Εργαστήρι σύγχρονης τεχνολογίας για νέους

rompot-thumb-mediumΈνα στέκι μαθητείας, το οποίο «φιλοξενείται» στο Ίδρυμα Ευγενίδου και φιλοδοξεί να εμφυσήσει στα νέα παιδιά την έννοια της δημιουργικότητας και της ομαδικής εργασίας πάνω σε θέματα σύγχρονης τεχνολογίας

Αφιερωμένο στη σύγχρονη τεχνολογία, το Utech Lab είναι ένα εργαστήριο δημιουργικής απασχόλησης για το μαθητόκοσμο και γενικότερα τη νεολαία, όπου δίδεται το ερέθισμα να αποκτήσουν δεξιότητες στα νέα ψηφιακά εργαλεία.

Το νέο εργαστήριο τεχνολογίας, που εδρεύει στο Ιδρυμα Ευγενίδου, είναι εξοπλισμένο με υπολογιστές τελευταίας γενιάς, iPad, 3D εκτυπωτές, στούντιο ήχου-εικόνας, greenscreen, φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες, διάφορα είδη λογισμικού κ.ά. Εννέα εργαστήρια προσφέρουν στους νεαρούς επισκέπτες τη δυνατότητα «να δημιουργούν τις δικές τους τρισδιάστατες εκτυπώσεις, να ηχογραφούν τις μουσικές συνθέσεις τους, να στήνουν τις ραδιοφωνικές εκπομπές που οι ίδιοι παράγουν, να «φτιάχνουν» κόμικς και animation, να κατασκευάζουν ρομπότ και να πειραματίζονται με τις νέες τεχνολογίες».

Τα εργαστηριακά μαθήματα προσφέρονται δωρεάν από εξειδικευμένο προσωπικό τις απογευματινές ώρες. (Για συμμετοχή, στο τηλ.: 210-9469694).

Τα 9 εργαστήρια περιγράφονται ως εξής:

* «Εισαγωγικό εργαστήριο Web radio». Εδώ γίνεται μία εισαγωγή στην κουλτούρα του διαδικτυακού ραδιοφώνου, στα νέα μέσα που επιτρέπουν την ενασχόληση με το ραδιόφωνο και στα βασικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη δημιουργία μιας εκπομπής. Ετσι περνάμε από τη θεωρία στην πράξη, πραγματοποιώντας την πρώτη μας ηχογράφηση.

* «Δημιουργία μουσικής iPad». Οι συμμετέχουσες(-οντες) μαθαίνουν τα εργαλεία του δημοφιλούς προγράμματος Garage Band για iPad, καθοδηγούνται σε βασικές έννοιες και, τέλος, δοκιμάζουν τις δικές τους ιδέες.

* «Επιλέγοντας μουσική» για βίντεο. Μέσα από τα μαθήματα στο εργαστήριο αυτό το νεανικό κοινό μπορεί να ανακαλύψει τους τρόπους με τους οποίους θα «ντύσει» μουσικά το βίντεο, αφού θα έχει πάρει μια καλή «γεύση» από τον κόσμο του ήχου αλλά και της εικόνας.

* «Δημιουργία website με το wordpress». Οσοι(-ες) παίρνουν μέρος εισάγονται στο χώρο της δημιουργίας και διαχείρισης website. Γνωρίζουν το περιβάλλον wordpress υλοποιώντας ένα website με κείμενα, εικόνες, βίντεο (που παρέχονται έτοιμα προς χρήση). Οσοι το επιθυμούν, μπορούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους website, υπό την καθοδήγηση του εισηγητή, στον οποίο θα εκφράσουν και τις τυχόν απορίες τους.

* «Δημιουργία κόμικς». Θα μάθετε από πού προήλθε το είδος αυτό, για ποιο λόγο δημιουργήθηκε και πώς το πέρασμα των χρόνων συνέβαλε στην ωρίμανσή του. Επίσης θα γνωρίσετε τους τρόπους και τη διαδικασία με την οποία μπορεί εύκολα κάποιος να δημιουργήσει ένα κόμικς.

* «Animation». Εισάγεστε στα τεχνικά χαρακτηριστικά του κινούμενου σχεδίου και μαθαίνετε τις βασικές τεχνικές του. Στη συνέχεια γνωρίζετε αναλυτικότερα μία από τις τεχνικές, το pixilation, και καλείστε να δημιουργήσετε τη δική σας ταινία animation.

* «Τρισδιάστατη εκτύπωση». Οι συμμετέχουσες(-οντες) μαθαίνουν την έννοια του 3D printer, σε ποιους τομείς εφαρμόζεται και πώς μπορούν να εμπνευστούν από αυτή την καινοτόμα τεχνολογία.

* «Φωτογραφίζοντας». Στο εργαστήριο αυτό μπορείτε να μάθετε τα μυστικά της φωτογραφικής σύνθεσης που θα χρησιμοποιήσετε «τραβώντας» πορτρέτα.

* «Ρομποτική – Επιστροφή στη Σελήνη». Αποτελείται από τρία μέρη: α) Ο κύκλος του μηχανικού -Engineering Design Process (EDP). β) Παρακολούθηση της παράστασης στο Πλανητάριο «Επιστροφή στη Σελήνη για πάντα». γ) Πλοήγηση-αποφυγή εμποδίων.

Κάθε Τρίτη και Τετάρτη το Utech Lab λειτουργεί τις πρωινές ώρες για επισκέψεις Γυμνασίων και Λυκείων, παρέχοντας τις εξής δυνατότητες:

* Εκμάθηση και χρήση εργαλείων για ερευνητικές εργασίες (projects). Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να επισκέπτονται το εργαστήριο με τη σχολική τους ομάδα και να χρησιμοποιούν τους χώρους και τον εξοπλισμό τους για τις ανάγκες των σχολικών μαθημάτων τους.

* Περιήγηση στο εργαστήριο. Ολοήμερη επίσκεψη τάξης σχολείου με τη συμμετοχή των μαθητριών(-τών) σε πολλαπλές δραστηριότητες στο χώρο του Utech Lab.

Σημειώνεται ότι για τα πάντα που αφορούν το Utech Lab υπάρχει προσβασιμότητα για άτομα με ειδικά προβλήματα, καθώς επίσης και προσαρμοσμένοι χώροι υγιεινής για ΑμεΑ. Παρέχεται δε η δυνατότητα διερμηνείας στην ελληνική νοηματική γλώσσα κατόπιν έγκαιρης συνεννόησης με γραπτό μήνυμα, στο τηλ. 6936177143, ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση utechlab@eef.edu.gr. Ευπρόσδεκτοι στο χώρο είναι και οι χειριστές(-στριες) σκύλων οδηγών τυφλών με τα οικόσιτα.

Το Ίδρυμα Ευγενίδου τονίζει ότι «μέσα από το Utech Lab επιδιώκεται η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης των νέων, η ενθάρρυνση της ομαδικής εργασίας, η ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους και της δημιουργικότητάς τους».

ΠΗΓΗ: enet.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί … Διαδίκτυο!

rpsΌλοι γνωρίζουμε το παιχνίδι «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί», ευχάριστο για μικρά και μεγάλα παιδιά! Ναι αυτό με τους πολύ απλούς κανόνες: η πέτρα νικάει το ψαλίδι – το ψαλίδι το χαρτί και το χαρτί νικάει την πέτρα.

