Επιμόρφωση Β1 Συστάδα 2 Φυσικές Επιστήμες, Τεχνολογία, Φυσική Αγωγή και Υγεία

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η επιμόρφωση Β1

Συστάδα 2

Φυσικές Επιστήμες, Τεχνολογία, Φυσική Αγωγή και Υγεία

22 Ιουνίου 2017

Συστάδα 2

Η φυσική πολύτιμος βοηθός στην τέχνη

Παρακολουθήστε το παρακάτω video

η φυσική στην τέχνη

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2015-2016

Ημερολόγιο 2015-2016

Μοντέλα εισαγωγής ΤΠΕ στην Εκπαίδευση

Στο διεθνή χώρο, τρία είναι τα κυρίαρχα μοντέλα εισαγωγής των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση:

(1) το τεχνοκρατικό/τεχνοκεντρικό – που δίνει μεγαλύτερη σημασία στην τεχνολογία των Η/Υ

(2) το ολιστικό – που δίνει σημασία στην διαθεματική και ολιστική προσέγγιση της γνώσης και

(3) το πραγματολογικό – που αποτελεί ένα συνδυασμό των δυο.

Η Ελλάδα, όπως και πολλά άλλα κράτη, ακολούθησε διαδοχικά αρχικά το πρώτο μοντέλο, ενώ

σταδιακά προσαρμόστηκε στο δεύτερο και το τρίτο, κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στο Β-επίπεδο

Η επιμόρφωση αποτελεί εργαλείο για την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών προκειμένου να αναπτύξουν περαιτέρω δεξιότητες, όπως:

  • την ικανότητα να οργανώνουν δυναμικά περιβάλλοντα μάθησης,
  • να αξιοποιούν τις ΤΠΕ προκειμένου να διδάξουν το αντικείμενό τους,
  • να συντελούν στην οργάνωση του σχολικού προγράμματος και
  • να το προσαρμόζουν, όταν απαιτείται στις συγκεκριμένες ανάγκες των μαθητών τους,  
  • να μπορούν να επικοινωνούν ουσιαστικά με γονείς και κοινωνικούς εταίρους,
  • να μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις εκείνες που θέτει το πλαίσιο της δια βίου μάθησης ή το πλαίσιο της ειδικής αγωγής των παιδιών με ειδικές ανάγκες.

Πιο συγκεκριμένα για το Πρόγραμμα της επιμόρφωσης Β επιπέδου θα μπορούσαν να αναφερθούν επιλεκτικά ως αναμενόμενες δεξιότητες που θα αναπτύξουν οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί οι εξής:

Να αντιλαμβάνονται εκείνους τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αξιοποιηθούν οι ΤΠΕ προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις διδακτικές προθέσεις του διδάσκοντα και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει αυτή η αξιοποίηση.

Να είναι σε θέση να εμπλέκουν ενεργητικά τους μαθητές στη διαδικασία μάθησης με τη χρήση της τεχνολογίας

Να μπορούν να παρακολουθούν τις εξελίξεις στο χώρο των συγκεκριμένων λογισμικών που προσφέρονται για εκπαιδευτική χρήση και να μπορούν να τα αξιοποιούν αποτελεσματικά.

Να μπορούν να εφαρμόζουν συγκεκριμένες αρχές που θα διέπουν το σχεδιασμό εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων ώστε αυτές να αξιοποιούν κατά παιδαγωγικά ορθό τρόπο τις ΤΠΕ στην τάξη.

 

Εναλλακτικές ιδέες μαθητών

Εναλλακτικές ιδέες των μαθητών στην φυσική  που οι εκπαιδευτικοί στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση  συναντούν συχνά στους μαθητές τους.

1. Γενικά / κινηματική

  • Η ιστορία δεν έχει καμία σχέση με την επιστήμη
  • Δυο γειτονικά σώματα πρέπει να έχουν την ίδια ταχύτητα
  • Η επιτάχυνση και η ταχύτητα είναι πάντα στην ίδια κατεύθυνση
  • Η ταχύτητα είναι μια δύναμη
  • Αν η ταχύτητα είναι μηδέν, τότε και η επιτάχυνση είναι μηδέν

2. Σώματα σε πτώση

  • Τα βαρύτερα σώματα πέφτουν γρηγορότερα από τα ελαφρύτερα
  • Η επιτάχυνση είναι το ίδιο με την ταχύτητα
  • Η επιτάχυνση ενός σώματος που πέφτει εξαρτάται από την μάζα του
  • Τα σώματα που πέφτουν ελεύθερα μπορούν να κινηθούν μόνο προς τα κάτω
  • Δεν υπάρχει καθόλου βαρύτητα στον κενό χώρο
  • Η βαρυτική δύναμη ενεργεί πάνω στα σώματα μόνο όταν αυτά πέφτουν

3. Αδράνεια

  • Οι δυνάμεις είναι απαραίτητες για κινήσεις με σταθερή ταχύτητα
  • Η αδράνεια έχει σχέση με την κατάσταση κίνησης (σε ηρεμία η σε κίνηση)
  • Όλα τα σώματα μπορούν να κινηθούν με την ίδια ευκολία όταν δεν υπάρχει η βαρύτητα.
  • Όλα τα σώματα τελικά σταματούν να κινούνται όταν η δύναμη παύει να υπάρχει.
  • Η αδράνεια είναι η δύναμη που διατηρεί τα σώματα σε κίνηση.
  • Αν δύο σώματα είναι και τα δύο σε ηρεμία, αυτά έχουν την ίδια ποσότητα αδράνειας.
  • Η ταχύτητα είναι απόλυτη και δεν εξαρτάται από σύστημα αναφοράς.

4. Νόμοι του Νεύτωνα

  • Η δράση και η αντίδραση είναι δυνάμεις που δρουν στο ίδιο σώμα.
  • Δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στους νόμους του Νεύτωνα και την κινηματική.
  • Το γινόμενο της μάζας επί την επιτάχυνση είναι μια δύναμη.
  • Η τριβή δεν μπορεί να έχει την κατεύθυνση της κίνησης.
  • Η κάθετη αντίδραση πάνω σε ένα σώμα είναι ίση με το βάρος του σώματος σύμφωνα με τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα.
  • Η κάθετη αντίδραση πάνω σε ένα σώμα είναι πάντα ίση με το βάρος του σώματος.
  • Ισορροπία σημαίνει ότι όλες οι δυνάμεις που ασκούνται στο σώμα είναι ίσες.
  • Η ισορροπία είναι αποτέλεσμα του τρίτου νόμου του Νεύτωνα.
  • Μόνο έμψυχα σώματα (άνθρωποι, ζώα) εξασκούν δυνάμεις, τα άψυχα (τραπέζια, πατώματα) δεν εξασκούν δυνάμεις.
  • Για τα κινούμενα σώματα ισχύει, ότι τα βαρύτερα σώματα ωθούν περισσότερο από τα ελαφρά.
  • Μια δύναμη που εφαρμόζεται, για παράδειγμα από ένα χέρι, δρα σε ένα σώμα ακόμη και όταν το φεύγει από το χέρι.

5. Βαρύτητα

  • Το φεγγάρι δεν πέφτει
  • Το φεγγάρι δεν πέφτει ελεύθερα
  • Η δύναμη που δρα σε ένα μήλο δεν είναι ίδια με την δύναμη που δρα πάνω στο φεγγάρι
  • Η δύναμη της βαρύτητας είναι ίση σε όλα τα σώματα που πέφτουν
  • Δεν υπάρχει καθόλου βαρυτική δύναμη στο διάστημα
  • Η βαρυτική δύναμη που δρα σε ένα διαστημόπλοιο είναι περίπου μηδέν.
  • Η βαρυτική δύναμη δρα πάνω σε μια μάζα για ορισμένο χρονικό διάστημα
  • Το φεγγάρι διατηρείται σε τροχιά επειδή η βαρυτική δύναμη που δρα πάνω του εξισορροπείται από την φυγόκεντρο δύναμη που δρα σ” αυτό.
  • Οι αστροναύτες αιωρούνται μέσα στο διαστημόπλοιο, που περιστρέφεται γύρω από την γη, επειδή εκεί δεν υπάρχει βαρύτητα.
  • Η περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της προκαλεί βαρύτητα

6. Διατήρηση της ενέργειας

  • Η ενέργεια καταναλώνεται ή φθίνει.
  • Κάτι το οποίο δεν κινείται δεν μπορεί να έχει καθόλου ενέργεια
  • Μια δύναμη που δρα σε ένα σώμα έχει έργο έστω και αν το σώμα δεν κινείται
  • Η ενέργεια καταστρέφεται καθώς μετασχηματίζεται από μια μορφή σε άλλη
  • Η ενέργεια μπορεί να ανακυκλωθεί
  • Η βαρυτική δυναμική ενέργεια είναι ο μόνος τύπος δυναμικής ενέργειας
  • Όταν ένα σώμα αφήνεται να πέσει, η βαρυτική δυναμική ενέργεια μετατρέπεται αμέσως όλη σε κινητική
  • Η ενέργεια δεν σχετίζεται με τους νόμους του Νεύτωνα
  • Η ενέργεια είναι δύναμη

7. Διατήρηση της ορμής

  • Η ορμή δεν είναι διανυσματικό μέγεθος
  • Η διατήρηση της ορμής έχει εφαρμογή μόνο σε κρούσεις
  • Η ορμή είναι το ίδιο με την δύναμη
  • Οι κινούμενες μάζες χωρίς την παρουσία βαρύτητας δεν έχουν ορμή
  • Το κέντρο μάζας ενός σώματος πρέπει να είναι πάντα μέσα στο σώμα
  • Η ορμή δεν διατηρείται στην περίπτωση που ένα κινούμενο σώμα προσκρούει σε «μη δυνάμενο να κινηθεί» σώμα.
  • Η ορμή και η κινητική ενέργεια είναι το ίδιο

8. Κυκλική κίνηση

  • Η κυκλική κίνηση δεν απαιτεί την ύπαρξη δύναμης
  • Η φυγόκεντρος δύναμη είναι πραγματική δύναμη
  • Ένα σώμα που κάνει ομαλή κυκλική κίνηση δεν έχει επιτάχυνση
  • Ένα σώμα που κινείται κυκλικά θα συνεχίσει να κινείται όταν αφεθεί ελεύθερο
  • Ένα σώμα που κινείται κυκλικά θα συνεχίσει να κινείται ακτινικά όταν αφεθεί ελεύθερο

9. Στροφορμή (γωνιακή ορμή)

  • Κάθε δύναμη που δρα σε ένα σώμα θα προκαλέσει ροπή
  • Τα σώματα που κινούνται σε ευθεία τροχιά δεν έχει γωνιακή ορμή
  • Η ροπή είναι το ίδιο με την δύναμη και έχει την ίδια διεύθυνση
  • Η γωνιακή ορμή δεν είναι διανυσματικό μέγεθος
  • Η διεύθυνση της γωνιακής ορμής είναι διεύθυνση και της γραμμικής ορμής

10. Νόμοι του Κέπλερ

  • Οι τροχιές των πλανητών είναι κύκλοι
  • Η ταχύτητα ενός πλανήτη σε τροχιά δεν μεταβάλλεται
  • Σώματα (ήλιοι) πρέπει να βρίσκεται και στις δύο εστίες της ελλειπτικής τροχιάς
  • Όλοι οι πλανήτες κινούνται στις τροχιές τους με την ίδια ταχύτητα
  • Οι τροχιές των πλανητών είναι ομοεπίπεδες
  • Όλοι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο με την ίδια περίοδο
  • Η περιφορά είναι το ίδιο με την περιστροφή

11. Πλοήγηση στο διάστημα

  • Τα διαστημόπλοια κινούνται σε ευθύγραμμη τροχιά από τον ένα πλανήτη στον άλλο
  • Τα διαστημόπλοια μπορούν να εκτοξευτούν οποτεδήποτε για να πάνε από τον ένα πλανήτη στον άλλο
  • Τα διαστημόπλοια δεν επηρεάζονται από τον ήλιο.
  • Η κίνηση σε σχέση με την Γη είναι ίδια με την κίνηση σε σχέση με τον Ήλιο
  • Τα τζετ μπορούν να κινούνται στο διάστημα
  • Τα διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από την Γη δεν ακολουθούν ημιτονοειδή τροχιά σε σχέση με τον ήλιο
  • Οι πύραυλοι χρειάζεται να κινούνται μέσα στον αέρα που τον ωθούν αντίθετα από την κίνησή τους

12. Το καμπύλο σύμπαν και οι μαύρες τρύπες

  • Το διάστημα είναι κενό
  • Οι μαύρες τρύπες είναι μεγάλες
  • Το φως πάντα διαδίδεται ευθύγραμμα
  • Οι μαύρες τρύπες εξασκούν μεγαλύτερες δυνάμεις στα σώματα από ότι τα αστέρια από τα οποία προήλθαν
  • Οι παρατηρήσεις που γίνονται σε ένα βαρυτικό πεδίο είναι διαφορετικές από εκείνες που γίνονται σε ένα σύστημα που κινείται με σταθερή επιτάχυνση
  • Τα σώματα στο διάστημα παράγουν ήχους
  • Αν ο Ήλιος είχε την εξέλιξη σε μια μαύρη τρύπα, η Γη θα απορροφούνταν από αυτόν

Σκοποί του Αναλυτικού Προγράμματος της Φυσικής.

Οι σκοποί της διδασκαλίας της Φυσικής ως μαθήματος γενικής Παιδείας όπως περιγράφονται από το αναλυτικό πρόγραμμα είναι οι εξής:

Η Φυσική Γενικής Παιδείας, στις τάξεις Α, Β και Γ Λυκείου είναι μάθημα γενικών γνώσεων με κύριο σκοπό οι μαθητές:

1. Να προσεγγίσουν ποιοτικά, ποσοτικά και πειραματικά βασικές έννοιες και νόμους της Φυσικής, οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να κατανοήσουν πώς λειτουργούν πολλές συσκευές και μηχανές από την καθημερινή ζωή, καθώς επίσης και μερικά τυπικά φυσικά φαινόμενα που θα συναντήσουν στη ζωή τους.

2. Να ασκηθούν στην παρατήρηση, περιγραφή / ερμηνεία και πρόβλεψη των φυσικών φαινομένων.

3. Να καλλιεργήσουν νοητικές δεξιότητες για την αντιμετώπιση προβλημάτων, αναπτύσσοντας κριτική σκέψη, δημιουργική φαντασία και ικανότητα επικοινωνίας.

4. Να αποκτήσουν πρακτικές δεξιότητες με το χειρισμό οργάνων, διατάξεων και συσκευών.

5. Να κατανοήσουν το νόημα του καταμερισμού του έργου κατά την ομαδική εργασία και να αναπτύξουν πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού.

6. Να κατανοήσουν τον κεντρικό ρόλο της Φυσικής Επιστήμης στην ανάπτυξη της τεχνολογίας, η οποία με παράλληλο σεβασμό στο περιβάλλον, έχει ως συνέπεια τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ανθρώπων.

7. Να εκτιμήσουν τη συμβολή των μεγάλων επιστημόνων και εφευρετών στην πρόοδο της Φυσικής και στην ανάπτυξη της αντίστοιχης τεχνολογίας που αυτή συνεπάγεται.

8. Να αντιληφθούν την αλληλεπίδραση μεταξύ της εξέλιξης της Φυσικής και των αντίστοιχων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών.

Κυκλοφορικό σύστημα

καρδιά

Διδακτικές προσεγγίσεις στις Φ.Ε.

Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό: Η  Διδασκαλία είναι διαδικασία μεταβίβασης της γνώσης από τον εκπαιδευτικό στο μαθητή.
Στα πλαίσια του μοντέλου μεταφοράς ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ως κάτοχος και φορέας της γνώσης την οποία εισάγει στους μαθητές με ερωτήσεις και αποκρίσεις.
Ο μαθητής θεωρείται ότι δεν έχει καμία άποψη για το θέμα που διδάσκεται ή αν έχει, τότε μπορεί με την επίδραση της διδασκαλίας να την αλλάξει και να αποκτήσει την επιστημονικά αποδεκτή άποψη

Φάσεις Διδασκαλίας
Προετοιμασία ή προπαρασκευή
Προσφορά ή παρουσίαση
Σύγκριση
Εφαρμογή ή άσκηση

Το ανακαλυπτικό διδακτικό μοντέλο βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι μαθητές με την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού μπορούν να διερευνήσουν τα φαινόμενα και να ανακαλύψουν την επιθυμητή γνώση, δηλαδή να ανακαλύψουν νόμους, να ερμηνεύσουν τα φαινόμενα, να κατανοήσουν έννοιες.

ο χειρισμός του διδακτικού υλικού γίνεται από τους μαθητές κι έτσι ενεργοποιούν περισσότερες γνωστικές δεξιότητες.
οι μαθητές δέχονται οδηγίες (συνήθως γραπτές σε φύλλα εργασίας) για κάθε βήμα της διερευνητικής τους δραστηριότητας, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της διδασκαλίας, δηλαδή η τελική άποψη των μαθητών να είναι σύμφωνη με την επιστημονικά αποδεκτή
Οι μαθητές είναι δυνατό να οδηγηθούν μόνοι τους στη γνώση των φαινομένων, να την «ανακαλύψουν», αν τους δοθούν τα κατάλληλα μέσα και τους υποβληθούν οι κατάλληλες καθοδηγητικές ερωτήσεις.

Φάσεις Διδασκαλίας
1.Έναυσμα Ενδιαφέροντος
2.Διατύπωση Υποθέσεων
3.Πειραματισμός
4.Διατύπωση / Καταγραφή Συμπερασμάτων
5.Εφαρμογές / Γενίκευση

3.Εποικοδομητική προσέγγιση.

Σύμφωνα με το εποικοδομητικό μοντέλο, Η γνώση οικοδομείται ενεργητικά από το  μαθητή, ο οποίος δομεί το δικό του νόημα μέσα από τις  εμπειρίες του και  τη διαδικασία αλληλεπίδρασης των αρχικών απόψεων του με τις νέες επιθυμητές  γνώσεις, που μπορούν  να επιφέρουν αλλαγές στις αρχικές απόψεις του.

Αυτό σημαίνει ότι η εποικοδομητική διδασκαλία είναι κατά κύριο λόγο μαθητοκεντρική αλλά και κατευθυνόμενη από τον εκπαιδευτικό.
Στο επίκεντρο της εποικοδομητικής διδασκαλίας δε βρίσκεται μόνο η νέα γνώση που διδάσκεται αλλά και η μέθοδος με την οποία εποικοδομείται  η νέα γνώση.

O ρόλος του εκπαιδευτικού είναι σύνθετος, γιατί δεν αρκεί να γνωρίζει μόνο τη «σωστή» γνώση και τις αρχικές απόψεις των μαθητών.
χρειάζεται ν” ακολουθήσει διαδικασίες που θα βοηθήσουν τον μαθητή να συνειδητοποιήσει τις αρχικές απόψεις του, να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητά των απόψεων σε νέες εμπειρίες, να τις συγκρίνει με τις απόψεις των συμμαθητών του, ν” αναλογιστεί τη διαφορά μεταξύ των αρχικών και των νέων απόψεων και να αξιολογήσει τις διεργασίες και τις δυσκολίες που συνάντησε κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας.

Φάσεις Διδασκαλίας
Α) Προσανατολισμός
Β) Εκμαίευση ιδεών των μαθητών
Γ) Αναδόμηση, τροποποίηση και επέκταση των ιδεών των μαθητών
Δ) Εφαρμογή και ανασκόπηση των αλλαγών στις ιδέες

Οι πτυχές του ρόλου του εκπαιδευτή ενηλίκων.

Οι σχέσεις μας με το περιβάλλον μας είναι ένας τομέας που απαιτεί μια αδιάκοπη μάθηση. Οποιοδήποτε επάγγελμα και αν ασκούμε χρειάζεται να μαθαίνουμε πώς να ανταποκρινόμαστε στις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτό. Η εκπαίδευση οφείλει να είναι μια διεργασία όπου παρέχονται κάτω από οργανωμένες συνθήκες μάθηση και υποστήριξη σε όποιον θέλει να μάθει.

Το φάσμα των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων μπορεί να κυμαίνεται από το ένα άκρο στο οποίο βρίσκονται σχεδιασμένα προγράμματα διδασκαλίας-μάθησης με στενούς στόχους (κατάρτιση), έως το άλλο άκρο στο οποίο βρίσκονται προγράμματα ή δραστηριότητες που επιχειρούν να μας πείσουν ότι υπάρχει «ορθός » τρόπος να σκέπτεται κανείς και να αισθάνεται(καθοδήγηση). Ανάμεσα σε αυτά τα άκρα υπάρχει μεγάλη περιοχή της εκπαίδευσης όπου ο εκπαιδευτικός οφείλει να κινείται ως καθοδηγητής. Εκεί ανάλογα με την αυτογνωσία του μπορεί να καταδείξει ότι υπάρχουν τρόποι πολλοί και διάφοροι, σκέψης και δράσης και όπου μπορεί να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη της επιλογής και του αυτό-προσδιορισμού. Εδώ ο εκπαιδευτής οφείλει να είναι αποτελεσματικός δηλαδή ανάλογα με την ομάδα που έχει, να εφαρμόσει την κατάλληλη θεωρία μάθησης(συμπεριφοριστική – γνωστική – ανθρωπιστική) ή συνδυασμό θεωριών για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η βαθιά γνώση των θεωριών θα του δώσει την δυνατότητα να εφαρμόσει την αποδοτικότερη διαδικασία για να πετύχει το επιθυμητό μαθησιακό αποτέλεσμα.  Κατά την διεργασία της μάθησης –εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι αντιμετωπίζουν διάφορους φραγμούς. Υπάρχουν τρία βασικά είδη φραγμών τα οποία προέρχονται α)από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι συμμετέχοντες  β) από τα μαθησιακά προγράμματα τα οποία παρακολουθούν και γ) από εσωτερικούς παράγοντες που προκύπτουν από τις στάσεις που μπορεί να έχουν οι εκπαιδευόμενοι απέναντι στον εαυτό τους.(4) Ο εκπαιδευτής ενηλίκων ως εμψυχωτής οφείλει να βοηθήσει τους εκπαιδευόμενους να απελευθερωθούν από τους φραγμούς που υπάρχουν στη συμμετοχή τους στη μάθηση.    Ως φίλος  ο εκπαιδευτής οφείλει να εστιάσει στους φραγμούς της προσωπικότητας του εκπαιδευόμενου. Αν και όλοι οι φραγμοί προέρχονται από την ίδια ψυχολογική και συναισθηματική υστέρηση, είναι χρήσιμο να κάνουμε διαχωρισμό ανάμεσα σε εκείνους που σχετίζονται με την προσωπικότητα και σε εκείνους που σχετίζονται με τις προϋπάρχουσες γνώσεις. Ένας από τους βασικούς στόχους του εκπαιδευτή ενηλίκων πρέπει να είναι η σύνταξη καταλόγου με τα γενικά χαρακτηριστικά των ενηλίκων, ο έλεγχος των πληροφοριών που υπάρχουν  προκειμένου να ανακαλύψει ποιες δεν ισχύουν για την δική του ομάδα αλλά και ο προσδιορισμός άλλων ιδιαιτεροτήτων των μελών. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βελτιώνει και να αναπτύσσει το πρόγραμμα των εργασιών. Σύμφωνα με τις απόψεις του Rogers (5) υπάρχουν επτά χαρακτηριστικά που ισχύουν για ένα μεγάλο μέρος των ενηλίκων εκπαιδευομένων, ανεξάρτητα από την κατάσταση τους ή την εξέλιξη τους ή το πολιτισμικό περιβάλλον τους.

I.      Είναι όλοι εξ ορισμού ενήλικοι

II.      Βρίσκονται σε εξελισσόμενη πορεία ανάπτυξης

III.      Κουβαλούν σύνολο εμπειριών και αξιών

IV.      Έρχονται με δεδομένες προθέσεις

V.      Έρχονται με ορισμένες προσδοκίες για την εκπαίδευση

VI.      Έχουν ανταγωνιστικά ενδιαφέροντα

VII.      Έχουν διαμορφωμένα μοντέλα μάθησης

Παρατηρούμε πως κάθε ομάδα μπορεί να έχει ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων με τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο εκπαιδευτής οφείλει να ενθαρρύνει τους συμμετέχοντες ώστε να αυξηθεί το επίπεδο αυτό-εκπλήρωσης , της προοπτικής και της αυτονομίας τους. Η εκπαιδευτική διεργασία για να είναι αποτελεσματική πρέπει να συμβαδίζει με τη διεργασία της ωρίμανσης. Δεν μπορεί ο ενήλικος να αντιμετωπίζεται σαν παιδί, εκτός και τούτο γίνει σκόπιμα όταν κάποια στιγμή θέλουμε να καταργήσουμε την τυπική ατμόσφαιρα και να εξασφαλίσουμε περισσότερη συμμετοχή των εκπαιδευομένων. Επειδή οι ενήλικοι βρίσκονται σε συνεχή ανάπτυξη και εξέλιξη, με τη φιλική στάση που μπορούμε να κρατήσουμε θα καταφέρουμε να εκτιμήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση στην οποία βρίσκεται ο καθένας τους και τον τρόπο με τον οποίο έφθασαν έως εδώ. Καθένας από τους εκπαιδευόμενους φέρνει μαζί του ένα φάσμα εμπειριών και γνώσεων οι οποίες έχουν κάποια σχέση με το περιεχόμενο του προγράμματος. Αυτή η εμπειρία δεν πρέπει ούτε να υποτιμάται ούτε να αγνοείται από τον εκπαιδευτή, ο οποίος χρειάζεται να δείχνει κάποια ευαισθησία. Η σωστή συνεργασία μπορεί να οδηγήσει στην εξασφάλιση βαθιάς και στέρεης μάθησης. Αξίες εμπειρίες και γνώσεις δεν είναι πάντοτε κατάλληλες ή χρήσιμες για την απαιτούμενη μάθηση. Τα χρήσιμα και σωστά πράγματα πρέπει να επιβεβαιωθούν και να ενισχυθούν ενώ τα ακατάλληλα να απομακρυνθούν με την διεργασία της απομάθησης που είναι ένα αρκετά δύσκολο έργο. Οι ενήλικοι εκπαιδευόμενοι που συμμετέχουν σε κάποια προγράμματα έρχονται με δεδομένες προθέσεις και προσδοκίες. Το φάσμα των προθέσεων τους εκτείνεται ανάμεσα στην ικανοποίηση κάποιας αόριστης και ατελώς διατυπωμένης αίσθησης και στην επιθυμία αντιμετώπισης κάποιου σαφώς διατυπωμένου προβλήματος, ενώ οι προσδοκίες τους συνήθως βασίζονται στην εμπειρία τους από τα σχολικά χρόνια ή στην εκπαίδευση που έλαβαν από τότε που έφυγαν από το σχολείο. Το πρόβλημα του εκπαιδευτή είναι η αντιμετώπιση μιας μικτής ομάδας. Εδώ ο διαμεσολαβητικός του ρόλος είναι σημαντικός ώστε να καταφέρει να εξισορροπήσει της ανάγκες της μιας με την άλλη υποομάδα, ενώ ταυτόχρονα να παραμείνει πιστός στο πρόγραμμα. Συμπερασματικά θα  μπορούσαμε να πούμε  ότι το καθήκον του εκπαιδευτή είναι διττό. Αφενός να δημιουργεί διαρθρωμένες μαθησιακές ευκαιρίες για τους εκπαιδευόμενους αφετέρου να επιδιώκει με διάφορους τρόπους να προχωρεί πέρα από αυτές.


Copyright © Δαίσκω-Διάσκω-Διδάσκω          Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top