το διάλειμα

Οι μαθηματικοί ζήλεψαν τον «Περιοδικό Πίνακα» των χημικών και αποφάσισαν να δημιουργήσουν κάτι ανάλογο, που θα περιλαμβάνει όλα τα δυνατά σχήματα στο Σύμπαν, σε τρεις, τέσσερις και πέντε διαστάσεις, συνδεόμενα μεταξύ τους με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει στα χημικά στοιχεία. Όταν το έργο ολοκληρωθεί, θα αποτελέσει μια πολύτιμη πηγή γνώσεων και αναφοράς για μαθηματικούς, φυσικούς, μηχανικούς και άλλους επιστήμονες, ιδιαίτερα χρήσιμη για υπολογισμούς και για έρευνα σε μια πληθώρα επιστημονικών πεδίων.

Η πρωτοβουλία ανήκει στον καθηγητή Αλέσιο Κόρτι, του Τμήματος Μαθηματικών του Imperial College του Λονδίνου, ενώ συμμετέχουν ερευνητές από την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τη Ρωσία, οι οποίοι έχουν βαλθεί, μελετώντας εκατοντάδες εκατομμύρια σχήματα, να καταγράψουν και να συσχετίσουν κάθε πιθανό σχήμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα σχήματα.

Σύμφωνα με τον δρα Τομ Κόουτς, επίσης του Imperial College, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα ιδέα πόσα τέτοια σχήματα μπορεί να υπάρχουν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, για παράδειγμα, υπάρχουν περίπου 500 εκατ. σχήματα, που μπορούν να οριστούν αλγεβρικά σε τέσσερις διαστάσεις.

Όταν το έργο ολοκληρωθεί έπειτα από τρία χρόνια, φιλοδοξεί να αποτελέσει μια πολύτιμη πηγή γνώσεων και αναφοράς, ιδιαίτερα χρήσιμη για υπολογισμούς και για έρευνα σε μια πληθώρα επιστημονικών πεδίων (υπολογιστική όραση, θεωρία αριθμών, θεωρητική φυσική κ.α.).

Καθώς θα αποκαλύπτονται διαδοχικά οι «δομικοί λίθοι» των διαφόρων σχημάτων, οι μαθηματικοί θα επεξεργάζονται τις αντίστοιχες για κάθε σχήμα εξισώσεις, ώστε να υπάρξει καλύτερη κατανόηση για τις γεωμετρικές ιδιότητές τους και για τη μεταξύ των σχημάτων συσχέτιση.

«Ο Περιοδικός Πίνακας είναι από τα πιο σημαντικά εργαλεία στη Χημεία. Κατατάσσει τα άτομα από τα οποία κάθε τι δημιουργείται και εξηγεί τις χημικές ιδιότητές τους. Ο στόχος μας είναι να κάνουμε το ίδιο πράγμα για τα σχήματα τριών, τεσσάρων και πέντε διαστάσεων, να δημιουργήσουμε μια βάση αναφοράς που θα κατατάσσει όλους τους γεωμετρικούς ‘δομικούς λίθους’ και θα αναλύει τις ιδιότητες καθενός, με τη χρήση σχετικά απλών εξισώσεων. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να βρούμε τεράστιους αριθμούς τέτοιων σχημάτων, έτσι πιθανότατα δεν θα μπορεί κανείς να κρεμάσει έναν τέτοιο πίνακα στον τοίχο του, παρ’όλα αυτά θα αποτελέσει ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο», σύμφωνα με τον καθηγητή Κόρτι.

Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθηματικοί θα αναζητήσουν σχήματα που δεν είναι ορατά με τη συμβατική έννοια στο φυσικό κόσμο. Πέρα από τις τρεις διαστάσεις του μήκους, του πλάτους και του ύψους, θα συμπεριληφθούν επιπλέον διαστάσεις, άρα και πολύ περισσότερα σχήματα. Για παράδειγμα, ο χωροχρόνος, που περιγράφει η Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, έχει τέσσερις διαστάσεις (οι τρεις του χώρου συν τον χρόνο). Από την άλλη, οι φυσικοί της «θεωρίας των χορδών» υποστηρίζουν ότι στο σύμπαν υπάρχουν πολλές ακόμα κρυμμένες διαστάσεις, που δεν φαίνονται με τα μάτια μας.

Η προσπάθεια χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, τη Βασιλική Εταιρεία Επιστημών της Βρετανίας, το Leverhulme Trust και άλλους φορείς.

(Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Σχολεία πολλών ταχυτήτων χωρίς βιβλία!

