ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ιανουαρίου 22, 2017

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 11:30 μμ

 

Κείμενο που δόθηκε στους γονείς για την λειτουργία της δανειστικής βιβλιοθήκης:

IMG_20170122_161738

Ιανουαρίου 6, 2017

» Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ»

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 10:53 πμ

 

IMG_20170102_005234

 

 

Το βιβλίο της Γεωργίας Μουντζούρη «Ο βασιλιάς των αριθμών» αποτελεί μέρος της προσπάθειας που κάνουν οι άνθρωποι που αγαπούν την μαθηματική σκέψη, ώστε η διδασκαλία των μαθηματικών εννοιών να μην είναι αποσπασματική και ξεκομμένη από ένα πλαίσιο αναφοράς! Οι αριθμοί έχουν εφευρεθεί για να διευκολύνουν τις ζωές των ανθρώπων και για να αποτελούν ένα νοητικό «εργαλείο» για την μερική ταξινόμηση του χάους που μας περιβάλλει!

Το παραμύθι για το οποίο μιλάμε, έχει σαν στόχο να ανακόψει την πορεία απομαγευσης των αριθμών και να τους κάνει απλούς, ενδιαφέροντες και ελκυστικους για το παιδικό βλέμμα! Οι ενήλικες που κρατούν το βιβλίο ανά χείρας, πρέπει να πεισθούν ότι οι αριθμοί δεν αποτελούν μια τετριμμένη εικόνα που πρέπει να προσπερνούν αβίαστα για τα παιδιά τους! Οι μικρές ευθείες και οι καμπύλες των αριθμών δεν είναι απλά σημάδια που αντιπροσωπεύουν τον κόσμο των αντικειμένων, αλλά επεκτείνονται στον κόσμο του ονείρου και της φαντασίας των μικρών παιδιών!

Στο παραμύθι της Γεωργίας Μουντζούρη οι αριθμοί συμβολίζουν και παραπέμπουν σε κάτι. Κάθε αριθμητικό σύμβολο μέχρι το δέκα, συνδέεται συνειρμικά με κάτι με το οποίο έχουν εντυπωσιαστεί ή αγαπήσει τα παιδιά. Οι εντυπώσεις και τα βιώματα έρχονται να υποκαταστήσουν στιγμιαία την πραγματικότητα και τον αυστηρά δομημένο χαρακτήρα του κόσμου των αριθμών! Σπουδαία γνωστικά πεδία διανοίγονται και ,αβιαστα, προκύπτουν θέματα προς συζήτηση και περαιτέρω διερεύνηση! Το γνωστικό σχήμα του σώματος, τα ομαδικά παιχνίδια, η ζωή στον βυθό της θάλασσας, οι τέσσερις εποχές, ο ουράνιος θόλος με τα αμέτρητα φωτεινά αστέρια, το ζήτημα της καθρεπτικής υπόδειξης, οι διαδικασίες για την δημοκρατική λήψη των αποφάσεων στο πλαίσιο της ομάδας , ο σεβασμός της γνώμης των μαθητών από ξένες χώρες, όλα αποτελούν αφορμές που εμπλέκουν τα παιδιά με τις μαθηματικές έννοιες και κάνουν τα σύμβολα των αριθμών και ό,τι σημαίνουν αυτά, λιγότερο «τρομακτικά” στα μάτια τους! Παρεμπιπτόντως, η ανάπτυξη των θεμάτων προτείνεται χωρίς το κείμενο να πλατειαζει και να κουράζει τους αναγνώστες- παιδιά.

Διαβάζοντας το βιβλίο » Ο βασιλιάς των Αριθμών » , μου έρχονται στον νου οι στίχοι από τον ποιητή Κάμμινγκς: » το ενα δεν είναι το μισο του δυο αλλά τα δυο μισο του ενα»! Με παρόμοιο τρόπο, το μηδέν, αναμφίβολα ο πιο υποτιμημένος αριθμός που μας παραπέμπει στο τίποτα, γίνεται από δύο ημικύκλια που κουμπώνουν θαυμαστά και φτιάχνουν έναν ολόκληρο κύκλο! Ο κύκλος είναι σαν να συμπεριλαμβάνει μέσα του όλο το πλήθος των αριθμών που ακολουθούν. Χωρίς το μηδέν, οι υπόλοιποι αριθμοί χάνουν τη σημασία τους! Το μηδέν είναι η προϋπόθεση για να αναδειχθεί η αξία της σύγκρισης!

