Το μάθημα της πεταλούδας

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Θυμήθηκα κάποιο πρωί,που είχα πετύχει σ’ένα πεύκο ένα κουκούλι πεταλούδας ,τη στιγμή που έσκαζε το τσόφλι κι ετοιμάζουνταν η μέσα ψυχή να προβάλει. Περίμενα,αργούσε κι εγώ βιαζόμουν. Έσκυψα τότε απάνω της κι άρχισα να τη ζεσταίνω με την ανάσα μου.

Τη ζέσταινα ανυπόμονα, και το θάμα άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου, με γοργό ρυθμό. Το τσόφλι άνοιξε όλο, η πεταλούδα πρόβαλε. Μα ποτέ δε θα ξεχάσω τη φρίκη μου,τα φτερά της έμεναν σγουρά,αξεδίπλωτα όλο όλο της το κορμάκι έτρεμε και μάχουνταν να τα ξετυλίξει. Μα δεν μπορούσε, μαχόμουν κι εγώ με την ανάσα μου να την βοηθήσω.Του κάκου ,είχε ανάγκη από υπομονετικό ωρίμασμα και ξετύλιγμα μέσα στον ήλιο και τώρα πια ήταν αργά. Η πνοή μου είχε ζορίσει την πεταλούδα να ξεπροβάλει πριν της ώρας, ζαρωμένη κι εφταμηνίτικη. Βγήκε αμέστωτη,κουνήθηκε απελπισμένη και σε λίγο πέθανε στην παλάμη μου.

Το πουπουλένιο κουφάρι αυτό της πεταλούδας θαρρώ πως είναι το μεγαλύτερο βάρος που έχω στη συνείδησή μου. Και να, σήμερα κατάλαβα βαθιά..

Είναι θανάσιμο αμάρτημα να βιάζεις τους αιώνιους νόμους, έχεις χρέος ν’ ακολουθείς τον αθάνατο ρυθμό μ’ εμπιστοσύνη.

Η μικρή ετούτη  πεταλούδα, που σκότωσα γιατί παραβιάστηκα να την αναστήσω,ας ήταν να πετούσε πάντα μπροστά μου και να μου δείχνει το δρόμο.Κι έτσι μια πεταλούδα που πρόωρα πέθανε να βοηθήσει μιαν αδερφή της,μιαν ανθρώπινη ψυχή,να μη βιάζεται και να προφτάσει να ξετυλίξει με αργό ρυθμό τις φτερούγες!

Νίκος Καζαντζάκης Από το βιβλίο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»
σελίδες 152-153

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου 2015

10378124_782360341843164_3817656233518628143_n-1

Πολλοί πολιτισμοί – μια ιστορία

«Μιλάμε πολλές γλώσσες και έχουμε ρίζες διαφορετικές,
Μοιραζόμαστε όμως τις ίδιες ιστορίες»
Παγκόσμιες ιστορίες … Λαϊκά παραμύθια
Είναι η ίδια ιστορία που μας έχουν πει
Με διαφορετικές φωνές
Με διάφορα χρώματα
Δεν αλλάζει όμως ποτέ
Αρχή…
Πλοκή…
Και τέλος …
Είναι η ίδια ιστορία που ξέρουμε όλοι και την αγαπάμε
Την ακούσαμε όλοι
Σε διαφορετικές εκδοχές, με διαφορετικές φωνές
Ωστόσο, είναι πάντα η ίδια
Υπάρχει ένας ήρωας … μια πριγκίπισσα … ένας κακός
Δεν έχει σημασία η γλώσσα
Τα ονόματα
Ή τα πρόσωπα
Είναι πάντα η ίδια
Αρχή
Πλοκή
Και τέλος
Πάντα εκείνος ο ήρωας, εκείνη η πριγκίπισσα, εκείνος ο κακός
Αναλλοίωτοι από αιώνες
Μας κρατούν συντροφιά
Μας ψιθυρίζουν στα όνειρα μας
Μας νανουρίζουν το βράδυ
Οι φωνές τους έχουν σβήσει από καιρό
Αλλά ζουν για πάντα στην καρδιά μας
Γιατί μας φέρνουν κοντά σε μια χώρα μυστηρίου και φαντασίας
Κι έτσι οι διάφοροι πολιτισμοί ενώνονται όλοι σε
Μια ιστορία

ibby1_n

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Σχολικός εκφοβισμός και γονείς

bullying-paidia-sxoleio

Ο σχολικός εκφοβισμός έρχεται στην επικαιρότητα συνήθως κατόπιν εορτής. Όταν ένα από τα χιλιάδες περιστατικά καταλήγει στα ΜΜΕ γιατί έχει τραγική έκβαση. Κι όμως, η ψυχολογική και η σωματική κακοποίηση είναι καθημερινή τραγωδία, από εκείνες που σημαδεύουν τις ψυχές και τα σώματα για όλη τη ζωή.

Η προσπάθεια ξεκινάει από το σπίτι

Δεν αποτελεί Ελληνικό φαινόμενο, ούτε καν σύγχρονο.Είναι σύμπτωμα της ίδιας της ανθρώπινης φύσης. Τα παιδιά δεν έχουν ανεπτυγμένη την ικανότητα της συναισθηματικής ταύτισης με τους άλλους. Κατά κανόνα μιμούνται τις συμπεριφορές των ενηλίκων και αποδέχονται τις πράξεις και τις στάσεις τους ως πρότυπα της δική τους συμπεριφοράς, μέσω μιας σύνθετης διαδικασίας που βασίζεται στην παρατήρηση.

Ο σχολικός εκφοβισμός εκπορεύεται από την επίμονη αδυναμία της κοινωνίας των μεγάλων να αναγνωρίσει – ανεπιφύλακτα – «ίσα και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας , χωρίς εξαιρέσεις, από τη στιγμή της γέννησής τους».

Δυστυχώς, οι θαυμάσιες πρωτοβουλίες μη κυβερνητικών οργανώσεων, ή κρατικών φορέων για τον σχολικό εκφοβισμό, με τη μορφή διαφημιστικών καταχωρήσεων ή σποτ με επώνυμους πρωταγωνιστές, καθώς επίσης οι ημερίδες, τα τηλεοπτικά αφιερώματα κ.ο.κ. δεν είναι επαρκούν ούτε στο ελάχιστο. Ο Γκάντι έλεγε ότι η επιείκεια και το πνεύμα της ανοχής είναι δύο ιδιότητες που συνδέουν τον άνθρωπο με το Θεό. Η αντιμετώπιση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού προαπαιτεί στην πραγματικότητα αυτήν ακριβώς την καλλιέργεια της ανεκτικότητας στις κοινωνίες των θνητών.

Κάθε ένας από εμάς οφείλει να συμβάλλει σε αυτή την προσπάθεια ξεκινώντας από το σπίτι του. Ας έχουμε διαρκώς κατά νου ότι ζούμε σε έναν κόσμο αυξανόμενης επιθετικότητας, παρά την πρόοδο του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παρά τη διεθνή και καθολική, σχεδόν, αποδοχή θεμελιωδών ηθικών αρχών επί χάρτου.

Συμβουλές για τους γονείς

Παρατηρήστε:

Το παιδί που δείχνει θλιμμένο ή ανήσυχο

Τις αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού (πχ. γίνεται επιθετικό στο σπίτι)

Το παιδί που εμφανίζει διαταραχές του ύπνου: δυσυπνίες (πχ. αϋπνια, δεν κοιμάται τις συνηθισμένες ώρες), παραϋπνίες (πχ. ξυπνάει με νυκτερινούς τρόμους ή εφιάλτες μέσα στη νύχτα, νυχτερινή ενούρηση)

Επιστρέφει σπίτι με μώλωπες, σπασμένα, ή χαμένα, προσωπικά αντικείμενα, σκισμένα ρούχα

Την κοινωνική απόσυρση – εσωστρέφεια, το παιδί που προτιμά να περνά χρόνο μόνο του

Αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες

Σωματικά συμπτώματα: διαμαρτύρεται για πονοκεφάλους ή για γαστρεντερικά ενοχλήματα

Αγχος για το σχολείο: βρίσκει δικαιολογίες να αποφεύγει το σχολείο

Αιφνίδια μείωση της επίδοσης στο σχολείο

Αναρωτηθείτε:

Υπάρχει κάτι που ενοχλεί το παιδί σας και δεν είναι όρατο;
Έχουν συμβεί αλλαγές στις ζωές σας, όπως ο ερχομός νέου μωρού, διαζύγιο, χωρισμός, θάνατος, αλλαγή περιβάλλοντος;

Αν δεν υπάρχουν τέτοιες αλλαγές, χρειάζεται η διερεύνηση άγχους ή κατάθλιψης, χρειάζεται να σκεφτείτε την πιθανότητα το παιδί σας να είναι θύμα εκφοβισμού.

Ακούστε:

Βάλτε τα δικά σας συναισθήματα στην άκρη και ακούστε το παιδί σας χωρίς εκνευρισμό ή θυμό.

