Παιχνίδια που ακονίζουν το μυαλό!

Πρωτότυπη αλυσίδα

Ένα παιδί λέει μια λέξη (π.χ. θάλασσα). Πρέπει τώρα όσοι παίζουν να βρουν και να γράψουν στο χαρτί τους μια αλυσίδα λέξεων, που να έχουν λογική σχέση με τη λέξη αυτή σε συγκεκριμένο χρόνο (π.χ. 3 λεπτά). Κατόπιν διαβάζουν όλοι τις πρωτότυπες κι έξυπνες αλυσίδες που έφτιαξαν. Νικητής είναι αυτός που έγραψε την καλύτερη, μεγαλύτερη και χωρίς λάθη, αλυσίδα λέξεων. Παίρνει ένα βαθμό και το δικαίωμα να πει αυτός την επόμενη λέξη για νέες αλυσίδες λέξεων.

…/…

Άνω, κάτω
Ένα παιδί λέει τα γράμματα μιας λέξης ανακατεμένα και οι άλλοι τα σημειώνουν στο χαρτί τους. Εκείνος που θα βάλει πρώτος τα γράμματα στη σωστή σειρά και βρει τη λέξη, κερδίζει και παίρνει ένα βαθμό. Αυτός θα πει και τα γράμματα της επόμενης λέξης που πρέπει να βρουν οι άλλοι. Το ίδιο παιχνίδι μπορεί να παιχτεί και με τις λέξεις μιας γνωστής φράσης, παροιμίας, κλπ.

…/…

Τα μπαλόνια
Δίνουμε στα παιδιά που παίζουν από ένα μπαλόνι (τα μπαλόνια πρέπει να είναι όμοια). Όταν δοθεί το σύνθημα, αρχίζουν όλοι να τα φουσκώνουν. Όποιος σπάσει πρώτος το μπαλόνι του είναι νικητής.

…/…

Παιχνίδι μνήμης και προσοχής
Τοποθετούμε πάνω στο τραπέζι πολλά και διάφορα αντικείμενα και λέμε στα παιδιά να τα παρατηρήσουν για λίγο. Ύστερα τα σκεπάζουμε με ένα μαντίλι και τους λέμε να γράψουν σ”  ένα χαρτί όσα αντικείμενα θυμούνται. Νικητής είναι αυτός που θα γράψει τα πιο πολλά.

…/…

Όνομα, ζώο, φυτό, πράγμα, χώρα, επάγγελμα

Το παιχνίδι αυτό παίζεται συνήθως με δυο παίκτες αλλά μπορούν να παίξουν και περισσότεροι. Ελάτε να παίξουμε!
Ένας μαθητής λέει από  μέσα του την «αλφαβήτα».
Κάποια στιγμή ο άλλος του λέει «stop» και ο πρώτος φωνάζει το γράμμα της αλφαβήτας που είχε φτάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Π.χ. «Π»
Τότε αρχίζουν όλοι οι παίκτες να συμπληρώνουν τον παρακάτω πίνακα με λέξεις που αρχίζουν από αυτό το γράμμα (π.χ. Όνομα: Πέτρος, Ζώο: παπαγάλος, Φυτό: παπαρούνα, Πράγμα: πίνακας, Χώρα: Πορτογαλία, Επάγγελμα: ποδοσφαιριστής). Αν θέλουν μπορούν να βάλουν και χρονικό όριο στη συμπλήρωση των λέξεων. Μόλις λήξει ο χρόνος, λέει το κάθε παιδί τη λέξη που έγραψε σε κάθε κατηγορία. Νικητής είναι αυτός που θα πάρει τη μεγαλύτερη βαθμολογία.  

ΠΙΝΑΚΑΣ

Όνομα Ζώο Φυτό Πράγμα Χώρα Επάγγελμα

Βαθμολογία: Κάθε παίκτης παίρνει 10 βαθμούς για κάθε σωστή λέξη, αν είναι όμως διαφορετική από τη λέξη του αντιπάλου του. Αν είναι ίδια παίρνει 5 βαθμούς. Αν σε κάποια κατηγορία ο ένας δε έχει γράψει τίποτα τότε τους 10 βαθμούς τους παίρνει ο αντίπαλος (ο οποίος στη συγκεκριμένη κατηγορία παίρνει 10+10=20).

…/…

 

Τα μυστήρια των Μαθηματικών…

Παράξενος υπολογισμός

Μπορώ να μάθω σε ένα λεπτό τι σκέφτεστε και τι ηλικία έχετε.
Μερικές απλές αριθμητικές πράξεις χρειάζονται και τελειώσαμε.
Λοιπόν, ξεκινάμε…
Βάλτε έναν αριθμό στο μυαλό σας (κατά προτίμηση μονοψήφιο).
Πολλαπλασιάστε τον  επί 2.
Προσθέστε άλλα 5.
Πολλαπλασιάστε επί  50.
Προσθέστε  1767 (αν έχουν περάσει τα γενέθλιά σας)  ή
1766 (αν δεν έχουν περάσει τα γενέθλιά σας).
Αφαιρέστε το έτος γέννησής σας.
Ωραία! Τώρα βρήκατε έναν αριθμό.
Πείτε μου τον αριθμό ή γράψτε τον εδώ: ………
Τα δυο τελευταία ψηφία του είναι η ηλικία σας. Σωστά;
Τα πρώτα ψηφία είναι ο αριθμός που είχατε βάλει στο μυαλό σας. Έτσι δεν είναι;

Είδατε τι αξία έχουν τα μαθηματικά φίλοι μου;
Μπορείτε να μάθετε τα μυστικά των άλλων.

Προσοχή! Όλα τα παραπάνω ισχύουν μόνο για το έτος 2017.
Για το 2018 ελάτε να με βρείτε για νέες οδηγίες…

Θέλετε να το βρούμε και με αριθμητική παράσταση;

Προσέξτε:

[(?? Χ 2) + 5 ] Χ 50 + 1767 – ??? = ???   (Αν έχουν περάσει τα γενέθλιά σας)
[(?? Χ 2) + 5 ] Χ 50 + 1766 – ??? = ???   (Αν δεν έχουν περάσει τα γενέθλιά σας) 

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και το computer-άκι σας.

Άλλο μυστήριο…

Κάντε τους παρακάτω πολλαπλασιασμούς:
1) Πολλαπλασιάστε: 13.837 X την ηλικία σας = ;;;
2) Πολλαπλασιάστε το γινόμενο του πρώτου πολλαπλασιασμού Χ 73 = ;;;
Ήρθε η ώρα να εκπλαγείτε από το αποτέλεσμα!

Μπορείτε και πάλι να χρησιμοποιήσετε και το computer-άκι σας.

Άνοιξε το Τριώδιο

ΤΟ «ΤΡΙΩΔΙΟ»

Τριώδιον

Το Τριώδιο είναι ένα από τα εκκλησιαστικά βιβλία που χρησιμοποιεί στις ιερές ακολουθίες της η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία μας. Ονομάζεται έτσι διότι οι κανόνες (ύμνοι)  που περιέχει έχουν μόνο τρεις ωδές (τρία + ωδή = Τριώδιο) σε αντίθεση με τους κανόνες του υπόλοιπου έτους που έχουν εννέα ωδές.

«ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ»

Η φράση αυτή σημαίνει ότι αρχίζει να χρησιμοποιείται το βιβλίο αυτό στις ιερές ακολουθίες της εκκλησίας. Αυτό γίνεται από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο. Η χρονική αυτή περίοδος διαρκεί 10 εβδομάδες και έχει σαν σκοπό της την προετοιμασία όλων των χριστιανών για την εορτή των εορτών, δηλαδή το Πάσχα, που εορτάζουμε την ανάσταση του Χριστού και τη νίκη της ζωής εναντίον του θανάτου. Οι τρεις πρώτες εβδομάδες είναι προπαρασκευαστικές για τη μεγάλη Τεσσαρακοστή που θα ακολουθήσει. Οι έξι επόμενες είναι η μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι μια περίοδος αυστηρής νηστείας (σωματικής και πνευματικής), συντριβής και μετάνοιας για κάθε χριστιανό. Η τελευταία είναι η Μεγάλη Εβδομάδα που εορτάζουμε τα πάθη, τη σταύρωση, την ταφή και την κάθοδο του Χριστού στον Άδη.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ (4 Κυριακές)

Οι τρεις πρώτες εβδομάδες του Τριωδίου περιλαμβάνουν τέσσερις Κυριακές και αποτελούν την εισαγωγή για τη μεγάλη Τεσσαρακοστή.

1) Η Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου
Τελώνης και Φαρισαίος
Είναι η πρώτη Κυριακή του Τριωδίου. Στην εκκλησία διαβάζεται η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου.
Η παραβολή με λίγα λόγια: Δυο άνθρωποι πήγαν στο ναό του Θεού να προσευχηθούν. Ο ένας ήταν Φαρισαίος κα ό άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος στάθηκε όρθιος για να φαίνεται καλά και είπε στην προσευχή του: «Σ” ευχαριστώ Θεέ μου, διότι δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους, που είναι άρπαγες, άδικοι, μοιχοί ή και σαν αυτόν τον τελώνη. Νηστεύω δυο φορές την εβδομάδα και δίνω το 1/10 από τα εισοδήματά μου». Ο τελώνης όμως στάθηκε στο πίσω μέρος του ναού σε κάποια άκρη. Δε σήκωνε ούτε τα μάτια του στον ουρανό αλλά χτυπούσε το στήθος του κι έλεγε: « Θεέ μου λυπήσου με και συγχώρησέ με τον αμαρτωλό». Σας βεβαιώνω, είπε στο τέλος ο Χριστός, ότι ο περιφρονημένος τελώνης γύρισε στο σπίτι του συγχωρημένος από το Θεό, παρά ο Φαρισαίος εκείνος. Κι αυτό γιατί όποιος υψώνει τον εαυτό του (υπερηφανεύεται), θα ταπεινωθεί και θα κατακριθεί ενώ εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του (αναγνωρίζοντας τα λάθη του και ζητώντας συγχώρηση γι” αυτά) θα υψωθεί και θα τιμηθεί από το Θεό.
Από την παραπάνω παραβολή μαθαίνουμε: 1) Ότι η προσευχή, η επικοινωνία μας δηλαδή με το Θεό, αποδοκιμάζεται και στην ουσία είναι άχρηστη και κατακριτέα όταν συνοδεύεται με κενοδοξία (μάταιη δόξα) και υπερηφάνεια (ο Φαρισαίος έλεγε στο Θεό με υπερηφάνεια ότι δε μοιάζει καθόλου με τους άλλους ανθρώπους που είναι αμαρτωλοί και ιδιαίτερα με τον αμαρτωλό Τελώνη που προσευχόταν λίγο πιο πίσω του), 2)  Ότι η ταπεινή προσευχή που γίνεται με συντριβή και μετάνοια (συναίσθηση δηλ. των αμαρτιών που έχει κάνει κάποιος και απόφαση να μην επαναλάβει τα ίδια) γίνεται αποδεκτή από το Θεό που συγχωρεί τις αμαρτίες και εξυψώνει το μετανοούντα αμαρτωλό και 3) Ότι έχοντας στο νου μας τη μεγάλη διαφορά των δυο αυτών αντίθετων χαρακτήρων που μας παρουσιάζει ο Χριστός στην παραβολή του, πρέπει να προσέχουμε πολύ να μη μοιάσουμε στο Φαρισαίο αλλά να προσευχόμαστε με ταπείνωση σαν τον τελώνη και να ζητάμε αυτό που θέλουμε.
2) Η Κυριακή του Ασώτου

