ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG

Φεβρουάριος 16, 2018

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ Η ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΚΑΙ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ

Δημοσιεύθηκε σε ιστολόγια η είδηση τῆς παραπομπῆς στο Συνοδικό Δικαστήριο τῶν π. Θεοδώρου Ζήση και Νικολάου Μανώλη, οι οποίοι βάσει τοῦ 15ος Κανόνος τῆς ΑΒ’ Συνόδου διέκοψαν το μνημόσυνο τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου. Η παραπομπή αυτή είναι άκρως παράνομη και αντικανονική επειδή

  1. Οι διακόψαντες το μνημόσυνο πατέρες, προ συνοδικῆς διάγνωσης, εφαρμόζοντας το πνεῦμα τοῦ 15ου Κανόνος, δεν δημιουργοῦν σχίσμα αλλά είναι άξιοι τιμῆς διότι προφυλάττουν την Εκκλησία από την αίρεση τοῦ Επισκόπου των. Γι’ αυτό καθορίζεται από τον Κανόνα η απαγόρευση τῆς τιμωρίας των:«Οἱ γὰρ δι᾿ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι.»

    Οι ψευδεῖς κατηγορίες τῆς Μητροπόλεως είναι αποκύημα φαντασίας αιρετικῶν κληρικῶν που αναστατώνουν την Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι ανυπόστατες κατηγορίες κατά τῶν δύο αυτῶν πατέρων είναι:

    1. τοῦ σχίσματος,
    2. τῆς ἀπείθειας καὶ καταφρόνησης τῆς προϊσταμένης του ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς,
    3. τοῦ σκανδαλισμοῦ τῶν πιστῶν,
    4. τῆς ἐξύβρισης καὶ τῆς συκοφαντίας.

    Επιπλέον προστίθεται για τον πατέρα Θεόδωρο η εξωπραγματική κατηγορία τῆς φατρίας. (βλ. https://katihisis.blogspot.gr/2018/02/blog-post_66.html και https://katihisis.blogspot.gr/2018/02/blog-post_13.html).

    Οι λόγοι τῆς κανονικῆς διακοπής τοῦ μνημοσύνου για τις αιρετικές δοξασίες τοῦ κ. Ανθίμου αναφέρονται λεπτομερῶς στα εξῆς κείμενα:

    – Απαντητική Επιστολή π. Θεοδώρου Ζήση προς τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο https://www.impantokratoros.gr/dat/storage/dat/9F45C74A/apantitiki_epistolh.pdf

    – Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Δήλωση Διακοπῆς Μνημοσύνου http://aktines.blogspot.gr/2017/03/blog-post_72.html

    – Ο π.Νικόλαος Μανώλης προς τον μητρ. Θεσ/νίκης κ. Άνθιμο, »Παραδώσατε τη Θεσσαλονίκη στο μασονικό Οικουμενισμό»  https://katihisis.blogspot.gr/2017/02/blog-post_14.html

    – Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η δήλωση διακοπής μνημοσύνου που κατέθεσα στην μητρόπολη Θεσσαλονίκης https://katihisis.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


  2. Βάσει τοῦ 15ου Κανόνος τῆς ΑΒ’ Συνόδου, η Ιερά Σύνοδος οφείλει να ασχοληθῆ με το αιρετικό φρόνημα τοῦ Μητροπολίτου Θεσ/κης και να τον παραπέμψει στο Συνοδικό Δικαστήριο.
    Πῶς όμως ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιερά Σύνοδος που αδιαφοροῦν για την Ορθόδοξη Πίστη και την τήρηση τῶν Ιερῶν Κανόνων, δεχόμενοι την Κολυμβάριο αιρετική σύνοδο ως ορθόδοξη και όσα πρεσβεύει ο αιρετικός Πατριάρχης Κων/λεως, να καταδικάσει τον Θεσ/κης; Ενδεικτικῶς αναφέρω ότι οι αιρετικές αποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τῆς Κρήτης και τα προσυνοδικά κείμενα δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα τῆς Εκκλησίας τῆς Ελλάδος (http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/relations/orth_ekklision_2016.htm ).

  3. Αν παρ’ ελπίδα, παρά τον Κανόνα καθαιρεθοῦν οι πατέρες αυτοί, ουσιαστικά είναι μήνυμα καταργήσεως τοῦ 15ου Ιεροῦ Κανόνος τῆς ΑΒ’ Συνόδου. Γι’ αυτό ας εγκαταλείψουν την Ορθόδοξη Εκκλησία οι ασεβεῖς αιρετικοί οικουμενισταί επίσκοποι και να βαδίσουν την πορεία τους προς το Βατικανό.


Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος

θεολόγος – νομικός

Ιανουάριος 30, 2018

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΑ κ.κ. ΔΑΜΙΑΝΟΥ

Μεγάλη ευλογία στις ημέρες μας, η Ομολογία Πίστεως τοῦ Αρχιεπισκόπου Σινᾶ κ.κ. Δαμιανοῦ μετά την ληστρική σύνοδο τῆς Κρήτης. Είναι ομολογία που απευθύνεται πρώτον σε πατριάρχες και επισκόπους, και στη συνέχεια στον υπόλοιπο ορθόδοξο κλήρο και λαό.

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο από το ιστολόγιο Κατάνυξις.

Ν.Γ.Σ.







https://www.scribd.com/document/370222139/%CE%91%CE%A1%CE%A7%CE%99%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A3-%CE%A3%CE%99%CE%9D%CE%91-%CE%94%CE%91%CE%9C%CE%99%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A3-pdf#fullscreen&from_embed

Πηγή: http://www.katanixis.gr/2018/01/blog-post_718.html

Ιανουάριος 19, 2018

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΒΥΔΟΥ ΓΙΑ ΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Φωτ.: opaidagogos.blogspot.com

 

Απάντηση στο κείμενο του Επισκόπου Αβύδου κ. Κυρίλλου με τίτλο: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης: Νέα Εκκλησιολογία η Πιστότητα στην Παράδοση;» που δημοσιεύθηκε στην Romfea.gr, δίνει με κείμενό του ο Εκπαιδευτικός Νικόλαος Μάννης.

Για να διαβάσετε την απάντηση πατήστε: ΕΔΩ

Το κείμενο του Επισκόπου Αβύδου: ΕΔΩ

Πηγή: http://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/19475-apantisi-sto-keimeno-tou-episkopou-abudou-gia-tin-sunodo-tis-kritis

Ιανουάριος 15, 2018

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ ΣΤΙΣ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ,

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΧΑΝΕΤΑΙ!

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ!

ΑΙΓΙΩΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΑΙΓΙΩΤΕΣ,

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΕΛΑΤΕ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ!

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΟΥΜΕ

 ΕΝΑ ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΟΧΙ!

_______Οι άθεοι και συγχρόνως αθεόφοβοι, αυτοί δηλ. που σήμερα κυβερνάνε τη Χώρα μας, αποτόλμησαν να χαρακτηρίσουν ως «Χρυσαυγίτες» όσους τολμούν να αντιταχθούν στην παράδοση της Μακεδονίας μας στό κρατίδιο των Σκοπίων! Οι ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΟΙ! Οι ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΙ! Οι εν δυνάμει ΠΡΟΔΟΤΕΣ!  Έτσι, δυστυχώς, θέλησαν να αποδυναμώσουν εμάς τους παράγοντες της Μητρός Εκκλησίας, όταν φωνάζουμε για την ελληνικότητα της Μακεδονίας!

_______Ευτυχώς ο αριστερός κ. Μίκης Θεοδωράκης τούς έδωσε μια αποστομωτική απάντηση! Πήρε στα χέρια του μια πατσαβούρα και τους την έτριψε στα μούτρα:

«‘Οταν φοβάσαι να πείς ότι αγαπάς την πατρίδα σου  και όταν- ακόμη χειρότερα- την ξεπουλάς, αυτό είναι ραγιαδισμός. Όταν δεν φοβάσαι να πείς ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος  να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ»!

______Ελάτε, λοιπόν, κοντά μας, την προσεχή Κυριακή 21 Ιανουαρίου για να βροντοφωνάξουμε όλοι μαζί με μια φωνή: ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ.

Αίγιον, 15 Ιανουαρίου 2018

+ ο  ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

**************************

EΘΕΣΑΜΕ ΣΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΥΛΛΑΔΙΟ.

ΑΝΑΖΗΤΕΙΣΤΕ ΤΟ!

http://mkka.blogspot.gr/2018/01/blog-post_15.html

22 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Θεσσαλονίκης χαιρετίζουν και συμμετέχουν στο συλλαλητήριο την Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018

«ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»
(Στράβων)

Τὰ 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης χαιρετίζουμε ἔνθερμα καὶ συμμετέχουμε μαζικὰ καὶ ἀγωνιστικὰ στὸ συλλαλητήριο τὴν Κυριακὴ 21 Ἰανουαρίου 2018 στὶς 2:00 μ.μ. στὸν Λευκὸ Πύργο.

Καλοῦμε ὅλους τους Ἕλληνες νὰ ὑψώσουμε μαζὶ φωνὴ διαμαρτυρίας:

* Κανεὶς δὲν δικαιοῦται νὰ διαστρεβλώνει οὔτε σημεῖο τῆς ἔνδοξης ἱστορίας μας.

* Τὸ ὄνομά μας εἶναι ἡ ψυχή μας!

* Δὲν τὸ διαπραγματευόμαστε!

* Δὲν τὸ ἐκχωροῦμε σὲ κανέναν!

* Δὲν τὸ προδίδουμε!

* Δὲν δεχόμαστε καμία ὀνομασία ποὺ νὰ περιέχει τὸν ὄρο Μακεδονία!

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΛΟΙ στὸ συλλαλητήριο!

Νὰ μὴ λείψει ΚΑΝΕΙΣ!

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

syntonistiko20@gmail.com

http://aktines.blogspot.gr/2018/01/22-21-2018.html#more

Ιανουάριος 10, 2018

ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ κ.λπ.

Με την άδεια τοῦ αγαπητοῦ αδελφοῦ Νικολάου Α. Ζουρνατζόγλου δημοσιεύεται το παρόν άρθρο.

8. Για τα Σκόπια, οι δηλώσεις του Αγίου ήταν επίσης κατηγορηματικές. Επιλέγονται τυχαία δύο ξεχωριστές μαρτυρίες με το ίδιο νόημα:

α)   Σὲ σχετικὴ ἐρώτηση, ὁ Άγιος εἶπε χαρακτηριστικά: «Δὲν ὑπάρχει κίνδυνος ἀπὸ ᾽κεῖ [ἐνν. τὰ Σκόπια]. Τὸ κρατίδιο αὐτὸ ἀρχικὰ θὰ ἀναγνωριστεῖ καὶ ἀργότερα θὰ διαλυθεῖ.» [Μαρτυρία κ. Ματζουράτου Ευάγγελου, Ὑποστράτηγου ἐ.ἀ., Ἀττική] (Βιβλίο «Μαρτυρίες Προσκυνητῶν», Τόμος Β΄, 2η Έκδοση, Σελ. 379).

β)   Ἐπίσης: «Τὰ Σκόπια ἔχουν θεμέλιο ἀπὸ λουκούμια, καὶ θὰ διαλυθοῦν.» [Ὁ Άγιος ἀπευθυνόμενος στὸ Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ξάνθης, κ. Παντελεήμονα, τὴν ἄνοιξη τοῦ 1993.] (Βιβλίο «Μαρτυρίες Προσκυνητῶν», Τόμος Β΄, 2η Έκδοση, Σελ. 380).

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ (Σελ. 451)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ:

α)      Ἡ γενικότερη κατάσταση ποὺ βιώνουμε διεθνῶς εἶναι κατὰ βάση πνευματική, καὶ ὡς τέτοια θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίζεται.

Θὰ λειτουργήσουν οἱ πνευματικοὶ νόμοι πρὸς πάσα κατεύθυνση (ἀρχὴ ὠδίνων).

β)      Ὅπως ἔχει χαρακτηριστικὰ εἰπωθεῖ, ἅγιοι σὰν τὸν Άγιο Παΐσιο ἐμφανίζονται μιὰ φορὰ στὰ χίλια χρόνια.

Συγκεκριμένα, ὁ Άγιος Πορφύριος εἶχε πεῖ χαρακτηριστικὰ στὸν Καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Γραμματικάκη Ἰωάννη (ο οποίος με ενημέρωσε προσωπικά), ὅτι ἅγιοι σὰν τὸ Γέροντα Παΐσιο ἐμφανίζονται κάθε ἑξακόσια χρόνια!

γ)      Ὁ Άγιος Παΐσιος εἶναι ὁ μόνος ποὺ μίλησε συστηματικὰ γιὰ τὰ πάντα σχεδόν, μὲ σκοπὸ νὰ μᾶς ἀφυπνίσει, ὥστε νὰ ἐνισχυθοῦμε στὴν πίστη καὶ στὸν ἀγώνα μπροστὰ στὰ ἐπερχόμενα γεγονότα.

Πέρα ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο, ἡ ἐμμονή του ἀλλὰ καὶ ὁ κατηγορηματικὸς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο μίλησε γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα πρέπει τουλάχιστον νὰ μᾶς προβληματίζουν˙ οἱ δὲ ἀπόψεις του καθαυτὲς θὰ πρέπει νὰ λαμβάνονται σοβαρὰ ὑπόψη καὶ νὰ μᾶς προετοιμάζουν γιὰ ὅ,τι θὰ ἐπακολουθήσει.

δ)      Ἔχουμε πάντα κατὰ νοῦ ὅτι πάνω ἀπ᾽ ὅλα βρίσκεται ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Θεός. Καὶ ὅτι μὲ τὴ δική μας προσευχὴ καὶ τὶς μεσιτεῖες τῆς Θεοτόκου, τοῦ Αγίου Παϊσίου καὶ τῶν ἁγίων, ἡ πορεία τῶν ἐξελίξεων μπορεῖ νὰ ἀλλάξει, ὅπως τόσες φορὲς ἔγινε στὸ παρελθόν, ἀκόμη καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν Άγιο Παΐσιο.

ε)      Κατὰ τὴν προσωπική μου ἐκτίμηση ἀλλὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὶς θέσεις ἄλλων, σύγχρονων Γερόντων, μπορεῖ νὰ μᾶς γονατίσουν, ὡστόσο δὲ θὰ μᾶς ἐκμηδενίσουν.

στ)   Ἡ Κύπρος θὰ ἐλευθερωθεῖ, ἐνῶ θὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ ἡ ἐνσωμάτωση τῆς Β. Ἠπείρου στὴ μητέρα πατρίδα.

Ἐπίσης, θὰ ἐπέλθει ἡ διάλυση τῆς FYROM καὶ ἡ προσάρτηση ἑνὸς μεγάλου τμήματός της στὴ χώρα μας.

Ὅλα αὐτὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Β´ Φάσης (ἐθνικὰ γεγονότα).

Ὁ Χριστὸς νὰ μᾶς δίνει φώτιση.
Μὲ πολὺ πόνο καὶ ἀγάπη Χριστοῦ,

Νικόλαος Α. Ζουρνατζόγλου
Εκδότης – Συγγραφέας

 

Αποσπάσπάσματα από το βιβλίο:
Τόμος Α΄  –  7η Έκδοση

Μαρτυρίες Προσκυνητών
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
1924-1994
Σελ. 425 & 451

Νικολάου Α. Ζουρνατζόγλου
Επισμηναγού ε.α.
Μέλους Αεροπορικής Ακαδημίας
Εκδότης – Συγγραφέας

Ιανουάριος 2, 2018

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ;

Πολλοί Ιεράρχαι τῆς Εκκλησίας τῆς Ελλάδος, ακόμη και μερικοί από τους αντιπαπικούς και αντιοικουμενιστάς επισκόπους, πρεσβεύουν ότι η αλλαγή τοῦ ημερολογίου οφείλεται σε αστρονομικούς λόγους και ότι οι αδελφοί τοῦ πατρίου εορτολογίου προκάλεσαν σχίσμα στην Εκκλησία, κάτι το οποίο δεν είναι αληθές. Προκειμένου οι επίσκοποί μας να γνωρίσουν εις βάθος την παναίρεση τοῦ Οικουμενισμοῦ, την αιτία τοῦ ημερολογιακοῦ σχίσματος και ποιοί το δημιούργησαν, είναι ανάγκη να μελετήσουν ιστορικά στοιχεῖα για το θέμα αυτό.

Πρέπει να τονισθεῖ ότι εκτός από την αλλαγή τοῦ ημερολογίου, υπάρχουν και άλλες εκκλησιαστικές παραβάσεις τῆς Εκκλησίας τῆς Ελλάδος τις οποῖες απέρριψαν ως αίρεση οι πιστοί που διέκοψαν την εκκλησιαστική κοινωνία μαζί Της. Μία απ’ αυτές είναι η τέλεση μικτῶν γάμων την οποία η Εκκλησία τῆς Ελλάδος επέβαλλε να εφαρμόζεται, αρνούμενη την Ορθοδοξία και συμβάλλοντας στην δημιουργία τῆς πανθρησκείας τοῦ Αντιχρίστου. Οι μικτοί γάμοι άρχισαν να εφαρμόζονται στην Εκκλησία τῆς Ελλάδος από το δεύτερο ήμισυ τοῦ 19ου αιῶνος, αρκετά χρόνια προ τοῦ Σχίσματος τοῦ 1924. Όμως στους εν Ελλάδι αδελφούς μας τοῦ παλαιοῦ ημερολογίου η τέλεση μικτῶν γάμων απαγορεύεται, συνεχίζοντας την Ορθόδοξη Παράδοση (72ος Ιερος Κανών τῆς Πενθέκτης Οικουμενικῆς Συνόδου κ.λπ.). Επομένως, ο ισχυρισμός πολλῶν επισκόπων, θεολόγων κ.λπ. ότι «με τους παλαιοημερολογίτες έχουμε την ίδια πίστη», δεν ευσταθεῖ καθόλου.