Ενθαρρύνετε το παιδί να μιλήσει. Τα παιδιά δυσκολεύονται να μιλήσουν για αυτά τα περιστατικά. Μπορείτε να επιστρατεύσετε μια ευχάριστη κοινή σας δραστηριότητα, το αγαπημένο του παιχνίδι, την διήγηση μιας ιστορίας, εικόνες ανθρώπων με διαφορετικές εκφράσεις και τη σημασία τους.

Δείξτε πως κατανοείτε ό,τι ακούτε, επαναλαμβάνοντας στο παιδί σας αυτά που σας λέει. 

Ποτέ μην υποτιμάτε την αφήγηση μιας εμπειρίας. Ποτέ μη συμβουλεύετε το παιδί σας να αγνοήσει μια ενοχλητική εμπειρία. Αυτό, πιθανόν να έχει στο μέλλον τη συνέπεια να εξοικειωθεί το παιδί με τις παρενοχλήσεις και να αποκτήσει μια ανοχή που θα το καταστήσει, ενδεχομένως, περισσότερο ευάλωτο.

Δεν υπάρχει τίποτα στο σκοτάδι που να μην είναι ακόμα εκεί όταν ανάβουν τα φώτα.
Rod Serling, ηθοποιός και σεναριογράφος

Ρωτήστε το παιδί σας πως θα ήθελε να βοηθήσετε. Μην το εξαιρέσετε από τις αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις σας, μην ξεκινήσετε την παρέμβασή σας χωρίς να υπάρχει αμοιβαία συμφωνία μεταξύ σας. Ενδέχεται η δική σας άμεση παρέμβαση στο σχολείο να αποτελεί το χειρότερο φόβο του και ακριβώς εκείνη την έκβαση που το παιδί θα ήθελε να αποφύγει το περισσότερο.

Μιλήστε:

Είναι το παιδί σας διαφορετικό; Διαβεβαιώστε το ότι δεν φταίει. Πολλά παιδιά αισθάνονται ότι προκάλεσαν τα ίδια τη συμπεριφορά των άλλων παιδιών.

Μοιραστείτε με το παιδί δικές σας αντίστοιχες εμπειρίες ή εξηγήστε ότι πολλοί ακόμη άνθρωποι (ίσως με αναγνωρίσιμα παραδείγματα επώνυμων ή συγγενικών προσώπων) έχουν υποστεί εκφοβισμό ή άλλη κακοποίηση. Να είστε ειλικρινείς. Η προβολή μιας ισχυρής, δικής σας, προσωπικότητας μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στη διάθεσή του παιδιού να εκμυστηρεύεται τα δικά του συναισθήματα και να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Εξηγήστε τι σημαίνει νταηλίκι

Ενθαρρύνεται το παιδί σας να προσπαθεί να δείχνει ότι έχει αυτοπεποίθηση, ακόμη και αν δεν το αισθάνεται. Εξηγήστε ότι η γλώσσα του σώματος, οι εκφράσεις και ο τόνος της φωνής έχουν την ίδια σημασία με το περιεχόμενο του προφορικού λόγου. Κάντε πρόβες μαζί του για την έκφραση των επιθυμιών του και των σκέψεών του με καταλληλότερο τόνο της φωνής, καταλληλότερες εκφράσεις στο πρόσωπο και με την κατάλληλη γλώσσα του σώματος. Οι άνθρωποι, ακόμη και τα παιδιά, λένε ενίοτε σκληρά λόγια για να επιτύχουν την αντίδραση ή τον εκνευρισμό των άλλων ανθρώπων. Όταν δείχνουμε ότι αυτά τα σκληρά λόγια δεν έχουν απήχηση μέσα μας, ακυρώνουμε συχνά τα κίνητρα του επιτιθέμενου.

Μην επιτρέπετε σε αυτή τη συμπεριφορά να καταδειναστεύει τη ζωή του παιδιού ως σταθερή ανησυχία και ενασχόληση. Αποφεύγετε να πιέζετε τα παιδιά να προσπαθούν να τα καταφέρουν σε αντικείμενα που δεν τα ενδιαφέρουν και βοηθήστε τα να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους σε άλλους τομείς που δείχνουν να κερδίζουν περισσότερο την προσοχή τους. Μέσα από αυτές τις εναλλακτικές ενασχολήσεις, τα παιδιά μπορούν να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους.

Κρατάτε ένα ημερολόγιο συμβάντων και προσκαλείτε το παιδί να το συμπληρώνετε από κοινού. Συμπεριλαμβάνετε όσες περισσότερες πληροφορίες είναι δυνατόν για τη φύση των περιστατικών, τον χρόνο στον οποίο έλαβαν χώρα και το αποτέλεσμα (σωματικό, ψυχικό ή άλλο) που έχουν στο παιδί κάθε φορά.

Βαθμολογείτε τα συναισθήματά του με απλές κλίμακες, πχ. με χρώματα όπου το κόκκινο σημαίνει θυμό, το μπλε στεναχώρια, το μωβ μεγαλύτερη στεναχώρια, κ.τ.λ.

Προσεγγίστε ευγενικά τους διδάσκοντες, με λεπτομέρειες για τα συμβάντα που έχετε καταγράψει στο ημερολόγιό σας με τη συμμετοχή του παιδιού. Ενίοτε συμβαίνει να τιμωρείται το θύμα αντί του νταή επειδή αποκρίθηκε λεκτικά στον θύτη και στοχοποιήθηκε άδικα με τη φτωχή μεταφορά των γεγονότων στους διδάσκοντες.

Αποφύγετε την επίθεση στους διδάσκοντες. Αντί να τους κατηγορήσετε για αμέλεια, επιδιώξτε τη συνεργασία. Οι διδάσκοντες είναι συχνά οι τελευταίοι που μαθαίνουν τι συμβαίνει στα διαλείμματα, ή όταν δεν είναι παρόντες στην τάξη. Ρωτήστε τους διδάσκοντες πως σκέπτονται να διαχειριστούν το πρόβλημα. Ζητήστε να έχετε ενημέρωση για τα επόμενα βήματα.

Δώστε το χρόνο και την ευκαιρία στο σχολείο να ανταποκριθεί σωστά. Μπορείτε να επανέλθετε με τις επόμενες καταγραφές στο ημερολόγιό σας, αν νιώθετε ότι καθυστερεί η επίλυση του προβλήματος.

Να έχετε κατά νου ότι πολύ συχνά ο εκφοβισμός λαμβάνει χώρα εκτός σχολείου και αφορά σε μεγαλύτερα παιδιά που παρενοχλούν τα μικρότερα. Σε αυτές τις περιπτώσεις το σχολείο δεν μπορεί, συνήθως, να παρέμβει. Προσπαθήστε, με τη συνεργασία του παιδιού να απευθυνθείτε στην οικογένεια των νταήδων με ψυχραιμία και αν αυτό δεν είναι εφικτό, πρέπει να ενημερώνετε την αστυνομία. Μπορείτε να αναζητήσετε εναλλακτικές διαδρομές από και προς το σχολείο και να εφοδιάσετε το παιδί με συναργερμό τσέπης.

Το σχολείο

Το σχολείο πρέπει να αναπτύσσει τη δική του πολιτική διαχείρισης για το νταηλίκι, με τη συμμετοχή του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων. Αυτή θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στα πολιτισμικά δεδομένα της περιοχής του.

Τα σχολεία είναι σκόπιμο να γνωρίζουν τις διαπολιτισμικές τάσεις ή και εντάσεις στις κοινότητές τους. Προτείνεται να καταγράφουν περιστατικά με ρατσιστικό περιεχόμενο που αφορούν στους μαθητές τους και να διατηρούν στοιχεία για τους παραβάτες που δυνητικά μπορούν να γνωστοποιούν στην αστυνομία. Η ρατσιστική βία αποτελεί μια παράνομη πράξη σε κάθε περίπτωση.

Προτείνεται κατά την έναρξη της σχολικής περιόδου να προσδιορίζονται διδάσκοντες σε ρόλους προσώπων αναφοράς για τα παιδιά. Ιδανικά, ένας ή περισσότεροι διδάσκοντες που δεν διδάσκουν την τάξη, μπορούν να αναλαμβάνουν ρόλο παιδαγωγικής μέριμνας για τους μαθητές και ρόλο διαμεσολαβητή. Οι μαθητές μπορούν να προστρέχουν εχέμυθα σε εκείνους για να συζητούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μέσα στο σχολείο.

