Ενίσχυση της παιδικής αυτοεκτίμησης

φωτο απο anaptyksi.blogspot.com

Το άλφα και το ωμέγα του οικοδομήματος της εκπαίδευσης στηρίζεται ακριβώς σε αυτό,που δηλώνει ο τίτλος,ειδικά στην προσχολική ηλικία.

Να εμφυσήσουμε στο μικρό παιδί την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και τις ικανότητές του.

Πράγμα έως ακατόρθωτο αν δεν καταφέρουμε να το κάνουμε να πιστέψει στον εαυτό του.

Απαραίτητη προϋπόθεση,ένα περιβάλλον ήρεμο,χαρούμενο,υποστηρικτικό,που δεν εστιάζει στα  λάθη  ,μα επιβραβεύει πάντα την προσπάθεια.

Πριν διαβάσετε το παρακάτω άρθρο της ειδικού,το οποίο βρήκα στο διαδίκτυο,να έχετε κατά νου πως πάντα αυτός που αναλαμβάνει να χαράξει τον δρόμο,κυρίως, οδηγεί με το παράδειγμά του. Έτσι,αν εμείς οι γονείς είμαστε ανασφαλείς ως χαρακτήρες,θα πρέπει πρώτα να δουλέψουμε με τον εαυτό μας,να τον αγαπήσουμε,να τον αποδεχτούμε,ώστε να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και τα παιδιά μας

 

photo:polispost.com

«Επαινέστε την προσπάθεια
Πολλοί γονείς ενώ λεκτικά παραδέχονται ότι η προσπάθεια μετράει και όχι το αποτέλεσμα, πράττουν άθελα τους το αντίθετο. Πιέζουν το παιδί για μεγαλύτερους βαθμούς, για καλύτερες αποδόσεις, για περισσότερες επιτυχίες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να πιέζεται για να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των γονιών και να νιώθει άξιο μόνο όταν το καταφέρνει. Αντίθετα, είναι προτιμότερο ως γονείς να δίνετε ιδιαίτερη σημασία στην προσπάθεια του παιδιού και στην πρόοδο που σημειώνει ανεξαρτήτως του ιδεατού στόχου.

Κατανοήστε τις προσδοκίες σας
Η επιμονή για επιτυχία μπορεί να οφείλεται ενδόμυχα στην ανάγκη των γονέων να εκπληρώσουν δικές τους προσδοκίες. Αυτό όμως μπορεί να τους αποτρέπει από το να είναι ανοιχτοί και πρόθυμοι να αφουγκραστούν τις προσδοκίες και τα θέλω του παιδιού τους. Διαχωρίστε τις προσδοκίες σας από αυτές του παιδιού σας και ενθαρρύνετε το να επιδιώξει την εκπλήρωση των δικών του. Η αυτοεκτίμηση μας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο να πετυχαίνουμε πράγματα σημαντικά για μας.

ValiaPavlidou_image29

Ενθαρρύνετε
Κάθε νέα προσπάθεια του παιδιού να μάθει κάτι θα πρέπει να ενθαρρύνεται. Βοηθήστε το παιδί σας να αναγνωρίσει το τι αποκόμισε από όλη την προσπάθεια που κατέβαλε για να πετύχει το στόχο του. Τι κέρδισε σε γνώσεις, σε εμπειρία, τι έμαθε για τον εαυτό του. Το ταξίδι έχει συνήθως περισσότερη αξία από τον προορισμό.

Επιβραβεύστε
Είναι σημαντικό να επιβραβεύουμε το παιδί όταν καταφέρνει κάτι σημαντικό. Η επιβράβευση δεν μεταφράζεται κατ’ ανάγκη σε υλικά αγαθά αλλά μπορεί να είναι και λεκτική «Τα κατάφερες πολύ καλά με αυτή την άσκηση». Καλό είναι να αποφεύγουμε τη χρηματική επιβράβευση για να μην μάθει το παιδί να κινητοποιείται με το χρήμα. Η επιβράβευση μπορεί να ακολουθεί την επιθυμητή πράξη αλλά μπορεί να δίνεται και σε άσχετες στιγμές.

Εμπιστευτείτε το παιδί σας
ValiaPavlidou_image31Πολλοί γονείς διστάζουν να αναθέσουν στα παιδιά τους σημαντικά καθήκοντα φοβούμενοι ότι δεν θα τα καταφέρουν τόσο καλά. Το παιδί όμως αντλεί αυτοπεποίθηση από όσα διεκπεραιώνει μόνο του. Είναι σημαντικό να αναθέτουμε στα παιδιά καθήκοντα και αρμοδιότητες ανάλογα της πνευματικής και γνωστικής τους ανάπτυξης και να τα βοηθάμε μόνο όταν μας το ζητούν. Μπορούν κάλλιστα να μας βοηθούν σε δουλειές του σπιτιού, σε ψώνια, να έχουν την ευθύνη της τσάντας τους, ενός φυτού κτλ.

Δώστε επιλογές
Συχνά οι γονείς παίρνουν αποφάσεις για το παιδί τους, χωρίς να το ρωτούν, έχοντας την απαίτηση το παιδί να τις αποδέχεται αδιαμαρτύρητα. Η ωριμότητα όμως έρχεται μέσα από τις αποφάσεις που παίρνουμε εμείς για τη ζωή μας και όχι από τις αποφάσεις που παίρνουν οι άλλοι για μας. Δώστε στο παιδί σας δύο κατά προτίμηση επιλογές και αφήστε το να επωμιστεί την ευθύνη της επιλογής του. Θα φάει την ώρα που στρώνετε τραπέζι ή θα περιμένει το επόμενο γεύμα; Θα μελετήσει τα μαθήματα του τώρα ή αργά το απόγευμα;
Θα κάνει λάθη, αλλά τα λάθη είναι ο δρόμος για τη μάθηση. Η δεξιότητα της λήψης αποφάσεων μαθαίνεται σταδιακά από την νηπιακή ακόμα ηλικία και συμβάλει τα μέγιστα στην διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης του ανθρώπου.

Επικοινωνείτε σωστά
ValiaPavlidou_image30Τα λόγια έχουν δύναμη όσο και οι πράξεις. Μην χρησιμοποιείτε άσχημους και αρνητικούς χαρακτηρισμούς για να επιπλήξετε το παιδί σας. Αντίθετα επικεντρωθείτε στην πράξη που σας δυσαρέστησε και στο πως νιώσατε εσείς για αυτήν. Αποφεύγετε να συγκρίνετε το παιδί σας με άλλα παιδιά λέγοντας «Δεν μπορείς να είσαι σαν το Γιάννη που είναι πρώτος στα μαθηματικά;» Τέτοιες δηλώσεις κάνουν το παιδί να νιώθει μειονεκτικά.

Αποδεχτείτε τα παιδιά σας άνευ όρων
Κομβικής σημασίας για την υγιή ψυχική ανάπτυξη του παιδιού είναι η άνευ όρων αποδοχή του από τους γονείς. Ο γονέας θα πρέπει να αποδέχεται πάντα το παιδί έστω και αν δεν συμφωνεί με τις πράξεις του.

Η συμπεριφορά του γονιού πρέπει να διαπνέεται από αδιαπραγμάτευτη αγάπη και στοργή. Αγκαλιάστε τα ταλέντα, τις ιδιαιτερότητες του, το χαρακτήρα του, τα ελαττώματα του. Αγαπήστε το για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θα μπορούσε να γίνει.

Βάλια Παυλίδου – Ψυχολόγος
Μsc Κοινωνικής Κλινικής Ψυχολογίας ΑΠΘ, Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία»
www.psychologos-pavlidou.gr

Πηγή:http://www.kidsgo.com.cy

Μαμά φοβάμαι…

b04d52cbd9a2413119a6a3fa07929b25

 

Όσοι είμαστε γονείς ,αλλά και όσοι δουλεύουμε με παιδιά,δεν υπάρχει περίπτωση να μην ακούσουμε τη λέξη φοβάμαι

Αλλά και ως ενήλικες πόσα άγχη και φοβίες κουβαλάμε,πόσο αδύναμοι νοιώθουμε, όταν είμαστε στα πρόθυρα τού να βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα από όλα εκείνα που προσπαθούμε να ξορκίσουμε…

Ως εκ τούτου,είναι το λιγότερο υποκριτικό να λέμε σε ένα παιδί σχόλια του τύπου,μη φοβάσαι,είναι χαζομάρα,δεν υπάρχει αυτό που φοβάσαι,είσαι μωρο κλπ….

Αντί αυτού δοκιμάστε να το πείτε πρώτα στον εαυτό σας ,όταν κυριευτείτε υπό το καθεστώς του πανικού και τότε θα καταλάβετε πόσο άσκοπο και σκληρό είναι…

Προσπαθώντας να βοηθήσω τόσο τα μικρά μου στην τάξη,όσο και τους γονείς,να αντιμετωπίσουμε τις φοβίες των μικρών,βρέθηκα στο παρακάτω άρθρο,της συναδέλφου Τ.Σταθακάρου,που θεωρώ πολύ χρήσιμο,γι’αυτό και αναδημοσιεύω.

e910e8154d626b9676343b96b18f3e60

«Και ποιος άλλωστε δεν έχει φοβίες ακόμη και ενήλικος να είναι?Όλοι έχουμε και όπως λένε και οι ψυχολόγοι είναι απόλυτα λογικό.Άλλωστε ο φόβος είναι μια φυσιολογική κατάσταση που μας προστατεύει από τον κίνδυνο όπως λένε.Να σημειωθεί όμως ότι πρέπει να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα.Το να φοβάσαι τις κατσαρίδες είναι λογικό.Το να λιποθυμάς όταν βλέπεις κατσαρίδα δεν είναι και τόσο…Για αυτό και εμείς σαν ενήλικοι γονείς,εκπαιδευτικοί κτλπ κτλπ θα βοηθήσουμε τα παιδιά να μην φοβούνται τόσο πολύ ή να είναι ήρεμα στις αντιδράσεις τους όταν φοβούνται.

 

Τα παιδιά λοιπόν για αρχή έχουν συγκεκριμένους φόβους.Αν τα ρωτήσεις σπάνια θα ακούσεις κάτι περίεργο να σου λένε ότι φοβούνται.Συνήθως φοβούνται έντομα,σκύλους,σκοτάδι,ένα περίεργο θόρυβο (ηλεκτρική σκούπα,πιστολάκι μαλλιών κτλπ). ή κάποιον άνθρωπο (που τα έχει αγριέψει στο παρελθόν).Άλλα παιδιά πάλι φοβούνται τις απότομες αλλαγές,ή τις αλλαγές της καθημερινότητας τους ακόμη και να γνωρίσουν νέα άτομα ή να επισκεφτούν ένα νέο χώρο. Τα καλά νέα αγαπημένοι φίλοι,ότι οι πιο πολλοί φόβοι των παιδιών εξασθενούν όταν νιώθουν ασφάλεια με τα άτομα τα οποία βρίσκονται ή στο περιβάλλον που βρίσκονται.

 

 
 
Τι μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε το φόβο του παιδιού :

 

  • ΜΗΝ μειώνεται τη σημασία του φόβου.Όσο ανόητος και να σας φαίνεται ο φόβος.Όταν συζητήσετε για αυτό δείξτε κατανόηση και σοβαρότητα.Μην χαμογελάσετε καν.
     
  • Χρησιμοποιήστε ένα αγαπημένο του αντικείμενο.Που το χαλαρώνει και του μειώνει το άγχος.Ένα τέτοιο αντικείμενο πάντα το βοηθάει να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια.
     
  • Εξηγήστε του και βοηθήστε το να ανακαλύψει.Σταδιακά να έρθει και σε επαφή.ΧΩΡΙΣ ΠΙΕΣΗ. Αν πχ φοβάται το σκύλο του γείτονα,κρατήστε του το χέρι,χαμογελάστε και φέρτε το σε σταδιακή επαφή.Στην αρχή χαϊδέψτε το σκυλί μαζί,μετά ρωτήστε το πως του φαίνεται το τρίχωμα του για παράδειγμα για να ξεχαστεί και ρωτήστε αν θέλει να το κάνει μόνο του.
     
  • Κουκλοθέατρο.Τα άψυχα αντικείμενα βοηθάνε πολύ τα παιδιά να μιλήσουν.Αν δεν μιλάει σε εσάς για το φόβο του θα μιλήσει σίγουρα σε μια κούκλα.Και φυσικά η κούκλα-εσείς δηλαδή- θα του δώσετε μια εξήγηση και έναν λόγο που δεν πρέπει να έχει αυτό το φόβο.
     
  • Μην φέρνετε ποτέ το παιδί αντιμέτωπο με το φόβο του χωρίς προετοιμασία.Αν πχ φοβάται το σκοτάδι το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να το κλείσετε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.Τα αποτελέσματα θα είναι από μια κρίση πανικού εως και έναν μεγαλύτερο φόβο,για εσάς,το δωμάτιο και το σκοτάδι!
     
  • Προσπαθήστε να ελενξετε τους δικούς σας φόβους.Αν ουρλιάξετε όταν δείτε μια κατσαρίδα το πιθανότερο είναι το παιδί να αντιδράσει και αυτό έτσι.
     
  • Σε αυτό το σημείο πρέπει να επισημάνουμε ότι κανένας φόβος δεν εξαφανίζεται από την μία στιγμή στην άλλη.Μπορεί να πάρει και χρόνια.Καλό θα είναι σε αυτό το κομμάτι να υπάρχει συνεργασία αν το παιδί συναναστρέφεται με πολλά άτομα.Γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουν επικοινωνία.Αν βλέπετε ότι οι φοβίες του παιδιού σας γίνονται πιο έντονες καλό θα είναι να το απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να σας βοηθήσει.»
  • Πηγή: http://eimainipiagwgos.blogspot.gr/