Χωρίς βιβλία θα λειτουργεί το «Νέο Σχολείο» της κ. Διαμαντοπούλου που θα χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ. Η επικαιροποίηση της Πράξης Εφαρμογής του «Νέου Σχολείου», που υποβάλλει -προς έγκριση για χρηματοδότηση- η κυβέρνηση, αποκαλύπτει ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ψεύδεται όταν δηλώνει ότι «τα σχολικά βιβλία θα συνεχίσουν να διανέμονται δωρεάν». Η διανομή τους, έστω και καθυστερημένα, μπορεί να ισχύσει και για την επόμενη σχολική χρονιά. Από εκεί και πέρα, το… χάος. Ούτε ο μαθητής ούτε ο εκπαιδευτικός θα έχει βιβλίο στα χέρια του. Η παροχή εκπαιδευτικού υλικού θα γίνεται μέσω Διαδικτύου κι ας κόψουν τον σβέρκο τους μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί για να το «κατεβάσουν» ή να το αγοράσουν.

Το νέο πρόγραμμα σπουδών (ΠΣ) για την προσχολική, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν προβλέπει συγγραφή νέων βιβλίων! ‘Αλλωστε, όπως προσδιορίζεται από την Πράξη Εφαρμογής, το Π.Σ. είναι το όχημα για την επιβολή σχολείων πολλών ταχυτήτων. Τα ενιαία Προγράμματα Σπουδών σπάνε ακόμα και στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Το νέο Π.Σ. «αποτελεί ένα συνολικό πλαίσιο εκπαιδευτικών στόχων, πρακτικών και εμπειριών», «θα είναι ανοικτό και ευέλικτο, δίνοντας δυνατότητες τοπικών εφαρμογών και βαθμούς ελευθερίας στον εκπαιδευτικό, στοχοκεντρικό, ενιαίο, συνεκτικό, συνοπτικό, διαθεματικό, βιωματικό και παιδαγωγικά διαφοροποιημένο». Με άλλα λόγια, κάθε Δήμος μπορεί να λειτουργεί, ανάλογα με τα οικονομικά του και την κοινωνική σύνθεση της περιοχής, ό,τι σχολείο θέλει, χωρίς έλεγχο και χωρίς να υπάρχει κεντρική ευθύνη πέρα από την υποχρέωση της υλοποίησης ορισμένων «μετρήσιμων»… ως φασολάκια, στόχων. Ο κάθε εκπαιδευτικός, υπό την καθοδήγηση των… οικονομικών του σχολείου, θα χρησιμοποιεί κάποιον από τους οδηγούς που θα δημιουργηθούν και θα φέρουν τον τίτλο «Εργαλεία Διδακτικών Προσεγγίσεων».

Τι θα γίνει με τα βιβλία; «Τα υπάρχοντα βιβλία (ΟΕΔΒ) και το εποπτικό εκπαιδευτικό υλικό θα αξιολογηθεί ως προς τη συμβατότητα τους με το νέο Πρόγραμμα Σπουδών και τις διδακτικές αρχές και θα εντοπιστούν τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να αξιοποιηθούν με προσαρμογές. Με βάση τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αυτών, εκεί που έχει εντοπιστεί ανάγκη θα δημιουργηθεί συμπληρωματικό μαθησιακό υλικό ποικίλης και ανοικτής μορφής». Σε απλά ελληνικά, τα παραπάνω -ό,τι διάψευση και να κάνει η κ. Διαμαντοπούλου- σημαίνουν κατάργηση της πλειονότητας των βιβλίων χωρίς να προβλέπεται πουθενά η συγγραφή νέων και η διανομή τους στους μαθητές. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι ο βασικός στόχος του νέου Π.Σ. είναι το διαφοροποιημένο σχολείο ακόμη και εντός του ίδιου γεωγραφικού διαμερίσματος.

Η δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού και εργαλείων, όπως ομολογούν οι ίδιοι, θα «σηματοδοτεί μια μεγάλη  αλλαγή από τις πρακτικές τους παρελθόντος». Δηλαδή την κατάργηση της… αναχρονιστικής για την εποχή του Μνημονίου συγγραφής και διανομής βιβλίων για όλους τους μαθητές. «Η διεύρυνση των επιλογών των εκπαιδευτικών και των μαθητών» είναι ο κεντρικός στόχος. ‘Οταν ακούτε αυτά τα ωραία λόγια, να ετοιμάζεστε για νέο… ξήλωμα. Κι αν οι τσέπες σας έχουν αδειάσει, ο Θεός κι η ψυχή σας…

Με τι θα δουλεύει ο εκπαιδευτικός; Η Πράξη Εφαρμογής ορίζει ότι το «βασικό εργαλείο του εκπαιδευτικού» είναι  οψηφιακός «Θησαυρός» υλικού. Ενα λογισμικό διαχείρισης περιεχομένου, μια Τράπεζα εκπαιδευτικού υλικού από την οποία θα παίρνει ό,τι του χρειάζεται.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στον Οργανισμό Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων δεν επείσθη με τα επικοινωνιακά παιχνίδια της υπουργού Παιδείας και βλέπει κατάργηση μιας κοινωνικής παροχής που καθιέρωσε το 1964 ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού. ‘Οπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση, η εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ένα Ιδιωτικού Δικαίου Νομικό Πρόσωπο είναι η ΑΠΟΔΕΙΞΗ της κατάργησης της δημόσιας έκδοσης και διανομής βιβλίων. Σε μια εποχή δραματικής μείωσης των εισοδημάτων των εργαζομένων και αύξησης της ανεργίας θα ήταν τραγικό για τους γονείς να επιβαρυνθούν και με τα έξοδα αγοράς των σχολικών βιβλίων, τονίζουν οι εργαζόμενοι και ζητούν από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να εξηγήσει την απόφασή της για κατάργηση του ΟΕΔΒ.

Μάλιστα θέτουν τα εξής ερωτήματα, από τα οποία προκύπτει ότι η κατάργηση του Οργανισμού αποσκοπεί στην κατάργηση του δωρεάν σχολικού βιβλίου. Ρωτούν λοιπόν την υπουργό: Μήπως είναι υπεράριθμοι οι 50 εργαζόμενοι στον ΟΕΔΒ; Μήπως είναι υψηλόμισθοι όταν αμείβονται με 1.200 ευρώ τον μήνα; Μήπως ο ΟΕΔΒ είναι αντιπαραγωγικός όταν εκδίδει ετησίως 1.200 τίτλους βιβλίων σε 45.000.000 αντίτυπα; Μήπως ο ΟΕΔΒ επιβαρύνει υπέρογκα τον Έλληνα φορολογούμενο, όταν το μέσο κόστος κάθε βιβλίου είναι πολύ πιο κάτω από ένα (1 ευρώ) ευρώ, όταν αντίστοιχα στην ελεύθερη αγορά είναι πολύ πιο πάνω από τα δέκα (10) Ευρώ; Μήπως ο ΟΕΔΒ είναι αναποτελεσματικός όταν ετησίως στέλνει έγκαιρα σε 2.500 προορισμούς στην Ελλάδα και σε 300 στο εξωτερικό τα σχολικά βιβλία; Σε ποια χώρα δεν υπάρχουν έντυπα σχολικά βιβλία;

Το ψηφιακό σχολείο σίγουρα δεν χρειάζεται μόνο το ηλεκτρονικό βιβλίο, το οποίο μπορούσε να εκδοθεί και από τον ΟΕΔΒ, τονίζουν οι εργαζόμενοι και δηλώνουν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τη δημόσια και δωρεάν έκδοση και διανομή των σχολικών βιβλίων, αλλά και των εργασιακών – μισθολογικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους. Τέλος, καλούν τα πολιτικά κόμματα, τους φορείς και την εκπαιδευτική κοινότητα να συμπαραταχθούν στον αγώνα για να έχουν τα παιδιά βιβλία.

Στεφανάκου Π.

Της Χαράς Καλημέρη

Μεγάλη απόσταση έχει να διανύσει η Ελλάδα προκειμένου να φτάσει την πρωτοπόρα, στην εκπαίδευση, Φινλανδία. Παρά το γεγονός ότι οι επιδόσεις των 15χρονων μαθητών μας στον τελευταίο διαγωνισμό PISA του Oργανισμού Oικονομικής Συνεργασίας και Aνάπτυξης (OOΣA) παρουσιάζουν αισθητή βελτίωση σε βασικά γνωστικά αντικείμενα, όπως είναι τα Μαθηματικά, εν τούτοις η Ελλάδα εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στην ομάδα των χωρών με τις χειρότερες επιδόσεις…

Βελτίωση
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του διαγωνισμού PISA του ΟΟΣΑ για το 2009, που ανακοινώθηκαν χθες, η εικόνα της Ελλάδας είναι καλύτερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι επιδόσεις των 15χρονων μαθητών είναι σημαντικά βελτιωμένες στα Μαθηματικά και ελαφρώς καλύτερες στην κατανόηση κειμένου, τομέα στον οποίο επικεντ

ρώθηκε ο διαγωνισμός. Ομως, η κατάταξη της χώρας μας δεν αλλάζει, αφού εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στην τρίτη ομάδα των χωρών του ΟΟΣΑ με επιδόσεις κάτω από τον μέσο όρο. Ειδικότερα, οι επιδόσεις των μαθητών κατέταξαν την Ελλάδα στις ακόλουθες θέσεις σε σύνολο 65 χωρών:

Μαθηματικά: Οι επιδόσεις παρουσίασαν σημαντική βελτίωση, φθάνοντας τους 466 βαθμούς από 459 βαθμούς το 2006 και 445 βαθμούς το 2003. Η Ελλάδα κατετάγη στην 39η θέση, με τη Ρωσία, την Κροατία και τη Λιθουανία να βρίσκονται στην ίδια βαθμολογική ομάδα.

Κατανόηση κειμένου: Ελαφρώς καλύτερες οι επιδόσεις των μαθητών, φέρνοντας την Ελλάδα στην 31η θέση με 483 βαθμούς. Το 2006 ήταν στην 36η θέση με 460 βαθμούς. Στην ίδια ομάδα βρίσκονται: Ιταλία, Λετονία, Ισπανία, Τσεχία, Σλοβακία.

Φυσικές Επιστήμες: Σε αυτόν τον τομέα οι επιδόσεις των μαθητών ήταν χειρότερες. Η Ελλάδα βρέθηκε στην 40ή θέση με 470 βαθμούς, ενώ το 2006 ήταν 38η με 473 βαθμούς. Στην ίδια βαθμολογική κλίμακα βρίσκεται η Ρωσία, το Ντουμπάι, το Λουξεμβούργο, η Αυστρία.

Πρωτιές
Στην κορυφή της κατάταξης βρέθηκε για ακόμη μια φορά η Φινλανδία, αλλά και η Κορέα. Ακολουθούν το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία και η Ιαπωνία. Ιδιαίτερα εντυπωσιάζουν οι επιδόσεις των μαθητών από τη Σαγκάη που αρίστευσαν αν και συμμετείχαν για πρώτη φορά στο διαγωνισμό.

«Μια πρώτη εκτίμηση είναι ότι φωτίζεται η ανάγκη α

λλαγής σε κάποια σημεία των αναλυτικών μας προγραμμάτων και των σχολικών μας εγχειριδίων. Θα ήταν ενδιαφέρον πέρα από την ακαδημαϊκή γνώση, να εμπλουτιστούν με γνώσεις και δεξιότητες που είναι βασικές για τη μελλοντική ζωή των παιδιών μας ως πολίτες», τονίζει στην «Η» η εθνική συντονίστρια του προγράμματος PISA, καθηγήτρια στο ΕΑΠ, Βάσω Χατζηνικήτα.

Απογοητευτικά τα αποτελέσματα της έκθεσης του ΟΟΣΑ

Βελτίωση στα μαθηματικά και στην κατανόηση κειμένου αλλά με τις επιδόσεις τους να παραμένουν κάτω από τον μέσο όρο, όπως και στις φυσικές επιστήμες, εμφανίζουν οι έλληνες μαθητές σύμφωνα με την τελευταία έκθεση PISA (Programme for International Student Assessment) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Η έρευνα πραγματοποιείται κάθε τρία χρόνια. Το 2009 αξιολογήθηκαν οι επιδόσεις 470.000 δεκαπεντάχρονων μαθητών από 65 χώρες. Η βαθμολογία των ελλήνων μαθητών στην ανάγνωση και κατανόηση κειμένου είναι 483 (με μέσο όρο των 65 χωρών τους 493 βαθμούς), στις επιστήμες 470 (μ.ο. 501) και στα μαθηματικά 466 (μ.ο. 496).

Νέα ανερχόμενη δύναμη στην εκπαίδευση αναδεικνύεται η Κίνα. Οι κινέζοι μαθητές από τη Σαγκάη, οι οποίοι έλαβαν για πρώτη φορά μέρος στην έρευνα, υπερτερούν και στους τρεις τομείς που μελετήθηκαν, ενώ ακολουθεί η Νότια Κορέα. Η επί σειρά πρωταθλήτρια Φινλανδία κατρακύλησε στην τρίτη θέση. Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν οι μαθητές από το Χονγκ Κονγκ, τη Σιγκαπούρη, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία, την Ιαπωνία, την Αυστραλία και την Ολλανδία.

Αισθητή βελτίωση στις επιδόσεις τους παρουσίασαν μαθητές από χώρες όπου πραγματοποιήθηκαν μεταρρυθμίσεις όπως η Γερμανία και η Πολωνία. Χειρότερες επιδόσεις σε σχέση με την έρευνα του 2000 εμφανίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία.

source:www.newsbeast.gr

Μία ακόμη ικανότητα ενστικτώδους νοημοσύνης στο ζωικό βασίλειο έρχεται να καταδείξει βρετανική επιστημονική έρευνα, φέρνοντας στο φως την εκπληκτική δυνατότητα των μελισσών να δίνουν τη λύση σε πολύπλοκα μαθηματικά προβλήματα, κάνοντας υπολογισμούς πιο γρήγορα και από ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Λονδίνου (Royal Holloway), υπό τον δρ. Νάιτζελ Ρέιν της Σχολής Βιολογικών Επιστημών, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο αμερικανικό περιοδικό οικολογίας και βιολογίας The American Naturalist.

Σύμφωνα με τις βρετανικές εφημερίδες Guardian και Independent, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι μέλισσες μαθαίνουν να πετούν ακολουθώντας τη συντομότερη δυνατή διαδρομή ανάμεσα στα λουλούδια που έχουν προηγουμένως ανακαλύψει με τυχαία σειρά, με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά «λύνοντας» το λεγόμενο «πρόβλημα του περιοδεύοντος πωλητή», ένα διάσημο και δυσεπίλυτο γρίφο στον χώρο των οικονομικών και των μαθηματικών.

Στο πρόβλημα αυτό, ένας άνθρωπος (πωλητής) καλείται να βρει τη συντομότερη δυνατή διαδρομή ανάμεσα σε όλους τους προορισμούς που πρέπει να επισκεφτεί. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές λύνουν το πρόβλημα συγκρίνοντας το μήκος όλων των πιθανών διαδρομών και επιλέγοντας τον πιο σύντομο. Ομως οι μέλισσες φαίνεται να κάνουν ουσιαστικά το ίδιο πράγμα κάθε μέρα, χωρίς καν τη βοήθεια υπολογιστή, απλώς με ένα εγκέφαλο που δεν είναι μεγαλύτερος από ένα σπόρο φυτού.

Oπως είπαν οι επιστήμονες, καθημερινά οι μέλισσες ξεκινούν να επισκεφτούν μια πληθώρα λουλουδιών σε διάφορες τοποθεσίες και, επειδή θέλουν να κάνουν εξοικονόμηση ενέργειας για το πέταγμά τους, «υπολογίζουν» μια διαδρομή που τους επιτρέπει να βρίσκονται στον αέρα το ελάχιστο δυνατό χρονικό διάστημα.

Χρησιμοποιώντας τεχνητά άνθη, συνδεμένα με υπολογιστές, οι ερευνητές έδειξαν ότι οι μέλισσες δεν χαράζουν μια πορεία απλώς με βάση την τυχαία σειρά που βρήκαν προηγουμένως τα λουλούδια, αλλά πάνε από λουλούδι σε λουλούδι ακολουθώντας συγκεκριμένο «σχέδιο», που τους επιτρέπει να πετάνε όσο γίνεται λιγότερο.

Αφού εντοπίσουν τις θέσεις των λουλουδιών, στη συνέχεια οι μέλισσες επιστρέφουν σε αυτά έχοντας μάθει -με μυστηριώδη τρόπο- να ακολουθούν πια τον καλύτερο δυνατό δρόμο, δηλαδή τον πιο σύντομο, ώστε να εξοικονομούν χρόνο και ενέργεια (ή χρήμα, όπως θα έλεγε ένας πωλητής!).

«Παρά τους μικροσκοπικούς εγκεφάλους τους, οι μέλισσες είναι ικανές για εντυπωσιακά κατορθώματα στη συμπεριφορά τους. Πρέπει να καταλάβουμε με ποιο τρόπο μπορούν να λύσουν το πρόβλημα του περιοδεύοντος πωλητή χωρίς κομπιούτερ» δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας.

Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι μια τέτοια ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει και τους ανθρώπους σε διάφορα πρακτικά προβλήματα, όπως στην καλύτερη ρύθμιση της κυκλοφορίας σε ένα δίκτυο (π.χ. κυκλοφοριακό) ή στην εκτεταμένη αλυσίδα τροφοδοσίας μιας επιχείρησης, που στέλνει φορτηγά σε όλα σημεία του ορίζοντα και θέλει να εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα στις μετακινήσεις.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=362915&dt=25/10/2010

Κλασσική περίπτωση νοημοσύνης σμήνους (swarm intelligence).

Συντάκτης/τρια: Τεύκρος ΜιχαηλίδηςΗμερομηνία Δημοσίευσης: 13/07/10  Ιουλίου 1789. Οι εξεγερμένοι κάτοικοι της γαλλικής καταλαμβάνουν τη Βαστίλλη. Μέσα σε μια νύχτα, το κατ’ εξοχήν σύμβολο της ελέω Θεού μοναρχίας, ο τρομερός εφιάλτης όποιου διενοείτο να αντιταχθεί – έργω ή λόγω – στο αλάθητον του ανίσχυρου μονάρχη ή των εκάστοτε πανίσχυρων αυλικών του, διαλύεται – κυριολεκτικά – στα εξ ων συνετέθη. Ανατέλλοντας ο ήλιος της 15ης Ιουλίου – καλή ώρα σαν σήμερα– βρίσκει στη θέση του φοβερού κάστρου της λήθης ένα τεράστιο σωρό από πέτρες, τις ίδιες που λίγο καιρό αργότερα θα χρησιμέψουν για να στρωθεί η πλατεία που πήρε τη θέση και το όνομα της Βαστίλλης.

Η Γαλλική Επανάσταση ανατρέποντας τη μοναρχία και δρομολογώντας τη μακρά, επώδυνη διαδικασία που 75 χρόνια αργότερα οδήγησε στην -τρίτη κατ’ όνομα, πρώτη στην ουσία -βιώσιμη γαλλική δημοκρατία, ορθώς χαρακτηρίστηκε ως πολιτική.

Θεσπίζοντας το λαϊκό κράτος και περιορίζοντας την εκκλησία στα όποια «πνευματικά» της καθήκοντα, προβάλλοντας ως σημαία της το τρίπτυχο «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφότητα» δικαιούται χωρίς αμφιβολία και το χαρακτηρισμό της ιδεολογικής επανάστασης.

Κυρίως όμως, αφαιρώντας το μονοπώλιο της εξουσίας από την αριστοκρατία και τον κλήρο και παραδίδοντάς το στα χέρια της ακμάζουσας αστικής τάξης, η Γαλλική Επανάσταση θα πρέπει να χαρακτηρισθεί ως κατ’ εξοχήν κοινωνική – ταξική. Από το 1789 και μετά η Γαλλία κυβερνήθηκε από δυο αυτοκράτορες, τρεις βασιλείς, κάποιους βραχύβιους δικτάτορες, έναν κατοχικό στρατό και – στο μεγαλύτερο διάστημα – από μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση. Ουδέποτε ωστόσο – με εξαίρεση ίσως τις λιγοστές μέρες της Παρισινής Κομμούνας η εξουσία δεν έφυγε από τα χέριατης αστικής τάξης.

Ένα από τα σημαντικότερα αν και λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό μέτρα που αναδεικνύουν τον αστικό χαρακτήρα της Γαλλικής Επανάστασης είναι η εγκαθίδρυση – επιβολή θα ήταν ίσως σωστότερος όρος – ενός ενιαίου μετρικού συστήματος και μάλιστα βασισμένου στους δεκαδικούς αριθμούς. Η ανάγκη ενός τέτοιου συστήματος είχε υποστηριχθεί αρκετούς αιώνες πριν. Το 1585 ο φλαμανδός μαθηματικός Σιμόν Στεβέν είχε δημοσιεύσει στα γαλλικά και στα φλαμανδικά την Δεκάτη (La Thiende) ένα κείμενο με το οποίο καλούσε τους βιοτέχνες, τους εμπόρους και γενικότερα τον κόσμο της οικονομίας να υιοθετήσει το δεκαδικό σύστημα.

Το 1670 ο Γκαμπριέλ Μουτόν παρουσίασε ένα μετρικό σύστημα παρεμφερές με το σημερινό όπου για πρώτη φορά διατυπωνόταν η ιδέα ότι μια οικουμενική μονάδα μετρήσεως του μήκους θα πρέπει να βασίζεται στο μέγεθος της Γης. Ωστόσο η προεπαναστατική κοινωνία δεν ήταν σε θέση να δεχθεί την ιδέα ενός ενιαίου συστήματος μέτρησης αφού τα έσοδα των διαφόρων φεουδαρχών βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στις διάφορες τοπικές μονάδες μέτρησης τις οποίες διαμόρφωναν οι ίδιοι όπως τους συνέφερε.

Είναι συνεπώς γνήσια επαναστατική η απόφαση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης που το 1791 ανέθεσε στην Ακαδημία των Επιστημών να θεσπίσει ένα ενιαίο μετρικό σύστημα και ως μονάδα μετρήσεως του μήκους το 1/40.000.000 του μεσημβρινού κύκλου που διέρχεται από το Παρίσι. Είναι ένα μέτρο «για όλους τους λαούς, για όλους τους καιρούς», αφού δεν εξαρτάται από την ευκαιριακή απόφαση κάποιου ηγέτη, αλλάβασίζεται σε οικουμενικά μεγέθη όπως είναι η περιφέρεια της Γης.

 Το 1793 δημιουργείται ένα προσωρινό πρότυπο του μέτρου, βασισμένο σε υπάρχοντα γεωδαιτικά δεδομένα, ενώ ταυτόχρονα ανατίθεται σε δυο μέλη της Ακαδημίας τους Ζαν Ντελάμπρ και Πιέρ Μεσαίν να προβούν σε νέες ακριβείς μετρήσεις κατά μήκος του μεσημβρινού του Παρισιού, από τη Δουνγκέρκη μέχρι τη Βαρκελώνη, ώστε το μήκος του μέτρου να καθοριστεί με απόλυτη ακρίβεια.

 Ωστόσο, η αποδοχή του νέου συστήματος, δεν υπήρξε ούτε εύκολη, ούτε σύντομη. Οι Ναπολεόντειες κατακτήσεις βοήθησαν στην διάδοσή του σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην ίδια όμως τη Γαλλία ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να επιτρέψει τη χρήση εκ παραλλήλου και του παλιού μεσαιωνικού συστήματος για να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις. Ακόμα και σήμερα οι ΗΠΑ και η Αγγλία εξακολουθούν να χρησιμοποιούν μονάδες όπως η γυάρδα για το μήκος και η ουγκιά για το βάρος όχι τόσο από συντηρητισμό των κυβερνώντων τους όσο λόγω της αδυναμίας του πλυθυσμού τους να αλλάξει μετρικές συνήθειες.

Η Γαλλική Επανάσταση είχε χωρίς αμφιβολία και κάποιες δυσάρεστες παρενέργειες. Το κράτος του τρόμου του Ροβεσπιέρου και οι αιματηρές εκστρατείες του Ναπολέοντα σίγουρα χρεώνονται στα αρνητικά της. Ωστόσο η ιδέα της ισότητας απέναντι στο νόμο, η λαϊκότητα του κράτους και το μετρικό σύστημα είναι τρία επαναστατικά μέτρα που η ανθρωπότητα της τα οφείλει.

Για την αποστολή των Ντελάμπρ – Μεσαίν και την θέσπιση του μετρικού συστήματος διαβάστε τα βιβλία του Denis Guedj Επιχείρηση Μεσημβρία και Το μέτρο του κόσμου από τις εκδόσεις Τραυλός.

 ew York TimesΓκριγκόρι Πέρελμαν, o μαθηματικός που αδιαφορεί για τις τιμές .Ο 44χρονος Ρώσος μαθηματικός Γκριγκόρι Πέρελμαν έχει χαρακτηριστεί ο «ευφυέστερος άνθρωπος στον κόσμο» και όχι άδικα. Χάρη σε εκείνον, γνωρίζουμε πότε ένα συμπαγές αντικείμενο είναι τοπολογικά ισοδύναμο με μία σφαίρα. Η εν λόγω πληροφορία μπορεί να μην προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση με την πρώτη ανάγνωση. Ωστόσο, ήταν η βάση της περίφημης Υπόθεσης του Πουανκαρέ, ενός από τους επτά μεγάλα προβλήματα των μαθηματικών, που παρέμεναν ανεπίλυτα έως και την αρχή του αιώνα μας. Με σημειώσεις του που ανάρτησε το 2002 στην ιστοσελίδα του αμερικανικού πανεπιστημίου του Κορνέλ, ο Πέρελμαν απέδειξε την περίφημη «Υπόθεση», η οποία είχε διατυπωθεί το 1904 από τον ομώνυμο Γάλλο μαθηματικό. Για να αντιληφθεί κανείς πόσο περίπλοκη ήταν η Υπόθεση του Πουανκαρέ, αρκεί να αναφέρουμε ότι ιδιοφυείς μαθηματικοί χρειάστηκε να εργαστούν επί τέσσερα χρόνια, μόνο και μόνο για να ελέγξουν την εγκυρότητα της 500 σελίδων απόδειξης του Πέρελμαν. Εκτιμάται ότι η επιβεβαίωση της λύσης του γρίφου θα συμβάλει καθοριστικά στην κατανόηση που έχουμε για το χώρο, ακόμη και στη γνώση μας για το «σχήμα» του σύμπαντος.Σπαρτιατικός βίοςΟπως ήταν αναμενόμενο μετά τη μεγαλειώδη αυτή επιτυχία, το 2006 απονεμήθηκε στον Πέρελμαν το βραβείο Φιλντς (αντίστοιχο των βραβείων Νομπέλ στα μαθηματικά). Ο ιδιόρρυθμος Ρώσος κατέπληξε τους πάντες, αρνούμενος να δεχθεί την ύψιστη αυτή τιμητική διάκριση. Εξηγώντας τότε τους λόγους που τον οδήγησαν στην ασυνήθιστη απόφασή του, ο τότε ερευνητής στο Ινστιτούτο Μαθηματικών της Αγ. Πετρούπολης είχε δηλώσει ότι «δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα και η δόξα. Δεν θέλω να με επιδεικνύουν λες και είμαι κανένα ζώο σε ζωολογικό κήπο. Οχι μόνο δεν είμαι ήρωας των μαθηματικών, αμφιβάλλω κιόλας αν είμαι καν τόσο καλός μαθηματικός». Οπως αποδείχθηκε, η μετριοφροσύνη του δεν ήταν υποκριτική. Παραιτήθηκε από την ερευνητική θέση που κατείχε, με το αιτιολογικό ότι δεν του αρέσει πια η επιστήμη του. Παραμένει έως σήμερα άνεργος και ζει σε ένα φτωχικό διαμέρισμα μαζί με την αδερφή του και τη μητέρα του. Εχει αγοράσει και ένα δικό του στούντιο, το οποίο όμως δεν χρησιμοποιεί, καθώς οι γείτονες καταγγέλλουν ότι έχει μεταβληθεί σε αποικία κατσαρίδων.Ο σπαρτιάτικος βίος που διάγει θα μπορούσε να αλλάξει σήμερα, μετά την απόφαση του Ινστιτούτου Μαθηματικών Κλέι να τού απονείμει το χρηματικό έπαθλο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, που είχε προκηρύξει για όποιον έλυνε κάποιο από τα «επτά προβλήματα της χιλιετίας». Ο Πέρελμαν, όμως, άφησε και πάλι άναυδους τους πάντες, αρνούμενος να αποδεχθεί το βραβείο. Η απόφασή του προκάλεσε σεισμό και ήδη ένας στρατός από δημοσιογράφους έχει συγκεντρωθεί έξω από το σπίτι του, προσπαθώντας να επικοινωνήσει μαζί του.«Μαζεύω μανιτάρια»Ο Πέρελμαν καταφέρνει συνήθως να τους ξεφύγει. Οταν ένας ρεπόρτερ τον βρήκε στο κινητό του τηλέφωνο, ο Πέρελμαν του ζήτησε να μην τον ενοχλεί γιατί εκείνη την ώρα μάζευε μανιτάρια. Στη συνέχεια, όμως, άρχισαν να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας. Η πρόεδρος ΜΚΟ για την προστασία των παιδιών στην Αγ. Πετρούπολη ζήτησε με επιστολή της από τον Πέρελμαν να δεχθεί τα χρήματα και να τα προσφέρει στα παιδιά που έχουν ανάγκη. Το τοπικό Κομμουνιστικό Κόμμα απαίτησε να δοθούν τα χρήματα για τη συντήρηση του μαυσωλείου του Λένιν. Σύντομα αναμένονται και άλλα αιτήματα.Ο Πέρελμαν δεν έχει μέχρι στιγμής αποφασίσει τι θα κάνει. Το σίγουρο είναι ότι δεν θέλει να αλλάξει τον τρόπο ζωής του. Οι περισσότεροι εξ ημών δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να αρνηθεί κάποιος τόσα χρήματα. Αλλά πάλι, ούτε και την Υπόθεση του Πουανκαρέ μπορούμε να καταλάβουμε. Στον κόσμο του Πέρελμαν και τα δύο έχουν νόημα. Ισως γι’ αυτό να είναι ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου.Ενημέρωση 03-07-10…..Ο μεγαλοφυής Γκρίσα Πέρελμαν μίλησε. Ο Ρώσος μαθηματικός απέκτησε παγκόσμια φήμη λύνοντας τη λεγόμενη «εικασία του Πουανκαρέ», ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα μαθηματικών που διατυπώθηκαν ποτέ, και μετά εξαφανίστηκε στην Αγία Πετρούπολη. Την Πέμπτη δήλωσε ότι απέρριψε χρηματικό βραβείο ύψους ενός εκατ. δολαρίων που του απένειμε το αμερικανικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Κλέι. «Αρνήθηκα», δήλωσε ο Πέρελμαν. «Είχα πολλούς λόγους που επέβαλλαν να δεχθώ το έπαθλο και εξίσου πολλούς που επέβαλλαν να το απορρίψω. Γι’ αυτό χρειάστηκε να περάσει τόσος καιρός μέχρι να αποφασίσω», αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Interfax.Η «εικασία ή υπόθεση του Πουανκαρέ» πήρε το όνομά της από τον Ανρί Πουανκαρέ. Πρόκειται για μια μαθηματική υπόθεση σύμφωνα με την οποία κάθε τρισδιάστατος χώρος χωρίς οπές είναι στην πραγματικότητα μία σφαίρα. Το 2003, ο δρ Πέρελμαν ανήρτησε στο Ιντερνετ μια σειρά μελετών υποστηρίζοντας ότι είχε καταφέρει να αποδείξει την ορθότητα της υπόθεσης αλλά και ένα άλλο μαθηματικό πρόβλημα που είχε θέσει ο μαθηματικός του Κορνέλ, Γουίλιαμ Θέρστον. Βάση για τη λύση του υπήρξαν οι προσεγγίσεις του μαθηματικού Ρίτσαρντ Χάμιλτον του Πανεπιστημίου Κολούμπια.Υστερα από σύντομη περιοδεία στις ΗΠΑ, κατά την οποία δεν έδωσε ούτε μία συνέντευξη, ο δρ Πέρελμαν επέστρεψε στη Ρωσία, αφήνοντας τους μαθηματικούς να ελέγξουν κατά πόσον οι λύσεις του ήταν ορθές.Παραιτήθηκε από τη θέση του στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Στεκλόφ, μετακόμισε στο σπίτι της μητέρας του και σταμάτησε να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο.Το 2006, κατέστη σαφές ότι ο δρ Πέρελμαν είχε πράγματι επιλύσει την «εικασία του Πουανκαρέ». Ετσι βραβεύθηκε με το πιο σημαντικό βραβείο μαθηματικών, το παράσημο Φιλντς στο Παγκόσμιο Συνέδριο Μαθηματικών στη Μαδρίτη, αλλά δεν εμφανίστηκε να το πάρει. Ο Πέρελμαν στη συνέχεια αρνήθηκε να λάβει το χρηματικό βραβείο του Ινστιτούτου Κλέι υποστηρίζοντας ότι το δικαιούτο εξίσου ο δρ Χάμιλτον.Πηγή, Καθημερινή.Δείτε και εδώ…τι λένε οι Ρώσοι…αν κάποιος γνωρίζει…http://video.mail.ru/list/32151/2071/244.htmlhttp://www.youtube.com/watch?v=TzMZKiCgEVEhttp://math.berkeley.edu/~lott/preport.pdfhttp://www.claymath.org/poincare/millenniumPrizeFull.pdfhttp://www.mathcom.gr/index.php?topic=8.0http://terrytao.files.wordpress.com/2009/09/poincare1.pdfhttp://en.wikipedia.org/wiki/Grigori_Perelmanhttp://www.youtube.com/v/5HQVWR3d924&http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/en/Grigori_Perelmanhttp://rt.com/Top_News/2010-03-19/russian-recluse-mathematician-awarded.html#http://www.claymath.org/millennium/Poincare_Conjecture/poincare_2000.pdfhttp://www.youtube.com/watch?v=9sfkw8IWkl0&feature=relatedκαι μια διαφορετική άποψη… :cheesy:http://www.youtube.com/watch?v=E3tdimtxqic