Σύνδεσμοι

Αναζήτηση

Κριτήρια Αξιολόγησης (Νεοελληνική Γλώσσα – Λογοτεχνία)

1 Νοεμβρίου 2017 από και με ετικέτα , ,

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ (ΓΛΩΣΣΑ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ)

Κατηγορία Χωρίς κατηγορία | 12 Σχόλια »

Η εκπαίδευση των παιδιών στην αρχαία Αθήνα

22 Οκτωβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

  • Αθηναίοι και Σπαρτιάτες μαθητές υπερασπίζονται το εκπαιδευτικό σύστημα που εφαρμοζόταν στη δική τους πόλη-κράτος.
  • Ένας μαθητής στην Αθήνα του 5ου αι. π.Χ. σε μια επιστολή προς  σε έναν μαθητή του 21ου αιώνα περιγράφει τα βασικότερα στάδια της εκπαίδευσής του.
  • Μαθήτρια που ζει στην Αθήνα τον 5ο αι. π.Χ. γράφει στο ημερολόγιό της τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, επιθυμώντας να μορφωθεί και να συμμετέχει κι αυτή στις εκπαιδευτικές διαδικασίες, όπως τα αγόρια.
  • Μαθητής που ζει στην Αλεξανδρούπολη τον 21ο αιώνα ενημερώνει με e-mail συνομήλικό φίλο του που ζει στην Αθήνα του 5ου αι. π. Χ. για τη σχολική του εκπαίδευση.

αρχείο λήψης

ΣΠΑΡΤΗ

Αθηναίος μαθητής: Είναι απαράδεκτο, που από τόσο μικρή ηλικία αποχωρίζεστε την οικογένειά σας.

Σπαρτιάτης μαθητής: Όχι, βέβαια. Γινόμαστε υπεύθυνοι, δυνατοί, γενναίοι άντρες, για να προστατεύσουμε την πόλη μας.

Αθηναίος μαθητής: Τι γίνεται με τη μόρφωσή σας; Εμείς εκπαιδευόμαστε από παιδαγωγούς, μουσικούς και γυμναστές. «Νους υγιής εν σώματι υγιεί».

Σπαρτιάτης μαθητής: Στην ανδρεία δε θα μας ξεπεράσετε ποτέ, θα είμαστε πιο δυνατοί. Τι να την κάνουμε την καλλιέργεια του πνεύματος; Γνωρίζουμε γραφή και ανάγνωση.

Αθηναίος μαθητής: Δε γνωρίζετε τι σημαίνει Δημοκρατία, ούτε τα δικαιώματά σας.

Σπαρτιάτης μαθητής: Γνωρίζουμε όμως να είμαστε οι καλύτεροι στρατιώτες και να υποτασσόμαστε στην εξουσία.    Δημήτρης Μ., Α3

Α.Μ.: Η εκπαίδευση στην Αθήνα είναι καλύτερη από τη Σπάρτη.

Σ.Μ.: Κάνεις λάθος, στη Σπάρτη είναι καλύτερα, γιατί μαθαίνουμε να υπομένουμε τη σκληρή δουλειά και τις κακουχίες.

Α.Μ.: Σ΄ εμάς τα κορίτσια μαθαίνουν να είναι καλές νοικοκυρές.

Σ.Μ.: Όμως σ΄ εμάς μαθαίνουν και γράμματα και κάνουν άθληση.

Α.Μ.: Εμείς μαθαίνουμε να γαληνεύουμε την ψυχή μας.

Σ.Μ.: Εμείς μαθαίνουμε διάφορες πολεμικές τέχνες για να προστατεύουμε την πατρίδα μας. Γιάννης Μπ., Α3

– Εμείς οι Αθηναίοι έχουμε ένα ιδεώδες: να γίνουμε «καλοί καγαθοί».

– Ναι, αλλά εμείς δεν υποτιμάμε τις γυναίκες. Είναι ίσες μ’ εμάς, πηγαίνουν κι αυτές σχολείο, καθώς και γυμνάζονται.

– Εμείς ασκούμε την ψυχή μας. Με τη μουσική και την ποίηση, ώστε να γίνουμε ενάρετοι.

– Κι εμείς μαθαίνουμε από μικρή ηλικία να υπομένουμε τη σκληρή ζωή και τις κακουχίες.   Βασίλης Κ., Α3

Α.: Εγώ πιστεύω, φίλε Σπαρτιάτη, πως το εκπαιδευτικό σύστημα της Αθήνας είναι καλύτερο από αυτό της Σπάρτης.

Σ.: Για δικαιολόγησε την άποψή σου.

Α.: Εσείς στη Σπάρτη και είστε σε στρατόπεδο  και διδάσκεστε για τη σκληρή ζωή και τις κακουχίες. Πού ακούστηκε αυτό;

Σ.: Μα δεν καταλαβαίνεις; Εμείς εδώ στη Σπάρτη είμαστε γυμνασμένοι, σε φόρμα και έτοιμοι για τον πόλεμο. Όχι σαν εσάς που τα έχετε όλα έτοιμα από τους παιδαγωγούς σας!

Α.: Λοιπόν, άκου, Σπαρτιάτη: το εκπαιδευτικό σύστημα της Αθήνας είναι χίλιες φορές καλύτερο από το σκληρό σύστημα της Σπάρτης.

Σ.:  Τι λες βρε Αθηναίε; Δηλαδή στο δικό σας σύστημα, που αφήνει τα καημένα τα κορίτσια στο σπίτι να κάνουν τις δουλειές  του σπιτιού, νομίζεις πως είναι καλύτερα;  Έφη Κ., Α3

 Σπαρτιάτης: Γεια σου!

Αθηναίος: Γεια και σε σένα!

Σπαρτιάτης: Θέλω να σου κάνω μερικές ερωτήσεις. Τι διδάσκεστε στο σχολείο σου;

Αθηναίος: Ανάγνωση, γραφή, μουσική, χορό, αυτά διδάσκομαι.

