ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ

"ΙΣΤΟΛΟΓΕΙΝ"

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ

To «Survivor» ενός καθηγητή στην Κρήτη

αφήστε ένα σχόλιο

To «Survivor» ενός καθηγητή στην Κρήτη

Εκπαιδευτικός κοιμάται μία εβδομάδα στο αυτοκίνητό του, δουλεύει σε 3 σχολεία και συντηρεί 4 σπίτια – Ιστορίες καθηγητών με τη «βαλίτσα» στο χέρι, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, περιπλανώμενοι ανά την Ελλάδα, που βασανίζονται προκειμένου να φθάσουν από το ένα σχολείο όπου διδάσκουν στο άλλο

Μάρνυ Παπαματθαίου

Ο 50χρονος Γ. είναι μόνιμος καθηγητής με πολυετή πείρα στο σύστημα εκπαίδευσης της Ελλάδας, πατέρας δύο παιδιών που σπουδάζουν σε διαφορετικές πόλεις και την τελευταία εβδομάδα κοιμάται στον αυτοκίνητό του.
Από πέρυσι δουλεύει ταυτόχρονα σε τρία με τέσσερα σχολεία, συχνά σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, την οποία και διανύει με το αυτοκίνητό του και προσωπικά του έξοδα (το υπουργείο Παιδείας δικαιολογεί οδοιπορικά μέχρι ενός συγκεκριμένου ποσού, το οποίο ξεπερνάει κάθε μήνα).
Φέτος δεν πήρε απόσπαση όπως είχε ζητήσει, με αποτέλεσμα να καταλήξει στην άλλη άκρη της Ελλάδας από την περιοχή κατοικίας του, να μην έχει να πληρώσει το πανάκριβο ενοίκιο που του ζητούν και να σκέφτεται τώρα να δουλέψει δεύτερη δουλειά και το βράδυ σε ένα ξενοδοχείο για να μπορέσει να εξασφαλίσει μια στέγη.
Αυτή είναι η κατάσταση των εκπαιδευτικών σήμερα τη χώρα μας! Δάσκαλοι και καθηγητές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, περιφερόμενοι ανά την Ελλάδα, με πενιχρούς μισθούς, χωρίς πολλές φορές τη δυνατότητα ούτε στο αυτονόητο δικαίωμα της στέγης.
Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού στη Φινλανδία, λόγου χάριν, η οποία έχει γίνει ορόσημο διεθνώς για το εκπαιδευτικό της σύστημα, θεωρείται το νούμερο ένα επάγγελμα για τον φινλανδικό λαό από πλευράς κοινωνικής αναγνώρισης και κύρους. Στην Ελλάδα ωστόσο οι εκπαιδευτικοί κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους…
Αναζητώντας τις «πληγές του χειμώνα» για τους εκπαιδευτικούς της χώρας που έχουν μπροστά τους αυτοαξιολόγηση, εκλογές στελεχών της εκπαίδευσης και συγχωνεύσεις σχολείων, «ΤΑ ΝΕΑ» έπεσαν πάνω στο μεγαλύτερο των προβλημάτων: μόνιμοι εκπαιδευτικοί με τη «βαλίτσα» που γυρνούν καθημερινά δύο σχολεία και εβδομαδιαίως τρία, τέσσερα ή πέντε και δεν προλαβαίνουν όχι να γνωρίσουν τους μαθητές τους, αλλά συχνά φτάνουν στην τάξη μόλις έχει ήδη χτυπήσει το κουδούνι για να διδάξουν μέσα στην πίεση και το στρες. Ενα μεγάλο ποσοστό των μόνιμων εκπαιδευτικών της χώρας, κυρίως ειδικοτήτων, βρίσκεται σ’ αυτή την κατηγορία, ποσοστό που στην επαρχία φτάνει σε κάποιες περιοχές έως και το 40%.

«Δεν ενδιαφέρεται το κράτος για μας»

Ο Γ. δεν θέλει να αποκαλύψει τα στοιχεία του (βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας μας) για ευνόητους λόγους.
«Τουλάχιστον έχω το αυτοκίνητό μου και μπορώ να κοιμάμαι σ’ αυτό» λέει. Διηγείται σχεδόν κλαίγοντας: «Δεν ενδιαφέρονται για εμάς. Είμαστε απλοί αριθμοί για το κράτος σήμερα. Εγώ γι’ αυτούς είμαι ένας αριθμός μητρώου. Ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα κόψουν χρήματα. Ολοι οι εκπαιδευτικοί έρχονται πια στα σχολεία με τα ταπεράκια τους, με λίγα τρόφιμα, γιατί δεν έχουν λεφτά».
«Η οικογένειά μου πρέπει να πληρώνει τέσσερα ενοίκια σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις και λογαριασμούς για τέσσερα σπίτια. Η οργανική μου θέση είναι στα Χανιά, το σπίτι μου στην Ημαθία, ώς πέρυσι έπαιρνα αποσπάσεις, φέτος δεν πήρα, και τα δυο μου παιδιά σπουδάζουν – το ένα σε ένα νησί και το άλλο στην Αθήνα. Πήγαινα και πηγαίνω σε τρία – τέσσερα σχολεία για να διδάξω ώστε να καλύψω το ωράριό μου. Στα Χανιά τα σπίτια είναι πανάκριβα. Στην αρχή της χρονιάς βρήκα στέγη για λίγο με την παρέμβαση του δημάρχου της περιοχής. Εμεινα για μικρό χρονικό διάστημα σε ένα κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, όπου όμως τώρα έρχονται μαθητές και έπρεπε να φύγω. Πήρα στον διευθυντή Εκπαίδευσης, στο υπουργείο Παιδείας, τίποτα. Τώρα σκέφτομαι να δουλέψω σε ένα ξενοδοχείο τα βράδια ώστε να εξασφαλίσω μια στέγη».
Η απόλυτη στρέβλωση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα: καθηγητές που βασανίζονται στην καθημερινότητά τους, δουλεύουν σκληρά, αλλά βλέπουν πως αποτέλεσμα το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα δεν δίνει και ξοδεύουν το πενιχρό εισόδημά τους σε φροντιστήρια για να μπουν τα παιδιά τους στο πανεπιστήμιο! Η δωρεάν εκπαίδευση στην Ελλάδα της κρίσης…
Σήμερα υπάρχουν εκπαιδευτικοί που οδηγούν 80 χιλιόμετρα για να φτάσουν από το ένα σχολείο όπου διδάσκουν στο άλλο, ώστε να συμπληρώσουν τις ώρες διδασκαλίας που ορίζει ο νόμος.

Χωρίς μεταθέσεις και αποσπάσεις

Οπως αναφέρει ο ειδικός γραμματέας του ΔΣ της ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) Ανδρέας Παπαδαντωνάκης, «οι εκπαιδευτικοί παραμένουν πλέον για σειρά ετών – και αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, πιθανόν και για πάντα – μακριά από το σπίτι τους. Η περικοπή των ωρολόγιων προγραμμάτων, οι δεύτερες και τρίτες αναθέσεις, η κατάργηση τομέων και ειδικοτήτων στην επαγγελματική εκπαίδευση, η μείωση των ολιγομελών τμημάτων κ.ά. οδήγησαν στο να μη γίνονται πλέον μεταθέσεις σχεδόν καθόλου και ελάχιστες αποσπάσεις».
Φέτος, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες της ΟΛΜΕ, ικανοποιήθηκε ένα ποσοστό 3,1% αντίστοιχων αιτήσεων για αποσπάσεις από το υπουργείο Παιδείας, με ένα 16% να ικανοποιείται το 2012 και ένα 21,22% το 2015. Δεν ικανοποιήθηκε καμία αίτηση μετάθεσης πληροφορικών, γυμναστών και καθηγητών γερμανικής. Δεν ικανοποιήθηκε το 99% των αιτήσεων μετάθεσης των θεολόγων και το 97% των φιλολόγων.

ΕΒΡΟΣ
Τρέχω και δεν φτάνω στα… διαλείμματα

Η Κατερίνα Τσακιρίδου είναι καθηγήτρια Πληροφορικής και δουλεύει ταυτόχρονα στην περιοχή του Εβρου σε 4 σχολεία (5 μαζί με το ένα σχολείο όπου συστεγάζεται στο ίδιο συγκρότημα με άλλο).
«Μετακινούμαι τη διάρκεια της εβδομάδας σε 4 διαφορετικά σχολεία. Στο σχολείο όπου είναι η οργανική μου θέση κάνω 3 ώρες την εβδομάδα. Συμβαίνει σε μια ημέρα να κάνω τις δυο πρώτες ώρες σε ένα σχολείο και την τρίτη ώρα του ίδιου πρωινού σε άλλο σχολείο που είναι 15 χιλιόμετρα απόσταση και πρέπει να φτάσω εκεί στη διάρκεια ενός διαλείμματος, δηλαδή σε 15 λεπτά… Παλιά έτρεχα στον δρόμο για να προλάβω, αλλά μετά σκέφτηκα ότι έχω δυο παιδιά, δεν μπορώ και να σκοτωθώ στον δρόμο. Αν πάθω κάτι, θα το πάθω για ένα 5λεπτο έναρξης του μαθήματος…».
«ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ…». Η κυρία Τσακιρίδου συνεχίζει λέγοντας ότι «συνήθως φτάνω τρέχοντας όταν έχει χτυπήσει το κουδούνι. Δεν προλαβαίνω να γνωρίσω τα παιδιά ούτε να καλλιεργήσω προσωπική σχέση μαζί τους. Συχνά όταν βαθμολογώ, έχω το γραπτό του παιδιού μπροστά μου και φωνάζω το όνομα του για θα θυμηθώ ποιος είναι, μήπως και ξεχάσω την πραγματική παρουσία και εικόνα του στην τάξη. Μερικές φορές ξυπνάω το πρωί και κάνω πέντε λεπτά να θυμηθώ σε ποιο σχολείο έχω να πάω σήμερα».
Ο αιρετός εκπρόσωπος της ΟΛΜΕ στην περιοχή Έβρου Γ. Κουζινίδης αναφέρει ότι στην περιοχή οι εκπαιδευτικοί που δουλεύουν σε 3 σχολεία ταυτόχρονα μπορεί να ξεπερνούν το 50%, ενώ σε περισσότερα από 3 σχολεία είναι πιθανόν να φτάνουν το 20%.

ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ
Δουλεύω σε τρία σχολεία, όλη μέρα οδηγώ

«Δουλεύω ταυτόχρονα σε τρία σχολεία στην Γ’ Περιφέρεια της Αθήνας, ενώ εγώ μένω στον Πειραιά. Ολη μέρα οδηγώ. Δεν προλαβαίνω να βοηθήσω τον γιο μου που φέτος δίνει Πανελλαδικές» λέει ο Στάθης Στεργίου, χημικός στην Γ’ Περιφέρεια Δυτικής Αττικής.
«Δευτέρα, Τρίτη, Παρασκευή δουλεύω την ίδια ημέρα σε δύο διαφορετικά σχολεία. Τις τρεις πρώτες ώρες στο 1ο Λύκειο Περιστερίου και την 4η στο Γυμνάσιο Περιστερίου. Στην Α’ Γυμνασίου διδάσκω και Βιολογία και Φυσική. Βέβαια να πούμε ότι στην Ελλάδα η παραπαιδεία θερίζει. Δεν μπορεί να γίνει σωστά η δουλειά στο δημόσιο σχολείο. Προσπαθούμε όλοι όσο περισσότερο μπορούμε, αλλά δεν αρκεί. Εγώ για παράδειγμα κινούμαι μεταξύ τριών σχολείων και δεν προλαβαίνω τίποτα. Αναρωτιέμαι αν ενδιαφέρεται κανείς για τον τελικό αποδέκτη όλων αυτών που είναι ο μαθητής».
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ.{ARXS} Στο ερώτημα αν οι μαθητές ξέρουν σήμερα να διαβάσουν ο Στάθης Στεργίου απαντάει ότι «δεν έχουν κριτική σκέψη, γι’ αυτό βγάζουμε στρατιές ανέργων. Υπάρχει συνολικό εκπαιδευτικό πρόβλημα στη χώρα και δυστυχώς γι’ αυτό βλέπω τη συνολική αδιαφορία των υπευθύνων».
Ο αιρετός εκπρόσωπος της ΟΛΜΕ Γ. Ζούτσος δηλώνει ότι το 15-20% των εκπαιδευτικών στα σχολεία της Δυτικής Αττικής μετακινείται μεταξύ διαφορετικών περιοχών.
«Η έγκαιρη κάλυψη των κενών αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας με διορισμούς μόνιμου προσωπικού και έγκαιρη πρόσληψη αναπληρωτών σε μια φάση για όλα τα λειτουργικά κενά. Δυστυχώς αυτά δεν τηρούνται από το υπουργείο Παιδείας και υπάρχει ένα αλαλούμ με τις αυξομειώσεις ωρών που θίγουν ολόκληρους κλάδους όπως οι φιλόλογοι, οι νομικοί, οι φυσικοί, οι καθηγητές πληροφορικής κ.λπ.».

ΤΑ ΝΕΑ

Από τον ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ

29 Ιανουαρίου 2018 στις 11:16 μμ

Κατηγορία Χωρίς κατηγορία

Αφήστε μια απάντηση