Υπάρχει και η γνωστή παραλλαγή όπου μπορούμε να προσθέσουμε το μολύβι, το οποίο νικάει το χαρτί και την πέτρα και χάνει από το ψαλίδι. Εμείς βάζουμε αντί για το μολύβι το γνωστό σε όλους πια Διαδίκτυο, εξίσου για όλα τα παιδιά, παρότι αρχικά σχεδιάστηκε με γνώμονα μόνο τους ενήλικες. Εφόσον το χρησιμοποιούν πλέον και τα παιδιά, είναι καλό να διατηρούμε και εκεί τους κανόνες απλούς! Πάμε να δούμε τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε από κοινού.

Το Διαδίκτυο είναι σύντροφος των παιδιών, συχνά περισσότερο από την οικογένεια, το σχολείο και τους φίλους. Όταν οι άπειροι και αφελείς πλοηγοί του διαδικτύου, μεταξύ των οποίων μπορούν να συμπεριληφθούν και οι ανήλικοι, πλοηγούνται έχοντας ελάχιστη γνώση του τι κάνουν, χωρίς προστασία και έλεγχο, έρχονται αντιμέτωποι με διάφορους κινδύνους, όπως για παράδειγμα η παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής, η εμπορική και καταχρηστική χρήση των προφίλ τους, κίνδυνοι για την υγεία, φαινόμενα εξάρτησης, στρεβλή σχέση με την πραγματικότητα και την ίδια τους την ταυτότητα.

Η πέτρα:

Η διαδικτυακή προσφορά επιβλαβούς περιεχομένου, με έντονες αποχρώσεις βίας, διακρίσεων, σεξισμού, ρατσισμού, με χαρακτηριστικά ακατάλληλα για ανηλίκους, μπορεί να μειώσει την ικανότητα του απροετοίμαστου χρήστη να αντιληφθεί την  προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να διευκολύνει τη διάδοση μεταξύ των ανηλίκων της χρήσης του διαδικτύου για σκοπούς που προσβάλλουν περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά την αξιοπρέπεια του ίδιου του ατόμου (sexting) ή εκείνη των άλλων (κυβερνοεκφοβισμός).

Το ψαλίδι:

Συχνά οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν δυσχέρειες και δυσκολεύονται να συνοδεύσουν τους νέους σε μια θετική ανακάλυψη του ψηφιακού κόσμου και παραμένουν στο περιθώριο της «ψηφιακής τους ζωής», γεγονός που κάποιες φορές μπορεί να αποτελεί αιτία ή συνέπεια δυσαρέσκειας στην πραγματική ζωή. 

Το χαρτί:

Το σχολείο προσαρμόζεται σταδιακά στον ψηφιακό κόσμο, μέσα από τη χρήση φυσικού εξοπλισμού, προγραμμάτων και μεθόδων εργασίας που έχουν τεθεί σε λειτουργία σε 23 χώρες της Ένωσης, με ρυθμούς και μέσα που σε γενικές γραμμές δεν επαρκούν για να συμβαδίσει με τις αλλαγές που έχει επιφέρει η τεχνολογία στη ζωή των παιδιών. Το σχολείο καλείται να εκπαιδεύσει τους ανηλίκους στην πρακτική και κριτική χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών και του Διαδικτύου, μέσα από τη δημιουργία συνάφειας τόσο με τους ενηλίκους όσο και με τους συνομηλίκους τους, υπερασπιζόμενο την πολιτιστική πολυμορφία που είναι συνδεδεμένη με το άνοιγμα προς τον κόσμο.

 Η κοινωνία μοιράζεται από κοινού με το σχολείο αυτήν την ευθύνη, έχοντας επίγνωση των κοινωνικών και οικονομικών πλεονεκτημάτων που έχει μια κριτική, ενεργή και ασφαλής χρήση των ψηφιακών μέσων εκ μέρους των ανηλίκων, σε αντίθεση με μια χρήση που προκαλεί εξάρτηση, κομφορμιστική και αγχογόνο στάση παθητικότητας και επιθετικότητας.

 Το Διαδίκτυο (online και offline) :

Τα παιδιά, οι οικογένειες, το σχολείο, οι εκπαιδευτικοί καθώς και η κοινωνία ευαισθητοποιούνται όλο και περισσότερο όσον αφορά τα πρότυπα ποιότητας που πρέπει να πληροί ένα περιεχόμενο που απευθύνεται σε ανηλίκους, ανεξαρτήτως από τη μορφή διανομής του, αναλογική ή ψηφιακή, online ή offline και από το μέσο που χρησιμοποιείται για αυτήν (τηλεόραση, υπολογιστής, τηλέφωνο, ταμπλέτα).

Επιτέλους πρέπει να υπάρξει διάκριση μεταξύ αφενός του παράνομου περιεχομένου, όπως οι σεξουαλικές προτάσεις (αναγνωρίζεται ως έγκλημα στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των παιδιών από την εκμετάλλευση και τη σεξουαλική κακοποίηση, αλλά δεν έχει ακόμα εγκριθεί ούτε έχει επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη), η παιδική πορνογραφία, η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, τα online τυχερά παιχνίδια, οι εμπορικές απάτες, και αφετέρου των συμπεριφορών που ενδεχομένως να έχουν σοβαρές συνέπειες, όπως ο κυβερνο-εκφοβισμός και το sexting καθώς και όσες είναι ακατάλληλες για τη συγκεκριμένη ηλικία όπως οι ακατάλληλες διαφημίσεις, η βία, το σεξ και όσες προκαλούν φόβο και άγχος. 

Επιτακτική κρίνεται η ανάγκη μιας εκπαιδευτικής συμμαχίας ανάμεσα στην οικογένεια, το σχολείο, την κοινωνίατων πολιτών και τους ενδιαφερόμενους φορείς, ώστε να διασφαλιστεί μια δυναμική ισορροπία μεταξύ του ψηφιακού κόσμου και των ανηλίκων· Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο σας καλεί και φέτος, μέσω του ενημερωτικού κόμβου «Ασφάλεια στο Διαδίκτυο» στο πλαίσιο του στόχου για ένα καλύτερο Διαδίκτυο, να συνεχίστε να υποστηρίζετε τη διεθνή εκστρατεία κατά της χρήσης του Facebook από παιδιά κάτω των 13 ετών:  https://secure.avaaz.org/en/petition/Alliance_for_childrens_online_rights/

ΠΗΓΗ: internet-safety.sch.gr

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης γιορτάζει τα 20 χρόνια του

831818825F0F69D8BB5C725CDCE3C8B9Έργα ζωγραφικής-κατασκευές παιδιών σε έκθεση αφιερωμένη στα δικαιώματά τους

Γιορτάζοντας 20 χρόνια ζωής, το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης ξεκινάει φέτος τη λειτουργία του με μια καινούρια συναρπαστική έκθεση με θέμα «Το δικαίωμα να είσαι παιδί». Η έκθεση είναι αφιερωμένη στα δικαιώματα των παιδιών, όπως καταγράφονται στη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού που έχει υιοθετηθεί από τον ΟΗΕ.

Ογδόντα τέσσερα ζωγραφικά και τρισδιάστατα παιδικά έργα έχουν επιλεγεί για να αναπτύξουν τους τέσσερις βασικούς άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται η έκθεση, ακολουθώντας τις βασικές κατηγορίες της Σύμβασης: Επιβίωση, Ανάπτυξη, Προστασία και Συμμετοχή.

