header image

«Το χρέος»

Συγγραφέας: | Απριλίου 1, 2016
| 17 σχόλια |

Η ταινία των μαθητών του 1ου ΕΠΑΛ και 1ου Ε.Κ. Άργους με τίτλο «Το Χρέος».
Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στους πρόσφυγες και στους απλούς ανώνυμους εθελοντές, που βοήθησαν και βοηθούν όλους αυτούς τους ξεριζωμένους συνανθρώπους μας.
Η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας, στηρίχθηκε σε ένα άρθρο του Παναγιώτη Σαμαρά.
Η διασκευή του σεναρίου έγινε από την Βίκυ Σωτηροπούλου και η μουσική επένδυση έγινε (με τη σειρά όπως ακούγονται) με τα υπέροχα τραγούδια του Λευτέρη Μέρου, (ενορχήστρωση Νίκου Παπαδόπουλου), τα μοναδικά τραγουδια του Δημήτρη Ζερβουδάκη και την θεϊκή μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.
Αφήγηση: Ιουλία Παναγοπούλου
Ηχογράφηση: Νίκος Ανδριώτης, Βάλτσο Βάλεφ, Βασίλης Καρατζιάς

κάτω από: Επικαιρότητα, Παιδεία, Πολιτισμός
Ετικέτες:,

«Ο Ονειροπόλος»

Συγγραφέας: | Μαρτίου 22, 2016
| 17 σχόλια |

«Ονειροπόλος»: Η συγκλονιστική μικρή ταινία μαθητών για την αποξένωση και την προσφυγιά

«Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να αγαπούν» λέει ο Μικρός Πρίγκιπας στον Μπαρίς

Ο μικρός πρίγκιπας αντιμέτωπος με τα προβλήματα της αποξένωσης και της προσφυγιάς, μέσα από τα μάτια των μαθητών του Μειονοτικού Γυμνασίου Κομοτηνής.

Η ταινία κινουμένων σχεδίων «Ο Ονειροπόλος» των μαθητών του Μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Κομοτηνής κέρδισε το πρώτο βραβείο στον 2ο Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους.

Tο Μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο Κομοτηνής, αριθμεί σήμερα περισσότερους από 800 μουσουλμάνους μαθητές και μαθήτριες και εγκαινιάστηκε το 1952 από τον τότε Βασιλιά Παύλο και τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ, στο όνομα της ελληνοτουρκικής φιλίας.

Φετινό θέμα του διαγωνισμού που διοργανώθηκε από το Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας & Θρησκευμάτων, τη Δ/νση Π.Ε. Σερρών, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, την ΕΡΤ Α.Ε. και την Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα και απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικών Σχολείων (τάξεις Δ’- Ε’-ΣΤ’), Γυμνασίων και Λυκείων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ομογένειας, ήταν «Ένας πλανήτης μια ευκαιρία», με στόχο οι μικροί μαθητές να γίνουν κριτές, μελετητές και ερευνητές του περιβάλλοντός τους και να ευαισθητοποιηθούν ως προς την ανάγκη εξασφάλισης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους κατοίκους του πλανήτη.

Πρωταγωνιστής της συγκλονιστικής ταινίας των μαθητών του Μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Κομοτηνής, ο Μπαρίς, ο οποίος αποκοιμιέται διαβάζοντας τον «Μικρό Πρίγκιπα», το διαχρονικό και αγαπημένο βιβλίο μικρών και μεγάλων του Γάλλου συγγραφέα Antoine de Saint Exupery.

Στο σενάριο των μαθητών που υπογράφουν οι Κουρτ Χουσείν Ερέν, Μολλά Αμέτ Αλή Εμπρού, Μολλά Μουσταφά Εμίρ, Μουσταφά Σελήν, Μποϊκλού Χασάν Χαρούν, Παντήρ Ρετζεπέ Γκιζέμ και Ραήφ Ορτσούν, ο «Μικρός Πρίγκιπας» γίνεται πρωταγωνιστής των ονείρων του Μπαρίς, ταξιδεύοντας τον σε όλη την γη, αναζητώντας για ακόμα μία φορά φίλους.

Πρώτος σταθμός, μία σύγχρονη πόλη, στους δρόμους της οποίας οι άνθρωποι προσπερνούν ο ένας τον άλλον και οι φίλοι είναι πολλοί, αλλά μόνο μέσω διαδικτύου.

Απογοητευμένος ο Μικρός Πρίγκιπας αναχωρεί και ο επόμενος σταθμός του ταξιδιού του είναι μία βομβαρδισμένη πόλη, στην οποία κυριαρχούν οι βόμβες, οι πυροβολισμοί και οι δυνατές φωνές. Στην έρημη αυτή πόλη όπου κυριαρχούν τα συντρίμμια ο Μικρός Πρίγκιπας συναντά ένα κοριτσάκι το οποίο κλαίει και του ζητά να του φέρει πίσω την οικογένειά της.

Λυπημένος γιατί δεν μπορεί να τη βοηθήσει, ο Μικρός Πρίγκιπας αναχωρεί και τρίτος σταθμός του ταξιδιού του, καταλήγει να είναι μία ακτή. Στον φόντο, ένα βυθισμένο σαπιοκάραβο με τις μισές ανθρώπινες μορφές να προσπαθούν να κολυμπήσουν για να σωθούν και τις άλλες μισές να «παραδίδονται» στη θάλασσα.

Ο Μικρός Πρίγκιπας στέκεται ανήμπορος μπροστά στο θέαμα το οποίο παγώνει την ψυχή του και χάνει το χρώμα του και τότε το όνειρο γίνεται πραγματικότητα, με τον Μικρό Πρίγκιπα να επισκέπτεται τον Μπαρίς.

«Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να αγαπούν» λέει ο Μικρός Πρίγκιπας στον Μπαρίς, όταν αυτός τον ρωτά γιατί έχασε το χρώμα του και μαζί αποφασίζουν να προσπαθήσουν να αλλάξουν τον κόσμο. «Θα πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί» είναι η φράση με την οποία πέφτουν οι τίτλοι τέλους της ταινίας, που σου αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης.

Λύπης, για τη συνειδητοποίηση της σημερινής πραγματικότητας που περιγράφεται με αφοπλιστικό ρεαλισμό μέσα από το σενάριο των μαθητών αλλά και τα σκίτσα των Καραμπεκήρ Ασλή, Μεμέτ Ασλή, Μουσταφά Βολκάν, Νουρή Μελέκ, Ντελή Χουσεϊν Εδά, Ρασήμ Διλέκ και Χασήμ Ετζέμ. Χαράς, για την αισιοδοξία που προσφέρει το πανίσχυρο μήνυμα της ταινίας, για τη δύναμη της συλλογικότητας.

Υπεύθυνες καθηγήτριες που επιμελήθηκαν και συνέδραμαν την όλη προσπάθεια οι Άρτεμις Αρχοντογιώργη, Μαρία Γκουμπίλη και Σοφία Κιόρογλου που εργάστηκαν από κοινού, με την πολύτιμη βοήθεια της φωτογράφου Χαράς Βαρσαμίδου.

κάτω από: Εκπαίδευση, Πολιτισμός
Ετικέτες:, , , , ,

Η κούπα το Πυθαγόρα

Συγγραφέας: | Φεβρουαρίου 18, 2016
| 17 σχόλια |

Κούπα Πυθαγόρα

Εξωτερικά μοιάζει με μια απλή πήλινη κούπα η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα όπως ένα κανονικό ποτήρι κρασιού.

Η έκπληξη όμως που έρχεται στη συνέχεια είναι μεγάλη και αποτελεί μάλιστα και τουριστική ατραξιόν για τους πωλητές κυρίως του ακριτικού νησιού της Σάμου, από όπου και έλκει την καταγωγή της.

Αν λοιπόν το κρασί ή το υγρό ξεπεράσει το όριο μιας γραμμής που είναι χαραγμένη στο εσωτερικό της , τότε η κούπα αδειάζει, το υγρό χύνεται από τη βάση της και… περιλούζει, αυτόν που την κρατά και που τόλμησε να ξεπεράσει το όριο.

Πρόκειται για την τιμωρία του υβριστή από τη νέμεση καθώς αυτός ξεπέρασε κάθε όριο του μέτρου προκαλώντας θεούς και ανθρώπους…

Η επινόησή της χρονολογείται κάπου στον 6ο π. Χ αιώνα. Εμπνευστής και κατασκευαστής της ήταν ο μεγάλος Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και μουσικός Πυθαγόρας και είναι γνωστή σαν η «κούπα του Πυθαγόρα», η «δίκαιη κούπα» ή- πιο λαϊκά- το έξυπνο ποτήρι.

Ένα ακόμα συμβολικό αντικείμενο που θεωρήθηκε σαν ένα αριστούργημα της υδραυλικής τέχνης των Αρχαίων Ελλήνων, αλλά και σαν ένα μέσο διδαχής θα είναι ο πρωταγωνιστής μας στις σημερινές ιχνηλασίες!

Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, θεωρείται ο θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις.

Γεννήθηκε σε χρονολογία που δεν μας είναι γνωστή, αλλά που εικάζεται πως είναι μεταξύ των ετών 580 – 572 π.Χ. και ως επικρατέστερος τόπος γεννήσεως παραδίδεται η νήσος Σάμος.

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή αλλιώς δίκαιη κούπα, που κατασκεύασε ο Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής είχε σαν στόχο, την υπόδειξη και την τήρηση του μέτρου, «μέτρον άριστον».

Πέρα από τον περιορισμό της κατανάλωσης κρασιού μέσα από ένα «έξυπνο ποτήρι», ο Πυθαγόρας ήθελε να διδάξει στους μαθητές του την εγκράτεια και την τήρηση του μέτρου.

Έτσι λοιπόν… Στο εσωτερικό της υπάρχει χαραγμένη μία γραμμή, η οποία οριοθετεί την ποσότητα του κρασιού.

Αν ο χρήστης δεν υπερβεί τη γραμμή, τότε μπορεί να απολαύσει το ποτό του.

Ωστόσο, αρκεί μία παραπάνω σταγόνα για να ξεπεράσει τα όριο της γραμμής και τότε η κούπα να… αδειάσει, χύνοντας όλο το κρασί από τη βάση της.

Στο κέντρο της κούπας υπάρχει μία στήλη που είναι τοποθετημένη πάνω από έναν σωλήνα που οδηγεί στο κάτω μέρος της.

Όσο γεμίζει η κούπα, παράλληλα η στάθμη του κρασιού ανεβαίνει και στο εσωτερικό της κεντρικής στήλης. Από τη στιγμή που το υγρό δεν ξεπερνά την οριοθετημένη γραμμή δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα. Μόλις, όμως το υγρό υπερβεί τη γραμμή, τότε τα μόριά του παρασύρουν το ένα το άλλο, έχοντας ως αποτέλεσμα το άδειασμα της κούπας.

Η κατασκευή του Πυθαγόρα ακολουθεί το νόμο που ανέπτυξε ο Pascal αιώνες αργότερα για τα… συγκοινωνούντα δοχεία.

Η ύβρις ήταν βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Ελλήνων. Όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (σωματική, αλλά κυρίως πολιτική, στρατιωτική και οικονομική), συμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της πολιτείας και κυρίως απέναντι στον άγραφο θεϊκό νόμο -που επέβαλλαν όρια στην ανθρώπινη δράση-, θεωρούνταν ότι διέπραττε «ὕβριν», δηλαδή παρουσίαζε συμπεριφορά με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους θεούς, με συνέπεια την προσβολή και τον εξοργισμό τους.

Η βίαια, αυθάδης και αλαζονική αυτή στάση και συμπεριφορά, που αποτελούσε για τον αρχαίο ελληνικό κόσμο παραβίαση της ηθικής τάξης και απόπειρα ανατροπής της κοινωνικής ισορροπίας οδηγούσε τελικά στην πτώση και καταστροφή του «ὑβριστοῦ».

Αποδίδοντας την αντίληψη σχετικά με την ύβρη και τις συνέπειές της, όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται στην αρχαιότερή της μορφή, μπορούμε να πούμε ότι οι αρχαίοι πίστευαν πως μια «ὕβρις» συνήθως προκαλούσε την επέμβαση των θεών, και κυρίως του Δία, που έστελνε στον υβριστή την «ἄτην», δηλαδή το θόλωμα, την τύφλωση του νου. Αυτή με τη σειρά της οδηγούσε τον υβριστή σε νέες ύβρεις, που τελικά προκαλούσαν την «νέμεσιν», την οργή και εκδίκηση δηλαδή των θεών, που επέφερε την «τίσιν», δηλαδή την τιμωρία και την καταστροφή του.

Η λέξη ύβρις πέρα από τη λόγια νεοελληνική χρήση της με τις σημασίες «βρισιά» (κυρίως στον πληθυντικό αριθμό «ύβρεις») και συνακόλουθα «κάτι που θίγει την τιμή και την αξιοπρέπεια κάποιου» , αρκετές φορές χρησιμοποιείται και στην εποχή μας, σε πιο προσεγμένο επίπεδο λόγου, με την αρχαιοελληνική σημασία της για να χαρακτηρίσει ανάλογες αλαζονικές συμπεριφορές συνανθρώπων μας».

Η τιμωρία από την κούπα του Πυθαγόρα , άντε να λεκιάσει κανένα παντελόνι με κόκκινο κρασί, όμως, ο συμβολισμός της παραμένει μέχρι και σήμερα ζωντανός για την ύβρη και τη νέμεση που ανά πάσα στιγμή μπορεί να επέλθει, όταν ο ανθρώπινος εγωισμός περάσει τα όριά του…

Διαβάστε περισσότερα: Τί είναι η κούπα του Πυθαγόρα ! – iPaideia.gr

κάτω από: Παιδεία, Πολιτισμός
Ετικέτες:

Τα πουλιά της ελευθερίας…

Συγγραφέας: | Ιανουαρίου 16, 2016
| 17 σχόλια |

tumblr_n

Ένα βιβλίο μας ταξιδεύει και μας ελευθερώνει!

tumblr_nw5xg95nrF1sru65ao1_400

κάτω από: Πολιτισμός, Τέχνη
Ετικέτες:,

Η εκπαιδευτική συμβουλή του Einstein: Διαβάζετε στα παιδιά πολλά παραμύθια.

Einstein

Έχει γραφτεί επανειλημμένως ότι μια νεαρή μητέρα ρώτησε τον Einstein τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. Ήρεμος και χαμογελαστός, ο μεγάλος φυσικός της απάντησε: «Να του λέτε παραμύθια».

«Καλά τα παραμύθια, αλλά τι άλλο;» απόρησε η νέα μητέρα. «Πολλά παραμύθια», επέμεινε ο άνθρωπος που σφράγισε τη σύγχρονη επιστήμη. Και όταν η μητέρα ρώτησε τρίτη φορά, κάπως δύσπιστα: «Καλά, εντάξει, αλλά και τι άλλο;», ο Einstein είπε πως «δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα κι άλλα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

(κλασικά παραμύθια μπορείτε να διαβάσετε ή να ακούσετε στο www.letsfamily.gr)

Δεν έχουν όμως, πειστεί όλοι ότι τα παραμύθια είναι τόσο σημαντικά για τα παιδιά. Έρευνα που έγινε σε γονείς στη Βρετανία αναφέρει ότι το 25% δεν διαβάζουν παραμύθια σε παιδιά κάτω των 5 ετών, είτε επειδή θεωρούν ότι είναι πολύ τρομακτικά, είτε επειδή δεν συμφωνούν με το πρότυπο ζωής που δίνουν στα παιδιά (τι πρότυπο δίνει η Ωραία Κοιμωμένη που περιμένει τον ωραίο πρίγκιπα να τη φιλήσει για να ξυπνήσει;).

Κάνει τόσο λάθος ο Αϊνστάιν λοιπόν; Μάλλον όχι. Ας δούμε γιατί τα παραμύθια, είναι πολύτιμη πνευματική τροφή για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, ακόμη και τα πιο τρομακτικά.

Τα παραμύθια δείχνουν στα παιδιά πώς να λύνουν προβλήματα

Μικροί και μεγάλοι μαθαίνουν από τους πρωταγωνιστές μίας ιστορίας. Όπως συμβαίνει με μία διδακτική θεατρική παράσταση ή ένα καλό βιβλίο, έτσι ακριβώς τα παιδιά διδάσκονται από ένα κλασικό παραμύθι. Αυτές οι ιστορίες που συμβαίνουν «μια φορά κι έναν καιρό» βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη. Να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και να δουν ότι με τη φαντασία, το θάρρος και την υπομονή λύνονται τα προβλήματα. Όπως ακριβώς έγινε και με την Ωραία Κοιμωμένη.

Τα παιδιά νικούν το φόβο

«Τα παραμύθια δεν λένε στα παιδιά ότι υπάρχουν δράκοι. Τα παιδιά ήδη γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν δράκοι. Τα παραμύθια λένε στα παιδιά ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν», είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας G.K. Chesterton. Ο διάσημος συγγραφέας και παιδοψυχολόγος Bruno Bettelheim πίστευε ότι τα παραμύθια είναι σημαντικά για την ανάπτυξη των παιδιών, επειδή οι βασικοί χαρακτήρες – που είναι και οι ίδιοι παιδιά πολλές φορές– επιδεικνύουν θάρρος και νικούν σε έναν κόσμο γιγάντων και εχθρικών ενηλίκων.

Τα παραμύθια προετοιμάζουν τα παιδιά για τις δυσκολίες της ζωής

Μέσα από τα παραμύθια τα παιδιά συναντούν προκλήσεις με τις οποίες παλεύουν και οι ενήλικες: την προδοσία, τις ίντριγκες, τους τσακωμούς και τη ζήλια. Είναι οι άσχημες πλευρές της ζωής που δεν λείπουν από τους παραδοσιακούς μύθους και τα παραμύθια. «Τα παραμύθια επεξεργάζονται τόσες πολλές φοβίες, όχι μόνο προσωπικές, αλλά όλης της κοινωνίας, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο ασφαλή, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν … μια φορά κι έναν καιρό», εξηγεί η Μαρία Τατάρ, καθηγήτρια στο Harvard College. Όπως είχε πει και ο Τζον Λένον: «Πιστεύω σε οτιδήποτε μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Πιστεύω στις νεράιδες, στους δράκους, στα παραμύθια. Όλα υπάρχουν, ακόμα κι αν βρίσκονται στο μυαλό σας. Ποιος είπε ότι τα όνειρα και οι εφιάλτες δεν εκφράζουν την πραγματικότητα;»

Δίνουν ευκαιρία για διάλογο

Τέτοιες ιστορίες «ελεγχόμενου φόβου» δίνουν μία θαυμάσια ευκαιρία στους γονείς να συζητήσουν με τα παιδιά τους τις πιο βαθιές τους ανησυχίες και ανασφάλειες από τον πραγματικό κόσμο. Οι φανταστικοί χαρακτήρες συνεισφέρουν θετικά στο διάλογο. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με μία ταινία, ούτε καν με το θέατρο.

Τα παραμύθια μιλούν μία παγκόσμια γλώσσα

«Γνωρίζουμε τα παραμύθια ως παιδιά, είτε μέσω της αφήγησης είτε ακόμη και μέσω της παντομίμας. Ζούμε με αυτά, αναπνέουμε με αυτά, ξέρουμε το τέλος τους», γράφει ο Neil Gaiman. Ορισμένα παραμύθια, όπως η Σταχτοπούτα, υπάρχουν σε πολλές κουλτούρες, αν και με μικρές διαφορετικές πινελιές σε κάθε χώρα. Όλες οι διαφορετικές εκδοχές όμως, μοιράζονται κάτι κοινό: μία σαγηνευτική ιστορία για την ανάγκη να νικήσει το καλό.

Τα παραμύθια διδάσκουν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία ενός διηγήματος, μίας ιστορίας

Τους διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και στην πραγματικότητα. Ότι οι ιστορίες μπορεί να εξελίσσονται σε άλλο περιβάλλον, σε άλλη χώρα και σε άλλο χρόνο. Ότι οι πρωταγωνιστές έχουν διαφορετικά γνωρίσματα και διαφορετικούς χαρακτήρες. Εάν το παιδί κατανοήσει αυτές τις διαφορές από πολύ μικρή ηλικία, τότε ενισχύεται η ικανότητά του να κατανοεί τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος και να προβλέπει το επόμενο βήμα.

Τα παραμύθια αναπτύσσουν την παιδική φαντασία

«Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε την φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε ένα κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα», είχε πει ο Άλμπερτ Einstein.

Ηθικά διδάγματα

Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα, το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.

Πηγή: letsfamily
κάτω από: Εκπαίδευση, Παιδεία
Ετικέτες:,

Μήκος, εμβαδό κύκλου

Συγγραφέας: | Ιανουαρίου 4, 2016
| 17 σχόλια |

tumblr_ni02psmbFV1tlppcdo1_500

κάτω από: Μαθηματικά παιχνίδια
Ετικέτες:, , ,

Πυθαγόρειο θεώρημα

Συγγραφέας: | Ιανουαρίου 4, 2016
| 17 σχόλια |

gif_explica_coisa_funciona_10

κάτω από: Μαθηματικά παιχνίδια
Ετικέτες:, , , ,

… περιμένοντας το «2016»

Συγγραφέας: | Δεκεμβρίου 31, 2015
| 17 σχόλια |

2016

κάτω από: Μαθηματικά...

… απλά Μαθηματικά!

Συγγραφέας: | Δεκεμβρίου 26, 2015
| 17 σχόλια |

 

giphy… με κλικ θυμάμαι τις γραφικές παραστάσεις βασικών σναρτήσεων!

κάτω από: Διάφορα τεστ και παιχνίδια, Μαθηματικά...
Ετικέτες:

Ευχές 2016 2

κάτω από: Πολιτισμός
Ετικέτες:, , ,

Παλιότερα Άρθρα »

Κατηγορίες