Αρχεία για 'Άρθρα' Κατηγορία

Ιαν 15 2017

Ο ρόλος της ζωγραφικής στην ανάπτυξη των παιδιών! – «Δεν είναι απλές μουτζούρες μαμά…»

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Ημερομηνία δημοσίευσης άρθρου: Μαρτίου 4, 2014 Συγγραφέας: KidsGo Κατηγορία: Εκπαίδευση, Ψυχολογία

Ο ρόλος της ζωγραφικής στην ανάπτυξη των παιδιών! – «Δεν είναι απλές μουτζούρες μαμά…»

Έχετε παρατηρήσει ποτέ πώς ζωγραφίζουν τα δίχρονα παιδιά; Συνήθως στέκονται μπροστά από σκίτσα ή έτοιμα σχέδια, παίρνουν μαρκαδόρους ή μπογιές και ξεκινούν να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους! Στην αρχή ξεκινούν να σχεδιάζουν αργά- αργά ακανόνιστες γραμμές κουνώντας τα χεράκια τους πάνω κάτω πάνω κάτω, μέχρι να αποκτήσουν ένα ρυθμό στην κίνηση του χεριού, που σύντομα αυτός θα παρασύρει ολόκληρο το σώμα! Τότε είναι που τα παιδιά ξεκινούν και έχουν την πρώτη τους επαφή με την τέχνη. Ζωγραφίζουν, και μάλιστα το κάνουν με όλο τους το είναι!

Οι περισσότεροι θα λέγαμε ότι πρόκειται απλά για μουτζούρες γιατί τα σχέδια των μικρών παιδιών μοιάζουν τυχαία δίχως νόημα. Στην πραγματικότητα όμως, οι ειδικοί τονίζουν ότι κάτι περισσότερο βρίσκεται σε εξέλιξη. Τα παιδιά χρησιμοποιούν το μυαλό και τα συναισθήματά τους όταν ασχολούνται με τη φυσική πράξη της σχεδίασης! Οι έρευνες που έχουν εστιάσει στις ζωγραφιές των παιδιών, δίνουν σημαντικές πληροφορίες για το πώς το σχέδιο εντάσσεται στη σωματική, συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη των μικρών παιδιών!

KidsDrawing_icon1

Τι ρόλο παίζει το παιχνίδι της ζωγραφικής στην ανάπτυξη των παιδιών;

KidsDrawing_icon7 Οι μουτζούρες!

Στους 18 μήνες περίπου, τα παιδιά αποκτούν έντονο ενδιαφέρον στο να μουτζουρώνουν! Οι ειδικοί λένε, ότι οι μουντζούρες εξυπηρετούν διάφορους χρήσιμους σκοπούς για τα μικρά παιδιά. Η εξάσκηση βελτιώνει το συντονισμό και τον έλεγχο των μυών, βελτιώνει τις γνωστικές ικανότητες και οι φυσικές κινήσεις παρέχουν συναισθηματική απελευθέρωση!

Επειδή για τα μικρά παιδιά ο έλεγχος των μικρών μυών δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως, πιάνουν το εργαλείο σχεδίασης με το δείκτη τους ή με τη γροθιά τους κάνοντας μεγάλες κινήσεις, και έτσι δυσκολεύονται να σχεδιάσουν εκεί που ακριβώς θέλουν. Με την εξάσκηση όμως, το παιδί αρχίζει και βελτιώνει με ένα φυσικό τρόπο τον έλεγχο του καρπού και τις κινήσεις των δακτύλων. Οι ρυθμικές και επαναλαμβανόμενες μουτζούρες, παρέχουν απόλαυση και η ζωγραφική γίνεται μια πολύ φυσική δραστηριότητα που ενισχύει τον έλεγχο των μυών και το συντονισμό των κινήσεων!

Τα μικρά παιδιά, δεν ασχολούνται τόσο με τη διαδικασία και το αποτέλεσμα της τέχνης τους, και ούτε σκοπεύουν να σχεδιάσουν αντικείμενα με την πρώτη. Για την ώρα, ασχολούνται με τα χρώματα και τις γραμμές. Παρόλα αυτά, μπορεί να παρατηρήσουν τις γραμμές και τις μουτζούρες τους, και με έκπληξη να αναγνωρίσουν ένα σχήμα και να το ονοματίσουν! Τα παιδιά αρχίζουν να ερμηνεύουν και αυτό θα γίνει ακόμα πιο έντονο όσο πλησιάζουν τα τρία τους χρόνια!

KidsDrawing_icon5

KidsDrawing_icon7 Οι μουτζούρες εξελίσσονται!

Μεταξύ των δύο και τριών ετών, τα παιδιά αρχίζουν και διαμορφώνουν σχήματα! Οι ζωγραφιές σχηματίζουν σχέδια που μοιάζουν με κύκλους, τετράγωνα, τρίγωνα και πολλές από αυτές τις μορφές ξεκινούν να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό. Ένα σημαντικό σημείο επίτευξης είναι όταν το παιδί μετατρέπει τις γραμμές σε κλειστά σχήματα! Το κλειστό σχήμα είναι η πρώτη προσπάθεια του παιδιού να φτιάξει ένα ρεαλιστικό σχέδιο.

Με λίγη υπομονή, σε λίγο θα δούμε το πρώτο ρεαλιστικό σχέδιο σε πλήρη απεικόνιση! Ένα μεγάλο κυκλικό σχήμα με δύο γραμμές που εκτείνονται ως πόδια επιπλέουν σε μια σελίδα! Και ναι, είναι ένας άνθρωπος! Μπορεί να μην έχει ακόμα τα χαρακτηριστικά του προσώπου και όλα τα μέλη του σώματος (αν και μπορούν να προστεθούν αν τους υπενθυμίσουμε ότι κάτι λείπει), είναι όμως η πρώτη συμβολική αναπαράσταση ενός ανθρώπου! Ωστόσο, περίπου στην ηλικία των έξι ετών θα δούμε για πρώτη φορά ξεχωριστές γραμμές να απεικονίζουν πόδια και χέρια, και στην ηλικία των εννιά ετών οι αναλογίες του σώματος αρχίζουν και αποκτούν κάποια σημασία.

KidsDrawing_icon7 Οι ζωγραφιές ξεκινούν να αναπαριστούν!

Τα παιδιά από τριών και τεσσάρων ετών περίπου ξεκινούν και αναπτύσσουν άλλα σύμβολα μέσα από επαναλαμβανόμενα σχέδια κοινών αντικειμένων όπως ο ήλιος, ο σκύλος ή η γάτα και το σπίτι. Καθώς τα παιδιά ξεκινούν και ζωγραφίζουν με έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο, μπορεί να ταλαντεύονται ανάμεσα στο ρεαλισμό και στο προηγούμενο στάδιο των ακανόνιστων σχεδίων, αλλά η γενική τους κίνηση παραμένει προς τη ρεαλιστική αναπαράσταση της γνώσης τους για τον κόσμο!

Ακόμα και αν τα σχέδια σε αυτή τη φάση πλησιάζουν το ρεαλισμό, σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής περιόδου οι ζωγραφιές παραμένουν ευφάνταστες. Τα δέντρα, οι άνθρωποι, τα σπίτια μπορεί να έχουν όλα το ίδιο μέγεθος και το χορτάρι μπορεί να έχει ένα καταπληκτικό μοβ χρώμα!

KidsDrawing_icon3

Η ζωγραφική μοιάζει τεράστια πρόκληση σε αυτές τις ηλικίες. Τα παιδιά πρέπει να σκέφτονται πολλά πράγματα ταυτόχρονα και αυτό απαιτεί μια ιδιαίτερα αναπτυγμένη γνωστική και πνευματική ωρίμανση. Έχουν να σκεφτούν τα αντικείμενα που θέλουν να ζωγραφίσουν, το συνολικό σχέδιο και το χώρο που θα πρέπει να αφήσουν για να χωρέσουν, το πώς να χρησιμοποιήσουν τις γραμμές για να δείξουν την πραγματικότητα και άλλα τόσα, που δε θα καταφέρουν για την ώρα να πετύχουν…

KidsDrawing_icon7 Οι ρεαλιστικές ζωγραφιές!

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και αποκτούν μια πιο συγκεκριμένη και με ακρίβεια σκέψη, δηλαδή μετά τα έξι ή επτά χρόνια, αρχίζουμε και παρατηρούμε μια ισχυρή έμφαση στη ζωγραφική με πολύ πιο ρεαλιστικό τρόπο. Οι ζωγραφιές αντικατοπτρίζουν τον πραγματικό κόσμο με ρεαλιστικές αναπαραστάσεις, αφήνοντας πίσω τα υπέροχα φανταστικά σχέδια των προηγούμενων ετών! Παρόλα αυτά, υπάρχουν μερικοί παράγοντες που φαίνεται να επηρεάζουν την ικανότητα ενός παιδιού να ζωγραφίζει ρεαλιστικά.

Ενώ τα μικρότερα παιδιά δεν ασχολούνται με την αναλογία και την προοπτική στα σχέδιά τους, τα παιδιά σχολικής ηλικίας θέλουν οι ζωγραφιές τους να είναι ρεαλιστικές. Όταν τα παιδιά είναι σε θέση να λύσουν τα προβλήματα της αναλογίας και της προοπτικής, έρευνες δείχνουν ότι αυξάνεται η ικανοποίησή τους και είναι πολύ πιθανό να συνεχίσουν να ζωγραφίζουν. Δυστυχώς όμως, πολλά παιδιά σταματούν τη ζωγραφική όταν αισθάνονται ότι οι προσπάθειές τους δεν είναι ικανοποιητικές. Είναι ακριβώς σε αυτή την ηλικία που τα παιδιά χρειάζονται εκπαίδευση σε τεχνικές και υποστήριξη προκειμένου να διατηρήσουν την αυτοπεποίθησή τους για να συνεχίσουν να ζωγραφίζουν!

KidsDrawing_icon4

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν κάθε προσπάθεια για σχεδίαση, όποια ηλικία και αν έχει το παιδί, για να ενισχύσουν τη σωματική, κοινωνική, συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών! Μπορούν να παρέχουν τα κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού υλικά και να ενθαρρύνουν τις προσπάθειες του μιλώντας για τα όμορφα χρώματα, τις γραμμές και τα σχήματα που κάνει το παιδί.