άσωτος υιος
Τη δεύτερη Κυριακή διαβάζεται στην εκκλησία η συγκινητική παραβολή του ασώτου γιου.
Η Παραβολή με λίγα λόγια: Ένας πατέρας είχε δυο παιδιά. Κάποια μέρα, ο μικρότερος γιος, του ζήτησε το μερίδιό του από την πατρική περιουσία κι έφυγε σε μακρινή χώρα. Εκεί σπατάλησε όλη την περιουσία του ζώντας άσωτα. Στο τέλος κατάντησε να βόσκει χοίρους για να μπορεί να ζήσει και να μην πεθάνει της πείνας. Κάποια στιγμή όμως θυμήθηκε πόσο καλά περνούσε στο σπίτι του πατέρα του, απολαμβάνοντας την αγάπη και την προστασία του και μετάνιωσε για όλα αυτά που έκανε. Αποφάσισε τότε να γυρίσει πίσω και να πέσει στα πόδια του πατέρα του ζητώντας του να τον συγχωρήσει και να τον πάρει έστω και σαν δούλο του στη δούλεψή του γιατί ακόμη κι οι δούλοι του πατέρα του περνούσαν πολύ πιο καλά απ” ό,τι αυτός τώρα. Επιστρέφει λοιπόν στο πατρικό του σπίτι κι ενώ ακόμη δεν είχε πλησιάσει κοντά, τον είδε ο πατέρας του και βγήκε να τον υποδεχτεί. Ο άσωτος γιος ζητάει συγχώρηση από τον πατέρα του λέγοντας: «Πατέρα αμάρτησα στον ουρανό (δηλ. στο Θεό) και σε σένα. Δεν είμαι άξιος να ονομάζομαι γιος σου. Κάνε με σαν έναν από τους μισθωτούς υπηρέτες σου». Ο πατέρας του όμως αντί να τον διώξει ή να τον μαλώσει ή έστω να τον κάνει σαν έναν από τους υπηρέτες του, για όλα αυτά που έκανε, τον αγκάλιασε, τον φίλησε και είπε στους υπηρέτες να του δώσουν να φορέσει λαμπρή στολή. Μάλιστα να σφάξουν το μοσχάρι που έτρεφαν ξεχωριστά για κάποια χαρμόσυνη κι εξαιρετική περίσταση και να χαρούν και να διασκεδάσουν διότι επέστρεψε ο χαμένος γιος του.
Η παραπάνω παραβολή είναι μια συγκλονιστική προτροπή για μετάνοια ενώ ταυτόχρονα μας δείχνει την απέραντη αγάπη του Θεού Πατέρα ο οποίος είναι πρόθυμος στη στιγμή να συγχωρήσει κάθε αμαρτωλό που μετανοεί ειλικρινά (όποιες κι αν είναι οι αμαρτίες του) και να τον δεχθεί και πάλι στην αγκαλιά του.
3) Η Κυριακή της Κρίσεως ή των Απόκρεω

16
Θέμα της τρίτης Κυριακής του Τριωδίου είναι η ημέρα της Κρίσεως. Η ημέρα δηλαδή που ο Θεός θα κρίνει δίκαια τους ανθρώπους, κατατάσσοντάς τους στη θέση που τους αρμόζει, ανάλογα με τις πράξεις τους. Το μέτρο της κρίσης του Θεού είναι η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας. Την Κυριακή αυτή κορυφώνεται η προτροπή της εκκλησίας προς όλους μας για μετάνοια, ζητώντας από μας έργα αγάπης προς το συνάνθρωπο, τα οποία θα είναι και το εισιτήριο για την αιώνια ζωή κοντά στο Θεό επισημαίνοντας όμως ότι τα αντίθετα έργα της κακίας θα είναι και η αιτία της αιώνιας καταδίκης μας.
Η Κυριακή αυτή λέγεται και Κυριακή των «Απόκρεω» γιατί από την επόμενη μέρα σταματάμε να τρώμε το κρέας καθώς σε λίγες μέρες φθάνει και η μεγάλη Τεσσαρακοστή. Την εβδομάδα που ακολουθεί τρώμε μόνο γάλα, τυρί, αυγά και ψάρι και την ονομάζουμε εβδομάδα της Τυρινής ή Τυροφάγου.
4) Η Κυριακή της Τυρινής ή Τυροφάγου

Έξοδος από τον παράδεισο
Κύριο θέμα της τέταρτης Κυριακής του Τριωδίου είναι η ανάμνηση του χαμένου παραδείσου σε συνδυασμό με την αρχή της νηστείας. Η εκκλησία, μας θυμίζει την έξωση του Αδάμ από τον παράδεισο και την αποκοπή του από το Θεό, που είχε σαν συνέπεια τον πνευματικό και σωματικό του θάνατο επειδή δεν τήρησε την εντολή του Θεού, που στην πραγματικότητα ήταν εντολή νηστείας και είχε σαν σκοπό της την ηθική του τελειότητα. Μας καλεί λοιπόν με τη νηστεία, σωματική (αποχή από ορισμένα φαγητά) και πνευματική (νέκρωση των φθοροποιών παθών και αποχή από κακές πράξεις), να ξανακερδίσουμε το χαμένο παράδεισο καθώς μέσα από τη νηστεία και τον αγώνα της μεγάλης Τεσσαρακοστής θα αξιωθούμε το Πάσχα να ενωθούμε με τον αναστημένο Χριστό συμμετέχοντας στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας.
Η επόμενη μέρα από την Κυριακή της Τυρινής είναι η «καθαρά Δευτέρα» και αρχίζει η αυστηρή νηστεία της μεγάλης Τεσσαρακοστής η οποία, όπως προαναφέραμε, είναι περίοδος πένθους και μετανοίας.

Πηγή: Κων/νος Αθανασόπουλος, «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ» Αλεξανδρούπολις 1975, σελ. 119-124

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ «ΑΠΟΚΡΙΑ» ΚΑΙ «ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ»

Η λέξη «αποκριά» προέρχεται από τη λέξη απόκρεως = α (στερητικόν) + κρέως  (γενική ενικού του ουσιαστικού κρέας στην αρχ. αττική διάλεκτο). Σημαίνει την αποχή από την κρεοφαγία (σταματάμε δηλαδή να τρώμε κρέας).

Η λέξη «καρναβάλι» προέρχεται από την ιταλική carnevale < carnelevare που σημαίνει αφαιρώ, απομακρύνω το κρέας (δηλ. σταματάω να τρώω κρέας).

Πηγή: Λεξικό Μπαμπινιώτη σελ. 248 και 846

ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ

α) Στην Ελλάδα
Τις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει από παλιές «εθνικές» γιορτές της ρωμαϊκής εποχής, τις γιορτές αφιερωμένες στην έκπτωση του θεού Κρόνου (Saturn) από τον Ήλιο Δία: τα Κρόνια «Λουπερκάλια» και «Σατουρνάλια» και από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των αρχαίων Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμήν του θεού Διονύσου.
Παλιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα έθιμα σε κάθε μέρος. Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χιλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο πατρινό καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αι., η Πλάκα των Αθηνών, η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της. Στη Θήβα γίνεται και σήμερα ο «βλάχικος γάμος» που αρχίζει από την Τσικνοπέμπτη και αποτελείται από το προξενιό, το γάμο δυο νέων και τελειώνει με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων. Όλες αυτές οι διαδικασίες είναι γεμάτες από σατυρική αθυροστομία, κέφι, γλέντι και χορό. Στην Πάτρα γίνεται το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδας με διάρκεια δυο εβδομάδων και την τελευταία Κυριακή της αποκριάς γίνεται παρέλαση αρμάτων με επικεφαλής το ομοίωμα του θεού της αποκριάς, του «Καρνάβαλου» και ακολουθία διαφόρων άλλων έξυπνων μασκαρεμάτων, με τη συμμετοχή σαράντα χιλιάδων καρναβαλιστών και πλήθους επισκεπτών ενώ το κέφι δίνει και παίρνει. Στην Κοζάνη γίνεται το έθιμο του Φανού, κατά το οποίο φωτιές και υπαίθρια γλέντια στήνονται σε διάφορες γειτονιές της πόλης. Στην Αθήνα, στην Πλάκα, καθώς και σ” όλα γενικά τα μέρη, γυρνούν στους δρόμους οι άνθρωποι μεταμφιεσμένοι, μικροί και μεγάλοι, μπαίνουν στα κέντρα, πίνουν, χορεύουν, πειράζονται και γλεντούν. Τα τελευταία χρόνια το καρναβάλι του Μοσχάτου καταλαμβάνει την πρώτη θέση μεταξύ εκείνων των δήμων της Αττικής.
β) Στο εξωτερικό
Μόνο οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι χριστιανοί γνωρίζουν τις αποκριές, ενώ στην προτεσταντική βόρεια Ευρώπη δεν υπάρχουν. Στην Κολωνία και άλλες πόλεις του Ρήνου στη Γερμανία το καρναβάλι είναι σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης και της κριτικής εναντίον της πολιτικής. Σύλλογοι και οργανώσεις προετοιμάζονται όλο το χρόνο γι” αυτές τις ημέρες. Επίσης σημαντικό Καρναβάλι παρουσιάζουν η Βενετία και η Νίκαια στη Γαλλία. Το καρναβάλι του Ρίο στη Βραζιλία θεωρείται το μεγαλύτερο του κόσμου και πολυπληθέστερο σε μια φαντασμαγορική κάθε φορά παρουσίαση όπου συνδυάζεται με παραδοσιακούς, ξέφρενους χορούς, όπως η Σάμπα.

Πηγή: Ελληνική ΒΙΚΙπαίδεια

ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Όπως είδαμε παραπάνω, το άνοιγμα του Τριωδίου, για μας τους χριστιανούς σηματοδοτεί την αρχή μιας περιόδου μετανοίας, πένθους και εγκρατείας, η οποία εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της μεγάλης Τεσσαρακοστής, κορυφώνεται τη μεγάλη εβδομάδα και τελειώνει μόλις έρχεται το Πάσχα δηλ. το χαρμόσυνο γεγονός της ανάστασης του Χριστού. Οι αποκριές έχουν ειδωλολατρική προέλευση από την αρχαία Ελλάδα (δωδεκάθεο) και τη ρωμαϊκή εποχή. Ο σκοπός τους (τιμή του θεού Διονύσου, υποδοχή της άνοιξης) δεν έχει καμιά σχέση με το χριστιανικό χαρακτήρα και το σκοπό του Τριωδίου και κατά συνέπεια δεν ταιριάζουν στους χριστιανούς τα μασκαρέματα, οι μεταμφιέσεις, οι χοροί, οι σάτιρες, τα πειράγματα, οι αθυροστομίες κλπ. που γίνονται τις απόκριες, σε μια χρονική περίοδο που η εκκλησία προβάλλει την προετοιμασία για εγκράτεια και μετάνοια από τις αμαρτίες και τα κάθε είδους πάθη (πλεονεξία, κακία, υπερηφάνεια, εγωισμός κλπ.).

Μονάδες επιφάνειας

ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΣ ΜΟΝΑΔΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣmonades epifaneiasΜονάδες επιφάνειας
1 τ.μ. = 100 τ.δεκ.=10.000 τ.εκ.=1.000.000 τ.χιλ.

ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: Κατασκευή τετραγωνικού μέτρου με ξύλα και χαρτί: Είναι μια ευχάριστή πρακτική κατασκευή για να εμπεδώσουν καλύτερα οι μαθητές την έννοια του τετραγωνικού μέτρου και του τετραγωνικού δεκατόμετρου.

ΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ: Μαθηματικά (Μονάδες μήκους και επιφάνειας) & Εικαστικά (χειροτεχνία, ζωγραφική).

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ: Οι μαθητές κατασκευάζουν, δημιουργούν, χαίρονται, και ταυτόχρονα κατανοούν και εμπεδώνουν καλύτερα στην πράξη την έννοια και τη χρησιμότητα των μονάδων επιφάνειας.

Κατασκευή τετραγωνικού μέτρου με 100 τετραγωνικά δεκατόμετρα

1. Αγοράσαμε 4 ξύλινα πηχάκια μήκους 1μ. και πάχους 5εκ. Χ 5εκ. Ζητήσαμε από τον ξυλουργό να μας κόψει τις άκρες τους σε γωνία 45ο για να τα ενώσουμε.
2. Τα ενώσαμε στις άκρες (με τη βοήθεια του δασκάλου μας) με καρφωτικό και κόλλα και φτιάξαμε ένα ξύλινο τετραγωνικό μέτρο.
3. Πήραμε χαρτί του μέτρου μήκους 120 εκ. και χρησιμοποιώντας χάρακα μήκους 1μ. σχεδιάσαμε ένα τετράγωνο πλευράς 1μ. (αφήνοντας να περισσέψουν δεξιά και αριστερά από 10 εκ. χαρτί).
4. Σημαδέψαμε κάθε πλευρά του με κουκκίδες ανά 10 εκ.
5. Με το χάρακα και το μολύβι χαράξαμε οριζόντιες και κάθετες ευθείες γραμμές και δημιουργήσαμε 100 τετραγωνάκια πλευράς 10 εκ. το καθένα, δηλαδή 100 τετραγωνικά δεκατόμετρα.
6. Κολλήσαμε προσωρινά με χαρτοταινία στον τοίχο της τάξης το χάρτινο τετραγωνικό μας μέτρο.
7. Σε λευκά χαρτιά Α4 σχεδιάσαμε τετραγωνικά δεκατόμετρα και βγάλαμε όσες φωτοτυπίες χρειάστηκε για να έχουμε 100 τετραγωνικά δεκατόμετρα.
8. Μοιράσαμε μεταξύ μας τα 100 τ. δεκ. Κάθε παιδί ζωγράφισε πάνω σ’ αυτά ωραίες ζωγραφιές και τα έκοψε με το ψαλιδάκι του.
9. Κολλήσαμε στο χάρτινο τετραγωνικό μέτρο που ήταν στον τοίχο τα τετραγωνικά δεκατόμετρα που ζωγραφίσαμε. Έτσι δημιουργήθηκε μια ζωγραφική σύνθεση 1 τ.μ. με την εικαστική έμπνευση όλων των παιδιών της τάξης και του δασκάλου.
10. Αποκολλήσαμε από τον τοίχο το χάρτινο τετραγωνικό μέτρο και το τοποθετήσαμε πάνω στο ξύλινο τετραγωνικό μέτρο. Έτσι δημιουργήσαμε ένα σταθερό ξύλινο τετραγωνικό μέτρο με χάρτινη επιφάνεια που στο εσωτερικό της φαίνονται τα 100 τετραγωνικά δεκατόμετρα. Το χαρτί των 10 εκ. που περίσσεψε στο πλάι, το τυλίξαμε και το πιάσαμε με πινέζες στο πίσω μέρος του ξύλου για να κρατιέται καλύτερα.
11. Στις πλευρές του ξύλινου τετραγωνικού μέτρου βάλαμε ανά 10 εκ. χρωματιστές πινέζες για να ξεχωρίζουν καλύτερα τα τετραγωνικά δεκατόμετρα.
12. Με το τετραγωνικό μέτρο που κατασκευάσαμε μετρήσαμε διάφορες επιφάνειες στην τάξη μας, μεγαλύτερες από 1 τ.μ. όπως τοίχοι, πόρτα, πάτωμα, πίνακας κλπ. Για επιφάνειες μικρότερες από 1 τ.μ. όπως τετράδια, βιβλία, θρανίο κλπ., αφού διαπιστώσαμε ότι το τετραγωνικό μέτρο είναι ακατάλληλο για τη μέτρησή τους (λόγω μεγέθους), χρησιμοποιήσαμε τετραγωνικά δεκατόμετρα και τετραγωνικά εκατοστόμετρα.