Ο νταής

Τα παιδιά γίνονται νταήδες:

Γιατί έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση

Για να κερδίζουν την προσοχή και τον θαυμασμό των φίλων τους

Γιατί νιώθουν τα ίδια αδύναμα

Από φόβο ότι θα είναι μόνα τους και επιδιώκουν τη συμμετοχή στην παρέα

Γιατί δεν έχουν ανεπτυγμένη την ενσυναίσθηση για τα άλλα παιδιά

Για να εκτονώνουν συναισθήματα θυμού που έχουν από το σπίτι

Γιατί εμπνέονται από την επιθετικότητα στο περιβάλλον τους

Γιατί είναι τα ίδια θύματα εκφοβισμού σε ένα διαφορετικό πλαίσιο

Ρωτήστε το παιδί ποιοί είναι οι φίλοι του και τι του αρέσει / δεν του αρέσει σε αυτούς.

Ρωτήστε το παιδί τι σκέπτεται για το άλλο παιδί που διαμαρτυρήθηκε.

Ρωτήστε αν φοβάται ένα άλλο παιδί που ηγείται της ομάδας και αν συμμορφώνεται με εκείνον από φόβο ότι θα στραφεί εναντίον του.

Ρωτήστε σε ποιά ομαδικά παιχνίδια συμμετέχει και ποιός αποφασίζει για τη συμμετοχή σε αυτά, τον τόπο και τον χρόνο τους.

Προσπαθήστε να μάθετε αν έχει αλλάξει παρέες.

Μάθετε πως αισθάνεται για πρόσφατες αλλαγές στην οικογένειά σας (πχ. τόπος κατοικίας, ο ερχομός νέου μωρού, διαζύγιο ή χωρισμός, θάνατος, κ.α.)

Διερευνήστε τις δυναμικές στο περιβάλλον του σπιτιού σας, τη σχέση του παιδιού με τα αδέλφια του και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας.

Εγκαταλείψτε την άρνηση, δεν αποτελεί επιλογή. Αν γυρίσετε την πλάτη ή επιμένετε να μην πιστεύετε ότι το παιδί σας επιβάλλεται σε άλλα παιδιά, διακινδυνεύετε την παραγνώριση της σημασίας που έχουν τα όρια. Αν η παρέμβασή σας δεν λάβει χώρα έγκαιρα, στην κατάλληλη ηλικία, ενδέχεται να αντιμετωπίσετε περισσότερο παραβατικές συμπεριφορές του παιδιού σας σε μεγαλύτερη ηλικία και την έκθεσή του σε περιπέτειες.

Μην διστάζετε να κάνετε συστάσεις το παιδί σας, να χρησιμοποιείτε απαγορεύσεις, ή να περιορίζετε δραστηριότητές του εν είδει τιμωρίας. Προτιμήστε τη θετική ενίσχυση αρχικά.

Μελετήστε και εξηγήστε τι σημαίνει ισότητα, ισονομία, ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα.

Προσπαθήστε να καταγράψετε και να κατανοήσετε το περιεχόμενο της συμπεριφοράς του παιδιού προς ένα άλλο παιδί. Μιλήστε με το παιδί σας για το σωστό και το λάθος.

Ακόμη και αν δεν πιστεύετε μέσα σας ότι η διαφορετικότητα είναι πάντα επιθυμητή ή αποδεκτή, να θυμάστε ότι εκτός από αυτονόητη για τους άλλους, ο σεβασμός της διαφορετικότητας αποτελεί μια ευτυχέστερη επιλογή – όπως και ο σεβασμός των νόμων στις δημοκρατίες – για έναν κόσμο, αύριο, με μεγαλύτερη ασφάλεια και ειρηνική συνύπαρξη – χωρίς επιθετικότητα -, που οπωσδήποτε τον επιθυμείτε κι εσείς για το παιδί σας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Ψυχίατρος

ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Οι αρμοδιότητες των παιδιών και η σημασία στην ανάπτυξή τους

A489AAC3D2F5E9C060F4AAC1B85BDBF5

επιλογή φωτογραφίας : Νίκος Δημητρίου

Τα σημερινά παιδιά έχουν συνηθίσει να μην έχουν πολλές αρμοδιότητες όσον αφορά τις δουλειές του σπιτιού. Η καθημερινότητά τους περιστρέφεται γύρω από το σχολείο και τις εξωσχολικές δραστηριότητες και δύσκολα  αναλαμβάνουν κάποιο καθήκον που σχετίζεται με το σπίτι. Είναι κουρασμένα από τις δραστηριότητες, από το διάβασμα, από το κυνήγι της επιτυχίας και τους καλούς βαθμούς.

 Μερικές φορές όμως, η πραγματική επιτυχία μπορεί να βρίσκεται μέσα στο σπίτι και στο τι κάνουν τα παιδιά εκεί. Σύμφωνα με έρευνες, το να αναλάβει ένα παιδί να κάνει δουλειές του σπιτιού ενισχύει τις δεξιότητες του παιδιού, την αίσθηση ευθύνης και την αυτοπεποίθησή του. Βασικά χαρακτηριστικά δηλαδή, τα οποία είναι προϋποθέσεις για μία καλή και ευτυχισμένη ζωή. Οι γονείς σήμερα θεωρούν ότι οι επιτυχίες στο ακαδημαϊκό επίπεδο, εξασφαλίζουν την επιτυχία στη ζωή, όμως έχουν παραμελήσει την αξία της φροντίδας των άλλων.  

 Η σημαντικότητα της ανάληψης καθηκόντων έχει αποδειχθεί από πολλές μελέτες.

Σε μια διαχρονική μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, συμμετείχαν 84 παιδιά σε 4 φάσεις της ζωής τους: στην προσχολική ηλικία, στην ηλικία των 10 ετών, των 15 ετών και στην ηλικία των 25 ετών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τα παιδιά που αναλάμβαναν τις δουλειές του σπιτιού από την ηλικία των 3 ετών είχαν καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις με την οικογένειά και τους φίλους, περισσότερα ακαδημαϊκά επιτεύγματα, βρήκαν πιο γρήγορα δουλειά και ήταν πιο αυτόνομα σε σχέση με τα παιδιά που δεν αναλάμβαναν καθήκοντά ή ανέλαβαν στην εφηβεία τους.

 Πόσο αναγνωρίζεται όμως η αξία αυτή από τους ανθρώπους;

Μια έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Harvard, εξέτασε τις απόψεις 10.000 εφήβων, ζητώντας τους να ταξινομήσουν τις εξής αξίες: ακαδημαϊκή επιτυχία, ευτυχία, και φροντίδα για τους άλλους. Σχεδόν το 80% διάλεξε την ακαδημαϊκή επιτυχία και την ευτυχία πάνω από την φροντίδα για τους άλλους. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς η ευτυχία δεν προέρχεται από την ακαδημαϊκή επιτυχία, αλλά από τους ισχυρούς δεσμούς με τους γύρω.

 Οι ισχυροί δεσμοί με τους οικείους, προτρέπουν το άτομο να ζήσει μια πιο ήρεμη και ασφαλή ζωή.

Πώς γίνεται οι γονείς να καλλιεργήσουν την συναίσθηση των αμοιβαίων υποχρεώσεων στα παιδιά;

  1. Προσοχή στις λέξεις: σύμφωνα με έρευνα όταν οι γονείς ευχαριστούν τα παιδιά που είναι «καλοί βοηθοί» και όχι «γιατί βοηθούν»  δίνουν κίνητρο στο παιδί να κάνει τη δουλειά που του έχει ανατεθεί για να αποκτήσει ένα ακόμη «ταμπελάκι». Έτσι ο λόγος που θα ολοκληρώσει τα καθήκοντά του δεν είναι να προσφέρει στους άλλους, αλλά να είναι καλό το ίδιο. 
  2. Προγραμματισμός καθηκόντων: δίπλα στα μαθήματα του σχολείου και στις ώρες του ποδοσφαίρου, μπορούν οι γονείς να γράψουν τα καθήκοντα του παιδιού ώστε να τηρείται η συνέπεια και να αντιλαμβάνεται το παιδί ότι είναι μέρος του προγράμματός του.
  3. Παιχνίδι: τα παιδιά αγαπούν ό,τι φαίνεται παιχνίδι. Μπορεί για παράδειγμα η πρώτη πίστα να είναι να ταξινομήσει τα ρούχα σε καθαρά και βρώμικα, ή σε χρωματιστά και λευκά και η επόμενη πίστα να είναι να βάλει πλυντήριο. 
  4. Αποφυγή της αμοιβής: συνήθως οι γονείς προσφέρουν αντάλλαγμα όταν το παιδί κάνει κάποια δουλειά του σπιτιού. Αυτό δεν βοηθάει στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης  γιατί έτσι το παιδί μετατρέπει μια αλτρουιστική πράξη σε συναλλαγή.
  5. Καθήκοντα: προκειμένου να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση, είναι καλό τα καθήκοντα που αναλαμβάνει το παιδί να αφορούν και τους άλλους και όχι μόνο τον εαυτό του. Για παράδειγμα, μπορεί το παιδί να βοηθήσει σε κάτι που θα απαλλάξει τα άλλα μέλη της οικογένειας, όπως να μαζέψει τα πιάτα όλων. Αν η μοναδική του υποχρέωση είναι να τακτοποιεί το δωμάτιό του, τότε προωθείται η ατομικότητα και όχι η φροντίδα για τους άλλους.
  6. Προτροπή: ο τρόπος που θα πούμε στο παιδί να κάνει τα καθήκοντα έχει σημασία. Οι ειδικοί συστήνουν ότι είναι καλύτερα να πούμε «Ας κάνουμε τώρα όλοι τις δουλειές μας» από το να πούμε «Κάνε τώρα τις δουλειές σου».
  7. Τιμωρία ή υποχρέωση; τα καθήκοντα του σπιτιού δεν είναι τιμωρία, ούτε κάτι κακό. Με αυτό τον τρόπο πρέπει να αντιμετωπίζονται από όλους. Τα πρότυπα είναι σημαντικά: αν η μητέρα γκρινιάζει για το πλύσιμο των πιάτων, είναι λογικό να γκρινιάξει και το παιδί για το μάζεμα των παιχνιδιών του.

 Οι δουλειές του σπιτιού δεν είναι μόνο καθήκον και υποχρέωση, είναι και ένας τρόπος να δείχνουν τα μέλη της οικογένειας ότι νοιάζονται το ένα για το άλλο. Έχοντας αυτή τη σκέψη στο μυαλό τους οι γονείς, θα ενισχύσουν την ενσυναίσθηση στο παιδί με ένα όμορφο τρόπο.

Βασιλική Τσούτσου, Ψυχολόγος, M.Sc. Παιδαγωγική Ψυχολογία

ΠΗΓΗ: psychologynow.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Το εργαλείο που βοηθάει τους δυσλεκτικούς να διαβάσουν πιο εύκολα στο διαδίκτυο

NfXJ2IJH

Τι είναι το 3asyR; Πώς ακριβώς λειτουργεί;
Το 3asyR είναι ένα εργαλείο για ευκολότερη ανάγνωση στο διαδίκτυο ανθρώπων με μαθησιακές δυσκολίες όπως ή δυσλεξία και η διάσπαση προσοχής. Τεχνικά, είναι ένα plug-in στον browser του Crome. To κατεβάζεις απο το site μας και έπειτα το εγκαθιστάς στον υπολογιστή σου. Στη συνέχεια, πηγαίνοντας σε οποιαδήποτε σελίδα της μορφής «http://», δηλαδή σε όλα τα sites εκτός από blogs, Facebook, Twitter κλπ και κάνοντας ένα κλικ, βλέπεις ότι η παράγραφος υπογραμμίζεται και το ποντίκι μαρκάρει αυτά που θέλεις να διαβάσεις. Βέβαια, γίνονται προσπάθειες ώστε σύντομα να «παίζει» παντού.

Δημιουργός του 3asyR  είναι η Μαίρη Τσιάνα η οποία διαγνώστηκε με δυσλεξία στα 22 της χρόνια, αφού πρώτα πέρασε όλη της τη σχολική ζωή να αναρωτιέται γιατί δυσκολεύεται στην γραφή και την ανάγνωση. Όλη αυτή η εμπειρία της, την οδήγησε στο να δημιουργήσει, το 2014, το 3asyR, ένα εργαλείο που κάνει την ανάγνωση στο διαδίκτυο πιο εύκολη για όσους έχουν δυσλεξία.

ΠΗΓΗ: eidikidiapaidagogisi.blogspot.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Αυτός που χτυπάει κι αυτός που πονάει…

mathites_sxoleio_via

Πολλές φορές τα λόγια των ίδιων των μαθητών καταγράφουν την πραγματικότητα με τόση πληρότητα και σαφήνεια που ξεπερνούν ακόμη και τις ίδιες τις αναλύσεις και μελέτες. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύουμε ότι η παράθεση των συνεντεύξεων (*) δύο μαθητών Γ΄ Δημοτικού, εμπλεκόμενων στο ίδιο περιστατικό σχολικού εκφοβισμού (θύτης και θύμα), αποτελεί τον καλύτερο τρόπο κατανόησης και αντιμετώπισης του φαινομένου.

Καταγράφονται τα αίτια, οι μορφές, τα συναισθήματα του θύτη και του θύματος και ο σημαντικός ρόλος του εκπαιδευτικού στην αντιμετώπιση του εκφοβισμού. Αναδεικνύεται ο κυνισμός του δράστη, η αδιαφορία των παρατηρητών και η άσχημη κατάσταση του θύματος. Ο Α., θύμα της βίας, αν γύριζε πίσω τον χρόνο λέει πως: «Θα μιλούσα»!

Από το περιστατικό είναι εμφανές ότι ο εκπαιδευτικός και το σχολείο μπορεί να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Το σχολείο θα πρέπει να εφαρμόσει πολιτικές που θα περιλαμβάνουν δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των μαθητών και των γονέων για τη σχολική βία και πρακτικές ειρηνικής επίλυσης των συγκρούσεων, όπως η σχολική διαμεσολάβηση.

Ωστόσο, κάποιες μικρές απλές πρακτικές που μπορούν να ακολουθήσουν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, όπως: η ένταξη στη διδακτική διαδικασία (μάθημα) μαθητών που έχουν περιθωριοποιηθεί, η εφαρμογή βιωματικών ασκήσεων και παιχνιδιών που συμβάλλουν στη συνεργασία μεταξύ των μαθητών και στην ανάπτυξη φιλικού κλίματος και η διάθεση χρόνου από την πλευρά των εκπαιδευτικών να ακούσουν τα προβλήματα των μαθητών, ακόμη κι όταν αυτά φαίνεται να μην είναι τόσο «σημαντικά».

Η εκπαίδευση και η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε θέματα σχολικής βίας και εκφοβισμού είναι αναγκαίες, όπως άλλωστε εξήγγειλε και το υπουργείο Παιδείας. Ακόμη, αναγκαία είναι η θεσμοθέτηση της σχολικής διαμεσολάβησης σε όλα τα σχολεία.

* Τις συνεντεύξεις πραγματοποίησε η Ειρήνη Βανικιώτη, στο πλαίσιο πτυχιακής εργασίας

ΘΥΜΑ

«Αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω, θα μιλούσα»!

- Θέλεις να μου πεις τι έγινε;

- Ε… στο διάλειμμα ήμουν στην τάξη και διάβαζα και ήρθε ο Β. με τον Γ. μέσα και άρχισαν να με κοροϊδεύουν και να γελάνε.

- Δηλαδή…

- Με λέγανε «γυαλάκια» και «βουβάλι» και «κοίτα το φυτό» και τέτοια…

- Αυτό, να σε κοροϊδεύουν δηλαδή, είχε ξαναγίνει ή έτυχε εκείνη την ημέρα;

- Είχε ξαναγίνει.

- Γινόταν συχνά δηλαδή…

- Ναι.

- Σε κορόιδευαν μόνο ή έκαναν και άλλα πράγματα;

- Και άλλα πράγματα. Με έσπρωχναν ο ένας στον άλλο, με κοιτάγανε και γελάγανε και τέτοια.

- Το είχες πει στη δασκάλα σου;

- Οχι.

- Γιατί;

- Ε… δεν ήθελα.

- Φοβόσουν μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα, αν το έλεγες;

- Και αυτό, αλλά δεν ήθελα και να με λένε καρφί.

- Και τι έκανες κάθε φορά που σε ενοχλούσαν;

- Οχι, δεν τους έδινα σημασία.

- Και σταματούσαν;

- Κάποιες φορές ναι, κάποιες όχι.

- Οι υπόλοιποι συμμαθητές τι έλεγαν;

- Τίποτα, γελάγανε.

- Σε ενοχλούσαν κι αυτοί;

- Οχι.

- Σε υπερασπίστηκε ποτέ κανείς τους;

- Καμιά φορά τούς έλεγαν να μη με πειράζουν, αλλά δεν τους δίνανε σημασία.

- Εκείνη τη μέρα, έγινε και κάτι άλλο, εκτός του ότι σε κορόιδευαν;

- Ναι. Μου τράβηξε ο Β. την καρέκλα και έπεσα κάτω.

- Χτύπησες;

- Οχι, αλλά μας είδε η δασκάλα και μας πήγε στο γραφείο.

- Και τι έγινε;

- Μας φώναζε ο διευθυντής και ρώταγε γιατί τσακωθήκαμε.

- Τι είπες;

- Είπα ότι με κορόιδευαν και ο Β. με έριξε από την καρέκλα.

- Αυτοί τι είπαν;

- Οτι για πλάκα το κάνανε και δεν ήθελαν να με ρίξουν κάτω.

- Ο διευθυντής τι είπε;

- Τους έβαλε να μου ζητήσουν συγγνώμη και μου είπε ότι, άμα τολμήσουν να με ξαναπειράξουν, να του το πω.

- Μετά από αυτό η συμπεριφορά απέναντί σου πώς είναι;

- Δεν μου μιλάνε, ούτε με πειράζουν όμως.

