Οι γονείς του Μάρτη….

Πρώτος κατέφθασε επιτέλους ο μπαμπάς της Έμιλυ,εν μέσω χειροκροτημάτων και ανέλαβε ακούραστος παιχνίδια στην αυλή....

Πρώτος κατέφθασε επιτέλους ο μπαμπάς της Έμιλυ,εν μέσω χειροκροτημάτων και ανέλαβε ακούραστος παιχνίδια στην αυλή….

Η μαμά της Κασσιανής καθήλωσε με τα 3 μικρά λυκάκια,τόσο στην ανάγνωση,όσο και στη δραματοποίηση...

Η μαμά της Κασσιανής καθήλωσε με τα 3 μικρά λυκάκια,τόσο στην ανάγνωση,όσο και στη δραματοποίηση…

...κι έγινε πολύτιμη βοηθός στις δικές μου δραστηριότητες.

…κι έγινε πολύτιμη βοηθός στις δικές μου δραστηριότητες.

Και τέλος η μαμά της Έμιλυ με το σοκολατένιο σπιτάκι της...

Και τέλος η μαμά της Έμιλυ με το σοκολατένιο σπιτάκι της…

....κατεύθυνε άψογα έως τέλους την ομάδα...

….κατεύθυνε άψογα έως τέλους την ομάδα…

IMAG3571

IMAG3573

IMAG3579

Δήλωσα γοητευμένη όσο και τα παιδιά…Τους ζήλεψα,γιατί είμαι σίγουρη, πως, στη θέση τους ,δε θα είχα ούτε τη μισή άνεση από τη δική τους….

 

Αχ Σεβάχ!

Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων, που αναλαμβάνουν οι γονείς ,μέσα στο νηπιαγωγείο,η μαμά του Αλέξη μας επισκέφτηκε, αρχές Φεβρουαρίου, και ξεσήκωσε την τάξη φέρνοντας μαζί της το παραμύθι του Σεβάχ,το οποίο αφού διάβασε,το δραματοποιήσε  με τα νήπια με τεράστια επιτυχία,τέτοια ,ώστε να μείνει αξέχαστο!

IMAG3339 IMAG3345 IMAG3346 IMAG3352 IMAG3356 IMAG3358 IMAG3360

Δεκατιανό στο σχολείο

Στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας κατά της παχυσαρκίας συνεργάστηκαν οι γονείς Δημοτικού σχολείου και Νηπ/γείου και σέρβιραν ένα μεγαλειώδες δεκατιανό γεύμα σε όλους τους μαθητές του σχολείου!IMG_2431 IMG_2430 IMG_2432 IMG_2433 IMG_2436 IMG_2438 IMG_2439 IMG_2441 IMG_2443 IMG_2444 IMG_2447 IMG_2454

Χριστουγεννιάτικα μπερδέματα

Στη φετινή γιορτή μας,πρωταγωνιστές ήταν και οι γονείς!

Στη φετινή γιορτή μας,πρωταγωνιστές ήταν και οι γονείς!

Ξεκινήσαμε με τραγούδια και κάλαντα...

Ξεκινήσαμε με τραγούδια και κάλαντα…

....ακολούθησε το μικρό θεατρικό μας, μαζί με τους γονεί,τα Χριστουγεννιάτικα μπερδέματα...

….ακολούθησε το μικρό θεατρικό μας, μαζί με τους γονείς,τα Χριστουγεννιάτικα μπερδέματα…

....και στο τέλος ο Αη Βασίλης έδωσε τα δώρα του....

….και στο τέλος ο Αη Βασίλης έδωσε τα δώρα του….

 

Καλές διακοπές σε όλους και με Υγεία και περισσότερο φως ο Νέος Χρόνος...

Καλές διακοπές σε όλους, με Υγεία και περισσότερο Φως ο Νέος Χρόνος…

 

Μητέρα,μανούλα,μαμά…

DSC01435

Μέσα στην εβδομάδα που μας πέρασε,της φτιάξαμε μέρα με τη μέρα,το βιβλιαράκι αυτό,από ιδέα της καλής συναδέλφου Μαρίνας,και με χαρά το τελειώσαμε για να το προσφέρουμε την Παρασκευή.

Δεν υπάρχει πιο γλυκιά λέξη για έναν άνθρωπο,παρά μόνη η λέξη Μητέρα…εκεί που αναπαύεται η ψυχή του, εκεί που, πάντα,με λαχτάρα,θέλει να ξαναγυρνά ,στο κουκούλι εκείνο, μέσα από το οποίο προήλθε,και που συμπυκνώνεται στη λέξη αυτή…

Μάνα,μητέρα,μανούλα,μαμά…το συναίσθημα είναι μαγικό,μια ευλογία αγάπης για όσους είχαν την τύχη να  γνωρίσουν μια μάνα,με την ουσιαστική έννοια της λέξης….ένα ταξίδι επίπονης,ματωμένης,αυτοκαταστροφικής πολλές φορές, μοναχικής αναζήτησης, για τους άλλους, τους λιγότερους τυχερούς,που καταδικάστηκαν, από λάθη άλλων, να την ψάχνουν έως τέλους της ζωής τους…

Σήμερα σκέφτομαι αυτούς που δεν έχουν τη δική τους μάνα κοντά τους…που έχει φύγει για  το μεγάλο ταξίδι…

Κι αναρωτιέμαι,(ανόητα και κουτά βέβαια,γιατί ποιός γνωρίζει το πότε του καθενός…) πώς θα είναι η ζωή μου τη μέρα που θα αντικρίζω τον κόσμο, ξέροντας πως σε κάποια άκρη του δε θα βρίσκεται πια η δική μου μαμά….αδυνατώ…

Όσο υπάρχει,υπάρχω κι εγώ ως παιδί…μαγικά,ακόμη και τώρα, που είμαι μπροστά στο κατώφλι των 50 χρόνων,νοιώθω την ομπρέλα της αγάπης της να με σκεπάζει,χωρίς να μετρά αποστάσεις και χρόνο…

Κι ας μην της τηλεφωνώ συχνά…

Κι ας της θυμώνω φορές…

Όμως,πάνω από όλα ,μυριάδες φορές,από τότε που ευτύχησα να γίνω κι εγώ γονιός,λέω ξανά και ξανά μέσα μου,εκστατικά,»α ρε μάνα,τι περνούσες και δε μιλούσες»…

Και την δικαιώνω,και την θαύμαζω και την νοιώθω περισσότερο…

Και μετά,εύχομαι να μπορέσω να δώσω στα παιδιά μου ό,τι έδωσε εκείνη σε μένα…

Στα 20 μου χρόνια,σε ό,τι άσχημο  συνέβαινε έτρεχα στη μαμά μου…

Στα 30 μου,όντας νέα μαμά,ένοιωθα ασφαλής έχοντάς την κοντά μου…

Στα 40,αντιμετώπιζα πλέον τα δύσκολα τραβώντας μόνη μου κουπί,πασχίζοντας να την προστατέψω από τις τρικυμίες μου…

Μπροστά στα 50,προσπαθώ να αντικρίσω την προοπτική μιας μέρας χωρίς αυτή…

Όμως, πάντα, αυτό που ήθελα,θέλω και θα θέλω να της πω είναι,

Σ’αγαπώ μαμά

Και δε χρειάζομαι καμιά γιορτή για να μου το θυμίσει…

Χρόνια σας πολλά μανούλες!

(αναδημοσίευση από το μπλογκ μου)