Πρόκειται για έργα από βραβευμένες συμμετοχές σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Παιδικής Ζωγραφικής που έχει προκηρύξει το Μουσείο, από τα εικαστικά εργαστήριά του αλλά και από σημαντικές δωρεές που ανήκουν στις συλλογές του.

Ανάμεσα σε αυτά είναι έργα παιδιών που νοσηλεύτηκαν στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο την περίοδο 1945-1948 (δωρεά Λιλής Αλιβιζάτου), έργα παιδιών της φυλής των Καλάς (από τη συνεργασία του Μουσείου με τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Έλληνες εθελοντές φίλοι των Καλάς»), τη UNICEF αλλά και αναπαραγωγές έργων από τη συλλογή του Διεθνούς Μουσείου Παιδικής Τέχνης στο Όσλο της Νορβηγίας.

Εκπαιδευτικά προγράμματα

Όπως πάντα, στο πλαίσιο της έκθεσης το εκπαιδευτικό τμήμα του Μουσείου σχεδιάζει και πραγματοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδες παιδιών νηπιαγωγείου και μαθητών όλων των τάξεων του δημοτικού, από την 1η Οκτωβρίου 2014, κάθε Τρίτη έως Παρασκευή, για όλη τη σχολική χρονιά.

Από τις 5 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή, στα ελεύθερα εβδομαδιαία ή μηνιαία προγράμματα και στα εικαστικά εργαστήρια 8μηνης διάρκειας, παιδιά 5-10 χρονών πειραματίζονται με ποικίλα υλικά ζωγραφικής, γνωρίζουν διαφορετικές τεχνικές, απογειώνουν τη φαντασία τους, φιλοτεχνούν ατομικά και ομαδικά έργα. Μαθαίνουν, δηλαδή, τον κόσμο με τον πιο όμορφο και δημιουργικό τρόπο: μέσα από την τέχνη.

Οι Παρασκευές είναι αφιερωμένες στους πολύ μικρούς καλλιτέχνες 2,5-4,5 χρονών που… μεγαλουργούν μαζί με τους γονείς τους δημιουργώντας «οικογενειακά» έργα σε κύκλους πέντε εργαστηρίων, με διαφορετικό θέμα κάθε φορά, ενώ τα Σάββατα συνεχίζονται τα εργαστήρια για τα παιδιά που έχουν ολοκληρώσει προηγούμενους ετήσιους «εικαστικούς» κύκλους.

«Ένα μουσείο γίνεται 20 χρόνων»

Το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης συμμετέχει στον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ένα έργο γίνεται 20 χρονών», που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου.

Στο επίκεντρο του προγράμματος βρίσκεται το έργο «Εγώ το παιδί ο κόσμος μου κι ο κόσμος όλος» που βραβεύτηκε στο διαγωνισμό «Μητέρα και παιδί» και βρίσκεται στη συλλογή του Μουσείου από το 1994.

Με αφορμή αυτό το έργο τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να δουν την πορεία του μέσα στο χρόνο: ποιος το έφτιαξε, πόσο χρονών ήταν, πόσο χρονών είναι τώρα, σε ποιες εκθέσεις έχει παρουσιαστεί, πόσοι άνθρωποι φαντάζεστε ότι το έχουν δει; Η δραστηριότητα θα ολοκληρωθεί ζωγραφίζοντας με αφορμή το έργο αυτό.

  • Ηλικίες & ώρα: Παιδιά 5-7 ετών: 10:00-11:00 και παιδιά 8-11 ετών: 11:15-12:15 
  • Κράτηση θέσης στη Γραμματεία του Μουσείου Τρίτη & Τετάρτη, Παρασκευή & Σάββατο 10:00-14:00 Τηλ. 210 3312621 και 210 3312750.

Πληροφορίες: Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης (Κόδρου 9, Πλάκα, προέκταση οδού Βουλής. Τηλ. 210 3312621 και 210 3312750).

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Ψυχαγωγία | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Οι μαθητές μας… τόσο ίδιοι, αλλά και τόσο διαφορετικοί…μέσα στην ίδια ομάδα