- Οταν σε ενοχλούσαν, πώς ένιωθες μέσα σου;

- Τους φοβόμουνα και δεν ήθελα να πηγαίνω σχολείο για να μη με πειράζουν.

- Στους γονείς ή σε κάποιον άλλο είχες πει τι γινόταν στο σχολείο;

- Οχι.

- Τώρα πια, που όπως μου λες έχουν σταματήσει να σε ενοχλούν, πώς αισθάνεσαι;

- Μια χαρά!

- Αν σου δινόταν η ευκαιρία να γυρνούσες τον χρόνο πίσω, τι διαφορετικό θα είχες κάνει;

- Θα μιλούσα.


Επιλογή βίντεο: Νίκος Δημητρίου

ΘΥΤΗΣ

«Τον κοροϊδεύαμε για πλάκα»

- Θες να μου πεις ένα παράδειγμα;

- Ε… μαλώσαμε με τον Α.

- Δηλαδή…

- Του κάναμε πλάκα με έναν φίλο μου και κατά λάθος τού τραβήξαμε την καρέκλα και έπεσε.

- Του τραβήξατε στα καλά καθούμενα την καρέκλα!!!

- Οχι, την τραβήξαμε, γιατί του μιλούσαμε και δεν μας απάνταγε.

- Τι του λέγατε και δεν απαντούσε;

- Διάβαζε και δεν μας έδινε σημασία και του τραβήξαμε την καρέκλα, για να ξυπνήσει και να μιλήσει!

- Ξέρεις ότι με το να του τραβήξεις την καρέκλα, θα μπορούσε να χτυπήσει άσχημα;

- Δεν χτύπησε όμως!

- Θα μπορούσε… Τι έγινε μετά;

- Μας είδε η δασκάλα και μας πήγε στο γραφείο.

- Και…

- Τίποτα. Είπε ο διευθυντής να μην ξαναγίνει αυτό και να του ζητήσουμε συγγνώμη.

- Ζητήσατε;

- Ναι. Τι να κάναμε…

- Ποιες ήταν οι σχέσεις με τον Α πριν το περιστατικό. Κάνατε παρέα;

- Οχι, αφού είναι φυτό!

- Τι εννοείς… Γιατί τον λες έτσι;

- Τι γιατί! Ολη την ώρα κάθεται στην τάξη και διαβάζει και το παίζει καλός στις δασκάλες.

- Το να λες κάποιον «φυτό», επειδή του αρέσει το διάβασμα, δεν είναι πολύ όμορφο… Το ξέρεις;

- Δεν με νοιάζει. Αφού είναι!

- Είχατε μαλώσει ξανά;

- Οχι, απλά μερικές φορές τον κοροϊδεύαμε με τα παιδιά για πλάκα.

- Δηλαδή;

- Του κάναμε πλάκες!

- Οπως… Τι του λέγατε;

- Χοντρούλη, ότι έχει τέσσερα μάτια και τέτοια. Ομως, για πλάκα!

- Εσύ πώς θα αισθανόσουν αν σου έκαναν οι συμμαθητές σου κάτι τέτοιο;

- Εγώ; Σιγά να μην τους άφηνα να με κοροϊδεύουν. Θα τους πλάκωνα στο ξύλο!

- Πιστεύεις ότι με το ξύλο θα κατάφερνες να μη σε ενοχλούν;

- Ναι, γιατί θα βλέπανε ότι είμαι δυνατός και δεν τους φοβάμαι.

- Δεν νομίζεις ότι το να μιλήσεις για το πρόβλημά σου σε κάποιον μεγάλο θα σε βοηθούσε;

- Θα τα κατάφερνα μόνος μου.

- Δηλαδή, μόνο με το ξύλο εσύ λύνεις τις διαφορές σου;

- Οχι, αλλά όταν χρειάζεται…

- Και πότε χρειάζεται;

- Οταν με κοροϊδεύουν.

- Ναι, αλλά όταν δίνεις βία, παίρνεις και βία και δημιουργούνται και άλλα προβλήματα.

- Ε… εντάξει [αδιάφορα].

- Οι σχέσεις σου τώρα με τον Α πώς είναι;

- Τίποτα, δεν ασχολούμαστε μαζί του ποτέ!

- Λύθηκε δηλαδή το θέμα σας;

- Ναι!

* Επίκουρος καθηγητής ΠΤΝ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

** Φοιτήτρια ΠΤΝ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Προστασία ή απειλή για τα παιδιά η απόκρυψη της αλήθειας;

childrenΜια από τις μεγαλύτερες αγωνίες ενός γονιού είναι να εξασφαλίζει την ασφάλεια και την ισορροπία του παιδιού του, σωματική και ψυχική. Και αυτό τον οδηγεί σε μια διαρκή προσπάθεια να το προστατεύει από κινδύνους και απειλές.

 Τι γίνεται όμως όταν η οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με σημαντικές δυσκολίες που αποσταθεροποιούν και προκαλούν αναστάτωση, όπως πένθος, ασθένεια, οικονομική καταστροφή; «Να μην το πούμε στα παιδιά, είναι μικρά δεν θα το αντέξουν». Έτσι αρχίζει να εξαπλώνεται στο σπίτι μια ατμόσφαιρα μυστικισμού, όπου οι γονείς θεωρούν ότι κρύβουν τη σκληρή αλήθεια αλλά τα ίδια τα παιδιά γνωρίζουν. Μπορεί να μη γνωρίζουν τι ακριβώς έχει συμβεί αλλά διαισθάνονται την απειλή. Κι όταν αυτή η απειλή δεν λεκτικοποιείται τότε είναι που παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις κι εντείνει τον φόβο και την ανασφάλεια των παιδιών.

 Τα παιδιά έχουν ανάγκη τους γονείς τους, να είναι εκεί δίπλα τους όχι για να τους διασφαλίσουν ότι όλα θα πάνε καλά κι ότι τίποτα κακό δεν θα συμβεί, αλλά για να δηλώσουν παρόντες στη δυσκολία και να σταθούν στήριγμα δίπλα τους. Το «όλα θα πάνε καλά» δεν αποτελεί εγγύηση, αντίθετα εγγύηση αποτελεί το «ακόμα κι αν δεν πάνε όλα καλά, όλοι μαζί θα το παλέψουμε και θα το ξεπεράσουμε».

 Προκειμένου οι γονείς να βρουν τη δύναμη να μιλήσουν στα παιδιά τους για μια δυσκολία που αφορά την οικογένειά τους, θα πρέπει να είναι ενωμένοι, να έχουν μοιραστεί οι δυο τους τα συναισθήματά τους και να έχουν βρει στήριξη ο ένας στον άλλον ως ζευγάρι. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι έτοιμοι για την οποιαδήποτε αντίδραση του παιδιού, όπως τον φόβο, το θυμό, το κλάμα, τις συνεχείς ερωτήσεις, την αγωνία και να είναι ανοιχτοί στο να του επιτρέψουν να εκφράσει ακριβώς ότι αισθάνεται. Συχνά τα παιδιά δεν θα ρωτήσουν από μόνα τους τι συμβαίνει, όχι γιατί δεν καταλαβαίνουν αλλά για να μην επιβαρύνουν τους γονείς, να μην τους φέρουν σε δύσκολη θέση.

 Ως απάντηση λοιπόν σε κάθε γονιό στο πώς θα προστατεύσει τα παιδιά του αλλά και πώς θα τους δώσει τα εφόδια να γίνουν ενήλικες που αντιμετωπίζουν τα εύκολα και τα δύσκολα της ζωής, είναι η ένδειξη εμπιστοσύνης προς αυτά. Σε εμπιστεύομαι σημαίνει πιστεύω σε εσένα, ότι μπορείς να τα καταφέρεις και να τα βγάλεις πέρα. Και θα είμαι εκεί δίπλα σου να σε στηρίξω και να σε καμαρώσω.

 Οποιαδήποτε αλήθεια λεκτικοποείται και δεν παραμένει στη σφαίρα της σιωπής είναι πολύ λιγότερο επώδυνη από μια αλήθεια-φάντασμα. Έτσι δίνεται η ευκαιρία σε όλα τα μέλη της οικογένειας να εκφράσουν τα συναισθήματα τους και αισθανθούν ως ένα σύστημα ενωμένο που ταυτόχρονα δίνει υπόσταση σε κάθε μέλος ξεχωριστά και το εμπιστεύεται ως ικανό άτομο να ακούσει, να αντέξει, να αποδεχτεί και να ξεπεράσει.

Ζαφειροπούλου Αγγελική- Ψυχολόγος

ΠΗΓΗ: psychologynow.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Καλοί και κακοί βαθμοί: Τι πρέπει να πούμε στο παιδί;

thumbnailΠώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους καλούς ή κακούς βαθμούς των μικρών μας στο σχολείο; Είναι καλό να τα ενθαρρύνουμε στο κυνήγι του «άριστα»; Πόσο «κακός» είναι ένας «κακός μαθητής»; Τι άλλο έχει σημασία στη σχολική τους επίδοση πέρα από τους βαθμούς; Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να βελτιωθούν;
Έχουμε τόσες προσδοκίες από τα παιδιά μας! Αγχωμένοι για το μέλλον τους, για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, συνειδητά ή ασυνείδητα, πολλοί γονείς αγωνιούμε υπερβολικά για τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών μας, με αποτέλεσμα να τα σπρώχνουμε στο «κυνήγι» του άριστα, δηλαδή στη βαθμοθηρία, θεωρώντας ότι έτσι θα μάθουν τον τρόπο να τα βγάζουν πέρα αργότερα στην άκρως ανταγωνιστική κοινωνία μας. Κι ας έχουμε όλοι υπόψη μας πληθώρα παραδειγμάτων που επιβεβαιώνουν ότι η άριστη επίδοση στο σχολείο δεν εξασφαλίζει απαραίτητα μια μελλοντικά επιτυχημένη ζωή! Για μην επεκταθούμε δε στα πλείστα παραδείγματα μέτριων μαθητών ή ακόμα και με αποτυχίες στη σχολική επίδοση (βλέπε Αλβέρτος Αϊνστάιν) που στη ζωή τους αποδείχτηκαν μεγαλοφυΐες.
Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε τη σχολική επίδοση των μικρών μαθητών μας πάνω απ” όλα με ψυχραιμία, έχοντας λογικές απαιτήσεις από εκείνα, γιατί από την καλή επίδοση και την αγάπη για τημάθηση μέχρι την υπερβολή της βαθμοθηρίας υπάρχει μια απόσταση.
Για «καλό» και για «κακό»…
Είτε ο μαθητής σας φέρει από το σχολείο άριστα είτε όχι, δεχτείτε το με ψυχραιμία, χωρίς να υπερτιμάτε το γεγονός και χωρίς να πιστεύετε ότι η «τιμή» της οικογένειάς σας εξαρτάται από αυτό. Όπως και να “χει, θυμηθείτε ότι η σχολική βαθμολογία:
-  Επηρεάζει την εικόνα που σχηματίζει το ίδιο το παιδί για τον εαυτό του. Για παράδειγμα, η κακή βαθμολογία πιθανά να του δημιουργεί αισθήματα απογοήτευσης, ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σε τίποτα, ότι δεν είναι ικανό, δεν αξίζει κλπ. Από την άλλη, δεν αποκλείεται το «άριστα» να του δημιουργεί αισθήματα έντονου ανταγωνισμού με τους άλλους, υπέρμετρο εγωισμό, αλλά και υγιή φιλοδοξία, πίστη στον εαυτό του, στις ικανότητές του.
-   Συμβάλλει στη σχέση και στην εικόνα που έχει το παιδί συνολικά για το σχολείο, αλλά και γενικότερα στην αγάπη του για τη μάθηση.
-   Δεν αποκλείεται ένας κακός βαθμός με τον κατάλληλο χειρισμό από τοδάσκαλο και τους γονείς, χωρίς να δημιουργηθεί φόβος στο μαθητή, να συμβάλλει στο να μάθει μέσα από τα λάθη του, να τα προσεγγίσει, να ενεργοποιηθεί περισσότερο, να δείξει μεγαλύτερη επιμονή και υπομονή, να θέσει στόχους.
Σχολική επίδοση: Δεν είναι μόνο οι βαθμοί!
Καλός μαθητής δεν είναι μόνο εκείνος που παίρνει πάντα άριστα, αλλά κι αυτός που γενικά στη σχολική του επίδοση:
-   Έχει γενικά μια ικανοποιητική επίδοση στα σχολικά μαθήματα, όχι απαραίτητα άριστη, κυρίως χωρίς σημαντικά μαθησιακά κενά.
-   Είναι συνεπής στις σχολικές του υποχρεώσεις, κάνει τα μαθήματα του, δεν ξεχνά ό,τι πρέπει να έχει μαζί του καθημερινά στο σχολείο κλπ. Δείχνει επιμέλεια για τις εργασίες του, δηλαδή παίρνει στα σοβαρά τη δουλειά που έχει να κάνει φροντίζοντας κάθε λεπτομέρεια.
-   Οργανώνει το διάβασμά του, δηλαδή έχει σύστημα και πρόγραμμα στον τρόπο που μελετά. Έχει την ικανότητα να πειθαρχεί στις υποχρεώσεις του, π.χ. αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να τελειώσει τα μαθήματά του πριν ασχοληθεί με κάτι άλλο.
-  Δέχεται κάθε χρήσιμη καθοδήγηση ή συμβουλή από το δάσκαλό του κι από το γονιό που επιβλέπει τη μελέτη του. Προσεγγίζει τα λάθη του, την αποτυχία του σε ένα μάθημα χωρίς φόβο και μαθαίνει μέσα απ” αυτά. Έχει υπομονή στο να ξεπερνά τις δυσκολίες, δεν εγκαταλείπει εύκολα τις προσπάθειές του.
-   Μπορεί να συγκεντρώσει την προσοχή του για μεγάλο διάστημα σε αυτό που κάνει. Προσέχει στην τάξη, είναι συγκεντρωμένος στο μάθημα, δε μιλάει, δεν αφαιρείται, εκφράζει τις απορίες του.
-   Σέβεται τους συμμαθητές του. Υπακούει τους κανόνες του σχολείου. Δείχνει καλή συμπεριφορά μέσα κι έξω απ” το σχολείο.
Στο κυνήγι του άριστα!
Τι συνέπειες όμως μπορεί να έχει αυτό σ” ένα μαθητή;
-   Να μην έχει, πέρα από το να καρπώνεται βαθμούς, κανένα άλλο ενδιαφέρον για να αποκτήσει περισσότερες γνώσεις απ” αυτές που απαιτούνται για να αποδείξει στο δάσκαλό του ότι είναι διαβασμένο.
-   Να δημιουργηθούν πιθανά τα θεμέλια για ένα μελλοντικό μονόπλευρο ενήλικο άτομο που θα έχει ως μοναδικό ενδιαφέρον και στόχο το κυνήγι της καλής επίδοσης στη δουλειά του, το «μπράβο» του εργοδότη του, χωρίς καμία διάθεση να αντλήσει κάτι περισσότερο απ” αυτή.
-   Η στάση των γονιών να ενθαρρύνουν το παιδί τους το κυνήγι του άριστα πιθανά να μεταφέρεται και να γίνεται αποδεκτό όταν είναι σε μικρή ηλικία, προκειμένου να ευχαριστήσει τις απαιτήσεις τους, δηλαδή να δώσει χαρά στη μαμά και στον μπαμπά. Όμως, είναι εξίσου πιθανό σε μεγαλύτερες ηλικίες να δημιουργηθεί και να εκδηλωθεί από το μαθητή αντίδραση γι” αυτή την πίεση, με αρνητικές συνέπειες στη σχολική του επίδοση και γενικά στη στάση του προς το σχολείο.
Άλλο καλοί βαθμοί κι άλλο εξυπνάδα…
Έχετε υπόψη σας ότι επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι δεν υπάρχει μόνο ένα είδος ευφυΐας, αλλά πολλά. Με άλλα λόγια, κάθε άτομο έχει τις δικές του μοναδικές ικανότητες, το δικό του τύπο νοημοσύνης, π.χ. άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα στο χειρισμό της γλώσσας, άλλοι στους μαθηματικούς υπολογισμούς, άλλοι στο συντονισμό των σωματικών κινήσεων κλπ. Έτσι, κάθε παιδί είναι καλό σε κάποιους τομείς και λιγότερο σε άλλους. Και είναι αυτές ακριβώς οι ικανότητες και οι αδυναμίες κάθε ατόμου που το κάνουν διαφορετικό και μοναδικό, και όχι «εξυπνότερος», «καλός ή κακός μαθητής». Λανθασμένοι χαρακτηρισμοί που πιθανά να αποθαρρύνουν ένα παιδί ακόμα περισσότερο, το αποκαρδιώνουν και ενδεχομένως να περιορίζουν τους «ορίζοντές» του.
Γιατί παίρνει κακούς βαθμούς;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να κάνουν ένα παιδί να έχει αρνητική στάση προς το σχολείο, να είναι αδιάφορο και ενώ όλοι το χαρακτηρίζουν ως «πανέξυπνο» η σχολική του επίδοση να είναι κάτω από το μέτριο. Πρέπει οι γονείς να ανακαλύψουν τι φταίει ή ακόμα πόσο συνυπεύθυνοι είναι οι ίδιοι για τη χαμηλή σχολική επίδοση. Για παράδειγμα, μήπως:
-   Η κακή σχέση που τυχόν έχει το παιδί με τους συμμαθητές του παίζει κάποιο ρόλο;
-   Κάποια δυσαρέσκεια προς το δάσκαλο;
-   Τα ενδιαφέροντά του δεν καλύπτονται από το σχολικό πρόγραμμα και τα μαθήματα ή οι πολλές ώρες ενασχόλησης με αυτά, έχουν ως αποτέλεσμα να τα βρίσκει ανιαρά; Πιθανά μια καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στις εξωσχολικές δραστηριότητες και τις υποχρεώσεις του σχολείου να φέρουν καλύτερα αποτελέσματα.
-   Το παιδί δεν έχει ένα δικό του σταθερό χώρο μέσα στο σπίτι για τη μελέτη και γενικότερα δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για μελέτη στο σπίτι, π.χ. ανοιχτή τηλεόραση, φασαρία, το αδερφάκι που παίζει στον ίδιο χώρο κλπ.
-   Δεν κοιμάται όσες ώρες πρέπει, δεν ξεκουράζεται αρκετά ώστε να πηγαίνει στο σχολείο με καθαρό μυαλό;
-   Φεύγει από το σπίτι χωρίς να έχει φάει ένα καλό και σωστό πρωινό, η έλλειψη του οποίου αποδεδειγμένα επηρεάζει τη σχολική απόδοση και την απόσπαση της προσοχής;
Πώς θα το βοηθήσετε;
-   Μην παραλείπετε να εκφράζετε συχνά στο παιδί σας την ικανοποίησή σας, την περηφάνια σας για κάθε του προσπάθεια, ακόμα κι αν επιδεικνύει μέτριους βαθμούς, δίνοντας έμφαση στα δυνατά σημεία της επίδοσής του. Πείτε του ότι έχει τις δυνατότητες να τα καταφέρει ακόμα καλύτερα.
-   Δώστε έμφαση στο κομμάτι της μάθησης όχι του βαθμού, στο να αγαπήσει το παιδί την κατάκτηση της γνώσης ως αξία ζωής κι όχι να τη βλέπει ανταγωνιστικά.
-   Δείξτε ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν και μαθαίνει το μικρό σας στο σχολείο, χωρίς να περιορίζεστε στην ερώτηση «τι βαθμό πήρες σήμερα;» όταν επιστρέφει στο σπίτι. Αντίθετα, ρωτήστε το «τι καινούργιο έμαθες σήμερα;», «τι σου κίνησε το ενδιαφέρον και θα ήθελες να το ψάξεις και να μάθεις κάτι παραπάνω γι” αυτό;», «πώς πέρασες με τουςσυμμαθητές σου;», «τι δυσκολίες συνάντησες στα σημερινά μαθήματα;».
-   Με τη συμπεριφορά σας και την απεριόριστη έκφραση της αγάπης σας και της αποδοχής σας στο μικρό σας γι” αυτό που είναι, βοηθήστε το να καταλάβει ότι η αγάπη σας για εκείνο δεν εξαρτάται σε καμία περίπτωση από το αν είναι καλός ή κακός μαθητής.
-  Θα είναι πολύ προτιμότερο να επιδιώξετε μια ήρεμη συζήτηση μαζί του για το τι φταίει για το χαμηλό βαθμό που πήρε, πώς αισθάνεται το ίδιο γι” αυτό, τι πιστεύει ότι θα μπορούσε να κάνει από εδώ και πέρα ώστε να βελτιωθεί. Καταστρώστε μαζί ένα πρόγραμμα συστηματικότερης προσπάθειας και προετοιμασίας για το σχολείο. Βοηθήστε δηλαδή το παιδί σας να δει το όλο ζήτημα με θετική διάθεση, με αισιόδοξη στάση, με πίστη στις ικανότητές του ότι θα τα καταφέρει καλύτερα.
-   Μια πολύ πιθανή περίπτωση είναι το παιδί να ισχυριστεί ότι για τον κακό βαθμό που πήρε φταίει ο δάσκαλος. Εκτιμήστε την κατάσταση προσεκτικά κι αν το παιδί αντικειμενικά δεν έχει αδικηθεί βοηθήστε το να δεχτεί ότι η αποτυχία του οφείλεται στο ίδιο, δηλαδή ότι πήγε αδιάβαστο, ήταν απρόσεκτο κλπ. κι όχι να επαναπαυτεί ότι οφείλεται σε άλλους παράγοντες, ανεξέλεγκτους από το ίδιο, εγκαταλείποντας πιθανά κάθε προσπάθεια βελτίωσης.
-   Επιδιώκετε να ενημερώνεστε τακτικά από το δάσκαλό του για τον τρόπο δουλειάς και το σύστημα που εφαρμόζεται στο σχολείο. Θα είναι χρήσιμο να ακολουθείτε τις οδηγίες που σας προτείνει για να μπορέσετε να βοηθήσετε ουσιαστικά το μικρό σας στο να έχει μια πολύ καλή επίδοση στα μαθήματα κυρίως χωρίς γνωστικά κενά.
Τι δεν πρέπει να κάνετε;
-   Αποφύγετε να προβάλλετε πιθανά δικές σας απωθημένες φιλοδοξίες, άγχη, ανασφάλειες πάνω στο παιδί σας.
-   Να θυμάστε ότι η έντονη πίεση προς το παιδί για καλύτερη επίδοση από έναν αγχωμένο κι εκνευρισμένο γονιό μπορεί τελικά να φέρει ακριβώς τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
-   Μη συγκρίνετε την επίδοση του δικού σας παιδιού με κάποιου φίλου του ή συμμαθητή του. Τα παιδιά στη σχολική ηλικία βρίσκονται σε συνεχή εξέλιξη με άλλα περισσότερο ώριμα ψυχολογικά κι άλλα λιγότερο στο να ανταποκριθούν σε αυτά που τους ζητάει το σχολείο. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι ένα παιδί που μένει λίγο πίσω δεν είναι ικανό να προχωρήσει ή να αναπληρώσει τα κενά του. Η ήρεμη αντιμετώπιση από τους γονείς και το δάσκαλο χωρίς ακραίες αντιδράσεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανακτήσει ο μαθητής την αυτοπεποίθησή του και κυρίως να μην παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια να βελτιωθεί νιώθοντας ανάξιος.
Με την συνεργασία της Μαρίας Σκαπέρα (M.Ed. Ψυχοπαιδαγωγός, εκπαιδευτικός σύμβουλος)
ΠΗΓΗ: imommy.gr
Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Tο νερό γνωρίζει γράμματα…

nero-thumb-large

Το νερό γνωρίζει γράμματα καλά. Γι’ αυτό, όποιο γράμμα και να σηκώσεις, θα το βρεις από κάτω! Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, στις 22 Μαρτίου, ανακατεύουμε τα γράμματα και μαθαίνουμε την αλφαβήτα του νερού…
 

Α όπως Αλμυρό νερό: Από όλο το νερό της Γης, το 97% είναι αλμυρό και μόνο το υπόλοιπο είναι γλυκό, δηλαδή διαθέσιμο για μας.

Η όπως λέμε Ημέρα Νερού Κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Νερού, για να μας θυμίζει την τεράστια σημασία του γλυκού νερού στη ζωή μας και την ανάγκη να το χρησιμοποιούμε λογικά. Το νερό είναι άνισα κατανεμημένο στον κόσμο και, επειδή είναι μια πηγή που μοιράζεται, δίνει την ευκαιρία για συνεργασία. Tο νερό μπορεί να γίνει εργαλείο ειρήνης. 

K όπως Kαθαρό πόσιμο νερό: Το πόσιμο νερό είναι ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους και τις άλλες μορφές ζωής. Γι’ αυτό, τα Ηνωμένα Έθνη το έχουν αναγνωρίσει ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Ωστόσο, πάνω από 1.000.000.000 άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό.

Ν όπως Νεαρόν ύδωρ: Το όνομα «νερό» προέρχεται από τη βυζαντινή φράση «νεαρόν ύδωρ», το οποίο σήμαινε «νερό που μόλις βγήκε από την πηγή».

Γ όπως Γλυκό νερό: Το περισσότερο γλυκό νερό της Γης βρίσκεται σε μορφή πάγου στους πόλους. Αμέσως μετά έρχονται τα επιφανειακά νερά (λίμνες, ποτάμια, έλη κ.λπ.). Tο λιγότερο γλυκό νερό περιέχεται στα σύννεφα, στην υγρασία της ατμόσφαιρας και στα σώματα των βιολογικών όντων, τους ανθρώπους, τα ζώα και τα φυτά.

Π όπως Παραγωγή: Δεν έχει σημασία αν μιλάμε για χημική βιομηχανία, για βιομηχανία τροφίμων, για την παραγωγή ατσαλιού ή τη βιομηχανία αυτοκινήτου – τίποτα από αυτά δεν είναι δυνατόν να γίνει χωρίς νερό. Για να φτιάξουμε έναν τόνο χαρτιού, χρειαζόμαστε 500 λίτρα νερού, για να κατασκευάσουμε ένα αυτοκίνητο 10.000 με 20.000 λίτρα και για
έναν τόνο ατσάλι 6 τόνους νερού.