Επίσης, είναι καλό να ενθαρρύνουν το παιδί να περιγράφει τις ζωγραφιές του και να συζητούν μαζί του έννοιες όπως χοντρή ή λεπτή γραμμή, πλατιά, στενή, ευθεία, ίσια, στραβή, σχήμα, περίγραμμα, φως, σκοτάδι κ.α. Οι γονείς πρέπει να δίνουν την ελευθερία στο παιδί να επιλέγει τα θέματα και τα χρώματα στις ζωγραφιές του και να ενθαρρύνουν την ελεύθερη έκφραση. Αντί να ζωγραφίζουν για το παιδί, μπορούν να του δίνουν χρήσιμες συμβουλές και προτάσεις, δείχνοντας ότι έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να λύσει τα προβλήματα σχεδίασης.

KidsDrawing_icon2

Η ζωγραφική εκτός ότι παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη συνολική ανάπτυξη των παιδιών, τα επιτρέπει να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να χτίσουν την αυτοπεποίθησή τους! Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα παιδί να μουτζουρώνει επάνω σε ένα χαρτί, σταματήστε και θαυμάστε το έργο του! Δεν είναι απλές μουτζούρες μαμά, είναι κάτι παραπάνω!

Βιβλιογραφία

Alland, A. (1983). Playing with form: Children draw in six cultures. New York: Columbia University Press.

Berk, L. (1994). Children Development. Needham Heights, Mass: Allyn & Bacon.

Cox, M. (1992). Children’s Drawings. New York: Penguin Books.

Kellogg, R. (1970). Understanding children’s art. In P. Cramer (Ed.), Readings in Developmental Psychology Today. Delmar, CA: CRM.

Πηγή: www.parentshelp.gr

8 Σχόλια

Ιαν 03 2017

Πρωιμη ανιχνευση μαθησιακων δυσκολιων

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Μαθησιακές-δυσκολίεςΤα τελευταία χρόνια οι ιδέες που επικρατούν στο χώρο της Ειδικής Εκπαίδευσης περί ομαλοποίησης, ενσωμάτωσης, κοινωνικής ένταξης και αποκατάστασης των παιδιών με προβλήματα, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον των ειδικών, μεταξύ αυτών και των εκπαιδευτικών, στη μελέτη της πρώιμης ανίχνευσης των αναπτυξιακών διαταραχών, της πρόληψης και της πρώιμης παρέμβασης. Η πρώιμη ανίχνευση είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον των παιδιών, επειδή μας επιτρέπει να οργανώσουμε έγκαιρα παρεμβατικά εκπαιδευτικά προγράμματα, να στηρίξουμε ψυχολογικά τα παιδιά και τις οικογένειές τους και να προλάβουμε ίσως περισσότερο σοβαρές επιπλοκές.  Όσο νωρίτερα γίνει αντιληπτό το πρόβλημα τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η αντιμετώπισή του.

Ως πρώιμη παρέμβαση ορίζονται όλες οι μορφές παιδοκεντρικών δραστηριοτήτων εξάσκησης και εκπαίδευσης καθώς και δραστηριοτήτων που αφορούν στην καθοδήγηση των γονέων αμέσως μετά τον προσδιορισμό της κατάστασης των παιδιών. Η πρώιμη παρέμβαση απευθύνεται στο ίδιο το παιδί, στους γονείς, καθώς και σε ολόκληρη την οικογένεια και στο ευρύτερο περιβάλλον. Υπάρχει αναγκαιότητα να εκπαιδευτούν οι εκπαιδευτικοί σε μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης και πρώιμης παρέμβασης και να βοηθήσουν έτσι αποτελεσματικά τα παιδιά της τάξης τους.

Λειτουργίες και δεξιότητες απαραίτητες για την κατάκτηση της γραφής
Για να θεωρηθεί ένα παιδί έτοιμο να μάθει να γράφει , πρέπει να έχει αναπτύξει ορισμένες λειτουργίες και δεξιότητες όπως :

• Τη συμβολική λειτουργία επειδή η γραφή είναι ένας κώδικας και εκφράζεται με συγκεκριμένα σύμβολα , η ανάπτυξη της συμβολικής λειτουργίας είναι απαραίτητη. Το παιδί χρησιμοποιεί δικά του σύμβολα για να αποτυπώσει τις σκέψεις του. Το να ονομάζει αυτό που σχεδίασε ή το να προαναγγέλλει ότι θα σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο θεωρείται ως ένδειξη ανάπτυξης της συμβολικής λειτουργίας.

• Την οικοδόμηση και οργάνωση της εικόνας του σώματος.

• Την οπτική οξύτητα , την οπτική αντίληψη και την οπτική μνήμη. Η καλή λειτουργία της όρασης , η αντίληψη που έχει το παιδί γι’ αυτό που βλέπει καθώς και η διατήρηση στη μνήμη αυτού που βλέπει για να μπορεί να το αναπαραγάγει , θεωρούνται σημαντικές για την εκμάθηση της γραφής.

• Το συντονισμό ματιού – χεριού. Αν το παιδί δεν έχει αποκτήσει την εικόνα του σώματός του δεν μπορεί να προχωρήσει στη γραφή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζει καλά το σώμα του και τα μέλη του , να μπορεί να τα χρησιμοποιεί σωστά ελέγχοντας την κίνησή τους.

• Την λεπτή κινητικότητα Για να γράψει το παιδί πρέπει να κάνει λεπτές και συγκεκριμένες κινήσεις , να κρατάει το μολύβι με συγκεκριμένο τρόπο και απαλά.

• Την αντίληψη του χώρου και του χρόνου Η γραφή είναι κίνηση και ρυθμός και συνδέεται αμεσότατα με τις έννοιες του χώρου και του χρόνου.

• Την παγίωση της πλευρίωσης. Είναι σημαντικό να έχει συνειδητοποιήσει το παιδί την επικρατέστερη πλευρά του και να έχει αποφασίσει με ποιο χέρι γράφει.

• Τον προφορικό λόγο Αν ο προφορικός λόγος δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς δεν μπορεί να γίνει σύνδεσή του με το γραπτό.

• Σημαντικό ρόλο επίσης για την κατάκτηση της γραφής όπως και για τις περισσότερες δεξιότητες , παίζει και το οικογενειακό περιβάλλον το παιδιού , επειδή αποτελεί πρότυπο και επειδή ενθαρρύνει ή αποθαρρύνει τις προσπάθειές του. Αν κάποια από τις παραπάνω δεξιότητες δεν έχει αναπτυχθεί αρκετά ή δυσλειτουργεί , πιθανότατα το παιδί θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στη γραφή πηγαίνοντας στο Δημοτικό σχολείο.

Προϋποθέσεις για την εκμάθηση της ανάγνωσης
Επειδή ο προφορικός λόγος προηγείται του γραπτού , οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η ανάγνωση βασίζεται και εξαρτάται από την ομιλία. Προβλήματα στον προφορικό λόγο είναι πιθανό να επηρεάζουν την ικανότητα για ανάγνωση και να αποτελούν προπομπό μελλοντικών δυσκολιών στην ανάγνωση. Τέτοια προβλήματα μπορεί να είναι : • Καθυστέρηση στη γλωσσική ανάπτυξη

• Περιορισμένο λεξιλόγιο

• Έλλειψη κατανόησης της ομιλίας των άλλων

• Αδυναμία προφορικής έκφρασης.

Ακόμα η ανάγνωση προϋποθέτει : • Καλό νοητικό επίπεδο

• Σταθερό προσανατολισμό

• Καλή οπτική αντίληψη , εντοπισμό μορφών

• Συγχρονισμό των κινήσεων χεριού – ματιού

• Εσωτερικό λόγο άρθρωσης σε συντονισμό με αναπνευστικές κινήσεις κατά την ανάγνωση με δυνατή φωνή.

• Συγκέντρωση προσοχής.

Τα παιδιά πριν αρχίσουν να διδάσκονται ανάγνωση θα πρέπει να είναι σε θέση : • Να επαναλάβουν με δικά τους λόγια μια ιστορία που θ’ ακούσουν ή να απαντήσουν σε σχετικές ερωτήσεις

• Να κατανοούν όρους της ανάγνωσης όπως π.χ. πρώτη σελίδα του βιβλίου , πάνω μέρος της σελίδας , εξώφυλλο κ.λ.π. • Να ζευγαρώνουν λέξεις που φαίνονται ίδιες

• Να δείχνουν γράμμα ή λέξη που τους ζητάμε (τοποθετούμε μπροστά στο παιδί μια καρτέλα με λέξη και μια με γράμμα και λέμε : «δείξε μου μια λέξη» ή «δείξε μου ένα γράμμα»).

• Να βρίσκουν λέξεις που αρχίζουν από το γράμμα που τους δίνουμε (π.χ. ‘’ υπάρχει κάτι μέσα στην τάξη μας που αρχίζει από ‘’μ’’ ή ‘’ποια φωνούλα ακούς πρώτη όταν λέω «μαμά»

• Να βρίσκουν τα ομοιοκατάληκτα ζευγαράκια ανάμεσα από αντικείμενα ή εικόνες αντικειμένων που τοποθετούμε μπροστά τους (π.χ τυρί – κερί)

• Να συνθέτουν σε λέξεις , τις συλλαβές που τους λέμε (π.χ. ποια λέξη ακούς όταν λέω νε – ρο , δά – σος κ.λ.π.) Συμπληρωματικά θα αναφέρουμε ορισμένα συμπτώματα , που θεωρούνται ως ενδείξεις μελλοντικών προβλημάτων δυσλεξίας , αν παρατηρηθούν σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Το παιδί που είναι ύποπτο για δυσλεξία : • Δεν έχει σωστό ρυθμό

• Ζωγραφίζει αντικατοπτρικά (ανάποδα ανθρωπάκια ή σπιτάκια).