Ιδού τα αποτελέσματα:

PC162501 - Αντίγραφο - Αντίγραφο

tm2

1 τετραγωνικό μέτρο

Προσπαθήστε κι εσείς παιδιά. Με τη βοήθεια του δασκάλου σας μπορείτε να φτιάξετε ένα πολύ ωραίο τετραγωνικό μέτρο. Θα μάθετε τις μονάδες επιφάνειας, θα δημιουργήσετε, θα νιώσετε τη χαρά της ζωγραφικής και της ομαδικής δουλειάς και θα διακοσμήσετε την τάξη σας με μια ωραία ζωγραφική σύνθεση.

Καλή επιτυχία!
Οι μαθητές και ο δάσκαλος της Ε΄ τάξης.

Κάλαντα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς

Ευχόμαστε σε όλους τους Γονείς, Μαθητές και Δασκάλους
Χρόνια Πολλά και Καλή xρονιά με υγεία, χαρά, πρόοδο και δημιουργία.

Αγαπητοί μας φίλοι,
μη νομίζετε ότι μόνο εσείς οι μεγάλοι ξέρετε τα κάλαντα. Τα ξέρουν πολύ καλά κι οι μικροί της πρώτης Δημοτικού κι είναι άξιοι συναγωνιστές σας. Μπορείτε να τους ακούσετε και να το διαπιστώσετε, αν κάνετε κλικ στο παρακάτω video που αναρτήσαμε.

 

Γέννηση Χριστού

PC162513

PC162516PC162515

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

PC162518PC162517

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

10F Χριστούγεννα

9F Χριστούγεννα

Η ιστορία της Γέννησης του Χριστού

Για ν” ακούσετε κάλαντα Χριστουγέννων
από διάφορες περιοχές της Ελλάδος κάντε κλικ
ΕΔΩ

Απολυτίκιο Χριστουγέννων
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως. ἐν αυτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν. Κύριε δόξα σοι.
    (Κάντε κλικ
εδώ  για να το ακούσετε.)

Γέννηση του Χριστού 

Τον καιρό που στον κόσμο κυριαρχούσαν οι Ρωμαίοι, ο αυτοκράτορας Αύγουστος έβγαλε διαταγή να γραφτούν όλοι οι υπήκοοί του σε καταλόγους. Ήθελε να δει πόσο πληθυσμό είχε το απέραντο κράτος του.
Ένα μεγάλο πήγαινε έλα αναστάτωσε όλη την Παλαιστίνη, γιατί η απογραφή έπρεπε να γίνει στον τόπο καταγωγής του καθενός.
Η Μαρία και ο Ιωσήφ κατάγονταν από τη γενιά του Δαβίδ.
Έπρεπε λοιπόν να πάνε στη Βηθλεέμ.
Φτάνοντας εκεί, χτύπησαν όλες τις πόρτες. Μα ούτε σε σπίτι ούτε σε πανδοχείο βρήκαν δωμάτιο. Επειδή η Παναγία ήταν ετοιμόγεννη, ένας πανδοχέας τη λυπήθηκε και τους επέτρεψε να μείνουν στο στάβλο με τα ζώα.
Εκεί, στο στάβλο γεννήθηκε ο Χριστός. Η μητέρα του τον σπαργάνωσε και τον κοίμισε πάνω στα άχυρα, μέσα στο παχνί. Ολόγυρα τα ζώα τού κρατούσαν συντροφιά και τον ζέσταιναν με την ανάσα τους.
Ήταν χειμωνιάτικη και κρύα νύχτα.
Έξω στον κάμπο, βοσκοί φύλαγαν τα πρόβατά τους και δεν έπεφταν να κοιμηθούν, μην έρθει ο λύκος και τους τα φάει. Έξαφνα, φως μεγάλο έλαμψε κι ένας άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά τους.
Οι ποιμένες τρόμαξαν πολύ. Μα ο άγγελος τους είπε:
«Μη φοβάστε, γιατί σας φέρνω μια καλή είδηση που σ” όλο τον κόσμο θα δώσει χαρά. Σήμερα στην πόλη του Δαβίδ γεννήθηκε ο Σωτήρας, που είναι ο Χριστός ο Κύριος. Και το σημείο που θα σας οδηγήσει θα είναι τούτο: θα βρείτε βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο σε παχνί».
Κι εκεί που μιλούσε ακόμα ο άγγελος, έξαφνα άνοιξαν τα ουράνια, και στρατός αγγέλων ενώθηκε μαζί του και δοξολογούσε κι έλεγε:
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ κι επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία», που σημαίνει:
«Δόξα στο Θεό, που βρίσκεται στα επουράνια. Με τη γέννησή του ήλθε στη γη σωτηρία και στους ανθρώπους φανερώθηκε όλη η αγάπη που έχει ο Θεός γι” αυτούς».
Χάθηκαν οι άγγελοι και σηκώθηκαν τότε οι βοσκοί και πήγαν στη Βηθλεέμ, βρήκαν το στάβλο, όπως τους είχε πει ο άγγελος, και, μπαίνοντας, είδαν το βρέφος που κοιμόταν στο παχνί και τη μητέρα του που καθόταν πλάι του. Με συγκίνηση γονάτισαν μπρος στο παχνί και προσκύνησαν.
Τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός ζούσαν στην Ανατολή τρεις άνθρωποι πολύ σοφοί. Γι” αυτό τους έλεγαν Μάγους. Αυτοί, που από χρόνια μελετούσαν τα ουράνια σώματα, ξαφνικά παρατήρησαν ένα πρωτόφαντο αστέρι. Έβγαλαν λοιπόν το συμπέρασμα ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Το αστέρι αυτό τους οδήγησε στην Ιερουσαλήμ.
Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, που περίμεναν τον ελευθερωτή βασιλιά, αναστατώθηκαν, όταν είδαν τους Μάγους. Μα πιο πολύ απ” όλους αναστατώθηκε ο Βασιλιάς Ηρώδης, γιατί φοβόταν μήπως κάποιος του πάρει το θρόνο.
Φώναξε λοιπόν τους συμβούλους του και ζήτησε να μάθει πού λένε οι Γραφές ότι θα γεννηθεί αυτός ο βασιλιάς. Εκείνοι του διάβασαν το ιερό βιβλίο με τις προφητείες που έλεγε ότι θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Αμέσως ο Ηρώδης κάλεσε τους Μάγους στο παλάτι και τους ρώτησε πότε ακριβώς είδαν το αστέρι. Έπειτα τους έστειλε στη Βηθλεέμ, λέγοντάς τους: «Πηγαίνετε με το καλό. Ψάξτε να βρείτε το παιδί κι ελάτε να με ειδοποιήσετε για να πάω κι εγώ να το προσκυνήσω».
Οι Μάγοι έφυγαν, ακολουθώντας το αστέρι, που τους οδήγησε ως το μέρος όπου βρισκόταν το παιδί. Μπήκαν μέσα, γονάτισαν και το προσκύνησαν. Ύστερα του πρόσφεραν τα δώρα τους: χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα (αρώματα).
Μετά την προσκύνηση, άγγελος Κυρίου τους πρόσταξε να μην πάνε πίσω στον Ηρώδη, αλλά να φύγουν από άλλο δρόμο, γιατί ο Ηρώδης είχε κακό σκοπό για το παιδί.
Οι τρεις Μάγοι έφυγαν από άλλο δρόμο για την πατρίδα τους, γιατί δεν ήθελαν να τους δει και να τους ρωτήσει ο βασιλιάς Ηρώδης, που γύρευε το κακό του παιδιού.
Μόλις όμως έφυγαν οι Μάγοι, ο άγγελος παρουσιάστηκε στον Ιωσήφ και του είπε:
– Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγετε για την Αίγυπτο. Θα μείνετε εκεί ώσπου να σου πω, γιατί ο Ηρώδης θα ψάξει να βρει το παιδί για να το σκοτώσει.
Υπακούοντας στο θέλημα του Θεού, ο Ιωσήφ πήρε τη μητέρα και το παιδί και φύγανε νύχτα για την Αίγυπτο. Έτσι βγήκε αληθινός ο λόγος που είχε πει ο προφήτης Ωσηέ, πολλά χρόνια προτού γεννηθεί ο Χριστός:
«Από την Αίγυπτο εκάλεσα τον Υιό μου».
Αργότερα, όταν ο Ηρώδης είχε πια πεθάνει, παρουσιάστηκε ξανά ο άγγελος στον Ιωσήφ και του παράγγειλε να πάρει τον Ιησού και τη Μαρία και να γυρίσουν πίσω στην Παλαιστίνη. Γύρισαν πραγματικά, και πήγαν να μείνουν στη μικρή πόλη που την έλεγαν Ναζαρέτ, πατρίδα της Παναγίας. Εκεί μεγάλωσε ο Ιησούς. Γι” αυτό αργότερα τον είπαν Ναζωραίο.
(Από τα βιβλία «Η ζωή με το Χριστό» της Γ΄ τάξης και «Ο δρόμος του Χριστού» της Δ΄ τάξης του σχολείου)

Αληθινά σενάρια από τον πόλεμο του 1940

Κατοχή
Στην κατοχή οι Έλληνες δεν είχαν να φάνε. Έτρωγαν τα αποφάγια των Γερμανών για να μην πεθάνουν από την πείνα. Κάποια μέρα έμαθαν ότι οι Γερμανοί είχαν στρατοπεδεύσει στους Κουρμουλούς (περιοχή ΝΔ των Μεγάρων) με όλα τους τα εφόδια. Δέκα Μεγαρίτες πήγαν να κλέψουν τα εφόδια των Γερμανών νομίζοντας ότι αυτοί κοιμούνται. Ξεκίνησαν για τους Κουρμουλούς αλλά πριν φθάσουν εκεί κάποιοι άλλοι τους πρόδωσαν στους Γερμανούς οι οποίοι δεν κοιμήθηκαν αλλά τους περίμεναν. Μόλις έφθασαν οι Μεγαρίτες, οι Γερμανοί τους συνέλαβαν όλους. Στο τέλος τους σκότωσαν και τους δέκα.
Bίκτωρας Πανταζής

Η πείνα και τα αντίποινα
Το 1940 ξέσπασε ο πόλεμος κι έτσι αρχίζει το άγιο πάθος της Ελλάδας. Ο γερμανικός στρατός έχει κατακτήσει την Ελλάδα. Έτσι έφθασε και στα Μέγαρα ο Γερμανός κατακτητής. Είναι όλοι θλιμμένοι. Σιγά σιγά τα αποθέματα τροφίμων τελειώνουν. Ο κόσμος πεινάει. Οι εκκλησίες αρχίζουν να δίνουν συσσίτιο. Οι μέρες περνούν με πολλή δυστυχία κάτω από το γερμανικό ζυγό. Σε συμπλοκή σκότωσαν ένα Γερμανό στρατιώτη. Μόλις το έμαθε ο Γερμανός διοικητής αμέσως κάνει μπλόκο και μαζεύει όλους άνδρες των Μεγάρων στο Γυμνάσιο για εκτέλεση. Ο τότε δήμαρχος Θεόδωρος Τσεκές καλεί το βράδυ το Γερμανό διοικητή και του κάνει το τραπέζι. Του ζητάει  συγγνώμη και τον παρακαλεί να μην κάνει τέτοιο κακό. Γιατί ο Γερμανός διοικητής είχε πει αν πειράξει κανείς Γερμανό στρατιώτη, γι’ αντίποινα θα σκοτώσει 100 Μεγαρίτες. Ο δήμαρχος κατάφερε να του αλλάξει γνώμη και την επόμενη μέρα το πρωί δεν έγινε η εκτέλεση κι αφέθηκαν όλοι οι αιχμάλωτοι Μεγαρίτες ελεύθεροι.
Παρασκευή Γκέλη

Το 1940
Εκείνη τη χρονιά ζήτησε ο Μουσολίνι, ο υπουργός της Ιταλίας, να μας πάρει την Ελλάδα και είπαμε ΟΧΙ δε θα πάρετε τη χώρα μας. Ο στρατός μας ήταν έτοιμος και χτύπησε  το στρατό της Ιταλίας. Τους πήραμε τη Βόρεια Ήπειρο κι ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους και χειροκροτούσε τους Έλληνες στρατιώτες, χτύπαγαν τις καμπάνες στις πόλεις που περνούσε ο ελληνικός στρατός. Κορυτσά, Τεπελένι κ.α. Οι Έλληνες χαίρονταν που έβλεπαν το τραίνο να περνάει γεμάτο με Ιταλούς αιχμαλώτους. Είχαμε και μια τραγουδίστρια, τη Σοφία Βέμπο που άρχισε να τραγουδάει το τραγούδι «Κορόιδο Μουσολίνι» κι έδινε χαρά και θάρρος στους στρατιώτες. Μετά μας επιτέθηκαν οι Γερμανοί με τανκς. Η Ελλάδα αντιστάθηκε και πάλι αλλά δε νικήσαμε και μας σκλαβώσανε για τέσσερα χρόνια. Μετά έφυγαν οι Γερμανοί και ξανάρθε η λευτεριά στην πατρίδα μας.

Δημήτριος Κάντας

Το 1940 που έγινε η εισβολή των Ιταλών στα Μέγαρα ήμουν πολύ μικρή στην ηλικία αλλά κάποιες αναμνήσεις μου έρχονται στο νου.
Οι Ιταλοί τα μαγειρεία τους πίσω από το σπίτι μου. Εγώ, σαν μικρή που ήμουνα, πήγαινα κι ανέβαινα στον τοίχο του σπιτιού μας κι αυτοί μ’ έβλεπαν και μου φώναζαν να μου δώσουν φαγητό. Μου έδιναν λάχανο με ρύζι κουραμάνα και γαλέτα που ήταν το αγαπημένο τους.
Μετά από λίγο καιρό ήρθαν οι Γερμανοί. Κάθε βράδυ απαγορευόταν η κυκλοφορία, γιατί έκαναν περιπολία. Εμείς δεν μπορούσαμε να βγούμε από τα σπίτια μας. Οι Γερμανοί ήταν πολύ πιο σκληροί από τους Ιταλούς. Μας έπαιρναν τις προμήθειες, επιτάσσανε τα σπίτια μας και παίρνανε τους άντρες.
Στο γειτονικό μου σπίτι είχαν το διοικητήριό τους. Πήγαινα και κρυφοκοίταζα κι έβλεπα ότι ήταν πολύ σκληροί. Φώναζαν πολύ δυνατά, είχαν μεγάλα σκυλιά, φόραγαν μπότες, είχαν μηχανές και τα όπλα τους που δεν τα αποχωρίζονταν ποτέ.
Πήγαινα με τους γονείς μου στη Λάκκα σ’ ένα περιβόλι που έπεφταν τα αλεξίπτωτα.
Όταν ήθελαν ν’ αποχωρήσουν οι Ιταλοί επίταξαν το σπίτι κι έμειναν ένα βράδυ και όταν έφυγαν, πάνω στο τραπέζι είχαν αφήσει μια σοκολάτα.
Αμαλία Παπασίδερη  

Ξημερώματα 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός πρέσβυς στην Αθήνα Γκράτσι παρέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά τελεσίγραφο και ζητούσε την ελεύθερη διέλευση ιταλικών στρατευμάτων από την Ελλάδα. Ο Μεταξάς αρνήθηκε λέγοντας ΟΧΙ. Σε λίγες ώρες ξεκίνησε η ιταλική επίθεση. Ο λαός ξεχύθηκε στους δρόμους τραγουδώντας πατριωτικά τραγούδια. Ολόκληρο το έθνος ενώθηκε ενάντια στους Ιταλούς. Οι άνδρες έτοιμοι να πιάσουν τα όπλα, είχαν γεμίσει τους δρόμους για να φύγουν για το αλβανικό μέτωπο. Πολλοί Μεγαρίτες πήγαν να πολεμήσουν στα βουνά της Αλβανίας, στην Κορυτσά στο Τεπελένι, στους Αγίους σαράντα.
Ο προπάππους μου που πολέμησε στα χιονισμένα βουνά έλεγε ότι ο λόχος τους είχε πολλά προβλήματα. Κάποιοι στρατιώτες είχαν πάθει κρυοπαγήματα και τους είχαν κόψει τα πόδια κι άλλοι ήταν γεμάτοι ψείρες και ξύνονταν συνέχεια σ’ όλο τους το σώμα. Τρώγανε λίγο καλαμπόκι κι ήταν πάντα πεινασμένοι. Ένα πρωί ο ταχυδρόμος τους μοίρασε ημερολόγιο της εποχής με το νεογέννητο βασιλιά Κωνσταντίνο.
Αφροδίτη Πέγκου

– Παππού, πες μου τι έκαναν οι Μεγαρίτες το 1940 όταν χτύπαγε η σειρήνα;
– Κρυβόντουσαν σε πηγάδια και σε δυο καταφύγια. Το ένα ήταν κάπου στο λόφο του Αγίου Δημητρίου και το άλλο δίπλα από το χρυσοχοείο του Φατούρου στα πατρικά του Σπύρου Μουρτζούκου.
– Πείνασαν  τότε οι Μεγαρίτες;
– Ναι, υπήρξε πείνα. Τρώγαμε ό,τι βρίσκαμε μπροστά μας. Χόρτα, καλαμπόκι, πατάτες και 5 αυγά κι έτρωγαν 6–7 άτομα. Το σπίτι μου ήταν μαγειρείο των Ιταλών. Έχω ακούσει ιστορίες για μακαρονόζουμο και ότι μια μαμά έδωσε κάρβουνο στο παιδί της για φαγητό.
– Θυμάσαι κάποιο περιστατικό να μου πεις;
– Γυρνάγαμε από την Κινέττα, από τα χωράφια και τότε ήμουν οκτώ χρονών και ήμουν με τον αδερφό μου και ήθελαν να μας πάρουν το γαϊδούρι. Μας πήραν κι εμάς μαζί τους για να καθοδηγούμε το γαϊδούρι και μας άφησαν μετά από τρεις ημέρες.
Δημήτρης Κακαρίκος

– Γιαγιά, τι γνωρίζεις για τον πόλεμο του 1940;
– Μόλις άρχισε ο πόλεμος άλλαξε πολύ η ζωή μας. Δεν ήμασταν πια ελεύθεροι και ζούσαμε συνέχεια με τον φόβο των Ιταλών.
– Γιατί γιαγιά;
– Γιατί πολλοί στρατιώτες μας είχαν είχανε φύγει και πολεμούσανε στα βουνά της Πίνδου και δεν ξέραμε αν θα γυρίσουν.
– Μέσα στην πόλη πώς ζούσατε;
– Φοβισμένοι. Λίγες ώρες την ημέρα κυκλοφορούσαμε και το βράδυ στο σπίτι ήμασταν χωρίς φως. Υπήρχε πολύ φτώχεια και πείνα. Με το σφύριγμα της σειρήνας ο κόσμος έτρεχε να κρυφτεί στα καταφύγια και στα υπόγεια για να γλιτώσει από τις βόμβες που έριχναν τα αεροπλάνα.
Γιαγιά Ρίτσα

Ο παππούς του πατέρα μου υπηρέτησε στο στρατό στους εύζωνες, δηλαδή στους τσολιάδες. Το 1940 με την επιστράτευση κλήθηκε στο τάγμα ευζώνων για να πολεμήσει. Οι κορυφές της Πίνδου ήταν χιονισμένες. Το έδαφος κρύο, υγρό, χιονισμένο και λασπωμένο. Το φαγητό λίγο και η κούραση μεγάλη. Παρ”  όλα αυτά, οι εύζωνες προχωρούσαν πολεμώντας κι οι Ιταλοί οπισθοχωρούσαν.
Ο
προπάππους μου από εκείνον τον πόλεμο έπαθε στα πόδια κρυοπαγήματα από τα οποία υπέφερε μέχρι τα γεράματα.
Πόνιος Στέργιος

Οι γυναίκες στα βουνά της Πίνδου στον πόλεμο του 1940

Γυναίκες στον πόλεμο του 40

Οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν ηρωικά στα βουνά της Πίνδου προσπαθώντας  να αποκρούσουν τις επιθέσεις των Ιταλών. Και το θαύμα έγινε. Ο ιταλικός στρατός, όχι μόνο δεν προχώρησε ούτε ένα μέτρο στο ελληνικό έδαφος, μα άρχισε να υποχωρεί. Οι Έλληνες στρατιώτες άρχισαν να προελαύνουν ελευθερώνοντας τις ελληνικές πόλεις της Β. Ηπείρου. Σύμμαχο και βοηθό σ’ αυτή την τιτάνια προσπάθεια οι Έλληνες στρατιώτες είχαν τις γυναίκες της Πίνδου.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940

Απόσπασμα από το θεατρικό“Ήταν μια φορά ένας πόλεμος” που γράφτηκε από τον Θωμά Μενεξέ το Σεπτέμβριο του 2008. Διασκευή: Sotirios

Εισαγωγή: Ακούγεται το τραγούδι «Ηπειρώτισσες» (καραόκε), ενώ ταυτόχρονα προβάλλονται οι διαφάνειες με τις γυναίκες της Πίνδου που ανεβαίνουν στα βουνά μεταφέροντας πολεμοφόδια, τρόφιμα και ρούχα στους φαντάρους που πολεμούν.

Σκηνή 1η

(Μπαίνουν οι γυναίκες στη σκηνή από αριστερά. Κουβαλούν κουτιά με πολεμοφόδια, τρόφιμα και ρούχα. Σταματούν και συζητούν.)

