτάθηκαν, τα μέτρα που εφαρμόστηκαν και η ενίσχυση του επιστημονικού δυναμικού, δημιούργησαν υποθήκες που επηρέασαν με ανεξίτηλο τρόπο τις εξελίξεις.  Σκοπός της ημερίδας, στην οποία συμμετέχουν τόσο ερευνητές, όσο και πρωταγωνιστές της εποχής, είναι η κριτική ανάλυση των γεγονότων, καθώς και των επιπτώσεων τους στον τεχνο-επιστημονικό μετασχηματισμό της χώρας».

Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα της διημερίδας εδώΗ είσοδος είναι δωρεάν.

Ετικέτες:

Gioachino Rossini: Quatre hors d’oeuvres et quatre mendiants

12 Φεβρουαρίου 2017 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, πολιτισμός

Νέα εικόνα (1)Συμβαίνουν στο Μέγαρο Μουσικής:

Η συνολική αντίληψη καταστάσεων και συναισθημάτων είναι ένα αποτέλεσμα αρμονικής (ή και όχι!) συνεργασίας όλων των αισθήσεών μας, αφού καμία από τις πέντε αισθήσεις δεν λειτουργεί ποτέ ανεξάρτητα. Ο κύκλος +Αισθήσεις (Συναισθήσεις) προτείνει εκδηλώσεις,  όπου η Μουσική, αντιπροσωπεύοντας φυσικά την ακοή, συνεργάζεται με μορφές έκφρασης της Τέχνης που αντιπροσωπεύουν τις υπόλοιπες τέσσερις αισθήσεις. Έτσι, μέσα από ένα παιχνίδι των αισθήσεων, θα μπορέσουμε ίσως να ανακαλύψουμε το πώς η αντίληψή μας ως ακροατών μεταβάλλεται, ανάλογα με παράγοντες που διεγείρουν συγχρόνως μια άλλη αίσθηση.

Για παράδειγμα: 
Ένας σεφ, ένας σομελιέ μπύρας και ένας πιανίστας μας οδηγούν σε ένα ενδιαφέρον ταξίδι, όπου κάθε νότα συνταιριάζεται με μια γεύση. Μια αλλιώτικη μουσική και γευστική εμπειρία, με αφορμή ένα από τα τελευταία έργα του Ροσσίνι που έχει ως θέμα οκτώ λιχουδιές. (Gioachino Rossini: Quatre hors d’oeuvres et quatre mendiants για σόλο πιάνο    από το βιβλίο IV του έργου “Péchés de vieillesse”) 

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Ετικέτες:

John Glenn

8 Δεκεμβρίου 2016 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Ιστορία, πολιτισμός

1962, John Glenn

1962, John Glenn

Την 20η Φεβρουαρίου του 1962, ο Τζον Γκλεν πήρε μέρος στη διαστημική αποστολή «Friendship 7» της NASA και έγινε ο πρώτος Αμερικανός αστροναύτης που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Η πτήση διήρκεσε 4 ώρες, 55 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα.

Το 1998, 36 χρόνια μετά την ιστορική πτήση, ο 77χρονος τότε Γκλεν έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα. Πρώην πεζοναύτης και πιλότος μαχητικού, υπηρέτησε στον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο και στο μέτωπο της Κορέας, πριν γίνει μέλος της NASA.

Πηγή: www.lifo.gr/ NASA@NASA tweet

Ετικέτες:

Θέλεις να βοηθήσεις;

30 Νοεμβρίου 2016 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, πολιτισμός

Θέλεις να βοηθήσεις;

Να πώς θα μάθεις ποιο νοσοκομείο, σχολείο ή γηροκομείο χρειάζεται επειγόντως βοήθεια Οι δημιουργοί του «Giving for Greece» εξηγούν στο LIFO.gr πώς εντοπίζουν πού υπάρχουν οι μεγαλύτερες ανάγκες και ποιες πρωτοβουλίες χρειάζονται στήριξη.

Περισσότερα εδώ!

Ετικέτες:

Παρουσίαση Βιβλίου

29 Νοεμβρίου 2016 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · πολιτισμός

AFISA GROLLIOS POLIS ART CAFE

AFISA GROLLIOS POLIS ART CAFE

Ετικέτες:

Top