graphic14Τα σχολικά προγράμματα, έχουν γίνει κατά τέτοιο τρόπο, ώστε σε μια δεδομένη ηλικία, τα παιδιά οφείλουν να αποκτήσουν ένα συγκεκριμένο ποσό γνώσεων.Το βάρος της ύλης και της ποσότητάς της, κάποια στιγμή, θα πρέπει να μπει στη ζυγαριά μαζί με τον πραγματικό σκοπό της αγωγής.
Για να μπορέσουν τα παιδιά να ανταποκριθούν με τον ίδιο τρόπο στη μεγάλη ποσότητα ύλης, θα έπρεπε όλα να έχουν τις ίδιες δυνατότητες μνήμης, φαντασίας, κατανόησης.Θα έπρεπε όλα να είναι πάντοτε και σε κάθε στιγμή της σχολικής χρονιάς σε κατάσταση, ώστε να αντιλαμβάνονται, να επεξεργάζονται και να αφομοιώνουν με τον ίδιο τρόπο. Από τη ψυχολογία γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατόν να εργάζονται όλα τα παιδιά με ταχύτητα και τρόπο μονότονο, όπως μια μηχανή.
Το κάθε παιδί έχει πάρει από τη φύση τις ικανότητες, τις κλίσεις, τις προδιαθέσεις του, δηλαδή ένα ορισμένο δυναμικό. Αυτό το δυναμικό, ο δάσκαλος θα το πάρει και με προσπάθεια πότε συνειδητή, πότε ασυναίσθητη, θα το εξελίξει, θα το μορφοποιήσει και τελικά θα το θέσει στην υπηρεσία του ατόμου, που αποτελεί και το φυσικό του φορέα.
Υπάρχουν παιδιά, που στα χρόνια της πρώτης ανάπτυξης, παρουσίασαν υστέρηση, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν αργή πορεία στην κατάκτηση της γνώσης, κυρίως αργούν να διαβάσουν, να γράψουν. Τα παιδιά αυτά κάνουν ότι μπορούν, μα το υπόστρωμά τους είναι ανεπαρκές. Μέσα από την ομαδική εργασία, θα μπορέσουν και αυτά να προσφέρουν, χωρίς δισταγμό και χωρίς απογοητεύσεις, γιατί έχουν την απόλυτη ανάγκη να υποστηριχθούν, για να μπορέσουν να προχωρήσουν. Και η υποστήριξη που επιζητούν θα προέλθει από τους ίδιους τους συμμαθητές τους.
Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται τα χαρισματικά ή ταλαντούχα παιδιά. Είναι το 5% του γενικού παιδικού πληθυσμού που διαθέτει εξαιρετικά υψηλές ικανότητες σε έναν ή περισσότερους γνωστικούς τομείς, που παρουσιάζει επίκτητες διανοητικές ικανότητες και ειδικές δεξιότητες. Παιδιά που όσο παράξενο και αν φαίνεται, έχουν χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο ή ακόμη κατά τη διάρκεια της εφηβείας εγκαταλείπουν τις σπουδές τους. Ανεπαρκής ή λανθασμένη παιδαγωγική προσέγγιση δημιουργεί αρνητικό υπόβαθρο στον ψυχικό κόσμο αυτών των παιδιών, επειδή καταπιέζεται η ανάπτυξη των υψηλών νοητικών τους ικανοτήτων.
Υπάρχουν άλλα παιδιά που είναι επιμελή, ευσυνείδητα, που δεν μπορούν όμως να προσαρμοσθούν στους ρυθμούς της τάξης ή της ομάδας τους. Δυσκολεύονται εκεί που οι άλλοι, που δεν είναι ανώτεροί τους, μα που είναι απλώς διαφορετικοί, τελειώνουν εύκολα το έργο τους. Στα «αισθητηριακά παιδιά», οι αισθήσεις τους μοιάζουν με κεραίες, που τους συνδέουν με τον κόσμο και που τους φέρνουν άφθονες εικόνες, στις οποίες δεν μπορούν πάντοτε να δώσουν μια μορφή και δεν μπορούν να τις εκφράσουν.
Τα παιδιά αυτά δεν είναι φυγόπονα, ούτε αφηρημένα, ούτε απρόσεκτα. Ωστόσο τις περισσότερες φορές «σέρνονται» στην ουρά της τάξης. Έχουν ανάγκη, περισσότερο από άλλα παιδιά, από μια ατμόσφαιρα χαρούμενη και γεμάτη κατανόηση,  που προσφέρει η μάθηση μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, το παιχνίδι. Αντίθετα δε μπορούν να λειτουργήσουν σε ατμόσφαιρα αδιαφορίας και αυστηρότητας. Επίσης, έχουν ανάγκη από μια αφομοιώσιμη διδασκαλία, όπου θα χρησιμοποιηθούν τα εξαίρετα όργανα που διαθέτουν, οι αισθήσεις τους, χωρίς να νιώθουν πώς βαραίνει επάνω τους ο καταναγκασμός της ώρας.
Άλλα παιδιά κατηγορούνται ότι είναι τεμπέλικα. Είτε να ντυθούν πρόκειται, είτε να διαβάσουν τα μαθήματά τους, δεν τελειώνουν ποτέ. Μερικά από τα παιδιά αυτά δεν είναι σίγουρα για τον εαυτό τους, βασανίζονται από ένα αίσθημα κατωτερότητας. Από έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό τους, γεμίζουν το χρόνο με μικρολεπτομέρειες, που  τους φαίνονται απαραίτητες. Άλλα παιδιά αργούν να τελειώσουν, γιατί φοβούνται τη συμμετοχή τους σε καινούριες δραστηριότητες. Και άλλα απ’ αυτά, επαναπαύονται ότι κάποιος άλλος θα φέρει σε πέρας την εργασία.  Η ενθάρρυνση να αναλάβουν πρωτοβουλίες μέσα στην ομάδα και να μπορέσουν να τελειώσουν στην αρχή απλές εργασίες και στη συνέχεια πιο σύνθετες, είναι ο μόνος τρόπος  να  ξεφύγουν, χωρίς  να το καταλάβουν, από τη δυσκολία,  αποκτώντας  βαθμιαία εγρήγορση και αφύπνιση του ενδιαφέροντός τους για  πραγματική μάθηση.
Μια άλλη κατηγορία είναι τα παιδιά που οι γονείς τους είναι υπέρμετρα φιλόδοξοι και αυτά με τη σειρά τους με διάφορες προσπάθειες, τις περισσότερες φορές επιτυχείς, αγωνίζονται να ικανοποιήσουν τις αυξημένες απαιτήσεις που έχουν γι’ αυτά οι γονείς τους. Στα παιδιά αυτά κάθε επιτυχία των συμμαθητών τους, διεγείρει στη ψυχή τους φόβο και φθόνο. Μικρή δε τυχαία αποτυχία, τα οδηγεί σε απογοήτευση  και σε εκδηλώσεις αντικοινωνικές. Και οι μέχρι τότε έπαινοι από τους γονείς μετατρέπονται σε επίπληξη και προσβολή και από εκείνη τη στιγμή υπάρχει η πιθανότητα η κατάσταση προόδου των παιδιών να μεταβληθεί απότομα.
Σύγκλιση μεταξύ του ατομικού και κοινωνικού «εγώ», δε θα υπάρξει παρά μόνο σε μια τάξη,όπου επικρατεί το ομαδικό πνεύμα και που επιτυγχάνεται το «εγώ» να γίνει «εμείς», με σκοπό την πραγμάτωση στόχων που έθεσε η ομάδα.
Παιδιά επίσης, που θέλουν να μεγαλώσουν την ταυτότητα τους, απαντώντας σε κάθε ερώτηση που θέτει ο δάσκαλος, απλά για να απαντήσουν και με αυτό τον τρόπο να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, συναντά συχνά  κάποιος μέσα σε μια τάξη. Η απάντηση που δίνουν, τις περισσότερες φορές είναι άστοχη. Όταν θα δουλέψουν σε ομάδα, η οποία εκ των πραγμάτων δεν επιτρέπει αύξηση ταυτότητας κανενός μέλους της και αντιθέτως περιορίζει αυτές τις εξάρσεις, λόγω της συνεργασίας που επιβάλλει και της κοινής συνεισφοράς, θα βοηθηθούν ώστε να τοποθετήσουν τον εαυτό τους  στα σωστά πλαίσια.
Τέλος, μέσα σε κάθε τάξη υπάρχουν και παιδιά που προέρχονται από οικογένειες που τα υπερπροστατεύουν. Τα παιδιά αυτά ενώ γνωρίζουν, απομονώνονται, είναι δειλά και δε συμμετέχουν  όσο πρέπει σε καμιά δραστηριότητα, γιατί βρίσκονται έξω από την προστατευτική ασπίδα των γονέων τους και αισθάνονται  ευάλωτα. Αυτή η λανθασμένη εντύπωση θα μπορέσει να καταπολεμηθεί, μέσα από τις αρχές που διέπουν τη συνεργατική μάθηση και θα μπορέσουν οι μαθητές να αποκτήσουν την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση και θα πετύχουν έτσι να απομακρυνθούν από τον κλοιό του γονικού εγκλωβισμού.
Όλοι αυτοί είναι οι μαθητές μας…τόσο ίδιοι, αφού είναι τα παιδιά μας, αλλά και τόσο διαφορετικοί… Όλοι μπορούν όμως να μάθουν όταν εργαστούν στο “εμείς”!!!

ΠΗΓΗ:pappanna.wordpress.com

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Νέο τηλεοπτικό σποτ για την ασφάλεια στο διαδίκτυο

Σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας η Μονάδα Εφηβικής Υγείας δημιούργησε αυτό το τηλεοπτικό σποτ που αφορά στην ασφάλεια των εφήβων στο διαδίκτυο.

ΠΗΓΗ: www.scoop.it

Κατηγορίες: Γενικά | Γράψτε σχόλιο

Εξηγώντας στο παιδί τις μαθησιακές δυσκολίες…

leeswerkjeΕίναι αρκετά σύνηθες παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες να θεωρούν πως στερούνται δυνατότητες και μυαλό σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους. Στην πραγματικότητα όμως αυτά τα παιδιά μπορεί να είναι ιδιαίτερα έξυπνα απλά οδηγούνται σε αυτό το εσφαλμένο συμπέρασμα διότι δεν έχουν άλλο τρόπο να εξηγήσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στο κομμάτι τις μάθησης. Αυτό που έχει διαπιστωθεί είναι ότι τα παιδιά που έχουν αυτήν την αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους, είτε έχουν πλήρη άγνοια για τη διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών, είτε δεν έχουν κατανοήσει τη φύση τους ακόμα και αν μπορούν να τις κατονομάσουν (πχ. έχω δυσλεξία).

Όταν οι γονείς και οι δάσκαλοι δεν γνωρίζουν τις μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού, βλέπουν ένα παιδί με ιδιαίτερα αναπτυγμένες ικανότητες που δεν προσπαθεί αρκετά. Αυτό βέβαια δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ενέργειας και προσπάθειας για να ολοκληρώσει δύσκολα πράγματα. Παρόλα αυτά, όταν δεν έχει την κατάλληλη υποστήριξη πολύ συχνά αποτυγχάνει χωρίς να μπορεί να εξηγήσει το γιατί.

Τα παιδιά που έχουν άγνοια για τις μαθησιακές τους δυσκολίες βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο να αναπτύξουν κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές. Επίσης, μπορεί να είναι ανυπάκουα απέναντι στους γονείς και τους δασκάλους, να μην ακολουθούν κανόνες, να κλαίνε εύκολα, να απομονώνονται, ή και να έχουν σωματικά συμπτώματα όπως πόνο στο στομάχι και πονοκέφαλο.

Γιατί δυσκολεύονται οι γονείς να μιλήσουν για τις μαθησιακές δυσκολίες; 

Τα συναισθήματα που βιώνουν οι γονείς όταν ακούν πως το παιδί τους έχει μαθησιακές δυσκολίες ποικίλουν. Μπορεί να νιώσουν σοκ, ενοχή, οργή, θλίψη, απελπισία ή να θεωρήσουν πως αν μιλήσουν στο παιδί θα νιώσει ακόμα πιο διαφορετικό από τα άλλα. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου οι γονείς νιώθουν αποδοχή, ελπίδα και στο τέλος ανακούφιση που γνωρίζουν το πρόβλημα και είναι πρόθυμοι να ενημερώσουν και να στηρίξουν το παιδί.

Όταν όμως οι γονείς αποφεύγουν να μιλήσουν για τις μαθησιακές δυσκολίες, προωθούν μια αίσθηση άρνησης που αποτρέπει το παιδί να αναζητήσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Επομένως είναι πολύ σημαντικό να αποδεχτούν αρχικά οι γονείς τις μαθησιακές δυσκολίες ως κάτι πραγματικό, και στη συνέχεια να βρουν έναν τρόπο να τις εξηγήσουν στο παιδί.

Το παράδειγμα του “μποτιλιαρίσματος…”

Για να κατανοήσουν τα παιδιά τι είναι οι μαθησιακές δυσκολίες, θα πρέπει οι γονείς να τις εξηγήσουν με έναν τρόπο απλό και παραστατικό. Το παρακάτω παράδειγμα του “μποτιλιαρίσματος” το βρίσκω ιδιαίτερα αποτελεσματικό και το δανείζομαι από την σχολική και κλινική παιδοψυχολόγο Dr. Ania Siwek. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιά δημοτικού ακόμα και σε μεγαλύτερα κάνοντας τις ανάλογες τροποποιήσεις.

Βήμα πρώτο: Ο τρόπος που μαθαίνουμε…

Εξηγούμε στο παιδί πως όλη η μάθηση συμβαίνει στον εγκέφαλο. Οτιδήποτε γνωρίζουμε και θα μάθουμε στο μέλλον αποθηκεύεται εκεί. Οι πληροφορίες φτάνουν στον εγκέφαλο ταξιδεύοντας μέσα από μονοπάτια νευρώνων και εξειδικευμένους μηχανισμούς. Από το να χρησιμοποιήσουν όμως οι γονείς τέτοιου τύπου ορολογία, μπορούν να δοκιμάσουν τα “αμάξια” και τους “περιφερειακούς δρόμους”.

Ο εγκέφαλος είναι φτιαγμένος από εκατομμύρια περιφερειακούς δρόμους και εκατομμύρια αμάξια  ταξιδεύουν σε αυτούς με μεγάλες ταχύτητες ασταμάτητα. Αυτά τα αμάξια μεταφέρουν πληροφορίες σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Υπάρχουν πολλές περιοχές στον εγκέφαλό σου και η κάθε μία αποθηκεύει διαφορετικές πληροφορίες. Αυτές οι περιοχές είναι τα γκαράζ. Υπάρχουν γκαράζ που έχουν μέσα λέξεις, αριθμούς, συναισθήματα και πολλά άλλα πράγματα. Όταν μαθαίνεις κάτι καινούριο, οι πληροφορίες ταξιδεύουν μέσα στα αμάξια πάνω στους περιφερειακούς δρόμους για να φτάσουν σε συγκεκριμένα γκαράζ. Με παρόμοιο τρόπο, όταν θες να θυμηθείς κάτι που έμαθες πριν καιρό, ένα αμάξι πηγαίνει στο συγκεκριμένο γκαράζ, παίρνει την πληροφορία και την οδηγεί στο μέρος που τη χρειάζεσαι.

Αυτά τα αμάξια ταξιδεύουν πάρα πολύ γρήγορα για να φτάσουν στον προορισμό τους γιατί δεν υπάρχουν εμπόδια όπως φανάρια ή πινακίδες του στοπ. Ένα αμάξι μπορεί να χρειαστεί λιγότερο από δευτερόλεπτο για να πάρει μια πληροφορία από το γκαράζ και να την πάει εκεί που πρέπει.

Βήμα δεύτερο: Τι σημαίνει να έχεις μαθησιακές δυσκολίες…

Όταν έχεις κάποια μαθησιακή δυσκολία, μερικοί περιφερειακοί δρόμοι στον εγκέφαλό σου πέφτουν σε μποτιλιάρισμα. Όχι όμως όλοι οι δρόμοι, μόνο αυτοί που επηρεάζονται από τις μαθησιακές δυσκολίες. Όταν ένα αμάξι κολλήσει σε μποτιλιάρισμα κανένας δεν ξέρει πόση ώρα θα κάνει για να φτάσει στον τελικό του προορισμό. Μερικές φορές μπορεί να ξεκολλήσει γρήγορα, και άλλες μπορεί να μοιάσει αιώνας.

Όταν έχει κάποιος μαθησιακές δυσκολίες και κολλήσει σε μποτιλιάρισμα στον περιφερειακό δρόμο της ανάγνωσης, της γραφής ή των μαθηματικών μπορεί να νιώσει μεγάλη ενόχληση. Σκέψου πότε ήταν η τελευταία φορά που ήσουν σε αμάξι και κόλλησες σε κίνηση. Είχε πλάκα; Ένιωσες θυμό, εκνευρισμό ή πλήξη; Στο τέλος πάντως φτάσατε εκεί που θέλατε απλά σας πήρε περισσότερη ώρα.

Το μποτιλιάρισμα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Για παράδειγμα, όταν προσπαθείς να διαβάσεις και δυσκολεύεσαι, υπάρχει μποτιλιάρισμα στον δρόμο που πάει στο γκαράζ της ανάγνωσης (εκεί που αποθηκεύονται οι λέξεις) και τα αμάξια κινούνται πολύ αργά. Παρομοίως, όταν κάνεις μαθηματικά μπορεί να μπερδεύεις τα σύμβολα και προσθέτεις αντί να κάνεις πολλαπλασιασμό ή μπορεί να βάζεις τους αριθμούς σε λάθος σειρά και να βγάζεις λάθος αποτέλεσμα.

Βήμα τρίτο: Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει πως οι δυνατότητές του είναι απεριόριστες…

Μπορεί οι μαθησιακές δυσκολίες να προκαλούν ενόχληση, τα καλά νέα είναι όμως ότι υπάρχουν πολλά κόλπα που μπορούν να σου μάθουν ειδικοί δάσκαλοι για να μαθαίνεις πιο εύκολα. Αυτά τα κόλπα είναι οι παράπλευροι δρόμοι. Όταν χρησιμοποιείς παράπλευρο δρόμο βοηθάς το αμάξι να πάει πιο γρήγορα εκεί που θες.

Αυτό που πρέπει να θυμάσαι όμως είναι πως οι παράπλευροι δρόμοι είναι απρόβλεπτοι. Μερικές φορές σε πηγαίνουν εκεί που θες πάρα πολύ γρήγορα και μερικές φορές κάνουν ώρα εξαιτίας των εμποδίων όπως φανάρια, πινακίδες του στοπ ή των παιδιών που κάνουν ποδήλατο στο δρόμο. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί σε έναν παράπλευρο δρόμο. Αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν χρησιμοποιήσεις έναν παράπλευρο δρόμο την ώρα που διαβάζεις, μπορεί και πάλι να κάνεις λάθη. Το σίγουρο όμως είναι πως ένας παράπλευρος δρόμος είναι πιο γρήγορος από το να μείνεις κολλημένος στο μποτιλιάρισμα. Και όταν τον χρησιμοποιήσεις ξανά και ξανά, θα δεις ότι πράγματα που στην αρχή έμοιαζαν δύσκολα όπως η ορθογραφία, γίνονται πιο εύκολα και θα κάνεις λιγότερα λάθη.

Επίσης να θυμάσαι πως ο παράπλευρος δρόμος σε κάνει να σκεφτείς δημιουργικά. Ίσως για αυτό πολλοί επιτυχημένοι καλλιτέχνες, τραγουδιστές, αθλητές, επιστήμονες έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Όλα τα κομμάτια που χρειάζεσαι για να είσαι έξυπνος είναι στον μυαλό σου. Τίποτα δεν λείπει και τίποτα δεν είναι χαλασμένο. Η διαφορά του δικού σου μυαλού με κάποιου που δεν έχει μαθησιακές δυσκολίες είναι ότι το δικό σου μυαλό πέφτει σε μποτιλιάρισμα σε συγκεκριμένους περιφερειακούς δρόμους. Που σημαίνει ότι τα δικά σου τα αμάξια χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να φτάσουν στα γκαράζ αλλά στο τέλος πάντα φτάνουν!

Αυτό ήταν μόνο ένα παράδειγμα για να εξηγήσουν οι γονείς τις μαθησιακές δυσκολίες. Είτε επιλέξουν να το κάνουν μόνοι τους είτε με τη βοήθεια κάποιου ειδικού ή δασκάλου, τα παιδιά χρειάζονται να γνωρίζουν την αλήθεια. Όταν το παιδί βλέπει πως οι μαθησιακές δυσκολίες είναι ένα θέμα που η οικογένεια το συζητάει ανοιχτά και με ειλικρίνεια, νιώθει υποστήριξη, απαλλάσσεται από άγχος και νιώθει πιο ικανό να προσπαθήσει να τις αντιμετωπίσει!

ΠΗΓΗ: Parentshelp.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , , | Γράψτε σχόλιο

Πώς δεν εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας…

223972_2370096987105_1250849793_nΠερπατώντας στο βουνό στις διακοπές μου  βρέθηκα μπροστά σε έναν άνθρωπο που παραλίγο να αφήσει  την τελευταία του πνοή στο μονοπάτι του Βίκου . Δεν ήταν μεγάλος σε ηλικία -καμιά 70αριά- αλλά ζεστάθηκε υπερβολικά από την απότομη ανάβαση καλοκαιριάτικα ,σταμάτησε ξέπνοος και έχασε τις αισθήσεις του. Κανείς από τους  συνοδοιπόρους του δεν ήξερε πώς να αντιδράσει - ευτυχώς από το σημείο πέρναγε ένας αθλητής που ήξερε από πρώτες βοήθειες και τον συνέφερε…   

Το περιστατικό είναι ενδεικτικό της άγνοιας μας για βασικά θέματα .Για σκεφτείτε κάθε Έλληνας  πάει 12 χρόνια  ενώ υπάρχουν και κάποιοι που φτάνουν τα 20 χρόνια στα θρανία! Κι όμως ύστερα από μια τόσο μακρά και σκληρή εκπαίδευση, ύστερα από χιλιάδες σελίδες ανάγνωσης ,εργασίες ή πειράματα σε εργαστήρια  είναι ζήτημα αν ο μέσος πολίτης μπορεί να σώσει τον συνάνθρωπό του ή τον εαυτό του από πνιγμό- 62 πνιγμούς θρηνούμε στην Ελλάδα από την 1η Ιουλίου !
 
Και βέβαια ο μέσος πολίτης αγνοεί πώς να αντιμετωπίσει βασικά ζητήματα που μπορεί να του στοιχίσουν ακόμη και τη ζωή του.Και δεν μιλάμε για την προφύλαξη από διαρροή… ραδιενέργειας  .Μιλάμε για πρώτες βοήθειες για τον εαυτό του ή έναν συνάνθρωπό του ,για το πως  να σβήσει μια φωτιά στο σπίτι του ή στην ύπαιθρο , πως να φροντίσει ένα έγκαυμα  , πως να αντιδράσει εάν τον τσιμπήσει μία σφήκα ή ένα φίδι , πως να  προφυλαχτεί από έναν σεισμό ή μια έντονη καταιγίδα , αλλά ακόμη και το πιο συνηθισμένο- πως να αλλάξει το λάστιχο του αυτοκινήτου του.
 
Στο σχολείο διδάσκουμε τα παιδιά μας μαθηματικά πανεπιστημιακού επιπέδου – που κανείς δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει στη ζωή του εκτός κι αν δεν γίνει αστρονόμος- τους πιέζουμε να μάθουν  κάποιες απίστευτες ανθυπολεπτομέρειες από την ιστορία του Βυζαντίου ή  την θρησκευτική αρετή των αγίων , το μήκος των ποταμών και ο ύψος των ορέων. Αλλά  αρνούμαστε να  τους μαθαίνουμε τα βασικά: να μπορούν να γράψουν μία επιστολή , να μπορούν να μιλήσουν μπροστά σε ένα πολυμελές ακροατήριο, να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε ατύχημα  , να μάθουν να ακούν τους συνεργάτες τους και αύριο τους συντρόφους τους .
 
Την ίδια στιγμή η τεχνολογία με δική μας ενθάρρυνση τα έχει καταπιεί όλα. Έτσι οι νέες γενιές- ιδιαίτερα αυτές που μεγαλώνουν στις πόλεις- μπορεί να  παίζουν στα δάχτυλα  τα κινητά τηλέφωνα και τις ταμπλέτες , μπορεί να σερφάρουν με χαρακτηριστική ευκολία στο ίντερνετ και να είναι πρωταθλητές στις δεξιότητες που χρειάζεται ένα ποντίκι ηλεκτρονικού υπολογιστή  αλλά  πολύ συχνά έχουν πλήρη άγνοια από βασικά ζητήματα της ζωής  που  δεν έχουν σχέση με τις ψηφιακές  οθόνες τους.
 
Οι περισσότεροι μαθητές  γνωρίζουν π.χ.   τα μοντέλα και τα τεχνικά χαρακτηριστικά των κινητών τηλεφώνων ,  , των αυτοκινήτων, των ακουστικών μουσικής και των MP3  αλλά δεν γνωρίζουν το κυκλάμινο, τον σπίνο, τον σαργό, το μουλάρι, το μελτέμι. Ξέρουν να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά όλα τα πυροβόλα όπλα  ή να προσπεράσουν με 300 χιλιόμετρα στη στροφή   αλλά δεν ξέρουν σχεδόν τίποτα από τον φυσικό κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν . Δεν ξέρουν να μαζέψουν χόρτα , να γουλιάσουν ένα χταπόδι -πόσο μάλλον να το πιάσουν, να καθαρίσουν ένα ψάρι ή να ανοίξουν έναν αχινό,  να φυτέψουν ένα λουλούδι ,να ανακουφιστούν από το τσίμπημα μιας μέδουσας, να διασχίσουν ένα ποτάμι…
Δυστυχώς το εκπαιδευτικό μας σύστημα -σε όλες τις βαθμίδες – δίνει κάθε μέρα εξετάσεις και μένει μετεξεταστέο. Γιατί η ζωή  πέρα από διαφορικές εξισώσεις και κβαντική μηχανική είναι -κυρίως – όλα τ άλλα για τα οποία αρνούμαστε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας .

~ Παπαδόπουλος Νότης - Το Βήμα
ΠΗΓΗ: antikleidi.com
Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Καλή σχολική χρονιά !!!

Εύχομαι σε όλα τα παιδιά η νέα σχολική χρονιά 2014-15 να είναι καλή και δημιουργική και στους συναδέλφους Εκπ/κούς δύναμη και κουράγιο για το καλό των παιδιών μας !!!

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Η επιστροφή στη ρουτίνα μετά τις διακοπές και η προετοιμασία για τη νέα σχολική χρονιά!

sxolio-protiΤο τέλος του καλοκαιριού συχνά προκαλεί άγχος στα περισσότερα μέλη της οικογένειας. Γονείς και παιδιά μπορεί να αγχώνονται για το καινούριο ξεκίνημα, για την αλλαγή σχολείου ή για την πιο απαιτητική τάξη που θα αρχίσει με τη νέα σχολική χρονιά. Ο φόβος του αγνώστου – συμμαθητές, δάσκαλοι, νέο σχολικό κτήριο, καινούριες απαιτήσεις, κοινωνική προσαρμογή – είναι αυτός που προκαλεί το περισσότερο άγχος στους γονείς και στα παιδιά, σύμφωνα με έρευνες.

Η μετάβαση για τα παιδιά από το τεμπέλικο καλοκαίρι όπου το μόνο πράγμα που τους ένοιαζε ήταν πώς θα περάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους, στο πρωινό ξύπνημα και στο να προσέχουν όλοι μέρα στην τάξη, είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο σοκ! Πάρτε παράδειγμα από τον εαυτό σας. Το τέλος των ολιγοήμερων καλοκαιρινών διακοπών και η επιστροφή στην πραγματικότητα, εύκολα μπορούν να μας κάνουν να αισθανθούμε μελαγχολία, να νιώσουμε αποδιοργανωμένοι και να θέλουμε απαραίτητα χρόνο προσαρμογής. Παρόμοια, αλλά και σε μεγαλύτερο ακόμα βαθμό νιώθουν και τα παιδιά!

Τα παιδιά έχουν μια εξαιρετική ικανότητα να αντιμετωπίζουν τις αλλαγές αναφέρουν οι ειδικοί, και με τη βοήθεια των γονιών μπορούν πολύ πιο εύκολα να προσαρμοστούν και να ανταπεξέλθουν στη νέα σχολική χρονιά!

Η προετοιμασία προσαρμογής και η βοήθεια των γονιών!

Τα περισσότερα παιδιά ακολουθούν χαλαρά ωράρια ύπνου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σύντομα όμως θα κληθούν να αντιμετωπίσουν το καθημερινό και αυστηρό πρωινό ξύπνημα, αλλά και όχι μόνο. Σε λίγο καιρό θα πρέπει να διατηρούν για ώρες την προσοχή τους μέσα σε μια τάξη, να οργανώνονται και να λειτουργούν με πρόγραμμα!

Μία με δύο εβδομάδες νωρίτερα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς επομένως, είναι ιδιαίτερα χρήσιμο οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να καθιερώσουν μια ρουτίνα ύπνου που θα τα ελαφρύνει από το σοκ του πρωινού ξυπνήματος. Τα παιδιά πρέπει να ρυθμίσουν σε αυτήν τη φάση το βιολογικό τους ρολόι από την αρχή!

Εξηγήστε στο παιδί τους λόγους και το πώς θα ωφεληθεί που θα εφαρμόσετε μαζί ένα πρόγραμμα ύπνου. Αν το παιδί το δει σαν τιμωρία ή σαν κάτι που θα πρέπει να λυπάται για αυτό, το πιθανότερο είναι να μη συνεργαστεί. Δείξτε στο παιδί πως όλη η οικογένεια μετά τις καλοκαιρινές διακοπές μπαίνει σε άλλους ρυθμούς και ωράρια, και πως ο λόγος που θα μείνετε εσείς για λίγο ακόμα μακριά από το κρεβάτι σας είναι για να ταχτοποιήσετε πράγματα και βαρετές δουλειές.

Μην περιμένετε το παιδί που πήγαινε μέχρι χτες για ύπνο στις 11, να πάει σήμερα στις 9. Ξεκινήστε με 20 λεπτά νωρίτερα από αυτήν που πηγαίνει το παιδί σήμερα, διατηρήστε το για 2 – 3 μέρες, και μειώστε σταδιακά την ώρα μέχρι να καλύψει το παιδί 9 περίπου ώρες από την ώρα που θα ξυπνάει για το σχολείο. Η τηλεόραση, τα παιχνίδια και οι έξοδοι πρέπει να τελειώνουν πλέον νωρίτερα έτσι ώστε να έχει το παιδί χρόνο να ηρεμήσει το σώμα και το πνεύμα του.

Ξεκινήστε να οργανώνετε το δωμάτιο και το χώρο που θα μελετάει το παιδί. Ενθαρρύνετε το παιδί να συμμετέχει στην όλη διαδικασία οργανώνοντας χωριστά τα παιχνίδια, τα ρούχα, τις αφίσες, τα διακοσμητικά από το χώρο που θα πρέπει να συγκεντρώνεται και να εργάζεται.

Ας έρθουμε τώρα στο κομμάτι των συναισθημάτων. Αν όχι τα περισσότερα, αρκετά παιδιά έχουν ένα βαθμό άγχους, αγωνίας και νευρικότητας όταν αρχίζει το σχολείο. Όταν οι γονείς μιλούν με τα παιδιά, συζητούν και αναγνωρίζουν τα συναισθήματα, τους φόβους και τις ανησυχίες τους, τα βοηθούν να μοιραστούν το φορτίο τους και να αναπτύξουν δεξιότητες διαχείρισης των συναισθημάτων τους. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μιλήσουν για προηγούμενες θετικές εμπειρίες από το σχολείο και ενσωματώστε τες στις νέες εμπειρίες που θα έρθουν!