Μαρία: Μάνα, δεν μπορώ άλλο, κουράστηκα.
Μαριάνθη: Ναι, μάνα, κι εγώ το ίδιο.
Αργυρώ: Να βάλουμε μια στάλα νερό στο στόμα μας.
Μαριλιάννα: Να φάμε και μια μπουκιά ψωμί να ψυχοπιαστούμε.
Μάνα: Δεν είναι ώρα για ξεκούραση κόρες μου. Έχουμε πόλεμο. Μπρος, σηκώστε τα μπογαλάκια σας και πάμε. Έχουμε μια ώρα δρόμο μέχρι την Κιάφα. Κι αν ο καιρός πάλι χαλάσει, θα βραδιάσουμε μέχρι να ξαναγυρίσουμε στο σπίτι μας.
Μαρία: Μα γιατί πρέπει κάθε μέρα να κουβαλάμε πολεμοφόδια, τρόφιμα και ρούχα στους φαντάρους μας;
Μαριάνθη: Τόσους άντρες έχει ο στρατός.
Μάνα: Οι άντρες κάνουν πόλεμο. Παντού πολεμούν τους Ιταλούς τα ευζωνάκια μας. Δεν περισσεύουν γι’ αυτή τη δουλειά που κάνουμε εμείς.
Αργυρώ: Και γιατί δώσαμε όλα τα μάλλινα ρούχα του συγχωρεμένου του πατέρα μας και τις κουβέρτες μας στους στρατιώτες;
Μάνα: Εμείς δώσαμε μόνο μάλλινα ρούχα και κουβέρτες. Άλλοι όμως έδωσαν τα χέρια τους, τα πόδια τους, τα μάτια τους κι άλλοι τη ζωή τους! Η πατρίδα μας χρειάζεται όλους. Ο καθένας πρέπει να δώσει ό,τι μπορεί στον αγώνα για να νικήσουμε τους κατακτητές.
Μαριλιάννα: Έχεις δίκιο μάνα. Μας συγχωρείς. Απλώς μας κούρασε αυτό το πήγαινε, έλα, πάνω στα καταράχια, απ’ το ένα κορφοβούνι στο άλλο.
Μάνα: Μπορεί να κουραστήκατε, μα αντέχετε. Σας ξέρω καλά, κόρες μου είστε. Εγώ σας μεγάλωσα.
Μαρία: Ναι, μάνα. Εμπρός αδελφές μου. Πάμε γρήγορα, πριν μας προλάβει ο χιονιάς.
Μαριάνθη: Οι άντρες κει πάνω πολεμούν γενναία μέσα στο ανελέητο κρύο και τα χιόνια.
Αργυρώ: Χρειάζονται μια μάλλινη φανέλα, ένα ζεστό ζευγάρι κάλτσες και γάντια για να μην πάθουν κρυοπαγήματα.
Μάνα: Είστε γυναίκες της Πίνδου! Αυτός ο τόπος είναι φτωχός, μα βγάζει ανθρώπους που τους περισσεύει η περηφάνια κι η παλικαριά.
Μαριλιάννα: Έχει δίκιο η μάνα μας. Αυτός ο τόπος δε φοβήθηκε κανένα τύραννο. Δεν έσκυψε το κεφάλι ούτε στον Τούρκο Αλή Πασά ούτε στο Σουλτάνο. Θα φοβηθούμε τώρα τους Ιταλούς μακαρονάδες;
Μαρία: Κι εγώ δε φοβάμαι, μα σκέφτομαι τη δύσμοιρη τη Δέσπω, τι έπαθε χτες.
Μάνα: Τι έπαθε; Δεν έμαθα. Μήπως προλαβαίνω να μάθω τίποτα με τόσες δουλειές;
Μαριάνθη: Κουβαλούσε μια στάμνα νερό για τους φαντάρους μας.
Αργυρώ: Οι Ιταλοί της έριξαν δυο σφαίρες. Η μια τρύπησε τη στάμνα και χύθηκε το νερό…
Μαριλιάννα: Κι η άλλη τρύπησε τα σωθικά της και χύθηκε το αίμα της.
Μάνα: Καημένη Δέσπω…
Μαρία: Τη βρήκε δυο ώρες αργότερα μισοπεθαμένη η Χριστίνα του Βασιλάκη.
Μαριάνθη: Νερό, της φώναξε η Δέσπω. Νερό!
Αργυρώ: Κι όταν η Χριστίνα της έδωσε νερό απ’ το φλασκί της, η Δέσπω φώναξε με τρεμάμενη φωνή:
Μαριλιάννα: Δε θέλω για μένα το νερό. Για να γεμίσω τη στάμνα μου το θέλω. Να πιουν οι φαντάροι μας να ξεδιψάσουν.
Μαρία: Αυτά είπε και ξεψύχησε.
Μάνα: Βλέπετε, κόρες μου, πως φτάνετε στα λόγια μου; Σας βαστάει μωρέ ν’ αφήσετε τους φαντάρους μας χωρίς τρόφιμα; Χωρίς νερό; Χωρίς μάλλινα ρούχα;
ΟΛΕΣ: Όχι, όχι!
Μάνα: Ε, τότε τι καθόμαστε; Πάρτε τα πράγματά μας και πάμε… Άντε, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας…
ΟΛΕΣ: Πάμε! (Βγαίνουν από δεξιά. Ακούγεται πάλι το τραγούδι «Ηπειρώτισσες».)

Σκηνή 2η

(Η μουσική διακόπτεται από πυροβολισμούς. Μπαίνουν στη σκηνή από αριστερά οι φαντάροι και πολεμούν. Ύστερα από λίγο σηκώνονται, φωνάζουν «ΑΕΡΑ» και ορμούν βγαίνοντας από δεξιά. Ξαναμπαίνουν από αριστερά. Κάθονται να ξεκουραστούν και συζητούν.)

Κώστας: Πο πο πο! Τι ήταν κι αυτό το σημερινό παιδιά!
Ανέστης: Από τις έξι το πρωί πολεμάμε. Έφτασε απόγευμα και δε σταματήσαμε ούτε στιγμή.
Μανωλιός: Μου τελείωσαν οι σφαίρες. Αν κρατούσε ο πόλεμος ακόμη λίγο, θα πολεμούσα μόνο με την ξιφολόγχη μου.
Χρηστάκης: Τα καταφέραμε όμως. Έπρεπε οπωσδήποτε να πάρουμε αυτό το ύψωμα με το πολυβολείο για μπορέσει αύριο η μονάδα μας να προχωρήσει.
Μάρκος: Κοιτάξτε. Οι Ιταλοί ακόμα τρέχουν. Πήρανε τέτοια τρομάρα μόλις άκουσαν «ΑΕΡΑ» που θα φτάσουν τρέχοντας μέχρι τη θάλασσα.
Κώστας: Ας ξεκουραστούμε τώρα. Έχω πληροφορίες ότι σε λίγο θα ’ρθουν οι γυναίκες της Πίνδου με τρόφιμα, ζεστά ρούχα και πολεμοφόδια.
Ανέστης: Κάνει φοβερό κρύο. Πώς θα τη βγάλουμε απόψε εδώ πάνω στο βουνό; Το βράδυ μπορεί να χιονίσει. Θα παγώσουμε…
(Μπαίνουν από αριστερά οι γυναίκες με τις κούτες και τους μπόγους.)
Μανωλιός: Να ’τες! Πάνω στην ώρα.

Μάνα: Γεια σας λεβέντες. Σας φέραμε ζεστά ρούχα, τρόφιμα και πολεμοφόδια.
Χρηστάκης: Σας ευχαριστούμε. Τα έχουμε πολύ ανάγκη.
Μάρκος: Ο Θεός να σας έχει καλά και να σας δίνει κουράγιο και δύναμη στο κοπιαστικό κι επικίνδυνο έργο σας.
Μαρία: Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το χρέος μας στην πατρίδα. Αυτές τις δύσκολες ώρες μας έχει όλους ανάγκη.
Κώστας: Κι όμως, χωρίς εσάς δε θα μπορούσαμε να νικήσουμε. Ο εχθρός είναι πολυάριθμος. Έχει δυνατά όπλα, πολυβόλα, κανόνια, τανκς, αεροπλάνα που μας σφυροκοπούν όλη μέρα. Εμείς δεν έχουμε σχεδόν τίποτα.
Ανέστης: Μόνο ένα ξερό όπλο, την ξιφολόγχη μας, την ψυχή μας και την αγάπη μας για την πατρίδα.
Μαριάνθη: Κι είναι λίγα αυτά; Μόλις πριν από λίγο είδαμε με τα μάτια μας, καθώς ανεβαίναμε, πώς νικήσατε και διώξατε τους Ιταλούς.
Αργυρώ: Αυτοί φοβούνται. Δεν έχουν ψυχή μέσα τους, γιατί δεν πολεμούν για καμιά πατρίδα παρά μόνο για το φασισμό του Χίτλερ και του Μουσολίνι.
Μαριλιάννα: Φάτε, πιείτε, φορέστε τα ζεστά μάλλινα ρούχα και τις κάλτσες και κοιμηθείτε στις μάλλινες κουβέρτες που σας φέραμε. Αύριο σας περιμένει άλλη μάχη.   Ο πόλεμος συνεχίζεται…
ΟΛΟΙ: Σας ευχαριστούμε γυναίκες της Πίνδου, γενναίες Ελληνίδες.
Μανωλιός: Είμαι από την περήφανη Κρήτη και πάντα καυχιόμουν για τις γενναίες Κρητικοπούλες, μανάδες και κόρες. Όμως τώρα βλέπω ότι και στην Ήπειρο υπάρχουν αντάξιες Ελληνίδες. (Όλοι πιάνονται χέρι χέρι, κάνουν ημικύκλιο και τραγουδούν στίχους από το τραγούδι «Ηπειρώτισσες»)

ΟΛΟΙ:

Γυναίκες Ηπειρώτισσες,
ξαφνιάσματα της φύσης,
εχθρέ γιατί δε ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις;

Γυναίκες απ’ τα σύνορα,
κόρες, γριές, κυράδες,
εσείς θα είστε σίγουρα,
της λευτεριάς μανάδες.

ΤΕΛΟΣ

2ος Παγκόσμιος πόλεμος – 28η Οκτωρίου 1940

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

ΜΕ ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟΥ 1940

18 Οκτωβρίου 1940: Ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι ζητάει από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά την παράδοση της Ελλάδας κι εκείνος απαντάει «ΟΧΙ».

3 Νοεμβρίου 1940: Οι Έλληνες στρατιώτες εκδιώκουν τους Ιταλούς και εισέρχονται σε  αλβανικό έδαφος.

11 Νοεμβρίου 1940: Κατάληψη της Κορυτσάς από τους Έλληνες στρατιώτες.

1 Δεκεμβρίου 1940: Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στο Πόγραδετς.

5 Δεκεμβρίου 1940: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Πρεμετή, ενώ ο ιταλικός υποχωρεί σε όλη τη γραμμή του μετώπου.

9Δεκεμβρίου 1940: Τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν στο Αργυρόκαστρο.

14 Δεκεμβρίου 1940: Κατάληψη της Χιμάρας.

6 Απριλίου 1941: Η Ελλάδα δέχεται επίθεση από τους Γερμανούς.

23 Απριλίου 1941: Ο βασιλιάς κι η κυβέρνηση αναχωρούν για την Κρήτη, ενώ οι Γερμανοί προελαύνουν προς την Αθήνα.

27 Απριλίου 1941: Οι Γερμανοί εισέρχονται στην Αθήνα.

Τέλη Μαΐου 1941: Διεξάγεται η μάχη της Κρήτης και μετά την ήττα των Ελλήνων αρχίζει η τριπλή κατοχή (Ιταλοί, Γερμανοί, Βούλγαροι).

Σεπτέμβριος 1941: Ιδρύονται οι αντιστασιακές οργανώσεις Ε.Α.Μ. / Ε.Λ.Α.Σ. και Ε.Δ.Ε.Σ.

3O Μαΐου 1941: Ο Μανόλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.

25 Νοεμβρίου 1942: Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου από τον Ε.Λ.Α.Σ. και τον Ε.Δ.Ε.Σ.

28 Φεβρουαρίου 1943: Η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά αποτέλεσε παλλαϊκή διαδήλωση εναντίον της γερμανικής κατοχής.

5 Μαρτίου 1943: Απεργία εναντίον της επιστράτευσης των Ελλήνων εργατών για το Γ”  Ράιχ.

12 Οκτωβρίου 1944: Απελευθέρωση της Αθήνας και του Πειραιά.

ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1940

Aμα τη εκδηλώσει της Ιταλικής επιθέσεως ο Winston Churchill απέστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα στην Ελληνική κυβέρνηση:
«Η Ιταλία εύρε τας απειλάς του εκφοβισμού ανωφελείς έναντι του ηρέμου θάρρους σας. Κατέφυγεν επομένως εις απρόκλητον επίθεσιν εναντίον της πατρίδος σας, αναζητούσα εις αστηρίκτους κατηγορίας δικαιολογίαν της αισχράς της επιθέσεως. Ο τρόπος με τον οποίον ο Ελληνικός λαός, υπό την αξίαν εμπιστοσύνης ηγεσίαν σας, αντιμετώπισε τους κινδύνους και τις προκλήσεις των τελευταίων μηνών, κατέκτησε τον θαυμασμόν του Βρετανικού λαού διά την Ελλάδα. Αι αρεταί αυταί θα ενισχύσουν τον Ελληνικόν λαόν και κατά την παρούσαν στιγμήν της δοκιμασίας. Θα σας παράσχωμεν την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην.»

Και όταν πια ο Ελληνικός Στρατός έγραφε το Έπος της Πίνδου, είπε το περίφημο (εφημ. «Manchester Guardian», 19 Απρ. 1941):
«Του λοιπού δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες.»
Ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker (Οκτώβριος 1942):
«Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί… Ο ’ξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο… Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον ’ξονα. Η Τουρκία θα εκυκλώνετο. Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του. Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι” αυτόν… Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της… Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών. Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την

Ο Adolf Hitler ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ. Αλλά και διότι η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση του ’ξονα κατά ενός μικρού κράτους, και η ηρωική αντίσταση της τελευταίας, απετέλεσαν ισχυρά όπλα στα χέρια του Roosevelt, προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του και να προωθήσει την κατά του ’ξονα πολιτική του. Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η Γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Hitler να μονολογεί: «Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό· εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Mussolini).» Διέπραξε όμως την ατιμία αυτή, και τελικά οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν. Η ηρωική μάλιστα Ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):
«Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους.»

Όταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην «Πολιτική Διαθήκη», την οποία υπαγόρευσε στον Borman, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:
«Η κακή τροπή του πολέμου για τον ’ξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Churchill να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του ’ξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν.»

«…’νευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον.»
H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Hitler της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:
«Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το Ρωσικόν ψύχος.»