Σπαρτιάτης: Τα κορίτσια στην Αθήνα πάνε σχολείο;

Αθηναίος: Όχι, δεν πάνε καθόλου. Μόνο λίγα πράγματα ξέρουν. Εσείς;

Σπαρτιάτης: Τα κορίτσια εκπαιδεύονται και πηγαίνουν ελεύθερα σε πολλές εκδηλώσεις της πόλης. Και τι κάνουν οι γυναίκες, αφού δεν πάνε σχολείο;

Αθηναίος: Κάνουν τις δουλειές του σπιτιού, πλένουν, σκουπίζουν, υφαίνουν και πολλές άλλες δουλειές. Τα αγόρια στη Σπάρτη τι κάνετε όταν φτάσετε στην ηλικία των  εφτά ετών;

Αθηναίος: Για τα αγόρια σ΄ αυτήν την ηλικία ξεκινάει η σκληρή ζωή και οι κακουχίες.

Σπαρτιάτης: Ξέχασα να σου πω επίσης ότι οι γυναίκες πρέπει να αποκτήσουν δυνατό σώμα και να διαπλάσουν ηθικό χαρακτήρα. Έτσι θα μπορούν να γίνουν άξιες μητέρες.

Αθηναίος: Ο.K.! Έμαθα πολλές πληροφορίες  για το τι γίνεται στη Σπάρτη, όπως φαντάζομαι εσύ για την Αθήνα. Γεωργία Κ., Α3

αγόρια Αθήνα

                Αγαπητέ μου Μιχάλη,                                  Αθήνα, 480 π.Χ.

     Με ρώτησες για τα στάδια της εκπαίδευσής μας. Λοιπόν, όταν είμαστε μικροί ακόμα, μένουμε στο σπίτι και ο παιδαγωγός μάς μαθαίνει να έχουμε καλή συμπεριφορά και ποιο είναι το σωστό και το λάθος. Όταν φτάσουμε στην ηλικία των 7, αρχίζουμε να πηγαίνουμε στα σχολεία. Εκεί μαθαίνουμε γραφή, ανάγνωση, αριθμητική και άσκηση στην κατανόηση των κειμένων.  Στο σχολείο μάς πηγαίνει ο παιδαγωγός, ο οποίος κουβαλάει και τα πράγματά μας. Επίσης ο κιθαριστής μάς μαθαίνει μουσική και οι παιδοτρίβες μάς γυμνάζουν στα γυμνάσια και τις παλαίστρες.

                         Ο φίλος σου Πλάτωνας                      Βασίλης Κ., Α3

 

κορίτσια Αθήνα

     Αγαπητό μου ημερολόγιο,

     Θέλω να σου πω τη δυστυχία μου. Δεν μπορώ να πηγαίνω στο σχολείο, γιατί είμαι κορίτσι και απαγορεύεται. Όλη την ημέρα κάθομαι στο σπίτι και υφαίνω ρούχα. Ο αδερφός μου περνάει τέλεια στο σχολείο. Τον ζηλεύω. Έχει και τον παιδαγωγό που τον προσέχει και τον βοηθάει. Μακάρι να αλλάξουν σύντομα τα πράγματα!

                                                                                          Δημήτρης Μ., Α3

σύγχρονος μαθητής

Γεια σου φίλε! 

Σου στέλνω  αυτό το e-mail, για να σε ενημερώσω σε ότι αφορά την εποχή μου για τη σχολική εκπαίδευση. Είναι ωραία, αλλά πολύ διαφορετικά από τα αρχαία χρόνια. Εμείς μαθαίνουμε μαθηματικά, γλώσσα, ιστορία, γυμναστική και πληροφορική. Τα κορίτσια έρχονται ελεύθερα στο σχολείο και μαθαίνουν γράμματα. Πηγαίνουμε στο σχολείο με τα πόδια ή με το αμάξι, ενώ εσείς πρέπει να πάτε στα σπίτια των δασκάλων. Ελπίζω να πήρες μια μικρή γεύση. Σ΄ αφήνω, πάω να διαβάσω.

                                                                                  Παναγιώτης Μπ., Α3

Κατηγορία Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α΄ | 12 Σχόλια »

Νίκος Κάσδαγλης, Τόκιο

18 Οκτωβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

Ο Νίκος Κάσδαγλης ταξίδεψε στο Τόκιο, στην Ιαπωνία. Εμείς, αν είχαμε τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε σε κάποια ξένη χώρα για αναψυχή, ποια θα επιλέγαμε;

images1     Θα ήθελα πάρα πολύ να επισκεφτώ το Μεξικό, για να δω από κοντά τους μουσικούς με τα σομπρέρο, τα μεγάλα καπέλα, που παίζουν κιθάρα στους δρόμους. Θα ήθελα να δοκιμάσω τη μεξικάνικη κουζίνα σε ένα καλό εστιατόριο, αλλά και τάκος από καντίνα στα στενάκια.Γενικά θέλω να δοκιμάσω πολύ τη μεξικάνικη κουζίνα γιατί είναι διαφορετική από τη δικιά μας και γιατί μου αρέσουν τα πικάντικα φαγητά. Επίσης θέλω πολύ να παίζω κιθάρα. Γιώργος Β., Β1

 

photo8

     Θα ήθελα να ταξιδέψω στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και συγκεκριμένα στο Λος Άντζελες, γιατί φημίζεται για τον πολυεθνικό του χαρακτήρα και το κέντρο του προσφέρει αμέτρητες επιλογές ψυχαγωγίας, όπως είναι τα ψώνια! Υπάρχουν επίσης αμέτρητα μουσεία που μπορείς να επισκεφτείς στην Αμερική. Ένα από αυτά είναι το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Ένα άλλο μουσείο της Νέας Υόρκης είναι το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, όπου εκεί μέσα μπορείς να δεις έναν διάδρομο που περιγράφει τα γεγονότα από το Big Bang μέχρι σήμερα, τα συναρμολογημένα οστά πραγματικών δεινοσαύρων που πιάνουν ολόκληρες αίθουσες, τη μικρογραφία του Πεκίνου όπως ήταν τον 15ο αιώνα και πολλά άλλα. Μεταξύ Η.Π.Α. και Καναδά βρίσκονται οι καταρράκτες του Νιαγάρα που προσφέρουν μία από τις εντυπωσιακότερες εικόνες με την πτώση 3.000.000 λίτρων νερού κάθε δευτερόλεπτο και τη δυνατότητα να πλησιάσει τόσο ο επισκέπτης, ώστε να αισθανθεί τη δυναμική των νερών.

     Γενικά η Αμερική έχει πολλά αξιοθέατα και μνημεία να θαυμάσεις, πολλούς χώρους να επισκεφτείς, έχει μεγάλη ανάπτυξη σε τουριστικούς και εμπορικούς τομείς αλλά και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, διότι οι περισσότερες ταινίες είναι γυρισμένες εκεί. Γι΄αυτό αξίζει να επισκεφτείς τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής , άμα θες να ζήσεις περιπέτεια και να γνωρίσεις έναν άλλο τρόπο ζωής και την κουλτούρα τους. Κωνσταντίνα Γ., Β1

 

αρχείο λήψης

     Η χώρα που θα ήθελα να ταξιδέψω πάρα πολύ είναι η Γαλλία, γιατί εκεί βρίσκεται η αγαπημένη μου πόλη, «η πόλη του φωτός», όπως ονομάζεται το Παρίσι. Είναι ρομαντικό μέρος, με φινέτσα και θεωρείται η πόλη των καλλιτεχνών. Ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος που θέλω να πάω εκεί είναι για να δω από κοντά τον Πύργο του Άιφελ που είναι το σύμβολο της πόλης, κατασκευάστηκε από τον Γάλλο μηχανικό Γκουστάβ Άιφελ το 1889 και έχει ύψος 300 μέτρα.

     Υπάρχουν όμως και άλλα αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφτείς, όπως το μουσείο του Λούβρου που βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού στις όχθες του Σηκουάνα ποταμού και φιλοξενεί 35.000 έργα τέχνης σε μια έκταση 60.000 τετραγωνικών μέτρων. Η Μονμάρτη, γραφική συνοικία του Παρισιού, για ζευγάρια. Τον 19ο και 20ό αιώνα ήταν χώρος συνάντησης καλλιτεχνών. Το ανάκτορο των Βερσαλλιών, που στην αρχή ήταν ένα λιτό παλάτι, αλλά ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ το έκανε ένα από τα πολυτελέστερα παλάτια της Ευρώπης. Η Βασιλική της Ιερής Καρδιάς που είναι αφιερωμένη στην ιερή καρδιά του Χριστού και η καμπάνα της είναι από τις πιο βαριές του κόσμου και ζυγίζει 18,5 τόνους. Επίσης η Παναγία των Παρισίων, που είναι γοτθικός ναός και χρειάστηκαν 170 χρόνια για να χτιστεί και είναι ένα θεόρατο κτίριο. Η Βαστίλη που είναι η πιο ζωντανή συνοικία του Παρισιού, όπου συχνάζει  η νεολαία και έχει έθνικ εστιατόρια και πολλά μπαρ. Τα Ηλύσια Πεδία που είναι η πιο όμορφη λεωφόρος της Ευρώπης και μετρά 325 χρόνια ζωής. Το μουσείο του Ορσέ, ένα τριώροφο μουσείο που στεγάζεται σ΄ έναν παλιό σιδηροδρομικό σταθμό στο κέντρο της πόλης.

     Εκτός όμως από τα αξιοθέατα, ένας ακόμη σπουδαίος λόγος είναι για να δοκιμάσω τη γαλλική κουζίνα που είναι ξακουστή στα πέρατα του κόσμου.

     Φαντάζομαι ότι όταν καταφέρω να κάνω αυτό το ταξίδι, θα μου μείνει αξέχαστο. Θεοχαρίδου Εύη, Β1

Κατηγορία Λογοτεχνία Β | 12 Σχόλια »

Νίκος Κάσδαγλης, Τόκιο

10 Οκτωβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

Ο  Νίκος Κάσδαγλης ταξίδεψε στην Ιαπωνία, στο Τόκιο. Εμείς σε ποιες χώρες θα θέλαμε να ταξιδέψουμε; Νοϊσβανστάιν

Αν είχα τη δυνατότητα να ταξιδέψω σε μια ξένη χώρα, αυτή η χώρα θα ήταν η Γερμανία, γιατί έχει ωραίο κλίμα. Θα πήγαινα στο κάστρο Νοϊσβανστάιν που είναι πάρα πολύ μεγάλο. Επίσης η Γερμανία έχει πάρα πολύ πράσινο και όπως φαίνεται είναι πολύ καθαρή, γιατί οι  άνθρωποι δεν αφήνουν κανένα σκουπίδι στους δρόμους . Νομίζω θα ήταν ένα εξαιρετικό ταξίδι για μένα. Φαρούν Μ. Β4

ΓΑΛΛΙΑ

Αν είχα τη δυνατότητα να ταξιδέψω, θα επέλεγα τη Γαλλία και συγκεκριμένα το Παρίσι. Θα πήγαινα στον Πύργο του Άιφελ, στο Μουσείο του Λούβρου και φυσικά στην Ντίσνεϊλαντ. Θα έκανα βόλτα  στην πανέμορφη αγορά και θα έβλεπα την παριζιάνικη μόδα και θα έπινα καφέ με λαχταριστά γαλλικά κρουασάν. Χριστίνα Μ. Β4

ΙΤΑΛΙΑ

Το όνειρό μου θα ήταν να ταξιδέψω στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη φημισμένη πλωτή πόλη της Βενετίας. Στη Βενετία δεν υπάρχουν δρόμοι που να περνάνε αυτοκίνητα, παρά μόνο στενά σοκάκια και κανάλια. Αυτό σημαίνει ότι οι μετακινήσεις δε γίνονται με κανονικά λεωφορεία ή ταξί αλλά με γόνδολες, μικρά πλοία-λεωφορεία  ή με ταχύπλοα- ταξί. Θέλω να επισκεφτώ την περίφημη πλατεία του Αγίου Μάρκου με την ομώνυμη εκκλησία, να ανεβώ στο καμπαναριό και να θαυμάσω τη θέα και να ταΐσω τα αμέτρητα περιστέρια. Επίσης θα ήθελα να θαυμάσω το παλάτι των Δόγηδων, να διασχίσω τη γέφυρα των Στεναγμών και να περιπλανηθώ στη συνοικία του Ριάλτο. Τέλος, θα ήθελα να δοκιμάσω τις ξακουστές ιταλικές μακαρονάδες και φυσικά τις αμέτρητες γεύσεις παγωτών. Στέλλα Κ. Β4

Κατηγορία Λογοτεχνία Β | 12 Σχόλια »

Οδυσσέας Ελύτης, Όλα τα πήρε το καλοκαίρι

10 Οκτωβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

Με αφορμή το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη «Όλα τα πήρε το καλοκαίρι», γράψαμε τι σημαίνει το καλοκαίρι για τον ποιητή και τι σημαίνει για μας. Δείτε τις αφίσες μας! Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Α1.

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για τον ποιητή

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για τον ποιητή

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για μένα

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για μένα

Κατηγορία Λογοτεχνία Α | 12 Σχόλια »

Υλοποίηση δράσεων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος ERASMUS+ ΚΑ1

8 Οκτωβρίου 2017 από και με ετικέτα ,


ERASMUS+

Κατά το σχολικό έτος 2017-2018 το σχολείο μας για ακόμη μία φορά συμμετέχει στις δράσεις του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+ ΚΑ1, Κινητικότητα προσωπικού σχολικής εκπαίδευσης, υλοποιώντας πρόγραμμα με τίτλο: «Χτίζοντας γέφυρες, όχι τείχη!» μετά από έγκριση της σχετικής αίτησής του από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. Την παιδαγωγική ομάδα του προγράμματος συνθέτουν οι φιλόλογοι καθηγήτριες, κες Καπούτση Σύρμω και Κιτσάτη Μαρία, οι οποίες και ανέλαβαν τον σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος, με τη στήριξη της Διευθύντριας του σχολείου κας Παταπάτη Ευφροσύνης.
Η πρώτη από τις δύο κινητικότητες της παιδαγωγικής ομάδας πραγματοποιήθηκε από 24-29/07/17 στις Αζόρες της Πορτογαλίας, στη διάρκεια της οποίας οι συμμετέχουσες καθηγήτριες παρακολούθησαν τον κύκλο μαθημάτων: «Στην αναζήτηση της Δύσης: οι Αζόρες».
Πριν από την έναρξη της κινητικότητας τα μέλη της παιδαγωγικής ομάδας συνέβαλαν με άρθρα τους στη δημιουργία του εκπαιδευτικού υλικού που δημοσιεύτηκε από τον διοργανωτή οργανισμό στο βιβλίο του προγράμματος, η κα Καπούτση με το άρθρο της “Greek History: a history of migration” και η κα Κιτσάτη με το άρθρο της “The volcanoes of Greece”.
Βασική γλώσσα της επιμόρφωσης, στην οποία έγιναν οι δημοσιεύσεις, οι μεταφράσεις και οι διαλέξεις, ήταν τα Αγγλικά. Συμμετείχαν συνολικά είκοσι εκπαιδευτικοί από την Ολλανδία, Γερμανία, Φινλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία και Ελλάδα.
Ο κύκλος μαθημάτων: «Στην αναζήτηση της Δύσης: οι Αζόρες» επικεντρώθηκε σε δύο θέματα:
«Η έννοια της Ευρώπης» (οι Αζόρες αποτελούν το δυτικότερο σημείο της Ευρωπαϊκής ηπείρου) και «Η ώθηση προς τη Δύση στην Ευρώπη – ο Ατλαντικός ως εμπόδιο και πρόκληση». Μέσα από τη μελέτη των θεμάτων αυτών οι συμμετέχοντες/ουσες γνώρισαν τη μοναδική γεωγραφική και πολιτιστική κληρονομιά των Αζορών: το τοπίο και τα ηφαίστεια, την ιστορία των Αζορών και τη σχέση της με την ηπειρωτική Πορτογαλία, το ταξίδι του ανθρώπου στην άγνωστη γη, την περίοδο της ανακάλυψης του «νέου» κόσμου και της αποικιοκρατίας, τις αλληλεπιδράσεις και σχέσεις που αναπτύχθηκαν μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού, τις μεταναστευτικές ροές που χαρακτήρισαν την ιστορική αυτή περίοδο και τη συμβολή τους, με τις αρνητικές και τις θετικές της πτυχές, στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας εν γένει και της Ευρώπης ειδικότερα. Όπως προαναφέρθηκε, στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ο Ατλαντικός παρουσιάστηκε υπό μια διπλή οπτική: ως σύνορο και ως πέρασμα, γέφυρα μεταξύ των δύο κόσμων. Με τη συμμετοχή τους σ΄ αυτό οι συμμετέχουσες όχι μόνο κατανόησαν μια σημαντική για την Ευρώπη και τον κόσμο ιστορική περίοδο, αλλά και συνειδητοποίησαν ότι η Ευρώπη ιστορικά δεν αποτέλεσε μόνο φορέα υποδοχής ξένων πληθυσμών, αλλά και εξαγωγής ευρωπαϊκών πληθυσμών σε άλλες ηπείρους.
Ειδικότερα, στην πρωτεύουσα Angra do Heroismo του νησιού Terceira, ενός από τα εννέα νησιά των Αζορών, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Bettencourt Palace, βιβλιοθήκη της πόλης, όπου οι συμμετέχοντες/ουσες παρατήρησαν τα χαρακτηριστικά γαλανόλευκα πλακάκια «αζουλέζου» (azulejo), στα οποία απεικονίζονται σκηνές από την ιστορία των Αζορών και της ηπειρωτικής Πορτογαλίας. Στον χώρο αυτόν οι εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι ομαδοσυνεργατικά, σχεδίασαν και προετοίμασαν παραστάσεις βασισμένες στις ιστορικές σκηνές των «αζουλέζου». Η δραματοποίηση των ιστορικών σκηνών (“The first colonists”, “Arrival of Vasco da Gama”, “The battle of Salga Bay”, “Under Spanish rule”, “Free again”) πραγματοποιήθηκε στο Alto da Memória, στην Pátio da Alfândega, στην οποία δεσπόζει το άγαλμα του Vasco da Gama και στο κάστρο Sao Joao Baptista, που κτίστηκε από τους κατακτητές Ισπανούς για να προστατεύει την πόλη από τους πειρατές και από επιθέσεις Άγγλων, Ολλανδών και Γάλλων. Οι συμμετέχοντες/ουσες εκπαιδεύτηκαν βιωματικά στην αξιοποίηση της δραματοποίησης και άλλων θεατρικών τεχνικών για τη διδασκαλία της Ιστορίας και της Γλώσσας, οι οποίες βοηθούν τους μαθητές να προσεγγίσουν με βιωματικό τρόπο τα γεγονότα και να συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία της μάθησης.
Οι συμμετέχοντες επίσης μελέτησαν τον παλιό χάρτη της Angra do Heroismo από τον Ολλανδό εξερευνητή Jan Huyghen van Linschoten (16oς αι.), που έζησε στην Angra για δύο χρόνια (1590-92) μετά από ναυάγιο και συγκέντρωσε από τα ταξίδια του πολύ σημαντικές πληροφορίες για τους Ολλανδούς εξερευνητές. Στη συνέχεια, περιηγούμενοι στους δρόμους της πόλης, σύγκριναν τον χάρτη με τη σημερινή κατάσταση στην πόλη και διαπίστωσαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Πορτογαλίας την Εποχή των Ανακαλύψεων και τη σχέση των Αζορών με την ηπειρωτική Πορτογαλία.
Στη χερσόνησο του Μonte Brasil, που δημιουργήθηκε από βίαιες ηφαιστειακές εκρήξεις τουλάχιστον 20.000 χρόνια πριν, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο μνημείο που σηματοδοτεί την κατοχή των Αζορών από την Πορτογαλία κατά την εποχή των ανακαλύψεων και όλοι απόλαυσαν την πανοραμική θέα της πόλης Angra do Heroismo, αναγνωρισμένης από την Unesco ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ταξιδεύοντας στον Ατλαντικό ωκεανό από το νησί Terceira στα νησιά Pico και Faial οι συμμετέχοντες/ουσες βάδισαν στα χνάρια των Πορτογάλων εξερευνητών, που συχνά χρησιμοποιούσαν τα νησιά των Αζορών ως ενδιάμεσο σταθμό στο ταξίδι τους από και προς την Αμερική.
Κατά τη διάρκεια της επιμόρφωσης, οι συμμετέχοντες επιμορφώθηκαν στην αξιοποίηση εικαστικών έργων τέχνης για τη μελέτη μιας ιστορικής περιόδου, στην ανάδειξη της ιστορικότητας της τέχνης και τη σύνδεση των έργων τέχνης με την εποχή τους.
Επιπλέον, διδάχθηκαν διαδραστικά εκπαιδευτικά παιχνίδια βασισμένα στη μέθοδο διδασκαλίας CLIL (Content and Language Integrated Learning), η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε ποικίλα διδακτικά αντικείμενα.
Όσον αφορά τη Λογοτεχνία, μελέτησαν ποιήματα Πορτογάλων ποιητών, όπως του Fernando Pessoa, ενός από τους μεγαλύτερους ποιητές της Πορτογαλίας, του Manuel Alegre, της Sophia de Mello Breyner. Οι συμμετέχοντες/ουσες προσέγγισαν βιωματικά και μετέφρασαν στη μητρική τους γλώσσα το ποίημα “Açores” της Sophia de Mello Breyner, το οποίο και στη συνέχεια απήγγειλαν στον κρατήρα του ηφαιστείου Capelinhos, όπου σημειώθηκε η πιο πρόσφατη έκρηξη (1957) στο νησί Faial και στο αρχιπέλαγος των Αζορών.
Στον ίδιο χώρο δόθηκαν και οι τελευταίες παραστάσεις (“Conception and birth”, “Life and culture”, “History and conflict”, “Celebration and survival”, “The end and new life”) που σχεδιάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν από τις ομάδες των εκπαιδευτικών με θέματα από τη γεωγραφική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των Αζορών. Σε κλίμα χαράς και συγκίνησης ακολούθησε η αξιολόγηση του σεμιναρίου και η επίδοση των πιστοποιητικών συμμετοχής στους/στις συμμετέχοντες/ουσες από τους διοργανωτές του σεμιναρίου.
Η πρώτη φάση υλοποίησης του ευρωπαϊκού σχεδίου του σχολείου μας ολοκληρώθηκε με τους καλύτερους οιωνούς για τη συνέχιση και ολοκλήρωσή του. Η διάχυσή του εξάλλου θα επικυρωθεί με τις εργασίες των μαθητών από την εφαρμογή του στην τάξη και στα πολιτιστικά προγράμματα, όπως θα παρουσιαστούν μέσα από το blog του προγράμματος, που θα δημιουργήσουν από κοινού οι καθηγήτριες κες Καπούτση Σύρμω και Κιτσάτη Μαρία με τους μαθητές τους.

 

Κατηγορία ERASMUS+ | 12 Σχόλια »

Γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας

28 Σεπτεμβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

Κάνοντας μια πρώτη γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας της Β΄ Γυμνασίου, επιλέξαμε τίτλους κειμένων από τα Περιεχόμενα του βιβλίου και γράψαμε τις δικές μας ιστορίες:

Η παράξενη μέρα

ΑΘΗΝΑ

Μια μέρα εκεί που καθόμασταν στον καναπέ, αποφασίσαμε να διαβάσουμε το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ,  η οποία έτυχε να είναι η Άννα του Κλήδονα. Ξαφνικά μας έπιασε ο ύπνος. Την επόμενη μέρα μάς ξύπνησε η μάνα του Γιάννη και μας είπε πως βρισκόμασταν στην Αθήνα, στην πόλη με τις χαλασμένες γειτονιές και με τους έξι χιλιάδες νέους και με τα εκατομμύρια μαγαζιά.

Γιάννης, Αντώνης, Αντώνης, Τζανέρ, Χάρης Β1

                                      Θάλασσα και ύπαιθρος

LEYKADA

Ξυπνάμε και η θάλασσα ξυπνά μαζί μας. Θα κάναμε βόλτες στα ερημωμένα χωριά, πίνοντας ήλιο κορινθιακό, όμως ο μπαμπάς δεν ερχόταν. Τώρα που φεύγουμε θα μου λείψει η εξοχική Λευκάδα και οι Κυριακές στη θάλασσα.

Χρήστος, Χρήστος, Γεωργία, Έφη Β1

                                 

Η ιστορία του δαχτυλιδιού

RING

Κάποια Χριστούγεννα στις χαλασμένες γειτονιές της Αθήνας, ένα παλιό μήνυμα για τον σύγχρονο κόσμο φτάνει στα χέρια ενός ζευγαριού, του Τάκη-Πλούμα και της Άννας του Κλήδονα. Το μήνυμα αυτό ήταν από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ. Τότε το ζευγάρι πήγε στο άσπρο ξωκκλήσι για να ρωτήσει τον παπά στην εκκλησία τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Ο παπάς άφησε αναπάντητο το ερώτημα του ζευγαριού. Τρεις μέρες αργότερα έξι χιλιάδες νέοι κατέφθασαν μ΄ένα δαχτυλίδι. Ταραχή στην πόλη! Ο παπάς τηλεφώνησε στο ζευγάρι και τους είπε την ιστορία του δαχτυλιδιού και τι σχέση είχε με το γράμμα. Η μάνα του Βασίλη ζούσε στα ερημωμένα χωριά, εκεί που έζησε και δοξάστηκε ο Διγενής. Η κυρία Νίτσα,  κάθε φορά που τη ρωτούσε ο μονάκριβός της γιατί αγαπούσε τόσο πολύ αυτόν τον τόπο,  εκείνη τον κοιτούσε μ΄ένα βλέμμα όλο φως και απαντούσε: «Εδώ ξυπνάμε και η θάλασσα ξυπνά μαζί μας. Οι Κυριακές στη θάλασσα, πίνοντας ήλιο κορινθιακό μου δίνουν τόση χαρά, όση ένιωσα όταν πρωτοκατέβηκα στη Σμύρνη, στα καμένα χώματα, χρόνια μετά τη μεγάλη καταστροφή».

Ο Βασίλης ήταν ο μοναχογιός της, που τον μεγάλωσε μόνη, όσο καλύτερα μπορούσε στην εξοχή και δίπλα στη θάλασσα στην εποχή του τσιμέντου και της πολυκατοικίας. Μάνα και πατέρας μαζί, καθώς η ζωή την τιμώρησε με την εσχάτη των ποινών, όταν έχασε τον άντρα της σε ένα ταξίδι του εις Σάμον. Μάταια περίμενε την επιστροφή του Αντρέα, ο Βασίλης προσευχόταν κάθε βράδυ να τον δει να περνάει το κατώφλι του σπιτιού, όμως ο μπαμπάς δεν ερχόταν. Όταν τον έπιανε το παράπονο, εκείνη του διηγούνταν ξανά και ξανά τα δύο ταξίδια που πρόλαβε να κάνει με τον καπετάνιο της ζωής της, με τόση γλύκα, όση το γλυκό του κουταλιού. Μια Κυριακή στην Κνωσό μού χάρισε αυτό το δαχτυλίδι, έλεγε κλείνοντάς το αρχικά στην παλάμη της και μετά του μιλούσε για την ιστορία του λαβύρινθου και για το πόσο όμορφα περάσανε στην εξοχική Λευκάδα. Τα βράδια τον έκλεινε στην αγκαλιά της και ψιθύριζε νανούρισμα στον γιο μου, τον μονάκριβό μου και έλεγε παραμύθια για ένα παιδί που κοιμάται και για τον μικρό πρίγκιπα και την αλεπού.

Τα καλοκαίρια κυλούσαν όμορφα για τον Βασίλη, παίζοντας ποδόσφαιρο με την τοπική ομάδα και περιμένοντας το πανηγύρι για να δει τον Καραγκιόζη, ένα ελληνικό θέατρο σκιών. Όταν τέλειωναν όμως, ο Βασίλης μουρμούριζε: «Και πάλι στο σχολείο…» Βγαίνοντας από το σχολείο, μόλις στα 12, πήγε σε ένα γραφείον ευρέσεως εργασίας και ήταν Πάσχα τ΄Απρίλη όταν της είπε ότι θα φύγει στα καράβια. Θέλω να πα στην ξενιτιά μάνα και εκείνη του έδωσε το δαχτυλίδι της και έμεινε να κουνά το μαντίλι όπως έφευγε μακριά της με το λεωφορείο.

Της έστελνε γράμματα απ΄όπου πήγαινε. Της έγραφε για το Τόκιο, για το πώς δάκρυσε όταν άκουσε το τραγούδι του Γιανγκ, για το πόσο όμορφα ήταν τα μαλαισιακά τραγούδια και τα λουλούδια της Χιροσίμα. Έλεγε πως άνθρωποι και δελφίνια κολυμπούσαν μαζί. Και εκείνη ευχαριστούσε τον δάσκαλο που της τα διάβαζε: «Να “σαι καλά δάσκαλε» του έλεγε και τραγουδούσε το ξενιτεμένο μου πουλί.

Εάν επέλεγε έναν τίτλο για το χρονικό της ζωής της αυτός θα ήταν η τρίπλα των ονείρων, γιατί δεν ευτύχησε να δει όσα ονειρεύτηκε. Η θάλασσα της έκλεψε άντρα και παιδί. Τα παιδιά είναι το δέλεαρ του Θεού, έλεγε. Τα βλέπει ο άνθρωπος που πετάν ελεύθερα και θέλει να τα ακολουθήσει πέρα από τον ορίζοντα και δε σκέφτεται ότι ο ορίζοντας δε φτάνεται. Όταν χάνεις τον άντρα, σού ραγίζει η καρδιά, όμως όταν πεθαίνει ένα παιδί, σου κόβεται η ανάσα και δε ζεις πια.

Ο παπάς σταμάτησε να μιλά και έδειξε στο ζευγάρι το δαχτυλίδι μαζί μ΄ένα γράμμα που ξέβρασε η θάλασσα κάπου στην ανατολή, μέσα στο μπουκάλι που πρόλαβε να τα βάλει ο Βασίλης πριν βυθιστεί το καράβι.  Ο ψαράς που το βρήκε διάβασε το τελευταίο γράμμα του  γιου στη μάνα και αποφάσισε να το ανεβάσει στο διαδίκτυο, ζητώντας από νέους σε όλο τον κόσμο να βοηθήσουν να επιστρέψει στην Ελλάδα, στην εκκλησιά που ο Βασίλης άναψε το τελευταίο του κερί πριν ανέβει στο καράβι.

«Αν θέλετε να μάθετε γιατί πήρατε το μήνυμα,  φροντίσετε να μάθετε ποιος το έστειλε, μοιραστείτε το όπως κι ο ψαράς με όσους περισσότερους ανθρώπους μπορείτε, γιατί μπορεί να είστε απλά μια στάση του ταξιδιού του», είπε ο παπάς στο ζευγάρι.

Δήμητρα-Ραφαέλα, Μαντώ, Σερκάν, Χρήστος Β1

Κατηγορία Λογοτεχνία Β | 12 Σχόλια »

Οδυσσέας Ελύτης, Όλα τα πήρε το καλοκαίρι

28 Σεπτεμβρίου 2017 από και με ετικέτα ,

Με αφορμή το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη «Όλα τα πήρε το καλοκαίρι», γράψαμε τι σημαίνει το καλοκαίρι για τον ποιητή και τι σημαίνει για μας. Δείτε τις αφίσες μας! Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Α2.

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για τον ποιητή

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για τον ποιητή

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για μένα

Τι σημαίνει το τέλος του καλοκαιριού για μένα

Κατηγορία Λογοτεχνία Α | 12 Σχόλια »

Γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας

19 Σεπτεμβρίου 2017 από και με ετικέτα

Κάνοντας μια πρώτη γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας της Α΄ Γυμνασίου, επιλέξαμε τίτλους κειμένων από τα Περιεχόμενα του βιβλίου και γράψαμε τις δικές μας ιστορίες:

                                          Ο σπασμένος πίνακας

painting

Μια ηλιόλουστη μέρα ο παππούς και το εγγονάκι ξεκίνησαν για να πάνε στο πάρκο. Αλλά έπρεπε να περπατήσουν έναν δρόμο 100 μέτρων. Καθώς πηγαίνανε, πέρασαν μπροστά από ένα μαγαζί που πουλούσε πίνακες ζωγραφικής. Ο  παππούς είδε έναν πίνακα που απεικόνιζε το ηλιοβασίλεμα. Τότε, χωρίς δεύτερη σκέψη, τον αγόρασε. Μετά ήθελε να πάει στο σπίτι του, για να τον κρεμάσει. Όμως το εγγονάκι του, που αλλιώς το αποκαλούσαν «το ξανθό παιδί«, ανυπομονούσε να πάει στο πάρκο, οπότε ο παππούς αναγκάστηκε να το συνοδέψει. Το ξανθό παιδί συνάντησε στο πάρκο τον φίλο του τον Κωνσταντή και αποφάσισαν να παίξουν βόλεϊ. Ο Κωνσταντής πέταξε με δύναμη την μπάλα πάνω στον πίνακα του παππού. Και τον διέλυσε.

Ιορδάνης, Ιάσων, Μανόλης, Βασίλης Α1

                                                     

                                                       Ο χορός

dancing

Μια φορά κι έναν καιρό, καθώς ήμουν μέσα στο σπίτι, άκουγα θαλασσινά τραγούδια. Βγήκα στο μπαλκόνι και είδα ότι τα τζιτζίκια στήσαν τον χορό κάτω στης μαργαρίτας τ΄αλωνάκι. Εκεί πέρα ήταν πολλοί γνωστοί. Τα φαντάσματα, η Νινέτ, οι πιτσιρίκοι. Τραγουδιστής ήταν ο Κρητικός. Και συνεχίσαν τον χορό.

Όλγα, Αλεξάνδρα, Δημήτρης, Μάνος, Διαμαντής Α1

 

                                               Το οδοιπορικό

harbour

Μια μέρα στην Παναγιά τη Σαλονικιά το ξανθό παιδί, ο Κωνσταντής, συνάντησε το παιδί με τα σπίρτα και αποφάσισαν να κάνουν ένα οδοιπορικό στην Ινδία. Έκλεισαν εισιτήρια για να πάνε με πλοίο, αλλά έπρεπε να πάνε στην Αθήνα, για να επιβιβαστούν στο πλοίο. Έτσι, κοιτώντας την Αθήνα, βρήκαν το λιμάνι.

Χρύσα, Θεοδώρα, Ιορδάνης, Χρήστος, Ιωσήφ Α1

 

                                          Ο χορός των τζιτζικιών

tzitzikia

Χθες το πρωί με τη δροσιά πήγα να περπατήσω στο δάσος. Πίσω από τα φύλλα διαπίστωσα ότι τζιτζίκια στήσαν τον χορό και άκουγαν θαλασσινά τραγούδια. Έλεγαν πως η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται.

Νικολέτα, Εύη, Ηλιάνα, Στέργιος, Σταμάτης, Χρήστος Α1

Κατηγορία Λογοτεχνία Α | 12 Σχόλια »

Γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας

19 Σεπτεμβρίου 2017 από και με ετικέτα

Κάνοντας μια πρώτη γνωριμία με το βιβλίο της Λογοτεχνίας της Α΄ Γυμνασίου, επιλέξαμε τίτλους κειμένων από τα Περιεχόμενα του βιβλίου και γράψαμε τις δικές μας ιστορίες:

 

                                         Οι καλοκαιρινές διακοπέςsummer

Η Νινέτ και ο Βάνκας πήγαν με πλοίο στα γυάλινα Γιάννινα. Μόλις φτάσαν, πήγαν αμέσως να δουν το ηλιοβασίλεμα. Μετά πήγαν στο θέατρο να δουν το έργο «Ο Σαρλό και το αθάνατο νερό». Η Νινέτ ήθελε πολύ να δει αυτήν την παράσταση. Όμως δεν ήξεραν ότι εκεί τους περίμενε μια έκπληξη, η Λεώνη, η παλιά τους φίλη. Η Λεώνη αργότερα τους ξενάγησε στο μουσείο «Το Θέλγητρο της Ανδαλουσίας». Όλα τα πήρε το καλοκαίρι και οι διακοπές τους τελείωσαν με θαλασσινά τραγούδια

Δήμητρα, Μαρία, Σιμπέλ, Ναζάρ Α2

 

                                       Αξέχαστες διακοπές

boat

Φέτος το καλοκαίρι στην εορτή του πατρός μου αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Να επισκεφτούμε ένα νησί και συγκεκριμένα τη Σάμο. Όσο ταξιδεύαμε με πλοίο, εγώ χάζευα το ηλιοβασίλεμα. Δίπλα μου στεκόταν ένα παιδί με ξανθά μαλλιά. Το ξανθό παιδί γύρισε και με κοίταξε με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. Πριν προλάβουμε να γνωριστούμε, το πλοίο έφτασε στον προορισμό του. Περάσαμε πολύ ωραία και γελάσαμε πολύ όταν το φόρεμα της μάνας μου σκίστηκε. Αυτές οι διακοπές θα μου μείνουν αξέχαστες!

Μπουρτσίν, Σεντέφ, Ανθή, Κική Α2

                                       

                                             Πάει η γάτα του παπά

gata

 

Ταξίδευα με πλοίο ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Ήταν μαζί μου συντροφιά ο παππούς και το εγγονάκι. Το εγγονάκι το λέγανε Νινέτ. Ο παππούς έπρεπε να προσέχει τη γάτα του παπά. Όλοι μαζί τραγουδούσαμε θαλασσινά τραγούδια. Και ο παππούς μού φόρεσε τα κόκκινα λουστρίνια της μάνας μου. Ξάφνου πρόβαλε το μαύρο κύμα και η γάτα του παπά έπεσε. Την παρατήσαμε και φύγαμε. Κατεβήκαμε κάτω στης μαργαρίτας τ΄αλωνάκι. Εκεί είδαμε το μνήμα της μάνας μου. Ένα πουλάκι μάς είπε πως η κόρη που λάμπει σκότωσε τη μάνα μου. Το στερνό παραμύθι έφτασε στο τέλος του.

Δήμητρα, Κατερίνα, Κωνσταντίνα, Μιχαέλα Α2

 

                                 Η χαρά έρχεται στο τέλος

familyΑνήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940 σκέφτηκε να κάνει ένα ταξίδι με πλοίο. Πήρε μαζί του κάποια τρόφιμα όπως το πιο γλυκό ψωμί του φούρνου, ντομάτες, τυρί και το ταξίδι χωρίς επιστροφή άρχισε, κοιτώντας την Αθήνα συγκινημένος. Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τον συντρόφευε ο πιστός φίλος του, ο Βάνκας. Μετά από πολλές μέρες σηκώθηκε ένα μαύρο κύμα, το οποίο τον γύρισε πίσω στην πατρίδα του, όπου εκεί αντίκρισε μια πόλη με ερείπια που δεν έμοιαζε με τη δικιά του. Τότε προσευχήθηκε στον Θεό να δει ξανά την οικογένειά του και, μόλις βγήκε το ηλιοβασίλεμα, είδε να τον πλησιάζουν κάποιοι άνθρωποι. Ήταν η οικογένειά του και από τότε δεν την αποχωρίστηκε ποτέ.

Δημήτρης, Χρήστος, Παναγιώτης, Νικόλας Α2

                                          Ο τρελός χορός

ghost

Μια φορά κι έναν καιρό κάτω στης μαργαρίτας τ΄αλωνάκι τα τζιτζίκια στήσαν τον χορό. Το μαύρο κύμα έφερε τα φαντάσματα από της μάνας μου το σόι. Ανάμεσά τους το ξανθό παιδί. Μετά, τα φαντάσματα έκαναν ταξίδι χωρίς επιστροφή και μας άφησαν για δώρο το πιο γλυκό ψωμί.

Μαργαρίτα, Θεοδώρα, Αγάπη, Άννα Α2

 

                     Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται

letter

Από μικρός ονειρευόμουν να κάνω ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή με πλοίο. Έτσι αποφάσισα να κάνω ένα οδοιπορικό στην Ινδία. Στο ταξίδι άκουγα θαλασσινά τραγούδια. Όταν έφτασα, το ηλιοβασίλεμα έλαμπε και το πουλάκι που καθόταν δίπλα μου κελαηδούσε. Έφτασε Παραμονή  Χριστουγέννων.  Πρωί πρωί πήρα γράμμα από τη μάνα μου. Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται.

Τζανσού, Γιάννης, Εράι, Σοφία Α2

Κατηγορία Λογοτεχνία Α | 12 Σχόλια »

« Παλιότερα άρθρα