Με το πολύ σοβαρό θέμα τῶν μικτῶν γάμων θα ασχοληθοῦμε συν Θεῶ άλλη φορά.

Σχετικά με το ημερολογιακό ζήτημα αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια μερικά σημαντικά ιστορικά στοιχεῖα προ τοῦ 1924 που παραθέτει ο Καθηγητής κ. Δημήτριος Χατζηνικολάου στο άρθρο του «Τήν 10-3-1924 ο ρθόδοξοι γνώριζον τι τό νέον ορτολόγιον θιγε τά δόγματα τς κκλησίας».  

«…ἀπό τό 1582 καί ἐντεῦθεν εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ ἑνωτικοί «ὀρθόδοξοι» (οἱ σημερινοί Οἰκουμενισταί, δηλαδή) ἐπεδίωκον ἀνέκαθεν τήν ἐπιβολήν τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὡς τό «πρῶτον βῆμα» διά τήν εἰς τόν Παπισμόν ὑποταγήν της, πού ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν ὡς τό πρῶτον στάδιον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. … Τά κείμενα πού παραθέτω, μικρόν μόνον δεῖγμα ἀπό τά πολλά πού ὑπάρχουν, φανερώνουν ἐπίσης ὅτι ἡ ἐπιβολή τοῦ ν.ἑ. ἀνεμένετο νά προκαλέσῃ σχίσμα εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, θίγοντας ἔτσι τό δόγμα τῆς ἑνότητός της.

Πρῶτον, εἰς τήν γνωστήν ἐπιστολήν τοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου Β’ τοῦ Τρανοῦ πρός τόν πρίγκηπα τῆς Βενετίας Νικόλαον Νταπόντε τό ἔτος 1583, διαβάζουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἠρνήθη νά ἐνδώσῃ εἰς τάς ἀξιώσεις τοῦ «πάπα» διά τήν ἀποδοχήν τοῦ ν.ἑ., διαβλέπουσα τά «σα σκάνδαλα χουσι γενέσθαι διά τά νέα τατα ρολόγια», καθώς καί τήν σύγχυσιν καί «τό παγκόσμιον σκάνδαλον τν κουομένων δέκα μερν» (Ἰωάννου Βελούδου, Χρυσόβουλλα καί Γράμματα τν Οκουμενικν Πατριαρχν, Φοῖνιξ, Βενετία 1893, σελ. 12-19). Ἀξίζει νά σημειωθῇ ὅτι αὐτό πού χαρακτηρίζεται εἰς τήν ἐπιστολήν ὡς «παγκόσμιον σκάνδαλον» δέν εἶναι μόνον ἡ ἀλλαγή τοῦ Πασχαλίου, πού συνεπάγεται ἡ υἱοθέτησις τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου, …, ἀλλά ἡ ἀφαίρεσις τῶν 10 ἡμερῶν ἀπό τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον.

Δεύτερον, εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν τοῦ Μελετίου, Μητροπολίτου Ἀθηνῶν, Γ’ Τόμος, Βιέννη 1784, σελ. 402 (http://invenio.lib.auth.gr/record/125916 ), διαβάζουμε τά ἑξῆς: «Πατριαρχεύοντος τότε το ερεμίου σύνοδος Μητροπολιτν συνήχθη ν Κωνσταντινουπόλει τ αφπγ’. πιδημήσαντος καί Σιλβέστρου το λεξανδρείας, τις κατακρίνασα τό καινοτομηθέν πό Γρηγορίου το Ρώμης Καλενδάριον, δέν τό δέχθη, κατά τήν ατησιν τν Λατίνων». Ἀξίζει καί πάλι νά σημειωθῇ ὅτι ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τοῦ 1583 δέν ξεχώρισε καί ἀπέρριψε μόνον τήν ἀλλαγήν τοῦ Πασχαλίου, ἀλλά ὁλόκληρον τό «Καλενδάριον» τοῦ «πάπα».

Τρίτον, εἰς τό βιβλίον τοῦ ἀγωνιστοῦ Κοσμᾶ Φλαμιάτου Φωνή ρθόδοξος καί Σπουδαία ες νακάλυψιν τς κατά τν ρθοδόξων πιβουλς, Ἀθῆναι 1849, σελ. 100, διαβάζουμε τά ἑξῆς γιά τόν Παπισμόν: «Διά δέ τήν κατάργησιν πάλιν τν καθ’ μς ορτασίμων καί πανηγυρικν μερν, κτός τς Κυριακς, πενόησε καί νεργε πολλά λλα σκάνδαλα. Πρτον μέν νεργε πολυτρόπως να εσάξ διά νόμου ες τά ρθόδοξα Κράτη, τό νέον λεγόμενον τος τς Δύσεως, καθ’ ατοί προτρέχουσι 12 μέρας, στε ταν μες χωμεν πρώτην το μηνός, ατοί μετρσι 13. Δι’ ατς τς καινοτομίας λπίζει να συγχύσ καί νατρέψ τάς ορτασίμους μέρας καί εσάξ καί λλους νεωτερισμούς». Βλέπομεν καί πάλιν ὅτι κατακριτέα δέν ἦτο μόνον ἡ ἀλλαγή τοῦ Πασχαλίου, ἀλλά καί κάθε διόρθωσις τοῦ Ἰουλιανοῦ. Ἀκόμη πιό σπουδαῖον εἶναι τό γεγονός ὅτι ὁ Κοσμᾶς Φλαμιάτης δέν ἔγραφε μόνον βιβλία, ἀλλά ἦτο δημοδιδάσκαλος τοῦ γένους καί περιήρχετο τήν Ἑλλάδα διδάσκων τόν λαόν νά προφυλάσσεται ἀπό τά ξενόφερτα δόγματα καί ἔθιμα (http://www.inkefalonia.gr/koinonia/51088-kosmas-flamiatos-enas-dimodidaskalos-tou-genous-apo-ta-poulata). Αὐτό σημαίνει ὅτι τοὐλάχιστον ἀπό τόν 19ον αἰῶνα ἀκόμη καί οἱ ἁπλοῖ Ἕλληνες χωρικοί ἐγνώριζεν ὅτι ὁ σκοπός τοῦ ν.ἑ. ἦτο ὁ «ἐκφραγκισμός» των! Ὅσοι λέγουν τό ἀντίθετον ψεύδονται.

Τέταρτον, εἰς τό δημοσιογραφικόν ὄργανον τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου «Ἐκκλησιαστική Ἀλήθεια» τῆς 24/11/1895 (σελ. 312-314), διαβάζουμε τά ἑξῆς: « πότομος λοιπόν λλαγή το μερολογίου, θά σοδυνάμει ες τά μματα το λαο πρός πόπειραν τροποποιήσεως τς πίστεως τν Πατέρων του, πρός ατόχρημα κφραγκισμόν»! Βλέπομεν ἐδῶ τήν ἐπίσημον μαρτυρίαν ὅτι τό 1895 ὁ λαός ἐγνώριζεν ὅτι ὁ σκοπός τοῦ ν.ἑ. ἦτο ὁ «ἐκφραγκισμός» τῶν Ὀρθοδόξων! Ὅσοι ἰσχυρίζονται τό ἀντίθετον ψεύδονται ἀσυστόλως.

Πέμπτον, εἰς τήν ἐφημερίδα «Ἐμπρός»     τῆς 15 Μαρτίου 1899, ὁ Μελέτιος Α. Χρυσοχοΐδης γράφει: «Τ ζήτημα τς φομοιώσεως τν μερολογίων ουλιανο κα Γρηγοριανο περ το ποίου γίνεται λόγος κατ τς μέρας ταύτας εναι σον τ ζητήματι τς νώσεως τν δύω κκλησιν» (Ν. Μάννη, λληνική σπίς κατά το Γρηγοριανο μερολογίου: Τό μερολογιακό Ζήτημα στήν ρθόδοξη νατολή κατά τά τη 1581-1901, Ἀθήνα 2016, σελ. 257-263). Πόσον πιό ξεκάθαρα θά ἠδύνατο ἄραγε νά γραφῇ ὅτι ἡ εἰσαγωγή τοῦ ν.ἑ. ἐπεδιώκετο χάριν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Ἕκτον, ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου τοῦ 1902 ἔθεσε τό ζήτημα τοῦ ν.ἑ. πρός τίς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, προκειμένου νά ὑπάρξῃ προσέγγισις μέ «τάς δύο μεγάλας τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀναδενδράδας, τόν Καθολικισμόν καί τόν Προτεσταντισμόν». Ὁ Οἰκουμενισμός καί πάλιν τό ζητούμενον, λοιπόν! Βεβαίως, οἰ ἀρνητικές ἀπαντήσεις πολλῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἰς αὐτήν τήν Ἐγκύκλιον εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τήν Πατριαρχικήν Ἐγκύκλιον τοῦ 1904, εἰς τήν ὁποίαν ἡ ἀφαίρεσις 13 ἡμερῶν ἀπό τό Ἰουλιανόν ἡμερολόγιον ἐχαρακτηρίσθη «ἀνόητος καί ἄσκοπος», ὑπ’ οὐδενός λόγου ἐπιβαλλομένη, οὔτε Ἐκκλησιαστικοῦ οὔτε Ἐπιστημονικοῦ! Καί πάλιν, δέν ἀπερρίφθη μόνον ἡ ἀλλαγή τοῦ Πασχαλίου ὡς «ἀνόητος καί ἄσκοπος», ἀλλά καί ἡ διόρθωσις τοῦ Ἰουλιανοῦ μέ τήν ἀφαίρεσιν 13 ἡμερῶν. Δυστυχῶς, τήν ὀρθήν αὐτήν θέσιν τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1904 ἀνέτρεψεν ἐκ βάθρων ἡ ἄκρως οἰκουμενιστική Ἐγκύκλιος τοῦ 1920, ἡ ὁποία, ὅμως, ἐκρατήθη ἀρχικῶς μυστική ἀπό τόν λαόν.

Ἕβδομον, εἰς ἄρθρον τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Γρηγορίου Παπαμιχαήλ μέ τίτλον «Ἐπί τῆς Ἡμερολογιακῆς Μεταρρυθμίσεως», διαβάζουμε τά ἑξῆς σημαντικά: « πό το Πάπα Γρηγορίου το ΙΓ’ τ 1582 πενεχθεσα μερολογιακή μεταρρύθμισις νέκαθεν μλλον εθύς μέσως θεωρήθη ν τ ρθοδόξ νατολ ς κ α ι ν ο τ ο μ ί α   κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ ή καί θ ρ η σ κ ε υ τ ι κ ή καί ς μία κ τν συνήθων τάσεων τς κρατούσης ν τ Δύσει κκλησιαστικς πολυταρχίας, τό νειρον τς ποίας ν καί στι καί σται πέκτασις τς πιρρος ατς πί τς ρθοδόξου νατολς. θεωρήθη, λλαις λέξεσι, νέα παπική κστρατεία κατά τς ν νατολ ρθοδοξίας. ς τοιαύτη θεωρηθεσα καί κτιμηθεσα καινοτομία ατη μέσως κατεδικάσθη πό τς κκλησίας Κων/πόλεως … δέ οσία το περί ο λόγος ζητήματος τούτου γκειται ν τ ποδοχ μή ‘τ ς  μ ι ς  π η γ ς   τ ς    κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ ς   δ ι κ α ι ο δ ο σ ί α ς’, λλαις λέξεσιν, ν τ ποδοχ ποκρούσει το παπικο πρωτείου ν τ κκλησί το Χριστο. ρθς ρα κκλησία εροσολύμων πεφήνατο κατά τς καινοτομίας πί τ βάσει καθαρς δογματικν λόγων [σ.σ. ς τό κούσουν ατό σοι ξακολουθον νά γράφουν τι τό θέμα δέν εναι δογματικόν]. … κ πασν τούτων τν πισήμων γνωμν καί ποφάνσεων τν ρθοδόξων κκλησιν κ. Σοκολώφ συνάγει, τι αται ο μόνον κατά το Γρηγοριανο μερολογίου πεφάνθησαν, λλά καί κατά παντός οδετέρου ν γένει διωρθωμένου μερολογίου» (ἡ ἔμφασις εἰς τό πρωτότυπον, Πάνταινος, 1910, ἀρ. 39, σελ. 624-628, http://digital.lib.auth.gr/record/146308/files/5471_1.pdf). Ἀξίζει καί ἐδῶ νά σημειωθῇ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες δέν ἀπέρριπτον μόνον τήν ἀλλαγήν τοῦ Πασχαλίου, ὅπως μᾶς λέγουν πληθωρικῶς οἱ «νεο-αποτειχισμένοι», ἀλλά καί κάθε διόρθωσιν τοῦ Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου, ἡ ὁποία οὐσιαστικῶς θά ἐσήμαινε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἦτο οὐραγός τῆς παπικῆς αἱρέσεως. Ἀξίζει ἐπίσης νά τονισθῇ τό γνωστόν γεγονός ὅτι τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀπέρριψεν τό ν.ἑ. «ΕΠΙ Τῌ ΒΑΣΕΙ ΚΑΘΑΡΩΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ»!

Ὄγδοον, εἰς τό βιβλίον τοῦ Ἀνθίμου, Μητροπολίτου Βιζύης, μέ τίτλον «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ», τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη τό 1922, ἤτοι δύο ἔτη πρό τῆς ἀλλαγῆς, διαβάζουμε τά ἑξῆς (βλ. σελ. 141 καί ἀλλαχοῦ): «τι διά το ζητήματος το μερολογίου, πιτυγχανομένης τς νοποιήσεως ατο, θέλει ναμφισβητήτως πιτελεσθ τό πρτον σπουδαον βμα πρός πίτευξιν τς μελετωμένης καί πό τν πραγμάτων πιτακτικς πιβαλλομένης Κοινωνίας τν κκλησιν». Τό κείμενον αὐτό, ἐν συνδυασμῷ μάλιστα μέ τήν κατά τό αὐτό ἔτος (1922) ἀναγνώρισιν τῶν Ἀγγλικανικῶν χειροτονιῶν ὑπό τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου (Β. Στεφανίδου, κκλησιαστική στορία: π’ ρχς Μέχρι Σήμερον, Ἐκδόσεις Παπαδημητρίου, Β’ Ἔκδοσις, Ἀθῆναι, 1959, σελ. 711), ἐφανέρωσεν εἰς πάντα ἐνδιαφερόμενον αὐτό πού ἐπιμελῶς ἀπεκρύβη μέ τήν μή διάδοσιν τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920, ἤτοι τόν οἰκουμενιστικόν οἶστρον πού ἐπεκράτει εἰς τά ἀνώτατα ἐπίπεδα τῆς Ἱεραρχίας ὀλίγον πρό τῆς ἡμερολογιακῆς μεταρρυθμίσεως, τήν ὁποίαν ἀνέκαθεν οἱ συνήγοροι τῶν Οἰκουμενιστῶν ἤθελαν νά παρουσιάσουν ὡς ἕν ἀστρονομικόν τάχα θέμα, μή ἁπτομένου τάχα τοῦ δόγματος καί ἀγνώστου τάχα εἰς τόν εὐσεβῆ λαόν!

Τά παραπάνω ἐξηγοῦν πλήρως γιατί ἀμέσως μετά τήν πραξικοπηματικήν ἐπιβολήν τοῦ ν.ἑ. ὁ εὐσεβής λαός ἐκραύγαζεν «μᾶς φράγκεψαν!» Τό γνωστόν, ἀλλά ψευδέστατον, ἐπιχείρημα τῶν συνηγόρων τῶν Οἰκουμενιστῶν, ὅτι ὁ λαός δῆθεν δέν ἐγνώριζεν τούς προεκτεθέντας δογματικούς λόγους πού ἐκρύπτοντο ὄπισθεν τοῦ ν.ἑ., ἐπειδή ὀλίγοι μόνον εἶχαν διαβάσει τέτοια βιβλία καί ἄρθρα μέχρι τό 1924, δέν εὐσταθεῖ ἐπιστημονικῶς. Διότι, πρῶτον, συμφώνως μέ τήν ἐπικρατοῦσαν θεωρίαν διαμορφώσεως προσδοκιῶν, τήν «θεωρίαν τῶν ὀρθολογικῶν προσδοκιῶν», ἀρκεῖ πολύ ὀλίγοι μόνον, οἱ εἰδήμονες, νά γνωρίζουν μίαν πληροφορίαν. Αὐτοί θά τήν διαδώσουν καί στούς ἁπλοϊκούς, συνήθως ἐπ’ ἀμοιβῇ, ἄν καί εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἀμοιβή πού ἀνεμένετο δέν ἦτο χρηματική καί δέν ἀνεμένετο ἀπό ἀνθρώπους, ἀλλ’ ἀπό τόν Θεόν. Διό καί πολλοί Ἁγιορεῖται Πατέρες ἐξῆλθον τότε τοῦ Ἄθωνος καί ἐδίδασκον τόν λαόν, ἐλειτούργουν κ.λπ. Δεύτερον, ὅπως προανεφέρθη, ὁ Κοσμᾶς Φλαμιάτης καί ἄλλοι ἀγωνισταί εἶχον πρό πολλοῦ καταγγείλει εἰς τόν Ἑλληνικόν λαόν τόν δόλιον σκοπόν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Τό ὡς ἄνω ψευδές ἐπιχείρημα χρησιμοποιεῖται κατά κόρον ἀκόμη καί σήμερον ὑπό τῶν Οἰκουμενιστῶν καί τῶν κρυπτο-οικουμενιστῶν, προκειμένου αὐτοί νά ἰσχυρισθοῦν ὅτι δῆθεν τό 1924 δέν ὑφίστατο λόγος ἀποτειχίσεως καί συνεπῶς νά συκοφαντήσουν τούς Ὀρθοδόξους τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.) ὡς σχισματικούς.