Για τη μάχη της Κρήτης ο Winston Churchill γράφει στα απομνημονεύματά του: «Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία… Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα…»
Η καθυστέρηση των Γερμανών στην Κρήτη επέτρεψε στον ’γγλο στρατάρχη Weyvell να οργανώσει την άμυνα της Αιγύπτου. Ο ίδιος ανέφερε στην κυβέρνησή του: «Οι απώλεις των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε μέγα μέρος από τα αεραγήματα του εχθρού και τεράστιος αριθμός αεροπλάνων.» Ο ίδιος λέγει: «Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου. Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ.»
Ο ίδιος ο Hitler παραδέχθηκε: » Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν.»
Οι συμμαχικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος στη μάχη της Κρήτης ήταν 30-32000 στρατιώτες και 1500 αξιωματικοί, ’γγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί. Επίσης 11500 Έλληνες νεοσύλλεκτοι. Και σύσσωμος ο ηρωικός Κρητικός λαός. 4000 αλεξιπτωτιστές και πάνω από 170 αεροπλάνα ήταν οι Γερμανικές απώλειες.

Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης «Barbarossa» τη Βαλκανική εκστρατεία. Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:
«Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες. Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: «Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί… Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ” αυτούς.» Αλλά και οι Ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940):
«Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν «Ζήτω η Ελλάς».»

Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως «ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας». Και προσέθεσε: «Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί.»
Πράγματι, σύμμαχοι και εχθροί αναγνώρισαν την αποφασιστική συμβολή της Ελλάδος στο Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση «Barbarossa»):
«Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε.»

Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Antony Eden:
«Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Hitler επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα. Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην.»

Θα γράψει το περιοδικό TIME (January 6, 1941, «1940 Man of the Year: Winston Churchill»):
«Benito Mussolini, thinking conquest was easy, proved the year’s greatest flop.

[…] Among other Europeans who had made their mark in 1940, one was short, squat General John Metaxas, Premier of the Greeks, who had made a monkey of Benito Mussolini.»

Ο Franklin Roosevelt γράφει στον Έλληνα πρέσβη στην Washington (28 Οκτωβρίου 1942):
«Σημαντικώτερον ακόμη από την αρχικήν υπερήφανον απόκρουσιν της εχθρικής προκλήσεως είναι το γεγονός, ότι η Ελλάς εξηκολούθησε να μάχεται με κάθε μέσον το οποίον ημπορούσε να διαθέση. Όταν η ηπειρωτική Ελλάς κατελήφθη από την εχθρικήν υπεροπλίαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από τας νήσους. Και όταν αι νήσοι έπεσαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από την Αφρικήν, από τας θάλασσας, από οιονδήποτε μέρος εις το οποίον θα ημπορούσαν να κτυπηθούν οι επιδρομείς. Εις εκείνους που προτιμούν να επιτύχουν ένα συμβιβασμόν, να ακολουθήσουν πολιτικήν συνεννοήσεως ή κατευνασμού, να υπολογίσουν τας ζημίας και τα έξοδα της αντιστάσεως, ημπορώ να τονίσω ότι η Ελλάς εδημιούργησε το παράδειγμα, το οποίον ο καθείς από ημάς οφείλει να ακολουθήση μέχρις ότου οι άρπαγες της ελευθερίας αχθούν τελικώς εις την δικαίαν εξόντωσίν των.»

ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ελλάς:           219

Νορβηγία 61

Γαλλία 43 [Η υπερδύναμη της εποχής]

Πολωνία 30

Βέλγιο 18

Ολλανδία 4

Γιουγκοσλαβία 3

Δανία 0 μέρες.[ Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή  για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ……………….]

Τσεχοσλοβακία 0

Λουξεμβούργο   0

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών  στους 13.676.

Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν :

Αλβανοί:       1165  (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία)

Ιταλοί: 8000

Βούλγαροι: 25000

Γερμανοί: 50000

Συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες)

Ελλάς 10%     (750.000)

Σοβ. Ένωση 2,8%

Ολλανδία 2,2%

Γαλλία 2%

Πολωνία 1,8%

Γιουγκοσλαβία 1,7%

Βέλγιο 1,5%

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Πηγή:Ανθολόγιο Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου

Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gault 1890-1970
Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο

«Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση τού Λαού και των ηγετών τής Ελλάδος.»
(Από ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά την λήξη τού Β” Παγκοσμίου Πολέμου.)

Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992
Υπουργός των εξωτερικών τής Γαλλίας 1969-1973, Μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας 1974

«Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης…Ποτέ μία ήττα δεν υπήρξε τόσο τιμητική για κείνους πού την υπέστησαν»
(Από μήνυμά του πού απηύθυνε από το BBC τού Λονδίνου στους υποδουλωμένους λαούς τής Ευρώπης στις 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ο Χίτλερ κατέλαβε την Αθήνα ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι και έξι εβδομάδων κατά τού Χίτλερ.)

Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953
Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από το 1924 έως 1953

«Λυπάμαι διότι γηράσκω και δεν θα ζήσω επί μακρόν δια να ευγνωμονώ τον Ελληνικό Λαό, τού οποίου ή αντίστασης έκρινε τον 2ον Παγκόσμιο Πόλεμο
(Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας την 31 Ιανουαρίου 1943 μετά την νίκη τού Στάλιγκραντ και την συνθηκολόγηση τού στρατάρχου Paulus.)

Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός

«Πολεμήσατε άοπλοι και νικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων  . Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διότι κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε».
(Όταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)

Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974
Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού

«Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες τής Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες όλον τον καιρό πού θα μπορούσαν να μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία τής Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα τής Ελληνικής προσφοράς.»
(Απόσπασμα από τα απομνημονεύματά του για τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.)

Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945
Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945

«Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξε ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητο εις τα στρατιωτικά πράγματα και ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.»
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 10/5/1941.)

Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945
Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945

«Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ” όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατον….»
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 4 Μαΐου 1941 στο Ράιχσταγκ.)

Σερ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977
Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Βρετανίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρετανίας 1955-1957

«Ασχέτως προς ότι θα πουν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο το οποίον μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στον Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή τής επανάστασης στην Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή κράτησε τούς Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε την χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου και έτσι έφερε γενική μεταβολή στην όλη πορεία τού πολέμου και νικήσαμε.»
(Από λόγο του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 24/09/1942.)

Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965
Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο

«Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει το ελάχιστο εκείνων των πράξεων αυτοθυσίας των Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα των εθνών, κατά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο, δια την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια.»
«Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β” Παγκόσμιο Πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.»
(Από ομιλία του στο Αγγλικό κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941.)

«Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.»
(Από λόγο πού εκφώνησε από το BBC τις πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού πολέμου.)

«Μαχόμενοι οι Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θα μοιρασθούν μαζί μας τα αγαθά τής ειρήνης.»
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά τής Ελλάδας.)

Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969
Βρετανός Στρατάρχης κατά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο

«Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε το σύνολο των σχεδίων τής Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν να αναβάλει για έξι εβδομάδες την επίθεση κατά τής Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποία θα ήταν ή θέση τής Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς την Ελλάδα.»
(Από ομιλία του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 1941.)

Γεώργιος ΣΤ” (1898-1952)
Βασιλεύς τής Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952

«Ο μεγαλοπρεπής αγώνας τής Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β” Παγκοσμίου Πολέμου.»
(Από λόγο του στο κοινοβούλιο τον Μάιο 1945.)

Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945

«Εις την Ελλάδα παρασχεθεί την 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών δια ν’αποφασίσει πόλεμο ή ειρήνη, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να παρείχετο, ή απάντησης θα ήταν ή ίδια.»
«Οι Έλληνες δίδαξαν δια μέσου των αιώνων την αξιοπρέπεια. Όταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ο Ελληνικός λαός τόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητο τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας το υπερήφανο πνεύμα τής ελευθερίας.»
(Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στις 10/6/1943.)

«Ο ηρωικός αγώνας τού ελληνικού λαού…κατά τής επιθέσεως τής Γερμανίας, αφού τόσον παταγωδώς νίκησε τούς Ιταλούς στην απόπειρά τους να εισβάλλουν στο ελληνικό έδαφος, γέμισε με ενθουσιασμό τις καρδιές τού αμερικανικού λαού και εκίνησε την συμπάθειά του. Προ ενός και πλέον αιώνος, κατά τον πόλεμο τής ελληνικής ανεξαρτησίας, το έθνος μας…εξέφρασε την φλογερή του συμπάθεια για τούς Έλληνες και ευχότανε για την ελληνική νίκη…»
(Δήλωσή του στο Ύπατο Συμβούλιο τής Αχέπα στις 25/04/1941, πού μεταδόθηκε ραδιοφωνικά από τον Λευκό Οίκο.)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:»10 Απριλίου 1941, μετά την Συνθηκολόγηση με την Γερμανία παραδίδονται τα οχυρά Παλιουριώτες και Ρούπελ. Οι Γερμανοί εκφράζουν τον θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια το ότι είχαν σαν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό και ζητούν από τον Έλληνα διοικητή να επιθεωρήσει τον Γερμανικό στρατό ως ένδειξη τιμής και αναγνωρίσεως ! Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά την πλήρη αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού.

«Ένας Γερμανός αξιωματικός τής αεροπορίας δήλωσε στον διοικητή τής ομάδος μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγο Δέδεν ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν ο πρώτος στρατός στον οποίον τα στούκας δεν προκάλεσαν πανικό. “Οι στρατιώτες σας’’ είπε, ’’αντί να φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν εις την Γαλλία και την Πολωνία, μας πυροβολούν από τας θέσεις των.’’
Πηγή:ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, τεύχος Απριλίου 2003.»

ΑΙΣΧΥΛΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟΙ ΕΜΕΙΣ, (ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ) ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ, ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ


Δάσος: «Η μεγάλη πολιτεία των φυτών και των ζώων»

Γλώσσα Ε ΄ Δημοτικού
Ενότητα 1η : «Ο φίλος μας το περιβάλλον»
Κεφ. 1ο : «Ο φίλος μας το δάσος» 
(Σελ. 10η )

Εργασία 3η :
Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι είστε μέσα στο δάσος. Ποια φυτά και ποια ζώα υπάρχουν μέσα σ’ αυτό; Διαλέξτε τους «ήρωές» σας, όπως ο Πορκιουπίνος και ο Τιμ στο κείμενο που διαβάσατε. Σκεφθείτε μια φανταστική ιστορία. Γράψτε τους διαλόγους και δημιουργήστε ένα θεατρικό σκετς.

ΟΜΟΡΦΟ ΔΑΣΟΣ

(Κάντε κλικ για ν” ακούσετε
το τραγουδάκι «Όμορφο δάσος»)

Στο δάσος τι όμορφα που ’ναι παιδιά!
Ολόγλυκα εκεί κελαηδούν τα πουλιά,
νερά δροσερά πώς κυλάνε γοργά,
λουλούδια δροσάτα σκορπούν ευωδιά.

Πευκάκια, ελατάκια, οξιές, καστανιές,
πουρνάρια και σκοίνα, μυρτιές, κουμαριές,
πλατάνι, γκορτσά, καρυδιά, αμυγδαλιά
κεράσια και σύκα και βάτα πυκνά.

Λαγοί, χελωνάκια, λυκάκια καλά,
κοτσύφια, γεράκια, αετοί στα ψηλά,
γιδούλες, λαφάκια, αλεπού πονηρή,
τσακάλια, αρκουδάκια που ζούνε μαζί.

Στο δάσος μ’ αρέσει πολύ να γυρνώ,
ομορφιά και γαλήνη εκεί θα τη βρω
[Φυτά και ζωάκια πολύ τ’ αγαπώ,
όμορφη φύση μου σ’ ευχαριστώ.] (δις)

Κουκλοθέατρο - Σκηνικό για το έργο Ο Σάκης το καλό λυκάκι, ο ήρωας του δάσους

Σκηνή 1η

Μια όμορφη μέρα στο δάσος

Η ελαφίνα γέννησε δυο πανέμορφα ελαφάκια. Το νέο διαδίδεται παντού και αμέσως απ’ αυτούς φυσικά που μπορούν να τρέξουν ή να πετάξουν γρήγορα. Όλοι οι κάτοικοι του δάσους, δέντρα και ζωάκια, χαίρονται και δίνουν στο ελαφάκι και τη γυναίκα του τα συγχαρητήρια. Αυτοί με τη σειρά τους τους καλούν στα βαφτίσια που θα γίνουν την Κυριακή στην πηγούλα κάτω από τα πλατάνια. Θα υπάρχει πλούσιο φαγητό, χορός και τραγούδι. Θα χορέψει η κυρα-Μάρω, η αλεπού, θα τραγουδήσει ο καλλίφωνος τραγουδιστής κυρ Μέντιος, ο γάιδαρος και γενικά θα γίνει μεγάλο πανηγύρι. Φυσικά πρέπει να βρίσκονται όλοι εκεί …

Ομάδα 1η  , Σενάριο μαθητών

Αφηγητής:   Η ελαφίνα γέννησε δυο όμορφα ελαφάκια. Αμέσως στέλνει το μήνυμα με τα πουλιά και το λαγό σε όλα τα ζωάκια και τα φυτά του δάσους. Του καλεί και στα βαφτίσια που θα γίνουν την Κυριακή στην πηγούλα κάτω από τα πλατάνια.
Ελαφίνα: Σας ευχαριστώ που ήρθατε όλοι στα βαφτίσια των παιδιών μου.
Τιμ: Δε χρειάζεται να μας ευχαριστείτε κυρία Ελαφίνα. Θέλαμε να έρθουμε να γιορτάσουμε μαζί σας αυτήν την υπέροχη μέρα.
Αφηγητής: Ξαφνικά ο αετός βλέπει από ψηλά καπνό και φωτιά να πλησιάζει στο μέρος που ήταν μαζεμένα όλα τα ζώα και τα φυτά του δάσους για τα βαφτίσια.
Αετός: Φύγετε όλοι γρήγορα! Πλησιάζει φωτιά εδώ.
Αφηγητής: Δυστυχώς τα ζώα και τα φυτά δεν άκουσαν την κραυγή του, γιατί εκείνη την ώρα τραγουδούσε ο κυρ Μέντιος, ο γάιδαρος που νόμιζε ότι ήταν και ο πρώτος τραγουδιστής. Είχε ανοίξει την αγριοφωνάρα του και γκάριζε δυνατά: «Γκαααα, γκα γκα γκαααα!» Όλοι τον παρακολουθούσαν και γελούσαν δυνατά. Ο αετός είδε και λαθροκυνηγούς να πλησιάζουν. Τότε χαμηλώνει και κάθεται στη ράχη της Κας Ελαφίνας. Της τα λέει όλα στο αυτί κι αυτή ακυρώνει τη γιορτή για να φύγουν τα ζωάκια μακριά και να σωθούν. Τα κακόμοιρα τα δεντράκια όμως δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για ν’ αποφύγουν τη φωτιά, γιατί, όπως ξέρετε τα φυτά δεν έχουν πόδια αλλά μόνο ρίζες και μένουν όλη τους τη ζωή εκεί που φυτρώνουν. Τελικά οι λαθροκυνηγοί είδαν τη φωτιά σαν εμπόδιο για τη δουλειά τους και την έσβησαν. Μετά έψαξαν για τα ζώα αλλά δε βρήκαν τίποτα και γύρισαν στα σπίτια τους. Όταν πέρασε ο κίνδυνος τα ζωάκια ξαναγύρισαν στην πηγούλα και συνέχισαν τη γιορτή και τα βαφτίσια.
Όλοι μαζί:    Ευχόμαστε στα νεογέννητα ελαφάκια να ζήσουν πολλά χρόνια.

 Ελαφάκι στο δάσος

Σκηνή 2η

Οι λαθροκυνηγοί

Εμφανίζονται στο δάσος δυο αδίστακτοι λαθροκυνηγοί με τα όπλα τους. Είναι απειλητικοί και ψάχνουν για τα θηράματά τους. Τα δέντρα και τα ζώα έντρομα τους παρακολουθούν. Ένα δέντρο κρατάει μια πινακίδα που γράφει ότι απαγορεύεται το κυνήγι αλλά οι λαθροκυνηγοί αδιαφορούν γι’ αυτό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να σκοτώσουν ζώα και να πάρουν τη γούνα και το κρέας τους. Όμως στο δάσος υπάρχει και ο δασοφύλακας  κ. Γιάννης…

 Ομάδα 2η , Σενάριο μαθητών

Μήτσος: Βάγγο, πάμε για παράνομο κυνήγι;
Βάγγος: Ναι, πάμε.
Αφηγητής: Οι δυο λαθροκυνηγοί φτάσανε στο δάσος.
Λαγός: Ααα, Οι λαθροκυνηγοί! Τρέξτε να σωθείτε.
Ελάφι: Κρυφτείτε.
Πουλιά: Έρχονται, πλησιάζουν.
Ελαφίνα: Πάω στον δασοφύλακα, τον κ. Γιάννη. Μόνο αυτός μπορεί να τους διώξει.
Κ. Γιάννης: Τι έγινε, τι συμβαίνει ελαφίνα; Γιατί είσαι τόσο αναστατωμένη;
Ελαφίνα: Ήλθαν πάλι οι λαθροκυνηγοί. Έλα γρήγορα. Μόνο εσύ μπορείς να μας σώσεις.
Κ. Γιάννης: Τι κάνετε εσείς με τα όπλα εδώ στο δάσος; Ψηλά τα χέρια.
Μήστος: Ο δασοφύλακας, τρέχα Βάγγο.
Λαγός: Τις προάλλες αυτοί οι δυο λαθροκυνηγοί είχαν σκοτώσει το ελαφάκι.
Κ. Γιάννης: Σας συλλαμβάνω για το ελαφάκι που σκοτώσατε πριν λίγες μέρες.
Βάγγος: Είμαστε χαμένοι.
Κ. Γιάννης: Τώρα που σας έπιασα θα σας πάω στη φυλακή.
Αφηγητής: Κι έτσι ο Βάγγος κι ο Μήτσος έμειναν στη φυλακή για πολύ καιρό, μέχρι που μετάνιωσαν για τις πράξεις τους. Όταν τους άφησαν ελεύθερους δεν ξανάκαναν παράνομο κυνήγι.

λύκος 2

τσακάλι 1

λύγκας 3

Σκηνή 3η

Οι ασυνείδητοι εκδρομείς

Έρχονται ασυνείδητοι εκδρομείς να κάνουν πικ νικ στο δάσος. Τραγουδούν, χορεύουν, τρώνε και πετούν όπου βρουν τα βρόμικα σκουπίδια τους. Τα δέντρα και τα ζώα που τους παρακολουθούν φρίττουν με την απαράδεκτη συμπεριφορά τους. Τότε αποφασίζουν να τους δώσουν ένα καλό μάθημα για να μην το ξανακάνουν…

Ομάδα 3η , Σενάριο μαθητριών

Αφηγητής:   Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα τεσσάρων παιδιών η Λένα, η Ξένια, ο Γιάννης και ο Αντρέας πήγανε για πικ νικ στο όμορφο μεγάλο δάσος.
Αντρέας: Φτάσαμε επιτέλους!
Γιάννης: Ας στρώσουμε εδώ. Είναι πολύ ωραία, το τοπίο είναι φανταστικό!
Ξένια: Λένα, φέρε σε παρακαλώ τη σκηνή κι εσύ Γιάννη τους υπνόσακους.
Λένα: Εντάξει τη φέρνω αμέσως.
Γιάννης: Έγινεεε!
Λένα: Αντρέα, πήγαινε να μαζέψεις ξύλα.
Γιάννης: Ξένια, βγάλε από το σάκο το τραπεζομάντιλο.
Αντρέας: Παιδιά, έφερα μαζί μου και το σκυλάκι μου. Δεν είναι πολύ όμορφο;
Όλοι: Ναι, ναι!
Λένα: Ελάτε να φάμε γιατί σε λίγο θα σουρουπώσει.
Αντρέας: Ας πετάξουμε τα σκουπίδια κάτω.
Γιάννης: Δεν είναι σωστό.
Ξένια: Συμφωνώ.
Λένα: Σιγά τώρα. Πετάξτε τα κάτω. Έτσι κι αλλιώς το δάσος είναι μεγάλο. Τι σημασία έχουν γι’ αυτό μερικά σκουπιδάκια. Ας μπούμε στις σκηνές μας να κοιμηθούμε. Καληνύχτα.
Αντρέας: Να πάρουμε και το σκύλο μέσα.
Ξένια: Ναι.
Λύκος: Αυουουου!
Λένα: Μην κάνεις έτσι; Φοβάμαι.
Αντρέας: Δεν κάνω εγώ το λύκο. Μάλλον είναι απ’ έξω ένας αληθινός λύκος.
Ξένια: Βγαίνω να δω τι γίνεται.
Γιάννης: Όχι, μη βγεις.
Ξένια: Φοβητσιάρη. Ωωω! Έχουν μαζευτεί πολλά ζώα έξω απ’ τη σκηνή μας. Βγείτε να δείτε.
Ελαφίνα: Παιδιά γιατί πετάξατε τα σκουπίδια σας στο σπίτι μας;
Κουκουβάγια: Δεν ξέρετε ότι το δάσος είναι το σπίτι των φυτών και των ζώων;
Σκύλος: Γαβ, γαβ, γαβ!
Λύκος: Μαζέψτε τα γρήγορα πριν σας δαγκώσω.
Αρκουδίτσα: Θα σας άρεσε να το κάναμε εμείς αυτό στο δικό σας σπίτι;
Παιδιά:  Συγνώμη, είμαστε αδικαιολόγητοι. Θα τα μαζέψουμε αμέσως.
Ζώα: Ευχαριστούμε πολύ! Από εδώ και πέρα θα είμαστε φίλοι.
Αφηγητής: Και τα παιδιά έζησαν καλά και τα δεντράκια και τα ζώα του δάσους καλύτερα.

 Κουκλοθέατρο - Σκηνικό για το έργο Αγαπώτο δάσος = καθαρό δάσος

Σκηνή 4η

Οι οικοπεδοφάγοι

Επισκέπτονται το δάσος κάποιοι καλοντυμένοι κύριοι που με τις πονηρές σκέψεις που έχουν στο μυαλό τους σχεδιάζουν να κόψουν τα δέντρα και να δημιουργήσουν οικόπεδα για να τα πουλήσουν και να κερδίσουν χρήματα. Στο μέρος αυτό θα χτιστούν σπίτια ανθρώπων και τα ζώα δε θα έχουν πού να μείνουν. Μάλιστα θ’ ανοίξουν κι έναν δρόμο για να περνούν κόβοντας ακόμη περισσότερα δέντρα. Τα δέντρα και τα ζώα που τους παρακολουθούν ανατριχιάζουν μόλις ακούνε τις κακές σκέψεις των οικοπεδοφάγων. Απ’ τη μια σκέπτονται με ποιον τρόπο θα καταφέρουν κάτι τέτοιο οι πονηροί άνθρωποι, αφού απαγορεύεται αυστηρά να κόψουν έστω κι ένα δέντρο. Κι απ’ την άλλη προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να τους εμποδίσουν να καταστρέψουν το δάσος …

 Ομάδα 4η , Σενάριο μαθητών

Αφηγητής:   Μια μέρα στο μεγάλο δάσος τα ζώα και τα φυτά άκουσαν παράξενους θορύβους και τότε ο γερο-Βελανίδης είπε:
Γερο-Βελανίδης: Αλεπού πήγαινε να δεις τι γίνεται.
Αλεπού: Κάποιοι άνθρωποι έχουν κόψει όλα τα δέντρα και φτιάχνουν οικόπεδα. Πρέπει να τους σταματήσουμε.
Γερ-Βελανίδης: Να φωνάξουμε τα μεγάλα, χοντρά και άγρια ζώα.
Αλεπού: Πάω να τα φωνάξω.
Ζώα: Ήρθαμε, τι μας θέλετε;
Αλεπού: Έχουν έρθει άνθρωποι στο δάσος και κόβουν τα δέντρα.
Γερο-Βελανίδης: Θα πάτε και θα τους τρομάξετε για να φοβηθούν και να φύγουν. Μόνο έτσι θα σταματήσουν την καταστροφή που κάνουν στο δάσος, δηλαδή στο σπίτι μας.
Ζώα: ΟΚ! Πάμε. Θα πάρουν τέτοια τρομάρα που θα τη θυμούνται για καιρό.
Αφηγητής:   Μετά από μισή ώρα τα μεγάλα ζώα γυρνάνε ευτυχισμένα.
Γερο-Βελανίδης: Τι έγινε;
Ζώα: Τα καταφέραμε!! Εξαφανίστηκαν τρέχοντας κι ούτε πρόκειται να ξανάρθουν εδώ.
Αφηγητής: Όλα τα ζώα και τα δεντράκια γιόρτασαν χαρούμενα το γεγονός με πολύ φαΐ και τραγούδια δίπλα από τη λιμνούλα  που βρισκόταν στη μέση του πανέμορφου, μεγάλου δάσους.

αρκούδα 2

Σκηνή 5η

Οι εμπρηστές

Δυο εμπρηστές, για να κερδίσουν τα χρήματα που τους έταξαν κάποιοι άνθρωποι (ίσως οι οικοπεδοφάγοι), βάζουν φωτιά στο δάσος. Πολλά δέντρα καίγονται. Τα ζώα τρέχουν να γλιτώσουν αλλά η φωτιά εξαπλώνεται πιο γρήγορα απ’ όσο μπορούν τα ζωάκια να τρέξουν. Οι εμπρηστές, κατά βάθος λυπούνται και δεν τους αρέσει αυτό που κάνουν. Μια μυστική φωνή μέσα τους διαμαρτύρεται και τους λέει ότι η πράξη τους είναι πολύ κακή. Η πυροσβεστική με πυροσβέστες, εθελοντές, οχήματα και αεροπλάνα προσπαθεί να σβήσει τη φωτιά και να σώσει το δάσος. Άραγε τα καταφέρνει τελικά; …

Ομάδα 5η , Σενάριο μαθητριών

Γιώργος: Μάκη, πάμε στους οικοπεδοφάγους να κανονίσουμε πόσα χρήματα θα μας δώσουν για ν’ ανάψουμε τη φωτιά στο δάσος.
Μάκης: Ναι, ναι, πάμε.
Οικοπεδοφάγοι: Γεια σας παιδιά. Τι έγινε; Αποφασίσατε να κάνετε τη δουλειά που είπαμε;
Μάκης: Εντάξει. Θα την κάνουμε.
Γιώργος: Θέλουμε όμως να κανονίσουμε τα χρήματα που θα μας δώσετε.
Αφροδίτη: Δεν θα τα χαλάσουμε στο ποσό. Όμως θα τα πάρετε μετά τη δουλειά.
Μάκης: Πότε θα γίνει;
Κατερίνα: Το βράδυ.
Γιώργος: Τι θα χρειαστούμε;
Αφροδίτη: Πολλά σπίρτα και αναπτήρες.
Μάκης: Έλα, Γιώργο, πάμε.
Γιώργος: Πού θα την ανάψουμε;
Μάκης: Εδώ στα πυκνά πευκάκια. Φέρε τα σπίρτα και τους αναπτήρες.
Μάκης: Την άναψα. Φουντώνει! Πάμε να φύγουμε να μην καούμε κι εμείς.
Αφηγητής:   Η φωτιά άρχισε να μεγαλώνει και να καίει το δάσος. Τα ζώα που κατοικούσαν εκεί άρχισαν να τρέχουν για να γλιτώσουν. Πολλά όμως τραυματίστηκαν και άλλα κάηκαν.
Μάκης: Τα καημένα τα ζωάκια. Τα λυπάμαι.
Γιώργος: Κι εγώ αλλά τα χρήματα που θα μας δώσουν οι οικοπεδοφάγοι είναι πάρα πολλά.
Μάκης: Πάμε να τα πάρουμε.
Οικοπεδοφάγοι: Μπράβο παιδιά! Κάνατε καλή δουλειά. Ορίστε τα χρήματά σας.
Αφροδίτη: Είναι 100.000 €.
Κατερίνα: Τελειώσαμε, δε θα σας χρειαστούμε πάλι.
Αφηγητής:   Ο Μάκης και ο Γιώργος πήρανε τα χρήματα και το δάσος κάηκε. Μέσα τους όμως μια μυστική φωνή τους έλεγε διαρκώς ότι έκαναν μια πολύ κακή πράξη. Κι αυτό δεν τους άφηνε να ηρεμήσουν και να κοιμηθούν ήσυχα το βράδυ στο κρεβατάκι τους.

δάσος

Σκηνή 6η

Οι παράνομοι υλοτόμοι (ξυλοκόποι)

Παράνομοι ξυλοκόποι κόβουν δέντρα χωρίς άδεια από το δασαρχείο. Θέλουν να πουλήσουν τα ξύλα για να κερδίσουν χρήματα. Ειδικά τα Χριστούγεννα, που κόβουν τα μικρά έλατα, βγάζουν πολλά λεφτά. Τα δεντράκια τρέμουν από το φόβο τους αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Ίσως κάποια ζωάκια του δάσους μπορούν να βοηθήσουν και να τους διώξουν. Ίσως και τα παιδιά του δημοτικού μπορούν να εμποδίσουν το κακό που γίνεται τόσα χρόνια τώρα …

Ομάδα 6η , Σενάριο μαθητών:

Αφηγητής:   Όλοι το ξέρετε ότι τα τελευταία χρόνια οι παράνομοι υλοτόμοι έχουν πάρει φόρα κι έχουν κόψει πολλά δέντρα. Ας τους δούμε τώρα.
Μήτσος: Κίστο, θα με βοηθήσεις να κουνήσω το ξύλο;
Κίτσος: Ναι! (Χτυπάει το κεφάλι του) Αουτς!
Μήτσος: Είσαι καλά;
Κίτσος: Εντάξει είμαι. Δεν ήταν τίποτα σοβαρό.
Μήτσος: Όχι εσύ, το ξύλο.
Αφηγητής: Τα δέντρα και τα ζώα του δάσους παρακολουθούν τους δυο τύπους.
Λεύκα: Τι σκαρώνουν αυτοί πάλι; Σίγουρα κάτι κακό έχουν στο μυαλό τους. Κρατάνε τσεκούρια και πριόνια.
Τιμ (σκίουρος): Θέλουν να κόψουν παράνομα τα δέντρα του δάσους. Ας κάνουμε ένα σχέδιο.
Λαγός: Τι σχέδιο;
Τιμ: Όταν δε θα μας προσέχουν θα μπούμε στα ρούχα τους. Θα φοβηθούν και θα φύγουν.
Φίδι: Συμφωνώ. Τώρα θα δείτε τι τρομάρα θα πάρουν μόλις χωθώ στον κόρφο τους.
Αφηγητής: Τα ζωάκια χώθηκαν στα ρούχα του Μήτσου και του Κίτσου κι αυτοί φοβήθηκαν τόσο πολύ που παράτησαν τα τσεκούρια και τα πριόνια κι έφυγαν τρέχοντας από το δάσος. Τα δέντρα και τα ζωάκια έσκασαν στα γέλια.

Δεντράκια δίπλα στο ποτάμι

Σκηνή 7η

Το δάσος αμύνεται, σώζεται και ξαναγεννιέται

Τα δέντρα και τα ζώα συζητούν για την απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στο δάσος (λαθροκυνηγοί, εκδρομείς, οικοπεδοφάγοι, εμπρηστές, παράνομοι υλοτόμοι κλπ.) και  αποφασίζουν να δράσουν.
Πρέπει με κάποιο τρόπο να δώσουν σ’ όλους αυτούς τους κακούς να καταλάβουν πως το δάσος είναι η πολιτεία των φυτών και των ζώων και δεν μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει. Οι άνθρωποι πρέπει ν’ αγαπούν και να σέβονται το δάσος που τους προσφέρει τόσα καλά (οξυγόνο, ξύλα, έπιπλα, δροσιά, όμορφη φύση για ξεκούραση, βροχή και νερό, κ.α.) και που απ’ αυτό εξαρτάται η ίδια η ζωή τους πάνω στη γη.
Τα μεγάλα όπλα των κατοίκων του δάσους είναι πρώτον τα παιδιά που έχουν αγνή ψυχή κι αγαπούν πραγματικά τα ζώα και τα φυτά και δεύτερον τα βιβλία που μπορούν ν’ αποκα-λύψουν την πονηριά και την ασυνειδησία των ανθρώπων. Ύστερα από αρκετή συζήτηση και πολλές ιδέες αρχίζει η δράση των κατοίκων του δάσους.
Τελικά τα δέντρα και τα ζωάκια του δάσους, μετά από πολύ αγώνα, καταφέρνουν τους ανθρώπους ν’ αλλάξουν κι έτσι το δάσος σώζεται και ξαναγεννιέται. Τώρα όλοι, (άνθρωποι, ζώα και φυτά) είναι ευτυχισμένοι…

Ομάδα 7η , Σενάριο μαθητριών:

Αφηγητής:   Μια φορά κι έναν καιρό στο μεγάλο κι όμορφο δάσος που βρισκόταν μακριά από την πόλη στο απέναντι βουνό η μικρή ελαφίνα που ήταν έτοιμη να γεννήσει ανάμεσα στα δέντρα και τους θάμνους είδε να έρχονται δυο άνθρωποι για να το κάψουν και να το καταστρέψουν.
Γρασίδι: Σας παρακαλώ, μη με κάψετε.
Δέντρα: Όχι, μη μας κάνετε κακό.
Σκαντζόχοιρος: Αχ, μου χάλασαν τη φωλιά μου.
Ελαφίνα: Αααα, πονάω πολύ! Γεννάωω, γέννησα δυο πανέμορφα, μικρά ελαφάκια.
Αφηγητής: Οι άνθρωποι άκουσαν τα δέντρα και τα ζωάκια του δάσους και μετάνιωσαν. Είπαν από μέσα τους: « Τι κάνουμε; Γιατί θέλουμε να καταστρέψουμε το δάσος; Είμαστε πολύ ανόητοι. Το δάσος μας δίνει τόσα καλά». Έτσι έγιναν φίλοι με τα φυτά και τα ζωάκια που βλέποντας την αλλαγή στην ψυχή των ανθρώπων ήταν πολύ χαρούμενα και κατάλαβαν ότι έπρεπε να βρουν έναν τρόπο να αλλάξουν και τους άλλους ανθρώπους.
Τιμ (σκίουρος): Δεν είναι κατάσταση αυτή. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Κάθε τόσο έρχονται διάφοροι άνθρωποι χωρίς αγάπη για τα δέντρα και τα ζώα του δάσους και μας ενοχλούν. Ξεχνούν ότι εδώ είναι το σπίτι μας. Εμείς δεν τους ενοχλήσαμε ποτέ.
Πορκιουπίνος: Ο μόνος τρόπος για να σωθούμε είναι να μιλήσουμε στα παιδιά που θα μας καταλάβουν. Θα τους πούμε να μιλήσουν στους γονείς τους να τους δώσουν και βιβλία  που γράφουν για τις ωφέλειες του δάσους και πιστεύω ότι κάτι θα γίνει.
Δέντρα: Ναι, ναι, αυτό θα κάνουμε. Μπράβο!
Αφηγητής: Έτσι έκαναν τα ζωάκια και τα δέντρα. Κάλεσαν τα παιδιά και τους μίλησαν. Και τα παιδιά, που αγαπούν το δάσος και κάθε τι που υπάρχει μέσα σ’ αυτό, κατάλαβαν. Πέρασε λίγος καιρός και μια μέρα είδαν δασοφύλακες να έρχονται και να βάζουν πινακίδες που έλεγαν ότι απαγορεύεται στους ανθρώπους να κόβουν τα δέντρα να βάζουν φωτιές και να σκοτώνουν τα ζώα. Η χαρά τους δεν περιγράφεται. Είχαν νικήσει κι είχαν βρει επιτέλους την ησυχία τους.

Βοτανικός κήπος 3

 

Φανταστικά, παράξενα, μαγικά λουλούδια

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ

 

Λουλούδια όμορφα παντού!

Σε κάμπους, όρη και βουνά
στων βράχων τις σχισμάδες,

μες σε χαράδρες τρομερές,
απόκρημνες, κοφτές, βαθιές.

Σε δροσερές πηγούλες,
μικρά ρυάκια, ποταμάκια,
σ’ όμορφους κήπους και αυλές,
παραθυριών περβάζια,
τοίχους, πανύψηλες σκεπές
και στις γωνιές των δρόμων.

Σε δύση και ανατολή,
κι από βορρά σε νότο,
σ’ άνυδρα μέρη, ξερικά,
στης θάλασσας τα βάθη.

Λουλούδια αμέτρητα,
μεγάλα και μικρά,
πανέμορφα, μαγευτικά,
με μύρια χρώματα,
φανταστικά αρώματα,
σχήματα πάμπολλα,
παράξενα, τρελά.

Είναι της φύσης η ομορφιά,
στο μαγικό της γης τον πίνακα
η τελευταία, ωραία πινελιά.

Μπορεί κανείς να συναγωνιστεί
της φύσης την τρελή μαγεία;

Απ’ τους μεγάλους όχι, φίλοι μου, κανείς.
Μας λείπει η αγάπη, η καλή καρδιά
κι όλα τα βλέπουμε μουντά,
μαύρα και γκρι, καθόλου χαρωπά.

Μόν’ τα παιδιά μπορούν,
γιατί έχουν φαντασία.
Άδολη κι αγνή καρδιά,
ελπίδα, αισιοδοξία.

Των λουλουδιών την ομορφιά,
βάζουνε στη ζωή μας
μ’ ένα χαρτί, μολύβια και μπογιές
της φύσης άξιοι συναγωνιστές
δημιουργούν αριστουργήματα,
χρωματιστά… ποιήματα.

Αυτή είναι των παιδιών
μοναδική ικανότητα,
δύναμη ξεχωριστή.
Μπορούν να ντύσουν τη ζωή,
το κάθε τι πάνω στη γη
μ’ όμορφα, χρωματιστά λουλούδια.

Και μες στην τόση ομορφιά,
χρωμάτων πανδαισία,
θλίψη και πόνος χάνονται,
παντού ανάσταση, δημιουργία.
Και πλημμυρίζει όλη η γη
μ’ αγάπης ευωδία.

Sotirios