Η όπως Η2Ο: Η2Ο είναι ο χημικός τρόπος για να πούμε «νερό». Το νερό είναι η χημική ένωση δύο ατόμων υδρογόνου και ενός ατόμου οξυγόνου.

Σ όπως Σπατάλη: Οι επισκέπτες μιας περιοχής συνηθίζουν να χρησιμοποιούν 3-7 φορές περισσότερο νερό από ό,τι οι κάτοικοι της ίδιας περιοχής.

Γ όπως Γκολφ: Ένα γήπεδο γκολφ απαιτεί 2,3 εκατομ-μύρια λίτρα νερού τη μέρα για να διατηρηθεί ζωηρή η πρασινάδα του. Αυτά θα μπορούσαν να ξεδιψάσουν 60.000 κατοίκους μιας τροπικής χώρας.

Ε όπως «Εικονικό νερό»: Ένας Βρετανός επιστήμονας, ο Τζον Άντονι Άλαν, δημιούργησε τον όρο «εικονικό νερό» για τις κρυμμένες ποσότητες νερού που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ενός προϊόντος. Για παράδειγμα, κάθε φλιτζάνι καφέ περιέχει 140 λίτρα «εικονικού νερού», δηλαδή όσα ξοδεύονται για την καλλιέργεια, το πακετάρισμα και την αποστολή με πλοίο των κόκκων καφέ.

Ξ όπως Ξηρόφυτο Ξηρόφυτο είναι το φυτό που μπορεί να ζήσει με λιγοστό νερό ή μόνο με υγρασία. Συνήθως ζει σε περιβάλλον όπου η εξάτμιση των νερών είναι μεγαλύτερη από τη βροχή που πέφτει.

Z όπως Ζζζζζ…: Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος πριν πάει Ζζζζζ… για ύπνο; Να βουρτσίσει τα δόντια του. Την ώρα που βουρτσίζουμε τα δόντια μας, αν κλείνουμε τη βρύση αντί να την αφήνουμε να τρέχει, εξοικονομούμε 6 λίτρα νερό το λεπτό.

Π όπως Παγετώνας: Ο παγετώνας είναι μια τεράστια μάζα πάγου που σχηματίζεται από τη συμπίεση του χιονιού, η οποία κινείται αργά προς τα κάτω εξαιτίας του βάρους της.

Α όπως Αφαλάτωση: Είναι η απομάκρυνση του αλατιού από το αλμυρό νερό. Αυτή είναι η πιο συχνή μέθοδος για να αποκτήσουμε γλυκό νερό.

Υ όπως Υδρολογικός κύκλος: Το νερό αλλάζει μορφή (υγρή, στερεά, αέρια), αλλά δε χάνεται ποτέ, κινείται σε έναν ατελείωτο κύκλο που ονομάζεται υδρολογικός κύκλος ή κύκλος του νερού: το νερό εξατμίζεται από τους ωκεανούς, τα ποτάμια και τις λίμνες και πηγαίνει στην ατμόσφαιρα, όπου συμπυκνώνεται και σχηματίζει τα σύννεφα. Μετά πέφτει ξανά στη Γη με τη μορφή κατακρημνισμάτων όπου κυλάει μέχρι τους ωκεανούς, τις λίμνες και τα ποτάμια, για να ξαναρχίσει την κυκλική ζωή του.

Y όπως Υδροηλεκτρική ενέργεια: Η παραγωγή ηλεκτρισμού με γεννήτριες. Oι γεννήτριες κινούνται με νερό που πέφτει από ψηλά.

Ρ όπως Ρέμα: Τα ρέματα σχηματίζονται από τα επιφανειακά νερά της βροχής που τρέχουν προς τη θάλασσα. Όταν δεν μπαζώνονται (όπως συχνά συμβαίνει στις μεγαλουπόλεις), αποτελούν φυσικά αντιπλημμυρικά συστήματα. 

Ι όπως Ιδρώτας: Ο ιδρώτας είναι νερό. Βγαίνει από μικροσκοπικές οπές στο δέρμα μας, που ονομάζονται πόροι, και βοηθάει στο να δροσίζεται το σώμα μας.

Κ όπως Κατακρημνίσματα: Ονομάζουμε «κατακρήμνισμα» το νερό που φτάνει από την ατμόσφαιρα στο έδαφος με οποιαδήποτε μορφή: βροχή, χιόνι, χαλάζι, χιονόνερο και βροχοομίχλη (η υγρασία που πέφτει σαν βροχή).

Δ όπως Διαπνοή: Διαπνοή ονομάζουμε την εξάτμιση του νερού που έχουν μέσα τους τα φυτά από την επιφάνειά τους, όπως είναι τα φύλλα.

Θ όπως Θερμή πηγή: Οι θερμές πηγές μεταφέρουν από το εσωτερικό της Γης στην επιφάνεια ζεστό νερό ή ατμό και έχουν θεραπευτική δράση. Η θερμότερη πηγή στον κόσμο (92,5° C) βρίσκεται στη Λέσβο. 

Φ όπως Φυσικό νερό: Tο φυσικό μεταλλικό νερό προέρχεται από κάποιο υπόγειο στρώμα νερού και είναι υγιές γιατί διατηρείται μακριά από τα βακτήρια.

Δ όπως Δηλητηρίαση από νερό: Πίνοντας υπερβολικό νερό πολύ γρήγορα, μπορεί να μας προκαλέσει πόνους, ναυτία, πρήξιμο ή και κώμα. Αυτό συμβαίνει επειδή το νερό διαλύει το νάτριο στο αίμα μας, προκαλώντας πρόβλημα στα κύτταρα του εγκεφάλου μας. Η ιδανική ποσότητα νερού την ημέρα είναι 6-8 ποτήρια.

Μ όπως Μνήμη του νερού: Λέγεται ότι το καθαρό νερό διαθέτει μνήμη, ότι μπορεί να θυμηθεί τι περιείχε προηγουμένως, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί. 

Δ όπως Διήθηση: Είναι όταν το νερό περνάει μέσα από τα ανοίγματα των βράχων ή του εδάφους και σχηματίζει υπόγεια νερά.

Ω όπως Ώσμωση: Ώσμωση είναι η κίνηση των μορίων του νερού μέσα από μια λεπτή μεμβράνη, με σκοπό να αραιώσει ένα διάλυμα. Ώσμωση συμβαίνει και στο σώμα μας, ανάμεσα στις μεμβράνες των κυττάρων.

Χ όπως Χωρίς νερό: Ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει ένα μήνα χωρίς τροφή, αλλά χωρίς νερό ούτε μία εβδομάδα. Χωρίς νερό δεν αποβάλλουμε από τον οργανισμό μας τις άχρηστες ουσίες και τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες. Χωρίς νερό δυσκολεύεται η χώνεψη και παρουσιάζεται η αντιπαθητική δυσκοιλιότητα. Το νερό μεταφέρει τις θρεπτικές ουσίες από τις τροφές σε όλο το σώμα. Χωρίς αυτό δε γίνεται σωστά η κυκλοφορία του αίματος.

Υ όπως  Ύδωρ: Από την αρχαία ονομασία «ύδωρ» έχουν προκύψει πολλές λέξεις: υδρατμός, υδραυλικός, υδρογόνο, υδατοσφαίριση, αφυδάτωση, υδρόλυση, υδατογραφία

Εσύ μπορείς να βρεις κάποια άλλη;

ΠΗΓΗ:  kathimerini.gr/Ερευνητές

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Υπάρχει ρατσισμός στα σχολεία;

Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού

9117b01d-53ce-42bc-93cb-cf22730043aa

Με αφορμή την 21η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων, την Πέμπτη 19 και την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015 διεξάγονται στα σχολεία της χώρας εκπαιδευτικές δράσεις και συζητήσεις κατά των διακρίσεων. Ο Συνήγορος δημοσιοποίησε μια μικρή διαδικτυακή έρευνα για μαθητές/μαθήτριες, σχετικά με τον ρατσισμό στα σχολεία, που μπορεί να αποτελέσει και αφορμή για συζήτηση στις τάξεις.

Λίγα λόγια για την έρευνα του Συνηγόρου του Παιδιού http://www.0-18.gr/
 
10 απλές ερωτήσεις ρωτάει ο Συνήγορος μαθητές και μαθήτριες, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού (21 Μάρτη). Απαντήστε στις ερωτήσεις, διαλέγοντας μία μόνο απάντηση όταν υπάρχουν κύκλοι, και όσες απαντήσεις θέλετε όταν υπάρχουν τετραγωνάκια. Απαντώντας, μας βοηθάτε να καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει στα σχολεία της χώρας μας, σχετικά με το ζήτημα του ρατσισμού. Παράλληλα παίρνετε και εσείς αφορμή για συζητήσεις στην τάξη σας!
Σας ευχαριστούμε!

Απαντήστε εδώ! τις 10 ερωτήσεις-έρευνα

ΠΗΓΗ: http://www.0-18.gr/

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο