«Παράδεισος και κόλαση»

heaven_or_hellΈνας άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε ένα δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα δένδρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε στάχτη! Όμως ο άνδρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο και συνέχισε την πορεία του με τα δύο του ζώα. Κάποιες φορές περνάει κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούργια κατάσταση. Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός και αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μια πανέμορφη μαρμάρινη πύλη, που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι. Ο διαβάτης κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο.

- «Καλημέρα».
- «Καλημέρα», απάντησε ο φύλακας.
- «Αυτός είναι ο παράδεισος».
- «Τι καλά που φτάσαμε στον παράδεισο, γιατί διψάμε».
- «Μπορείτε, κύριε, να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε», είπε ο φύλακας και του έδειξε την πηγή.
- «Το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης».
- «Λυπάμαι πολύ», είπε ο φύλακας, «αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα». Ο άνδρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία, μια και διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει μόνο αυτός. Ευχαρίστησε τον φύλακα και συνέχισε την πορεία του.

Αφού περπάτησαν για αρκετή ώρα στην ανηφοριά, εξαντλημένοι πλέον και οι τρεις έφτασαν σε ένα άλλο μέρος, η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα περικυκλωμένη από δέντρα. Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άνδρας και είχε το κεφάλι του καλυμμένο με ένα καπέλο. Μάλλον κοιμόταν.
- «Καλημέρα», είπε ο διαβάτης. Ο άνδρας έγνεψε ως απάντηση με το κεφάλι του. – «Διψάμε πολύ το άλογό μου, ο σκύλος μου κι εγώ».
- «Υπάρχει πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια», είπε ο άνδρας δείχνοντας το μέρος. Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε. Ο άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του πήγαν στην πηγή και έσβησαν τη δίψα τους. Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άνδρα.
- «Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε», του απάντησε εκείνος.
- «Επί τη ευκαιρία, πώς ονομάζεται αυτό το μέρος;», ρώτησε ο άνδρας.
- «Παράδεισος».
- «Παράδεισος; Μα ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μού είπε ότι εκείνο το μέρος ήταν ο παράδεισος».
- «Εκείνο δεν ήταν ο παράδεισος, αλλά η κόλαση», απάντησε ο φύλακας. Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.
- «Θα έπρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας. Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προξενήσει μεγάλο μπέρδεμα», είπε ο διαβάτης.
- «Σε καμία περίπτωση», αντέτεινε ο άνδρας, «στην πραγματικότητα μας κάνουν μεγάλη χάρη, διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερους φίλους τους!

   Πάουλο ΚέλοΟ διάβολος και η δεσποινίδα Πριμ, Λιβάνης, Αθήνα 2001       

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Η ανάγκη της αποδοχής

society_o5jfz5__2__310028255Οι άλλοι…και κυρίως οι σημαντικοί άλλοι λειτουργούν ως καθρέφτης του εαυτού μας. Μέσα από τις σχέσεις που κάθε άτομο δημιουργεί, φανερώνονται στοιχεία της δικής του προσωπικότητας, του συστήματος αξιών του, των προσδοκιών του, της αυτοεικόνας του. Η ανάγκη για αποδοχή και επιβεβαίωση αποτελεί για πολλούς σημαντικό ζήτημα, καθώς η αίσθηση του “ανήκειν” βρίσκεται μέσα στην ανθρώπινη φύση μας.

Η αίσθηση αυτή είναι εντελώς φυσιολογική, καθώς ο άνθρωπος αποτελεί κοινωνικό όν και σε όλους αρέσει να δέχονται επιβράβευση και αποδοχή. Ορισμένες φορές, όμως, η ανάγκη για αποδοχή γίνεται τόσο ισχυρή που το άτομο οδηγείται σε συμπεριφορές με σκοπό τη διεκδίκηση έγκρισης από τους άλλους αγνοώντας τα δικά του όρια και επιθυμίες. Η οποιαδήποτε ματαίωση είναι ικανή να καταστρέψει την αυτοεκτίμησή του και μπορεί να φτάσει σε σημείο που αδυνατεί να αναγνωρίσει τα “θέλω” και τις ανάγκες του.

Η αυτοεκτίμηση ξεκινά να χτίζεται από τις πρώτες κιόλας, στιγμές της ύπαρξης μας. Στα πρώτα χρόνια της ζωής μπαίνουν τα θεμέλια για την αναγνώριση των αναγκών, την εκμάθηση τρόπων για λήψη αποφάσεων, την ανάπτυξη της εκτίμησης, της αγάπης και της εμπιστοσύνης προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα χρήσιμο και σημαντικό η αποδοχή να δίνεται απλόχερα στο άτομο για τη σημαντικότητα και μοναδικότητα της ύπαρξης του και όχι μόνο ως επιβράβευση συμπεριφορών που οι άλλοι αποδέχονται.

Οι πεποιθήσεις, που τόσο νωρίς, δημιουργούνται στο άτομο είναι οι ίδιες που θα το συνοδεύουν και στην ενήλικη ζωή του. Η ασφάλεια που παρέχει το αίσθημα της αποδοχής προέρχεται πια από την αποδοχή που οι ίδιοι δίνουμε στον εαυτό μας. Έτσι, η θετική αλλά και ρεαλιστική αντίληψη των ικανοτήτων σε ένα άτομο που αποδέχεται, εμπιστεύεται και νιώθει ασφάλεια για τον εαυτό του θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμα και αν κάτι δεν πάει καλά. Αντίθετα, το άτομο που περιμένει αποδοχή, ως επί το πλείστον, από εξωγενείς παράγοντες, ενδέχεται να εξαρτηθεί από την έγκριση των άλλων. Με τον ίδιο τρόπο προσελκύουμε γύρω μας τα αντίστοιχα άτομα.

Πως μπορούμε να αποδεχθούμε τον εαυτό μας;

  • Φανείτε ειλικρινείς με τον εαυτό σας και προσπαθήστε να διαχωρίσετε τις επιθυμίες σας από αυτές των άλλων: όσο απλό ακούγεται σαν θεωρητική σκέψη τόσο δύσκολο μπορεί να αποδειχθεί στην πράξη, καθώς πολλές σκέψεις μπορεί να διαμορφωθούν βάσει των κοινωνικών, επαγγελματικών, οικογενειακών προτύπων εμποδίζοντας σας να αναγνωρίσετε τον προσωπικό παράγοντα. Με οδηγό το συναίσθημα που μας πληροφορεί για την ικανοποίηση ή τη δυσαρέσκεια μιας κατάστασης, απόφασης, συμπεριφοράς κτλ. γίνεται ευκολότερη η πορεία προς την αναγνώριση των επιθυμιών.
  • Εντοπίστε τα δυνατά σας σημεία και αποδεχτείτε οι ίδιοι τον εαυτό σας:αφιερώστε λίγο χρόνο για τον προσωπικό σας απολογισμό. Ποιά είναι τα δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα σας; Πότε αισθανθήκατε περήφανοι για μια προσωπική επιτυχία; Πώς συμπεριφερθήκατε σε εκείνες τις συνθήκες; Σε ποιά σημεία πιστεύετε οτι είστε καλοί;
  • Κάντε την ίδια διαδικασία για τα στοιχεία εκείνα που αντιλαμβάνεστε ως μειονεκτήματα: προσπαθήστε να κατανοήσετε οτι δεν μπορούμε να είμαστε καλοί σε όλα. Αυτά που αντιλαμβανόμαστε ως “ελαττώματα” είναι τα σημεία που μας δίνουν δυνατότητα εξέλιξης. Μέσα από αυτά μπορούμε να μάθουμε και να συνεχίσουμε να έχουμε το δικαίωμα της επιλογής. Πώς θα μπορούσατε να είχατε συμπεριφερθεί διαφορετικά; Τι θα προτιμούσατε να είχατε επιλέξει; Σε ποιό βαθμό είστε διατεθειμένοι να τα αλλάξετε;
  • Θυμηθείτε οτι η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό σας δε σημαίνει απαραίτητα έλλειψη ικανοτήτων: το αίσθημα οτι δεν είστε καλοί, οτι δεν θα τα καταφέρετε, οτι δεν θα γίνετε απιδεκτοί συνδέεται πολλές φορές με μη ρεαλιστικές προσδοκίες ή με παράλογες πεποιθήσεις που υιοθετείτε. Με άλλα λόγια, πρόκειται για εμπόδια που βάζετε οι ίδιοι στον εαυτό σας. Δοκιμάστε να δείτε και την άλλη πλευρά των πραγμάτων…αντί να εστιάσετε στην αποτυχία ή στην απόλυτη θέση του “πρέπει” σκεφτείτε τι καλό βγήκε απο μια κατάσταση, τι μάθατε περισσότερο για τον εαυτό σας, τι πετύχατε. Η αντίληψη και η κατανόηση της σκέψης και των συναισθημάτων μας είναι το πρώτο μεγάλο βήμα για την αλλαγή.
  • Αποφύγετε τις γενικεύσεις: μια ενδεχόμενη αποτυχία, ένας τομέας στον οποίο δεν είστε αρκετά καλοί, ορισμένοι άνθρωποι που δεν συμφώνουν μαζί σας δεν αποτελούν παράγοντες που σας καθιστούν ανίκανους, αποτυχημένους, κακούς. Όλοι έχουμε δυνατότητες ανεξάρτητα από το αν αναγνωρίζονται ή όχι από τους άλλους αλλά και από εμάς τους ίδιους. Αναγνωρίστε και αξιοποιήστε πρώτα εσείς τα ξεχωριστά σας στοιχεία αποτελώντας πρότυπο και για τους άλλους.

ΠΗΓΗ: manoloudi.com

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

StoryJumper…εκπαιδεύοντας τους μαθητές μας στη δημιουργική γραφή!

story_jlogoTo Storyjumper είναι ένα εκπληκτικό web2.0 εργαλείο δημιουργίας εικονογραφημένων ηλεκτρονικών βιβλίων. Παρέχει τη δυνατότητα στον χρήστη να αναπτύξει μια πλούσια σε περιγραφές ιστορία ή ένα αφήγημα εύκολα και γρήγορα επιλέγοντας ένα από τα διαθέσιμα έτοιμα πρότυπα (Get ideas) είτε ξεκινώντας από το μηδέν (+ Create book). Για τη εικονογράφηση της ιστορίας μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει έτοιμες σκηνές (scenes), διάφορα αντικείμενα (props) αλλά και να ανεβάσει φωτογραφίες της επιλογής του από το δικό του υπολογιστή. Από την καρτέλα text μπορεί να τοποθετήσει πλαίσια κειμένου στις σελίδες του βιβλίου του. Η εφαρμογή είναι δωρεάν, απαιτεί εγγραφή (sign up) και υποστηρίζει την ελληνική γλώσσα.
Αφού τώρα ολοκληρωθεί το βιβλίο μας επιλέγουμε “Αποθήκευση” (Save) και στη συνέχεια Έξοδο (Exit) για να φύγουμε από το περιβάλλον δημιουργίας και να δούμε το βιβλίο μας. Πατώντας “play” (Read) μπορούμε να διαβάσουμε το βιβλίο που φτιάξαμε, γυρνώντας τις σελίδες του σαν κανονικό βιβλίο. Αν θέλουμε να το μοιραστούμε, χρησιμοποιούμε το url που εμφανίζεται στην μπάρα διευθύνσεων κατά την διάρκεια της ανάγνωσης. Μπορούμε επίσης να το ενσωματώσουμε στο site μας (Embed on your site) αλλά και να το εκτυπώσουμε.
Έχει εύχρηστο και απλό interface γι’ αυτό είναι ιδανικό για μικρές ηλικίες με προφανή παιδαγωγική χρήση. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί και από μεγαλύτερους μαθητές για τη δημιουργία ψηφιακών αφηγήσεων με έκφραση ιδεών ή απόψεων για κοινωνικά, περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και άλλα θέματα που μπορεί να τους απασχολούν όπως ο εκφοβισμός, ο κυβερνοεκφοβισμός, το σχολικό κλίμα, αφιερώματα σε ιστορικά μνημεία, σε παγκόσμιες ημέρες κ.ά. Το storyjumper μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη δημιουργία ημερολογίου ή άλμπουμ φωτογραφιών.
Ενθαρρύνει τα δημιουργικά ένστικτα των μαθητών, ενώ αναπτύσσουν δεξιότητες κριτικής σκέψης, λήψης αποφάσεων και επικοινωνίας.

Δείτε ένα παράδειγμα βιβλίου που έχει δημιουργηθεί στο storyjumper εδώ (Magic Clover).

ΠΗΓΗ: syneducation.wordpress.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Εύκολοι τρόποι για να μάθει το παιδί να διαβάζει μόνο του!

19630097_c5704f65ab9544dc672acbd23990b0f1.limghandlerΚάποιοι γονείς είναι απλώς τυχεροί, γιατί τα παιδιά τους από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού εξελίσσονται σε επιμελείς μαθητές. Σε κάποια σπίτια όμως, το κεφάλαιομελέτη μπορεί να φέρει σε καθημερινή βάση στιγμές έντασης.

Ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, προβλήματα ακοής ή ομιλίας και μαθησιακές δυσκολίες, πολλές φορές πλήττουν τις επιδόσεις. Αν έχετε υποψίες ότι το παιδί πιθανόν αντιμετωπίζει κάποιο ειδικό πρόβλημα, ακόμα και ψυχολογικό, π.χ. αυξημένος στρες ή χαμηλή αυτοπεποίθηση, απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, ο οποίος θα σας δώσει και την σωστή καθοδήγηση και οπωσδήποτε ενημερώστε και τον δάσκαλο, με τον οποίο θα πρέπει να υπάρχει και στενή συνεργασία.
 
Η αλήθεια είναι ότι σαν γονείς μπορείτε να ασκήσετε εξαιρετικά θετική επίδραση, αρκεί να ενθαρρύνετε με τον σωστό τρόπο το παιδί να διαβάσει. Το σημαντικό είναι να εκπαιδεύσετε το παιδί από νωρίς ώστε να μάθει να μελετά μόνο του. Η σωστή καθοδήγηση μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική, γιατί βοηθάει το παιδί να αισθανθεί πιο σίγουρο για τον εαυτό του, πράγματα που μπορεί να έχει μόνο θετικές  συνέπειες τις επιδόσεις του.  Να, πως μπορείτε να το βοηθήσετε:
 
Πότε μην απειλείτε το παιδί για να διαβάσει
Η στέρηση των προνομίων καλό είναι να αποφεύγεται. Αντίθετα, δοκιμάστε τον έπαινο και τις άμεσες επιβραβεύσεις κάθε φορά που το παιδί σας ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του. Δεν πρέπει να νιώθει ότι το εξαναγκάζετε να διαβάσει. Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι η μελέτη αποτελεί μέρος του ημερήσιου προγράμματος.
 
Μείνετε πιστοί στο πρόγραμμα
Οι ώρες μελέτης δεν πρέπει να είναι τυχαίες. Ένα βασικό μυστικό για αποδοτική μελέτη είναι το παιδί να διαβάζει καθημερινά τις ίδιες ώρες για να υπάρχει πρόγραμμα και στο σπίτι. Καθορίστε λοιπόν συγκεκριμένο χρόνο αποφασίζοντας ποιες ώρες θα μελετά.
 
Οργανώστε το περιβάλλον μελέτης
Επιλέξτε ένα σταθερό μέρος για να διαβάζει, αποφεύγοντας να αλλάζετε κάθε φορά σημείο. Ένα γραφείο ή ένα τραπέζι σε ήσυχο δωμάτιο είναι το ιδανικό. Έχετε όλα τα απαραίτητα σε σημείο άμεσης πρόσβασης, έτσι ώστε να μην σηκώνεται συνέχεια από την θέση του.. Δώστε επίσης έμφαση στο φωτισμό. Το φως πρέπει να πέφτει από αριστερά για τα δεξιόχειρα παιδάκια και αντίστροφα για τα αριστερόχειρα.
 
Μην υπερβάλλετε στη διάρκεια της μελέτης
Συνήθως, δύο έως τέσσερις (για τις μεγαλύτερες τάξεις) ώρες την ημέρα αρκούν. Βεβαιωθείτε πριν ξεκινήσει η μελέτη ότι το παιδί δεν είναι κουρασμένο, πεινασμένο ή αναστατωμένο, πράγμα που θα δυσκολέψει την ικανότητα συγκέντρωσης. Δώστε του λίγο χρόνο να χαλαρώσει πριν ξεκινήσει το διάβασμα. Επίσης καλό είναι να αφήνετε την επανάληψη για αργά το βράδυ, που είστε όλοι κουρασμένοι και η απόδοση είναι μειωμένη.  Η επανάληψη μπορεί να γίνει και μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα, αλλά όχι μετά το βραδινό φαγητό ή πριν το βραδινό ύπνο.
 
Περιορίστε οτιδήποτε μπορεί να αποσπά την προσοχή
Μην έχετε ποτέ ανοιχτή τηλεόραση ή ραδιόφωνο στο χώρο που διαβάζει το παιδί ή ακόμα και σε άλλο δωμάτιο, εφόσον ακούγεται. Καλό είναι επίσης να συνεννοηθείτε με τον σύντροφό σας ώστε να απασχολεί εκείνη την ώρα το μικρό αδελφάκι (εφόσον υπάρχει)
 
Οργανώστε τη μελέτη
Κάποιοι γενικοί κανόνες είναι να ξεκινάτε πρώτα από τα γραπτά ή από τα δύσκολα ή υψηλής προτεραιότητας μαθήματα και να συνεχίζετε με τα εύκολα. Ξεμπερδεύοντας με το βαρύ φορτίο, τα υπόλοιπα θα φαίνονται ακόμη πιο εύκολα.
 
Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες
Πολλά προβλήματα προέρχονται από το γεγονός ότι έχουμε υπερβολικές προσδοκίες από τα παιδιά μας. Δεχτείτε ότι το παιδί δεν μπορεί και δεν χρειάζεται να είναι σε όλα τέλειο.
 
Δείξτε του τον τρόπο
Δεν πρέπει απλά να βοηθάτε το παιδί στα μαθήματα αλλά να του διδάσκετε τεχνικές μελέτης έτσι ώστε σταδιακά η ενασχόληση σας με το διάβασμά του να μειωθεί και το παιδί να γίνει αυτόνομο σε αυτόν τον τομέα.
 
Αποφύγετε την υπερφόρτωση
Μην φορτώνετε ασφυκτικά το πρόγραμμα του παιδιού. Όσο πιο κουρασμένο νιώθει, τόσο μειώνονται οι επιδόσεις του. Φροντίστε πάντα να έχει αρκετό χρόνο για παιχνίδι ή για να ασχοληθεί με δραστηριότητες που το ευχαριστούν σε καθημερινή βάση, ώστε το παιδί να μπορέσει να ισορροπήσει
 
Ανοίξτε του νέους ορίζοντες
Πρέπει ο κόσμος του παιδιού να εμπλουτιστεί με εξωσχολικά βιβλία της αρέσκειας του για να μάθει τα ευεργετικά οφέλη της μάθησης και της εξερεύνησης των πνευματικών οριζόντων του πέρα από το περιβάλλον του σχολείου.
 
Μάθετέ το να έχει κριτική σκέψη
Πρέπει να ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράζει τη γνώμη του, τα συναισθήματα του και να έχει κριτική σκέψη. Με αυτό τον τρόπο γίνεται πιο εύκολη η επεξεργασία πληροφοριών από το σχολικό περιβάλλον και η αφομοίωσή τους.
 
Κάντε την μικρή επιτυχία να μοιάζει με σπουδαία υπόθεση
Αν, για παράδειγμα, το παιδί τα πήγε πολύ καλά στο διαγώνισμα, γιορτάστε το με μία έξοδο στον παιδότοπο ή με το αγαπημένο του φαγητό.
 
Αποφύγετε να κάνετε αρνητικά σχόλια
Τονίστε την ανάγκη για επανάληψη ή εξάσκηση. Αν κάπου δεν τα πήγε καλά, εξετάστε μαζί τα λάθη αποφεύγοντας τα σχόλια, τις αρνητικές ταμπέλες ή την σύγκριση με το αδελφάκι ή με άλλους συμμαθητές.
 
Συνεργαστείτε με τον δάσκαλο
Πρέπει να δείξετε ενθουσιασμό για τη νέα γνώση και την διαδικασία της μάθησης καθώς και για το σχολείο - υποστηρίζετε λοιπόν τη δουλειά του εκπαιδευτικού και τονίζετε τα οφέλη του σχολείου αλλά και της μάθησης γενικότερα. 
 
Με την συνεργασία της κας Μαρίας Σκαπέρα (M.Ed. ψυχοπαιδαγωγός, εκπαιδευτικός σύμβουλος)
ΠΗΓΗ: imommy.gr
Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , , | Γράψτε σχόλιο

“Τρόποι Διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς”

diapaidagogisi-eksofilo-300x230Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι να μάθουμε περισσότερα για τα στυλ διαπαιδαγώγησης, τις τεχνικές και τους κανόνες που μπορούμε να εφαρμόσουμε στο σπίτι αλλά και τις πρακτικές συμβουλές για υποδείξεις προς το παιδί. Όλα αυτά αποτελούν γενικές γνώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλά και διαφορετικά πλαίσια, ανάλογα με το πρόβλημα συμπεριφοράς και τον χαρακτήρα του γονιού.Όμως μερικά προβλήματα συμπεριφοράς είναι πιο συνηθισμένα από κάποια άλλα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ήδη συγκεκριμένη βιβλιογραφία και έρευνα επί των θεμάτων αυτών. Στην πρώτη ενότητα του βιβλίου αυτού θα αναφερθούμε σε δύο από τα πιο συχνά και συγκεκριμένα προβλήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι γονείς: την επιθετικότητα και τις διαταραχές προσοχής. Θα περιγράψουμε τόσο τα συμπτώματα όσο και τις
τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς για την όσο το δυνατόν πληρέστερη αντιμετώπισή τους.Όσοι γονείς διαβάζετε αυτό το βιβλίο θα πρέπει να έχετε στο νου σας ότι όσες εξειδικευμένες αναλύσεις και εάν διαβάσετε για το πρόβλημα που σας απασχολεί, σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρέμβαση ενός ειδικού ψυχικής υγείας. Ο ειδικός λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και καταγράφοντας με πολύ πιο συστηματικό και εξατομικευμένο τρόπο τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι σε θέση να σας βοηθήσει πολύ περισσότερο και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με οποιοδήποτε συμβουλευτικό βιβλίο.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε online το βιβλίο ή να το κατεβάσετε σε μορφή pdf

 “Τρόποι διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς” 

ΠΗΓΗ:psychologein.dagorastos.net

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Νέα εκπαιδευτικά προγράμματα στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ

otemuseum-2-thumb-largeΤη δυνατότητα να γνωρίσουν την τεχνολογία των τηλεπικοινωνιών με διασκεδαστικό και πρωτότυπο τρόπο θα έχουν τα παιδιά με το νέο κύκλο εκπαιδευτικών προγραμμάτων που ξεκινούν στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ. Τα προγράμματα απευθύνονται σε παιδιά, γονείς και σχολικές ομάδες και πραγματοποιούνται με την υποστήριξη μουσειοπαιδαγωγού, εικαστικού και ψυχολόγου.

Οι νέες εκπαιδευτικές δράσεις «Δημιουργούμε εμπειρίες στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών»,  πραγματοποιούνται Σαββατοκύριακα από τον Οκτώβριο 2014 έως και τον Μάιο 2015 και περιλαμβάνουν κοινωνικά, εικαστικά αλλά και εορταστικά θέματα:

•  «Σχολικός εκφοβισμός – bullying» (22-23 Νοεμβρίου)
• «Γιορτινά Χριστούγεννα στο ΜΤ» (20-21 Δεκεμβρίου)
• «Έλα να χαράξουμε από τα πειράματα του Μπελ μέχρι το κινητό με την τέχνη της χαρακτικής» (24-25 Ιανουαρίου 2015)
• «Εφηβεία. Ας ανοίξουμε δρόμους επικοινωνίας» (14-15 Φεβρουαρίου 2015)
• «Ιστορίες δορυφόρου. Πάνω από τα σύννεφα φτάνουμε ψηλά, πολύ ψηλά!», (14-15 Μαρτίου)
• «Πασχαλινό κυνήγι σοκολατένιων αυγών στο Μουσείο», (4-5 Απριλίου 2015)
• «Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων, γιόρτασε μαζί μας» (16-17 Μαΐου 2015)

Ειδικά για σχολικές ομάδες θα πραγματοποιηθούν και εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα όπως ζωγραφικής και γλυπτικής, καθώς και τεχνολογικά εργαστήρια. Παράλληλα, συνεχίζεται στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ η ενημερωτική δράση για την Ασφαλή Χρήση του Διαδικτύου σε συνεργασία με επιστημονικούς συνεργάτες της Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) και της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ μια φορά το μήνα παρουσιάζεται και η θεατρική παράσταση «Η Φάρμα του Διαδικτύου».

Αναλυτικά το πρόγραμμα των φετινών εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου στο:http://www.ote.gr/web/guest/corporate/company/museum/education

Το Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ, με περισσότερα από 4.500 εκθέματα, μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, παραμένοντας ένα Μουσείο, ανοιχτό για όλους. Την προηγούμενη χρονιά περισσότερα από 3.500 άτομα συμμετείχαν στα εκπαιδευτικά προγράμματά του, που προσφέρονται δωρεάν από τον ΟΤΕ. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στα τηλέφωνα 210 6201899, 210 6201999, ενώ τηρείται σειρά προτεραιότητας.

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Η φωτιά της φιλίας

fire-friendshipΟ Αλί είχε ανάγκη από χρήματα και ζήτησε από το αφεντικό του να τον βοηθήσει. Το αφεντικό προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημα του, του έθεσε την εξής πρόκληση: Αν καταφέρει να περάσει μια ολόκληρη νύχτα στην κορυφή ενός βουνού, θα ανταμειφθεί με ένα μεγάλο  χρηματικό ποσό, όμως αν αποτύχει, θα πρέπει να εργάζεται δωρεάν το υπόλοιπο διάστημα. Όταν έφυγε ο Αλί από το μαγαζί, φυσούσε παγωμένος αέρας. Η σκέψη ότι θα περνούσε μια νύχτα στην κορυφή του βουνού με τόσο κρύο, του προκαλούσε μεγάλο φόβο. Αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη του καλύτερου του φίλου για το αν θα ήταν τρέλα να δεχτεί ένα τέτοιο στοίχημα. Αφού συζήτησαν διεξοδικά το θέμα, ο φίλος του απάντησε:  «Μην ανησυχείς, εγώ θα σε βοηθήσω. Αύριο το βράδυ όταν θα βρίσκεσαι στην κορυφή του βουνού, κοίταξε ευθεία μπροστά. Θα είμαι στην κορυφή του απέναντι βουνού. Θα έχω ανάψει μια φωτιά και θα την διατηρήσω αναμμένη όλη τη νύχτα. Θα κοιτάς τη φωτιά, θα σκέφτεσαι τη φιλία μας, και αυτό θα σε κρατήσει ζεστό. Έτσι θα καταφέρεις να περάσεις όλη τη νύχτα. Στο τέλος,  θα σου ζητήσω κάτι σε αντάλλαγμα. » Ο Αλί τα κατάφερε τελικά και κέρδισε το στοίχημα. Πήρε τα χρήματα και χαρούμενος πήγε στο σπίτι του φίλου του.  «Είπες ότι ήθελες κάποια πληρωμή σε αντάλλαγμα». Ο φίλος του απάντησε:  «Ναι, αλλά δεν θέλω χρήματα. Θέλω μόνο να υποσχεθείς ότι αν ποτέ φυσήξει  κρύος αέρας στη ζωή μου, θα ανάψεις τη φωτιά της φιλίας μας για να με βοηθήσεις!»

~ Κοέλιο, από το βιβλίο “ALEPH”

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: | Γράψτε σχόλιο

Πώς ωφελούν οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες τα παιδιά;

art_safari_1.jpg.454x10000_q85_upscale-250x166Τα παιδιά από τη φύση τους αγαπούν τις τέχνες – τη ζωγραφική, το σχέδιο, τη μουσική, το θέατρο. Το ερώτημα όμως είναι, αν και γιατί είναι σημαντική η όποια μορφής τέχνη για τα παιδιά. Οι περισσότεροι ίσως θα λέγαμε πως είναι σημαντική γιατί έχουμε δει πόσο ενεργά συμμετέχουν όταν εμπλέκονται με καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Αλλά ανεξάρτητα από τι πιστεύουμε, υπάρχουν πολλές τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με το γιατί η τέχνη είναι σημαντική που αξίζει να τις γνωρίζουμε.

Ας τις πάρουμε όμως από την αρχή. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από 2 μέρη, το αριστερό και το δεξί ημισφαίριο. Το αριστερό ημισφαίριο χρησιμοποιείται στη λογική σκέψη και στις αναλυτικές διαδικασίες. Αυτό το κομμάτι του εγκεφάλου είναι συνήθως και αυτό που εκπαιδεύει το σχολείο μιας και σχετίζεται με τα μαθηματικά, την ανάγνωση και τις επιστήμες. Από την άλλη πλευρά, το δεξί ημισφαίριο χρησιμοποιείται στη συναισθηματική αντίληψη, στη φαντασία και στη δημιουργικότητα. Είναι αυτό το μέρος του εγκεφάλου που το τυπικό σχολικό περιβάλλον αμελεί να εκπαιδεύσει ή δίνει λιγότερη αξία.

Αυτό που αξίζει να αναφερθεί, είναι πως όταν χαρισματικά παιδιά λύνουν προβλήματα στον τομέα της διάκρισής τους, υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα και στα δύο ημισφαίρια. Φαίνεται πως για να είναι αποτελεσματικός ο εγκέφαλος, τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου πρέπει να συνεργαστούν. Με την τόνωση και την άσκηση του δεξιού ημισφαιρίου ενισχύεται η σύνδεση μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. Όταν τα παιδιά εκτίθενται στις τέχνες, το δεξί ημισφαίριο αναπτύσσεται όπως το αριστερό λειτουργώντας παράλληλα και έτσι επιτυγχάνεται το πλήρες δυναμικό του εγκεφάλου! Πιο αναλυτικά, οι τέχνες ωφελούν τα παιδιά στα παρακάτω:

Δεξιότητες κίνησης. Πολλές από τις κινήσεις που εμπλέκονται στην παραγωγή τέχνης, όπως το να κρατάς ένα πινέλο, είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη των λεπτών κινητικών δεξιοτήτων στα παιδιά. Πολλά προγράμματα προσχολικής ηλικίας δίνουν έμφαση στις λεπτές κινητικές δεξιότητες διότι θα φανούν χρήσιμες στο γράψιμο.

Συγκέντρωση. Η ικανότητα συγκέντρωσης είναι μια βασική δεξιότητα που αναπτύσσεται μέσα από ένα σύνολο δραστηριοτήτων και οι τέχνες παρέχουν πολλές ευκαιρίες για τη βελτίωσή της όπως για παράδειγμα η σχεδίαση μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η συμμετοχή στις τέχνες βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης των παιδιών με αποτέλεσμα να ωφελούνται και σε άλλες πτυχές της ζωής τους (πχ. σχολείο).

Ανάπτυξη λεκτικής και μη λεκτικής επικοινωνίας. Για τα πολύ μικρά παιδιά η ενασχόληση με τις τέχνες παρέχει ευκαιρίες για να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους – μαθαίνουν λέξεις για τα χρώματα, τα σχήματα, τα συναισθήματα και άλλα τόσα. Παράλληλα όμως, μέσα από το θέατρο και τον χορό μαθαίνουν τους μηχανισμούς της γλώσσας του σώματος και το πώς οι κινήσεις επικοινωνούν διαφορετικά συναισθήματα.

Επίλυση προβλημάτων. Πώς μπορώ να απεικονίσω ένα συγκεκριμένο συναίσθημα μέσα από τον χορό; Πώς θα αντιδράσει ο χαρακτήρας μου σε αυτήν την κατάσταση; Πώς μπορώ να κάνω το έργο μου να μοιάζει πιο ρεαλιστικό; Σύμφωνα με έρευνες, η καλλιτεχνική εκπαίδευση ενισχύει την επίλυση προβλημάτων και την κριτική σκέψη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, το παιδί καλείται να πάρει αποφάσεις, να κάνει επιλογές, να εξερευνήσει, να σκεφτεί, να πειραματιστεί, να δοκιμάσει νέες ιδέες – δεξιότητες που απαιτούνται σε οποιαδήποτε καριέρα και αν επιλέξει το παιδί στο μέλλον.

Επιμονή. Η ενασχόληση με τις τέχνες απαιτεί την επιμονή του καλλιτέχνη. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί κρατήσει βιολί για πρώτη φορά στα χέρια του, γνωρίζει πως δεν μπορεί να παίξει Μπαχ με το πρώτο. Μέσα από την εξάσκηση, την εκμάθηση τεχνικών και δεξιοτήτων και με την επιμονή στον στόχο, βρίσκεται πολύ κοντά στο να μεγαλουργήσει. Σε έναν όλο και πιο ανταγωνιστικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι καλούνται να αναπτύσσουν συνεχώς νέες δεξιότητες, η επιμονή είναι απαραίτητη στην επίτευξη της επιτυχίας.

Εφευρετικότητα. Όταν τα παιδιά ενθαρρύνονται να εκφραστούν και να πειραματιστούν στη δημιουργία της τέχνης, αναπτύσσουν μια αίσθηση καινοτομίας που θα είναι σημαντική στην ενήλικη ζωή τους. Η κοινωνία μας σήμερα για να προχωρήσει μπροστά χρειάζεται άτομα που να γνωρίζουν πώς να σκέφτονται, να αναζητούν νέους τρόπους για βελτίωση, χωρίς να ακολουθούν μόνο κατευθύνσεις.

Δημιουργικότητα. Το να είναι κάποιος σε θέση να προσεγγίζει τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και να σκέφτεται “έξω από το κουτί”, θα τον κάνει να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους. Οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες παρέχουν τεράστιες ευκαιρίες στα παιδιά να ενισχύσουν και να εξασκήσουν τη δημιουργικότητά τους με αποτέλεσμα να επωφελούνται και στην ενήλικη ζωή.

Αυτοπεποίθηση. Οι τέχνες τονώνουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Για παράδειγμα οι δεξιότητες που αναπτύσσονται μέσα από το θέατρο, όπως το να καταφέρεις να περάσεις ένα πειστικό μήνυμα ή να διαχειριστείς με άνεση τη σκηνή μπροστά σε μεγάλα ακροατήρια, ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Επίσης, οι τέχνες χτίζουν την αυτοπεποίθηση επειδή δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος για να κάνεις τέχνη. Κάθε παιδί μπορεί να αισθανθεί περήφανο για τις πρωτότυπες καλλιτεχνικές δημιουργίες του ακόμα και αν αντιμετωπίζει σωματικές, συναισθηματικές ή μαθησιακές προκλήσεις.

Συνεργασία. Οι περισσότερες καλλιτεχνικές δραστηριότητες έχουν συλλογικό χαρακτήρα. Μέσα από αυτές τα παιδιά εξασκούνται στο να εργάζονται μαζί, να μοιράζονται ευθύνες και να λειτουργούν με άλλους για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί έχει ένα ρόλο σε ένα μουσικό σύνολο, ή σε ένα θέατρο ή σε έναν χορό, αρχίζει να καταλαβαίνει ότι η συμβολή του είναι απαραίτητη για την επιτυχία της ομάδας ακόμα και αν δεν έχει τον μεγαλύτερο ρόλο.

Σχολικές επιδόσεις. Μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην τέχνη και άλλα επιτεύγματα. Για παράδειγμα έχει βρεθεί ότι παιδιά που συμμετέχουν τακτικά σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο από τα παιδιά που δεν συμμετέχουν.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Για να βοηθήσουν οι γονείς την ενασχόληση των παιδιών με τις τέχνες, αυτό που μπορεί να κάνουν αρχικά είναι να παρέχουν στη διάθεση του παιδιού και σε εύκολη πρόσβαση υλικά που σχετίζονται με την τέχνη όπως χαρτιά, μολύβια, μπογιές, μουσική, βιβλία κα.

Οι γονείς πρέπει να δείχνουν ενθουσιασμό για τις καλλιτεχνικές δημιουργίες του παιδιού – πχ. να τις κρεμούν στον τοίχο ή να τις αποθηκεύουν σε ένα φάκελο. Με αυτό τον τρόπο θα αισθάνεται το παιδί ότι η δημιουργία του είναι σημαντική.

Παρατηρήστε την τέχνη γύρω σας. Επισκεφθείτε μουσεία, συναυλίες, θέατρα. Παρατηρήστε την τέχνη ακόμα και στο πάρκο, στον ουρανό, στη βροχή, στο χώμα. Συζητήστε για αυτά που βλέπετε.

Όταν το παιδί δείχνει ενδιαφέρον για τις τέχνες, είναι σημαντικό οι γονείς να ενθαρρύνουν την προτίμησή του με το να συμμετέχει σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες και μαθήματα.

Τέλος, οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως αν και τα παιδιά μπορεί να διαπρέψουν και να ανθίσουν μέσα από τις τέχνες, δεν είναι απαραίτητο να δημιουργήσουν αριστουργήματα για να έχουν μια ουσιαστική καλλιτεχνική εμπειρία. Η τέχνη είναι μια διαδικασία, όχι ένα προϊόν. Είναι η διαδικασία της δημιουργίας, της εξερεύνησης, της ανακάλυψης και του πειραματισμού που έχει την περισσότερη αξία!

Βιβλιογραφία:
Bresler, L. (1998). “Child Art,” “Fine Art,” and “Art for Children”: The Shaping of School Practice and Implications for Change. Arts Education Policy Review, Vol.100, Issue 1.
Golomb, C. (2002). Child Art in Context: A Cultural and Comparative Perspective. Washington, DC, US: American Pscychological Association.
Phillips, L. (2013). Top 10 Skills Children Learn from Arts. The Washington Post.

ΠΗΓΗ: parentshelp.gr

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

OOo4kids…office suite για Παιδιά!

ooo4kidsΤο OOo4Kids είναι μία πολύ διασκεδαστική και εύχρηστη σουίτα γραφείου με ελληνικό περιβάλλον, που βασίζεται στον κώδικα του Open Office και η οποία δημιουργήθηκε για να χρησιμοποιείται από παιδιά ηλικίας 6-12 ετών.(πατήστε μετάφραση σελίδας)

Ανοίγοντάς το, εμφανίζεται μία καρτέλα με τις μορφές λειτουργίας του. – Επεξεργασία κειμένου, Επεξεργασία δεδομένων, Παρουσίαση, Ζωγραφική, Ο φάκελος με τα έγγραφα μου.

Οδηγίες για τον κειμενογράφο:

Το εικονίδιο με το στυλό ανοίγει ένα περιβάλλον σχεδιασμένο για συγγραφή κειμένου. Στο πάνω μέρος τοποθετούνται οι βασικές λειτουργίες. Ένα χρήσιμο χαρακτηριστικό είναι η επιλογή βαθμού δυσκολίας. Αυτός μεταβάλλεται από την Προβολή, με την επιλογή Επίπεδο. Μία άλλη διευκόλυνση είναι η αυτόματη εισαγωγή ημερομηνίας και ώρας, με την επιλογή Εισαγωγή -> Πεδία -> Ημερομηνία/ Ώρα. Στην ίδια λίστα βρίσκεται επιλογή που προσθέτει αριθμό σελίδας. Για να σμικρύνετε ή να μεγεθύνετε τα γράμματα, χρησιμοποιείτε τα εικονίδια με το Α. Το χρώμα αλλάζει με δεξί κλικ και την επιλογή Χαρακτήρας -> Εφέ χαρακτήρων -> Χρώμα γραμματοσειράς. Στο παράθυρο Μορφή -> Σελίδα τροποποιείτε τον προσανατολισμό και το μέγεθος της επιφάνειας εργασίας ή προσθέτετε φόντο από την καρτέλα Παρασκήνιο. Αν θέλετε, μπορείτε να χωρίσετε το κείμενο σε στήλες. Για να εισαγάγετε μία εικόνα, χρησιμοποιείτε το εικονίδιο με την παραλία. Με δεξί κλικ δίνεται η δυνατότητα προσθήκης λεζάντας με αυτόματη αρίθμηση. Στην Αναδίπλωση αλλάζετε τη θέση της εικόνας σε σχέση με το κείμενο, στέλνοντάς τη στο φόντο ή σε πρώτο πλάνο. Το τελευταίο εικονίδιο ανοίγει ένα μενού σχεδίασης, με το οποίο εισάγετε ορθογώνια και κύκλους, μέσα στους οποίους μπορείτε να γράψετε. Για να εγκλωβιστούν οι λέξεις στο σχήμα, κάνετε δεξί κλικ, επιλέγοντας Κείμενο -> Προσαρμογή σε πλαίσιο ή Ροή περιγράμματος. Για να δώσετε στα γράμματα κίνηση, ακολουθείτε τα βήματα: δεξί κλικ -> Κείμενο -> Κινούμενο κείμενο -> Εφέ. [Computer Για Όλους τ. 343]

Υπάρχουν εκδόσεις για Linux, Mac OS X και MS Windows.

ΠΗΓΗ: syneducation.wordpress.com

Κατηγορίες: Γενικά | Ετικέτες: , | Γράψτε σχόλιο

Σχολείο. Το άλλο του Σπίτι

Ancient-Greek-School-yxi1koΟ ρόλος του σχολείου, έχει νοηματοδοτηθεί στο μυαλό μας ως ένα περιβάλλον μάθησης το οποίο φροντίζει τη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών.  Ο ρόλος του, όμως, δεν πρέπει να εξαντλείται μόνον σε αυτό. Το σχολείο θα πρέπει να τα προσελκύει τα παιδιά δημιουργώντας τους θετικά συναισθήματα και καθημερινά να τα καλωσορίζει ευχάριστα για το μάθημά τους.

Κι αυτό γιατί στην παιδική πραγματικότητα, όλα παίζουν ρόλο: τα σχολικά κτήρια, οι χώροι αναμονής και διαλείμματος που θα πρέπει να είναι καθαροί και χαρούμενοι, οι δάσκαλοι κι οι εκπαιδευτικοί που θα πρέπει να είναι θετικοί κι ενθουσιώδεις στη στάση τους απέναντι στα παιδιά, η διαρρύθμιση που θα πρέπει να άγει τη διαδικασία της  μάθησης με θετικό τρόπο.

Η αναπτυξιακή ψυχολογία μας διδάσκει ότι στη μαθησιακή τους διαδικασία, τα παιδιά, δίνουν σημασία σε ότι αντιλαμβάνονται, όσο μικρό κι εάν φαίνεται αυτό  στη λεπτομέρεια του. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο με τις αισθήσεις τους και κατά κύριο λόγο με την όραση τους. Αισθάνονται όμορφα κι ασφαλή όταν μαθητεύουν και μεγαλώνουν σε ένα άνετο, ευχάριστο και χαρούμενο περιβάλλον.

Το σχολείο εμφανίζεται ως εκπαιδευτικός θεσμός το 3000 π.Χ. στη Μεσοποταμία, με σκοπό τη διδαχή γραφής, ανάγνωσης κι αρίθμησης. Η έννοια της διδασκαλίας, έθεσε από αρχής το σχολείο σε ανώτερη, έναντι της οικογένειας, ιεραρχικά θέση, που λόγω της μορφωτικής ανεπάρκειας των περισσότερων γονέων, η θέση αυτή διατηρήθηκε στο πέρασμα των αιώνων. Σήμερα, η θέση αυτή διατηρείται, αλλά πλέον, λόγω της αντίληψης ότι η εκπαίδευση οφείλει να γίνεται μέσα από τους κατάλληλους κοινωνικούς ή κρατικούς φορείς.

Η σχέση, συνεπώς παιδιού, οικογένειας και σχολείου αναπτύσσεται συστημικά, ενώ  για τη συνεργασία αυτών των σφαιρών επιρροής έχουν λάβει χώρα πολλές έρευνες και μελέτες. Οι μελέτες αυτές εξέτασαν τρόπους αποτελεσματικότερης επικοινωνίας μεταξύ των δύο συστημάτων προς όφελος του παιδιού. Κύριος γνώμονας και το επίκεντρο του ενδιαφέροντος ήταν ο ίδιος ο μαθητής, καθώς σχολείο και οικογένεια αποτελούν τους κύριους πόλους επίδρασης στον χαρακτήρα του μαθητή και την ως εκ τούτου την επιτυχή ένταξη του στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο αργότερα, ως ενήλικας.

Κάθε παιδί μαλώνοντας σε μία οικογένεια κι ένα σχολείο τείνει να κουβαλά ως κληρονομιά του αρχές, ιδέες και αντιλήψεις για τη ζωή και τους συνανθρώπους του, επηρεασμένο από το περιβάλλον που μεγάλωσε και διδάχθηκε. Το σχολείο συνεπικουρεί στην ανάπτυξη του τρόπου σκέψης ενός παιδιού, ανάλογα με το πόσο αρμονική είναι η συνεργασία της οικογένειας με το σχολείο του.

Η συνεργασία αυτή εξαρτάται από τη διάθεση χρόνου των γονέων και δασκάλων και την σύμπνοια μεταξύ πολιτισμικής και εκπαιδευτικής ταυτότητα σχολείου κι οικογένειας.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει κοντά σε γονείς που είναι είτε ανασφαλείς είτε πιεστικά απαιτητικοί το αποτέλεσμα είναι και το παιδί να διακατέχεται από συναισθήματα ανασφάλειας, καθώς η συμπεριφορά των γονιών εσωτερικεύεται στο παιδί και το κάνει να νιώθει πως βρίσκεται συνεχώς υπό την πίεση κριτικής, δημιουργώντας ανασφάλεια στις σχέσεις με τους άλλους. Η ανασφάλεια που βιώνει, το οδηγεί σε ανησυχία για τυχόν αποτυχία. Αναζητώντας τη συναισθηματική επιβεβαίωση, στρέφεται στο σχολικό περιβάλλον. Εάν κι εκεί βρεθεί σε καταπιεστικό κλοιό, το πιθανότερο είναι σύντομα να σταματήσει να αντιδρά, να σταματήσει τη σχολική του εργασία κι η επίδοση του να μειωθεί δραστικά. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται το αίσθημα της ασφάλειας μέσα από αδιόρατα σήματα τα οποία εκπέμπονται από τη συμπεριφορά των ενηλίκων. Εάν, παραδείγματος χάριν, ένας μαθητής έλθει στο σχολείο ασθενής κι ο δάσκαλος αγνοήσει την κατάστασή του, οι υπόλοιποι μαθητές στην τάξη θα αισθανθούν ανασφαλείς. Θα αισθανθούν ασφαλέστεροι εάν ο άρρωστος μαθητής δεχτεί ιατρική φροντίδα στο σχολείο ή σταλεί στο σπίτι του όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Σε ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον, ένας μαθητής ο οποίος έχει προβλήματα γνωστικά ή συναισθηματικά χρειάζεται άμεση προσοχή. Σε κάθε ηλικία, κάθε μαθητής εκφράζει συμπεριφορές και διαθέσεις που είναι φυσιολογικές, «τυπικές» για την ηλικία του. Η καλύτερη μέθοδος για ένα σχολείο να αξιολογήσει την ύπαρξη προβλημάτων σε έναν μαθητή είναι να ελεγχθούν οι τυπικές αυτές συμπεριφορές. Αυτός ο έλεγχος δεν χρειάζεται κάποια επιπλέον προσπάθεια από την πλευρά των δασκάλων/εκπαιδευτικών πλέον της υποστηρικτικής ύπαρξής τους στην τάξη κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όταν οι μαθητές παρεκκλίνουν από την τυπική συμπεριφορά, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αναμένουν την εμφάνιση προβλημάτων στη σχολική τους επίδοση.

Η μνήμη (ως ανάκληση) αποτελεί τη δυνατότητα να συντελεστεί η αποθήκευση και η διατήρηση πληροφοριών ώστε να ανακτηθούν στη συνέχεια. Ως εκ τούτου η ικανότητα συγκράτησης πληροφοριών εξαρτάται και από τις επεξεργασμένες αισθητήριες πληροφορίες: τον τρόπο δηλαδή, που μία πληροφορία εισήχθη στον εγκέφαλο.

Ως εκ τούτου, η σχολική εμπειρία αποτελεί κρίσιμο κομμάτι στη ζωή του παιδιού. Ανάλογα με την ποιότητά της και τις προσλαμβάνουσες από αυτήν εικόνες, μπορεί να αποτελέσει προστατευτικό παράγοντα ή ακόμα και παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη και τη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας του. Τα παιδιά που δεν δείχνουν ενδιαφέρον για το σχολείο και δεν έχουν καλές σχέσεις με τους συμμαθητές και τους δασκάλους τους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, να μην καταφέρουν να αποφοιτήσουν αργότερα από το Λύκειο ή ακόμα και να έχουν λιγότερες και περισσότερο επιφανειακές σχέσεις, στη μετέπειτα ενήλικη ζωή τους.

Αντίθετα, μία θετική σχολική εμπειρία αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τη σωματική και πνευματική υγεία του παιδιού αποτρέποντας το από συμπεριφορές κινδύνου όπως τη χρήση εξαρτησιογόνων ή άλλων ανθυγιεινών ουσιών, την πρώιμη έναρξη σεξουαλικής ζωής και τη βίωση χαμηλής ποιότητας ενήλικης ζωής.

Το σχολείο συνεπώς αποτελεί σημαντικό παράγοντα δημιουργίας χαρακτήρα για το παιδί. Ως παράγοντας είναι τόσο σημαντικός, όσο και το σπίτι του ίδιου του μαθητή. Το αναπτυσσόμενο πρόσωπο δέχεται επιδράσεις από όλα τα υποσυστήματα στα οποία ανήκει, οι οποίες διαφέρουν ως προς την ένταση και τη σημασία τους. Μεγαλύτερη επίδραση, όπως είναι φυσικό, ασκεί η οικογένεια, το σχολείο και η ομάδα των συνομηλίκων του. Η επίδραση μειώνεται όσο απομακρύνεται το παιδί από το υποσύστημα επιρροής, αλλά ποτέ δεν εξαλείφεται. Η οικογένεια, το σχολείο κι η κοινωνία διαθέτουν χωριστούς μηχανισμούς δημιουργίας χαρούμενων και επιτυχημένων μαθητών, αλλά μπορούν από κοινού να υιοθετήσουν τρόπους και μεθόδους, ώστε να δώσουν στα παιδιά τα απαραίτητα κίνητρα για να εργαστούν αποδοτικά κι επίμονα προκειμένου να πετύχουν στη ζωή τους.

Τα κίνητρα είναι αποτελεσματικότερα όταν είναι εσωτερικά. Επιτυχής δημιουργία κινήτρων στους μαθητές εξασφαλίζεται με την ύπαρξη θετικής ενίσχυσης από τους δασκάλους τους εκπαιδευτικούς, ενώ συνδράμει θετικά κι η γονεϊκή εμπλοκή. Η παροχή κινήτρων και η δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας για την εκπαιδευτική διαδικασία, είναι ακόμα ένας ισχυρός τρόπος να δημιουργηθεί ένα ασφαλές και φιλόξενο σχολικό περιβάλλον. Οι μαθητές οι οποίοι έχουν αναπτύξει υγιή κίνητρα θεωρούν το σχολείο και τη διαδικασία μάθησης οικεία τους υπόθεση. Κι ο καλύτερος τρόπος για να μεταφέρουμε στα παιδιά αποδεκτές από εμάς συμπεριφορές, είναι να είμαστε εμείς το παράδειγμα, ως γονείς κι ως εκπαιδευτικοί. Οφείλουμε να συμμετέχουμε ενεργά στη εκπαίδευση των παιδιών μας, να τα βοηθάμε με τις εργασίες τους, να πηγαίνουμε στις σχολικές εκδηλώσεις και να συζητάμε με ενθουσιασμό για το χρόνο που περνούν στο σχολείο. Να επιβραβεύουμε λεκτικά την επιτυχία τους.

Οφείλουμε δε να λάβουμε σοβαρά υπόψη τις προσδοκίες των παιδιών και μαθητών μας. Να μην συγχέουμε την έλλειψη κινήτρου σε έναν μαθητή με την έλλειψη δυνατοτήτων. Ένας μαθητής μπορεί να αποτύχει σε ένα γνωστικό αντικείμενο επειδή απλώς δυσκολεύεται να το κατανοήσει, ενώ με ελάχιστη προσπάθεια να μπορεί να επιτύχει όχι μόνον την κατανόηση, αλλά και τη διεύρυνση του γνωστικού ορίζοντα του.

Ο προσανατολισμός της εκπαιδευτικής πολιτικής στην ενθάρρυνση, ενίσχυση και διευκόλυνση της ουσιαστικής συνεργασίας κι αποτελεσματικής επικοινωνίας σπιτιού και σχολείου, του άλλου του σπιτιού, είναι προς όφελος όλων των εμπλεκομένων μερών και κυρίως της κοινωνίας.

Βιβλιογραφία

Σύγχρονα θέματα παιδοψυχιατρικής. Τσιάντης Ι., Μανωλόπουλος Σ. Καστανιώτης, 1986.
Ψυχική υγεία του παιδιού και της οικογένειας. Τσιάντης Ι. Καστανιώτης, 1988.
Χαρίκλεια Μανουσάκη Επαγγελματίας Ψυχικής Υγείας - Συστημική Σύμβουλος,

ΠΗΓΗ: antikleidi.com

Κατηγορίες: Γενικά, Επιστημονικά | Ετικέτες: , , | Γράψτε σχόλιο