Συμπερασματικῶς, τό ν.ἑ. εἶναι αἵρεσις, πρῶτον διότι ἔγινε χάριν τῆς ἀδογματίστου ἑνώσεως μέ τόν «πάπαν» καί τούς Προτεστάντας, δηλαδή χάριν τῆς καταργήσεως τῆς Ὀρθοδοξίας, καί, δεύτερον, διότι ἀνεμένετο νά θίξῃ τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως καί τό ἔθιξε. Αὐτό δέν θά συνέβαινε ἄν, ἀντί τοῦ προαναφερθέντος οἰκουμενιστικοῦ οἴστρου, ἐπεκράτει τότε ἡ σύνεσις. Ὅπως κατέθεσαν ἀρκετοί Ἱερᾶρχαι εἰς τήν Σύνοδον τῆς 24-12-1923, ὁ εὐσεβής λαός ἀνθίστατο σθεναρῶς εἰς τήν εἰσαγωγήν τοῦ ν.ἑ. καί μέ δάκρυα παρεκάλει τούς ἐπισκόπους του νά μήν προβοῦν εἰς αὐτήν (Ἀρχιμ. Θ. Στράγγα, κκλησίας τς λλάδος στορία κ Πηγν ψευδν: 1817-1967, Τόμ. Β´, σελ. 1194-96). Εἰκάζω ὅτι αὐτοί, περιφρονοῦντες τίς παραπάνω μαρτυρίες, ἀπαντοῦσαν ὅτι «δέν πειράζει, τό θέμα δέν εἶναι δογματικόν»! Σήμερον, 94 ἔτη ἀργότερον, ὅταν τά ἴδια τά γεγονότα ἔχουν ἐπιβεβαιώσει, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι τό θέμα ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΝ, ὡς ἀρρήκτως συνδεδεμένον μέ τήν κήρυξιν καί τήν ἐπικράτησιν τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί ὡς ἡ αἰτία τοῦ σχίσματος τοῦ 1924, … οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ἄλλους νεο-αποτειχισμένους ἐξακολουθοῦν νά διατείνωνται ὅτι δέν εἶναι, νά κρατοῦν τό ν.ἑ. καί ν’ ἀπευθύνουν τήν δεινήν συκοφαντίαν τοῦ «σχισματικοῦ» πρός τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. Ὁποία διαστροφή τῆς ἀληθείας!»
(https://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/06/10-3-1924.html)

Στοιχεῖα γύρω από το Σχίσμα τοῦ 1924 και μετά το Σχίσμα, που επίσης αποδεικνύουν την επίγνωση τοῦ λαού ότι η αλλαγή τοῦ ημερολογίου σήμανε το πρῶτο βήμα για την υποδούληση τῶν ορθοδόξων στην αιρετική Δύση, αναφέρονται σε άρθρα τοῦ ιστολογίου «Εν Τούτω Νίκα» με τίτλο ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ »ΠΡΩΤΟΙ» ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; Παραθέτουμε τα εξῆς αποσπάσματα:

«Εν «προσφωνήσει» του εις το ψευδο-πανορθόδοξον συνέδριον (1923) ο Αμερικής Αλέξανδρος (τον οποίον ο Μεταξάκης διώρισε «αντιπρόσωπον» εις το συνέδριό του), ενθουσιώδως διηρωτάτο:

«Μήπως η εισαγωγή του νέου Πανορθοδόξου Ημερολογίου δεν είναι ο ΠΡΩΤΟΣ ΛΙΘΟΣ δια το οικοδόμημα της ενώσεως πασών των Εκκλησιών του Θεού

(https://www.scribd.com/document/46933045/%CE%A0%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A6%CE%91%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3-%CE%A4%CE%9F%CE%A5-%CE%95%CE%9D-%CE%9A%CE%A9%CE%9D-%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%95%CE%99-%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%98%CE%9F%CE%94%CE%9F%CE%9E%CE%9F%CE%A5-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%94%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A5-10-5-8-6-1923).

Έγραφεν το περιοδικόν »ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» Κων/πόλεως το 1923:

«Ο Αθηνών Χρυσόστ. Παπαδόπουλος εξέφρασε δια γράμματος θερμάς ευχαριστίας προς τον Μητροπ. Δυρραχίου Ιάκωβον, διότι εν τη αντιπροσωπεύσει της Εκκλησίας της Ελλάδος παρά τω Πανορθοδόξω Συνεδρίω σπουδαιοτάτην παρέσχε συμβολήν εις το έργον και την επιτυχία του σκοπού αυτού». Ούτος ήτο και δεινός οικουμενιστής. Απ΄ αυτού δέ του ενθρονιστηρίου λόγου του διεκήρυσσεν ότι: «Πρός συνεργασίαν και αλληλεγγύην με τας ετεροδόξους Εκκλησίας και χριστιανικάς κοινότητας δεν είναι αναγκαία προυπόθεσις η δυσεπίτευκτος, δυστυχώς, δογματική ένωσις, διότι αρκεί η ένωσις της αγάπης της Χριστιανικής, ήτις άλλως τε δύναται να προλειάνη την οδό πρός τελείαν ένωσιν». (http://entoytwnika.blogspot.com/2011/04/7.html#ixzz4kWjiTVRl)

«Το 1923 ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος σε εισήγησή του επί του ημερoλογιακού που εδημοσιεύθη στο περιοδικό »Εκκλησία» 1/7/1923 αναφέρει ότι:

……..

Το 1927 απέστειλεν ούτος εις το Άγιον Όρος τον δεινότερον πρωταίτιον και προαγωγόν της εισαγωγής του νέου ημερολογίου, τον Μαρωνείας Άνθιμον (πρώην Βιζύης), δια να «παράσχη συστάσεις, συμβουλάς και εντολάς περι εφαρμογής και εν Αγίω Όρει της περι ημερολογίου αποφάσεως, περι μνημοσύνου του Πατριάρχου και περι Συλλόγου ( Συνδέσμου) των Ζηλωτών». Ούτος εις την απο 7.4.1927 απόρρητον Έκθεσίν του, προς τον αποστείλαντα αυτόν, συν τοις άλλοις, έλεγεν:

«… Οι Αγιορείται, έχοντες υπ΄ όψει τας εν τω «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩ ΚΗΡΥΚΙ» της αρχιεπισκοπής Αθηνών δημοσιευθείσας προ ετών γνώμας της Υμ. Παναγιότητος περί επιβαλλομένων μεταρρυθμίσεων τη Εκκλησία και τω κλήρω, ως και το Πατριαρχικόν διάγραμμα περι των εργασιών της μελλούσης Οικουμενικής Συνόδου, θεωρούσι την προκειμένην περι ημερολογίου ενέργειαν της Μεγάλης Εκκλησίας, ως πρόδρομον και άλλων επικειμένων μεταρρυθμίσεων, δια λόγους ευνοήτους φρονούσιν ότι η ψυχική αυτών σωτηρία επιβάλλει την στερράν και ακλόνητον εμμονήν εις πάντα ανεξαιρέτως τα παρά των Πατέρων ημών παραδοθέντα… Η περί ημερολογίου απόφασις της Μεγάλης Εκκλησίας εχαρακτηρίσθη καινοτομία επιβληθείσα μάλιστα εις την Εκκλησία υπο της πολιτείας… πολύ κακώς ήχησε παρά τοίς πλείστοις των Αγιορειτών και προυκάλεσε δυσμενέστατα σχόλια κατά της Μεγάλης Εκκλησίας… Προς αποτροπήν εφαρμογής της προκειμένης αποφάσεως εν Αγίω Όρει, άλλοι μεν πρόθυμοι είναι, άλλοι δέ και εύχονται την ευκαιρίαν ίνα μαρτυρήσωσιν… Υμετέρα Παναγιότης χαρακτηρίζεται ως Ωριγενιστής και Νεωτεριστής… θεωρείται δέ φρονούσα ότι δήθεν ουδέν ουσιώδες διαχωρίζει την Μ. Εκκλησίαν απο της Παπικής και Αγγλικανικής Εκκλησίας· διό και υπεραμύνεται της μετ΄ αυτών ενώσεως…». (http://entoytwnika.blogspot.com/2011/04/7.html#ixzz4kWkXwD7C) …..».

(ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ »ΠΡΩΤΟΙ» ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; (2)  http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/06/2.html)


«Εις την Εφημερίδα «Σκρίπ» της 6/6/1930 διαβάζουμε:



…..».
(ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ »ΠΡΩΤΟΙ» ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; (8)  http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/08/8.html)

Αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο παραπάνω ισχυρισμός πολλῶν επισκόπων τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας για τους αδελφούς τοῦ πατρίου εορτολογίου δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά απόδειξη τοῦ αποπροσανατολισμοῦ και τῆς «πλύσης εγκεφάλου» που υπέστησαν από αιρετικούς οικουμενιστάς συνεπισκόπους τους, και ότι οι ίδιοι ουδέποτε έχουν ασχοληθεῖ με το ημερολογιακό σχίσμα που προκάλεσαν το Πατριαρχεῖο Κων/λεως και η Εκκλησία τῆς Ελλάδος.

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος
θεολόγος

Δεκέμβριος 28, 2017

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1920 ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Προκειμένου να αποφευχθοῦν τα δεινά που συνέβαιναν επί Κομμουνισμοῦ στη Ρωσία, τα οποία περιγράφονται στην αληθινή ιστορία που παραθέτουμε, είναι ανάγκη κλήρος και λαός να μετανοήσει και οι Προκαθήμενοι και Επίσκοποι τῶν Ορθοδόξων Εκκλησιῶν να πάρουν στροφή απομακρυνόμενοι από τον Οικουμενισμό, ώστε να εορτάζονται τα Χριστούγεννα με ενότητα τῆς Πίστεως και με ενιαίο εορτολόγιο.

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα στην πλειονότητα τῶν Ορθοδόξων που ακολουθοῦν το πάτριο εορτολόγιο. Χριστός Ετέχθη σε όσους εόρτασαν.                

Ν.Γ.Σ.

 

Από τους διωγμούς των Χριστιανών στη Ρωσία

Γράφει ο Μητροπολίτης Ναϊρόμπης Μακάριος στην Romfea.gr – Μια αληθινή ιστορία: Χριστούγεννα 1920

Η ιστορία που ακολουθεί διαδραματίστηκε την εποχή ακριβώς που ο κομμουνισμός μεσουρανούσε στην Αγία Ρωσία και οι χριστιανοί ορθόδοξοι δέχονταν κάθε είδους δίωξη – τις πιο πολλές φορές μάλιστα τον θάνατο.

Ήταν η εποχή που τρόμος και φόβος κυριαρχούσε αφού η ανακάλυψη και μόνο ότι ένας πίστευε σήμαινε εκτέλεση ή στέρηση κάθε δικαιώματος.

Οι Ορθόδοξοι όμως χριστιανοί στην αχανή Ρωσία δεν μπορούσαν εύκολα να αρνηθούν την πίστη τους αφού για τόσες εκατονταετίες η Εκκλησία ήταν η ελπίδα και το παν για τη ζωή τους, για την ύπαρξή τους, για την ιστορία τους, για την καταγωγή του, για τη γλώσσα τους. Με άλλα λόγια η Ορθοδοξία τούς έκανε ανθρώπους.

Βρισκόμαστε στα 1920 παραμονές των Χριστουγέννων έξω από την πόλη του Χάρκωβ σ’ ένα μεγάλο χωριό που ονομαζόταν Γράτζαινα.

Εκεί οι κάτοικοι του χωριού αυτού ήθελαν να γιορτάσουν τη μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού με θεία λειτουργία για να μπορέσουν να κοινωνήσουν κιόλας.

Να όμως που και η εύρεση ιερέα τότε ήταν δύσκολη, γιατί τους πολλούς τους είχαν κατασπαράξει οι μπολσεβίκοι.

Και οι λίγοι που έμειναν κρύβονταν και δεν κυκλοφορούσαν εύκολα για να αποφύγουν τον θάνατο.

Εκεί, λοιπόν, σ’ αυτό το χωριό ξεχώριζε ανάμεσα στους χριστιανούς κι ένας νέος λεβέντης που διακρινόταν για την ευσέβεια και την πίστη του στον Θεό αλλά και για την τόλμη του. Γι’ αυτό και τον φώναζαν όλοι οι συγχωριανοί του «Ιβάν ο φίλος του Χριστού».

Στην πόλη του Χάρκωβ έμενε ένας προχωρημένης ηλικίας ιερέας, ο παπα-Πελάγιος, τον οποίο όμως επιτηρούσαν οι μπολσεβίκοι σ’ ένα έτοιμόρροπο σπίτι στην οδό Τσάρου Αλεξάνδρου (την κάποτε).

Ο Ιβάν επειδή έβλεπε ότι οι χριστιανοί ποθούσαν πολύ να κάνουν λειτουργία τη μέρα των Χριστουγέννων ήθελε να τους ικανοποιήσει.

Γι’ αυτό και ήλθε κρυφά σε συνεννόηση με τον παπα-Πελάγιο. Έδωσαν ραντεβού έξω από το Χάρκωβ, όπου θα τον περίμενε ο Ιβάν με το έλκηθρό του, μέσα στο κρύο και στα χιόνια.

Στην ορισμένη ώρα δηλ. στις οκτώ και μισή το βράδυ φάνηκε, σχεδόν αγνώριστος, ο παπα-Πελάγιος, κουκουλωμένος από το κεφάλι ως τα πόδια και μ’ ένα ραβδί στο χέρι, να προχωρεί αργά και σταθερά μέσα στην παγωνιά.

Έτσι, αφού βεβαιώθηκαν και οι δύο – ο Ιβάν και ο παπα-Πελάγιος – ότι δεν τους παρακολουθούσε κανένας, ανέβηκαν στο έλκηθρο και σαν αστραπή χάθηκαν μέσα στη νύκτα, με κατεύθυνση προς βορρά, αντίθετα με την πόλη.

Τα Σοβιέτ, όμως, δεν άφησαν τόσο εύκολα τον παπα-Πελάγιο να κινείται. Έστειλαν κάποιον μεγαλόσωμο κατάσκοπο, για να τον παρακολουθήσει, επειδή ήξεραν ότι τα Χριστούγεννα κάπου θα τον καλούσαν οι χριστιανοί για να τους λειτουργήσει.

Ο αστυνομικός αυτός, μόλις αντιλήφθηκε τις κινήσεις του παπα-Πελάγιου μαζί με τον άγνωστο νεαρό, έτρεξε στον πλησιέστερο αστυνομικό σταθμό και έδωσε το σήμα κινδύνου.

Αμέσως διετάχθησαν δύο μεγάλα έλκηθρα μαζί με τέσσερις οπλισμένους στρατιώτες και τον κατάσκοπο, για να ακολουθήσουν τον παπα-Πελάγιο και τον οδηγό του.

Αυτοί έτρεχαν με τόση ταχύτητα, αφού κατόρθωσαν να βρουν τα ίχνη του πρώτου έλκηθρου, έτσι που θα νόμιζε κανείς ότι σε λίγο θα τους έφταναν.

Ο παπα-Πελάγιος και ο Ιβάν δεν πήραν καν είδηση ότι τους κατεδίωκαν αλλά από τη σκέψη και μόνο μήπως τους κυνηγούσαν, έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, για να φθάσουν στον προορισμό τους.

Μέσα στη νύκτα εκείνη τη χριστουγεννιάτικη και ιστορική ο παπα-Πελάγιος, συγκινημένος από τις στιγμές που θα ζούσε σε λίγο με τους χριστιανούς, τον έβγαλε μέσα από τον κόρφο του ένα μεγάλο σταυρό του αγιασμού και με τρεμάμενη φωνή, άρχισε να ψάλλει: «Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης ∙ σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας ∙ σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα ∙ σταυρός, πιστών το στήριγμα ∙ σταυρός αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα …».

Η συγκίνηση και των δύο συνοδοιπόρων ήταν δικαιολογημένη, καθώς διέσχιζαν λόφους πάνω και κάτω.

Εκεί κάπου ο Ιβάν σταματά ξαφνικά και κρεμάει έξω από το έλκηθρο και προς τα πίσω του ένα πλατύ σανίδι οδοντωτό, που το είχε δέσει από τις δύο άκρες του στο έλκηθρο και συνέχισαν τον δρόμο με απότομη στροφή, αλλάζοντας κατεύθυνση στα δεξιά των λόφων.

Η εξήγηση που έδωσε ο Ιβάν στην ερώτηση του παπα-Πελάγιου ήταν για να αποφύγουν τη συνάντησή τους με τους λύκους αλλά και να συγχύσουν εκείνους που τους παρακολουθούσαν είπε μυστικά τη σκέψη του…

Ενώ προχωρούσαν μέσα στο σκοτάδι, άκουσε ξαφικά πυροβολισμούς που έφταναν από τον χώρο που μόλις προ ολίγου είχαν περάσει. Τότε κατάλαβαν ότι τους ακολουθούσαν στρατιώτες.

Τότε, ο Ιβάν με νέα δυνατά τώρα μαστιγώματα στο άλογό του, που τους τραβούσε το έλκηθρο, έγινε άφαντος, με τη σιγουριά ότι τώρα κανείς δεν μπορούσε να τους ακολουθήσει, αφού άρχισε να χιονίζει και έτσι τα ίχνη τους δεν έμεναν πάνω στο χιόνι.

Εξάλλου οι πυροβολισμοί σταμάτησαν και κάπως υποψιάστηκαν ότι οι στρατιώτες συγκρούστηκαν με λύκους, ακριβώς εκεί στο δάσος που ο Ιβάν άλλαξε την πορεία του.

Αφού προχώρησαν ακόμα μια ώρα δρόμο έφθασαν, τέλος, σε μια κοιλάδα που την κάλυπταν μικροί χιονισμένοι θάμνοι.

Εκεί, κάπου μέσα σ’ ένα στενό, σταμάτησε το έλκηθρο και σύντομα μαζεύτηκαν οι χριστιανοί που αγωνιούσαν να λειτουργηθούν εκείνη τη χριστουγεννιάτικη νύκτα.

Ο παπα-Πελάγιος, κουρασμένος, κατέβηκε από το έλκηθρο, όπου τον περίμεναν και τον υποδέχθηκαν με δάκρυα χαράς οι ευσεβείς χριστιανοί της Γράτζαινας.

Του φίλησαν ένας – ένας το χέρι, πήραν την ευλογία του και του ετοίμασαν τον αχυρώνα, όπου θα τους τελούσε σε λιγο τη θεία λειτουργία. Μέσα στο τρεμάμενο φως λίγων κεριών και ανάμεσα στα άχυρα που θύμιζαν τη φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός, στήθηκε ένα πρόχειρο τραπέζι που ήταν σκεπασμένο με λευκό σεντόνι.

Εκεί, σε λίγο, ο παπα-Πελάγιος αφού μίλησε στην αρχή για τη μεγάλη εκείνη στιγμή, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα τους πιστούς που ήταν περίπου καμιά σαρανταριά άτομα, έβαλε το «Ευλογητός».

Η λειτουργία τελέστηκε μέσα σε μια πρωτοφανή κατάνυξη και στο «Χριστός Γεννάται» νόμιζε κανείς ότι άγγελοι κατέβηκαν από τους ουρανούς και μαζί με τους πιστούς υποδέχονταν τον Σωτήρα του κόσμου.

Μια λειτουργία που θύμιζε ακόμα την εποχή των μεγάλων διωγμών. Όλοι με δάκρυα στα μάτια μετάλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων και στο τέλος, πρώτος ο παπα-Πελάγιος, γονατιστός μπροστά στην Αγία Τράπεζα και μαζί του όλοι οι πιστοί, είπε απλά και ήρεμα μια προσευχή που έβγαινε από τα βάθη της καρδιάς του: «Θεέ μου Πολυεύσπλαχνε, Κύριε Ιησού Χριστέ, Εσύ που έγινες άνθρωπος. για να σώσεις τον κόσμο από την αμαρτία και τον θάνατο, Εσύ που είσαι Άγιος και Πολυεύσπλαχνος Βασιλιάς, άκουσε εμένα τον αμαρτωλό και αχρείο δούλο Σου και μαζί τούς ευρισκόμενους εδώ απόψε χριστιανού και δώσε μας το πλούσιο έλεός Σου… Ξέρουμε, Κύριε, ότι υποφέρουμε όλα αυτά τα δ εινά για τις πολλές μας αμαρτίες. Έτσι, Κύριε, δίκαια πάσχουμε, γιατί δεν μετανοήσαμε και παραδοθήκαμε στα έργα τα πονηρά. Συγχώρεσέ μας, Κύριε, Σε ικετεύουμε, αφού θέλουμε να επιστρέψουμε όπως τον άσωτο και την πόρνη …».

Οι πιστοί, με δάκρυα στα μάτια, ένωσαν τις καρδιές τους με τις παρακλήσεις του παπα-Πελάγιου και απαντούσαν με συντριβή: «Κύριε ελέησον».

Τώρα, ύστερα από ένα απλό ζεστό τραπέζι αγάπης που ήταν το επιστέγασμα της ευχαριστηριακής αυτής σύναξης και αφού ο παπα-Πελάγιος μίλησε για υπομονή, πίστη, ελπίδα και εγκαρτέρηση, ήλθε η ώρα για το ταξίδι της επιστροφής.

Ένας-ένας οι πιστοί, με πάσαν μυστικότητα, μέσα στο τσουχτερό εκείνο βράδυ, αναχωρούσαν αλλά μέσα τους τώρα είχαν τον Χριστό.

Τι να φοβηθούν; Και ο παπα-Πελάγιος μαζί με τον Ιβάν ανέβηκαν στο έλκηθρο και χάθηκαν μέσα στο σκοτάδι σαν να ήταν όνειρο…

Εκεί στην καμπή των λόφων που άλλαξαν πορεία, βρέθηκαν μπροστά σ’ ένα οικτρό θέαμα. Πάνω στα χιόνια είδαν διάσπαρτα κόκκαλα ανθρώπων και λύκων, όπλα, ένα κατεστραμμένο έλκηθρο και τότε κατάλαβαν και ανατρίχιασαν. Τότε κατάλαβαν ότι τους παρακολουθούσαν.

Στη θέα και με τη μυρωδιά του αίματος, το άλογο αφηνίασε και δεν ήταν δυνατό να το σταματήσει κανείς. Έτρεχε με τόση ταχύτητα, ώστε σε λίγο φάνηκαν από μακριά τα φώτα του Χάρκωβ.

Ο παπα-Πελάγιος, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερα τώρα να περπατήσει αφού πια ήταν βέβαιος ότι τους παρακολουθούσαν.

Σκεφτόταν ότι αν τον έβρισκαν οι στρατιώτες, αυτός γέρος και άχρηστος που ήταν κι αν ακόμα τον θανάτωναν δεν θα δημιουργείτο κανένα πρόβλημα ενώ ο Ιβάν νέος που ήταν θα διακινδύνευε τη ζωή του τόσο αυτός όσο και η οικογένειά του.

Με ηρεμία ψυχής ο παπα-Πελάγιος παρακάλεσε τον Ιβάν να τον εγκαταλείψει κι αυτός να φύγει όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

Ο ευσεβής λευίτης ήταν αποφασισμένος για τον θάνατό του και το μαρτύριο που τον περίμενε.

Τότε ο Ιβάν δεν επέμενε άλλο, του φίλησε το παγωμένο χέρι και πήρε την ευλογία του, αφήνοντάς τον ως πέντε μίλια έξω από το Χάρκωβ.

Έκανε την προσευχή του ο παπα-Πελάγιος και προχώρησε μέσα στη νύκτα και ο τσουχτερός άνεμος που ήταν δυνατός, λόγω του γήρατός του, τον εμπόδιζε να συνεχίζει την πορεία του άνετα. Τα πόδια του δεν άντεχαν να φθάσει μέχρι τον προορισμό του.

Προσπάθησε, έβαλε όλες του τις δυνάμεις αλλά ήταν αδύνατο. Από μακριά τα φώτα της πόλης τού έδιναν κουράγιο αλλά φαίνονταν πολύ μακριά ακόμα.

Έστρεψε τότε την προσοχή του δεξιά και αριστερά μήπως έβρισκε κανένα καταφύγιο κι ας ήταν πρόχειρο.

Τότε, ξαφνικά, βλέπει κάπου εκατόν μέτρα από εκεί που ήταν κάτι σαν μια παράγκα εγκαταλελειμμένη.

Φθάνοντας, μόλις που μπόρεσε και ακούμπησε το ραβδί του στην πόρτα, έπεσε καταγής αναίσθητος.

Μόλις άνοιξε η πόρτα, φάνηκε ότι ήταν φυλάκιο στρατιωτών. Ο παπα-Πελάγιος ήταν τώρα στα χέρια των διωκτών του.

Τον μάζεψαν οι στρατιώτες και από τη μορφή του αλλά και από τον σταυρό που βρήκαν στον κόρφο του, κατάλαβαν ότι ήταν ο παπα-Πελάγιος που αναζητούσαν.

Τότε οι στρατιώτες ζήτησαν αμέσως ένα γιατρό, αφού στο μεταξύ ειδοποίησαν την Αστυνομική Διεύθυνση για την ανεύρεση του παπα-Πελάγιου.

Πράγματι, ήλθε ο γιατρός για να διαπιστώσει ότι ήταν πλέον αργά. Ο γέροντας σε λίγο θα ξεψυχούσε και άφηνε τη μακαρία του ψυχή να πετάξει στον θρόνο της δικαιοσύνης και της αιωνιότητας.

Με τη θυσία του παπα-Πελάγιου, όμως, γιόρτασαν ευφρόσυνα Χριστούγεννα τόσες ευσεβείς ψυχές εκείνη τη χρονιά του 1920, που μπορεί μεν οι μπολσεβίκοι να καταδίωκαν τους πιστούς, ο Θεός όμως του πορστάτευε και τους αξίωσε με τη θυσία του ιερέα να δεχθούν μέσα τους τον ίδιο τον Κύριο.

Επέτρεψε, έτσι, ο Κύριος να γιορτάσουν στο μικρό εκείνο χωριό τα Χριστούγεννα οι χριστιανοί, ο παπάς να πεθάνει από τις ταλαιπωρίες, ο Ιβάν να σωθεί και ποιος ξέρει για τον θάνατο των στρατιωτών μέσα στη σύγκρουσή τους με τους λύκους που έγιναν τα όργανα της θείας δικαιοσύνης …

Πηγή: http://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/19121-apo-tous-diogmous-ton-xristianon-sti-rosia

Δεκέμβριος 21, 2017

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ (Π.Σ.Ε.) ΚΑΙ Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΥΣΗ

Ο Άγιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος (1647-1707) υπήρξε φωνή αληθεστάτη διά μέσου τών αιώνων διά τήν Αγίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν.

Εις τό έργον τού «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ» στή σελ. 4 γράφει: «Τέσσερα μεγάλα θηρία εγέννησεν ο ΙΣΤαιών: Τήν αίρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αίρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αίρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν (Ιησουïτῶν: Τάγμα θανάτου τού πάπα· σκοπός του η διάδοσις τοῦ παπισμοῦ καί η υποταγή όλων υπό τόν πάπα) καί τήν αίρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου. Κατά δέ τῆς αιρέσεως τοῦ Νέου Καλενδαρίου απεφάνθη η εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλη Οικουμενική Σύνοδος τώ 1593» (Εκκλησιολογικά Θέματα Αθήναι 1980, Τόμος Α, σελ. 61).

Τά κριτήρια γιά τήν επανένωση τῶν διηρημένων Χριστιανῶν δέν μπορεί νά είναι διαφορετικά απ’ όσα ισχύουν γιά τήν ένωση τῶν σωματείων καί οργανώσεων τῶν διαφόρων επιστημονικῶν κλάδων. Οι αστρονόμοι θά συγκλονίζοντο στήν ιδέα ότι θά έπρεπε νά ενωθούν μέ τούς αστρολόγους. Οι τελευταίοι θά πρέπει νά γίνουν αστρονόμοι, ώστε νά μπορέσουν νά γίνουν δεκτοί. Τά μέλη ενός συγχρόνου ιατρικού σωματείου θά συγκλονίζοντο εξ’ ίσου μέ τήν σύσταση, ότι πρέπει νά γίνουν ένα μέ τούς κομπογιαννίτες καί σφετεριστές τοῦ ιατρικοῦ επαγγέλματος. Μέ τόν ίδιο τρόπο οι Πατέρες θά κατεπλήσσοντο μέ τήν ιδέα μιάς ενώσεως τῆς παραδόσεώς των μέ ομολογίες, πού έχουν ελάχιστη ή καμμία κατανόηση γιά τήν Θεραπεία, τῆς Καθάρσεως, ελλάμψεως καί δοξασμοῦ καί έχουν παράσχει ιδρυματική αυθεντία στά χέρια ψευδοθεραπευτῶν. Τό αίτημα τῆς επανενώσεως είναι αίτημα επιτυχίας τῶν ομολογιῶν στό νά παραγάγουν τα αποτελέσματα γιά τά οποία υποτίθεται, ότι υπάρχει τό « Μακάριοι οι καθαροί τή καρδία, ότι αυτοί τόν Θεόν όψονται ».

Πιστεύουμε λοιπόν ότι η διαφορά τῆς Ορθοδοξίας από άλλες ομολογίες καί άλλες θρησκείες βρίσκεται, κυρίως στό θέμα τῆς θεραπείας. Η Ορθοδοξία έχει τέλειο θεραπευτικό σύστημα. Γνωρίζει τήν υγεία, βλέπει μέ ειλικρίνεια τά τραύματα τοῦ ανθρώπου καί συνιστά τέλειο θεραπευτικό τρόπο αγωγής. Έτσι ισχυριζόμαστε ότι, όταν αλλοιώνεται η πίστη, τότε αλλοιώνεται καί η θεραπεία τοῦ ανθρώπου. Οι Άγιοι Πατέρες υποδεικνύουν καί παρουσιάζουν αυτήν τήν θεραπευτική αγωγή. Οι αγώνες γιά τήν διαφύλαξη τῆς πίστεως έγιναν γιά νά διασωθή η μέθοδος θεραπείας.

Παραθέτω κατωτέρω ντοκουμέντα για την συγγένεια τῆς αιρετικῆς Δύσεως και τοῦ Παγκοσμίου Εωσφορικοῦ Συμβουλίου (Π.Σ.Ε.).

Α. Ο Μακαριστός Καθηγητής μου Ιωάννης Κορναράκης ονομάζει το Π.Σ.Ε. ως ένωση και πανσπερμία τῶν προτεσταντικῶν ομάδων πάσης φύσεως και παντός σκοποῦ (Ορθ. Τύπος).

Το Π.Σ.Ε. ο Πατριάρχης Κων/λεως, το θεωρεῖ ως τεταγμένο εις την εμβάθυνση τοῦ πνεύματος τοῦ Ευαγγελίου και γέφυρα για την ένωση «τῶν διηρημένων εκκλησιῶν». Επίσης, στην 60η επέτειο από τῆς ιδρύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. (17 Φεβρουαρίου 2008) θεωρεῖ το Σύμβολο τῆς Πίστεως ξεπερασμένο, διότι οι 340 αιρετικές ομάδες τοῦ Π.Σ.Ε. δεν έχουν ανάγκη την ορθή Πίστη, Παράδοση και Αποστολική Διαδοχή, αλλά το κάθε είδους «βάπτισμα». Οι κακοδοξίες και πλάνες τοῦ Π.Σ.Ε. είναι «διαφορετικοί τρόποι διατυπώσεως τῆς ίδιας πίστεως και ποικιλία χαρισμάτων τοῦ Αγίου Πνεύματος.» (Ορθ. Τύπος 19 Φεβρουαρίου 2008).

Επίσης ομιλεῖ για «μεγάλη ποικιλία θεολογικῶν, δογματικῶν και εκκλησιολογικῶν παραδόσεων», εγκωμιάζοντας την παναίρεση τοῦ Οικουμενισμοῦ, η οποία διέστρεψε την Αγία Γραφή και το μήνυμα τῆς Σωτηρίας. Θεωρεῖ απαραίτητη την κοινωνίαν τῶν ομολογιῶν με κοινή πίστη, κοινή δογματική διδασκαλία, κοινό ευχαριστιακό τραπέζι, που είναι το άκρον άωτον τοῦ παραλογισμοῦ και τοῦ δογματικοῦ «τραυματισμοῦ τοῦ Τριαδικοῦ Μυστηρίου».

Η Πατραρχική Εγκύκλιος τοῦ 1920 που συνετέλεσε στην γέννηση τῆς αντιχρίστου Παναιρέσεως τοῦ Οικουμενισμοῦ αποτελεῖ για τον Πατριάρχη «ιστορικό γεγονός» και θεωρεῖ τους αιρετικούς και τις ομολογίες τους ως Εκκλησία.

Τις παραπάνω αιρετικές κακοδοξίες τοῦ Οικ. Πατριάρχου εδέχθησαν και οι άλλοι προκαθήμενοι που συμμετεῖχαν στην ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης.

Β. Ιερομάρτυς Ιλαρίων Τρόϊτσκι: 

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ
ΠΑΠΙΣΜΟΥ – ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΥ

Του Πρωτ. Ιωάννη Φωτόπουλου

O Διάβολος καθημερινά πανηγυρίζει βλέποντας σε πόσες σέχτες διαιρέθηκαν οι «πιστοί» του Ιησού.

Η αλήθεια της Εκκλησίας διεστράφη πολύ στη Δύση μετά την έκπτωση της Ρώμης από την Εκκλησία και η Βασιλεία τού Θεού άρχι­σε να μοιάζει εκεί με κάποια επίγεια βασιλεία. Ο Λατινισμός με τους γήινους υπολογισμούς των «καλών έργων», με τη μισθωτή σχέση προς τον Θεό, με την παραχάραξη της σωτηρίας, συσκότισε στη συνείδηση των μελών του τη χριστιανική αντίληψη της Εκκλησίας.

Ο Λατινισμός στο πρόσωπο του Προτεσταντισμού γέννησε ένα εντελώς νόμιμο, αν και πολύ ατίθασο, πνευματικό τέκνο. Ο Προτε­σταντισμός δεν ήταν μια διαμαρτυρία της πρωτοχριστιανικής εκκλησιαστικής συνειδήσεως ενάντια σ’ αυτές τις παραχαράξεις της αλή­θειας, τις οποίες είχε κάμει παραδεκτές ο μεσαιωνικός Παπισμός. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όχι σπάνια, έχουν την τάση να παρουσιάζουν τη Διαμαρτύρηση οι προτεστάντες θεολόγοι. Όμως, όχι! Ο Προτεσταντι­σμός ήταν διαμαρτυρία μιας ανθρώπινης ιδέας εναντίον μιας άλλης. Δεν αποκατέστησε τον αρχαίο Χριστιανισμό. Το μόνο που έκανε ήταν να αντικαταστήσει την παραχάραξη τού Χριστιανισμού με μιαν άλλη παραχάραξη κι αυτό το νέο ψεύδος ήταν πικρότερο από το πρώτο.

Ο Προτεσταντισμός είπε τον τελευταίο λόγο τού Παπισμού, έβγα­λε το τελευταίο λογικό του συμπέρασμα.

Η αλήθεια και η σωτηρία είναι δοσμένα από την αγάπη, δηλ. από την Εκκλησία. Τέτοια είναι η εκκλησιαστική συνείδηση. Ο Λατινισμός, αφού εξέπεσε από την Εκκλησία, άλλαξε αυτή τη συνείδηση και διεκήρυξε: Η αλήθεια δίδεται από το ξεχωριστό πρόσωπο τού Πάπα, από ένα ιδιαίτερο πρόσωπο χωρίς την Εκκλησία, και ο Πάπας έχει την ευθύνη της σωτηρίας όλων.

Ο Προτεσταντισμός μόνο αυτό εξέφρασε: Γιατί η αλήθεια να δίδεται μόνο από έναν Πάπα; Και πρόσθεσε: η αλήθεια και η σωτηρία αποκαλύπτονται σε κάθε ξεχωριστό πρόσωπο ανεξάρτητα από την Εκκλησία. Έτσι κάθε ένας άνθρωπος προβιβάστηκε σε αλάθητο πάπα. Ο Προτεσταντισμός φόρεσε την παπική τιάρα σε κάθε Γερμανό καθηγητή-θεολόγο και με τους αμέτρητους αυτούς πάπες κατέστρε­ψε τελείως την ιδέα της Εκκλησίας.

Υποκατέστησε την πίστη με τη λογική του ατόμου και τη σωτηρία εν τη Εκκλησία με την ονειροπόλο βεβαιότητα για τη σωτηρία μέσω τού Χριστού χωρίς την Εκκλησία, σε μια φίλαυτη απομόνωση από όλους. Για τον προτεστάντη αλήθεια είναι μόνο ό,τι του αρέσει, ό,τι νομίζει αυτός ως αλήθεια.

Στην πράξη βέβαια και οι προτεστάντες από την αρχή, με πλάγιους τρόπους, λα­θραία θα λέγαμε, επέβαλαν κάποια στοιχεία δόγματος σχετικά με την Εκκλησία αναγνωρίζοντας κάποιες αυθεντίες, μόνο όμως στην περιοχή της διδασκαλίας της πίστεως. Όντας όμως ουσιαστικά εκκλησιαστικός αναρχισμός, ο καθαρός Προτεσταντισμός, όπως κάθε αναρχισμός, στην πραγματικότητα αποδείχτηκε τελείως μη πραγματοποιήσιμος κι έτσι μας έδωσε φανερή μαρτυρία γι’ αυτή την αναμφισβήτητη αλήθεια ότι η ανθρώπινη ψυχή είναι από τη φύση της εκκλησιαστική.

Όμως ο Προτεσταντισμός ταίριαξε στο γούστο με την ανθρώπινη φιλαυτία και την αυθαιρεσία κάθε είδους. Η φιλαυτία και η αυθαιρεσία μέσα στον Προτεσταντισμό, όπως ειπώθηκε, κατά κάποιον τρό­πο «εξαγιάσθηκαν» και «ευλογήθηκαν» και τώρα αυτό φανερώνεται στην ατέλειωτη διαίρεση και τον θρυμματισμό πρώτα απ’ όλα του ίδιου τού Προτεσταντισμού.

Συγκεκριμένα, ο Προτεσταντισμός διεκήρυξε ανοιχτά αυτό το μέγιστο ψεύδος: Μπορείς να είσαι χριστιανός χωρίς να αναγνωρίζεις καμία Εκκλησία. Συνδέοντας όμως τα μέλη του με κάποιου είδους υποχρεωτικές αυθεντίες και εκκλησιαστικούς κανόνες, ο Προτεσταντισμός περιπλέκεται σε αδιέξοδες αντιφάσεις: Ο ίδιος απελευθέρωσε το κάθε πρόσωπο από την Εκκλησία και ο ίδιος θέτει κάποια όρια αυτής της ελευθερίας. Από δω ξεκινάει η ανταρσία των προτεσταντών εναντίον των λίγων και οικτρών υπο­λειμμάτων εκκλησιαστικότητος, τα οποία ακόμη φυλάσσονται από τους επίσημους εκπροσώπους των Ομολογιών τους.

Είναι ευνόητο ότι ο Προτεσταντισμός έχει αντιστοιχία προ πάντων με τη γενική διάθεση που κυριαρχεί στη Δύση. Εκεί πέτυχαν μια πολύ καλή οργάνωση της εξωτερικής ζωής και οι άνθρωποι κατέχονται από αλαζονεία γι’ αυτή την επιτυχία και αγάπησαν τον εαυτό τους σε τέτοιο βαθμό που λησμόνησαν τον Θεό και τον πλησίον. Αυτή την αμαρτωλή φιλαυτία, την περιφρόνηση προς τον πλησίον, τη διακηρύτ­τουν και η μοντέρνα φιλοσοφία και η λογοτεχνία. Πως ο υπερήφανος ευρωπαίος να δεχθεί τη διδασκαλία περί Εκκλησίας, όταν γι’ αυτό θα πρέπει πριν απ’ όλα να απαλλαχθεί από τη φιλαυτία και την αυθαιρεσία, να υποταχθεί στην Εκκλησία και να μάθει να αγαπά τους ανθρώπους, βάζοντας τον εαυτό του ταπεινά κάτω από τους άλλους;

(Μικρό ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ «Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι (1886-1929) Ιερομάρτυς και πρόμαχος της Εκκλησίας του Χριστού» του Πρωτ. Ιωάννη Φωτόπουλου

https://www.impantokratoros.gr/9445B9D9.el.aspx

 

Γ. Ιερομάρτυς Ιλαρίων Τρόιτσκι: Ο θρυμματισμός του Προτεσταντισμού

Μ’ αυτή την ίδια νέκρα ρεζιλεύεται και η προτεσταντική ψευδοδιδασκαλία. Τι κατάφεραν οι προτεστάντες ατιμάζοντας με τις σοφιστείες τους την ιδέα της Εκκλησίας; Κατάφεραν μόνο τον διαμελισμό και μάλιστα ένα διαμελισμό χωρίς καμιά ελπίδα.

Ο Προ­τεσταντισμός συνεχώς θραύεται σε σέκτες. Εκκλησιαστική προτε­σταντική ζωή δεν υπάρχει. Υπάρχει κάποια «μισο-ζωή» χωρισμένων σεκτών και κοινοτήτων. Την κοινή εκκλησιαστική ζωή, για την οποία προσευχήθηκε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην Αρχιερατική προσευ­χή, ο Προτεσταντισμός τη φόνευσε. Πράγματι, οι ακραίοι «ορθό­δοξοι» προτεστάντες στέκονται πολύ εγγύτερα στους ορθοδόξους χριστιανούς παρά στους προτεστάντες των ακραίων ορθολογιστικών ομάδων, οι οποίες τίποτε κοινό δεν έχουν μεταξύ τους εκτός από αυθαίρετη, και χωρίς καμιά βάση, ιδιοποίηση απ’ αυτούς της ονο­μασίας «προτεστάντες» μιας και γι’ αυτό κανείς δεν θα τους διώξει δικαστικώς. Ποια ενότητα είναι δυνατή μεταξύ τους; Ποια κοινή ζωή μπορεί να υπάρχει  σ’ αυτούς;

Αυτά που λέμε δεν είναι δικά μας. Σε στιγμές ειλικρίνειας αυτά τα ίδια και με ακόμα μεγαλύτερη οξύτητα τα λέγουν και οι ίδιοι οι προτεστάντες. «Η χώρα», γράφει ένας απ’ αυτούς, «η οποία ήταν η κοιτίδα της Μεταρρυθμίσεως, έγινε ο τάφος της πίστεως της Μεταρρυθμίσεως. Η προτεσταντική πίστη είναι ετοιμοθάνατη. Όλες οι νεότερες εργασίες για τη Γερμανία καθώς και όλες οι προσωπικές εκτιμήσεις είναι σύμφωνες μ’ αυτό»«Δεν παρατηρείται στη θεολο­γία μας το γεγονός ότι οι εκπρόσωποί της έχασαν κάθε απόλυτο;», ρωτάει κάποιος άλλος.

Ακόμη θλιβερότερα λόγια ενός τρίτου: «Η ζωτική δύναμη του Προτεσταντισμού εξαντλείται στη σύγχυση των δογματικών σχολών, των θεολογικών ερίδων, των εκκλησιαστικών δι­ενέξεων… Η Μεταρρύθμιση λησμονείται ή περιφρονείται. Ο λόγος του Θεού, για τον οποίο πέθαναν οι Πατέρες αμφισβητείται. Ο Προ­τεσταντισμός είναι σκόρπιος, ασθενής, αδύναμος».

Και ο ορθόδοξος ερευνητής του Λουθηρανισμού τελειώνει την εργασία του μ’ αυτό το λυπηρό συμπέρασμα: «Εγκαταλελειμμένοι στην τύχη τους, στην υποκειμενική τους λογική και πίστη οι λουθηρανοί προχώρησαν τολ­μηρά σε λαθεμένο δρόμο. Ο αυτονομημένος και αυτοδίδακτος ατομισμός διέστρεψε τον Χριστιανισμό, διέστρεψε την ίδια τη συμβολική διδασκαλία της πίστεως και έφερε τον λουθηρανισμό στο χείλος της καταστροφής. Όλο και περισσότερο απορρίπτονται στον λουθηρανι­σμό οι αυθεντίες των πρώτων μεταρρυθμιστών, όλο και περισσότερο εξαφανίζεται το κοινό πιστεύω, όλο και περισσότερο πλησιάζει ο λουθηρανισμός στον πνευματικό του θάνατο»[1].

Τον τελευταίο καιρό προέκυψαν στον Προτεσταντισμό όχι και λίγα φαινόμενα τα οποία αποκάλυψαν όλη την καταστροφικότητα και την ψευτιά του χωρισμού χριστιανισμού και Εκκλησίας που ο ίδιος προκάλεσε. Μεταξύ των παστόρων εμφανίστηκαν κάποιοι οι οποίοι στους πιστούς τους όχι μόνο δεν εκήρυτταν Χριστόν εσταυρωμένον, αλλά αρνούνταν ακόμη  και την ύπαρξη προσωπικού Θεού. Κάποιοι άλλοι εξέφρασαν ανοιχτά τη συμπάθειά τους σε κάποιον κακόβου­λο εχθρό του χριστιανισμού[2], ο οποίος καλυπτόμενος πίσω από την επιστήμη, «απέδειξε» ότι ο Χριστός ποτέ μα ποτέ δεν έζησε στη γη, ότι, επομένως, όλο το Ευαγγέλιο είναι μόνο μύθος. Σ’ εμάς υπάρχουν πολλοί που έχουν την τάση να ονομάζουν τους προτεστάντες χρι­στιανούς. Γι’ αυτούς είναι δύσκολο να υποθέσουμε ότι έχουν υγιή τον νου τους (δες παραπάνω τους λόγους του Μ. Αθανασίου).

Πράγματι, τώρα είναι στον καθένα σαφές ότι χάνοντας την Εκκλησία οι προτε­στάντες χάνουν και τον Θεάνθρωπο Χριστό. Σήμερα οι προτεστάντες παραδέχονται ανοιχτά ότι στη Γερμανία αναγνωρίζει τη θεότητα του Χριστού όχι περισσότερο από το ένα τρίτο των παστόρων. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από πνευματικός θάνατος διότι «ο μη έχων τον υιόν του Θεού, την ζωήν ουκ έχει» (Α Ιω. 5,12).

__________________

[1]      ΤΕΡΕΝΤΙΕΦ Ν., Τό σύστημα τής λουθηρανικής ομολογίας πίστεως στά συμβολικά βιβλία τοϋ λουθηρανισμού, Καζάν σ. 460 (έπ. ρωσ. έκδ.).

[2]      Paul Drews (1858-1912): Γερμανός προτεστάντης θεολόγος

Εκ του βιβλίου  «Αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων Τρόϊτσκι (1886-1929)  Ιερομάρτυς και πρόμαχος της Εκκλησίας του Χριστού»  Του Πρωτ. Ιωάννη Φωτόπουλου.

Από impantokratoros.gr

http://aktines.blogspot.gr/2017/09/blog-post_9.html

Δεκέμβριος 14, 2017

Η ΠΡΟΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

Καθώς εκπνέει το 2017, μια χρονιά πραγματικά καταιγιστικών εξελίξεων, όσον αφορά τη δράση των Οικουμενιστών και την προώθηση των σχεδίων τους (σε συνέχεια της ψευτοσυνόδου της Κρήτης), βρισκόμαστε ξεκάθαρα στη φάση που και οι τελευταίες ψηφίδες της εικόνας μπαίνουν πλέον στη θέση τους. 

Προηγήθηκε ένας μακρός κύκλος επαφών, αγαπολογικών δηλώσεων και «διαλόγων», που βρίσκόταν σε πλήρη εξέλιξη επί δεκαετίες και που μπόρεσε λίγο-λίγο (μέσα στο ευρύτερο κλίμα της μιθριδατικής αποχαύνωσης και παθητικοποίησης της κοινωνίας μας) να επιτύχει τη σταδιακή άμβλυνση και εξουδετέρωση των πνευματικών αντισωμάτων του λαού μας απέναντι στην αδηφάγα επέλαση της Νέας Εποχής. Ταυτόχρονα προχωρούσε επίσης επί δεκαετίες η άλωση των Θεολογικών Σχολών, που πλέον εδώ και καιρό μόνο «μεταπατερική» θολολογία και «νεωτερική» ανοησία παράγουν σε επίπεδο διδακτόρων, μεταπτυχιακών αλλά και απλών αποφοίτων (κατά τον ίδιο ακριβώς δηλαδή τρόπο που ένας εσμός από αποδομητικές συμμορίες ελληνοφοβικών εθνομηδενιστών κι εκκλησιομάχων ψευτοεπιστημόνων έχει αλώσει και λυμαίνεται τις Φιλοσοφικές Σχολές και τα Παιδαγωγικά Τμήματα). Και φυσικά βρισκόταν εν εξελίξει (ιδίως τα τελευταία χρόνια) και η παράλληλη εκστρατεία προβολής του κάθε πλανεμένου οικουμενιστή και «νεωτεριστή» (κληρικού τε και λαϊκού) ως προοδευτικού, χαρισματικού και… φωτισμένου, την ώρα που οι εκφράζοντες λόγον αληθείας και αυθεντικής πατερικής παραδόσεως καθυβρίζονταν χυδαία κι εξουθενώνονταν ως μουχλιασμένοι, οπισθοδρομικοί, σκοταδιστές ή ακόμη και ψυχασθενείς.

     Ενώ όμως έτσι είχε η κατάσταση, τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Επί πολλά χρόνια οι ινστρούχτορες της παναίρεσης δούλευαν υπόγεια και με μεγάλη προσοχή, οι εξελίξεις ήταν αργές και σε μεγάλο βαθμό συγκεκαλυμμένες, σε πολλές περιπτώσεις τηρούνταν τα προσχήματα. Για προφανείς λόγους φυσικά όλα αυτά. Το χωράφι έπρεπε να σπαρεί προσεκτικά, όλες οι διαλυτικές διεργασίες να πραγματοποιηθούν μεθοδικά, το νερό μέσα στην κατσαρόλα να θερμανθεί σταδιακά και με φειδώ, ώστε ο βάτραχος να μη ζεματιστεί απότομα και πηδήξει έξω. Και οι λίγοι που φώναζαν ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός» και προειδοποιούσαν για την επερχόμενη θύελλα, αντιμετωπίζονταν βέβαια με θυμηδία ως γραφικοί συνωμοσιολάγνοι. Εδώ και καιρό όμως είναι πλέον προφανές ότι έχουμε μπει σε άλλη φάση. Ζούμε πια το τέλος των προσχημάτων. Και ταυτόχρονα βέβαια το τέλος των ψευδαισθήσεων και των δικαιολογιών, για όσους μέχρι χτες αρέσκονταν να στρουθοκαμηλίζουν, βυθίζοντας τα κεφάλια τους στην άμμο.

     Όλα πλέον είναι απροκάλυπτα. Ολόκληρο το 2017 χαρακτηρίστηκε από μία συνεχή και ραγδαία κλιμακούμενη αλληλουχία ταξιδιών, συσκέψεων, εκδηλώσεων και συμπροσευχών του πατριάρχη Βαρθολομαίου με όσους αιρετικούς και αλλόθρησκους Ανατολής και Δύσης μπορεί να συλλάβει ακόμη και ο πλέον ευφάνταστος νους. Πριν από λίγους μήνες, ανήμερα του Αγίου Πνεύματος, ο ένας εκ των βασικών του εταίρων, ο ζοφερός αιρεσιάρχης του Βατικανού, είχε δηλώσει expressis verbis ότι βαίνουμε προς μία Παγκόσμια Εκκλησία με… ποικιλομορφία (αυτή είναι προφανώς η κατ’ ευφημισμόν επίκληση του ήδη προκατασκευασμένου πολυδογματικού συγκρητιστικού τουρλού, που με τόση μεθοδική συνέπεια υπηρετούν εδώ και χρόνια τόσο ο ίδιος, όσο και οι ημέτεροι πλανεμένοι Οικουμενιστές). Λίγο αργότερα βγήκε και κατακεραύνωσε (αυτός ο διαχρονικός άρχων του ψεύδους, της αίρεσης και της υποκρισίας) ως υποκριτές και…φίδια όσους τολμούν να προβάλουν λόγο αντίδρασης στα άθλιά τους σχέδια. Σε ανάλογες πιέσεις για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στην κρητική ψευδοσύνοδο (και την πάταξη των αντιφρονούντων) προβαίνουν συνεχώς ο Βαρθολομαίος και τα οικουμενιστικά του φερέφωνα. Και λίγες μόλις ημέρες πριν, απαντώντας σε νέο…ενωτικό μήνυμα του Πάπα (μέσα στο οποίο γίνεται ξεκάθαρα λόγος για «τον επείγοντα χαρακτήρα της ανάπτυξης σε πλήρη και ορατή ενότητα»!), τόνισε ότι «έφτασεν η ώρα να ασχοληθώμεν και με τα εμπόδια εις την αποκατάστασιν της πλήρους κοινωνίας των Εκκλησιών ημών» με στόχο «να οδηγηθώμεν εις λύσεις αποδεκτάς εκατέρωθεν». Είναι πασιφανές ότι τα πράγματα τρέχουν όντως με πολύ μεγάλη ταχύτητα πια.

     Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, η κατάσταση όσον αφορά την αναμενόμενη αντίδραση και αντίσταση παραμένει άκρως απογοητευτική. Φυσικά κανείς που στοιχειωδώς γνωρίζει την κατάσταση στην ιεραρχία και τη βαθιά πνευματική κρίση και παρακμή στην οποία βουλιάζει ο λαός μας δεν θα μπορούσε να τρέφει αυταπάτες. Είχαμε ωστόσο την ελπίδα ότι έστω σε ένα βαθμό η αθλιότητα που διαδραματίστηκε το καλοκαίρι του 2016 στην Κρήτη, καθώς και τα συνταρακτικά τεκταινόμενα της επόμενης μέρας, κάποιους θα κινητοποιούσαν και κάποιους θα ξεσήκωναν. Ενάμιση όμως χρόνο αργότερα οι απειροελάχιστοι που αποφάσισαν να κρατήσουν τις Θερμοπύλες απέναντι στη λαίλαπα της αδηφάγας Παναίρεσης, παραμένουν απειροελάχιστοι. Οι συντριπτικά πλείστοι εξακολουθούν να αδιαφορούν μέσα στην ανοησία της ανίδεης αμεριμνησίας τους, πάμπολλοι από τους οιονεί «εκλεκτούς» του εκκλησιαστικού χώρου συνεχίζουν να μεριμνούν και να τυρβάζονται περί όνου σκιάς ή και ενίοτε να ασχολούνται με όχι μεν ασήμαντα, αλλά πάντως δευτερεύοντα θέματα που αποπροσανατολίζουν, αντί του μείζονος που καίει (και με το οποίο είναι απρόθυμοι να καταπιαστούν λόγω βολέματος, φοβίας ή άλλων επιμέρους αιτίων). Και όλα αυτά, ενώ από την άλλη μία πολυπληθής ορδή από παπαγαλάκια του Οικουμενισμού σε πλήρως διατεταγμένη υπηρεσία εξακολουθεί να κλιμακώνει εδώ και καιρό τη δράση της μέσω κηρυγμάτων, απειλών, υποτιμητικών δηλώσεων και κάθε άλλου μέσου με στόχο να αποτρέψει την αντίδραση, να εντείνει τη φοβία, να διατηρήσει την υπνηλία, να εξουθενώσει την ανυπακοή και την απείθεια στα σχέδια των ινστρουχτόρων και των αφεντικών.

      Όπως προαναφέρθηκε όμως, τα προσχήματα έχουν πλέον τελειώσει. Βρισκόμαστε στο τέλος των ψευδαισθήσεων και των δικαιολογιών. Γιατί πλέον έχουν μπει μέσα «στην Πόλη οι οχτροί». Δεν την επιβουλεύονται απλώς, δεν ετοιμάζουν πολιορκητικά όπλα, δεν βαδίζουν εναντίον της, δεν βρίσκονται καν στα πρόθυρα .  είναι ήδη πια από καιρό μέσα και τη διαγουμίζουν. Ας τελειώνουμε λοιπόν με τα άλλοθι, ακόμη και τώρα δεν είναι αργά. Ξεκαθαρίζουμε ότι αυτές οι σειρές δεν γράφονται με τόνο ελεγκτικό – με αγωνία γράφονται και με σκοπό όχι να επιτιμήσουν, αλλά να παραινέσουν. Και δεν απευθύνονται βέβαια στους μπολιασμένους με το δυσώνυμο πνεύμα του Οικουμενισμού, ούτε στους βολεμένους ή και ξεπουλημένους: αυτοί σε άλλο… αφεντικό δουλεύουν και «ήδη απέχουσιν των μισθών αυτών». Όσοι όμως αντιλαμβάνονται το πρόβλημα και θλίβονται έστω και βαθιά μέσα τους γι’αυτό, είναι τώρα η ώρα να ξεπεράσουν τους δισταγμούς τους, την όποια φοβία ή τις άλλες αδυναμίες τους και να δώσουν ομολογία πίστεως. O λόγος και για επισκόπους (υπάρχουν ακόμη και τέτοιοι) και για άλλους κληρικούς, αλλά και για λαϊκούς. Να αφυπνιστούν, να μιλήσουν, να συστοιχηθούν με όσους ήδη αγωνίζονται, να κινητοποιήσουν εαυτούς και αλλήλους. Ως πότε θα ασχολούμαστε με δευτερεύοντα θέματα (που φυσικά ουδείς αντιλέγει πως οφείλουμε «κακείνα μη αφιέναι») και θα αρνούμαστε να δούμε κατάματα το βασικό και το μείζον; Ως πότε θα μιλάμε και θα γράφουμε για τα συμπτώματα της βαριάς αρρώστιας που τρώει τις σάρκες μας και θα αφήνουμε ουσιαστικά στο απυρόβλητο την απώτερη αιτία της; Ως πότε θα ανησυχούμε για τα κλαδιά και το φύλλωμα του δέντρου που ξεραίνεται και θα αρνούμαστε να δούμε το προφανές, ότι το πρόβλημα δεν είναι επιτέλους τα φύλλα, αλλά η ρίζα;

      Και να ξεκαθαρίσουμε βέβαια εδώ για μια ακόμη φορά (γιατί το λέμε και το γράφουμε επανειλημμένα) ότι η διολίσθηση στην Παναίρεση, σε συνδυασμό με την ευρύτερη αποστασία του λαού μας από τον Θεό (ειδικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες), δεν είναι απλώς η ρίζα της πνευματικής κρίσης που μας ταλανίζει. Είναι η ρίζα και η πρωτογενής γενεσιουργός αιτία όλης συλλήβδην της βαθιάς παρακμής και πλήρους κατάρρευσης την οποία ζούμε εδώ και αρκετά  χρόνια και σε κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό και φυσικά ευρύτερα υπαρξιακό επίπεδο (γιατί η απομάκρυνσή μας από την Ορθοδοξία δεν είναι καταδικαστική μόνο σε επίπεδο σωτηριολογικό, αλλά ισοδυναμεί και με αποσάθρωση της ταυτότητας και ιδιοπροσωπείας μας και συνεπώς πλήρη μετάλλαξή μας σε επίπεδο συλλογικά οντολογικό). Και ακόμη ας θυμόμαστε και τους «πνευματικούς νόμους» που λειτουργούν, ας μην ξεχνάμε τους τεράστιους κινδύνους που διατρέχουμε και σε εθνικό επίπεδο και τις τεράστιες περιπέτειες και ενίοτε τραγωδίες και συμφορές που έχουμε στο διάβα της Ιστορίας υποστεί ως λαός, όποτε προδώσαμε την πίστη μας.

      Όλα αυτά – γραφικά και ακατανόητα προφανώς για τους διαποτισμένους από τη σαρκολατρεία και τη μηδενιστική υστερία των εσχάτων χρόνων, αλλά καταφανή και αυτονόητα για τους έχοντας οφθαλμούς του οράν και νουν του συνιέναι τα «σημεία των καιρών» – είναι εδώ μπροστά μας και οφείλουν επιτέλους να απασχολήσουν σοβαρά όποιον λέει ότι πονάει για την κατάσταση που βιώνουμε ως λαός τα τελευταία χρόνια. Όσοι πάντως έχουν απομείνει ζωντανοί σε αυτόν τον τόπο, δεν αρκεί απλώς να το ισχυρίζονται. Ήρθε πλέον ο καιρός και να το αποδείξουν…

Πηγή: http://www.katanixis.gr/2017/12/blog-post_900.html

 

Δεκέμβριος 11, 2017

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ: ΑΠΑΝΤΩ ΣΤΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ κ. ΠΑΥΛΟ ΠΟΛΑΚΗ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΥΛΟ ΠΟΛΑΚΗ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΑΠΑΝΤΩ

ΣΤΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ

κ. ΠΑΥΛΟ ΠΟΛΑΚΗ,

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

 

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΥΠΟΥΡΓΟΥ

«Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας».

Από τόν ιστότοπο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» αντιγράφουμε:

Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος έγραψε πως ζούμε σε ένα «άθεο κράτος», «με τους δεδηλωμένους ως προς την αθεΐα τους Πρωθυπουργό και πολλούς Υπουργούς» και αποδίδει την ανείπωτη καταστροφή στη Μάνδρα στην οργή του Θεού «για την αποστασία του δημιουργήματός Του, δηλ. του ανθρώπου».

Ερμηνεύοντας την θέση αυτή του Μητροπολίτη ως ευθεία βολή προς την κυβέρνηση, ο Παύλος Πολάκης διερωτάται μέσω του προφίλ του στο facebook: «Το 2002 στις πλημμύρες του Κηφισού,το 1961 με τους 40 νεκρούς στο Μπουρνάζι, το 1994 με τον ποδονιφτη και τους 15 νεκρούς στη νέα Ιωνία, τοτε που ηταν τα δαιμόνια και ποιος θεοσεβούμενος ηταν στην κυβερνηση;» και συμπεραίνει: «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και εχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας».

Ολόκληρη η ανάρτηση του Παύλου Πολάκη:
«Για τις πλημμύρες και τους θανάτους δεν φταίνε τα μπαζωμένα ρέματα, δεν φταίνε οι πολεοδομίες, το πελατειακό κράτος 70 χρόνων, ΑΛΛΑ η οργή του θεού για τα «δαιμόνια που κατοικούσαν στους βάλτους» και τωρα κατέλαβαν τις πόλεις μετα που που ήρθε στην κυβερνηςη ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσιπρας!!!!!
…..Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και εχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας.
Το 2002 στις πλημμύρες του Κηφισού, το 1961 με τους 40 νεκρούς στο Μπουρνάζι, το 1994 με τον ποδονιφτη και τους 15 νεκρούς στη νέα Ιωνία, τοτε που ηταν τα δαιμόνια και ποιος θεοσεβούμενος ηταν στην κυβερνηση;;;;;;;».

Πηγή: http://www.protothema.gr/politics/article/733037/amvrosios-gia-tis-plimmures-ftaiei-o-atheos-prothupourgos-polakis-ierarhes-san-esena-euthunodai-gia-tin-hreokopia/

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

                                                           Αγαπητέ κ. Υπουργέ,

_______Γιατί εκτίθεσθε; Γιατί δεν σκέπτεσθε, πριν γράψετε κάτι; Και μάλιστα, όταν με τα όσα γράφετε επιτίθεσθε σε ένα τρίτο πρόσωπο;

______Είσθε γιατρός! Και βεβαίως πολύ…. μάγκας! Ως γιατρός έχετε το αναφαίρετο δικαίωμα να αποφαίνεσθε «ex cathedra» για θέματα, που αναφέρονται στην υγεία, στις επιδημίες, στα φάρμακα, στα μεταδοτικά νοσήματα κ. ού.κ.
_____ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, φερόμενος σαν μάγκας, να αποφαίνεσθε επί ζητημάτων, τα οποία έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη, με την Θεολογία, με την ζωή της Εκκλησίας κλπ. καί μάλιστα όταν δεν ανήκετε στα ζωντανα μέλη της Εκκλησίας!  Τα ζητήματα αυτά ανήκουν στην αρμοδιότητα  των Θεολόγων καί των εκκλησιαστικών Προσώπων!
_______Αλλά και σαν μάγκας δεν μπορείτε να ισοπεδώνετε τα πάντα! Η διατύπωση «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας», καθ’ όσον εμείς οι Ιεράρχες αγωνιζόμεθα για να καλύπτουμε τα κενά, τα οποία δημιουργει η εγκληματική διακυβέρνηση της Χώρας μερικών εξ Υμών! Παρέχουμε δηλ. γεύματα  ή και τρόφιμα σε πεινασμένους, στέγη σε αστέγους, ένδυμα σε γυμνούς, φάρμακο σε απόρους, εργασία σε ανέργους,  παρηγοριά στους απελπισμένους, τους οποίους δημιουργεί καθημερινώς η Υμετέρα άστοργος συμπεριφορά! Ρίψτε μια ματιά στα Κρατικά Νοσοκομεία, των οποίων Υμείς έχετε την ευθύνη! Δεν έχουν ούτε γάζες για τους ‘Ελληνες νοσηλευο- μένους! Ενώ τήν ίδια ώρα οι Μετανάστες έχουν απόλυτη προτεραιότητα στις νοσηλευτικές παροχές! Οι ‘Ελληνες Πολίτες πεινούν και υποφέρουν! Οι Μετανάστες είναι ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ Σας. Η οικογένεια του μικρού Αμίρ, τον οποίον ο Πρωθυπουργός εκάλεσε στο Πρωθυπουργικό Γραφείο του για να του προσφέρει την Ελληνική Σημαία, όπως έγραψαν τα ΜΜΕ, λαμβάνει κάθε μήνα αθροιστικώς το ποσόν των ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ (2.100) € υπό μορφήν επιδόματος στούς μετανάστες (800 € σε κάθε άτομο), το οποίον προσφέρουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, είναι δε και ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ!   Επί τέλους, ας το παραδεχθήτε! Έχετε καταστρέψει την Ελλάδα! 
_____Γι’ αυτό κι’ εμείς στις δεήσεις, που γίνονται στους ιερούς Ναούς μας κατά την διάρκεια των ιερών ακολουθιών, προσεθέσαμε μια ειδική ικεσία:

«Υπέρ των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, των πολεμίων της αμωμήτου ημών Πίστεως και της Πατρίδος, Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πάσης πολιτικής αποχρώσεως, των μισούντων και αδικούντων ημάς, και της μετανοίας και επιστροφής αυτών, του Κυρίου δεηθώμεν»  

_______Με το παραπάνω σημείωμά Σας στο facebook εκτεθήκατε! Αποδείξατε, δυστυχώς, ότι ως προς τα θρησκευτικά ζητήματα ΕΙΣΘΕ ΕΝΑΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!  Και θα Σας το αποδείξουμε!
_______Εμείς στην ανάρτησή μας της 16ης Νοεμβρίου εγράψαμε τα εξής καθαρά λόγια:
Ανοίξτε, λοιπόν, αδελφοί μου την Καινή Διαθήκη, αν βέβαια υπάρχει ακόμη -κρυμμένη και περιφρονημένη- κάπου εκεί  σε κάποιο ντουλάπι, συρτάρι κλπ. στο σπιτικό σας. Ανατρέξατε  στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 24, στ.6-8. Εκεί περιγράφονται διάφορα έκτακτα φυσικά φαινόμενα, τα οποία θα είναι καταστροφικά! Όπως π.χ. πείνα και σεισμοί, που θα επιφέρουν καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον! Μεταξύ αυτών πρέπει να εντάξουμε και τους καταποντισμούς.  Όλα αυτά θα εκφράζουν την οργή του Δημιουργού Θεού για την αποστασία του δημιουργήματός Του, δηλ. του ανθρώπου»
_________Εσείς, λοιπόν, θέλοντας να αποδείξετε, ότι είσθε άθεος, συγχρόνως δε καί Υπουργός μιάς Κυβερνήσεως, η οποία αριθμεί πολλούς αθέους στους κόλπους της, εσπεύσατε να αναιρέσετε τα λόγια μας, αλλά συγχρόνως αποδείξατε, ότι μισείτε και αποστρέ- φεσθε εμάς τους ταπεινούς, οι οποίοι και πιστεύουμε στον Αληθινό Θεό και  Τον υπηρετούμε με αφοσίωση, το κατά δύναμιν!
______Σήμερα, λοιπόν, θα επικαλεσθώ ιστορικά δεδομένα για να Σας αποδείξω:
  1.  ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΝ, ΟΤΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΣΘΕ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ και ΑΣΤΟΙΧΕΙΩΤΟΣ!
  2. ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΔΕ, ΤΗΝ ΚΑΚΙΑΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟΝ ΘΕΟΝ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΩΝ!
 _____Με τον τρόπο αυτό να Σας καλέσω σε μετάνοια, εάν υπάρχουν ακόμη μέσα στην καρδιά Σας κάποια ψήγματα καλής διαθέσεως!
 
______Θα παραθέσω, λοιπόν, για τους καλής διαθέσεως ανθρώπους μια διήγηση από την ζωή και τα θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνος, πολιούχου και προστάτου της Κερκύρας, ο Οποίος, άλλοτε με καταιγίδες, άλλοτε με φωτιά, εμφανισθείς ακόμη και σωματικά ώς Μοναχός, επαναλαμ- βάνω, ότι άλλοτε  με καταιγίδες και κατακλυσμούς και άλλοτε με πυρκαϊά, υπερασπιζόμενος την αγία μας Ορθοδοξία, δηλ. μαχόμενος  εναντίον των πολεμίων της Ορθοδόξου Πίστεώς μας, κατέστρεψε πλήθη ασεβών ανθρώπων, και δή και Αγαρηνών, δηλ. Τούρκων!!!!
Εικόνα από:agiosspyridoncorfu.blogspot.com

     Ο Καπετάν Χοντζά Πασάς μέ τό στρατό του,  το πρωΐ της 24ης Ιουνίου 1716 είχαν περικυκλώσει την Κέρκυρα απο την ξηρά και από την θάλασσα. «Επί πενήντα ημέρες το αίμα χυνόταν ποτάμι κι απ τις δυό μερηές» γράφει το ιστορικό. Και προσθέτει:  «Τα γυναικόπαιδα, μαζεμένα στον ιερό ναό του αγίου… προσεύχονται  στα γόνατα και με στεναγμούς λαλητούς εκζητούν του προστάτη αγίου τη μεσιτεία…..Και να! Πολύ πριν απο το μεσημέρι μια βροχή, καταρρακτώδης, βροχή κατακλυσμιαία,  αρχίζει να πέφτει στη γή…. Περί τα ξημερώματα της 11ης Αυγούστου συνέβη κάτι το εκπληκτικό, το αναπάντεχο! Μια Ελληνική περίπολος, που έκαμνε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, βρήκε τα χαρακώματα των Τούρκων γεμάτα νερό απ’ τη βροχή και πολλούς Τούρκους στρατιώτες πνιγμένους μέσα σ’ αυτά»….Όλη τη νύκτα ο θαυματουργός εκείνος υπερασπιστής της νήσου, ο άγιος Σπυρίδωνας.., με ουράνια στρατιά κτύπησε άγρια τους Αγαρηνούς  και τους διέλυσε και τους διεσκόρπισε… Σωρεία τα πτώματα στην παραλία…».

 

________Αυτά, λοιπόν, αγράμματε κύριε Παύλε Πολάκη και Υπουργέ, διδάσκει η εκκλησιαστική ιστορία! Αλλά Σείς δεν καταδέχεσθε να εντρυφήσετε στους βίους των Αγίων της Εκκλησίας μας, αφού άλλωστε δεν  τους αποδέχεσθε.
________Και αυτά μεν ως προς τις καταιγίδες, τις οποίες χρησιμοποιεί ενίοτε  η Πρόνοια του αληθινού Θεού άλλοτε για να σώσει τους πιστούς χριστιανούς και άλλοτε για να συνετίσει την ανθρώπινη Κοινωνία! Γιατί, αγαπητέ κύριε Πολάκη, λησμονείτε τον Κατακλυσμό του Νώε;
________Άς έλθουμε τώρα και στην περίπτωση της φωτιάς. Στην Κέρκυρα κυριαρχούσαν κάποτε οι Ενετοί, δηλ. κατακτητές Καθολικοί στο θρήσκευμα. Ήταν η γνωστή εποχή της Ενετοκρατίας στα Ελληνικά επτάνησα!  Ο Αρχιναύαρχος, λοιπόν, του Ενετικού στόλου Ανδρέας Πιζάνης, «θέλοντας …να εκδηλώσει την ευγνωμοσύνη του στον Άγιο για τη σωτηρία  της νήσου από τους Μουσουλμάνους Αγαρηνούς, την οποία σας περιγράψαμε παραπάνω, αποφάσισε να στήσει στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος ένα θυσιαστήριο ακόμη», ένα «αλτάριο», όπως το ονομάζουν οι καθολικοί,  δηλ.  μια αγία Τράπεζα μόνο και μόνο για νά κάνουν και οι Καθολικοί την θεία λειτουγία κατά το δικό τους δόγμα στον ίδιο Ναό, στο ίδιο Άγιο Βήμα! Βεβαίως μια τέτοια απόφαση ΔΕΝ ΑΡΕΣΕ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ της νήσου, τόσο στους ιερωμένους, όσο και στούς λαϊκούς!
______Έτσι, λοιπόν, στις 11 Νοεμβρίου του 1718, ο Καθολικός στο θρήσκευμα Άρχοντας-Κατακτητής, συνοδευόμενος από τη συνοδεία του, αποφάσισε να μεταβεί στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος,  για να προωθήσει τα σχέδιά του. Επικαλούμενος τήν υπεροχική του θέση, έδωσε τις κατάλληλες οδηγίες και εντολές, ώστε την επομένη ημέρα, (12 Νοεμβρίου), τα συνεργεία να αρχίσουν τήν κατασκευή του νέου βωμού, δηλ της Αγίας Τραπέζης για τους Καθολικούς, δίπλα απο τήν Αγία Τράπεζα ημών των Ορθοδόξων. (Σημ. άς τα ακούσουν αυτά και οι θιασώτες της δήθεν «Αγίας και Μεγάλης  Συνόδου» της Κρήτης του 2016, αλλά καί ΟΙ ΑΓΑΠΟΥΛΗΔΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ). Καί τώρα η διήγηση του περίφημου ιστορικού συγγραφέως Αθανασίου του Πάριου:

«Κοντά στα μεσάνυχτα….. βροντές και κεραυνοί συνταράσουν την πόλη. Ο σκοπός, που βρισκόταν στην είσοδο του φρουρίου κοντά στην πυριτιδαποθήκη, βλέπει κάποιο Μοναχό νά προχωρεί μ’ ένα δαυλό αναμμένο στο χέρι και να μπαίνει στο Φρούριο.Πρόφτασε και του φώναξε: «Ποιός είσαι; Που πάς»; Μια φωνή του απήντησε: «Είμαι ο Σπυρίδων». Τήν ίδια ώρα τρείς φλόγες βγήκαν από το καμπαναριό της Εκκλησίας, ενώ ένα χέρι άρπαξε τον σκοπό και τον πέταξε στην άλλη μεριά του Κάστρου. Ο σκοπός έπεσε όρθιος, χωρίς να πάθει τίποτα! Ταυτόχρονα μια δυνατή, εκκωφαντική, έκρηξη ακούστηκε. Και το φρούριο τινάχθηκε στον αέρα με όλα τα γύρω σπίτια. Η καταστροφή υπήρξε τρομερή.Χίλια περίπου πρόσωπα σκοτώθηκαν. Ο διοικητής Ανδρέας Πιζάνης βρέθηκε νεκρός με τον τράχηλο ανάμεσα σε δυό δοκάρια….Και στη Βενετία, εκεί μακρυά στη Βενετία, την ίδια στιγμή έπεσε κεραυνός στο Μέγαρο του Ανδρέα Πιζάνη, τρύπησε τον τοίχο κι έκαψε το πορτραίτο του άρχοντα, την εικόνα του. Μόνο την εικόνα του»!!! 

(Πηγή:Google: Ορθόδοξος Συναξαριστής-Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, http://www.saint.gr/3247/saint.aspx).

_________Τα ακούτε, αγράμματε καί άθεε κ. Παύλε Πολάκη; Ας καθήσετε, λοιπόν, όλοι εσείς «οι εξυπνάκηδες», που μας κυβερνάτε σήμερα και καταστρέφετε τήν Ελλάδα μας! Ας καθήσετε, επαναλαμβάνω, όλοι εσείς, που πολεμάτε την Αγία Ορθοδοξία μας, ενώ συγχρόνως, δυστυχώς, προστατεύετε τους Μουσουλμάνους μετανάστες-κατακτητές! Ας καθήσετε όλοι εσείς, οι οποίοι καταληστεύετε τον ‘Ελληνα πολίτη με τους αβάστακτους φόρους και τις ποικίλες περικοπές μισθών και συντάξεων! Ας καθήσετε, επαναλαμβάνω για τέταρτη φορά, όλοι εσεις οι του ΣΥΡΙΖΑ λήσταρχοι, οι οποίοι με τις δημοπρασίες και τα κόκκινα δάνεια ξεπουλάτε την Ελλάδα σε ξένα χέρια και σε αλλότρια συμφέροντα! Με τις δημοπρασίες και τα κόκκινα δάνεια, όπου  μεγαλοκαρχαρίες του χρήματος, προερχόμενοι  κυρίως από την Τουρκία, με μόλις 25.000-30.000 € αγοράζουν κατοικίες-μεγαθήρια Ελλήνων Πολιτών-οφειλετών από τραπεζικά δάνεια, τα οποία είχαν λάβει, κατοικίες στα πιό όμορφα μέρη της Αττικής ή μέ λίγα ψίχουλα αγοράζουν ολόκληρα κεντρικά και ιστορικά ξενοδοχεία, όπως π.χ. το HILTON στο κέντρο των Αθηνών! Ας καθήσετε, επαναλαμβάνω για τελευταία φορά, να διαβάσετε την Ελληνική ιστορία, την ιστορική πορεία της Ορθοδοξίας μας, τους βίους των Αγίων μας και έπειτα ελάτε να συζητήσουμε! Τότε δεν θα μπορείτε να επαναλάβετε  βλακείες, όπως τα Πολάκια λόγια: «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας»! Ακόμη και σήμερα εμεις οι ταπεινοί κοινωνικοί και θρησκευτικοί εργάτες αναπληρώνουμε το δικό σας υστέρημα! Με τα εκκλησιαστικά συσσίτια, τα κοινωνικά εστιατόρια, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά φαρμακεία, τα κοινωνικά φροντιστήρια, καθώς επίσης και με τα εκκλησιαστικά Ιδρύματά μας, τους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, τα Φιλόπτωχα Ταμεία των Ενοριών  κλπ. κλπ. αναπληρώνουμε το δικό σας υστέρημα! Σπογγίζουμε καθημερινώς τα δάκρυα από τα δακρυσμένα μάτια κάποιων  μυριάδων συνανθρώπων μας, οι οποίοι έως χθές ζούσαν αξιοπρεπώς, ενώ σήμερα πεθαίνουν από την πείνα ή και αυτοκτονούν! Καταργήσατε την «μεσαία κοινωνική τάξη»! Καθόλου δεν κοκκινίζετε;   
_______Εξ αιτίας της αφροσύνης σας, λοιπόν, ο Θεός σήμερα παρέχει φυσικές καταστροφές, για να φανεί η δική σας αθλιότητα! Καταστρέφει την Ελλάδα, για να δώσει σε όλους μας ευκαιρίες για μετάνοια και επιστροφή στο δρόμο Του! Περιμένει να ξεσηκωθεί ο Ελληνικός Λαός και να σας στείλει εκεί απ’ όπου ήλθατε! Δηλ. σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή!
_______Το παράδειγμα της άλλοτε Σοβιετικής Ενώσεως ας σας προβληματίσει! Εκεί όσοι εδίωξαν την Εκκλησία, έσβυσαν, ελησμονήθησαν! Ενώ η Αγία Ορθοδοξία μας επέζησε! Και όχι μόνον επέζησε, αλλά σήμερα και  μεγαλουργεί πλέον! «Μετανοείτε, λοιπόν, ότι ήγγικεν η Βασιλεία του Θεού»!
_______Τελειώνοντας, θέλω να επιστήσω την προσοχή Σας, κ. Πολάκη: Μάθετε να γράφετε τη λέξη θεός μέ κεφαλαίο το Θ, νά γράφετε δηλ. η οργή του Θεού καί όχι «η οργή του θεού»!!!!! Κύριε Υπουργέ, στους ανθρώπους μπορείτε να συμπεριφέρεσθε σαν μάγκας, όχι όμως καί προς τον Θεόν!

Με πολλήν εντιμότητα και με χριστιανικήν παρρησίαν

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αίγιον, 11 Δεκεμβρίου 2017

 
**************

Υ.Γ. Καί τώρα μερικά υστερόγραφα για τον μάγκα κ. Πολάκη:

Υστερόγραφο πρώτο (1ο):
______Κύριε Πολάκη, αν πράγματι είσθε μάγκας, τότε Σας παρακαλώ να λάβετε αμέσως τα αναγκαία μέτρα,  για να προστατεύσετε μια δυστυχισμένη -ηλικιωμένη πια- Μητέρα, η  οποία εμεγάλωσε δέκα παιδιά. Ιδού, λοιπόν, η σχετική είδηση:

«Ατελείωτο Γολγοθά ανεβαίνει μια ηλικιωμένη γυναίκα από το Ηράκλειο Κρήτης, η οποία μεγάλωσε με κόπους και βάσανα τα δέκα παιδιά της και, πρίν από λίγο  καιρό, της έκοψαν το επίδομα πολύτεκνης μητέρας, το μοναδικό εισόδημά της, που της επέτρεπε να εξασφαλίσει τα χρειώδη….» (βλ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 5.12.2017, σελ.16) !!!!!!  

____Ένα δεύτερο (2ο) υστερόγραφο:

           Στην Εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» της 9ης Δεκεμβρίου (σελ. 3) διαβάζουμε την είδηση: «Η Εκκλησία στηρίζει την εκστρατεία για δότες μυελού των οστών», δηλ. η Εκκλησία θεραπεύει τις δικές Σας παραλείψεις, τις παραλείψεις του Ελληνικού Δημοσίου!
 

____Ένα τρίτο (3ο) υστερόγραφο:
Στην ίδια επίσης εφημερίδα (σελ.12) διαβάζουμε τα εξής:

«ΑΙΣΧΟΣ! Και ενώ ο Ταγίπ Ερντογκάν ευρίσκετο ήδη στην Θράκη, ο σταθμός του Μετρό στο Σύνταγμα παρέμενε κλειστός. Πράγμα παντελώς ακατανόητο, αφού τα μέτρα ασφαλείας στην Αθήνα είχαν λήξει…»

 ‘Ενα τέταρτο (4ο) υστερόγραφο:

          Στην ίδια επίσης εφημερίδα (σελ.12) διαβάζουμε και τα εξής:

          «ΕΥΘΙΞΙΑ! Δυστυχώς, αυτός ο Γιάννης Μουζάλας διατηρεί τον υπουργικό του θώκο και συνεχίζει να εκθέτει διεθνώς την Χώρα μας. Ο ανεκδιήγητος αυτός υπουργός Μεταναστεύσεως …..δεν μπορεί να εγγυηθεί, ότι στην Μόρια της Λέσβου «δεν θα υπάρχουν νεκροί από την κακοκαιρία»…»!!!!!!

 ‘Ενα πέμπτο (5ο) υστερόγραφο:

       Στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ (βλ. σελ. 15, φ. της 9ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε τα εξής καταπληκτικά:

«Εκπρόθεσμα πληρώνουν τούς λογαριασμούς τους δύο στούς 3 Έλληνες. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που συναντάται μςεταξύ 24 Ευρωπαίκών Χωρών»

         ‘Ενα έκτο (6ο) υστερόγραφο:

Στην ιστορική εφημερίδα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ των Πατρών, (βλ.σελ. 5, φ. της 9ης Δεκεμβρίου) διαβάζουμε επίσης τα εξής καταπληκτικά:

«ΔΥΟ στους τρείς Έλληνες δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Ο τρίτος δεν έχει καν λογαριασμούς, πλέον»!!!!!

 ‘Ενα έβδομο (7ο) υστερόγραφο:

          Στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ (βλ. σελ. 2, φ. της 9ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε τα εξής καταπληκτικά:

« Η Μπολσεβίκικη κυβέρνηση των ΣΥΡΑΖΑΝΕΛ, που στο διάβα  της ξεθεμελιώνει τά πάντα, επέλεξε για τη θέση του νέου Ειδικού Γραμματέα Ιθαγένειας τον ΧΨΩ….., ο οποίος ενισχύει με τις απόψεις του και τις θέσεις του την αλυτρωτική ρητορική των κακών γειτόνων μας!»
‘Ενα όγδοο (8ο) υστερόγραφο:
      Στην ίδια εφημερίδα (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ-βλ. σελ. 3, φ. της 9ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε επίσης τα εξής καταπληκτικά:

«ΠΑΝΤΑ ΑΝΙΕΡΟΙ, ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΑΘΕΟΙ….

Άθεα Κομμούνια πυρπόλησαν την …..Φάτνη στην κεντρική πλατεία της Λάρισας! ….λίγο μετά τις 11 το βράδυ της τετάρτης έβαλαν φωτιά στην φάτνη που βρισκόταν στην Κεντρική πλατεία της Λάρισας….» !!!!!!!

‘Ενα ένατο (9ο) υστερόγραφο:
      Στην ίδια εφημερίδα (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ-βλ. σελ. 9, φ. της 9ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε επίσης τα εξής καταπληκτικά:

«ΥΠΟΥΛΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ «ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ» ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ…. Ισλαμικό σχέδιο κατάληψης της Ελλάδας!»

‘Ενα δέκατο (10ο) υστερόγραφο:
      Στην ίδια εφημερίδα (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ-βλ. σελ. 11, φ. της 9ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε επίσης:

 «Υποβαθμίζουν τα Χριστούγεννα!
Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι την Τρίτη 26 Δεκεμβρίου το εμπορικό κέντρο θα είναι ανοικτό, καθώς σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία δεν αποτελεί επίσημη αργία. Το ωράριο λειτουργίας  για την ημέρα αυτή θα είναι 11πμ-6μμ….».

‘Ενα ενδέκατο (11ο) υστερόγραφο: 

Στην εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ (βλ. σελ. 1και σελ. 4, φ. της 10ης Φεβρουαρίου) διαβάζουμε:

«Αυτό που αποκήρυσσε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014 ως εθνικό έγκλημα (δηλ. την πώληση μονάδων της ΔΕΗ) το κάνει σήμερα ως Κυβέρνηση!»

‘Ενα δωδέκατο (12ο) υστερόγραφο: 

Στην ίδια εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ (βλ. σελ. 12) διαβάζουμε τα εξής καταπληκτικα:

«Σύμφωνα με τά «πόθεν έσχες» τους

ΣΥΡΙΖΑίοι οι πλούσιοι βουλευτές»

‘Ενα δέκατο τρίτο  (13ο) και τελευταίο υστερόγραφο: 

Στην ίδια εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ (βλ. σελ. 9) διαβάζουμε:

«Προετοιμασία για …τσουνάμι!»

Αγαπητέ κ. Υπουργέ,
____Ότι είσθε ένας μάγκας Υπουργός δεν υπάρχει αμφιβολία! Το αναγνωρίζουν άλλωστε και τα ΜΜΕ! Ιδού επί παραδείγματι τι γράφει στο Internet το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ:

Και από επιχειρηματικές δραστηριότητες

Πόθεν έσχες: Το 2015 ο Πολάκης διπλασίασε τα εισοδήματά του

Από τα 54.436 ευρώ του 2014, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας δήλωσε για το 2015 έσοδα 100.333 ευρώ

Σε διπλασιασμό των εσόδων του φαίνεται ότι προχώρησε το 2015 ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης βάσει της δήλωσης πόθεν έσχες που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

πηγή:http://www.protothema.gr/politics/article/738968/pothen-eshes-to-2015-o-polakis-diplasiase-ta-eisodimata
 
____Ό,τι, λοιπόν, θά ήθελα να Σας είπω φωναχτά είναι δυό μόνον λέξεις: Το καταστρεπτικό τσουνάμι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ, ΠΟΥ ΕΠΕΠΕΣΕ στην περιοχή της Μάνδρας των Μεγάρων. Το πραγματικό και το ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΛΗΤΤΕΙ ΑΝΗΛΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΦΙΛΤΑΤΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΕΙΣΘΕ ΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ!
Παρέθεσα τα παραπάνω δέκα τρία υστερόγραφα μήπως και Σας πείσω. Εάν, παρ’ ελπίδα, δεν τα προσέξετε Σεις, οπωσδήποτε θα τα αξιολογήσει ο Ελληνικός Λαός! Επομένως δεν έχετε δίκηο, όταν ανεθρυσίαστα υποστηρίζετε, ότι «Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας»!
______Διά την ελαχιστότητά μου μου αρκεί η ομολογία Σας:
«Μερικοί τέτοιοι ιεράρχες σαφώς και έχουν ευθύνη για τη χρεωκοπία αυτής της χώρας»! Δηλ. αποδέχεσθε και ομολογείτε, ότι η Χώρα μας έχει υποστεί ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΝ!!!!!! 
Τώρα ως προς  το ποιός πράγματι έχει την ευθύνη θα το κρίνει ο Ελληνικός Λαός!
+ Ο Κ. και Αι. Α.
 