• Έχει κακή αντίληψη του χώρου και του χρόνου

• Μπορεί να είναι αριστερόχειρας

• Μπορεί να ταλαντεύεται ανάμεσα στο δεξί ή το αριστερό χέρι

• Μπορεί να είναι υπερκινητικό.

• Έχει φτωχό προσληπτικό λόγο.

Μαθησιακές δυσκολίες στις πρωτομαθηματικές έννοιες
Οι δυσκολίες σ’ αυτό που ονομάζουμε σχολικά Μαθηματικά εμφανίζονται κατά τη φοίτηση του παιδιού στο Δημοτικό σχολείο. Το υπόστρωμά τους όμως μάλλον βρίσκεται στα χρόνια που το παιδί φοιτά στο νηπιαγωγείο και σ’ αυτό μπορούμε να παρέμβουμε. Για τα μαθηματικά απαιτούνται :

• Η αντίληψη του χώρου

• Η αντίληψη του χρόνου

• Η έννοια της αλληλουχίας

• Η σύγκριση

• Η ταξινόμηση

• Οι συνδυασμοί με άλλες πληροφορίες

• Η αντίληψη ‘’αφηρημένων εννοιών’’

• Η μνήμη

• Ο λόγος

• Η ικανότητα των οπτικών παραστάσεων

Έτσι μερικά από τα προβλήματα παιδιών με μαθηματικές δυσκολίες είναι : • Δυσκολίες των σχέσεων στο χώρο (π.χ. συγχέουν έννοιες όπως πάνω – κάτω , αρχή – τέλος , δεν τα καταφέρνουν στα puzzles)

• Διαταραχές στην κινητική και οπτική αντίληψη (δεν μπορούν να κατατάξουν τα αντικείμενα και να κατανοήσουν ομάδες αντικειμένων).

• Προβλήματα που συνδέονται με το λόγο (δεν μπορούν να καταλάβουν έννοιες ‘’συν’’, ‘’πλην’’ , ‘’ίσον’’ , κ.λ.π.) • Φτωχικές έννοιες κατεύθυνσης και χρόνου (χάνονται εύκολα , δεν μπορούν να υπολογίσουν τη διάρκεια μιας δραστηριότητας).

• Προβλήματα μνήμης (δεν μπορούν να ανακαλέσουν τις αριθμητικές πράξεις γρήγορα και αυτόματα.) • Δυσκολίες συμβολισμού (συγχέουν το ‘’συν’’ (+) , με το ‘’επι’’ (Χ) ή τις δύο τελείες της διαίρεσης με τη μια τελεία του πολλαπλασιασμού). • Ανεπάρκειες στην επίλυση προβλημάτων (κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες)

 

 

8 Σχόλια

Φεβ 23 2016

«Ένα τόστ ακόμη παρακαλώ»: Η ιστορία ενός 3χρονου κοριτσιού με Αυτισμό

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Το παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο μας αναφέρει την ιστορία ενος 3χρονου κοριτσιού με αυτισμό, το οποίο έπειτα από συγκεκριμένη παρέμβαση κατόρθωσε να αρθρώσει τις πρώτες της προτάσεις!
 «Ένα κορίτσι με αυτισμό το οποίο δεν μιλούσε για τρία ολόκληρα χρόνια αιφνιδίασε τους γονείς της όταν τους ζήτησε «ένα τοστ ακόμη παρακαλώ». Η Coco Bradford, από το Cornwall στην Μεγάλη Βρετανία, είπε την πρώτη της λέξη όταν ήταν 26 μηνών, αλλά η ομιλία της γρήγορα άρχισε να χάνεται ενώ σταμάτησε να αποκρίνεται στο όνομά της και να διασταυρώνει το βλέμμα της με άλλους.
Ακολουθώντας όμως τη θεραπεία Applied Behavioural Analysis (ABA), η ομιλία της Coco άρχισε να επανέρρχεται και λίγες ημέρες πριν τα πέμπτα γενέθλιά της μίλησε κανονικά.
η μικρή Coco
Η μαμά της μιλώντας στη βρετανική HuffPost ανέφερε «όταν είχαμε μάθει ότι η Coco είχε αυτισμό μας ράγισε η καρδιά. Είχα ήδη διαβάσει πολλά και προσευχόμουν να μην είναι αλήθεια». «Πως είναι δυνατόν να είχε αυτισμό ενώ είχε αναπτυχθεί φυσιολογικά, μιλούσε κανονικά, διασταύρωνε το βλέμμα της με άλλα βλέμματα και όλες οι εξετάσεις έως τα δύο της χρόνια ήταν φυσιολογικές;», συνεχίζει και προσθέτει «λίγο μετά τους 26 μήνες όλα σταμάτησαν. Δεν μιλούσε, δεν έπαιζε με τα παιχνίδια της και δεν ανταποκρινόταν στο όνομά της».
«Αρχίσαμε να επικοινωνούμε μαζί της με φωτογραφίες (σύστημα PECS) ενώ επίσης χρησιμοποιήσαμε και ένα πρόγραμμα βοήθειας από το iPad. Ωστόσο η πρόοδος ήταν αργή», αναφέρει η μεγάλη της αδερφή Chelsea Elcocks επισημαίνει ότι «Ήταν πολύ άσχημο για την Coco αφού δεν μπορούσε να μας πει εάν πονούσε, εάν πεινούσε, εάν πέρασε καλά στο νηπιαγωγείο. Δεν έλεγε επίσης »σ’αγαπώ μαμά», δεν έλεγε »μπορώ να έχω αυτό το παιχνίδι μαμά»»
Τον περασμένο Σεπτέμβριο η Coco άρχισε τη θεραπεία ABA η οποία περιλαμβάνει τη διδασκαλία διαφορετικών μοντέλων συμπεριφοράς και επικοινωνίας μέσω ενός συστήματος το οποίο ενθαρρύνει τον ασθενή και η μαμά της αναφέρει ότι «οι αλλαγές ήταν μεγάλες».
«Η Coco σταθερά εμπλουτίζει το λεξιλόγιό της και συνδυάζει ολοένα και περισσότερες λέξεις σχηματίζοντας προτάσεις ενώ όταν τα καταφέρνει είναι πολύ χαρούμενη». Έτσι την περασμένη Τρίτη, 26 Ιανουαρίου, ενώ καθόμαστε στην κουζίνα είπε »τοστ» και την ρώτησα »Τι θέλεις;» και απάντησε »θα ήθελα ένα ακόμη τοστ, παρακαλώ».
«Ήταν μία σπουδαία στιγμή για εμάς. Η μεγαλύτερη μου κόρη, Bianca, ήταν μαζί μου στην κουζίνα και ήμασταν τόσο χαρούμενες με το γεγονός που αρχίσαμε αμέσως να χοροπηδάμε πάνω-κάτω ώστε να την κάνουμε να χαρεί για το κατόρθωμά της αυτό. Ήταν αναμφισβήτητα μία σπουδαία στιγμή για εμάς».
Η οικογένεια τώρα ελπίζει να καταφέρει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα προκειμένου εγκαινιάσει ένα σχολείο το οποίο θα προσφέρει την ABA θεραπεία σε παιδιά.
«Δεν θα μπορούσαμε οικονομικά να εφαρμόσουμε τη θεραπεία χωρίς τη γενναιοδωρία των μελών της οικογένειάς μας, των φίλων μας και των αγνώστων», αναφέρει η μαμά της και προσθέτει «Έχουμε συγκεντρώσει περισσότερες από 20.000 λίρες και ελπίζουμε να ενημερώσουμε ολοένα και περισσότερο κόσμο για την ABA θεραπεία ώστε να ανοίξουμε ένα κέντρο ή ένα σχολείο στο οποίο θα μπορούμε να βοηθάμε ολοένα και περισσότερα παιδιά»»
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της Coco, την οποία έχει δημιουργήσει η αδερφή της:http://gogetfunding.com/cocos-autism-journey/.
(πηγή: http://www.huffingtonpost.co.uk/2016/01/29/girl-with-autism-speaks-for-first-time-in-three-years-_n_9110710.html?utm_hp_ref=uk)

8 Σχόλια

Μαΐ 13 2015

Κοινωνικές Ιστορίες: Εκμάθηση Κοινωνικών Δεξιοτήτων

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

«Μια κοινωνική ιστορία περιγράφει μια κατάσταση,

μια δεξιότητα ή ιδέα που σχετίζεται με κοινωνικές καταστάσεις,

προοπτικές και κοινές απαντήσεις με συγκεκριμένο

τρόπο γραφής και ειδική δομή» C.Grey

Τα άτομα που εντάσσονται στο φάσμα του αυτισμού έχουν δυσκολία να ερμηνεύσουν και να κατανοήσουν κοινωνικές συμπεριφορές. Με άλλα λόγια έχουν δυσχέρειες που σχετίζονται με την ικανότητα να σκεφτούν με τρόπους απαραίτητους για επιτυχημένες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις (π.χ έλλειψη ενσυναίσθησης, δυσκολία κατανόησης μεταφορικού λόγου και συμβολισμών κ.α).

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να διδάξουμε κοινωνικές δεξιότητες και επικοινωνία, αλλά σύμφωνα όχι μόνο με την έρευνα, αλλά και με την καθημερινή εμπειρία, ένας από τους πιο αποδοτικούς είναι μέσω κοινωνικών ιστοριών(Social Stories).

Η πρώτη που ανέπτυξε τις κοινωνικές ιστορίες είναι η CarolGray στις αρχές του 1991. Η Gray δημιούργησε αυτές τις ιστορίες απευθυνόμενη στους αυτιστικούς μαθητές της, στο Λύκειο του Jenison στην Αμερική. Το ειδικό πρόγραμμα τηςGray περιγράφει θετικά αποτελέσματα για χιλιάδες αυτιστικούς μαθητές.

Πολλοί γονείς, εκπαιδευτές, θεραπευτές σε όλη την Αμερική, συνήθως περιγράφουν ως άκρως αποτελεσματική τη χρήση των κοινωνικών ιστοριών. Ακόμα, η Gray έχει συγγράψει αρκετά βιβλία με έτοιμες κοινωνικές ιστορίες και τρόπους συζήτησης μέσω των κόμικς (comic strip conversations), τα οποία γνωρίζουν διεθνή επιτυχία. Όπως αναφέρει η ίδια, παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές ιστορίες πρώτο δημιουργήθηκαν για χρήση σε παιδιά που ανήκουν στο αυτιστικό φάσμα, η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει υπάρξει επιτυχής και σε παιδιά με άλλες κοινωνικές, επικοινωνιακές καθυστερήσεις και διαφοροποιήσεις, καθώς και σε άτομα με φυσιολογική ανάπτυξη (Gray, 1998).
Ποιος είναι ο σκοπός μιας κοινωνικής ιστορίας;

  • Να μοιραστεί ακριβείς και σαφείς κοινωνικές πληροφορίες με ένα άτομο και να εξασφαλιστεί ότι ο τρόπος επικοινωνίας του θα γίνει εύκολα αντιληπτός από τους συνομιλητές του.
  • Να διαμορφωθεί μια ρουτίνα συμπεριφορών, οι οποίοι θα λειτουργούν σαν κανόνες.
  • Τήρηση της προβλεψιμότητας των κοινωνικών καταστάσεων.

Αν και ο σκοπός της κοινωνικής ιστορίας δε θα πρέπει ποτέ να τροποποιεί τη συμπεριφορά του ατόμου, η πρόοδος στην κατανόηση των συμβάντων από πλευράς του ατόμου, μπορεί να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικές ανταποκρίσεις στην κοινωνική του αλληλεπίδραση. (http://www.thegraycenter.org/social-stories)

 

Γιατί να χρησιμοποιήσουμε κοινωνικές ιστορίες στην εκπαίδευση των ατόμων με αυτισμό;

Από την πλευρά τις δικής τους προοπτικής, οι πράξεις και οι δηλώσεις κάποιων ανθρώπων μπορούν καμιά φορά να δείχνουν ότι συμβαίνουν χωρίς ιδιαίτερο νόημα ή αναγνωρίσιμο σκοπό. Ακόμα τις εκλαμβάνουν ως τυχαία συμβάντα, τα οποία τελούνται χωρίς πρόγραμμα και προειδοποίηση ή λογική αλληλουχία.

Πολλές φορές οι μαθητές μου που εντάσσονται στο φάσμα του αυτισμού με έχουν ρωτήσει μέσα στη τάξη:  «Γιατί κυρία γελάει ο συμμαθητής μου; Ήταν αστείο;» ή «Δεν καταλαβαίνω κυρία γιατί αλλάζει πάλι το πρόγραμμα του σχολείου;» ή «Αυτός γιατί με κοροϊδεύει έκανα κάτι» κ.α Σε αυτό το σημείο αντιλαμβάνεσαι ως εκπαιδευτικός ότι πρέπει να διδάξεις αυτούς τους μαθητές πώς να διαχειριστούν τέτοιες κοινωνικές καταστάσεις, διότι για αυτούς δεν είναι αυτονόητες ή ακόμα εύκολα αναγνωρίσιμες. Επομένως, για τα παιδιά που εναπόκεινται στο φάσμα του αυτισμού οι διφορούμενες κοινωνικές καταστάσεις γίνονται μη προβλέψιμες, με συνέπεια να τους προκαλούν σύγχυση.

Κοινωνικές ιστορίες  χρησιμοποιούμε  όταν επιθυμούμε:
·        Αλλαγή συμπεριφοράς
·        Διδάξουμε κοινωνικούς κανόνες
·        Προετοιμάσουμε για δύσκολες καταστάσεις
·        Διδάξουμε νέες δεξιότητες
·        Προλάβουμε αντιδράσεις και ξεσπάσματα
·        Επιβεβαιώσουμε την επιτυχία

Δημιουργώντας μια κοινωνική ιστορία:

Οι κοινωνικές ιστορίες πρέπει να είναι συγκεκριμένες για το κάθε παιδί και να στοχεύουν σε συγκεκριμένη κατάσταση.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ: για να δημιουργήσουμε μια Κοινωνική Ιστορία θα πρέπει αρχικώς να έχουμε εντοπίσει τη συμπεριφορά που επιθυμούμε  να διαφοροποιηθεί. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να εμπλακεί σε σημαντικές συναισθηματικές εκδηλώσεις όταν αντιμετωπίζει μικρές δυσκολίες που αφορούν καθημερινές δραστηριότητες, όπως η μη δυνατότητα να δέσει τα παπούτσια του. Η κοινωνική ιστορία μπορεί να αφορά το συγκεκριμένο περιστατικό με τα παπούτσια, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα για το παιδί. 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΟΜΟ & ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ:  Η συμπεριφορά του ατόμου που προορίζεται για τη χρήση της ιστορίας πρέπει να αξιολογηθεί, καθώς και να εντοπιστούν οι κοινωνικές περιστάσεις που το οδηγούν στη δυσκολία επιτυχημένης κοινωνικής αλληλεπίδρασης.
ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ:

Η ιστορία πρέπει να είναι:
ü Σύντομη
ü Να έχει συγκεκριμένη δομή
ü Να περιλαμβάνει σχετικές πληροφορίες
ü Να χρησιμοποιεί α ή γ πρόσωπο και χρόνο ενεστώτα.
ü Να έχει θετική διατύπωση και να είναι ακριβής στο λόγο της.
ü Να περιέχει στοιχεία από τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του ατόμου με αυτισμό.
ü Να περιέχει συνηθισμένα συμβάντα κοινωνικών καταστάσεων.

Το άτομο που θα δημιουργήσει την ιστορία ξεκινά με μια περιγραφική πρόταση (descriptive sentence) , η οποία αναφέρει αντικειμενικά τα αναμενόμενα γεγονότα, όπου μια αληθινή κατάσταση λαμβάνει χώρα (ποιος εμπλέκεται, τι κάνουν και γιατί;) π.χ « Κάθε μέρα πριν το σχολείο, πρέπει να βάλω τα παπούτσια μου και να δέσω τα κορδόνια μου», «Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται μέσα σε μια αίθουσα, περπατάνε»

Στη συνέχεια, γράφοντας προτάσεις προοπτικής (perspective sentences) δίνεται τα συναισθήματα, οι σκέψεις και η οπτική του παιδιού (ή των ατόμων που εμπλέκονται), σχετικά με την παρούσα κοινωνική περίσταση. π.χ « Όταν δεν μπορώ να δέσω τα παπούτσια μου, αισθάνομαι πολύ θυμωμένος», «Τρέχοντας μέσα στην αίθουσα μπορεί να χτυπήσω τον εαυτό μου ή άλλους ανθρώπους».

Οι καθοδηγητικές προτάσεις ( directive sentences) παρέχουν συγκεκριμένες οδηγίες για τις επιθυμητές συμπεριφορές του ατόμου με αυτισμό. π.χ «Όταν αισθάνομαι θυμωμένος, δεν πρέπει να φωνάζω και να κλαίω», «Μπορώ να δοκιμάσω να περπατώ μέσα στην αίθουσα και να τρέχω μόνο όταν είμαι έξω στην αυλή ή στην παιδική χαρά». Πιο αποτελεσματικό είναι να προσπαθούμε να αποφύγουμε προτάσεις που ξεκινούν με: «Μην κάνεις…» ή καθορισμένες δηλώσεις, όπως «Θα περπατώ όταν βρίσκομαι στην αίθουσα». Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στη χρήση κατάλληλων εκφράσεων για την αποφυγή σύγχυσης λόγω κυριολεκτικής κατανόησης από μέρος των παιδιών.

Ακόμα, οι προτάσεις συνεργασίας (cooperative sentences) μπορούν να τοποθετηθούν στις κοινωνικές μας ιστορίες, όταν κρίνουμε ότι είναι βοηθητικές για το άτομο με αυτισμό Π.χ « Όταν έχω πρόβλημα με το να δέσω τα κορδόνια των παπουτσιών μου, πρέπει με ηρεμία να σηκωθώ και να ζητήσω τη μαμά μου (ή τη δασκάλα μου αν είναι στο σχολείο) να με βοηθήσει».

Τέλος μπορεί να εισαχθεί και πρόταση ελέγχου (control sentence. Αυτές αποτελούν προσωπικές στρατηγικές του ατόμου με αυτισμό που μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να διευκολύνει την ανάκληση πληροφοριών από τη μνήμη του, καθώς και για τη περαιτέρω κατανόηση της ιστορίας. Συνήθως προστίθενται από το ίδιο το άτομο, αφού έχει διαβάσει καλά την κοινωνική ιστορία π.χ «Όταν ο συναγερμός για την προειδοποίηση φωτιάς χτυπήσει, θα σκεφτώ μερικούς δεινόσαυρους να ακολουθούν ο ένας τον άλλο και να κατευθύνονται προς την έξοδο, ώστε να ξεφύγουν από τους φλεγόμενους μετεωρίτες».
Οι κοινωνικές μας ιστορίες πρέπει να περιέχουν 3-5 περιγραφικές προτάσεις καιπροτάσεις προοπτικής για κάθε περιγραφική πρόταση. Καλό είναι νααποφεύγονται οι πάνω από 2 καθοδηγητικές προτάσεις και προτάσεις ελέγχου. Ο αριθμός των περιγραφικών προτάσεων μπορεί επίσης να ποικίλει σύμφωνα με το επίπεδο ικανότητας του παιδιού. Καθώς η κοινωνική ιστορία σκοπεύει να γραφεί από την οπτική γωνία του παιδιού, είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να ενσωματώσουμε αυτή την οπτική. Ένα υψηλά λειτουργικό παιδί μπορεί να βοηθήσει στη συγγραφή της ιστορίας, συζητώντας τις καταστάσεις όπου αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και παράλληλα να βοηθήσει να γραφεί η ιστορία από τη δική του οπτική γωνία. Αντίθετα, στα χαμηλά λειτουργικά παιδιά, αυτό δεν μπορεί να είναι εφικτό, το οποίο σημαίνει ότι πρέπει προσεχτικά να παρατηρούμε το παιδί και να ανακαλύπτουμε το λόγο που κρύβεται πίσω από την παρουσιαζόμενη συμπεριφορά. (http://csefel.vanderbilt.edu/scriptedstories/tips.pdf)

 

   ΤΙΤΛΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Η ιστορία μπορεί να έχει τίτλο, ο οποίος πρέπει να αναφέρεται στο σπουδαιότερο σημείο της ιστορίας, να συνοψίζει την κοινωνική δεξιότητα που θέλουμε να διδάξουμε ή ακόμα να διατυπώνεται με ερώτηση μερικής άγνοιας π.χ «Τι μπορώ να κάνω όταν είμαι θυμωμένος;».

