Εύκολοι τρόποι για να μάθει το παιδί να διαβάζει μόνο του!

19630097_c5704f65ab9544dc672acbd23990b0f1.limghandlerΚάποιοι γονείς είναι απλώς τυχεροί, γιατί τα παιδιά τους από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού εξελίσσονται σε επιμελείς μαθητές. Σε κάποια σπίτια όμως, το κεφάλαιομελέτη μπορεί να φέρει σε καθημερινή βάση στιγμές έντασης.

Ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, προβλήματα ακοής ή ομιλίας και μαθησιακές δυσκολίες, πολλές φορές πλήττουν τις επιδόσεις. Αν έχετε υποψίες ότι το παιδί πιθανόν αντιμετωπίζει κάποιο ειδικό πρόβλημα, ακόμα και ψυχολογικό, π.χ. αυξημένος στρες ή χαμηλή αυτοπεποίθηση, απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, ο οποίος θα σας δώσει και την σωστή καθοδήγηση και οπωσδήποτε ενημερώστε και τον δάσκαλο, με τον οποίο θα πρέπει να υπάρχει και στενή συνεργασία.
 
Η αλήθεια είναι ότι σαν γονείς μπορείτε να ασκήσετε εξαιρετικά θετική επίδραση, αρκεί να ενθαρρύνετε με τον σωστό τρόπο το παιδί να διαβάσει. Το σημαντικό είναι να εκπαιδεύσετε το παιδί από νωρίς ώστε να μάθει να μελετά μόνο του. Η σωστή καθοδήγηση μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική, γιατί βοηθάει το παιδί να αισθανθεί πιο σίγουρο για τον εαυτό του, πράγματα που μπορεί να έχει μόνο θετικές  συνέπειες τις επιδόσεις του.  Να, πως μπορείτε να το βοηθήσετε:
 
Πότε μην απειλείτε το παιδί για να διαβάσει
Η στέρηση των προνομίων καλό είναι να αποφεύγεται. Αντίθετα, δοκιμάστε τον έπαινο και τις άμεσες επιβραβεύσεις κάθε φορά που το παιδί σας ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του. Δεν πρέπει να νιώθει ότι το εξαναγκάζετε να διαβάσει. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η μελέτη αποτελεί μέρος του ημερήσιου προγράμματος.
 
Μείνετε πιστοί στο πρόγραμμα
Οι ώρες μελέτης δεν πρέπει να είναι τυχαίες. Ένα βασικό μυστικό για αποδοτική μελέτη είναι το παιδί να διαβάζει καθημερινά τις ίδιες ώρες για να υπάρχει πρόγραμμα και στο σπίτι. Καθορίστε λοιπόν συγκεκριμένο χρόνο αποφασίζοντας ποιες ώρες θα μελετά.
 
Οργανώστε το περιβάλλον μελέτης
Επιλέξτε ένα σταθερό μέρος για να διαβάζει, αποφεύγοντας να αλλάζετε κάθε φορά σημείο. Ένα γραφείο ή ένα τραπέζι σε ήσυχο δωμάτιο είναι το ιδανικό. Έχετε όλα τα απαραίτητα σε σημείο άμεσης πρόσβασης, έτσι ώστε να μην σηκώνεται συνέχεια από την θέση του.. Δώστε επίσης έμφαση στο φωτισμό. Το φως πρέπει να πέφτει από αριστερά για τα δεξιόχειρα παιδάκια και αντίστροφα για τα αριστερόχειρα.
 
Μην υπερβάλλετε στη διάρκεια της μελέτης
Συνήθως, δύο έως τέσσερις (για τις μεγαλύτερες τάξεις) ώρες την ημέρα αρκούν. Βεβαιωθείτε πριν ξεκινήσει η μελέτη ότι το παιδί δεν είναι κουρασμένο, πεινασμένο ή αναστατωμένο, πράγμα που θα δυσκολέψει την ικανότητα συγκέντρωσης. Δώστε του λίγο χρόνο να χαλαρώσει πριν ξεκινήσει το διάβασμα. Επίσης καλό είναι να αφήνετε την επανάληψη για αργά το βράδυ, που είστε όλοι κουρασμένοι και η απόδοση είναι μειωμένη.  Η επανάληψη μπορεί να γίνει και μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα, αλλά όχι μετά το βραδινό φαγητό ή πριν το βραδινό ύπνο.
 
Περιορίστε οτιδήποτε μπορεί να αποσπά την προσοχή
Μην έχετε ποτέ ανοιχτή τηλεόραση ή ραδιόφωνο στο χώρο που διαβάζει το παιδί ή ακόμα και σε άλλο δωμάτιο, εφόσον ακούγεται. Καλό είναι επίσης να συνεννοηθείτε με τον σύντροφό σας ώστε να απασχολεί εκείνη την ώρα το μικρό αδελφάκι (εφόσον υπάρχει)
 
Οργανώστε τη μελέτη
Κάποιοι γενικοί κανόνες είναι να ξεκινάτε πρώτα από τα γραπτά ή από τα δύσκολα ή υψηλής προτεραιότητας μαθήματα και να συνεχίζετε με τα εύκολα. Ξεμπερδεύοντας με το βαρύ φορτίο, τα υπόλοιπα θα φαίνονται ακόμη πιο εύκολα.
 
Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες
Πολλά προβλήματα προέρχονται από το γεγονός ότι έχουμε υπερβολικές προσδοκίες από τα παιδιά μας. Δεχτείτε ότι το παιδί δεν μπορεί και δεν χρειάζεται να είναι σε όλα τέλειο.
 
Δείξτε του τον τρόπο
Δεν πρέπει απλά να βοηθάτε το παιδί στα μαθήματα αλλά να του διδάσκετε τεχνικές μελέτης έτσι ώστε σταδιακά η ενασχόληση σας με το διάβασμά του να μειωθεί και το παιδί να γίνει αυτόνομο σε αυτόν τον τομέα.
 
Αποφύγετε την υπερφόρτωση
Μην φορτώνετε ασφυκτικά το πρόγραμμα του παιδιού. Όσο πιο κουρασμένο νιώθει, τόσο μειώνονται οι επιδόσεις του. Φροντίστε πάντα να έχει αρκετό χρόνο για παιχνίδι ή για να ασχοληθεί με δραστηριότητες που το ευχαριστούν σε καθημερινή βάση, ώστε το παιδί να μπορέσει να ισορροπήσει
 
Ανοίξτε του νέους ορίζοντες
Πρέπει ο κόσμος του παιδιού να εμπλουτιστεί με εξωσχολικά βιβλία της αρέσκειας του για να μάθει τα ευεργετικά οφέλη της μάθησης και της εξερεύνησης των πνευματικών οριζόντων του πέρα από το περιβάλλον του σχολείου.
 
Μάθετέ το να έχει κριτική σκέψη
Πρέπει να ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράζει τη γνώμη του, τα συναισθήματα του και να έχει κριτική σκέψη. Με αυτό τον τρόπο γίνεται πιο εύκολη η επεξεργασία πληροφοριών από το σχολικό περιβάλλον και η αφομοίωσή τους.
 
Κάντε την μικρή επιτυχία να μοιάζει με σπουδαία υπόθεση
Αν, για παράδειγμα, το παιδί τα πήγε πολύ καλά στο διαγώνισμα, γιορτάστε το με μία έξοδο στον παιδότοπο ή με το αγαπημένο του φαγητό.
 
Αποφύγετε να κάνετε αρνητικά σχόλια
Τονίστε την ανάγκη για επανάληψη ή εξάσκηση. Αν κάπου δεν τα πήγε καλά, εξετάστε μαζί τα λάθη αποφεύγοντας τα σχόλια, τις αρνητικές ταμπέλες ή την σύγκριση με το αδελφάκι ή με άλλους συμμαθητές.
 
Συνεργαστείτε με τον δάσκαλο
Πρέπει να δείξετε ενθουσιασμό για τη νέα γνώση και την διαδικασία της μάθησης καθώς και για το σχολείο - υποστηρίζετε λοιπόν τη δουλειά του εκπαιδευτικού και τονίζετε τα οφέλη του σχολείου αλλά και της μάθησης γενικότερα. 
 
Με την συνεργασία της κας Μαρίας Σκαπέρα (M.Ed. ψυχοπαιδαγωγός, εκπαιδευτικός σύμβουλος)
ΠΗΓΗ: imommy.gr
Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , , | Γράψτε σχόλιο

“Τρόποι Διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς”

diapaidagogisi-eksofilo-300x230Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι να μάθουμε περισσότερα για τα στυλ διαπαιδαγώγησης, τις τεχνικές και τους κανόνες που μπορούμε να εφαρμόσουμε στο σπίτι αλλά και τις πρακτικές συμβουλές για υποδείξεις προς το παιδί. Όλα αυτά αποτελούν γενικές γνώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλά και διαφορετικά πλαίσια, ανάλογα με το πρόβλημα συμπεριφοράς και τον χαρακτήρα του γονιού.Όμως μερικά προβλήματα συμπεριφοράς είναι πιο συνηθισμένα από κάποια άλλα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ήδη συγκεκριμένη βιβλιογραφία και έρευνα επί των θεμάτων αυτών. Στην πρώτη ενότητα του βιβλίου αυτού θα αναφερθούμε σε δύο από τα πιο συχνά και συγκεκριμένα προβλήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι γονείς: την επιθετικότητα και τις διαταραχές προσοχής. Θα περιγράψουμε τόσο τα συμπτώματα όσο και τις
τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς για την όσο το δυνατόν πληρέστερη αντιμετώπισή τους.Όσοι γονείς διαβάζετε αυτό το βιβλίο θα πρέπει να έχετε στο νου σας ότι όσες εξειδικευμένες αναλύσεις και εάν διαβάσετε για το πρόβλημα που σας απασχολεί, σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρέμβαση ενός ειδικού ψυχικής υγείας. Ο ειδικός λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και καταγράφοντας με πολύ πιο συστηματικό και εξατομικευμένο τρόπο τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι σε θέση να σας βοηθήσει πολύ περισσότερο και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με οποιοδήποτε συμβουλευτικό βιβλίο.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε online το βιβλίο ή να το κατεβάσετε σε μορφή pdf

 “Τρόποι διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς” 

ΠΗΓΗ:psychologein.dagorastos.net

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Νέα εκπαιδευτικά προγράμματα στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ

otemuseum-2-thumb-largeΤη δυνατότητα να γνωρίσουν την τεχνολογία των τηλεπικοινωνιών με διασκεδαστικό και πρωτότυπο τρόπο θα έχουν τα παιδιά με το νέο κύκλο εκπαιδευτικών προγραμμάτων που ξεκινούν στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ. Τα προγράμματα απευθύνονται σε παιδιά, γονείς και σχολικές ομάδες και πραγματοποιούνται με την υποστήριξη μουσειοπαιδαγωγού, εικαστικού και ψυχολόγου.

Οι νέες εκπαιδευτικές δράσεις «Δημιουργούμε εμπειρίες στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών»,  πραγματοποιούνται Σαββατοκύριακα από τον Οκτώβριο 2014 έως και τον Μάιο 2015 και περιλαμβάνουν κοινωνικά, εικαστικά αλλά και εορταστικά θέματα:

•  «Σχολικός εκφοβισμός – bullying» (22-23 Νοεμβρίου)
• «Γιορτινά Χριστούγεννα στο ΜΤ» (20-21 Δεκεμβρίου)
• «Έλα να χαράξουμε από τα πειράματα του Μπελ μέχρι το κινητό με την τέχνη της χαρακτικής» (24-25 Ιανουαρίου 2015)
• «Εφηβεία. Ας ανοίξουμε δρόμους επικοινωνίας» (14-15 Φεβρουαρίου 2015)
• «Ιστορίες δορυφόρου. Πάνω από τα σύννεφα φτάνουμε ψηλά, πολύ ψηλά!», (14-15 Μαρτίου)
• «Πασχαλινό κυνήγι σοκολατένιων αυγών στο Μουσείο», (4-5 Απριλίου 2015)
• «Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων, γιόρτασε μαζί μας» (16-17 Μαΐου 2015)

Ειδικά για σχολικές ομάδες θα πραγματοποιηθούν και εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα όπως ζωγραφικής και γλυπτικής, καθώς και τεχνολογικά εργαστήρια. Παράλληλα, συνεχίζεται στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ η ενημερωτική δράση για την Ασφαλή Χρήση του Διαδικτύου σε συνεργασία με επιστημονικούς συνεργάτες της Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) και της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ μια φορά το μήνα παρουσιάζεται και η θεατρική παράσταση «Η Φάρμα του Διαδικτύου».

Αναλυτικά το πρόγραμμα των φετινών εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου στο:http://www.ote.gr/web/guest/corporate/company/museum/education

Το Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ, με περισσότερα από 4.500 εκθέματα, μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, παραμένοντας ένα Μουσείο, ανοιχτό για όλους. Την προηγούμενη χρονιά περισσότερα από 3.500 άτομα συμμετείχαν στα εκπαιδευτικά προγράμματά του, που προσφέρονται δωρεάν από τον ΟΤΕ. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στα τηλέφωνα 210 6201899, 210 6201999, ενώ τηρείται σειρά προτεραιότητας.