************************
Να, σε ποιό Θεό πιστεύουν οι σύγχρονοι Ηγήτορες, εθνικοί, τοπικοί κλπ.
Στην Κοινότητα ΑΛΙΜΟΣ της Αττικής ετοποθέτησαν ένα αγαλμα, τον Σατανά,
ως φύλακα της πόλεως!!!!
Άλλοι πετάνε τις εικόνες της Παναγίας στα σκουπίδια, άλλοι ανυψώνουν τον ……Διάβολο!
+

+   +   +   +   +   +

«Κύριε, σώσον τους ευσεβείς!»

καί

«Ρύσαι ημάς από του Πονηρού»

************

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΔΙΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ

  1. Το 1715 μ.Χ. ο καπουδάν Χοντζά πασάς, αφού κατέκτησε την Πελοπόννησο κατά διαταγή του σουλτάνου προχωρεί για να καταλάβει και τα Επτάνησα. Και πρώτα – πρώτα βαδίζει προς την Κέρκυρα, που τόσο αυτή, όσο και τα άλλα νησιά βρισκόντουσαν κάτω από την Ενετική κυριαρχία.Ένα πρωί της 24ης Ιουνίου 1716 μ.Χ. η τουρκική στρατιά με επίκεφαλής τον σκληρό στρατηγό της επέδραμε και πολιόρκησε την πόλη κι απ’ την ξηρά κι από τη θάλασσα. Επί πενήντα μέρες το αίμα χυνόταν ποτάμι κι από τις δύο μεριές. Οι υπερασπιστές Έλληνες και Βενετσιάνοι αγωνιζόντουσαν απεγνωσμένα για να σώσουν την πόλη. Τα γυναικόπαιδα, μαζεμένα στον ιερό ναό του αγίου μαζί με τους γέρους κι όσους δεν μπορούσαν να πάρουν όπλα προσεύχονται στα γόνατα και με στεναγμούς λαλητούς εκζητούν του προστάτη αγίου τη μεσιτεία. Σαν πέρασαν οι πενήντα μέρες οι εχθροί αποφάσισαν να συγκεντρώσουν όλες τις δυνάμεις τους και να κτυπήσουν με πιο πολλή μανία την πόλη. Κερκόπορτα ζητούν κι εδώ οι εχθροί για να τελειώσουν μια ώρα γρηγορώτερα το έργο τους. Απ’ την Κερκόπορτα δεν μπήκαν κι οι προγονοί τους και κατέκτησαν τη Βασιλεύουσα; Γι’ αυτό και προβάλλουν δελεαστικές υποσχέσεις, για να πετύχουν κάποια προδοσία.Το επόμενο πρωινό ένας Αγαρηνός με τηλεβόα κάνει προτάσεις στους μαχητές να παραδοθούν, αν θέλουν να σωθούν. Την ίδια ώρα όμως αραδιάζει κι ένα σωρό απειλές στην περίπτωση, που οι υπερασπιστές δεν θα δεχόντουσαν τη γενναιόδωρη πρόταση του.Περνούν οι ώρες. Η αγωνία κι ο φόβος συνέχει τις ψυχές. Οι Αγαρηνοί ετοιμάζονται για το τελειωτικό κτύπημα, όπως λένε. Μα κι οι υπερασπιστές εμψυχωμένοι από τις προσευχές τόσο των ίδιων, όσο και των ιδικών τους μένουν αλύγιστοι κι ακλόνητοι στις θέσεις τους. Η πρώτη επίθεση αποκρούεται με πολλά τα θύματα κι από τις δύο μεριές. Η πόλη της Κέρκυρας περνά τρομερά δύσκολες στιγμές. Η θλίψη, όμως, των στιγμών εκείνων «υπομονήν κατεργάζεται, η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα, η δε ελπίς ου καταισχύνει» (Ρωμ. ε’, 3-5). Η ελπίδα στον Θεό ουδέποτε στ’ αλήθεια ντροπιάζει ή διαψεύδει αυτόν που την έχει. Κι ο λαός ελπίζει και προσεύχεται. Προσεύχεται και πιστεύει πώς ο ακοίμητος φρουρός και προστάτης άγιος του, δεν θα τον εγκαταλείψει.Στον ιερό ναό οι προσευχές του άμαχου πληθυσμού συνεχίζονται θερμές κι αδιάκοπες.Ξημέρωσε η 10η Αυγούστου. Κάτι ασυνήθιστο για την εποχή παρατηρείται την ήμερα αυτή από το πρωί. Ο ουρανός είναι σκεπασμένος με μαύρα πυκνά σύννεφα. Από στιγμή σε στιγμή ετοιμάζεται να ξεσπάσει τρομερή καταιγίδα. Και να! Πολύ πριν από το μεσημέρι μια βροχή, καταρρακτώδης, βροχή κατακλυσμιαία αρχίζει να πέφτει στη γη. Μοναδική η περίπτωση. Νύχτωσε κι ακόμη έβρεχε. Σαν αποτέλεσμα της κακοκαιρίας αυτής καμιά επιθετική προσπάθεια δεν αναλήφθηκε εκείνη την ήμερα. Η νύχτα περνά ήσυχα. Περί τα ξημερώματα της 11ης Αυγούστου συνέβη κάτι το εκπληκτικό, το αναπάντεχο. Μια Ελληνική περίπολος που έκαμνε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, για να εξακριβώσει από που οι εχθροί θα επιτίθεντο, βρήκε τα χαρακώματα των Τούρκων γεμάτα νερό από τη βροχή και πολλούς Τούρκους στρατιώτες πνιγμένους μέσα σ’ αυτά. Νεκρική σιγή βασίλευε παντού. Στό μεταξύ ξημέρωσε για καλά. Οι χρυσές ακτίνες του ήλιου πέφτουν στη γη και χαιρετούν την άγρυπνη πόλη. Οι τηλεβόες σιγούν. Οι εχθροί δεν φαίνονται. Μήπως κοιμούνται; Τι να συμβαίνει άραγε;Μα δεν το είπαμε; Η ελπίδα στον Θεό «ου καταισχύνει». Δεν ντροπιάζει ποτές εκείνο που την έχει. Και να!Όλη τη νύχτα ο θαυματουργός εκείνος υπερασπιστής της νήσου, ο άγιος Σπυρίδωνας της Κύπρου με ουράνια στρατιά συνοδεία κτύπησε άγρια τους Αγαρηνούς, και τους διέλυσε και τους διεσκόρπισε. Αυτά ομολογούσαν οι ίδιοι οι Αγαρηνοί το πρωί που έφευγαν «χωρίς διώκον τος». Σωρεία τα πτώματα στην παραλία. Τα απομεινάρια της τούρκικης στρατιάς μαζεμένα στα λίγα πλοία που απέμειναν, φεύγουνε ντροπιασμένα για την Κωνσταντινούπολη. Αληθινά! «Τον ελπίζοντα επί Κύριον έλεος κυκλώσει». Και «αυτή εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών». (Α’ Ίωάν. ε’, 4). Δηλαδή αυτή είναι η δύναμη που νίκησε τον κόσμο, η πίστη μας.Η Κέρκυρα πανηγυρίζει. Ο πιστός λαός, μαζεμένος στην εκκλησία του αγίου, δοξολογεί τον Θεό και ψάλλει με δυνατή φωνή: «Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ… δόξα τω ενεργούντι δια σου… Ναι! δόξα στον Παντοδύναμο Χριστό, που σε δόξασε. Δόξα και σε σένα άγιε, που με τη χάρη Του ενεργείς τα τόσα θαύματα σου».Η ανέλπιστη σωτηρία της νήσου από την εκστρατεία των Τούρκων ανάγκασε κι αυτή την αριστοκρατία των Ενετών, να αναγνωρίσει ως ελευθερωτή της Κέρκυρας τον άγιο Σπυρίδωνα. Και ως εκδήλωση ευγνωμοσύνης να προσφέρει στον ναό μια ασημένια πολύφωτη κανδήλα, και να ψηφίσει ώστε το λάδι που θα χρειαζόταν κάθε χρόνο για το άναμμα της κανδήλας αυτής, να προσφέρεται από το Δημόσιο. Με ψήφισμα της πάλι η Ενετική διοίκηση καθιέρωσε την 11 Αυγούστου, σαν ημέρα εορτής του αγίου και λιτανεύσεως του ιερού Σκηνώματός Του.
  2. Ο αρχιναύαρχος του Ενετικού στόλου και διοικητής της νήσου Κερκύρας, Ανδρέας Πιζάνης, θέλοντας κατά ένα τρόπο πιο φανερό και πιο θεαματικό να εκδηλώσει την ευγνωμοσύνη του στον άγιο για τη σωτηρία, αποφάσισε να στήσει στον ναό ένα θυσιαστήριο ακόμη. Ένα θυσιαστήριο για να γίνεται επάνω σ’ αυτό το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας κατά το Λατινικό δόγμα. Το θυσιαστήριο, αλτάριο κατά τους Λατίνους, θα κτιζόταν δίπλα στην Αγία Τράπεζα των Ορθοδόξων κι εκεί θα γινόταν από Λατίνο ιερέα η θεία Λειτουργία. Στή σκέψη του αυτή πολύ ενισχύθηκε ο Ενετός διοικητής και από ένα θεολόγο Λατίνο σύμβουλο του, κάποιο Φραγκίσκο Φραγγιπάνη. Ο τελευταίος θεώρησε την ευκαιρία μοναδική για να τοποθετήσει στο ναό του αγίου αλτάριο, δηλαδή αγία Τράπεζα φράγκικη και να τελείται μέσα στον ορθόδοξο ναό του αγίου η θεία Λειτουργία με άζυμα, κατά το δικό τους το δόγμα. Μετά τη γνωμοδότηση, που πήρε από τον σύμβουλο του ο διοικητής Ανδρέας Πιζάνης, κάλεσε τους ιερείς του Ναού και τους ανακοίνωσε τον σκοπό του και ζήτησε κατά κάποιο τρόπο από αυτούς και τη συγκατάθεση τους. Εκείνοι, όπως ήτο φυσικό, αρνήθηκαν κι υπέδειξαν, πως αυτό θα ήταν μια καινοτομία ασύγγνωστη και επιζήμια και γι’ αυτό δεν έπρεπε να γίνει. Στην άρνηση των ιερέων να συγκατατεθούν στην τοποθέτηση του αλταρίου, ο διοικητής τους απείλησε κι αποφάσισε να προχωρήσει στην εκτέλεση του σχεδίου του χωρίς την άδεια τους. Οι ιερείς στην επιμονή του κατέφυγαν με δάκρυα στον άγιο τους και ζήτησαν με θερμή προσευχή, τη βοήθεια και την προστασία του. Ο διοικητής με το δικαιωμα που του έδινε η εξουσία, προσπάθησε ανεμπόδιστα να προχωρήσει στην εκτέλεση της παράνομης επιθυμίας του. Αλλά και ο άγιος, για να προλάβει μια τέτοια απαράδεκτη πράξη, παρουσιάστηκε δύο κατά συνέχεια νύκτες στον ύπνο του με το ένδυμα ορθόδοξου μονάχου και του συνέστησε να παραιτηθεί από την απόφαση του, διαφορετικά θα το μετάνοιωνε πολύ πικρά. Τρομαγμένος ο διοικητής κάλεσε τον σύμβουλο του και του φανέρωσε και τις δύο φορές την απειλή του αγίου. Ο θεολόγος σύμβουλος γέλασε και τις δύο φορές κι υπέδειξε πώς δεν έπρεπε αυτός ένας μορφωμένος άρχοντας να βασισθεί στα όνειρα, που είναι έργο, όπως του είπε, του διαβόλου και που σκοπό έχουν να παρεμποδίσουν και να ματαιώσουν ένα καλό και θεάρεστο έργο.Τα λόγια του συμβούλου διασκέδασαν τον φόβο του διοικητού, ο οποίος μάλιστα την επομένη ήμερα 11 Νοεμβρίου 1718 μ.Χ. ακολουθούμενος από τη συνοδεία του πρωί-πρωί ξεκίνησε για την εκκλησία του αγίου για να προσκυνήσει τάχατες το λείψανο και να ανάψει το καντήλι του. Ουσιαστικά όμως πήγε εκεί για να καταμετρήσει το μέρος που θα κτιζόταν το αλτάριο και να καθορίσει και τις διαστάσεις του, μήκος, πλάτος και ύψος.Εκεί στον ναό για μια ακόμη φορά αγωνίστηκαν οι ιερείς με κάθε τρόπο, να τον αποτρέψουν από του να εκτελέσει το σχέδιο του. Άδικα, όμως. Ο άρχοντας, όχι μόνο δεν μεταπείσθηκε, αλλά και με σκληρό και βάναυσο τρόπο τους απείλησε πώς, αν του ξαναμιλούσαν γι’ αυτό το θέμα, θα τους έστελλε φυλακή στη Βενετία.Έφυγε ο διοικητής με τη συνοδεία του, με την απόφαση την επομένη το πρωί, δηλαδή στις 12 του Νοέμβρη, οι άνθρωποι του να ερχόντουσαν να. αρχίσουν το έργο. Οι ιερείς κι ένας αριθμός πιστών έμειναν εκεί, συνεχίζοντας με δάκρυα τις παρακλήσεις τους μπροστά στην ανοικτή λάρνακα, που περιείχε το σεπτό λείψανο.Πέρασε η μέρα. Νύχτωσε. Κοντά στα μεσάνυχτα, όπως μας διηγείται ο υπέροχος χρονικογράφος Αθανάσιος ο Πάριος, στο βιβλίο του «ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΡΙΣΙΣ», βροντές και κεραυνοί συνταράζουν την πόλη. Ο σκοπός, που βρισκόταν στην είσοδο του φρουρίου κοντά στην πυριτιδαποθήκη βλέπει κάποιο μοναχό να προχωρεί μ’ ένα δαυλό αναμμένο στο χέρι και να μπαίνει στο Φρούριο. Πρόφτασε και του φώναξε: «Ποιός είσαι; Πού πάς»; Μια φωνή του απήντησε. «Είμαι ο Σπυρίδων».Την ίδια ώρα τρείς φλόγες βγήκαν από το καμπαναριό της εκκλησίας ενώ ένα χέρι άρπαξε τον σκοπό και τον πέταξε στην άλλη μεριά του κάστρου. Ο σκοπός έπεσε όρθιος χωρίς να πάθει τίποτα. Ταυτόχρονα μια δυνατή, εκκωφαντική έκρηξη ακούστηκε. Και το φρούριο τινάχτηκε στον αέρα με όλα τα γύρω σπίτια. Η καταστροφή υπήρξε τρομερή. Χίλια περίπου πρόσωπα σκοτώθηκαν. Ο διοικητής Ανδρέας Πιζάνης βρέθηκε νεκρός με τον τράχηλο ανάμεσα σε δύο δοκάρια. Και ο θεολόγος σύμβουλος του, νεκρός έξω από το τειχόκαστρο μέσα σε ένα χαντάκι, στο οποίο έτρεχαν τα ακάθαρτα νερά των αποχωρητηρίων της πόλεως. Το ασημένιο πολύφωτο κανδήλι, που έκανε δώρο ο άρχοντας στην εκκλησία του αγίου, κατέπεσε με αποτέλεσμα να καταστραφεί η βάση του. Το κανδήλι κρεμάστηκε πάλι στο ίδιο μέρος, όπου βρέθηκε πεσμένο. Έτσι με αλάλητη φωνή μαρτυρεί ως σήμερα τη συμφορά, που έγινε. Και στη Βενετία, εκεί μακρυά στη Βενετία, την ίδια στιγμή έπεσε κεραυνός στο μέγαρο του Ανδρέα Πιζάνη, τρύπησε τον τοίχο κι έκαψε το πορτραίτο του άρχοντα. Την εικόνα του. Μόνο την εικόνα του.Η τιμωρία παραδειγματική. Και το δίδαγμα από το περιστατικό μοναδικό. Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να συγχέεται με τον παπισμό. Η Ορθοδοξία είναι φως, αλήθεια, ζωή. Ο παπισμός σκοτάδι, αίρεση, πλάνη.Την άλλη μέρα, μετά από αυτά που συνέβησαν, ο Λατίνος επίσκοπος διέταξε να σηκώσουν τα υλικά, που μετέφεραν από μπροστά στην εκκλησία και να ματαιώσουν το έργο που σκέφθηκαν να εκτελέσουν. Την ίδια μέρα ο λαός της Κέρκυρας, μαζεμένος στον ιερό ναό του αγίου ψάλλει με αγαλλίαση και χαρά στον ακοίμητο προστάτη της νήσου:«Ως των Ορθοδόξων υπέρμαχον, και των κακοδόξων αντίπαλον, Παμμακάριστε Σπυρίδων, ευφημούμεν oι πιστοί και υμνούμέν σε, και δυσωπούμέν σε, φυλάττειν τον λαόν και την πάλιν σου, πάσης κακοδοξίας και επιδρομής βαρβάρων απρόσβλητον».

(Πηγή:Google: Ορθόδοξος Συναξαριστής-Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, http://www.saint.gr/3247/saint.aspx)

 

http://mkka.blogspot.gr/2017/12/blog-post_11.html

© 2018 ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG   Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top