Επίσκεψη στην Ι.Μ Μυρτιάς

μπαίνοντας στην Ι.Μ.Κοίμησης της Θεοτόκου στη Μυρτιά

μπαίνοντας στην Ι.Μ.Κοίμησης της Θεοτόκου στη Μυρτιά

η θέα της μονής προς τη λίμνη Τριχωνίδα

η θέα της μονής προς τη λίμνη Τριχωνίδα

περπατώντας στην εσωτερική αυλή προς το ναό

περπατώντας στην εσωτερική αυλή προς το ναό

η εμπειρία του να ετοιμάσεις ένα πρόσφορο

η εμπειρία του να ετοιμάσεις ένα πρόσφορο

ζυμώνοντας με τον π.Ιωσήφ

ζυμώνοντας με τον π.Ιωσήφ

...αφού πρώτα πέρασαν και ζήμωσαν σε όμαδες όλοι οι μαθητές του δημοτικού και του νηπιαγωγείου....

…αφού πρώτα πέρασαν και ζύμωσαν σε ομάδες όλοι οι μαθητές του δημοτικού και του νηπιαγωγείου….

και η ώρα της σφραγίδας

και η ώρα της σφραγίδας

IMG_2104

μετά παιχνίδι στη λίμνη....

μετά παιχνίδι στη λίμνη….

IMG_2139

 

 

 

 

 

 

 

Κάστανα

το πρώτο μας θέμα....

το πρώτο μας θέμα….

....κατέφθασε!

….κατέφθασε!

μέσα από τα χεράκια της Χρυσαυγής,που προτιμά να την φωνάζουμε Χρύσα....

μέσα από τα χεράκια της Χρυσαυγής,που προτιμά να την φωνάζουμε Χρύσα….

Φέτος λοιπόν το πρώτο μας γράμμα ήταν το Κ

Φέτος λοιπόν το πρώτο μας γράμμα ήταν το Κ

IMG_1860 IMG_1861 IMG_1862 IMG_1863 IMG_1868

Σεισμόοοςςς!!!….(φοβάμαι/δεν φοβάμαι)

Έτσι κι αλλιώς η άσκηση για σεισμό, είναι πάντα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των νηπίων κάθε χρονιά.

(Φέτος δε,κάθε που σφυρίζω με σφυρίχτρα, φωνάζουν σεισμός και τρέχουν!)

Ξεκινήσαμε λοιπόν,την άσκηση,μαζί με το Δημοτικό σχολείο,αφού μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο

DSC00940

DSC00942

Όμως,φέτος οι ασκήσεις πύκνωσαν, δεδομένων των συνθηκών.

Κι αυτό το αποκαλούμενο παιχνίδι-από τα μικρά μου- είναι κάτι που  ταράζει τον Κωνσταντίνο.

Στο άκουσμα της σφυρίχτρας ή του κουδουνιού που σημαίνει σεισμός,βάζει τα κλάματα.

(που σημαίνει,οτι ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με τον σεισμό,ως θέμα.)

Έτσι η υπόλοιπη ομάδα συγκινητικά και σοφά προσπαθεί να τον παρηγορήσει(μην φοβάσαι είναι μόνο ένα παιχνίδι-βλέπεις δεν κουνιόμαστε) και να τον συμβουλεύσει(μην κλαις,όλα τα κάνουμε για να μάθουμε,όταν ξέρεις δεν φοβάσαι)-κι αυτό το τελευταίο ήταν βάλσαμο και για μένα,γιατί κι εγώ φοβάμαι!

DSC00980

Από την μεριά μου τον ενθάρρυνα να μιλήσει για το τι ένοιωθε την ώρα εκείνη,του σεισμού.

Μου περιέγραψε πως νοιώθει σαν να τον παίρνει αγκαλιά ένας μεγάλος γίγαντας και να τον κουνάει δυνατά πάνω-κάτω(τι ωραία που το είπε…)

Ρώτησα, ποιός άλλος φοβάται;

Η μικρή Θεοδώρα,είπε κι αυτή,ναι,φοβάται τον σεισμό,γιατί νοιώθει σα να είναι στης μαμάς της την αγκαλιά και να την κουνά τόσο δυνατά που δε θέλει.

Ομολόγησα πως κι εγώ φοβάμαι,γιατί νοιώθω πως θα με καταπιεί το χώμα…και γελάσαμε.

Η, υπόλοιπη,τάξη μου, δήλωσε γενναία(μας αρέσει γιατί κουνιόμαστε,ρε κυρία τόσο μεγάλη δε ντρέπεσαι να φοβάσαι…),και προσπάθησε να μας εμψυχώσει κάνοντας αστεία.

Από την πλευρά μου τους είπα ένα ποιηματάκι,που βρήκα στο διαδίκτυο.

DSC00996

Έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και ήταν ό,τι έπρεπε για να νοιώσει ο Κωνσταντίνος πολύ καλύτερα και να συνεχίσει να συμμετέχει στην ομάδα που συζητούσε για τον σεισμό,χωρίς άγχος.


Εκείνη τη μέρα λοιπόν γνωρίσαμε και 2 φιλαράκια…Πώς σας φαίνονται;

Έξυπνος(φωτάκι αναμένο) και δυνατός(μπράτσα επάνω) ο ένας/λυπημένος,βλάκας(φωτάκι σβηστό),φοβισμένος ο άλλος…αυτές ήταν οι απαντήσεις τους.

DSC00987

Ποιός φοβάται/δεν φοβάται; Ρώτησα.

Πώς τους λένε,ρώτησαν τα μικρά μου.

Επειδή δεν ήξερα,τους βρήκαν ονόματα,ο Νίκος έγραψε το όνομα του Φοβούλη και η υπόλοιπη τάξη βοήθησε για να γραφτεί του Δυνατούλη.(χωρίς κάρτες αναφοράς για να αντιγράψουν,τα πλήρη ονόματα τα έγραψα,αφού ήδη είχαν γράψει πρώτα τα νήπια)

Ήρθε η ώρα να δούμε τι θα έκαναν ,και οι 2 φίλοι μας, σε ώρα σεισμού.Οι κάρτες(που προηγουμένως είχα παρουσιάσει και τις είχαμε συζητήσει) δόθηκαν ανακατεμένες

DSC00988

…πολύ εύκολα τα παιδιά χωρίς να μπερδευτούν τις κατηγοριοποιήσαν.

μεινε ηρεμος

Ιδιαίτερα ασχοληθήκαμε με τον τρόπο που θα προστετέψουμε κυρίως το κεφάλι μας την ώρα του σεισμού

DSC00986

Μια μεγάλη αγκαλιά για να χωρέσει ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει το ανθρώπινο σώμα

DSC00984

(όταν κυρίως δεν υπάρχει τίποτα για να μπούμε από κάτω και να προστατευτούμε)

DSC00985

Στο τελείωμα της μέρας,βρήκα μια ωραία ιδέα για κονκάρδα από συναδελφικό μπλογκ(στο μοτίβο του KEEP CALM AND…)

DSC00993

 Τα παιδια συμπλήρωναν με ό,τι ήθελαν και αυτό ήταν ο δικός τους τρόπος για να μη φοβούνται

DSC00994

Και για να μην ξεχαστεί,αλλα και για να το μάθει μαμά,μπαμπάς και όποιος άλλος το χρειάζεται, κολλήσαμε στην πίσω πλευρά  το ποιηματακι «όταν φοβάμαι..»

DSC00996

Έτοιμοι ,πανέτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την επόμενη άσκηση σεισμού και όχι μόνο!