 

   ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Η εμφάνιση της κοινωνικής ιστορίας εξαρτάται από την ηλικία και την ικανότητα του αυτιστικού παιδιού. Για μικρά παιδιά μπορεί να είναι πιο κατάλληλο να προστεθούν μερικές εικόνες και να υπάρχει μια πρόταση σε κάθε σελίδα. Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να επιθυμεί οι ιστορίες του να εμφανίζονται πιο «σοβαρές» και όχι να περιέχουν «παιδιάστικες» φωτογραφίες.

 

   ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Όταν παρουσιάζουμε την ιστορία στο άτομο χρειάζεται να έχουμε χαλαρή διάθεση, να κάνουμε μια μικρή εισαγωγή για το τι θα δείξουμε, να εξασφαλίσουμε ώστε το περιβάλλον να περιέχει λίγα ερεθίσματα απόσπασης προσοχής και αν υπάρχει δυνατότητα να συμπεριλάβουμε και άλλους ενήλικες στην παρουσίαση.

 

  ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Η συστηματική ανάγνωση πριν το συγκεκριμένο γεγονός που αναφερόμαστε στην ιστορία είναι σημαντική για την εδραίωση της επιθυμητής συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα, αν το άτομο με αυτισμό μπορεί να διαβάσει, ο γονιός ή ο εκπαιδευτικός μπορεί να διαβάσει την ιστορία 2 φορές. Το άτομο έπειτα μπορεί να τη διαβάσει ανεξάρτητα μια φορά την ημέρα. Όταν το άτομο δεν μπορεί να διαβάσει, ο γονιός μπορεί να διαβάσει την ιστορία ή να την μαγνητοσκοπήσει.

Επιπρόσθετα, όταν το άτομο με αυτισμό αναπτύξει την κοινωνική δεξιότητα που παρουσιάζεται στην κοινωνική ιστορία, η ιστορία μπορεί να σταδιακά να αποσυρθεί και να αποθηκευτεί. Αυτό μπορεί να τελεστεί με το να μειωθούν οι φορές που διαβάζεται ή ακούγεται η ιστορία στο μια φορά το μήνα ή όταν είναι απαραίτητο. Άλλος τρόπος είναι να ξαναγραφεί η ιστορία αποσύροντας τις καθοδηγητικές προτάσεις. (http://www.pbisworld.com/tier-3/social-stories/how-to-make-a-social-story-fact-sheet/)

Πηγή:http://www.meeidikhmatia.gr/

 

 

8 Σχόλια

Απρ 22 2015

Παίζω με τις σφραγίδες!!

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Σας προτείνουμε δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε με τα παιδιά για να ενισχύσουμε τη λεπτή κινητικότητα, τη συγκέντρωση, την παρατηρητικότητα, τον συντονισμού ματιού – χεριού καθώς και την ανάπτυξη του λεξιλογίου…..

Επιλέγουμε αρχικά τις σφραγίδες που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε. Αν έχουμε ως στόχο και την ανάπτυξη του λεξιλογίου θα επιλέξουμε σφραγίδες σύμφωνα με την κατηγορία που θέλουμε π.χ. φρούτα ή έπιπλα κ.τ.λ. Αν δεν θέλουμε να δώσουμε έμφαση στο λεξιλόγιο χρησιμοποιούμε ό,τι σφραγίδες έχουμε.

1. Βάζω μια σφραγίδα μέσα σε κάθε κουτάκι…..

Δίνουμε στο μαθητή ένα χαρτί Α4 χωρισμένο σε κουτάκια και το παιδί πρέπει να πάρει μια σφραγίδα κάθε φορά, να την ανοίξει και να την τοποθετήσει μέσα στο κουτάκι. Αν θέλουμε να διδάξουμε και συγκεκριμένο λεξιλόγιο ζητάμε εμείς από το παιδί ποια σφραγίδα να πάρει π.χ.» Πάρε τη φράουλα» και το παιδί θα πρέπει να επιλέξει τη σωστή αφού παρατηρήσει τις εικόνες.

2015-04-21 18.59.262. Ενώνω με το ίδιο χρώμα τις ίδιες σφραγίδες……

Δίνουμε στο παιδί ένα χαρτί Α4

2015-04-21 19.15.40

 

8 Σχόλια

Απρ 17 2015

Ειδική Διαπαιδαγώγηση: Τι είναι;

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

δάσκαλοςΗ ειδική διαπαιδαγώγηση είναι έργο του ειδικού παιδαγωγού, ο οποίος καταρτίζει ένα εξατομικευμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα απόλυτα προσαρμοσμένο στις εκπαιδευτικές ανάγκες και τον προσωπικό ρυθμό μάθησης κάθε μαθητή, καλύπτοντας τις δυσκολίες και αξιοποιώντας τις ικανότητες του παιδιού. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιεί εξειδικευμένο υλικό.

Στόχοι του προγράμματος είναι η ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων του παιδιού (μνήμη, λογική σκέψη, συγκέντρωση) και η συστηματική αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών με την ανάπτυξη της γραφής, ορθογραφίας, ανάγνωσης και αρίθμησης.

Έτσι λοιπόν η ειδική διαπαιδαγώγηση απευθύνεται σε παιδιά με

  • Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες (Δυσλεξία, Δυσαριθμησία, Δυσορθογραφία. Δυσγραφία, Δυσπραξία)
  • Νοητική Καθυστέρηση
  • Διαταραχές Λόγου
  • Αισθητηριακά ελλείμματα (πρόβλημα όρασης & ακοής)
  • Διαταραχές της Συγκέντρωσης και της Προσοχής (π.χ. ΔΕΠ-Υ)
  • Διαταραχές της Ανάπτυξης (π.χ. Αυτισμός ή σύνδρομο Asperger)
  • Δυσκολίες προσαρμογής
  • Δυσκολίες συμπεριφοράς

στα οποία εφαρμόζονται ειδικές μέθοδοι οι οποίες προάγουν τη μαθησιακή ανάπτυξη αλλά και την τροποποίηση συμπεριφοράς (όπως ABA ή TEACCH) ή την ψυχολογική ενίσχυση, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο αλλά και την ανάπτυξη της επικοινωνίας (PECS).

Η ειδική διαπαιδαγώγηση ενώ στοχεύει στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων του γραπτού λόγου, παράλληλα διευκολύνει το παιδί και την οικογένεια με την εφαρμογή του προγράμματος οργάνωσης μελέτης, που έχει ως στόχο την αυτονόμη και ανεξάρτητη μελέτη.

Συγκεκριμένα ένα πρόγραμμα ειδικής διαπαιδαγώγησης περιλαμβάνει:

  • Διδασκαλία Ανάγνωσης και Ορθογραφίας με τη χρήση ειδικού υλικού ώστε να αυτοματοποιηθούν και να αποκτήσουν συστηματικό χαρακτήρα
  • καλλιέργεια τως φωνολογικής συνείδησης για να μη συγχέονται γράμματα
  • Ανάπτυξη και εμπλουτισμός λεξιλογίου
  • Εκμάθηση των γραμματικών και ορθογραφικών κανόνων
  • Εκμάθηση της θεματικής ορθογραφίας με τη χρήση εικόνων (Εικονογραφική Μέθοδος)
  • Εξάσκηση στην παραγωγή, σύνθεση και ετυμολογία των λέξεων
  • Μεθοδολογία Έκθεσης με ή χωρίς τη χρήση σχεδιαγραμμάτων καθώς και ασκήσεις Παραγωγής Γραπτού Λόγου
  • Διδασκαλία Περίληψης κειμένου, εξαγωγής των σημαντικότερων στοιχείων του περιεχομένου και εύρεσης πλαγιοτίτλων ανά παράγραφο.
  • Διδασκαλία τεχνικών για την κατανόηση και απομνημόνευση του περιεχομένου των κειμένων κλιμακούμενης δυσκολίας
  • Εφαρμογή Προγράμματος οργάνωσης μελέτης των μαθημάτων στο σπίτι με σχεδιαγράμματα, πίνακες, σημειώσεις, συμβόλαια κλπ. βασισμένα στη συμπεριφορική μέθοδο
  • Ενίσχυση των αντιληπτικών ικανοτήτων (μνήμη, σειροθετική ικανότητα, λογική σκέψη, οπτική αντίληψη) και εκμάθηση των γνωστικών εννοιών με τη χρήση ειδικών τεχνικών
  • Εφαρμογή προγραμμάτων τροποποίησης συμπεριφοράς με τη χρήση σχεδιαγραμμάτων και πινάκων επιβράβευσης με σκοπό την οριοθέτηση της συμπεριφοράς, την άυξηση της συγκέντρωσης και τη μείωση της υπερκινητικότητας.
  • Ψυχολογική στήριξη του παιδιού για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και ανάπτυξη του αισθήματος επιτυχίας.
  • Στα μαθηματικά γίνεται διδασκαλία με σκοπό την αυτοματοποίηση των τεσσάρων βασικών πράξεων, εξάσκηση στους νοερούς υπολογισμούς, διδασκαλία τεχνικών για την κατανόηση και επίλυση προβλημάτων και εκμάθηση μεθοδολογίας για τη λύση μαθηματικών ασκήσεων.

Η Ειδική Διαπαιδαγώγηση αφορά δυσκολίες στη μάθηση και συνεπώς είναι αντικείμενο εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής και όχι λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή ή ψυχολόγου.

Στα σχολεία δε διδάσκουν ψυχολόγοι διδάσκουν εκπαιδευτικοί!!!!!!!

Ελένη Γ. Κοντοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός, https://blogs.sch.gr/ekontopoul/
MSc in Specific Learning Difficulties, Universtity of Southampton, UK
MSc in Applied Psychology in Learning Disabilities, Universtity of Portsmouth, UK

8 Σχόλια

Απρ 10 2015

Στάδια εξέλιξης στις ζωγραφιές των παιδιών

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Τα 9 στάδια εξέλιξης στις ζωγραφιές των παιδιών

Το σχέδιο ενός παιδιού αποτελεί ένα ποιοτικό και πολύ χρήσιμο εργαλείο, προκειμένου να παρατηρήσουμε και να αξιολογήσουμε χαρακτηριστικά και πτυχές της προσωπικότητάς του, αλλά και έναν πολύτιμο οδηγό για τις σκέψεις και τα συναισθήματα που αυτό βιώνει.

Μέσα από αυτό, το παιδί μας αφηγείται την προσωπική του «ιστορία», μας εξομολογείται τους φόβους του, εκείνα που αγαπά καθώς και τη μορφή των σχέσεων που αναπτύσσει με τους «σημαντικούς άλλους».

Οι ερευνητές έχουν καταλήξει οτι η μορφή και η ποιότητα του παιδικού σχεδίου διέπεται από 9 βασικά εξελικτικά στάδια:

1) Περίοδος της κακογραφίας και των κηλίδων
Στη φάση αυτή το παιδί σχεδιάζει χωρίς συγκεκριμένη πρόθεση και δεν αντιλαμβάνεται πλήρως τη σχέση μεταξύ χειρονομίας και αποτελέσματος.

2) Πριν από τα 2 έτη
Μουντζουρώνει το χαρτί χωρίς να απομακρύνει το χέρι του από αυτό. Η μουντζούρα του τείνει σιγά σιγά να πάρει ένα σχήμα κυκλικό ή ωοειδές.

3) Στο 2ο έτος
Επιθυμεί να σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο και συνδέει την αναπαράσταση του με το «πραγματικό» αντικείμενο που έχει στο μυαλό του (τυχαίος ρεαλισμός).

4) Στο 3ο έτος
Προσπαθεί να μιμηθεί και αναπαράγει το σχέδιο του ενήλικα (αποτυχημένος ρεαλισμός).

5) Γύρω στα 5 έτη
Ζωγραφίζει μικρά ανθρωπάκια με συγκροτημένο τρόπο (ολοκληρωμένα μέλη του σώματος και πρόσωπο), καθώς στο στάδιο αυτό επιθυμεί να αναπαραστήσει όχι κάτι ορατό ή απτό της δεδομένης στιγμής, αλλά κάτι που ήδη ξέρει και φαντάζεται (διανοητικός ρεαλισμός).

6) Στο 6ο έτος
Το παιδί ξεκινά να ντύνει το ανθρωπάκι του και πολλές φορές το ταυτίζει με κάποιο πρόσωπο του στενού του περιβάλλοντος (οικογενειακό πρόσωπο, δάσκαλο κτλ).

7) Αμέσως μετά την είσοδο στο δημοτικό
Το σχέδιο του παιδιού διανθίζεται με λόγια και φαντασία, το ίδιο περιγράφει επακριβώς αυτό που αναπαριστά η ζωγραφιά του.

8 ) Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού
Το παιδί εμπλουτίζει κατά πολύ το σχέδιο του και κυρίως με κίνηση, αναπαριστά αντικείμενα και πρόσωπα με αρκετή ακρίβεια και πιστότητα (συγκεκριμένος ρεαλισμός).

9) Μετά το τέλος του δημοτικού
Περνάμε σε ένα πιο «αφαιρετικό» στάδιο. Το παιδί ζωγραφίζει με κύριο εργαλείο του τη φαντασία, δεν απεικονίζει πλέον μόνο τα όσα βλέπει ή μόνο τα όσα γνωρίζει.

Θεωρητικά, τα εξελικτικά στάδια είναι τα ίδια για όλα τα παιδιά που βρίσκονται σε παρόμοιο ηλικιακό φάσμα. Δεδομένης όμως της διαφορετικότητας κάθε προσωπικότητας, αλλά και των διαφορετικών βιωμάτων και ερεθισμάτων που παρέχονται στο κάθε παιδί, είναι απόλυτα λογικό κάποια παιδιά να αποκλίνουν είτε λιγότερο, είτε περισσότερο από αυτά τα στάδια.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι πρέπει να δίνουμε τις ευκαιρίες σε ένα παιδί να εξελίξει τις δυνατότητές του στο έπακρον ακόμα κι αν αυτό βρίσκεται σε πολύ μικρή ηλικία. Η ενασχόληση του παιδιού με χρώματα, λαδομπογιές, χαρτιά και γενικότερα με την όλη διαδικασία της ζωγραφικής αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία να αναπτύξει ένα πλήθος ικανοτήτων, όπως η λεπτή κινητικότητα, ο οπτικοκινητικός συντονισμός, απτικές και αισθητηριακές ικανότητες, αλλά και την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης και φαντασίας του – και φυσικά αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για την προσχολική του προετοιμασία.

psychology-specialeducation.blogspot.gr

www.infokids.gr

https://blogs.sch.gr/ekontopoul/

8 Σχόλια

Φεβ 20 2015

Πώς να πείτε «όχι» όταν το παιδί τα θέλει όλα

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Οι γονείς θέλουν να μη στερούν τίποτα από τα παιδιά τους – είτε από αγάπη είτε λόγω του αρχέγονου ενστίκτου τους. Τα παιδιά από την πλευρά τους, από τη στιγμή που γεννιούνται έχουν ανάγκες κι επιθυμίες που μεταφράζονται σ’ ένα διαρκές «θέλω». Αν ενδίδετε σε κάθε «θέλω» των παιδιών, καλλιεργείτε την εντύπωση ότι μπορούν να τα έχουν όλα.  Δεν πρέπει το παιδί να πιστεύει  ότι  μπορεί να έχει ό, τι ζητάει – ένας άνθρωπος δεν μπορεί να έχει τα πάντα. Μάθετε πώς μπορείτε να το βοηθήσετε να το καταλάβει.

Για ποιους λόγους οι γονείς λένε «ναι» σε κάθε επιθυμία του παιδιού και γιατί κάνουν λάθος

Μία κατάφωρα λανθασμένη, αλλά πολύ κοινή άποψη είναι ότι «όσα περισσότερα πράγματα προσφέρεις στο παιδί, τόσο καλύτερος γονιός είσαι». Τα υλικά αγαθά δεν αντικαθιστούν, ούτε εδραιώνουν την αγάπη σας. Είναι λογικό να νιώθετε υποχρεωμένοι να παρέχετε ό, τι μπορείτε στο παιδί, χρειάζεται όμως προσοχή: πολύ συχνά οι γονείς δίνουν στα παιδιά πολλά περισσότερα από αυτά που πραγματικά χρειάζονται για να είναι ευχαριστημένα και χαρούμενα. Η στάση των διαρκών υποχωρήσεων ενέχει κινδύνους: ίσως το παιδί γίνει κακομαθημένο και απαιτητικό.

Συχνά οι γονείς αγοράζουν στα παιδιά τους μικρά – κι ενίοτε μεγάλα- δωράκια για να τα επιβραβεύσουν. Η τακτική της επιβράβευσης, είναι επαινετή και χρήσιμη, όταν γίνεται στοχευμένα. Το παιδί μπορεί να σας πει «Μαμά, θα μου πάρεις αυτό το αυτοκινητάκι; Ντύθηκα μόνος μου σήμερα!». Εσείς δεν οφείλετε να το επιβραβεύσετε για κάτι τόσο μικρό (εκτός κι αν ήταν η πρώτη φορά που τα καταφέρνει μόνος, οπότε του αξίζει ένα καινούριο αυτοκινητάκι).Πρέπει να καταλάβει ότι δε δικαιούται καινούριο παιχνίδι επειδή έκανε το αυτονόητο.

Οι γονείς καμιά φορά γίνονται ελαστικοί στα «θέλω» των παιδιών από εγωισμό ή φόβο μη χάσουν την αγάπη του παιδιού. Φαντάζονται το παιδί τους να λέει στους φίλους του «Έχω τον καλύτερο μπαμπά του κόσμου! Κοιτάξτε τι μου πήρε!» και ενθουσιασμένο να δείχνει το καινούριο του απόκτημα. Το παιδί σας, σας αγαπάει και θα σας αγαπάει είτε του κάνετε δωράκια, είτε όχι.

Η αγάπη δεν κερδίζεται με ακριβά παιχνίδια. Χτίζεται με όλα όσα ήδη κάνετε – με χρόνο, υπομονή, φροντίδα, γέλιο και παιχνίδι.

Πώς θα μάθετε στο παιδί ότι δεν μπορεί να έχει ό, τι ζητήσει

1. Αναρωτηθείτε: «Τι θέλω να μάθει το παιδί μου;»

Αναλογιστείτε τι είδους άνθρωπο θέλετε να αναθρέψετε. Πραγματοποιώντας κάθε επιθυμία του παιδιού, του μαθαίνετε ότι μπορεί να αποκτήσει ό, τι θέλει απλά ζητώντας το, αντί να καλλιεργήσετε τις αρετές της εργατικότητας και της ολιγάρκειας. Δε διαθέτετε ένα δένδρο που γεννά χρήματα, οπότε το κόστος των «θέλω» του, δε σας είναι αδιάφορο! Το παιδί πρέπει να μάθει ότι οι άνθρωποι εργάζονται σκληρά για κερδίσουν τα προς το ζην και ό, τι δε δικαιούται συνεχώς καινούρια πράγματα, αν δεν έχει κοπιάσει για να αποκτήσει. Εννοείται πώς η εργατικότητα και η καλή συμπεριφορά, είναι φυσικό και δίκαιο να ανταμείβονται.

2. Θέστε όρια και ενημερώστε το παιδί γι’ αυτά

Είναι σημαντικό να θέσετε πρώτοι εσείς τα όριά σας. Σκεφτείτε πότε πρέπει πραγματικά να του κάνετε το χατήρι και πότε το κακομαθαίνετε. Πριν απ’ όλα, λύστε μέσα σας ότι το μότο «πάρε ό, τι θέλεις, για να μην κλαίς/για να μ’ αγαπάς» είναι εσφαλμένο.

Έχοντας εδραιώσει μέσα σας πότε δικαιούται το παιδί καινούρια παιχνίδια, δοκιμάστε να του πείτε: «Μπορείς να πάρεις το καινούριο ποδήλατο που θέλεις, με τα λεφτά που θα μαζέψεις από τα κάλαντα/απ’ τα γενέθλιά σου.» Εξηγήστε του ότι δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να του πάρετε αυτό που θέλει – τα παιδιά έχουν κατανόηση, ίσως σας καταλάβει.

3. Καθιερώστε ένα σύστημα κανόνων

Μπορείτε επίσης να καθιερώσετε σαφείς κανόνες ξεκαθαρίζοντας τη θέση σας. Για παράδειγμα, πείτε του ρητά ότι δεν επιτρέπεται να παίρνει περισσότερο από ένα παιχνίδι τη φορά. Αντίστοιχα, υποσχεθείτε ότι θα έχει ένα καινούριο παιχνίδι όταν έχει γενέθλια, σε γιορτές και σε κάποια σταθερή βάση που θα ορίσετε (μια φορά το μήνα ή ανά δίμηνο) .

4. Προσφέρετέ του «εργασία»

Αν είστε υπέρ της άποψης ότι τα παιδιά πρέπει τρόπον τινά να κοπιάζουν γι΄ αυτά που κερδίζουν, αναθέστε στο παιδί μερικές δουλειές και «πληρώστε» το με το παιχνίδι που ζητάει. Το παιδί θα αντιληφθεί με αυτό τον τρόπο τη σχέση δουλειάς-ανταμοιβής. Αναγνωρίζοντας τον κόπο που καταβάλετε για να του προσφέρετε αυτά που ζητάει, ίσως μάθει να περιορίζει ενσυνείδητα τα «θέλω» του.

 

– See more at: http://www.mama365.gr/20492/pos-na-peite-ohi-otan-to-paidi-ta-thelei-ola.html#sthash.SFV22vXS.dpuf

8 Σχόλια

Φεβ 15 2015

15 Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Angelman

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

 

animartists

Η 15η Φεβρουαρίου, τα τελευταία 2 χρόνια, έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Angelman, μιας φυλοσύνδετης (μεταφέρεται από τη μητέρα στο παιδί) νευρολογικής διαταραχής, που προκαλείται από γενετική ανωμαλία στο χρωμόσωμα 15. Στόχος της είναι η ενημέρωση του κόσμου, η κινητοποίηση των οργανισμών, η προώθηση της έρευνας και σίγουρα η ανάμνηση των ατόμων με Σύνδρομο Angelman, που έφυγαν από τη ζωή. Η επιλογή της ημέρας αυτής βέβαια, δεν ήταν τυχαία, αφού η ημερομηνία σχετίζεται με το υπεύθυνο χρωμόσωμα και ο Φεβρουάριος αποτελεί τον παγκόσμιο μήνα Σπάνιων Παθήσεων.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, πως αποτελεί ένα σπάνιο σύνδρομο, αφού επηρεάζει 1 στις 20.000 γεννήσεις. Συνήθως παρατηρείται μετά τον 6– 12ο μήνα και χαρακτηρίζεται από μια φυσιολογική διάρκεια ζωής, κατά την οποία παρουσιάζονται αναπτυξιακή καθυστέρηση, επιληψία, δυσκολίες συντονισμού κινήσεων, διαταραχές ύπνου και έλλειψη λόγου, αν και η δυνατότητα επικοινωνίας με εναλλακτικούς τρόπους υπάρχει. Επιπλέον παρουσιάζονται προβλήματα ισορροπίας, υπερκινητικότητα, μικροκεφαλία, κρίσεις (κυμαίνονται από άβουλη κίνηση μυώνων μέχρι κρίση γελαστικής επιληψίας), λήθαργος, μελάγχρωση στα μαλλιά και στο δέρμα και στραβισμός. Τα συχνά ξεσπάσματα γέλιου επίσης είναι τυπικό προφίλ της συμπεριφοράς των ατόμων που πάσχουν από το Συνδρομο Angelman. Πρέπει να παρατηρήσουμε βέβαια, πως αυτά τα χαρακτηριστικά αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Καθώς πλησιάζουμε στην ενηλικίωση, η υπερκινητικότητα και ο ύπνος βελτιώνονται, οι κρίσεις επιληψίας ελαττώνονται ή σταματούν και οι ανωμαλίες του ΗΕΓ είναι λιγότερο προφανείς.

Όσον αφορά τη θεραπεία, παρατηρούμε πως επικεντρώνεται κυρίως στη μείωση των ιατρικών και αναπτυξιακών προβλημάτων των παιδιών, αφού παρά τις έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρξει ειδική θεραπεία. Χορηγείται φαρμακευτική αγωγή για τις επιληπτικές κρίσεις, που παρουσιάζονται, ενώ έχει αποδειχθεί πως βοηθά αρκετά η συμμετοχή σε θεραπευτικές συνεδρίες, όπως η φυσιοθεραπεία, η υδροθεραπεία, η εργασιοθεραπεία και η λογοθεραπεία.

Τυχαία διάβασα την εξομολόγηση μιας μητέρας, που η κόρη της διαγνώστηκε με το σύνδρομο αυτό και θα ήθελα να σας μεταφέρω ένα απόσπασμα απ’ όσα έγραψε, μιας και θεωρώ πως οι άνθρωποι εκείνοι, για τους οποίους, αυτό που για εμάς φαντάζει σπάνιο, αποτελεί καθημερινότητα, μπορούν να αποτυπώσουν καλύτερα από τον καθένα αυτή τη πλευρά της ζωής.

«Πολλοί θα αναρωτιούνται πώς είναι να ζεις και να μεγαλώνεις ένα χαρισματικό, ιδιαίτερο παιδί. Ναι, είναι δύσκολο, πολλές φορές πάρα πολύ δύσκολο, ξεπερνάει τις δυνάμεις μας και τις αντοχές μας, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Μέσα από τα μάτια και το χαμόγελο του παιδιού σου βρίσκεις το κουράγιο, τη δύναμη και την υπομονή, για να συνεχίσεις. Πέφτεις, αλλά πάντα βρίσκεις τον τρόπο, για να ξανασηκωθείς και να σταθείς στα πόδια σου. Η αναπηρία δεν κολλάει. Τα άτομα με αναπηρία είναι πραγματικοί αγωνιστές της ζωής. Το μόνο που ζητάμε είναι η αποδοχή του κόσμου. Όταν δείτε κάποιο ιδιαίτερα χαρισματικό παιδάκι, μη γυρίσετε το βλέμμα σας αλλού, μη πάρετε το παιδί σας από κοντά του στο σχολείο ή στην παιδική χαρά, αφήστε το να παίξει μαζί του. Μην το διώξετε. Μπορείς να μάθεις πολλά από τα άτομα με αναπηρία. Μπορείς να μάθεις τι έχει πραγματικά νόημα στη ζωή. ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΩ TON ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ».

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες χρειάζονται αγάπη και σίγουρα την αποδοχή μας. Ας μην τα αποκόβουμε από την κοινωνία, αλλά αντίθετα ας προσπαθήσουμε, κάνοντας εμείς οι ίδιοι πρώτοι την αρχή, να τα εντάξουμε, όπως αξίζει στον κάθε άνθρωπο, μέσα σε αυτήν.


Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

Angelman Syndrome

Σύνδρομο Angelman (‘Αγγελμαν ή Έιντζελμαν)

Σύμδρομο Angelman – Παιδιατρική Εταιρία Κύπρου

8 Σχόλια

Φεβ 12 2015

Παιχνίδια που βοηθούν στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού!

Συντάκτης: κάτω από Άρθρα

Συχνά οι γονείς παιδιών προσχολικής ηλικίας ρωτούν ποια παιχνίδια του εμπορίου να χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών τους.

 Σχεδόν όλα τα παιχνίδια μπορούν να αναπτύξουν τις γλωσσικές ικανότητες των νηπίων εάν χρησιμοποιηθούν σωστά.
Τι σημαίνει αυτό; Εάν, για παράδειγμα, δώσετε στο παιδί ένα ξύλινο παιχνίδι με σχήματα και χρώματα χωρίς να του πείτε τίποτε, δεν μπορείτε να περιμένετε να μάθει τα σχήματα και τα χρώματα με μαγικό τρόπο! Πρέπει να καθίσετε με το παιδί σας και να του δείξετε τα γλωσσικά στοιχεία που θέλετε να μάθει. Ο ρόλος σας είναι πολύ σημαντικός στο παιχνίδι, καθώς μπορείτε να διευκολύνετε την ανάπτυξη του λόγου μαζί με όλες τις δεξιότητες που είναι σημαντικές στη γενικότερη ανάπτυξη των παιδιών (γνωστικές ικανότητες, κινητικές δεξιότητες κλπ.).
Έκανα, λοιπόν μία προσωπική επιλογή παιχνιδιών που βρίσκονται σε κάθε σπίτι με παιδιά και κατέγραψα συνοπτικά τους τομείς και τους τρόπους που βοηθούν την ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων. Ελπίζω σας να φανούν χρήσιμα!
Κούκλα-Μωρό
Η κούκλα είναι ένα υπέροχο παιχνίδι που μπορεί να ανοίξει τους ορίζοντες του παιδιού και να επεκτείνει το συμβολικό παιχνίδι. Και, όχι δεν είναι παιχνίδι μόνο για κορίτσια. Η κούκλα μπορεί να βοηθήσει τη μάθηση των παρακάτω:
  • Μέρη του σώματος
  • Ρούχα
  • Χρώματα
  • Έννοιες μεγέθους
  • Χωρικές έννοιες (πάνω στο κρεβάτι, κάτω από την κουβέρτα)
  • Ρήματα (τρώω, πίνω, κοιμάμαι, κλαίω, κάθομαι, πεινώ κλπ)
  • Συναισθήματα (χαρούμενος, λυπημένος, φοβισμένος, νυσταγμένος κλπ)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (Πού είναι η κούκλα; Τι ρούχα φοράει; Πού είναι τα μάτια της; Γιατί κλαίει;)
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (Αλλάξτε σειρά με διαφορετικές κούκλες και εξασκηθείτε κάνοντας ερωτήσεις σχετικά με τις κούκλες και τι κάνουν)
Καροτσάκι μωρού ή για ψώνια
Πολύ χρησιμο παιχνίδι γιατί συνοδεύεται από ενδιαφέροντα «αξεσουάρ».
  • Λεξιλόγιο σχετικό με τρόφιμα
  • Έννοιες μεγέθους (μικρό, μέτριο, μεσαίο,μεγάλο)
  • Έννοιες σειράς (πρώτο, δεύτερο, τελευταίο)
  • Ποσοτικές εννοιες (λίγα, πολλά, μερικά)
  • Χωρικές έννοιες (γύρω, ανάμεσα, κάτω)
  • Επίθετα (ελαφρύ, εύκολο, όμορφο)
  • Βαθμοί επιθέτων (μεγάλο μεγαλύτερο, μέγιστο)
  • Συνώνυμα/ Αντίθετα (γρήγορα-αργά, εύκολο-δύσκολο)
  • Ρήματα (σπρώχνω, σταματώ, πηγαίνω, τράχω, βάζω, σηκώνω, αποφεύγω, κυλώ)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (πού πάς;, τι θα βάλεις μέσα;, τι χρώμα είναι το μήλο;)
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (εναλλαγή σειράς)
 
                       Αυτοκινητάκια/ Τρενάκια

Τα αυτοκινητάκια είναι άλλο ένα παιχνίδι που καλό είναι να μην περιορίζεται από το φύλο του παιδιού. Μπορούμε να το παρέχουμε ως επιλογή και στα κορίτσια και να αφήσουμε στην πορεία να επιλέξει αν θα παίζει μαζί τους. Με τα αυτοκίνητα μπορείτε να διδάξετε:
  • Χρώματα
  • Αριθμούς (εάν υπάρχουν πάνω στα αυτοκίνητα)
  • Μέτρηση
  • Ποσοτικές εννοιες (λίγα, πολλά, μερικά)
  • Χωρικές έννοιες (γύρω, ανάμεσα, κάτω, πάνω, πίσω)
  • Επίθετα (ελαφρύ, γρήγορο, σκληρό)
  • Βαθμοί επιθέτων (μεγάλο, μεγαλύτερο, μέγιστο)
  • Συνώνυμα/ Αντίθετα (γρήγορα-αργά, εύκολο-δύσκολο)
  • Λεξιλόγιο (ρόδες, τιμόνι,πόρτα, κάθισμα, μηχανή, φορτηγό, τρακτέρ, μπουλτόζα, ατμομηχανή)
  • Ρήματα (φύγαμε, σταματώ, τρέχω)
  • Επιρρήματα (αργά, γρήγορα, στραβά)
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (εναλλαγή σειράς: η σειρά μου/ σου, μπορώ να εχω αυτό το τρένο;)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (πού είναι το φορτηγό; ποιος οδηγεί το αυτοκίνητο; τι χρώμα είναι το τρακτέρ;)
Ο κύριος Πατάτας/ Η κυρία Πατάτα
Είναι η καλύτερη εναλλακτική για όσους δεν θέλουν να δώσουν στο αγόρι τους μία κούκλα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι «αγορίστικο παιχνίδι». Κλασσικό παιχνίδι με πολλές εκπαδευτικές δυνατότητες:
  • Μέρη του σώματος (νομίζω πως είναι εμφανές)
  • Ρούχα (χρησιμοποιήστε τα επιπλέον αξεσουάρ/ εποχιακά που κυκλοφορούν στο εμπόριο)
  • Χρώματα
  • Χωρικές έννοιες (πάνω, κάτω, δεξί, αριστερό)
  • Έννοιες σειράς (πρώτο, δεύτερο, τελευταίο)
  • Μέτρηση
  • Συναισθήματα
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (εναλλαγή σειράς: η σειρά μου/ σου)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (Πού είναι το πόδι; Τι χρώμα είναι; Γιατί έβαλες εδώ το χέρι;)
Πυργοκυβάκια/ Τουβλάκια/ Ξύλινα τουβλάκια
Κλασσικό παιχνίδι επίσης που προάγει γλωσσικές και γνωστικές δεξιότητες:
  • Έννοιες μεγέθους
  • Έννοιες σειράς
  • Χωρικές έννοιες
  • Ποσοτικές έννοιες
  • Χρώματα
  • Σχήματα
  • Μέτρηση
  • Επίλυση προβλημάτων (ποια κυβάκια ταιριάζουν μετξύ τους)
  • Κινητικότητα και κινητικός σχεδιασμός
  • Συντονισμός ματιού-χεριού
  • Αριθμοί και γράμματα (εάν τα κυβάκια έχουν αριθμούς ή γράμματα πάνω ή μπορείτε να προσθέσετε εσείς)
  • Λεξιλόγιο (εάν τα κυβάκια έχουν φιγούρες πάνω ή μπορείτε να προσθέσετε εσείς)
  • Σχέση αιτίου-αποτελέσματος
  • Κατανόηση εντολών (βάλε το πράσινο τουβλάκι πάνω στο κόκκινο, μάζεψε τους κύβους)
                                            Μπάλες
Ποιος δεν έχει μπάλες στο σπίτι; Μπάλες, μπαλίτσες, μπαλάκια! Όσο απλό παιχνίδι κι αν φαίνεται, πέρα από τα γνωστά παιχνίδια κανόνων (μπάσκετ, ποδόσφαιρο) η μπάλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στη γλωσσική, γνωστική και κινητική ανάπτυξη του νηπίου:
  • Χωρικές έννοιες (μέσα, έξω, πάνω, κάτω, πίσω)
  • Χρώματα
  • Έννοιες μεγέθους
  • Αισθητικότητα και απτικές έννοιες (μαλακή, σκληρή, λεία, υγρή, ζεστή)
  • Μέτρηση
  • Επίλυση προβλημάτων
  • Αδρή κινητικότητα, κινητικός σχεδιασμός, συντονισμός ματιού-χεριού
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (βλέπω τον φίλο απέναντι, χρησιμοποιώ μη λεκτική επικοινωνία για να κατανοήσω τι μου ζητά με νοήματα, εκφράσεις, στέλνω την μπάλα, περιμένω τη σειρά μου, πιάνω την μπάλα)
Ενσφηνώματα
Ανάμεσα στις δεξιότητες που μπορούν να ενισχυθούν με τα ενσφηνώματα είναι και οι εξής:
  • Λεξιλόγιο και έννοιες (ανάλογα με τις εικόνες που έχουν πάνω τα ενσφηνώματα: ζώα, μεταφορικά μέσα, αριθμοί, γράμματα, χρώματα, επαγγέλματα, ρούχα, σχήματα)
  • Έννοιες μεγέθους
  • Ρήματα (σχετικά με τα σχέδια που έχουν τα ενσφηνώματα όπως κοιμάμαι, τρώω, περπατώ, ακόμη και ήχους ζώων)
  • Σχέση μέρους-όλου (ανάλογα με το θέμα εντοπίστε μεμονωμένα χαρακτηριστικά ή συνολικά)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (ποιο ζώο κάνει μου;, ποιος σβήνει φωτιές;, πού είναι το τετράγωνο; πού πάμε με το αεροπλάνο;)
  • Επίλυση προβλημάτων
  • Οπτική επεξεργασία
  • Λεπτή κινητικότητα
                                           Κουκλόσπιτο
Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε κλασσικό κουκλόσπιτο αλλά και σπίτι των Playmobil που δινει απεριόριστες δυνατότητες. Μπορείτε να στοχεύσετε στην ενίσχυση των παρακάτω:
  • Λεξιλόγιο (δωμάτια και αντικείμενα του σπιτιού, μέλη της οικογένειας, ζώα του σπιτιού)
  • Έννοιες μεγέθους
  • Έννοιες σειράς
  • Ποσοτικές έννοιες
  • Χωρικές έννοιες
  • Επίθετα
  • Βαθμοί επιθέτων
  • Συνώνυμα/ Αντίθετα
  • Χρώματα
  • Σχήματα (παράθυρου, πόρτας, τραπεζιού)
  • Ρήματα (στο παιχνίδι με τις κούκλες μπορεί να ενταχθεί ένα πλήθος ρημάτων όπως τρώω, πίνω, κάθομαι, κοιμάμαι, ανεβαίνω, κλείνω, ποτίζω, ντύνομαι, σκουπίζω)
  • Σχέση μέρους-όλου (χρησιμοποιήστε όλο το κουκλόσπιτο ή ένα δωμάτιο ή ένα έπιπλο και μιλήστε για τα μέρη που έχει)
  • Κατανόηση και εφαρμογή εντολών (βάλε τη κούκλα στο κρεβάτι, νομίζω πως η κούκλα πεινάει, βάλ’την να καθίσει για να φάει)
  • Ερωτήσεις/ Απαντήσεις (ποιος είναι αυτός; γιατί κοιμάται ο μπαμπάς;)
  • Κοινωνικές/ Πραγματολογικές δεξιότητες (βλεμματική επαφή, διατήρηση θέματος συζήτησης, προσωπικός χώρος, ανταλλαγή πληροφοριών)
Το παιχνίδι βέβαια, δεν σταματάει εδώ. Οι γλωσσικές δεξιότητες μπορούν να ενισχυθούν με τον ίδιο τρόπο με πολλά και διαφορετικά παιχνίδια. Δώστε στο παιδί σας επιλογές, αφήστε μόνο του να διαλέξει το παιχνίδι που του αρέσει και παίξτε μαζί του. Μιλήστε του, ρωτήστε το, αφήστε το να εκφραστεί, να χαλάσει, να δημιουργήσει, να ρωτήσει και επιβραβεύστε κάθε προσπάθεια επικοινωνίας.
Καλή διασκέδαση, λοιπόν!

Ελένη Γ. Κοντοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός, https://blogs.sch.gr/ekontopoul/
MSc in Specific Learning Difficulties, Universtity of Southampton, UK
MSc in Applied Psychology in Learning Disabilities, Universtity of Portsmouth, UK

 

8 Σχόλια

Επόμενα »