Αν το παιδί είναι αγχωμένο για το άγνωστο σχολικό περιβάλλον, μια βόλτα στο κτήριο και στο προαύλιο του νέου σχολείου θα μπορέσει να απαλύνει την ανησυχία του. Επίσης, η γνωριμία με παιδιά της γειτονιάς που θα πάνε στο ίδιο σχολείο μπορεί να εξασφαλίσει την παρέα και να διευκολύνει την κοινωνική προσαρμογή του παιδιού.

Αν το παιδί ανησυχεί για τις παρέες ή τους φίλους του, δείξτε κατανόηση για το άγχος που μπορεί να βιώνει. Φροντίστε να μάθετε αν κάποιο παιδί από τη γειτονιά ή τους φίλους/συμμαθητές του από την περσινή τάξη θα είναι και φέτος μαζί του. Αν όχι, προετοιμάστε το για αυτό και ενθαρρύνετε τις νέες παρέες και φιλίες. Όσα περισσότερα γνωρίζει για αυτό που θα βρει μπροστά του, τόσο καλύτερα θα μπορέσει να προετοιμαστεί και στο τέλος να αισθανθεί!

Αν το παιδί ανησυχεί για το φόρτο δουλειάς και φοβάται για τις επιδόσεις του, καθησυχάστε το εξηγώντας πως οι πρώτες εβδομάδες είναι επαναληπτικές. Ακόμα και αν προκύψουν δύσκολα πράγματα στην πορεία, διαβεβαιώστε το παιδί πως θα είστε δίπλα του και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο τέλος θα τα καταφέρει!

Τέλος, οι γονείς θα πρέπει να αφήσουν τα παιδιά να γνωρίζουν ότι έχουν επίγνωση για το τι περνούν και ότι θα είναι δίπλα τους για να τους βοηθήσουν στη διαδικασία προσαρμογής. Το μήνυμα που θα πρέπει να περάσουν οι γονείς στα παιδιά είναι πως ακόμα και αν τελείωσε κάτι τόσο όμορφο όπως είναι το καλοκαίρι, αυτό δε σημαίνει πως δε θα έρθουν άλλες στιγμές το ίδιο όμορφες, και είναι πολύ πιθανό αυτές να είναι στο σχολείο!

Βιβλιογραφία:

American Psychological Association (2013). Dealing With the Back-to-School Blues? Retrieved from:http://www.apa.org/helpcenter/school-rush.aspx.
Dawson, P. & Guare, R. (2003). Executive Skills in Children and Adolescents: A Practical Guide to Assessment and Intervention (Practical Intervention In The Schools). The Guilford Pres.

Dolgoff, S. (2010). Back to School Blues? Here’s how to Beet them. NBCNEWS.com.
ΠΗΓΗ: Parentshelp.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Ένα γράμμα – μία ιστορία

grammaistoriaΠρόκειται για την πρωτότυπη σειρά κινουμένων σχεδίων της Διεύθυνσης Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για τη γλώσσα στην ψηφιακή εποχή της εκπαίδευσης, που ονομάζεται «Ένα Γράμμα Μια Ιστορία» και  στοχεύει στη μάθηση μέσα από την ψυχαγωγία.

Η γνωριμία του παιδιού με τα γράμματα και τους ήχους της γλώσσας γίνεται μέσα από έμμετρες, χιουμοριστικές, σουρεαλιστικές ιστορίες, οι οποίες συνδυάζουν την παιδαγωγική με την παραμυθική και την τηλεοπτική γλώσσα. Το κάθε επεισόδιο λειτουργεί σε ένα πλαίσιο διαθεματικής και ολιστικής προσέγγισης της γνώσης στηρίζοντας το αναλυτικό πρόγραμμα του σχολείου με μία καινοτόμο, πρωτότυπη και ελκυστική διάσταση.

Για τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό έχουν ληφθεί υπόψη οι σύγχρονες τάσεις γλωσσικού αλφαβητισμού στην προσχολική και την πρώτη σχολική ηλικία και οι γνωστικές και ψυχοκινητικές κατηγορίες του Bloom.
Τη σειρά υπογράφουν η συγγραφέας-εκπαιδευτικός τεχνολόγος Σοφία Μαντουβάλουκαι ο σκηνοθέτης-animator Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και είναι διαθέσιμη στο www.edutv.gr
Η γνωριμία του παιδιού με τα γράμματα και τους ήχους της γλώσσας γίνεται μέσα από 24 έμμετρες χιουμοριστικές, σουρεαλιστικές πεντάλεπτες ιστορίες κινουμένων σχεδίων, μία για κάθε γράμμα του αλφαβήτου, οι οποίες συνδυάζουν την παιδαγωγική με την παραμυθική και την τηλεοπτική γλώσσα.
Μέσα από τα μικρά βίντεο, το παιδί ακούει τον έμμετρο λόγο, χαίρεται με τους ήχους της γλώσσας και αναπτύσσει την παρατηρητικότητά του, ανακαλύπτοντας τα γράμματα μέσα από χαρούμενα σχήματα στο περιβάλλον της ιστορίας. Η έκθεση του παιδιού στον ποιητικό λόγο μιας ιστορίας με 120-130 λέξεις που αρχίζουν από το ίδιο γράμμα ενισχύει την ανάπτυξη του λεξιλογίου του, το άκουσμα του πρώτου γράμματος της λέξης και την κατανόηση της δομής και του ρυθμού της ελληνικής γλώσσας. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι ο προφορικός λόγος που συνεκφέρεται στην ιστορία, διακρίνεται σε λέξεις, συλλαβές και φυσικά το μικρότερο κομμάτι, το φώνημα. Η αντίληψη αυτή ενισχύεται οπτικά από τη σημειογραφική, την εικονογραφική απεικόνιση των γραμμάτων, τόσο ως στοιχείων των εικόνων της ιστορίας όσο και ως στοιχείων μέσα σε μία λέξη. Η σειρά, λοιπόν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μία καθημερινή άσκηση στους ήχους της γλώσσας τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο.

κάνε κλικ

κάνε κλικ

Η τηλεοπτική σειρά προεκτείνεται σε ψηφιακό περιβάλλον μάθησης με διαδραστικά παιχνίδια όπου επιτυγχάνεται φωνολογική αντίληψη των ήχων της γλώσσας, η αναγνώριση και γνώση των γραμμάτων, η αντίληψη της φοράς γραφής του γράμματος και η αντίληψη του γράμματος μέσα στη λέξη οδηγούν αβίαστα μέσα από το παιχνίδι στη γραφή και την ανάγνωση.

Η σειρά «ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» έχει τιμηθεί με τα εξής βραβεία:

  • ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κορινθίας-Πελοποννήσου 2011

  • ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ

6ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου 2011

  • ΕΠΑΙΝΟΣ (για τον «Βιολιστή Βάτραχο») 5th digi 2011

Φεστιβάλ Ψηφιακών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

  • 2ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

5th Athens Animfest 2010

Το διαδραστικό περιβάλλον μάθησης μπορεί να αξιοποιηθεί ως υποστηρικτικό περιβάλλον της διδασκαλίας, τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι.

Πατήστε το σύνδεσμο για να δείτε το shlide share της ιστορίας
 http://www.slideshare.net/pappa_anna/ss-38535343

ΠΗΓΗ: pappanna.wordpress.com

Κατηγορίες: Επιστημονικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο