Μαρία Παλάσκα

Και τώρα η βιβλιοπαρουσίαση…

Η εκδήλωση έγινε στο καφέ «Αθηναίων Πολιτεία» στο πλάι της Ακρόπολης….τη Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2017.

«Η Χρυσή Κύλικα» Νατάσα Κυρκίνη- Κούτουλα

Βιβλιοπαρουσίαση, από τη φιλόλογο Μαρία Παλάσκα

kilika

Φίλες και φίλοι!,

Ο  χαρακτηρισμός  «αγάπη για την ιστορία» βρίσκει στην κ. Κυρκίνη την απόλυτη , την ιδανική της έννοια και έκφραση.

Για μας τους φιλολόγους που συνεργαστήκαμε μαζί της στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο η Νατάσα  υπήρξε μια κυψέλη αγάπης, στήριξης, δημιουργικής ενασχόλησης και επιστημονικής συγκρότησης. Δεν θα ήμουν υπερβολική να πω ότι σε όλη την εκπαιδευτική της πορεία  και προσφορά ως εκπαιδευτικός στη Β/θμια εκπαίδευση αλλά και ως Σύμβουλος και επικεφαλής στο Τμήμα της Ιστορίας στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο η Νατάσα υπήρξε ένα φάρος έμπνευσης και εμψύχωσης που είχε πάντα  στόχο την επιστημονική και ηθική υποστήριξη των συνεργατών της.

Σήμερα όμως βρισκόμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το δικό της πνευματικό δημιούργημα που είχε την τύχη να εκδοθεί με αυτήν την τόσο καλαίσθητη έκδοση. Είχα την τιμή και τη χαρά να διαβάσω και προηγούμενες ιστορικές και λογοτεχνικές της δοκιμές και είχα από νωρίς την αίσθηση ότι γρήγορα θα έβρισκαν  τη θέση τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.

Όλοι μας ξέρουμε ότι στο  βιβλίο αποτυπώνεται η προσωπικότητα του συγγραφέα. Λιγότερο ή περισσότερο, υπάρχει ο συγγραφέας. Είναι το βιβλίο ένα έργο τέχνης κι ο συγγραφέας ο δημιουργός του. Στην προκειμένη περίπτωση η συγγραφέας , ιστορικός φύσει και θέσει, μας ανοίγει δρόμους λογοτεχνικούς  στρωμένους πάνω στην ιστορία, δρόμους φιλίας και δύναμης, αγάπης και εκδίκησης, δρόμους ανάγνωσης και αφήγησης,  δρόμους σαγηνευτικούς.

Αν η ιστορία είναι έρευνα και μελέτη γεγονότων  για την κ. Κυρκίνη είναι  όλα τα παραπάνω  αλλά και αγάπη για την αφήγηση…. Πρώτα εκείνη αγάπησε και μελέτησε για τον Φίλιππο, τον Αλέξανδρο και το δάσκαλό του τον  Αριστοτέλη, την Ευρυδίκη τη γιαγιά του Αλέξανδρου, τον Άρπαλο που ήταν ο θησαυροφύλακας του, τον Φωκίωνα  που ήταν ο χρηστότερος δημόσιος άνδρας της  Αθήνας για την εποχή του με τον δημαγωγό γαμπρό του τον Χαρικλή, και ύστερα έπλασε με πολλή  αγάπη τις ηρωίδες της ….Όλα αυτά μας αποδεικνύουν περίτρανα ότι έχει κάνει  μία συστηματική έρευνα την οποία  και παρουσιάζει μέσα από μία συναρπαστική μυθοπλασία, που αγγίζει τις ψυχές όλων μας.

Πράγματι η «χρυσή κύλικα» μας προτείνει  ένα αλησμόνητο ταξίδι στην ιστορία και ταυτόχρονα μας ζωγραφίζει το πορτρέτο δύο γυναικών: της  αρχαίας Καλλινίκης και της  σύγχρονης  Ευρυδίκης- που ακούει στη μοντέρνα εκδοχή του ονόματος της  ως Ρίκα- που και οι δύο  χαράσσουν με θέληση/δύναμη το δικό τους δρόμο στη ζωή.

Η  Καλλινίκη, η αρχαία ηρωίδα, ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που έχει μεγαλώσει στην Όλυνθο, την πλούσια  αρχαία πόλη της Χαλκιδικής, με όλα της τα καλά και τα πλούτη,  μετά την καταστροφή της γενέθλιας πόλης το 348 π.Χ, αιχμαλωτίζεται από τους Μακεδόνες και ζει   τη δύσκολη ζωή της σκλάβας . Καταφέρνει να ξεφύγει  και  να γνωρίσει το φίλο του Αλέξανδρου, τον  χωλό Άρπαλο που η οικογένειά του είχε ευεργετηθεί  από τη δική της.  Ο Άρπαλος  παρακαλεί τη γιαγιά του Αλέξανδρου, την Ευρυδίκη να  πάρει την  Καλλινίκη υπό την προστασία της. Μέσα από αλλεπάλληλες περιπέτειες και μια αλληλουχία περιηγήσεων στον τότε ελλαδικό χώρο και απέραντων ταλαιπωριών βρίσκουμε την Καλλινίκη αρχικά μαθήτρια και γραμματέα στην περίφημη σχολή του Αριστοτέλη τη Μίεζα, και αργότερα, τη βρίσκουμε στην Αθήνα προστατευόμενη του Χαρικλή του γαμπρού του Φωκίωνα. Μυείται στα Ελευσίνια Μυστήρια και αποκτά μια κόρη που την ονομάζει Ευρυδίκη προς τιμήν της γιαγιάς Ευρυδίκης. Τότε θα αποκτήσει και την χρυσή κύλικα με τις μαγικές ιδιότητες  που συνδέεται στενά με τις κατηγορίες για δωροδοκία του ρήτορα και αρχηγού της αντιμακεδονικής παράταξης,  του Δημοσθένη. Παρακολουθούμε δηλαδή όλη την ακμή της Μακεδονικής υπεροχής  μέχρι το θάνατο του Αλέξανδρου αλλά και αυτήν ακόμα την αυτοκτονία του Δημοσθένη στον Πόρο, το 322π.Χ.

Και τι δε μαθαίνουμε λοιπόν! … Εικοσιέξι χρόνια ιστορίας περνάνε μπροστά μας, και τι ιστορίας! Μιας περιόδου που λίγοι ξέρουν και οι περισσότεροι αγνοούμε…..

Το πιο σημαντικό: Η συγγραφέας ανάμεσα στις γραμμές και μέσα από την θαυμαστή αφήγηση της, μας δίνει την «αύρα της εποχής». Έχει πολύ ενδιαφέρον: είναι σαν να ακούς ένα προφορικό γραπτό! ….Γράφει με εικόνες, περιγράφει με σκηνές και με τέλειο αφηγηματικό τρόπο κορυφώνει την αγωνία μας για την τύχη της αρχαίας της ηρωίδας συνδέοντας την με το σήμερα, δημιουργώντας με περισσή αγάπη   την άλλη της ηρωίδα τη  σύγχρονη Ευρυδίκη που είναι – τι άλλο;-μια φιλόλογος με ….αστυνομικό δαιμόνιο και ένστικτο!

Η Ρίκα   συνδέεται μέσω μιας δολοφονίας -με  ευρηματικό τρόπο δηλαδή, με την αρχαία χρυσή κύλικα..Εδώ ξετυλίγεται το στοιχείο του αυθόρμητου, της εγρήγορσης, του ξαφνιάσματος, της ανατροπής… Με άμεση και ειλικρινή γραφή, αλλά και με μια ιστορία που κρύβει μέσα της μυστηριώδεις πινελιές, μας οδηγεί  στην εξιχνίαση της δολοφονίας. Η σύγχρονη Ευρυδίκη/ η Ρίκα έχει όλα  τα χαρακτηριστικά της ερευνήτριας: είναι σίγουρο ότι όπως και η κ. Κυρκίνη θα έχει μελετήσει τους Βίους και τα Ηθικά του Πλούταρχου αλλά και τον λόγο του Υπερείδη «Περί Αρπαλείων χρημάτων» για να αντλήσει το υλικό της δουλειάς της και θα κάνει  εύστοχους συλλογισμούς ώστε να οδηγηθεί  στη σύλληψη του αρχαιοκάπηλου και στην εξιχνίαση της δολοφονίας… μας λέει χαρακτηριστικά: «Είμαι ιστορικός κι έχω ασκηθεί καλύτερα κι από ανακριτής στο να ξεχωρίζω τις γνήσιες από τις χαλκευμένες πληροφορίες»…

Η κ. Κυρκίνη λοιπόν, με έξοχο τρόπο και εξαιρετικό θα λέγαμε συγγραφικό ταλέντο κάνει καλή  παρέα και με τις δύο ηρωίδες της, πετάγεται από τον έναν τόπο στον άλλο, από την μια εποχή στην άλλη…βάζει  εύστοχους τίτλους στα κεφάλαια και βάζει   διαφορετική αρίθμηση για  κάθε εποχή: για την αρχαία ηρωίδα χρησιμοποιεί την αραβική αρίθμηση και για τη σύγχρονη ηρωίδα την ελληνική αρίθμηση (αυτή δηλ. του αλφαβήτου). Τα γεγονότα επιδρούν στον ψυχισμό των ηρωίδων της, τα μίση, οι έρωτες, η υποταγή, η υπερηφάνεια, η επιβολή, η ταπείνωση, η ανατροπή, είναι έννοιες που έρχονται και εγκαθίστανται στις σελίδες του βιβλίου. Ξέρει καλά το στήσιμο της μυθοπλασίας και το κυνήγι της έρευνας, είναι επίπονη δουλειά αυτό  αλλά απαραίτητη για να αγαπηθεί ένα βιβλίο…

Κλείνοντας θα λέγαμε ότι η  Ιστορία πάνω στην οποία πατάει αυτό το μυθιστόρημα και με την οποία έχουν υφανθεί όλες οι πτυχές του, για άλλους αναγνώστες θα είναι ένα ενδιαφέρον ταξίδι επιστροφής σε παλιούς καιρούς τους οποίους λογοτεχνικά δεν είχαν πολλές ευκαιρίες να επισκεφθούν, ενώ για άλλους αναγνώστες, νεότερης ηλικίας, θα αποτελούν άγνωστες σελίδες, που αξίζει να γνωρίσουν…

Εύχομαι στη «χρυσή κύλικα» καλό ταξίδι στις ψυχές όλο και περισσότερων αναγνωστών.  Άλλωστε είμαι  βέβαιη ότι  από αυτήν την κύλικα θα πιούν πολλοί αναγνώστες…

 

Σας ευχαριστώ πολύ!

kilika

Μια πρόσκληση για ένα ιστορικό μυθιστόρημα!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Η ΧΡΥΣΗ ΚΥΛΙΚΑ-1

Χρήσιμο….

012

Η Natalia Grace είναι μια ψυχολόγος και η συγγραφέας του διάσημου βιβλίου ‘Οι νόμοι της Γκρέις’ το οποίο παρουσιάζει το σύνολο των παρατηρήσεων που έκανε η συγγραφέας σχετικά με την ζωή της. Τα συμπεράσματά της ίσως να μας βοηθήσουν ώστε να μπορέσουμε να φυλάξουμε τη δύναμή μας για τα πράγματα που πραγματικά έχουν σημασία.
Ο νόμος των σημαντικών λεπτομερειών Ο τρόπος που ένα άτομο συμπεριφέρεται σε σχέση με τις καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής, δείχνει ποιος αυτός ή αυτή, είναι πραγματικά. Για παράδειγμα, μπορείτε να είστε εξαιρετικά γενναιόδωροι μία φορά το χρόνο, αλλά η μικροπρεπής φύση σας εκδηλώνεται κάθε μέρα στις καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής. Γι’ αυτό οι καθημερινές λεπτομέρειες είναι πολύ πιο σημαντικές.
Ο νόμος για το αναπόφευκτο της απώλειας Σε ό, τι κάνει ένας άνθρωπος, κάνει λάθη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι απώλειες είναι αναπόφευκτες. Οι απώλειες είναι αναπόφευκτες, κυρίες και κύριοι! Γνωρίζοντας αυτό, δεν θα πρέπει να αφήσετε τον εαυτό σας να αισθάνεται πάρα πολύ μεγάλη θλίψη. Μπορούμε να επηρεάσουμε πολλά πράγματα, αλλά όχι όλα. Υπάρχουν οι γενικοί νόμοι του σύμπαντος. Δεν μπορούμε να είμαστε τέλειοι, και ούτε μπορούν να είναι οι πράξεις μας. Αποδεχτείτε το αναπόφευκτο των ζημιών με ταπεινότητα. Μπορεί να είναι το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε. Καλύτερα λιγότερο παρά περισσότερο Αυτό επηρεάζει τα πάντα. Για παράδειγμα, αν μιλάτε,τελειώστε πριν οι άνθρωποι βαρεθούν. Ο Γκαίτε είχε πει: ‘Το μυστήριο της πλήξης βρίσκεται στην προσπάθεια να τα πεις όλα.’ Πήγατε ένα ραντεβού; Πείτε αντίο λίγο πριν το πει ο σύντροφό σας. Αν είστε σε μια επίσκεψη, αποχωρίστε πριν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού θέλουν να μείνουν μόνοι. Θυμηθείτε: καλύτερα λιγότερο παρά περισσότερο.
Ο νόμος του λουριού Δύο άλογα σε ένα λουρί μπορεί να μετακινήσουν 15 τόνους, αλλά κάθε ένα από μόνο του μπορεί να μετακινήσει μόνο τρεις τόνους Μην προσπαθείτε να αγωνίζεστε μόνοι σας αλλά με κάποιον άλλον μαζί, έτσι θα είστε πιο αποτελεσματικοί για να σηκώνετε τα βάρη αυτής της ζωής. ‘Ένα καλώδιο τρίχορδο δεν είναι εύκολο να σπάσει’.
Ο νόμος του ακριβούς χρόνου Ο καθορισμός της προθεσμίας για κάθε δουλειά αυξάνει τις πιθανότητές της να συμβεί. Είναι άλλο πράγμα να πω: ‘θα μιλήσουμε αργότερα’ και άλλο πράγμα να πω, ‘Θα σας καλέσω αύριο στις 10 π.μ.’ Στη δεύτερη περίπτωση, είναι πολύ πιθανό να καλέσετε.
Ο νόμος της επαναφοράς Ο εγκέφαλος πρέπει να κάνει επαναφορά. Αν γυρίσατε στο σπίτι με κόπο και δεν είστε σε θέση να σταθείτε, αλλά υπάρχουν μόνο 14 έως 28 πράγματα ακόμη να κάνετε, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας για αναποτελεσματικότητα, αν καθίσετε και κοιτάζετε με απλανές βλέμμα. Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να ‘τρέξει’ όλες τις παραγγελίες σας συνεχώς. Πρέπει να φροντίσει τον εαυτό του. Πρέπει να αναλύσει όλες τις πληροφορίες που τον γεμίσατε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να αποκοπεί από κάθε άσχετη πληροφορία που έρχεται από έξω. Αυτός είναι ο τρόπος που κάνει επαναφορά. Ακόμη και το έδαφος, όταν έχει αποδώσει καλλιέργειες επτά χρόνια συνεχόμενα, γίνεται άγονο. Ζήτω η επαναφορά!
Ο νόμος της ψευδαίσθησης των ιδανικών συνθηκών Τα πράγματα στη ζωή σου δεν θα είναι ποτέ τέλεια, και δεν θα υπάρξει ποτέ μια τέλεια στιγμή για να κάνεις κάτι. Ταυτόχρονα, είναι ανόητο να αρνηθούμε την ύπαρξη ευνοϊκών συνθηκών, αν και είναι σπάνιο ότι κάποιος είναι αρκετά σοφός για να επωφεληθεί από αυτές. Αυτό είναι εν μέρει επειδή οι ευκαιρίες κρύβονται κάτω από το πρόσχημα των προβλημάτων που πρέπει να επιλυθούν.
Ο νόμος της αποζημίωσης Δεν συμβαίνουν όλα μονομιάς. Μπορείτε να φανταστείτε κάποιον να είναι σε θέση να έχει τέλεια εμφάνιση κάθε μέρα, να φτιάχνει το ιδανικό γεύμα για εσάς, να έχει πάθος στο κρεβάτι, να φροντίζει τα παιδιά τέλεια, να είναι ένας τέλειος τραγουδιστής ή μουσικός, να είναι σε καλή κατάσταση υγείας, να έχει την καλύτερη διάθεση, πάντα να είναι με το χαμόγελο, να είναι επιτυχημένος στην εργασία και να είναι ο τέλειος φίλος- όλα με τη μία; Αυτά δεν γίνονται όλα μαζί, γι’ αυτό και ο Ναπολέων φοβόταν τις γάτες, ο Τσαϊκόφσκι φώναζε μέχρι και 10 φορές την ημέρα, ο Schiller έβαζε – σοβαρά! – σάπια μήλα στο συρτάρι για να επικαλεστεί την Μούσα του, και ο Μπαχ έριχνε την περούκα του στον μουσικό του όταν έπαιζε φάλτσα. Αν ένα άτομο έχει κάνει μια σημαντική επιτυχία σε κάτι, αυτός ή αυτή συνήθως αποτυγχάνει σε κάτι άλλο. Αλλά δεν έχει σημασία η απουσία των μειονεκτημάτων και των ελλείψεων αλλά η παρουσία των αρετών και των επιτευγμάτων.
Ο νόμος της επιρροής Οι άνθρωποι που σε περιβάλλουν, θα επηρεάσουν το ποιος θα γίνεις. Υπάρχει κάτι τέτοιο στην ιατρική ως κανόνας της αντίδρασης. Κάποιος σίγουρα προορίζεται για να είναι πιο λεπτός, κάποιος άλλος πιο γεμάτος. Αλλά ακόμη και σε αυτή την ιδέα, μπορεί κανείς να είναι χαριτωμένος και γεμάτος ή πλαδαρός και με λίπος. Αυτός είναι ο κανόνας της αντίδρασης. Ακόμη και αν ένα άτομο δεν είναι το φωτεινότερο κραγιονάκι στο κουτί, αυτός ή αυτή θα γίνει έξυπνος ή έξυπνη(ακόμη και σχετικά, δεν έχει σημασία). Σε άλλη περίπτωση, θα παραμείνει κάπως πρωτόγονος. Το περιβάλλον ενός ατόμου είναι μια μεγάλη επιρροή, αν όχι η μεγαλύτερη. Γινόμαστε ίδιοι με εκείνους που στέκονται στο πλευρό μας, και εμείς επηρεάζουμε τους γύρω μας πολύ λιγότερο. Ο νόμος της αντίθετης αντίδρασης στο ταλέντο Οι ταλαντούχοι άνθρωποι προκαλούν πάντα αντίθετες αντιδράσεις: είτε το θαυμασμό ή το μίσος. Δεν μπορεί να περάσουν απαρατήρητοι. Δεν μπορούν να αγνοηθούν. Δεν μπορούν απλά να ξεχαστούν. Τους θυμόμαστε, τους αγαπάμε, τους σκεφτόμαστε, τους μισούμε, ακόμα και τους ζηλεύουμε. Γι ‘αυτό, εάν είστε ταλαντούχοι, μην ονειρεύεστε τον καθολικό θαυμασμό και την αποδοχή. Θα έχετε εχθρούς μόνο και μόνο επειδή έχετε ταλέντο.
Ο νόμος των κοινών αναμνήσεων Οι περισσότεροι άνθρωποι μοιράζονται κοινές μνήμες των γεγονότων. Η αφοσίωση, καθώς και η ήρεμη, συνεχόμενη αγάπη, είναι ως επί το πλείστον βασισμένη σε κοινές αναμνήσεις. Έτσι, οι αναμνήσεις δημιουργούν ένα δεσμό μεταξύ των ανθρώπων. Θέλετε να είστε καλός στα μάτια κάποιου; Δημιουργείστε καλές αναμνήσεις με αυτό το πρόσωπο. ‘Δεν είναι οι άνθρωποι σου’ Εάν δεν σας ‘ταιριάζουν’ κάποιοι άνθρωποι, μια μέρα θα φύγουν.
Πηγή: Grace’s Laws

Μία επιστολή …για σκέψη!

margaret

Αγαπητέ σερ Όσβαλντ,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας και όσα μου επισυνάψατε. Έκατσα και σκέφτηκα σε ό,τι αφορά την πρόσφατη αλληλογραφία μας. Είναι πάντα δύσκολο να αποφασίζει κανείς πως θα απαντήσει σε ανθρώπους που το ήθος τους είναι τόσο ξένο και, στην πραγματικότητα, αποκρουστικό σε σχέση με το δικό του. Δεν είναι πως μου κακοφαίνονται οι γενικές θέσεις που παίρνετε, αλλά πως κάθε ουγκιά της ενέργειας μου έχει αφοσιωθεί στην ενεργή αντιπολίτευση προς την σκληρή μισαλλοδοξία, την παθολογική βία και την σαδιστική καταδίωξη, που έχουν χαρακτηρίσει την φιλοσοφία και την πρακτική του φασισμού.

Αισθάνομαι υποχρεωμένος να πω πως τα συναισθηματικά σύμπαντα που κατοικούμε, είναι τόσο διαφορετικά και βαθύτατα αντίθετα, που τίποτα παραγωγικό ή ειλικρινές δεν θα μπορούσε να προκύψει από μια συναναστροφή μας.

Θα ήθελα να κατανοήσετε την ένταση αυτής της πεποίθησης εκ μέρους μου. Τα λέω αυτά, όχι λόγω κάποια προσπάθειας να φανώ αγενής, αλλά λόγω όσων εκτιμώ στην ανθρώπινη εμπειρία και τα ανθρώπινα επιτεύγματα.

Μετά τιμής

Μπέρτραντ Ράσελ

Πηγή: antikleidi.com

Κάποιες βοηθητικές σκέψεις…δι΄ αντιγραφής

everyone-is-a-genius-but-if-you-judge-a-fish-sm

13  Υπέροχα πράγματα που έχει πει ο Ευγ. Τριβυζάς για τα παιδιά!

1. Δεν πρέπει να υποτιμάμε τα παιδιά, ούτε να τους φερόμαστε συγκαταβατικά. Καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα θέλουμε να πιστεύουμε.

2. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να ξεπερνάνε την πραγματικότητα, όχι μόνο να την υπηρετούν. Προσαρμόζοντας το παιδί στη δική μας πραγματικότητα, δολοφονούμε την ικανότητά του να ονειρεύεται.

3. Ήρωες δεν είναι τόσο οι εύποροι γονείς που πολλές φορές λόγω των υποχρεώσεών τους δεν έχουν καιρό να προσφέρουν ποιοτικό χρόνο στα παιδιά τους όσο εκείνοι που, παρά τις αντίξοες συνθήκες, παλεύουν και πολλές φορές θυσιάζονται για να τους προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούν.

4. Ένας δάσκαλος, όταν βλέπει ορθογραφικά λάθη πρέπει να σκέφτεται ότι σοβαρότερα από τα ορθογραφικά, είναι τα λάθη της ζωής και από αυτά πρέπει να προφυλάξει κυρίως τους μαθητές του.

5. Το πιο πολύτιμο δώρο για τα παιδιά είναι ο χρόνος που τους αφιερώνουμε. Πιο πολλές ώρες τη μέρα αντικρίζουν τα παιδιά οθόνες τηλεόρασης και κομπιούτερ, παρά τους γονείς τους. Τίποτα όμως δε μπορεί να αντικαταστήσει την ζεστασιά και την αίσθηση της ασφάλειας που προσφέρει η προσωπική επαφή και η επικοινωνία. Συνεπώς, στόχος μας πρέπει να είναι η μεγιστοποίηση του ποιοτικού χρόνου που τους αφιερώνουμε. Και μην ξεχνάμε ότι τα διάφορα υποκατάστατα της πραγματικής στοργής, μπορεί να έχουν από αρνητικά ως καταστροφικά αποτελέσματα.

6. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τα παιδιά βλέπουν προγράμματα για μεγάλους, ενώ θα έπρεπε τα παιδικά προγράμματα να ήταν τόσο καλά που να τα έβλεπαν οι μεγάλοι.

7. Το πιο όμορφο σχόλιο που έχει πει παιδί για παραμύθι μου ήταν ότι είναι όμορφο σαν χαρτοπόλεμος.

8. Το πιο σημαντικό που με έχει μάθει η επαφή μου με τα παιδιά είναι να είμαι χαρούμενος χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο.

9. Η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας και η καλλιέργεια της φαντασίας είναι από τις πιο παραμελημένες πλευρές της ανατροφής των παιδιών μας. Τα παραγεμίζουμε σαν γαλοπούλες με γνώσεις και πληροφορίες, ενώ αφήνουμε τη φαντασία τους να λιμοκτονεί. Τα παιδιά εισέρχονται στο σχολείο προικισμένα με πλούσια φαντασία και αποφοιτούν με φαντασίες ατροφικές ή στραγγαλισμένες.

10. Μόνο αν μάθουμε σε ένα παιδί πιο πολύ από “γιατί;” να ρωτάει “γιατί όχι;” έχουμε ελπίδα να αποφύγουμε τη στασιμότητα, την αδράνεια και την κοινωνική αποτελμάτωση.

11. Αν οι γονείς διαβάζουν στο παιδί μια ιστορία που τους αφήνει αδιάφορους, το παιδί το διαισθάνεται. Αν, αντιθέτως, απολαμβάνουν οι ίδιοι την όλη διαδικασία, τότε είναι πολύ πιο πιθανόν να μεταδώσουν στο παιδί την αγάπη για το διάβασμα.

12. Η επικοινωνία με τα παιδιά, οι ερωτήσεις και οι παρατηρήσεις τους προσφέρουν μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Τί να πρωτοθυμηθώ; Το αγόρι, που όταν η μητέρα του είπε να μην τρέχει για να μην λαχανιάσει, της απάντησε ότι «έχει τρέξει πολλές φορές, αλλά δεν έχει μεταμορφωθεί ακόμα σε λάχανο» και μου έδωσε την ιδέα για το όνομα του «Αρχέλαου του λαχανιασμένου λάχανου», του δρομέα στα κόμικς της «Φρουτοπίας». Θα αναφέρω μια ακόμα περίπτωση. Είχα ρωτήσει τα παιδιά σε ένα σχολείο αν ξέρουν τι σημαίνει κλωνοποίηση: «Όταν οι άνθρωποι γίνονται κλόουν» απάντησε ένα παιδί. Έτσι γράφω μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Χώρα των Σοβαρών Ανθρώπων όπου παρουσιάζονται ξαφνικά διάφορα ανεξήγητα συμπτώματα κλοουνοποίησης.

13. Θυμάμαι όταν διάβαζα την «Λωξάντρα» της Ιορδανίδου που της έδινε η γιαγιά της ένα σακούλι με κουμπιά και ήταν ευτυχισμένη. Έτσι είναι. Τα παιδιά με το τίποτα, με ένα σπιρτόκουτο, μπορούν να είναι χαρούμενα και αυτό είναι κάτι δημιουργικό, διότι για το παιδί μία κορδέλα μπορεί να είναι ένα ποτάμι, οι πορτοκαλόφλουδες καραβάκια και ένας χάρακας σπαθί. Συνήθως δεν τα αφήνουμε να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους, απλά τους δίνουμε ένα καινούργιο παιχνίδι, το οποίο σε λίγο καιρό θα βαρεθούν και μετά του παίρνουμε και άλλο και άλλο…

Πηγή: www.themamagers.gr

Μετρώντας τις αντοχές μας για άλλη μια χρονιά!

unnamed

Οι διακοπές τελειώνουν…… πάμε σαν άλλοτε…..

Paros_1971

Με την ευκαιρία του έτους Ν.Καζαντζάκη…

Seirines_Gaitis

  Ασκητική – Αποφθέγματα

  • Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά,
  • ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.
  • Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.
  • Δεν πολεμούμε τα σκοτεινά μας πάθη με νηφάλια, αναιμικιά, ουδέτερη, πάνω από τα πάθη αρετή. Παρά με άλλα σφοδρότερα πάθη.
  • Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε!
  • Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου.
  • Ζούμε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι, το ενδιάμεσο φωτεινό σημείο το λέμε ζωή.
  • Η ανώτατη αρετή δεν είναι νά’ σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.
  • Η καρδιά σμίγει ό,τι ο νους χωρίζει, ξεπερνάει την παλαίστρα της ανάγκης και μετουσιώνει το πάλεμα σε αγάπη.
  • Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!
  • Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
  • Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα. Ν’ αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα.
  • Να ‘σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει  βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.
  • Νίκησε το στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό, την ελπίδα. Τούτο είναι το τρίτο χρέος.
  • Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή.
  • Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι   ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!
  • Σα να ‘ναι όλη η ζωή ετούτη τ’ ορατό αιώνιο κυνήγι ενός αόρατου Γαμπρού, που κυνηγάει από κορμί σε κορμί την αιωνιότητα, την αδάμαστη Νύφη.
  • Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
  • Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

Πηγή: http://www.monemvasianews.gr/

 

Επύρωνε θείος Ιούλιος μήνας…. Κ.Π. Καβάφης

Τελειώνει κ η επιμόρφωση…. Καλοκαιράκι….

Επόμενη σελίδα: »