Οι αριθμοί στο παραμύθι, γίνονται αφορμές για αφηγήσεις ιστοριών που εμπλουτίζουν τον κόσμο των μαθηματικών συμβόλων με τις αισθήσεις, τις αναμνήσεις και την αυτογνωσία αυτών που τις αφηγούνται!

Μπορει σε ορισμένα μέρη του πλανήτη οι αριθμοί να εκφράζονται με διαφορετικά σημεία ή ονομασίες, ωστόσο θα λέγαμε ότι  είναι μια πανανθρώπινη γλώσσα. Οι αριθμοί ενώνουν και δεν διχάζουν! Αν σήμερα, τους βλέπουμε να κυριαρχούν σε κλίμακες αξιολόγησης που μετρούν την νοημοσύνη μας και αποφαίνονται με αδιαμφισβήτητο τρόπο για την προσωπικότητα των ανθρώπων, αν λέμε με πικρία οτι οι άνθρωποι κατάντησαν αριθμοί, είναι επειδή αφαιρέσαμε από αυτούς την γοητεία της αφήγησης! Κάθε αριθμός θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια ιστορία που ο καθένας θα ύφαινε στην μεγάλη σύνθεση ενός κόσμου που μας παρουσιάζεται αποσπασματικός και κατακερματισμένος!

Το βιβλίο » Ο Βασιλιάς των Αριθμών » είναι ένα παραμύθι που θέλει να καταστήσει γοητευτικό και παιγνιώδες το ζήτημα των αριθμών! Για τους/τις νηπιαγωγούς που θα διαλέξουν να το χρησιμοποιήσουν στην διδακτική πράξη, θα τους βοηθήσει να οργανώσουν με εύληπτο τρόπο μια πρώτη προσέγγιση με το βασίλειο των αριθμών. Στο τέλος του παραμυθιού, οι γονείς θα βρουν φύλλα εργασίας που θα τους βοηθήσουν να χειριστούν με τρόπο απλό και κατανοητό τις καταστάσεις προβληματισμού που σχετιζονται με τους αριθμούς!

Ιουνίου 5, 2016

ΕΡΩΤΗΜΑ!

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 8:07 πμ

Το «ευπαθές» σύμφωνα με την Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα, είναι κάθε τι που είναι ευαίσθητο και απαιτεί ειδικές συνθήκες για να αναπτυχθεί ή να διατηρηθεί.Τα νήπια ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Νομίζω ότι θα πρέπει να απαντήσουμε αν επιθυμούμε την εξέλιξή τους ή , απλά , ικανοποιούμαστε διατηρώντας σ” αυτά τα παιδιά το γνωστικό και συναισθηματικό επίπεδο με τα οποία τα παραλαμβάνουμε.

Μαΐου 11, 2016

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 11:04 μμ

Στην πυραμίδα του Maslow οι ανθρώπινες ανάγκες ταξινομούνται στις πέντε βαθμίδες μιας πυραμίδας.Στην πρώτη βαθμίδα έχουμε την ικανοποίηση των βιολογικών μας αναγκών. Αφού εξασφαλίζουμε την επιβίωσή μας, ενδιαφερόμαστε για την ασφάλειά μας! Στην τρίτη βαθμίδα επιζητούμε την αγάπη και την στοργή των άλλων.Νομίζω ότι αυτή είναι μια βαθμίδα με την οποία συμπληρώνουμε την ανάγκη της ασφάλειας που συναντούμε στην δεύτερη βαθμίδα. Η αγάπη και η στοργή παγιώνει την συναισθηματική μας ασφάλεια και μας βοηθάει να αντιμετωπίζουμε κάθε συμβάν που βιώνεται μέσα μας ως Έλλειψη. Στην τέταρτη βαθμίδα και αφού έχουμε καλύψει τις ανάγκες των προηγούμενων βαθμίδων, αναζητούμε την αναγνώριση και την επιδοκιμασία των άλλων. Πολύ βασική ανάγκη, που ωθεί το άτομο να κάνει τα πάντα προκειμένου να την ικανοποιήσει. Στην τελευταία βαθμίδα, ο άνθρωπος επιδιώκει την αυτοπραγμάτωσή του μέσα από την επίτευξη όλο και υψηλότερων στόχων.

Κάποια στιγμή θα επανέλθω για σχολιασμό!

Μαΐου 7, 2016

Η ΦΡΑΝΙ ΣΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΣΚΥΛΩΝ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 12:32 μμ

20160507_094635

Στο εργαστήριο του τσαγκάρη παππού, η μικρή Φράνι βοηθάει στις επιδιορθώσεις των παπουτσιών που φέρνουν οι πελάτες. Ο παππούς είναι αρκετά ευχαριστημένος με την βοήθεια που του παρέχει η εγγονή του. Η δομή της παιδικής σειράς στην πρωινή ζώνη της ΕΡΤ2 είναι η ίδια. Τα παπούτσια ενός πελάτη είναι το «όχημα» για να μεταφερθεί η Φράνι σε έναν άλλο τόπο και χρόνο. Στην εκπομπή που έβλεπα σήμερα, η Φράνι μεταφέρεται σε έναν χώρο όπου πραγματοποιείται διαγωνισμός σκύλων. Διάφορες ράτσες σκυλιών διαγωνίζονται στην επίδειξη των ικανοτήτων τους.Εκεί, η Φράνι γνωρίζει μια κοντόσωμη και μακρουλή σκυλίτσα, την Νταίζη. Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Τα άλλα σκυλιά πηδούν με επιδεξιότητα τα εμπόδια και κάνουν διάφορα κόλπα. Η Νταίζη δείχνει να μην τα καταφέρνει! Περίλυπη, αναζητάει παρηγοριά στην καινούρια της φίλη. Η Φράνι κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να την παρηγορήσει. Στο μεταξύ, ο κύριος που θα κάνει την απονομή των βραβείων έχει ένα πρόβλημα. Τα βραβεία έχουν εξαφανιστεί και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκονται! Η Νταίζη βρίσκει την ευκαιρία να αποδείξει τις ικανότητές της. Αρχίζει να ψάχνει• με την οξυμμένη όσφρησή της καταφέρνει να ανακαλύψει τα βραβεία κάτω από την εξέδρα.Η Νταίζη είναι πολύ χαρούμενη και λαμβάνει το βραβείο του καλύτερου λαγωνικού.

Η Φράνι, χαρούμενη για την ευτυχή κατάληξη, μπορεί να επιστρέψει στον δικό της χρόνο και χώρο.Το αναμνηστικό της από αυτό το υπέροχο ταξίδι είναι μια ετικέτα που είχε η φίλη της η Νταίζη στο κολάρο της. Το αναμνηστικό τοποθετείται στο κουτί των θησαυρών. Η Φράνι δηλώνει ανυπόμονη για το επόμενο ταξίδι!

Επεκτείνοντας τους συλλογισμούς, σκεφτείτε πόσοι μαθητές και μαθήτριες στιγματίζονται ως ανεπαρκείς από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αδυνατεί να αξιολογήσει τις ειδικές ικανότητες των παιδιών, εντοπίζοντας τους τομείς στους οποίους αυτά τα παιδιά θα αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους!

Απριλίου 29, 2016

«ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ»

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 11:31 πμ

Όταν πετυχαίνω τις ολιγόλεπτες εξομολογήσεις παιδιών με ηλικίες από έξι μέχρι εννιά, κάθομαι και τις ακούω προσεκτικά! Μιλάω για την εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης «Όταν μεγαλώσω».Συνήθως, τα παιδιά κάθονται σε στάση προσοχής και είναι σαν να απαγγέλουν ποιήματα σε σχολική γιορτή. Αρχικά, λένε λίγα λόγια για τον τόπο στον οποίο ζούνε και για τα ενδιαφέροντα με τα οποία ασχολούνται στον ελεύθερο χρόνο τους. Οι παρέες και οι φιλικοί δεσμοί που αναπτύσσονται, είναι άξια λόγου να τα αναφέρουν!

Ένα χαριτωμένο κορίτσι θέλει να διαβάσει πολύ και να περάσει σε στρατιωτική σχολή. Της αρέσει πολύ το χακί χρώμα της στρατιωτικής στολής και η πειθαρχία. Θέλει να γίνει αξιωματικός και να γνωρίσει πολλές πόλεις της πατρίδας της! Ένα άλλο κορίτσι θέλει να γίνει κτηνίατρος επειδή της αρέσει να φροντίζει τα ζώα.Παράλληλα, έχει μεγάλη αγάπη για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Προτιμά περισσότερο το θέατρο που «ξεκλειδώνει την ψυχή της» και δηλώνει ενθουσιασμένη που συμμετέχει σε μαθήματα θεατρικής παιδείας.Δεν παραλείπει να ευχαριστήσει την δασκάλα και εμψυχώτρια σε αυτά τα μαθήματα. Το κορίτσι λέει ότι «δεν πρέπει να υποδυόμαστε έναν ρόλο αλλά να είμαστε αυτός ο ρόλος». Της αρέσει πολύ η αμεσότητα και η επικοινωνία στο θέατρο.Στον ελεύθερο χρόνο πηγαίνει βόλτες με τις φίλες της και κάνει πατίνι.

Ένα αγόρι που του αρέσουν τα πετρόκτιστα σπίτια και η πλατεία του χωριού, εκδηλώνει την επιθυμία να γίνει γιατρός όταν μεγαλώσει.Του αρέσει να βοηθάει τους ανθρώπους. Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ είναι τα αγαπημένα του παιχνίδια. Το διπλανό παιδί επιθυμεί να γίνει κτηνίατρος.Σε περίπτωση που αποτύχει, η δεύτερη επιλογή είναι ποδοσφαιριστής.

Πιστεύω ότι οι καινούριες γενιές θα επιλέγουν επαγγέλματα μέσα από τα οποία θα θέλουν να φροντίζουν τους άλλους. Οι γονείς τους ,ήδη, ζούνε σε συνθήκες που τους αναγκάζουν να παραμελούν τους εαυτούς τους. Οι οικονομικές συγκυρίες και η ανάγκη για μια ξερή επιβίωση των οικογενειών, ενδεχομένως, κάνει τα μικρά παιδιά να στραφούν σε αυτό που ασυνείδητα καταλαβαίνουν ότι λείπει. Μια πρόβλεψη κάνω που μένει να επαληθευτεί ή να διαψευστεί στο μέλλον.

Απριλίου 27, 2016

Η ΜΠΕΤΣΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 7:55 μμ

 

20160423_074646Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο αναμένουν πώς και πώς την επίσκεψη στον πυροσβεστικό σταθμό. Η Μπέτσι μαζί με τους συνομήλικους φίλους και φίλες, φοράνε τα κόκκινα κράνη και επιβιβάζονται στο λεωφορείο που θα τους μεταφέρει στον πυροσβεστικό σταθμό. Συνοδεύονται από την νηπιαγωγό που έχει φροντίσει να τα ενημερώσει για όλα αυτά που θα αντικρίσουν! Τα νήπια είναι ενημερωμένα για τις ασκήσεις ετοιμότητας και για τα σχέδια δράσης σε περιπτώσεις πυρκαγιάς. Γνωρίζουν ότι δεν παίζουν με τα σπίρτα και ούτε καλύπτουν τις λάμπες με τα υφάσματα.Αυτό που πρέπει να συνηθίσουν να ακούν είναι ότι η πυρασφάλεια ξεκινάει πρώτα από εμάς τους ίδιους!

20160423_074548

Στον πυροσβεστικό σταθμό τα νήπια λαχταρούν να γνωρίσουν από κοντά πυροσβέστες. Μπαίνουν μέσα στα πυροσβεστικά οχήματα, ακούνε τον ήχο της σειρήνας, βλέπουν τις στολές που κάνουν τους πυροσβέστες να μοιάζουν «εξωγήινοι» και, τέλος, διαπιστώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι πυροσβέστες κατεβαίνουν τον πάσσαλο για να μπουν στα οχήματα και να καταφτάσουν εγκαίρως στο σημείο της πυρόσβεσης.

 

20160423_074721

Τα νήπια είναι ενθουσιασμένα με όλα αυτά που βλέπουν. Ωστόσο, ο χρόνος περνάει γρήγορα και θα πρέπει να ετοιμάζονται για αναχώρηση. Ολοκληρώνοντας την επίσκεψη, τα νήπια επηρεάζονται από όλα αυτά που έχουν ζήσει στον πυροσβεστικό σταθμό και » βλέπουν» παντού φωτιές! Ο καπνός που βγαίνει από ένα αυτοκίνητο, κινητοποιεί τα παιδιά που παίρνουν τηλέφωνο στην πυροσβεστική για να επέμβει! Είναι τόση και τέτοια η δύναμη της υποβολής που τα νήπια εκλαμβάνουν τον καπνό της εξάτμισης του αυτοκινήτου σαν μια πυρκαγιά που απειλεί την κατοικημένη περιοχή!

Απριλίου 23, 2016

ΤΡΥΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 1:10 μμ
20160423_103221Δυο παιδιά θα αποφασίσουν για την εικόνα των πασχαλιάτικων λαμπάδων τους. Λίγα υλικά τοποθετημένα στο τραπέζι της πρωινής εκπομπής και ένα μικρό εργαστήρι δημιουργίας στον τηλεοπτικό σταθμό άλφα. Οι λαμπάδες θα στολιστούν και στο τέλος θα εντυπωσιάσουν με την ελκυστικότητά τους! Οι λαμπάδες προσαρμόζονται στις ανάγκες της αγοράς. Το αντικείμενο λαμπάδα χάνει την σημασία του και συγχωνεύεται με άλλα αντικείμενα που προσελκύουν το ενδιαφέρον των παιδιών. Πασχαλίτσες, αυτοκίνητα και αυτοκόλλητα επικολλούνται πάνω στις λαμπάδες! Σημεία των καιρών. Για να προωθηθεί κάτι, χρειάζεται το δώρο που θα προσελκύσει και θα παγιδεύσει το παιδί. Το παιδί γίνεται αποδέκτης πολλαπλών μηνυμάτων και διακατέχεται από σύγχυση. Δικαίως, μπορεί να αναρωτηθεί για την σημασία της λαμπάδας και όλων των υλικών που είναι κολλημένα πάνω της.
20160423_103146
Όλα τα αντικείμενα για να αποκτήσουν μια υπόσταση στον ψυχικό κόσμο των παιδιών θα πρέπει να συνοδεύονται με δώρα. Είναι τόσο μεγάλος ο βαθμός εθισμού στην δωροδοκία που τα κυρίως αντικείμενα δείχνουν να καταργούνται μέσα από το βλέμμα των παιδιών. Ένα μικρό εργαστήριο δημιουργίας μας διδάσκει τα καινούρια κόλπα και τις τεχνικές για την «εξαφάνιση» των αντικειμένων!

Φεβρουαρίου 1, 2016

«ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΩΡΑ ΛΥΚΑΚΙΑ»

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 5:07 μμ

20160131_112741

 

Το βιβλίο «Για δυο μωρά λυκάκια» η συγγραφέας , Μαρία Πετκανοπούλου, το αφιερώνει στις δυο θεμελιώδεις σχέσεις της ζωής της, τον πατέρα και την μητέρα της. Οι γονείς της δεν βρίσκονται στη ζωή. Μπορεί να απουσιάζουν ως φυσική παρουσία, ωστόσο η μνήμη τους παραμένει ζωντανή και αξεθώριαστη. Στο βιβλίο που παρουσιάστηκε στο Πειραματικό Σχολείο του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η Μαρία Πετκανοπούλου, αναθυμάται τα λόγια της μητέρας της όταν αυτή απελευθέρωνε κάθε τι ζωντανό που εγκλωβιζόταν στο σπίτι. Η φράση » Ας σου πάρει τη ζωή αυτός που σου την χάρισε» συνόδευε την επιστροφή κάθε ζωντανού πλάσματος στο φυσικό του περιβάλλον. Οι γονείς, το ξέρουμε όλοι, είναι οι πρώτοι παιδαγωγοί. Αυτοί είναι που δύνανται να παραδώσουν «εξαιρετικά μαθήματα ζωής». Αν ενδιαφέρονται αληθινά για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, πάντα θα βρίσκουν τον χρόνο για να τον περνούν κοντά τους. Οι γονείς αποτελούν τα πρότυπα • τα παιδιά τούς έχουν για παραδείγματα. Κάπως έτσι, η μητρική συνήθεια για τον απεγκλωβισμό κάθε ζωντανού πλάσματος είναι βαθιά εντυπωμένη στη συνείδηση της συγγραφέως και αποτελεί το πρωτογενές υλικό και ερέθισμα για την ευρύτερη ανάπτυξη του θέματος που καλουπώνεται με την μορφή και το περιεχόμενο ενός παραμυθιού για μικρά παιδιά.

Το συγκεκριμένο βιβλίο, μας μιλάει για την διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας με αποκλειστική ευθύνη των ανθρώπων.Είμαστε αδύναμοι να συνυπάρξουμε, να αποδεχθούμε και να υπερασπιστούμε την άγρια ζωή ως μέρος της ίδιας μας της φύσης. Η άγρια φύση, ξένη και αλλότρια μέσα μας, δεν αναγνωρίζεται και γι” αυτό σπεύδουμε να την εξοντώσουμε και να την εξαφανίσουμε.

Το βιβλίο «Για τα δυο μωρά λυκάκια» είναι το αποτέλεσμα μιας γόνιμης και εποικοδομητικής συνύπαρξης της συγγραφέως, της κόρης της, Άννας, που ανέλαβε την εικονογράφηση του παραμυθιού και του εκδότη. Για το παραμύθι, μιλάει ο δάσκαλος και σχολικός σύμβουλος, Σωτήρης Μαρκάδας.Αρχικά, διατυπώνει τη δυσκολία που έχει να μιλήσει για μια συγγραφέα που την γνωρίζει και σε προσωπικό επίπεδο. Ο κ.Μαρκάδας δίνει έμφαση στην θεωρία της πρόσληψης, με βάση την οποία ο κάθε αναγνώστης δίνει την δική του ερμηνεία στην ιστορία που διαβάζει. Τα παραμύθια στοχεύουν στα υπαρξιακά άγχη των παιδιών και αναδεικνύουν τα διλήμματα που αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν σε στιγμές κρίσης και σοβαρών δυσκολιών. Η αναποφασιστικότητα, η αμφιταλάντευση, ο αδιάκοπος προβληματισμός για τη σωστή λήψη μιας ορθής και δίκαιης απόφασης, αποτελούν τα πρωταρχικά στάδια της ηθικής εξέλιξης των παιδιών.Όλα ξεκινούν από εμάς τους ίδιους.Δεν νοείται αλλαγή του κόσμου χωρίς αλλαγή του εαυτού μας. Ο κ.Μαρκάδας υποστηρίζει ότι η βασική έννοια του παραμυθιού βασίζεται τόσο στην πεσιμιστική αντίληψη ότι αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει, όσο και στην ελπίδα που απορρέει από την αλλαγή ενός και μόνου ανθρώπου. Το παραμύθι μέσα απ” αυτήν την παραδοξότητα, επιδιώκει να κοινωνήσει το μήνυμα ότι αν αλλάξει έστω και ένας άνθρωπος υπάρχει ελπίδα να αλλάξει ο κόσμος όλος.

Η κ.Βούλα Λιόλιου ήταν η επόμενη ομιλήτρια στην παρουσίαση του παραμυθιού. Σίγουρα θα έπρεπε να νιώθει πολύ περήφανη που ο εικονογράφος του παραμυθιού υπήρξε μαθήτριά της. Εκθειάζει την προσωπικότητα της Άννας Καρνή, παρουσιάζει φωτογραφικό υλικό από τη φοίτηση της Άννας στο συγκεκριμένο σχολείο και υπερτονίζει την καλαισθησία της και την εμπνευσμένη προσωπική της ματιά. Η Άννα Καρνή-ο εκδότης την αποκαλεί «αθώο πλασματάκι»- συνδυάζει το ταλέντο με την εργατικότητά της και παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη κινητικότητα. Απόφοιτη του τμήματος επιστημών προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, μέλλουσα πτυχιούχος του τμήματος εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών στο Α.Π.Θ. και απασχολούμενη, δευτερευόντως, με την τέχνη της φωτογραφίας και την επεξεργασία της, αποφασίζει να δράσει εκεί όπου οι άλλοι φοβούνται να εκτεθούν.

Το παραμύθι «Για δυο μωρά λυκάκια» είναι καλογραμμένο και με εικόνες που είναι προορισμένες να παραμείνουν στο μυαλό μας μέχρι να εισχωρήσουν βαθύτερα στη συνείδησή μας. Όλες οι λέξεις της ιστορίας είναι σαν τα χαρτιά του παιδιού που κιτρινίζουν από το πέρασμα του χρόνου, αλλά παραμένουν ανεξίτηλα μέσα στον ψυχισμό του και το ακολουθούν μέχρι τα βαθιά γεράματα. Λίγα λόγια για την ιστορία: Ο παππούς του Μάνου αφηγείται μια ιστορία της παιδικής του ηλικίας σε μαθητές ενός σχολείου.Ο πατέρας του ως πρότυπο εξειδανίκευσης είχε την κακή συνήθεια να κυνηγάει με το όπλο. Η μητέρα του παιδιού ενσαρκώνει την ευαίσθητη όψη της ζωής που αντιδρά και αντιστέκεται στην βαρβαρότητα του κυνηγιού. Μπροστά στην θέα μιας σκοτωμένης λύκαινας, το παιδί δρα τελείως παρορμητικά και εγκαταλείπει την οικογενειακή εστία. Η δολοφονία της λύκαινας αφήνει ορφανά τα δυο μικρά της.Το παιδί τρομαγμένο, φοβισμένο αλλά και αποφασισμένο, περιπλανιέται στο δάσος προκειμένου να εντοπίσει και να περιθάλψει τα δυο μικρά λυκάκια.Το τυχαίο της ανακάλυψης των δυο μωρών και η ανησυχία και η αναστάτωση των γονέων από την εξαφάνιση του μικρού παιδιού, είναι τα καθοριστικά γεγονότα που μεταβάλουν την στάση του πατέρα και τον κάνουν να συνειδητοποιήσει το μέγεθος των πράξεων του και τον αντίκτυπο που αυτές έχουν στον ψυχισμό του παιδιού του. Κοντολογίς, το μήνυμα του παραμυθιού θα μας έλεγε ότι όταν ο γονιός δείχνει ανωριμότητα αναλαμβάνει δράση το παιδί. Τα παιδιά ,προώρως, γίνονται οι γονείς των γονιών τους.Σημάδια των καιρών;

 

20160131_122629

(Στο τέλος, τα μικρά παιδιά και οι μεγαλύτεροι είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις αφηγηματικές ικανότητες της Ανθής Θάνου)

Ιανουαρίου 29, 2016

ΠΑΙΧΝΙΔΟΥΠΟΛΗ

Κάτω από: Γενικά —— ξενίδης ιωάννης @ 3:10 μμ

20160116_083624

Η Παιχνιδούπολη είναι ένας ονειρικός τόπος! Βλέποντας σήμερα δυο επεισόδια της ομώνυμης σειράς στην παιδική ζώνη της ΕΡΤ2, αντιλαμβάνομαι ότι η ζωή σ” αυτήν την πόλη είναι μια υπενθύμιση για αυτό που χάθηκε μέσα στους σύγχρονους ρυθμούς της πόλης. Μια ομάδα παιδιών(στο πρόγραμμα της ΕΡΤ2 αποκαλείται ως «συμμορία Μπλούτερ») επαγρυπνά και είναι έτοιμη να δώσει λύσεις σε όλα τα προβλήματα. Τα μελη αυτής της ομάδας κινούνται με σκούτερ, ελικόπτερο και τροχόσπιτο και επεμβαίνουν όπου κρίνουν ότι υπάρχει ανάγκη. Αναζητούν την πηγή από την οποία προέρχεται η δυσάρεστη οσμή από πίκλες.Καταλαβαίνω ότι τα αδέρφια Νάκα-Νάκα λειτουργούν πάντα προβοκατόρικα και κινητοποιούν την ομάδα. Τα μέλη της ομάδας περιπλανιούνται μέσα στην πόλη και ανακαλύπτουν ότι τα αδέρφια έχουν ανοίξει βαζάκια με πίκλες και τα καταναλώνουν. Η πόλη πρέπει να ξεβρωμίσει. Τα μελη της ομάδας καταφεύγουν στην λύση του υπολογιστή.Απο εκεί λαμβάνουν πληροφορίες, με τις οποίες θα επιχειρήσουν να καταπολεμήσουν και να εξαλείψουν τη δυσάρεστη οσμή από τις πίκλες.Τα τριαντάφυλλα και οι πευκοβελόνες μπορεί να έχουν δυνατή μυρωδιά, ωστόσο δεν καταφέρνουν να υπερισχύσουν της οσμής των πικλών.Η μοναδική λύση είναι ένα «πάρτυ πλυσίματος» των αδερφών. Τα αδέρφια Νάκα-Νάκα πλένονται και σταματούν να μυρίζουν πίκλες. Όλα τελειώνουν στην Παιχνιδούπολη σε ένα μεγάλο πάρτυ.

20160116_083654

Στο δεύτερο επεισόδιο ο Κόζυ, επηρεασμένος από τα αδέρφια Νάκα-Νάκα που τραγουδούν ένα δικό τους τραγούδι, αισθάνεται περίλυπος που δεν έχει κι αυτός το δικό του. Η ομάδα είναι έτοιμη να αναλάβει δράση. Όπως καταλαβαίνετε, δεν ασχολείται μόνο με την επίλυση πρακτικών ζητημάτων αλλά ενδιαφέρεται και για τις συναισθηματικές ελλείψεις των κατοίκων της πόλης. Η ομάδα αφιερώνει χρόνο και κινητοποιεί και άλλους πιο ειδικούς στη σύνθεση μελωδιών και στίχων. Η ομάδα αντιλαμβάνεται τον καημό του Κόζυ και θέλει να του κάνει μια ωραιότατη έκπληξη. Το τραγούδι φτιάχνεται γρήγορα χάρη στο μεράκι και στη διάθεση της ομάδας να προσφέρει χαρά και συγκίνηση στον Κόζυ. Πράγματι και μετά από πρόβες, όλα είναι έτοιμα για την μεγάλη έκπληξη.Η ομάδα τραγουδάει ενώπιον του Κόζυ και αυτός είναι εντυπωσιασμένος και συγκινημένος που κάποιοι σπατάλησαν τον χρόνο τους γι” αυτόν.Στην Παιχνιδούπολη, είπαμε, όλα καταλήγουν σε πάρτυ και σε μια ευχάριστη συμβίωση.

 

20160116_083908

Η Παιχνιδούπολη είναι ένας ονειρικός τόπος που επαναφέρει τις ζωές μας στο μέτρο του ανθρώπινου. Μόνη μου ένστασή είναι ότι ο υπολογιστής παρουσιάζεται ως η μοναδική πηγή πληροφοριών για όλες τις λύσεις των προβλημάτων.Η σειρά είναι ισπανο-καναδικής παραγωγής.

©2017 ΞΕΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr

Top
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων