Η υφιστάμενη  πραγματικότητα

Σύμφωνα με  την τρέχουσα μεταρρύθμιση του Υπουργείου Παιδείας και δια Βίου Μάθησης το εκπαιδευτικό μας σύστημα παραμένει…ένα συγκεντρωτικό σύστημα, αφού ελάχιστες ουσιαστικές αρμοδιότητες διοίκησης έχουν μεταφερθεί σε τοπικό-σχολικό επίπεδο….. Πλήθος εγκυκλίων και νόμων ρυθμίζουν κυρίως κεντρικά και την παραμικρή λεπτομέρεια της λειτουργίας της σχολικής μονάδας, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για την ανάπτυξη δημιουργικών πρωτοβουλιών… ο διεκπεραιωτικός ρόλος των στελεχών και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολικών μονάδων, το γεγονός ότι οι δεσμευτικές κεντρικές αποφάσεις λειτουργούν κάποιες φορές ως άλλοθι αδράνειας…

Η εκκολαπτόμενη πραγματικότητα

Το ψηφιακό σχολείο  είναι βασικό συστατικό του οράματος του Νέου Σχολείου. H χρήση των Νέων Τεχνολογιών γίνεται ο καταλύτης για να ανακτήσει το ελληνικό σχολείο την ανταγωνιστικότητά του στον ευρωπαϊκό χώρο… Το ψηφιακό σχολείο αποτελεί ολιστική προσέγγιση… Ενισχύονται οι  υποδομές του  δικτύου και του ηλεκτρονικού εξοπλισμού των σχολείων με στόχο τη δημιουργία της ψηφιακής τάξης , ενώ  εισάγεται ένα Ολοκληρωμένο σύστημα ηλεκτρονικής διοίκησης της εκπαίδευσης και διαχείρισης εκπαιδευτικών δεδομένων. Αντικαθίστανται τα διαφορετικά σημερινά βασικά συστήματα καταγραφής δεδομένων του εκπαιδευτικού συστήματος ..με ένα ενιαίο διαλειτουργικό σύστημα, στο οποίο θα μπορεί να έχει πρόσβαση ο καθένας ανάλογα με τη θέση του ή το ρόλο του (π.χ. ο γονιός για το παιδί του, ο εκπαιδευτικός για τη τάξη του, ο σχολικός σύμβουλος για τα σχολεία που εποπτεύει, κ.ο.κ). Αναπτύσσεται ιστοσελίδα σε κάθε σχολείο και αποκεντρωμένη Υπηρεσία του Υπουργείου, προκειμένου να αναρτώνται οι αποφάσεις και τα πεπραγμένα τους, στην κατεύθυνση της διαφάνειας και της κοινωνικής λογοδοσίας. Όλα τα σχολεία της χώρας αποκτούν την ηλεκτρονική τους καρτέλα, στην οποία θα αναγράφονται πλήρως όλα τα στοιχεία τους (μαθητές, προσωπικό, εξοπλισμός, κλπ). 1

Επιπλέον , στην ανοικτή διαβούλευση που αναρτήθηκε ( 6-4-2011) από το Υπουργείο με τίτλο«Πρώτα ο Μαθητής» – «Πρώτα η Σχολική Μονάδα» Νέα Διοίκηση για το Νέο Σχολείο σημειώνεται ότι στο επίκεντρο τίθεται η σχολική μονάδα, κύτταρο γόνιμης υποδοχής και συνδιαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πολιτικής, φορέας παραγωγής και υλοποίησης εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών πρωτοβουλιών με κέντρο το μαθητή και πρωταγωνιστές  τους εκπαιδευτικούς… Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις βασίζονται στις αρχές της αποκέντρωσης, της υπευθυνότητας, της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της ποιότητας… Προωθείται το «όραμα» της αυτόνομης στο σχεδιασμό και τη δράση της σχολικής μονάδας, που στηρίζεται στο επαγγελματικό ήθος και τις ικανότητες των εκπαιδευτικών της, στην προσπάθεια των μαθητών και την ενεργό συμμετοχή των γονέων και της τοπικής κοινωνίας… Ένα όραμα για κάθε σχολική μονάδα, που δεν επιβάλλεται από πάνω ή από έξω, αλλά προκύπτει μέσα από την αξιοποίηση των εμπειριών και των ανησυχιών των εκπαιδευτικών, των μαθητών της και των γονέων τους… αναβαθμίζεται ο ρόλος του διευθυντή, του υποδιευθυντή και του συλλόγου διδασκόντων, τους αποδίδονται νέες διοικητικές αρμοδιότητες… προωθείται η ανάπτυξη δικτύων σχολικών μονάδων για την προώθηση της συνεργασίας… Ο διευθυντής του σχολείου καθίσταται ο ηγέτης, ο εμψυχωτής και ο διευκολυντής των αλλαγών στη σχολική του μονάδα… και είναι υπεύθυνος για: συντονισμό της σχολικής ζωής… το σχεδιασμό, την υλοποίηση και αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου…την ηλεκτρονική ενημέρωση των ατομικών υπηρεσιακών φακέλων των εκπαιδευτικών και την αξιόπιστη έγκυρη και έγκαιρη ηλεκτρονική αποτύπωση των στοιχείων της σχολικής μονάδας, καθώς και των οικονομικών δεδομένων και των στοιχείων της αυτοαξιολόγησης…. τη διαφάνεια και την κοινωνική λογοδοσία και τη συστηματική επαφή με την τοπική κοινωνία και τους θεσμούς της Δια βίου Μάθησης… ενίσχυση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας και της δυνατότητάς της να προγραμματίζει, να οργανώνει, να υλοποιεί και  να αξιολογεί αποτελεσματικά το έργο της… η ενίσχυση της αυτονομίας της Σχολικής Μονάδας και η μετατροπή της από φορέα με αποκλειστικά εκτελεστικές αρμοδιότητες σε φορέα γόνιμης υποδοχής και συνδιαμόρφωσης της εθνικής εκπαιδευτικής πολιτικής αποτελεί κεντρική επιδίωξη.

Ο διευθυντής, το σχολικό συμβούλιο και το συμβούλιο σχολικής κοινότητας καλούνται να λειτουργήσουν ως  συνδετικοί κρίκοι μεταξύ της σχολικής μονάδας και της ευρύτερης κοινότητας, στην οποία εντάσσεται το σχολείο. Το σχολείο τίθεται στην υπηρεσία της τοπικής κοινωνίας και μετατρέπεται από κλειστή δομή, που εξυπηρετεί μόνο για μερικές ώρες της ημέρας τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, σε τοπικό πολυδύναμο κέντρο γνώσης… Εισάγεται ο θεσμός της «Ενότητας σχολικών μονάδων». Σύμφωνα με αυτόν, όμορες σχολικές μονάδες του ίδιου δήμου ομαδοποιούνται και σχηματίζουν ενότητες για την προώθηση της συνεργασίας, τον συντονισμό του έργου τους και την ενιαία αντιμετώπιση διοικητικών θεμάτων2 … να λειτουργεί σωστά και αποτελεσματικά η καρδιά του εκπαιδευτικού συστήματος που είναι η Σχολική Μονάδα… Για να επιτύχουμε το «πρώτα η Σχολική Μονάδα» σε επίπεδο διοίκησης απαιτείται μια νέα αρχιτεκτονική δομή του συστήματος που θα είναι ευέλικτη Ενισχυμένη Σχολική Μονάδα με αναβαθμισμένες τις αρμοδιότητες και το ρόλο του Διευθυντή, ανοιχτή στην τοπική κοινωνία.3

Πρώτα Συμπεράσματα /Το θεωρητικό υπόβαθρο

-Το παραπάνω προς διαβούλευση σχέδιο νόμου ,ενώ μας δίνει με σαφήνεια την  κατεύθυνση της μεταρρύθμισης( εκπαιδευτική αποκέντρωση  με έμφαση στην εξωστρέφεια και την αυτονομία της ψηφιακής σχολικής μονάδας) δεν προσδιορίζει σαφώς την κατανομή των ευθυνών δηλ. των αρμοδιοτήτων(ποιος κάνει τι και μέχρι πού;). Είναι απαραίτητο ,επίσης, να αποσαφηνιστούν με περισσή ακρίβεια οι όροι: Πρώτα ο Μαθητής,  ανοικτό σχολείο, συνδιαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής, κοινωνική λογοδοσία,.. ενεργό συμμετοχή των γονέων και της τοπικής κοινωνίας και κυρίως τα όρια της αυτονομίας της σχολικής μονάδας. Με άλλα λόγια ποιες ανάγκες , ποια προβληματική κατάσταση έχει υπόψη του το Υπουργείο και ποιο το περιεχόμενο αυτών των όρων στην πράξη; Υποθέτω ότι αυτά είναι τα αντικείμενα της διαβούλευσης για να καταλήξουμε στο τελικό ΦΕΚ.

-Διαβάζοντας τα παραπάνω προς διαβούλευση κείμενα παράλληλα με το ΦΕΚ 1340/2002(άρθρα 28-32) διαπιστώνω ότι ο ρόλος του διευθυντή επιφορτίζεται ( επιφορτώνεται αν θέλετε) με τις  αρμοδιότητες της ηλεκτρονικής διεύθυνσης(αποκλειστική ευθύνη της ηλεκτρονικής ενημέρωσης)και αυτοαξιολόγησης της εκπαιδευτικής μονάδας. Βέβαια , αναφέρεται  ότι το διεκπεραιωτικό μέρος της διεύθυνσης(έγγραφα, αρχείο) το αναλαμβάνει ο υποδιευθυντής .Πρακτικά ,όμως, όχι μόνος του.

-Όλες οι παραπάνω ιδιότητες –ρόλοι που αποδίδονται στον διευθυντή(ηγέτης,     εμψυχωτής   ο διευκολυντής, αξιολογητής, συντονιστής ,επόπτης ,εκπρόσωπος στην τοπική κοινωνία )συνιστούν υπάλληλες έννοιες του όρου  manager.

– Τα  κείμενα μου δίνουν την  αίσθηση (χωρίς να επιμένω σε αυτό ,δεδομένου ότι αφιέρωσα μόνο  40 λεπτά της ώρας για να τα αποδελτιώσω) ότι δεν τονίζεται επαρκώς η έως σήμερα ψυχή της διδακτικής και παιδαγωγικής διαδικασίας ,δηλ. ο εκπαιδευτικός .

–  Ο  σύλλογος των διδασκόντων καλείται …στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής και την καλύτερη λειτουργία του σχολείου…. την εφαρμογή του ωρολογίου …προτείνοντας στο Διευθυντή εκπαιδευτικά προγράμματα, … την υποβολή προτάσεων…επιλέγει το  εκπαιδευτικό, διδακτικό  και εποπτικό  υλικό .. και ένα μέλος του  συλλόγου των διδασκόντων μετέχει στο  Συμβούλιο Σχολικής Κοινότητας.

– Η σχολική μονάδα ως « μηχανισμός» επεκτείνεται προς τα έξω και αποκτά ένα επιπλέον γρανάζι, την τοπική κοινωνία. Η ποιότητα της σχολικής διεύθυνσης και εκπαίδευσης θα  καθορίζεται πλέον  από τις ανάγκες του μαθητή και της τοπικής  κοινωνίας. Το πλαίσιο και τα κοινωνικά συμφραζόμενα (contexts) μέσα στα οποία λειτουργεί το σχολείο θα  είναι πλέον καθοριστικός παράγοντας στη λειτουργία του.

– Το θεωρητικό υπόβαθρο των παραπάνω προτάσεων του Υπουργείου πρέπει να το αναζητήσουμε  στη φιλοσοφία της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας (ΔΟΠ) και στη Συστημική  προσέγγιση , ενώ είναι εμφανείς οι επιρροές της φιλανδικής τρέχουσας εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Η εκπαιδευτική μονάδα θέτει ως  πρωταρχικό μέλημα της την ικανοποίηση των προσδοκιών και των αναγκών των ‘πελατών’- αποδεκτών  μέσα από τη συνεχή βελτίωση όλων των εμπλεκομένων και τη βελτιστοποίηση όλων των διαδικασιών  και των δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται Η  εκπαιδευτική μονάδα εξετάζεται  ως παραγωγικό σύστημα με εισροές ( Προγράμματα σπουδών ,εξοπλισμός) με διαδικασία ( διδακτική μεθοδολογία, διοίκηση) και με εκροές( επιδόσεις)Σε ένα τέτοιο μοντέλο δίνεται έμφαση α) στη διαμόρφωση οράματος με σαφείς στόχους β) στη συνεχή προσπάθεια όλων των εμπλεκομένων για εφαρμογή του οράματος γ) στη   συνεχή βελτίωση και την  πρόληψη των λαθών με κατάλληλη προετοιμασία.)