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Η φωτιά της φιλίας

fire-friendshipΟ Αλί είχε ανάγκη από χρήματα και ζήτησε από το αφεντικό του να τον βοηθήσει. Το αφεντικό προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημα του, του έθεσε την εξής πρόκληση: Αν καταφέρει να περάσει μια ολόκληρη νύχτα στην κορυφή ενός βουνού, θα ανταμειφθεί με ένα μεγάλο  χρηματικό ποσό, όμως αν αποτύχει, θα πρέπει να εργάζεται δωρεάν το υπόλοιπο διάστημα. Όταν έφυγε ο Αλί από το μαγαζί, φυσούσε παγωμένος αέρας. Η σκέψη ότι θα περνούσε μια νύχτα στην κορυφή του βουνού με τόσο κρύο, του προκαλούσε μεγάλο φόβο. Αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη του καλύτερου του φίλου για το αν θα ήταν τρέλα να δεχτεί ένα τέτοιο στοίχημα. Αφού συζήτησαν διεξοδικά το θέμα, ο φίλος του απάντησε:  «Μην ανησυχείς, εγώ θα σε βοηθήσω. Αύριο το βράδυ όταν θα βρίσκεσαι στην κορυφή του βουνού, κοίταξε ευθεία μπροστά. Θα είμαι στην κορυφή του απέναντι βουνού. Θα έχω ανάψει μια φωτιά και θα την διατηρήσω αναμμένη όλη τη νύχτα. Θα κοιτάς τη φωτιά, θα σκέφτεσαι τη φιλία μας, και αυτό θα σε κρατήσει ζεστό. Έτσι θα καταφέρεις να περάσεις όλη τη νύχτα. Στο τέλος,  θα σου ζητήσω κάτι σε αντάλλαγμα. » Ο Αλί τα κατάφερε τελικά και κέρδισε το στοίχημα. Πήρε τα χρήματα και χαρούμενος πήγε στο σπίτι του φίλου του.  «Είπες ότι ήθελες κάποια πληρωμή σε αντάλλαγμα». Ο φίλος του απάντησε:  «Ναι, αλλά δεν θέλω χρήματα. Θέλω μόνο να υποσχεθείς ότι αν ποτέ φυσήξει  κρύος αέρας στη ζωή μου, θα ανάψεις τη φωτιά της φιλίας μας για να με βοηθήσεις!»

~ Κοέλιο, από το βιβλίο “ALEPH”

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Πώς ωφελούν οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες τα παιδιά;

art_safari_1.jpg.454x10000_q85_upscale-250x166Τα παιδιά από τη φύση τους αγαπούν τις τέχνες – τη ζωγραφική, το σχέδιο, τη μουσική, το θέατρο. Το ερώτημα όμως είναι, αν και γιατί είναι σημαντική η όποια μορφής τέχνη για τα παιδιά. Οι περισσότεροι ίσως θα λέγαμε πως είναι σημαντική γιατί έχουμε δει πόσο ενεργά συμμετέχουν όταν εμπλέκονται με καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Αλλά ανεξάρτητα από τι πιστεύουμε, υπάρχουν πολλές τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με το γιατί η τέχνη είναι σημαντική που αξίζει να τις γνωρίζουμε.

Ας τις πάρουμε όμως από την αρχή. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από 2 μέρη, το αριστερό και το δεξί ημισφαίριο. Το αριστερό ημισφαίριο χρησιμοποιείται στη λογική σκέψη και στις αναλυτικές διαδικασίες. Αυτό το κομμάτι του εγκεφάλου είναι συνήθως και αυτό που εκπαιδεύει το σχολείο μιας και σχετίζεται με τα μαθηματικά, την ανάγνωση και τις επιστήμες. Από την άλλη πλευρά, το δεξί ημισφαίριο χρησιμοποιείται στη συναισθηματική αντίληψη, στη φαντασία και στη δημιουργικότητα. Είναι αυτό το μέρος του εγκεφάλου που το τυπικό σχολικό περιβάλλον αμελεί να εκπαιδεύσει ή δίνει λιγότερη αξία.

Αυτό που αξίζει να αναφερθεί, είναι πως όταν χαρισματικά παιδιά λύνουν προβλήματα στον τομέα της διάκρισής τους, υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα και στα δύο ημισφαίρια. Φαίνεται πως για να είναι αποτελεσματικός ο εγκέφαλος, τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου πρέπει να συνεργαστούν. Με την τόνωση και την άσκηση του δεξιού ημισφαιρίου ενισχύεται η σύνδεση μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. Όταν τα παιδιά εκτίθενται στις τέχνες, το δεξί ημισφαίριο αναπτύσσεται όπως το αριστερό λειτουργώντας παράλληλα και έτσι επιτυγχάνεται το πλήρες δυναμικό του εγκεφάλου! Πιο αναλυτικά, οι τέχνες ωφελούν τα παιδιά στα παρακάτω:

Δεξιότητες κίνησης. Πολλές από τις κινήσεις που εμπλέκονται στην παραγωγή τέχνης, όπως το να κρατάς ένα πινέλο, είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη των λεπτών κινητικών δεξιοτήτων στα παιδιά. Πολλά προγράμματα προσχολικής ηλικίας δίνουν έμφαση στις λεπτές κινητικές δεξιότητες διότι θα φανούν χρήσιμες στο γράψιμο.

Συγκέντρωση. Η ικανότητα συγκέντρωσης είναι μια βασική δεξιότητα που αναπτύσσεται μέσα από ένα σύνολο δραστηριοτήτων και οι τέχνες παρέχουν πολλές ευκαιρίες για τη βελτίωσή της όπως για παράδειγμα η σχεδίαση μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η συμμετοχή στις τέχνες βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης των παιδιών με αποτέλεσμα να ωφελούνται και σε άλλες πτυχές της ζωής τους (πχ. σχολείο).

Ανάπτυξη λεκτικής και μη λεκτικής επικοινωνίας. Για τα πολύ μικρά παιδιά η ενασχόληση με τις τέχνες παρέχει ευκαιρίες για να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους – μαθαίνουν λέξεις για τα χρώματα, τα σχήματα, τα συναισθήματα και άλλα τόσα. Παράλληλα όμως, μέσα από το θέατρο και τον χορό μαθαίνουν τους μηχανισμούς της γλώσσας του σώματος και το πώς οι κινήσεις επικοινωνούν διαφορετικά συναισθήματα.

Επίλυση προβλημάτων. Πώς μπορώ να απεικονίσω ένα συγκεκριμένο συναίσθημα μέσα από τον χορό; Πώς θα αντιδράσει ο χαρακτήρας μου σε αυτήν την κατάσταση; Πώς μπορώ να κάνω το έργο μου να μοιάζει πιο ρεαλιστικό; Σύμφωνα με έρευνες, η καλλιτεχνική εκπαίδευση ενισχύει την επίλυση προβλημάτων και την κριτική σκέψη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, το παιδί καλείται να πάρει αποφάσεις, να κάνει επιλογές, να εξερευνήσει, να σκεφτεί, να πειραματιστεί, να δοκιμάσει νέες ιδέες – δεξιότητες που απαιτούνται σε οποιαδήποτε καριέρα και αν επιλέξει το παιδί στο μέλλον.

Επιμονή. Η ενασχόληση με τις τέχνες απαιτεί την επιμονή του καλλιτέχνη. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί κρατήσει βιολί για πρώτη φορά στα χέρια του, γνωρίζει πως δεν μπορεί να παίξει Μπαχ με το πρώτο. Μέσα από την εξάσκηση, την εκμάθηση τεχνικών και δεξιοτήτων και με την επιμονή στον στόχο, βρίσκεται πολύ κοντά στο να μεγαλουργήσει. Σε έναν όλο και πιο ανταγωνιστικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι καλούνται να αναπτύσσουν συνεχώς νέες δεξιότητες, η επιμονή είναι απαραίτητη στην επίτευξη της επιτυχίας.

Εφευρετικότητα. Όταν τα παιδιά ενθαρρύνονται να εκφραστούν και να πειραματιστούν στη δημιουργία της τέχνης, αναπτύσσουν μια αίσθηση καινοτομίας που θα είναι σημαντική στην ενήλικη ζωή τους. Η κοινωνία μας σήμερα για να προχωρήσει μπροστά χρειάζεται άτομα που να γνωρίζουν πώς να σκέφτονται, να αναζητούν νέους τρόπους για βελτίωση, χωρίς να ακολουθούν μόνο κατευθύνσεις.

Δημιουργικότητα. Το να είναι κάποιος σε θέση να προσεγγίζει τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και να σκέφτεται “έξω από το κουτί”, θα τον κάνει να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους. Οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες παρέχουν τεράστιες ευκαιρίες στα παιδιά να ενισχύσουν και να εξασκήσουν τη δημιουργικότητά τους με αποτέλεσμα να επωφελούνται και στην ενήλικη ζωή.

Αυτοπεποίθηση. Οι τέχνες τονώνουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Για παράδειγμα οι δεξιότητες που αναπτύσσονται μέσα από το θέατρο, όπως το να καταφέρεις να περάσεις ένα πειστικό μήνυμα ή να διαχειριστείς με άνεση τη σκηνή μπροστά σε μεγάλα ακροατήρια, ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Επίσης, οι τέχνες χτίζουν την αυτοπεποίθηση επειδή δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος για να κάνεις τέχνη. Κάθε παιδί μπορεί να αισθανθεί περήφανο για τις πρωτότυπες καλλιτεχνικές δημιουργίες του ακόμα και αν αντιμετωπίζει σωματικές, συναισθηματικές ή μαθησιακές προκλήσεις.

Συνεργασία. Οι περισσότερες καλλιτεχνικές δραστηριότητες έχουν συλλογικό χαρακτήρα. Μέσα από αυτές τα παιδιά εξασκούνται στο να εργάζονται μαζί, να μοιράζονται ευθύνες και να λειτουργούν με άλλους για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί έχει ένα ρόλο σε ένα μουσικό σύνολο, ή σε ένα θέατρο ή σε έναν χορό, αρχίζει να καταλαβαίνει ότι η συμβολή του είναι απαραίτητη για την επιτυχία της ομάδας ακόμα και αν δεν έχει τον μεγαλύτερο ρόλο.

Σχολικές επιδόσεις. Μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην τέχνη και άλλα επιτεύγματα. Για παράδειγμα έχει βρεθεί ότι παιδιά που συμμετέχουν τακτικά σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο από τα παιδιά που δεν συμμετέχουν.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Για να βοηθήσουν οι γονείς την ενασχόληση των παιδιών με τις τέχνες, αυτό που μπορεί να κάνουν αρχικά είναι να παρέχουν στη διάθεση του παιδιού και σε εύκολη πρόσβαση υλικά που σχετίζονται με την τέχνη όπως χαρτιά, μολύβια, μπογιές, μουσική, βιβλία κα.

Οι γονείς πρέπει να δείχνουν ενθουσιασμό για τις καλλιτεχνικές δημιουργίες του παιδιού – πχ. να τις κρεμούν στον τοίχο ή να τις αποθηκεύουν σε ένα φάκελο. Με αυτό τον τρόπο θα αισθάνεται το παιδί ότι η δημιουργία του είναι σημαντική.

Παρατηρήστε την τέχνη γύρω σας. Επισκεφθείτε μουσεία, συναυλίες, θέατρα. Παρατηρήστε την τέχνη ακόμα και στο πάρκο, στον ουρανό, στη βροχή, στο χώμα. Συζητήστε για αυτά που βλέπετε.

Όταν το παιδί δείχνει ενδιαφέρον για τις τέχνες, είναι σημαντικό οι γονείς να ενθαρρύνουν την προτίμησή του με το να συμμετέχει σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες και μαθήματα.

Τέλος, οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως αν και τα παιδιά μπορεί να διαπρέψουν και να ανθίσουν μέσα από τις τέχνες, δεν είναι απαραίτητο να δημιουργήσουν αριστουργήματα για να έχουν μια ουσιαστική καλλιτεχνική εμπειρία. Η τέχνη είναι μια διαδικασία, όχι ένα προϊόν. Είναι η διαδικασία της δημιουργίας, της εξερεύνησης, της ανακάλυψης και του πειραματισμού που έχει την περισσότερη αξία!

Βιβλιογραφία:
Bresler, L. (1998). “Child Art,” “Fine Art,” and “Art for Children”: The Shaping of School Practice and Implications for Change. Arts Education Policy Review, Vol.100, Issue 1.
Golomb, C. (2002). Child Art in Context: A Cultural and Comparative Perspective. Washington, DC, US: American Pscychological Association.
Phillips, L. (2013). Top 10 Skills Children Learn from Arts. The Washington Post.

ΠΗΓΗ: parentshelp.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

OOo4kids…office suite για Παιδιά!

ooo4kidsΤο OOo4Kids είναι μία πολύ διασκεδαστική και εύχρηστη σουίτα γραφείου με ελληνικό περιβάλλον, που βασίζεται στον κώδικα του Open Office και η οποία δημιουργήθηκε για να χρησιμοποιείται από παιδιά ηλικίας 6-12 ετών.(πατήστε μετάφραση σελίδας)

Ανοίγοντάς το, εμφανίζεται μία καρτέλα με τις μορφές λειτουργίας του. – Επεξεργασία κειμένου, Επεξεργασία δεδομένων, Παρουσίαση, Ζωγραφική, Ο φάκελος με τα έγγραφα μου.

Οδηγίες για τον κειμενογράφο:

Το εικονίδιο με το στυλό ανοίγει ένα περιβάλλον σχεδιασμένο για συγγραφή κειμένου. Στο πάνω μέρος τοποθετούνται οι βασικές λειτουργίες. Ένα χρήσιμο χαρακτηριστικό είναι η επιλογή βαθμού δυσκολίας. Αυτός μεταβάλλεται από την Προβολή, με την επιλογή Επίπεδο. Μία άλλη διευκόλυνση είναι η αυτόματη εισαγωγή ημερομηνίας και ώρας, με την επιλογή Εισαγωγή -> Πεδία -> Ημερομηνία/ Ώρα. Στην ίδια λίστα βρίσκεται επιλογή που προσθέτει αριθμό σελίδας. Για να σμικρύνετε ή να μεγεθύνετε τα γράμματα, χρησιμοποιείτε τα εικονίδια με το Α. Το χρώμα αλλάζει με δεξί κλικ και την επιλογή Χαρακτήρας -> Εφέ χαρακτήρων -> Χρώμα γραμματοσειράς. Στο παράθυρο Μορφή -> Σελίδα τροποποιείτε τον προσανατολισμό και το μέγεθος της επιφάνειας εργασίας ή προσθέτετε φόντο από την καρτέλα Παρασκήνιο. Αν θέλετε, μπορείτε να χωρίσετε το κείμενο σε στήλες. Για να εισαγάγετε μία εικόνα, χρησιμοποιείτε το εικονίδιο με την παραλία. Με δεξί κλικ δίνεται η δυνατότητα προσθήκης λεζάντας με αυτόματη αρίθμηση. Στην Αναδίπλωση αλλάζετε τη θέση της εικόνας σε σχέση με το κείμενο, στέλνοντάς τη στο φόντο ή σε πρώτο πλάνο. Το τελευταίο εικονίδιο ανοίγει ένα μενού σχεδίασης, με το οποίο εισάγετε ορθογώνια και κύκλους, μέσα στους οποίους μπορείτε να γράψετε. Για να εγκλωβιστούν οι λέξεις στο σχήμα, κάνετε δεξί κλικ, επιλέγοντας Κείμενο -> Προσαρμογή σε πλαίσιο ή Ροή περιγράμματος. Για να δώσετε στα γράμματα κίνηση, ακολουθείτε τα βήματα: δεξί κλικ -> Κείμενο -> Κινούμενο κείμενο -> Εφέ. [Computer Για Όλους τ. 343]

Υπάρχουν εκδόσεις για Linux, Mac OS X και MS Windows.

ΠΗΓΗ: syneducation.wordpress.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Σχολείο. Το άλλο του Σπίτι

Ancient-Greek-School-yxi1koΟ ρόλος του σχολείου, έχει νοηματοδοτηθεί στο μυαλό μας ως ένα περιβάλλον μάθησης το οποίο φροντίζει τη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών.  Ο ρόλος του, όμως, δεν πρέπει να εξαντλείται μόνον σε αυτό. Το σχολείο θα πρέπει να τα προσελκύει τα παιδιά δημιουργώντας τους θετικά συναισθήματα και καθημερινά να τα καλωσορίζει ευχάριστα για το μάθημά τους.

Κι αυτό γιατί στην παιδική πραγματικότητα, όλα παίζουν ρόλο: τα σχολικά κτήρια, οι χώροι αναμονής και διαλείμματος που θα πρέπει να είναι καθαροί και χαρούμενοι, οι δάσκαλοι κι οι εκπαιδευτικοί που θα πρέπει να είναι θετικοί κι ενθουσιώδεις στη στάση τους απέναντι στα παιδιά, η διαρρύθμιση που θα πρέπει να άγει τη διαδικασία της  μάθησης με θετικό τρόπο.

Η αναπτυξιακή ψυχολογία μας διδάσκει ότι στη μαθησιακή τους διαδικασία, τα παιδιά, δίνουν σημασία σε ότι αντιλαμβάνονται, όσο μικρό κι εάν φαίνεται αυτό  στη λεπτομέρεια του. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο με τις αισθήσεις τους και κατά κύριο λόγο με την όραση τους. Αισθάνονται όμορφα κι ασφαλή όταν μαθητεύουν και μεγαλώνουν σε ένα άνετο, ευχάριστο και χαρούμενο περιβάλλον.

Το σχολείο εμφανίζεται ως εκπαιδευτικός θεσμός το 3000 π.Χ. στη Μεσοποταμία, με σκοπό τη διδαχή γραφής, ανάγνωσης κι αρίθμησης. Η έννοια της διδασκαλίας, έθεσε από αρχής το σχολείο σε ανώτερη, έναντι της οικογένειας, ιεραρχικά θέση, που λόγω της μορφωτικής ανεπάρκειας των περισσότερων γονέων, η θέση αυτή διατηρήθηκε στο πέρασμα των αιώνων. Σήμερα, η θέση αυτή διατηρείται, αλλά πλέον, λόγω της αντίληψης ότι η εκπαίδευση οφείλει να γίνεται μέσα από τους κατάλληλους κοινωνικούς ή κρατικούς φορείς.

Η σχέση, συνεπώς παιδιού, οικογένειας και σχολείου αναπτύσσεται συστημικά, ενώ  για τη συνεργασία αυτών των σφαιρών επιρροής έχουν λάβει χώρα πολλές έρευνες και μελέτες. Οι μελέτες αυτές εξέτασαν τρόπους αποτελεσματικότερης επικοινωνίας μεταξύ των δύο συστημάτων προς όφελος του παιδιού. Κύριος γνώμονας και το επίκεντρο του ενδιαφέροντος ήταν ο ίδιος ο μαθητής, καθώς σχολείο και οικογένεια αποτελούν τους κύριους πόλους επίδρασης στον χαρακτήρα του μαθητή και την ως εκ τούτου την επιτυχή ένταξη του στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο αργότερα, ως ενήλικας.

Κάθε παιδί μαλώνοντας σε μία οικογένεια κι ένα σχολείο τείνει να κουβαλά ως κληρονομιά του αρχές, ιδέες και αντιλήψεις για τη ζωή και τους συνανθρώπους του, επηρεασμένο από το περιβάλλον που μεγάλωσε και διδάχθηκε. Το σχολείο συνεπικουρεί στην ανάπτυξη του τρόπου σκέψης ενός παιδιού, ανάλογα με το πόσο αρμονική είναι η συνεργασία της οικογένειας με το σχολείο του.

Η συνεργασία αυτή εξαρτάται από τη διάθεση χρόνου των γονέων και δασκάλων και την σύμπνοια μεταξύ πολιτισμικής και εκπαιδευτικής ταυτότητα σχολείου κι οικογένειας.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει κοντά σε γονείς που είναι είτε ανασφαλείς είτε πιεστικά απαιτητικοί το αποτέλεσμα είναι και το παιδί να διακατέχεται από συναισθήματα ανασφάλειας, καθώς η συμπεριφορά των γονιών εσωτερικεύεται στο παιδί και το κάνει να νιώθει πως βρίσκεται συνεχώς υπό την πίεση κριτικής, δημιουργώντας ανασφάλεια στις σχέσεις με τους άλλους. Η ανασφάλεια που βιώνει, το οδηγεί σε ανησυχία για τυχόν αποτυχία. Αναζητώντας τη συναισθηματική επιβεβαίωση, στρέφεται στο σχολικό περιβάλλον. Εάν κι εκεί βρεθεί σε καταπιεστικό κλοιό, το πιθανότερο είναι σύντομα να σταματήσει να αντιδρά, να σταματήσει τη σχολική του εργασία κι η επίδοση του να μειωθεί δραστικά. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται το αίσθημα της ασφάλειας μέσα από αδιόρατα σήματα τα οποία εκπέμπονται από τη συμπεριφορά των ενηλίκων. Εάν, παραδείγματος χάριν, ένας μαθητής έλθει στο σχολείο ασθενής κι ο δάσκαλος αγνοήσει την κατάστασή του, οι υπόλοιποι μαθητές στην τάξη θα αισθανθούν ανασφαλείς. Θα αισθανθούν ασφαλέστεροι εάν ο άρρωστος μαθητής δεχτεί ιατρική φροντίδα στο σχολείο ή σταλεί στο σπίτι του όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Σε ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον, ένας μαθητής ο οποίος έχει προβλήματα γνωστικά ή συναισθηματικά χρειάζεται άμεση προσοχή. Σε κάθε ηλικία, κάθε μαθητής εκφράζει συμπεριφορές και διαθέσεις που είναι φυσιολογικές, «τυπικές» για την ηλικία του. Η καλύτερη μέθοδος για ένα σχολείο να αξιολογήσει την ύπαρξη προβλημάτων σε έναν μαθητή είναι να ελεγχθούν οι τυπικές αυτές συμπεριφορές. Αυτός ο έλεγχος δεν χρειάζεται κάποια επιπλέον προσπάθεια από την πλευρά των δασκάλων/εκπαιδευτικών πλέον της υποστηρικτικής ύπαρξής τους στην τάξη κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όταν οι μαθητές παρεκκλίνουν από την τυπική συμπεριφορά, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αναμένουν την εμφάνιση προβλημάτων στη σχολική τους επίδοση.

Η μνήμη (ως ανάκληση) αποτελεί τη δυνατότητα να συντελεστεί η αποθήκευση και η διατήρηση πληροφοριών ώστε να ανακτηθούν στη συνέχεια. Ως εκ τούτου η ικανότητα συγκράτησης πληροφοριών εξαρτάται και από τις επεξεργασμένες αισθητήριες πληροφορίες: τον τρόπο δηλαδή, που μία πληροφορία εισήχθη στον εγκέφαλο.

Ως εκ τούτου, η σχολική εμπειρία αποτελεί κρίσιμο κομμάτι στη ζωή του παιδιού. Ανάλογα με την ποιότητά της και τις προσλαμβάνουσες από αυτήν εικόνες, μπορεί να αποτελέσει προστατευτικό παράγοντα ή ακόμα και παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη και τη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας του. Τα παιδιά που δεν δείχνουν ενδιαφέρον για το σχολείο και δεν έχουν καλές σχέσεις με τους συμμαθητές και τους δασκάλους τους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, να μην καταφέρουν να αποφοιτήσουν αργότερα από το Λύκειο ή ακόμα και να έχουν λιγότερες και περισσότερο επιφανειακές σχέσεις, στη μετέπειτα ενήλικη ζωή τους.

Αντίθετα, μία θετική σχολική εμπειρία αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τη σωματική και πνευματική υγεία του παιδιού αποτρέποντας το από συμπεριφορές κινδύνου όπως τη χρήση εξαρτησιογόνων ή άλλων ανθυγιεινών ουσιών, την πρώιμη έναρξη σεξουαλικής ζωής και τη βίωση χαμηλής ποιότητας ενήλικης ζωής.

Το σχολείο συνεπώς αποτελεί σημαντικό παράγοντα δημιουργίας χαρακτήρα για το παιδί. Ως παράγοντας είναι τόσο σημαντικός, όσο και το σπίτι του ίδιου του μαθητή. Το αναπτυσσόμενο πρόσωπο δέχεται επιδράσεις από όλα τα υποσυστήματα στα οποία ανήκει, οι οποίες διαφέρουν ως προς την ένταση και τη σημασία τους. Μεγαλύτερη επίδραση, όπως είναι φυσικό, ασκεί η οικογένεια, το σχολείο και η ομάδα των συνομηλίκων του. Η επίδραση μειώνεται όσο απομακρύνεται το παιδί από το υποσύστημα επιρροής, αλλά ποτέ δεν εξαλείφεται. Η οικογένεια, το σχολείο κι η κοινωνία διαθέτουν χωριστούς μηχανισμούς δημιουργίας χαρούμενων και επιτυχημένων μαθητών, αλλά μπορούν από κοινού να υιοθετήσουν τρόπους και μεθόδους, ώστε να δώσουν στα παιδιά τα απαραίτητα κίνητρα για να εργαστούν αποδοτικά κι επίμονα προκειμένου να πετύχουν στη ζωή τους.

Τα κίνητρα είναι αποτελεσματικότερα όταν είναι εσωτερικά. Επιτυχής δημιουργία κινήτρων στους μαθητές εξασφαλίζεται με την ύπαρξη θετικής ενίσχυσης από τους δασκάλους τους εκπαιδευτικούς, ενώ συνδράμει θετικά κι η γονεϊκή εμπλοκή. Η παροχή κινήτρων και η δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας για την εκπαιδευτική διαδικασία, είναι ακόμα ένας ισχυρός τρόπος να δημιουργηθεί ένα ασφαλές και φιλόξενο σχολικό περιβάλλον. Οι μαθητές οι οποίοι έχουν αναπτύξει υγιή κίνητρα θεωρούν το σχολείο και τη διαδικασία μάθησης οικεία τους υπόθεση. Κι ο καλύτερος τρόπος για να μεταφέρουμε στα παιδιά αποδεκτές από εμάς συμπεριφορές, είναι να είμαστε εμείς το παράδειγμα, ως γονείς κι ως εκπαιδευτικοί. Οφείλουμε να συμμετέχουμε ενεργά στη εκπαίδευση των παιδιών μας, να τα βοηθάμε με τις εργασίες τους, να πηγαίνουμε στις σχολικές εκδηλώσεις και να συζητάμε με ενθουσιασμό για το χρόνο που περνούν στο σχολείο. Να επιβραβεύουμε λεκτικά την επιτυχία τους.

Οφείλουμε δε να λάβουμε σοβαρά υπόψη τις προσδοκίες των παιδιών και μαθητών μας. Να μην συγχέουμε την έλλειψη κινήτρου σε έναν μαθητή με την έλλειψη δυνατοτήτων. Ένας μαθητής μπορεί να αποτύχει σε ένα γνωστικό αντικείμενο επειδή απλώς δυσκολεύεται να το κατανοήσει, ενώ με ελάχιστη προσπάθεια να μπορεί να επιτύχει όχι μόνον την κατανόηση, αλλά και τη διεύρυνση του γνωστικού ορίζοντα του.

Ο προσανατολισμός της εκπαιδευτικής πολιτικής στην ενθάρρυνση, ενίσχυση και διευκόλυνση της ουσιαστικής συνεργασίας κι αποτελεσματικής επικοινωνίας σπιτιού και σχολείου, του άλλου του σπιτιού, είναι προς όφελος όλων των εμπλεκομένων μερών και κυρίως της κοινωνίας.

Βιβλιογραφία

Σύγχρονα θέματα παιδοψυχιατρικής. Τσιάντης Ι., Μανωλόπουλος Σ. Καστανιώτης, 1986.
Ψυχική υγεία του παιδιού και της οικογένειας. Τσιάντης Ι. Καστανιώτης, 1988.
Χαρίκλεια Μανουσάκη Επαγγελματίας Ψυχικής Υγείας - Συστημική Σύμβουλος,

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , , | Γράψτε σχόλιο

Επάγγελμα γονέας: Πώς να βοηθήσω το παιδί μου στο διάβασμα;

teachme_icon3Πολλές φορές αναφερόμαστε στο πόσο δύσκολο έχει γίνει ποια το σχολείο και πως το διάβασμα στο σπίτι τρομοκρατεί τόσο τους μαθητές, όσο και τους γονείς τους!

Οι μαθησιακές δυσκολίες, για τις οποίες έχουμε γράψει και διαβάσει πολλά, είναι φυσικά ένας παράγοντας που επηρεάζει το χρόνο και την επίδοση της μελέτης. Γιατί όμως όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως «διάγνωσης» ή «αξιολόγησης», δυσκολεύονται τόσο πολύ στο διάβασμα για την επόμενη μέρα;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι μοναδική. Το μαθησιακό προφίλ κάθε μαθητή διαφέρει – ο τρόπος με τον οποίο κάποιος αφομοιώνει καλύτερα, ο χρόνος που χρειάζεται για να τα αφομοιώσει, οι δυσκολίες σε συγκεκριμένα θέματα, η κλίση σε κάποια άλλα. Ωστόσο, υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής στα παραπάνω: η οργάνωση.

Πώς όμως μπορεί ένας μαθητής να οργανώσει το διάβασμά του και μάλιστα στην πρώτη κιόλας τάξη του δημοτικού; Εδώ έρχεται πάλι ο ρόλος του γονέα (δύσκολη δουλειά τα παιδιά!). Τα μικρά μας δε γνωρίζουν τρόπους οργάνωσης, ούτε και τρόπους μελέτης. Γι’ αυτό το λόγο το πρώτο που πρέπει να κάνουμε, είναι να τους τα διδάξουμε. Είναι τόσο απλό!

Παρακάτω, θα βρείτε μερικές συμβουλές για τον τρόπο που μπορούμε να οργανώσουμε καλύτερα τη μελέτη στο σπίτι.

  • Πρέπει να δείξουμε στα παιδιά πού διαβάζουμε, ποιος είναι ο χώρος και ποια είναι αυτά που πρέπει να έχουμε όταν καθόμαστε. Ναι, πρέπει να μιλήσουμε για τα μολύβια, τις γόμες, τα τετράδια και όλα όσα μπορεί να μας φαίνονται αυτονόητα.
  • Στη συνέχεια, πρέπει να ορίσουμε τις ώρες που το παιδί θα πρέπει να κάνει τα μαθήματά του, καθώς και τις ώρες που εμείς (οι γονείς) είμαστε διαθέσιμοι για βοήθεια. Συχνά τα παιδιά που αρνούνται όλη μέρα να διαβάσουν παρά το επίμονο «κυνηγητό» των γονέων, αργά το βράδυ κατακλύζονται από τύψεις και άγχος και παρακαλούν για βοήθεια. Αυτό επίσης συμβαίνει όταν το παιδί δε σημειώνει σωστά τα μαθήματα για την επόμενη μέρα και λίγο πριν τον ύπνο εμφανίζεται ένα φυλλάδιο! Τότε λοιπόν αρχίζει το παρακαλετό και ένας κουρασμένος γονιός «μάχεται» με ένα επίσης κουρασμένο παιδί για θέματα γραμματικής, αριθμητικής ή ιστορίας. Η μελέτη καταλήγει σε καταστροφή και η οικογένεια το πρωί ξυπνάει μουτρωμένη, αδιάβαστη και κουρασμένη για μια ακόμη δύσκολη μέρα!
  • Βρίσκουμε με το παιδί μας τον πιο κατάλληλο τρόπο να σημειώνει τι έχει να κάνει την άλλη μέρα. Εξηγούμε πως το χαρτάκι-πεταμένο-κάπου-σε-κάποιο-βιβλίο δε βοηθά και προτείνουμε άλλες λύσεις. Δεν επιβάλλουμε στο παιδί τον τρόπο με τον οποίο θα σημειώνει, επιβάλλουμε όμως να σημειώνει!
  • Ανεξαρτητοποιούμε το παιδί στο διάβασμα. Ναι, καλά διαβάσατε. Στόχος είναι το παιδί να τα καταφέρνει μόνο του και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί αν είμαστε συνέχεια από πάνω! Δίνουμε τη βοήθεια για να διδάξουμε όλα όσα είπαμε και σιγά σιγά αποσυρόμαστε. Μόνο του το παιδί μας θα πάει στο χώρο του, το σωστό χρόνο και θα ζητήσει και τη βοήθειά μας όταν είναι απαραίτητη. Σε αυτό το σημείο θα σταθούμε λίγο παραπάνω για να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για την ανεξαρτητοποίηση, η οποία δε μπορεί να έρθει μόνο για τη μελέτη, αλλά πρέπει να είναι γενικός στόχος στη ζωή του παιδιού μας. Όχι, δε είναι δυνατό να αυτονομήσουμε ένα παιδί στο διάβασμα όταν το ντύνουμε, το ταΐζουμε, του δένουμε τα κορδόνια πριν καν μας πει ότι λύθηκαν, δεν το αφήνουμε να πιάσει γυάλινο ποτήρι γιατί θα το σπάσει ή το σκουπίζουμε εμείς μετά την τουαλέτα! Αν όλα αυτά συμβαίνουν ακόμα, τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε λίγο για την ανεξαρτησία και την αυτονομία του παιδιού μας γενικά και αντί να «τα παρατήσουμε», να ξεκινήσουμε από γενικευμένες δραστηριότητες και να βάλουμε σε αυτές και το διάβασμα. Όπως έχουμε πει, λάθη κάνουμε όλοι, τα εντοπίζουμε, τα διορθώνουμε και προχωράμε – τόσο απλά!
  • Βάλτε στο διάβασμα πρόγραμμα! Όπως προαναφέραμε, προγραμματίστε μαζί με το παιδί το πότε και το πόσο θα διαβάζει. Εξηγήστε -κάντε το και πράξη- πως όταν τελειώνουμε νωρίς έχουμε περισσότερο χρόνο για άλλες, πιο ευχάριστες δραστηριότητες, ενώ το αντίθετο συμβαίνει όταν χαζεύουμε ή κωλυσιεργούμε. Βοηθός εδώ θα είναι η συνέπεια και τα κίνητρα. Μην «πέφτετε» όταν το μικρό σας είναι ασυνεπές στις υποχρεώσεις του, αλλά μη ξεχνάτε να του αφήνετε το χώρο και το χρόνο του όταν είναι! Σε αυτό το σημείο, όπως και με την αυτονόμηση, οφείλουμε να κοιτάξουμε το γενικότερο πρόγραμμά μας. Φυσικά και δεν μπορούμε να εντάξουμε ένα παιδί σε πρόγραμμα όταν όλη η οικογένεια το «χαλάει». Το πρόγραμμα βοηθάει τα παιδιά τόσο στη σχολική όσο και την προσχολική ηλικία, τα οργανώνει και τα διδάσκει συνέπεια και όρια. Αν κάπου εδώ αισθάνεστε πάλι πως πρέπει να ξεκινήσετε από πιο «πίσω», είπαμε, ποτέ δεν είναι αργά!
  • Τέλος, μην ξεχάσετε να διδάξετε στα παιδιά σας τη διαφορετικότητα και την αποτυχία. Ναι, είναι γεγονός, ότι εμείς μπορεί να διαβάζουμε δυο ώρες για το τεστ των μαθηματικών, ενώ ο φίλος μας ο Γιωργάκης μόνο μισή. Δεν είναι κακό να εξηγήσουμε στο δικό μας παιδί πως ο συμμαθητής του μπορεί να είναι καλύτερος στα μαθηματικά, αρκεί φυσικά να ξέρουμε τις δικιές μας ικανότητες. Το κυνήγι του 10 και του 20 είναι ανώφελο και ανούσιο. Η ζωή δεν τελειώνει με το 9, ούτε με μερικά κόκκινα σημάδια στην ορθογραφία! Αναγνωρίστε τις δυνατότητες και τις δυσκολίες του παιδιού σας. Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του με τις δυνατότητες και δουλέψτε συστηματικά με τις δυσκολίες.

Μην ξεχνάτε πως κάθε παιδί είναι διαφορετικό, όπως και καθένας από εμάς. Κάντε προσαρμογές, δοκιμές και πολύ, μα πολύ παιχνίδι!
Καλό διάβασμα!

Φανή Βαγγελάτου
Λογοθεραπεύτρια – Ειδική Παιδαγωγός ΜΑ Συντονίστρια Σχολών Γονέων

ΠΗΓΗ: kidsgo.com.cy

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Πώς να χτίσουμε μια αρμονική σχέση με το δάσκαλο του παιδιού μας.

Work-Family-BalanceΠολλές φορές, οι γονείς παραπονιούνται ότι η επαφή τους με το δάσκαλο του παιδιού τους δεν είναι όπως θα ήθελαν. Άλλες φορές θεωρούν ότι δεν καταλαβαίνει το παιδί τους, άλλοτε ότι εξαντλεί την αυστηρότητά του σε αυτό ή ότι το αδικεί. Κάποιες φορές δυσφορούν με τη μεγάλη ποσότητα της ύλης που του βάζει για το σπίτι ή και για τη συμπεριφορά του, αν π.χ. φωνάζει ή τους κάνει διαρκώς παρατηρήσεις, τους επιβάλλει τιμωρίες, δεν τα ενθαρρύνει, κ.α.

Από την πλευρά τους, οι δάσκαλοι συχνά θεωρούν ότι οι γονείς παρεμβαίνουν στο έργο τους, είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους αυτά που τους λένε. Στις τακτικές συγκεντρώσεις δεν παρευρίσκονται. Επίσης, αναφέρουν ότι για κάθε δυσκολία που παρουσιάζει το παιδί στο σχολείο με ευκολία μερικοί γονείς αποδίδουν την ευθύνη στο δάσκαλο. Έτσι, συχνά, του υποδεικνύουν τι να κάνει.

Πράγματι, σε κάποιες περιπτώσεις -ευτυχώς λίγες- η συνεργασία γονέων –δασκάλων δεν είναι ικανοποιητική. Τότε η ευθύνη βαραίνει και τις δυο πλευρές.

Τι θα πρέπει να κάνετε:

-Προσεγγίστε με ευγένεια το δάσκαλο του παιδιού σας.
-Αφήστε τον να σας ενημερώσει πρώτα ο ίδιος για το μαθητή του.
-Σκεφτείτε τις ερωτήσεις που έχετε σκοπό να του θέσετε από πριν.
-Δείξτε εμπιστοσύνη σε αυτά που σας λέει.
-Αναγνωρίστε την προσπάθεια του.
-Αν το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στο σχολείο, συζητήστε μαζί του και μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια του.
-Μην παραπονιέστε για την αυστηρή βαθμολογία ή αντιμετώπισή του.
-Αν έχετε διαφορετική άποψη, συζητήστε μαζί του τα κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογεί το παιδί.
-Μη φύγετε ποτέ χωρίς να πείτε μια καλή κουβέντα στο δάσκαλο του παιδιού σας, ας είναι κι ένα σκέτο «ευχαριστώ», για το χρόνο που διέθεσε για σας.
-Οι εκπαιδευτικοί έχουν πείρα με πολλά παιδιά. Επίσης, οι περισσότεροι διαθέτουν ευαισθησία και ενδιαφέρον για τους μαθητές τους. Οι γονείς που δε σέβονται το έργο τους είναι εύλογο ότι δε θα βρουν στο δάσκαλο έναν πρόθυμο συνεργάτη.

Αλεξάνδρα Καππάτου
Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

ΠΗΓΗ: infokids.gr

Κατηγορίες: Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Αχρηστος εγώ;

divorce-children1-thumb-mediumΘέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το “πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Ολο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα.

Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.

Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.

Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Οταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.

Ομως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα. Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ; Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι.

Β.Κ. Μαθητής ΣΤ” Δημοτικού

ΠΗΓΗ: enet.gr

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο