Λήξη διδακτικού έτους. Θερινή λειτουργία σχολείου

DSC_0373

Λήγει σήμερα 30 Ιουνίου το διδακτικό έτος 2016-2017.Καλές διακοπές.

Το σχολείο κατά τους θερινούς μήνες θα είναι ανοικτό κάθε Πέμπτη.

Ο επίσημος ,λοιπόν, αποχαιρετισμός με ένα τραγούδι.

Στίχοι : Νίκος Γκάτσος

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς

Παραθέτουμε πρώτα τους στίχους:

Όσα είχαμε να πούμε
σας τα είπαμε παιδιά
τώρα πια να χωριστούμε
άντε γεια κι έξω καρδιά.

Με το γέλιο με το κλάμα
η ζωή μας πάει μπροστά
κι αν ξαναβρεθούμε αντάμα
θα τα πούμε πιο σωστά.

Όποιος χάνει την αγάπη
βλέπει την ζωή μισή
φέρε τώρα απ” το ντουλάπι
μια κανάτα με κρασί.

Παραπάνω τι να πούμε
όλα τα `παμε καλά
Βάλτε μια γουλιά να πιούμε
κι άντε χρόνια μας πολλά.

Απολαύστε τώρα το τραγούδι κάνοντας κλικ πάνω στον σύνδεσμο.

www.youtube.com/watch?v=Oo2YeqX6rS4

Γ Ε Ι Α      Σ Α Σ

images

 

 

 

 

Κατηγορίες: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ, ΣΧΟΛΕΙΟ | Γράψτε σχόλιο

999 αναρτήσεις

15055650_529023550627728_7386786926783624356_n 999 αναρτήσεις συμπληρώνει η ιστοσελίδα μας σήμερα. Κάτι που ούτε εμείς δεν πιστεύαμε ότι θα συνέβαινε, όταν πριν  τέσσερα χρόνια και κάτι μήνες ξεκινούσαμε με την Δέσποινα Μίαρη, αυτό το όμορφο ταξίδι στο διαδίκτυο.

999 θέματα. Θέματα για το σχολείο μας και τη σχολική ζωή, θέματα για την Πάργα μας, θέματα εκπαίδευσης και παιδείας, θέματα ψυχολογίας και ψυχαγωγίας, επιστημονικά και παιδαγωγικά, θέματα ενημέρωσης.

Πιστεύω ότι ο σύλλογος θα συνεχίσει την προσπάθεια. Θα διορθώσει, θα βελτιώσει, θα ανανεώσει την ιστοσελίδα μας, ώστε να παραμείνει  παράθυρο επικοινωνίας με τους γονείς και την τοπική κοινωνία,φάρος που ακτινοβολεί τις ύψιστες αξίες του σεβασμού, της αλληλεγγύης και της ειλικρινούς αγάπης , που όπως λέει και ο Λάμπρος Νούσης πρέπει να είναι καθολική, ανιδιοτελής, θυσιαστική και έμπρακτη.

ΣΠΥΡΟΣ ΝΟΥΣΗΣ

Επίλογος: Τραγούδια των παιδικών μας χρόνων με νoήματα και βιώματα. (Για να τα ακούσετε να κάνετε κλικ στον σύνδεσμο.

Μικρό παιδί: Ζωγράφος Γιώργος

www.youtube.com/watch?v=wf1lztPn-wk

Μαρινέλλα & Νταλάρας – ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

www.youtube.com/watch?v=5LzZEHhWyv0

Πού θα πάει πού _ Γιάννης Πάριος

www.youtube.com/watch?v=0PYoG1VwudU

Ήρθατε σαν κύματα — Μανώλης Μητσιάς & Λουκιανός Κηλαηδόνης

www.youtube.com/watch?v=C1LCbU9OC64

Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω – Γιώργος Νταλάρας & Γιάννης Φέρτης

www.youtube.com/watch?v=K-lObrugzc8

 

Κατηγορίες: ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ, ΠΑΡΓΑ, ΣΧΟΛΕΙΟ | Γράψτε σχόλιο

Έκθεση πεπραγμένων Γυμνασίου Πάργας 2016-2017.(Απόσπασμα)

 DSC01215Σχολικές Δραστηριότητες – Πολιτιστικές εκδηλώσεις – Άλλες Δράσεις.

Τη σχολική χρονιά που πέρασε:

  1. Υλοποιήθηκαν στο σχολείο μας τα προγράμματα (σχολικές δραστηριότητες):

α) Θεατρική Παράσταση «Επτά επί Θήβας».

β) Θεατρική Παράσταση «Τρόμος και Αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ».

γ) «Ανθρώπινα Δικαιώματα: Ο Εβραϊκός Πληθυσμός της Θεσσαλονίκης στο ιστορικό γίγνεσθαι».

δ) «Μουσικές διαδρομές. Ταξιδεύοντας με νότες».

Η υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων και κυρίως η επιτυχία τους οφείλεται στην παιδαγωγική προσωπικότητα, το κέφι και την δημιουργική διάθεση των συναδέλφων όπως επίσης και στην διαμόρφωση δημιουργικού δημοκρατικού πνεύματος μεταξύ διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σχολικών συμβούλων, διευθυντή και συναδέλφων με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό, την προώθηση της ομαδικής δουλειάς, της συνεργασίας και της αλληλοσυμπλήρωσης.

  1. Πραγματοποιήθηκαν οι καθιερωμένες σχολικές γιορτές.
  2. Με τη Θεατρική παράσταση «Επτά επί Θήβας» συμμετείχαμε στο « 6ο Διεθνές Νεανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος. Αρχαία Μεσσήνη 2017». Ακόμη δόθηκε παράσταση στο Κάστρο της Πάργας.
  3. Η Θεατρική Παράσταση «Τρόμος και Αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ» συμμετείχε στο Μαθητικό Φεστιβάλ Πρέβεζας της Δ. Δ. Ε. Πρέβεζας. Ακόμη, δόθηκαν παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη (θέατρο Βαφοπουλείου) και στο Αμφιθέατρο του σχολείου.
  4. Επίσης έγιναν εκθέσεις με τα έργα του μαθήματος της τεχνολογίας.
  5. Πραγματοποιήθηκε άσκηση ετοιμότητας και εφαρμογής σχεδίου έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση σεισμού.
  6. Υλοποιήθηκε από 24 έως 28 Απριλίου 2017 η Θεματική εβδομάδα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων ταυτοτήτων σύμφωνα με το υπ΄ αριθμόν Φ.20.1/220482/Δ2 έγγραφο του ΥΠΠΕΘ.
  7. Διοργανώθηκε εργαστηριακό πρόγραμμα Ρομποτικής στους μαθητές των Α΄ και Β΄ τάξεων του Γυμνασίου σε συνεργασία με το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και τον υπεύθυνο καθηγητή του ΤΕΙ Απόστολο Τσαγκάρη.
  8. Συνδιοργανώθηκαν με το Μουσικό Σχολείο του Μπρνό της Τσεχίας και την παιδική του χορωδία Rosa δύο συναυλίες στην Πάργα ( Παραλία Πάργας και Καστρο Πάργας).
  9. Το Σχολείο συμμετείχε στην Πανελλήνια ημέρα σχολικού αθλητισμού (03-10-2016).
  10. Στις 27/01/2017 πραγματοποιήθηκε πολιτιστική εκδήλωση για την ημέρα του Ολοκαυτώματος.
  11. Στις 06/03/2016 πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις κατά της Σχολικής βίας και του σχολικού  εκφοβισμού σε συνεργασία με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων.
  12. Στις 20/03/2017 η μαθητές της Γ΄τάξης ενημερώθηκαν για θέματα σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού από το ΚΕΣΥΠ κα Σφρίτζερη.
  13. Στις 11/05/2017 πραγματοποιήθηκαν ωριαία ενημερωτικά προγράμματα στις Α΄ και Β΄ τάξεις με θέμα τις εξαρτήσεις (Αίτια χρήσης ουσιών. Μύθος και πραγματικότητα για αλκοόλ, τσιγάρα και ναρκωτικά) από το ΚΕ.ΠΡΟ.ΝΑ.Π. Πρέβεζας.
  14. Στις 29/05/2017 Μαΐου έγιναν οι αθλητικές εκδηλώσεις του σχολείου μας.

Τέλος α) Ο μαθητής Σπύρος Γάτος συμμετείχε σε Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής στη Λετονία.β)  Η Ιστοσελίδα (BLOG) του σχολείου μας εξακολούθησε να έχει ενεργή δραστηριότητα (140.000 επισκέψεις από 01/04/2013 έως σήμερα) για ενημέρωση των μαθητών και των γονέων πάνω σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία του σχολείου, την εκπαίδευση και την Παιδεία γενικότερα. Υπεύθυνος διαχειριστής της ιστοσελίδας είναι ο καθηγητής Νάκας Παύλος ΠΕ19 και ο διευθυντής του σχολείου Σπύρος Νούσης.

………………………………………………………………………………………….

Η άριστη λειτουργία-συνεργασία του διευθυντή με τις υπηρεσίες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης βοήθησε να αναπτυχθεί στο σχολείο κλίμα δημιουργικότητας, ενίσχυσης και ενθάρρυνσης των δραστηριοτήτων των εκπαιδευτικών οι οποίοι με την σειρά τους λειτούργησαν ανάλογα προς τους μαθητές με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξή τους (φωτισμό του νου, καλλιέργεια ψυχής, αρμονική συνύπαρξη) .

Τέλος η καλλιέργεια δημοκρατικής συνείδησης και η υπευθυνότητα ανάμεσα στους μαθητές με την κατανόηση και αποδοχή ενός συστήματος δικαιωμάτων και υποχρεώσεων είναι αποτελέσματα που οφείλεται στην παιδαγωγική ωριμότητα, το μεράκι, την αγάπη αλλά κυρίως την παιδεία που ακτινοβολούν οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας.

ΣΠΥΡΟΣ ΝΟΥΣΗΣ

 

 

Κατηγορίες: ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ, ΠΑΡΓΑ, ΣΧΟΛΕΙΟ | Γράψτε σχόλιο

Αλμπέρ Καμύ:Το καλοκαίρι

COp-6q3WEAES7I3

[…] Και μόνοι με τον ορίζοντα. Τα κύματα έρχονται απ’ την αόρατη Ανατολή, ένα ένα, υπομονετικά. Φτάνουνε μέχρις εμάς και πάλι υπομονετικά φεύγουν προς την άγνωστη Δύση, ένα ένα. Ατέλειωτη πορεία που δεν άρχισε ούτε τελείωσε ποτέ… Ποτάμια μικρά και μεγάλα περνούν, η θάλασσα περνά και μένει. Έτσι θα ‘πρεπε ν’ αγαπώ, πιστά και φευγαλέα. Σμίγω με τη θάλασσα.

[…] Μερικές νύχτες που η γλυκύτητά τους παρατείνεται, ναι, μπορούμε άφοβα να πεθάνουμε τότε, ξέροντας πως τούτες οι νύχτες θα ξανάρθουν ύστερα από μας πάνω στη γη και στη θάλασσα. Απέραντη θάλασσα, πάντα οργωμένη, πάντα παρθένα, η θρησκεία μου μαζί με τη νύχτα! Μας πλένει και μας χορταίνει στα στείρα αυλάκια της, μας ελευθερώνει και μας κρατάει ορθούς. Σε κάθε κύμα μια υπόσχεση, πάντα η ίδια. Τι λέει το κύμα; Αν θα ‘πρεπε να πεθάνω περιστοιχισμένος από κρύα βουνά, αγνοημένος από τον κόσμο, δίχως την αγάπη των δικών μου, εξουθενωμένος τέλος, η θάλασσα, την ύστατη στιγμή, θα γέμιζε το κελί μου, θα ερχόταν να με συγκρατήσει πάνω από το είναι μου και να με βοηθήσει να πεθάνω χωρίς μίσος.

BT_Camus_final-730x411

[…] Ο χώρος και η σιωπή σμίγουν και γίνονται βάρος στην καρδιά. Μια ξαφνική αγάπη, ένα  μεγάλο έργο, μια αποφασιστική πράξη, μια σκέψη που μεταμορφώνει προκαλούν σε ορισμένες στιγμές την ίδια ανυπόφορη αγωνία, ανάμεικτη μ’ ακαταμάχητα θέλγητρα. Γλυκιά υπαρξιακή αγωνία, εξαίσιο άγγιγμα ενός κινδύνου που δεν ξέρουμε τ’ όνομά του, το ότι ζω σημαίνει άραγε πως τρέχω προς το χαμό μου; Ας τρέξουμε πάλι χωρίς ανάπαυλα προς το χαμό μας. Είχα πάντα την αίσθηση πως ζούσα στο πέλαγος, σε κίνδυνο, στην καρδιά μιας μεγαλόπρεπης ευτυχίας.

_______________________

  ~ Αλμπέρ Καμύ (1913-1960) Φιλόσοφος και συγγραφέας, ιδρυτής του Theatre du Travail (1935)

   Πηγή: trickmetreatme.tumblr.com

Το είδαμε: http://antikleidi.com

Ακολουθεί  δροσερό μουσικό μας … δωράκι  μόνο για σας!!! (με κλικ στον σύνδεσμο):

www.youtube.com/watch?v=K8uIlD-gkx8

Ελύτης: όλα τα πήρε το καλοκαίρι

Στην ερμηνεία η Ελευθερία Αρβανιτάκη σε μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τ’ άγριο μαλλί σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία…

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι
την εκκλησούλα με το καντήλι…

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι…

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα…

Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα…

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι…

Κατηγορίες: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΟΥΝ, ΠΟΙΗΣΗ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ | Γράψτε σχόλιο

Μαρία Ευθυμίου: «Η εκπαίδευση, όπως όλα στη ζωή, είναι θέμα έρωτα»

 

Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, πέρα από την πολιτική, τις ρυθμίσεις, τις μεταρρυθμίσεις και το αμφιλεγόμενο περιεχόμενό τους, θέτει το ζήτημα του τι κινεί την Παιδεία – και του γιατί σήμερα αυτό απουσιάζει
Κατά κανόνα, οι έλληνες πανεπιστημιακοί προτιμούν να εμμένουν στην πληροφορία παρά να κεντρίζουν το ενδιαφέρον του φοιτητικού κοινού με γοητευτικές λεπτομέρειες που μπορεί να γίνουν έναυσμα πρόσθετης έλξης για το αντικείμενο. Ωστόσο, σε έναν χώρο που η στεγνή γνώση ήταν ο κανόνας, οι παραδόσεις της Μαρίας Ευθυμίου στο μάθημα της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού διακρίνονταν πάντα για τη σπιρτάδα και την επινοητικότητά τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους οι ελεύθερες διαλέξεις της για κοινό ενηλίκων, εκτός πανεπιστημίου, μετρούν δεκάδες χιλιάδες ακροατές από το 2006, όταν και ξεκίνησαν, αλλά και πλήθος θεατών στο Διαδίκτυο. Για την αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών η σημερινή συγκυρία της εκπαίδευσης κάθε άλλο παρά ευτυχής είναι – και η καθοδική πορεία της ακολουθεί αυτήν της κοινωνίας. Ακόμη όμως και αν η Παιδεία βρίσκεται κοντά στο σημείο μηδέν, η Μαρία Ευθυμίου αρνείται να συνταχθεί με την πλευρά της πλήρους απαισιοδοξίας: γιατί η εκπαίδευση δεν έχει τόσο ανάγκη από νόμους και μεταρρυθμίσεις όσο από «εκπαιδευτικούς που να αγαπούν αυτό που κάνουν».
Aλλος ένας διάλογος για την Παιδεία ολοκληρώθηκε. Η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου έχει δώσει στη δημοσιότητα τα πορίσματά της, ένα πρώτο νομοσχέδιο με εκπαιδευτικές ρυθμίσεις ψηφίστηκε από τη Βουλή στο τέλος Αυγούστου. Οι κατευθύνσεις που μοιάζει να θέλει να ακολουθήσει η κυβέρνηση συμβαδίζουν με τις διεθνείς αναζητήσεις; «Στην Ελλάδα αλλάζουμε, υποτίθεται, το εκπαιδευτικό σύστημα πολύ συχνά. Κάτι που προφανώς δεν έχει νόημα. Πρόκειται για εθνική κωμωδία, γιατί όλοι γνωρίζουν πως κάθε «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» είναι τραγικά εφήμερη. Και, εξ αυτού, άνευ ουσίας. Η χώρα μας βρίσκεται σε κακό σημείο. Η Παιδεία της φθίνει εδώ και δεκαετίες. Σήμερα πια είναι σε ελεύθερη πτώση. Οσον αφορά τις διεθνείς αναζητήσεις, υπάρχουν πολλά και διαφορετικά εκπαιδευτικά πρότυπα – και όχι ένα. Μπορεί κανείς, για τη συζήτηση, να επιλέξει διάφορα παραδείγματα γενικών κατευθύνσεων: εκείνα των αγγλοσαξονικών χωρών, για παράδειγμα, που κι αυτά δεν είναι ενιαία· ή της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Φινλανδίας, ή χωρών – δυτικών, κατά κανόνα – που έχουν δώσει κάποιο, θεωρούμενο ως επιτυχημένο, στίγμα. Και στο εξωτερικό, πάντως,  τα εκπαιδευτικά δεδομένα επανεξετάζονται – κατά καιρούς. Σε εμάς, βέβαια, όλα είναι δραματικά εφήμερα. Το μόνο σταθερό είναι η διαρκής πτώση. Και αν κρίνω από κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν για τα Αρχαία Ελληνικά ή τα Συμβούλια των Πανεπιστημίων, τα οποία η παρούσα κυβέρνηση καταργεί, τότε μόνο ζοφερό μπορώ να φανταστώ το μέλλον. Αλλά έχουμε, πλέον, συνηθίσει ως κοινωνία να ωθούμαστε προς όλο και μεγαλύτερο χάος και καταστροφή. Και είμαστε, μάλιστα, ήρεμοι μπροστά στο κακό αυτό. Σαν έτοιμοι από καιρό…».
Υπήρχε στο παρελθόν η αίσθηση ότι θα ήταν ενδεχομένως καλύτερο η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να περάσει από τους επαγγελματίες πολιτικούς στα χέρια πανεπιστημιακών που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα προβλήματα του χώρου. Και τα τελευταία χρόνια γνωστοί πανεπιστημιακοί έγιναν όντως υπουργοί Παιδείας.«Το πρόβλημα δεν είναι στα ονόματα. Γιατί σε όλους τους χώρους υπάρχουν άνθρωποι με γνώση, με ευαισθησία και με υψηλή αίσθηση ευθύνης ως προς την κοινωνία. Η ελληνική κοινωνία, όμως, σε όλα τα επίπεδα, πάσχει από το απόλυτο «δήθεν» – κατάσταση που διογκώθηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οπότε ζήσαμε τη φούσκα των ιδεοληψιών και των μεγάλων λόγων. Μέσα σε αυτή τη φούσκα δημιουργήθηκε και ένα μεγάλο κομμάτι του λεγόμενου «πνευματικού κόσμου». Το ζήτημα, άρα, δεν είναι αν είναι κανείς πανεπιστημιακός ή όχι, «διανοούμενος» ή όχι. Δεν είναι καν αν είναι κανείς ειδικευμένος σε θέματα εκπαίδευσης. Και το λέω αυτό γιατί έχει δοθεί μεγάλη έμφαση και από την Ευρωπαϊκή Ενωση, με σημαντικές χρηματοδοτήσεις, που εδώ και δεκαετίες διοχετεύθηκαν σε παιδαγωγικές «μελέτες», «αναζητήσεις» και σε Παιδαγωγικά Τμήματα. Τελικά, όμως, είχαμε ένα σαθρό αποτέλεσμα. Τα Παιδαγωγικά Τμήματα στην Ελλάδα έχουν, συχνά, φοιτητές χαμηλού επιπέδου – φέτος αξιοθρήνητα χαμηλού, αν κρίνει κανείς από τις εισαγωγικές εξετάσεις – και η εκπαίδευση που τους παρέχεται είναι, σε κάποιες περιπτώσεις, συζητήσιμη. Ενώ εδώ θα έπρεπε να έχουμε τους άριστους των αρίστων, οι οποίοι και να λαμβάνουν την πιο απαρέγκλιτα απαιτητική και συστηματική εκπαίδευση, από, επίσης, τους άριστους των αρίστων. Βέβαια, όπως σε όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, όπως και σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, δίπλα στους «εκπαιδευτικούς» και τους «μαθητές» που απλώς διεκπεραιώνουν και αδιαφορούν για τη δουλειά τους, γίνονται και πράγματα καταπληκτικά από μεμονωμένους, αφιερωμένους, φωτισμένους ανθρώπους. Τους οποίους λίγοι τιμούν, λίγοι επαινούν και πολλοί περιγελούν. Ενώ αυτοί, αταλάντευτα, συνεχίζουν το φωτεινό έργο τους».
Εξαντλούμαστε στην πολιτική χρήση και στα διαδικαστικά της Παιδείας αγνοώντας το ίδιο το αντικείμενο τελικά; «Η εκπαίδευση, όπως όλα στη ζωή, είναι θέμα έρωτα. Δεν είναι θέμα κανενός νόμου και καμιάς μεταρρύθμισης. Αν δεν είναι ο δάσκαλος ερωτευμένος με αυτό που κάνει, το αποτέλεσμα είναι, σε κάθε περίπτωση, μηδενικό έως αρνητικό. Με τη λέξη «έρωτας» εννοώ αυτό που κάνεις να σε αφορά. Με πάθος. Με πόνο. Να κοιτάς τον μαθητή στα μάτια και να σε αφορά αν θα μάθει αυτό που του διδάσκεις. Ο δάσκαλος, εξάλλου, δεν μεταφέρει μόνον εγκύκλια γνώση στον διδασκόμενο. Μεταφέρει έναν ολόκληρο κόσμο, μια και η εκπαίδευση είναι άφατη μεταφορά χυμών, μεταφορά ήθους, μεταφορά στάσης ζωής. Δεν είναι διανοητική κατασκευή. Συζητούμε, κάθε τρεις και λίγο, για το πυροτέχνημα των εκάστοτε δήθεν «αλλαγών» και «μεταρρυθμίσεων» μόνο και μόνο για να μην επιστρέψουμε στην αρχή των πραγμάτων. Και η αρχή των πραγμάτων είναι να αγαπάς – τον άλλο, την κοινωνία, τη δουλειά σου, τη ζωή. Να νοιάζεσαι. Και να είσαι έτοιμος να δοθείς με όλες σου τις δυνάμεις και τις δεξιότητές σου σε αυτό. Κάτι που πολλοί έχουμε ξεχάσει. Και βολευόμαστε σε αυτό».
Το ανεπαρκές επίπεδο γνώσεων των εισακτέων φοιτητών, για το οποίο κάνατε λόγο παραπάνω, μνημονεύεται πολύ συχνά ως μείζον πρόβλημα για την κατάρτισή τους. «Είμαι στη Φιλοσοφική Σχολή σχεδόν 35 χρόνια. Κάθε χρόνο εισέρχονται στη Σχολή μας φοιτητές που υπήρξαν «αριστούχοι» μαθητές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση  (εδώ και δεκαετίες, σχεδόν όλοι οι μαθητές στην Ελλάδα παίρνουν Α στο δημοτικό και 19 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τι να πει κανείς…). Και κάθε χρονιά το επίπεδο είναι χαμηλότερο από εκείνο της προηγούμενης. Να σας πω χαρακτηριστικά ότι στην εκφώνηση των ερωτήσεων στις εξετάσεις, αν χρησιμοποιήσω τον τύπο «αναφερθείτε» ή «τοποθετηθείτε», το «-τε» θα είναι γραμμένο με «αι» από το ένα τέταρτο περίπου των κατά τ” άλλα «αριστούχων» στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμιά τους εκπαίδευση φοιτητών. Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι οποίοι, στην ουσία, προορίζονται μετά την αποφοίτησή τους για καθηγητές της ελληνικής γλώσσας».
Αλλά, από ό,τι καταλαβαίνω, δεν θεωρείτε ότι το ζήτημα είναι απλώς τεχνικό, ότι η έλλειψη τέτοιων βασικών γνώσεων αποδίδεται σε εκπαιδευτικά προβλήματα που λύνονται με αλλαγές υλικών, τρόπων ή μεθόδων διδασκαλίας. «Κοιτάξτε, η κεντρικά, κρατικά οργανωμένη υποχρεωτική εκπαίδευση είναι μια ιστορία μόλις δυόμισι, περίπου, αιώνων. Προέρχεται από το γερμανικό υπόδειγμα του 18ου αιώνα και το γαλλικό του 19ου αιώνα, που αποσκοπούσαν στη συγκρότηση ενιαίων κοινωνιών, στο πλαίσιο της εθνικής ιδεολογίας. Μια κοινή Παιδεία δημιουργεί κοινά αισθήματα, κοινούς κώδικες. Ενιαιοποιεί τις κοινωνίες. Η Παιδεία κάθε χώρας, δηλαδή, όντας εθνικής προτεραιότητας, δεν μπορεί παρά να έχει ως στόχο τον πολίτη, τον άνθρωπο που η κάθε χώρα θέλει να δημιουργήσει. Παλαιότερα, π.χ., μέχρι τη δεκαετία του 1980, το δημόσιο σχολείο της κάθε ελληνικής γειτονιάς ήταν σχολείο σκληρής εργασίας και απαιτητικότητας. Βάζοντας τους πραγματικούς βαθμούς, επαινώντας, προβιβάζοντας, αφήνοντας μετεξεταστέους, περνούσε το μήνυμα στον μαθητή ότι το να εργάζεται και να αποδίδει στο σχολείο είναι η δουλειά του. Και ότι η δουλειά είναι κάτι που τιμούμε και υπηρετούμε με αφοσίωση και στόχο. Για το οποίο, αναλόγως, είτε επαινούμεθα είτε μας ζητείται να ξαναπροσπαθήσουμε. Αντιθέτως, εμείς, τα τελευταία 40, περίπου, χρόνια, καθώς δημιουργήσαμε μια κοινωνία παρασιτική, χωρίς αξίες, χωρίς ηθικές αρχές και απαιτητικότητα, οδηγήσαμε και την Παιδεία μας σε αντίστοιχους δρόμους και πρακτικές. Από εκεί και τα εύκολα Α στο δημοτικό και τα 19 και 20 στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Η δημιουργία πλήθους «αριστούχων» δίνει κακό εφαλτήριο στους μαθητές, ετοιμάζει το έδαφος για κακούς πολίτες. Γιατί επιβραβεύει την έλλειψη προσπάθειας. Eτσι, πολλοί νέοι που βγαίνουν από ένα τέτοιο σύστημα δεν έχουν συναίσθηση των εννοιών της εργατικότητας, της υπευθυνότητας, του ορίου, της συστηματικής δουλειάς για την επίτευξη ενός στόχου. Δημιουργήσαμε δούλους τού τίποτα. Γιατί ελευθερία δεν είναι η ασυδοσία. Είναι η έννοια του μέτρου, της εσωτερικής πειθαρχίας, του ορίου ως προς τον εαυτό σου και τους άλλους. Αντιθέτως, εμείς προτιμήσαμε την αντιστροφή των κοινωνικών προτεραιοτήτων. Στα ελληνικά σχολεία οι καθηγητές, από δεκαετίες, κάνουν τις συνελεύσεις τους την ώρα του ωραρίου τους, εις βάρος της εκπαίδευσης των νέων για την οποία και πληρώνονται από την κοινωνία! Στα ελληνικά σχολεία, από δεκαετίες, δεν υπάρχει έλεγχος, αξιολόγηση. Αυτά, εξάλλου, θεωρούνται «φασιστικά» πράγματα. Στα ελληνικά σχολεία και πανεπιστήμια, από δεκαετίες, αφήσαμε να επικρατήσει ως κανονικότητα το έθιμο των καταλήψεων και ετήσιων καταστροφών της δημόσιας περιουσίας – ένα lifestyle επαναστατικοειδές τού τίποτα, δήθεν ιδεολογικά φορτισμένο. Μετατρέψαμε τα σχολεία σε χώρους βανδαλισμών, αναίδειας, κοινωνικής αδιαφορίας, αμάθειας, βαρβαρότητας – υπό το κάλυμμα, μάλιστα, ιδεολογικών κατασκευών που απλώς υπηρετούν την ευτέλειά μας».
Η αντιστροφή των κοινωνικών προτεραιοτήτων πόσο έχει να κάνει με αυτό που προηγήθηκε; Θέλω να πω, κατά πόσο η νοοτροπία των τελευταίων δεκαετιών, η νοοτροπία της Μεταπολίτευσης, μπορεί να διαμορφώνεται από την αντίδραση σε αξίες και έννοιες παρούσες σε μια εποχή που απορρίφθηκε πολιτικά και ιδεολογικά; «Πιστεύω ότι αυτό που ζούμε στη Μεταπολίτευση, όλη η κοινωνική και πολιτική ζωή, είναι βαθιά δηλητηριασμένη από τον Εμφύλιο Πόλεμο. O,τι κάνουμε και ό,τι δεν κάνουμε, ως κοινωνία και ως άτομα, είναι δαγκωμένο από το φίδι του Εμφυλίου και των επακόλουθών του. Θυμίζω ότι, στην ουσία, ο Εμφύλιος τελείωσε το 1974. Στρατιωτικά το 1949, πολιτικά όμως το 1974. Ηθικός νικητής, όμως, δεν ήταν ο στρατιωτικά υπερισχύσας. Hταν ο ηττημένος. Πάνω σε αυτό, μετά τη Μεταπολίτευση, πάτησαν διάφοροι – με μια προσχηματική, δήθεν αριστερή, φρασεολογία – για να δικαιώσουν επιτήδεια συμπεριφορές αντικοινωνικές, αντιδημοκρατικές, λεηλατικές, καταστροφικές. Αντί στην εποχή της δημοκρατίας να αξιοποιήσουμε τις δεινές εμπειρίες του παρελθόντος για το καλύτερο, απεμπολήσαμε αρχές σεβασμού της κοινωνίας, της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας του άλλου. Καταστρέψαμε το κοινό αγαθό. Με άποψη, μάλιστα, και αποφασιστικότητα. Και τούτο φαίνεται πιο βαριά στην Παιδεία».
Ωστόσο, η σημασία της Ιστορίας δεν αντανακλάται στον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται στο σχολείο ένα μάθημα που κατεξοχήν προάγει την κριτική ικανότητα. «Δεν ξέρω αν η αποδυνάμωση του μαθήματος της Ιστορίας έγινε συνειδητά ή ασυνείδητα. Γιατί η Ιστορία είναι ένα μάθημα επαναστατικό. Είναι η ζωή των ανθρώπων που δεν υπάρχουν πια – η δική μας ζωή, μια και σε λίγο για εμάς ως Ιστορία θα μιλούν οι επόμενες γενιές. Μαθαίνοντας για τους ανθρώπους άλλων εποχών, για τον κόσμο που ζούσαν και για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, μαθαίνεις ουσιαστικά τον εαυτό σου. Είναι λοιπόν μάθημα επαναστατικό, γιατί σε ανατοποθετεί στον κόσμο, γιατί σε ωθεί σε στοχασμό, γιατί σε επαναπροσδιορίζει. Με τον τρόπο αυτόν, η Ιστορία σε απελευθερώνει».
Υπάρχει στο ευρύ κοινό μια έντονη επιθυμία για πρόσβαση σε ιστορική γνώση έγκυρη, επιστημονική, απλά δοσμένη; Αφορμή για την ερώτηση είναι η μεγάλη ανταπόκριση που βρίσκουν εδώ και περίπου μία δεκαετία οι ελεύθερες διαλέξεις σας για κοινό ενηλίκων σε όλη την Ελλάδα. «Το γεγονός ότι κάπου 50.000 άνθρωποι, υπολογίζω, έχουν προσέλθει μέχρι σήμερα σε αυτές τις διαλέξεις κάτι σημαίνει. Κοιτάξτε, η εκπαίδευση δεν σταματά σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας – και δεν αφορά μόνο δάσκαλο και μαθητή, καθηγητή και φοιτητή. Oλοι μαθαίνουμε διαρκώς, ο ένας από τον άλλο. Είμαστε όλοι και αδιαλείπτως ταυτοχρόνως και δάσκαλοι και μαθητές. Η ευρύτατη προσέλευση του κοινού σε διαλέξεις Ιστορίας δείχνει, ίσως, ότι επειδή έχουμε πλήθος κενών λόγω αποστήθισης και στρεβλής διδασκαλίας της Ιστορίας, σε καιρούς δύσκολους, μεταβατικούς και ρευστούς όπως αυτοί που διανύουμε, αναζητούμε εργαλεία ερμηνείας που μόνο η Ιστορία μπορεί να μας δώσει. Η Παγκόσμια Ιστορία, ιδιαίτερα, είναι πολύ πρόσφορη ως έναυσμα σκέψης για τον καθένα. Γιατί όταν ακούς τη δική σου Ιστορία, γίνεσαι σαν τον σκαντζόχοιρο. Το θέμα σε αφορά άμεσα, γι” αυτό και η προσέγγισή του σε πληγώνει. Δεν σε φέρνει στην ηρεμία που θα υποβοηθούσε την εσωτερική σου συζήτηση, καθώς είσαι διαρκώς έτοιμος να αντιδράσεις. Αντιθέτως, το πλεονέκτημα της Παγκόσμιας Ιστορίας είναι ότι μιλά για ανθρώπους σαν εσένα, σε άλλη χρονική στιγμή και σε άλλον τόπο. Eτσι, διαλέγεσαι μαζί τους και με τις καταστάσεις που αυτοί αντιμετώπισαν με μεγαλύτερη άνεση, χωρίς τις πληγές της δικής σου Ιστορίας που αιμάσσουν. Eπειτα, η παγκοσμιοποίηση είναι τόσο ορατή πλέον, ώστε χρειάζεσαι περισσότερα δεδομένα για να ερμηνεύσεις όσα συμβαίνουν γύρω σου. Ακροατές των μαθημάτων Παγκόσμιας Ιστορίας λένε πως ύστερα από αυτά βλέπουν με άλλον τρόπο τις ειδήσεις, διαβάζουν με άλλα μάτια τις εφημερίδες, αντιλαμβάνονται σε άλλη βάση τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα, βλέπουν αλλιώς τα κινηματογραφικά έργα, διαβάζουν με άλλο φως την λογοτεχνία».
Είναι η ανταπόκριση αυτή και μια ένδειξη ότι υφίσταται στην ελληνική κοινωνία ετοιμότητα ευρύτερης δημόσιας συζήτησης γύρω από ιστορικά ζητήματα, όπως περίπου έγινε την τελευταία δεκαετία για τον Εμφύλιο Πόλεμο; «Οι Ελληνες έχουμε ενδιαφέρον για την Ιστορία. Iσως γιατί λόγω της σύγχρονης ηθικής και οικονομικής κατάρρευσής μας αντλούμε κουράγιο από το αρχαίο κλέος. Iσως γιατί έχουμε το προνόμιο να μπορούμε να ανιχνεύσουμε το παρελθόν μας με τόσο πολλά γραπτά μνημεία όσο λίγοι λαοί στον κόσμο. Απλώς, αυτό το ενδιαφέρον δεν το έχουμε αξιοποιήσει, κατά τη γνώμη μου, με συστηματικό και υγιή τρόπο. Ως λαός είμαστε σήμερα σε καλύτερη φάση για να συζητήσουμε για την Ιστορία μας. Ο Εμφύλιος, για παράδειγμα, τελείωσε στρατιωτικά πριν από σχεδόν 70 χρόνια, οι βασικοί πρωταγωνιστές του έχουν φύγει από τη ζωή, τα πολωτικά σχήματα «δεξιά» και «αριστερά», «προοδευτικός» και «συντηρητικός» έχουν καταρρεύσει. Είμαστε πλέον πιο ταπεινοί, λιγότερο αλαζόνες. Περνάμε όλοι τη δοκιμασία της κρίσης. Η βαριά εικόνα της Ελλάδας και του Eλληνα στο εξωτερικό μάς πληγώνει, αν και γνωρίζουμε ότι, σε έναν βαθμό, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και καταστάσεις. Eχουμε μπει δειλά δειλά στον δρόμο να συνομιλήσουμε με τον εαυτό μας ειλικρινά, αφήνοντας στην άκρη ιδεοληψίες και προκατασκευασμένες, politically correct, θεωρητικές συλλήψεις».
Αυτή η τελευταία φράση θα ίσχυε και ως υπόδειξη διεξόδου από τον λαβύρινθο των προβλημάτων της εκπαίδευσης; «Δεν είμαι τόσο απαισιόδοξη όσο μπορεί να φαίνεται από όλα όσα είπα παραπάνω. Στην εκπαίδευση υπάρχουν ακόμη διάσπαρτοι υπέροχοι άνθρωποι που μπορούν και κάνουν τη διαφορά. Και τα πράγματα είναι, εν τέλει, απλά. Στην πραγματικότητα, ένα πράγμα χρειάζεται η εκπαίδευση: εκπαιδευτικούς που να αγαπούν αυτό που κάνουν. Που να μπαίνουν στην τάξη και να λένε μέσα τους «Αυτά τα παιδιά θέλω να τα κερδίσω. Να τα εμπνεύσω. Να τα ελευθερώσω μέσα από τη χαρά της γνώσης, του σεβασμού, της προσπάθειας, της αξιοπρέπειας, της εργατικότητας, της αυτοεκτίμησης και της αλληλοεκτίμησης, της αξιοποίησης των ταλέντων του καθενός». Γιατί όλα είναι έρωτας. Και η Παιδεία ακόμη πιο πολύ».
Πηγή:http://www.tovima.gr/vimagazino(12-09-2016)
Κατηγορίες: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ | Γράψτε σχόλιο

Καλοκαιρινά μουσικά …μεζεδάκια .

images 

Δροσερή καλημέρα με καλοκαιρινά ακούσματα.

Κ Α Λ Ο    Σ Α Β Β Α Τ Ο Κ Υ Ρ Ι Α Κ Ο !!!

Απολαύστε τα, με κλικ στον σύνδεσμο:

1.Nancy Sinatra & Lee Hazlewood-Summer Wine

www.youtube.com/watch?v=Ib_eW9VSUwM

2.Ella Fitzgerald – Summertime

www.youtube.com/watch?v=u2bigf337aU

3.Είσαι Θεός – Γιάννης Πάριος

www.youtube.com/watch?v=eYAdwfcB_nI

4. Μάτια Μπλε- Γιάννης Πάριος

www.youtube.com/watch?v=-Vl0cswFWZU

5.ΑΔΕΛΦΕΣ ΔΗΜΑ – ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

www.youtube.com/watch?v=9yvKwWiSIAg

Και για…. δραστήριους  συνταξιούχους

TOM JONES – Delilah (1968)

www.youtube.com/watch?v=8a_T3U1rg2I

Κατηγορίες: ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ | Γράψτε σχόλιο

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ:ΟΤΑΝ Ο ΦΥΛΑΞ ΕΙΔΕ ΤΟ ΦΩΣ (1900)

Σχέδιο Μεταλληνού

Χειμώνα, καλοκαίρι κάθονταν στην στέγη

των Ατρειδών κ’ έβλεπ’ ο Φύλαξ. Τώρα λέγει

ευχάριστα. Μακριά είδε φωτιά ν’ ανάβει.

Και χαίρεται· κι ο κόπος του επίσης παύει.

Είναι επίπονον και νύκτα και ημέρα,

στην ζέστη και στο κρύο να κοιτάζεις πέρα

το Αραχναίον για φωτιά. Τώρα εφάνη

το επιθυμητόν σημείον. Όταν φθάνει

η ευτυχία δίδει πιο μικρή χαρά

απ’ ό,τι προσδοκά κανείς. Πλην καθαρά

τούτο κερδήθηκε: γλιτώσαμ’ απ’ ελπίδας

και προσδοκίας. Πράγματα εις τους Ατρείδας

πολλά θα γίνουνε. Χωρίς να ‘ναι σοφός

κανείς εικάζει τούτο τώρα που το φως

είδεν ο φύλαξ. Όθεν μη υπερβολή.

Καλό το φως· κι αυτοί που έρχονται καλοί·

τα λόγια και τα έργα των κι αυτά καλά.

Και όλα ίσια να ευχόμεθα. Αλλά

το Άργος ημπορεί χωρίς Ατρείδας να

κάμει. Τα σπίτια  δεν είναι παντοτινά.

Πολλοί βεβαίως θα μιλήσουνε πολλά.

Ημείς ν’ ακούμε. Όμως δεν θα μας γελά

το Απαραίτητος, το Μόνος, το Μεγάλος.

Και απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος

αμέσως πάντα βρίσκεται κανένας άλλος.

από τα «Κρυμμένα ποιήματα» (1877;-1923) εκδ. «Ίκαρος» 1993

Φιλολογική επιμέλεια : Γ.Π.Σαββίδης

Σχόλια από την έκδοση: Γραμμένο το 1900. Το ποίημα είναι εμπνευσμένο από τον πρόλογο του Αγαμέμνονος  του Αισχύλου. Ο Φύλαξ, από τη σκοπιά της στέγης του ανακτόρου των Μυκηνών, είδε επιτέλους να ανάβει στο Αραχναίον η συνθηματική φωτιά που βεβαίωνε την άλωση της Τροίας.

Αραχναίον: δικόρυφο βουνό της Αργολίδας. Στην ψηλότερη κορυφή του (σημ. Προφήτης Ηλίας) υπήρχαν αρχαίοι βωμοί· εκεί θα ήταν και ο τελευταίος σταθμός πρωτόγονου τηλοπτικού συστήματος. (Σημείωση δική μου: πρόκειται για το σύστημα των φρυκτωριών,σύστημα από διαδοχικές φωτιές που άναβαν οι προγονοί μας στις πιο ψηλές κορυφές των βουνών της πατρίδας μας για να μεταδώσουν ειδήσεις από μακρινά πολεμικά μέτωπα στα οποία είχαν εμπλακεί πριν από πολύ καιρό, όπως πχ τα δέκα χρόνια του Τρωικού πολέμου).

 Σχολιάζω: Από τα «ιστορικά», αλλά και πολιτικο-φιλοσοφικά ποιήματα του Καβάφη. Για το ρόλο της ηγετικής προσωπικότητας στον γενικό ρουν της Ιστορίας. Ο ποιητής εδώ μάλλον προκρίνει την πεπερασμένη επιρροή του Ηγέτη μέσα στον ιστορικό χρόνο. Αντίθετα οι πολιτείες αντέχουν περισσότερο από τις δυναστείες («το Άργος ημπορεί  χωρίς Ατρείδας να κάμει») και οι λαοί («ημείς», στο ποίημα) ας μη γελαστούν από τους πρόθυμους υπηρέτες της προσωπολατρίας των ηγετών. Άλλους «απαραίτητους», «μόνους» και «μεγάλους» θα αναδείξουν οι καιροί. Ή μήπως θα τους βρουν και θα τους αναδείξουν οι λαοί από μόνοι τους;…

Πηγή:theatrodromionennafplio.blogspot.gr

Κατηγορίες: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΟΥΝ, ΠΟΙΗΣΗ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ | Γράψτε σχόλιο

Ο Σπ. Νούσης αποχωρεί από την δ/νση του Γυμνασίου. Οι διατελέσαντες διευθυντές του σχολείου μας

11112702_10204568586197152_7704270631467965841_n[1]

Ο διευθυντής του σχολείου μας Σπύρος Νούσης τερματίζει ευδοκίμως (παραίτηση για συνταξιοδότηση) την εργασιακή του υπηρεσία στο Δέσκειο Γυμνάσιο Πάργας.

Ήταν μαθητής στο εξατάξιο Γυμνάσιο Πάργας απ’ο το 1969 έως το 1975 και είχε την τιμή σαν μαθητής να είναι ο σημαιοφόρος του σχολείου τη σχολική χρόνια 1974-1975.

Υπηρέτησε ως καθηγητής στο Δέσκειο Λύκειο Πάργας από το 1989 έως το 2011, με εξαίρεση τη σχολική χρόνια 1999-2000 που υπηρέτησε στο γυμνάσιο Γαρδικίου Παραμυθιάς και την τετραετία 2003-2006 που είχε ειδική άδεια (Δήμαρχος Πάργας).

Από τον Αύγουστο του 2011 έως σήμερα είναι διευθυντής του Δεσκείου Γυμνασίου Πάργας.

Ευχές να συνεχίσει τη νέα του ζωή κοινωνικά ενεργός και δημιουργικός, πνευματικά ελεύθερος και σπινθηροβόλος, μα πάνω από όλα υγιής.

Παραθέτουμε πίνακα με τους διατελέσαντες διευθυντές του σχολείου μας. Το τριτάξιο Δέσκειο Γυμνάσιο Πάργας λειτουργεί από το σχολικό έτος 1976-1977. Προέκυψε από το διαχωρισμό του εξατάξιου Γυμνασίου Πάργας σε τριετές Γυμνάσιο και τριετές Λύκειο με εφαρμογή του νόμου 309/1976 (ΦΕΚ 100 / τ. Α / 30-04-1976).

Οκτ 76-Αυγ 77 : ΒΑΡΤΣΕΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

Σεπτ 77-Αυγ 79: ΠΑΤΣΙΝΑΚΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Σεπτ 79-Σεπτ 80: ΚΑΤΣΟΥΛΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Οκτ80-Αυγ 81 : ΔΙΑΣΑΚΟΥ ΑΣΗΜΟΥΛΑ

Σεπτ81- Αυγ 82: ΦΑΝΟΥΛΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ

Οκτ 82-Αυγ 83: ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ

Σεπτ83- Αυγ85: ΠΑΠΑΣΠΗΛΙΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΟΥΡΑΝΙΑ

Σεπτ85-Αυγ89: ΣΠΕΡΑ ΑΡΤΕΜΙΣ

Σεπτ89-Αυγ94 : ΦΑΝΟΥΛΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ

Σεπτ94- Αυγ2009  :ΣΚΑΡΠΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

Σεπτ2009-Αυγ2011: ΧΑΛΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Σεπτ2011-Σήμερα   : ΝΟΥΣΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ

 

Κατηγορίες: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ, ΠΑΡΓΑ, ΣΧΟΛΕΙΟ | Γράψτε σχόλιο

Θερινό ηλιοστάσιο. Είσοδος καλοκαιριού.

therino_iliostasio Την  21η Ιουνίου του 2017 και ώρα Ελλάδας 07:24 ο ήλιος βρίσκεται στο ζενίθ του ουράνιου θόλου, όπως εμείς τον παρατηρούμε, στο σύνολο της ετήσιας περιστροφής της Γης γύρω από αυτόν. Έχουμε το λεγόμενο θερινό ηλιοστάσιο που σηματοδοτεί, αστρονομικά, την έναρξη του καλοκαιριού για το βόρειο ημισφαίριο.

Η λέξη Ηλιοστάσιο προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση» επειδή κοντά στα ηλιοστάσια (λίγες ημέρες πριν ή μετά) ο Ήλιος φαίνεται να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του προς τα βόρεια ή προς τα νότια, μέχρι που την ημέρα του ηλιοστασίου αυτή η κίνηση μηδενίζεται και αντιστρέφεται. Έτσι ο Ήλιος φαίνεται να “στέκεται”.

Την 21η Ιουνίου η μέρα έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια από όλες τις άλλες για το βόρειο ημισφαίριο καθώς ο Βόρειος Πόλος είναι στραμμένος περισσότερο προς τον Ήλιο. Αντίστοιχα στο νότιο ημισφαίριο έχουμε τη μικρότερη μέρα του χρόνου.

Υποδεχόμαστε το καλοκαίρι με τέσσερα μουσικά….. μεζεδάκια:(με κλικ στον σύνδεσμο)

1.Το καλοκαίρι σαν θα “ρθει _Μανώλης Μητσιάς

www.youtube.com/watch?v=NLqndj14WEg

2.ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ – Το καλοκαίρι το μορτάκι

www.youtube.com/watch?v=1YAMicny4Og

3.Το καλοκαιράκι – Φατμέ

www.youtube.com/watch?v=LUadUCvR-GY

4.Ο ΓΛΑΡΟΣ (Μια βάρκα ήταν μόνη )ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ.

www.youtube.com/watch?v=93moKTwXCrU

 

Κατηγορίες: ΣΗΜΕΡΑ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ | Γράψτε σχόλιο

Η ζωή είναι ωραία, παιδιά μας.Καλές επιτυχίες!!!

dfb573aa40f755930cc0cb54e40a45d8 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΤΕΛΟΣ

Ολοκληρώθηκε ένας κύκλος της ζωής των παιδιών της γενιάς του 99,συντελέστηκε και τυπικά η ενηλικίωσή τους.

Τους ευχόμαστε, να προχωρήσουν στη νέα φάση της ζωής τους, με αισιοδοξία και χαρά, με πάθος και ενεργητικότητα.Με κέφι.

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ!!! 

Κατηγορίες: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΠΑΡΓΑ, ΣΧΟΛΕΙΟ, ΣΧΟΛΕΙΟ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ | Γράψτε σχόλιο