Ως σύστημα το σχολείο δεν είναι κλειστού τύπου, όπως για παράδειγμα τα μοναστήρια, αλλά ανοιχτού τύπου. Το σχολείο ως ανοικτό σύστημα θα πρέπει να βρίσκεται σε μια συνεχή σχέση αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης με το εξωτερικό περιβάλλον. Το εξωτερικό περιβάλλον είναι οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων κάθε σχολείου, τα όργανα λαϊκής συμμετοχής, οι τοπικές κοινοτικές αρχές, οι σχολικές εφορίες κ.τ.λ., που μπορούν και οφείλουν να συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας των εκπαιδευτικών υπηρεσιών δίπλα και παράλληλα με τους εκπαιδευτικούς. Ο «πελάτης» της εκπαίδευσης δεν είναι κανείς άλλος παρά η ίδια η κοινωνία. Η εκπαίδευση πρέπει και οφείλει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της κοινωνίας (γονείς, μαθητές κ.τ.λ.) 4

Ανακεφαλαιωτικά , σύμφωνα με τη συστημική θεωρία των R. Kahn και D. Katz  ο κάθε οργανισμός είναι ένα ανοικτό σύστημα που διατηρεί σχέσεις και αλληλεξαρτήσεις με το εξωτερικό περιβάλλον. Η δραστηριότητα κάθε  μέλους επηρεάζει και επηρεάζεται από την τη δραστηριότητα των υπολοίπων. 5 Έτσι και η σχολική μονάδα ,σύμφωνα με τη συστημική προσέγγιση, βιώνει ένα  πλήθος αλληλεξαρτήσεων με διάφορα περιβάλλοντα.

Προεκτάσεις και προτάσεις

– Ο ρόλος του Διευθυντή στο  νέο ανοικτό ψηφιακό σχολείο εξαρτάται από το βαθμό αυτονομίας της σχολικής μονάδας.

–  Ο Διευθυντής θα υποχρεωθεί να εκχωρήσει  ευθύνες δηλ. αρμοδιότητες εκτελεστικής  και διεκπεραιωτικής φύσης   στο υποδιευθυντή και τους εκπαιδευτικούς και να  υιοθετήσει ένα κράμα συγκεντρωτικής και συμμετοχικής  ηγεσίας. 6

O ρόλος του ηγέτη στη μελλοντική ανοιχτή σχολική μονάδα θα είναι πολύ πιο σύνθετος γιατί θα είναι περισσότερο έμμεσος: να εμπνέει, να πείθει, να είναι καταλύτης αλλαγών, να δημιουργεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναδύεται η αυτο-οργάνωση και η δημιουργικότητα των συνεργατών του. Προσαρμόζοντας τη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας στις ανάγκες της σχολικής  μονάδας , ο ηγέτης- διευθυντής αντί να  διατηρεί το έλεγχο της υπάρχουσας κατάστασης πρέπει να διευκολύνει την ανάδειξη μίας νέας κατάστασης(διορατικός). 7

– Διαχειριστής  χρόνου.8 Να φέρνει σε πέρας υποχρεώσεις που προκύπτουν από παράλληλους  ή συγκρουόμενους ρόλους  (σχολείο ,οικογένεια, εξωσχολικές δραστηριότητες) με το μικρότερο ψυχικό κόστος  στο λιγότερο χρόνο (αποδοτικός). Η ψηφιακή ατζέντα θα γίνει προέκταση του χεριού του .

Ως εκπρόσωπος της σχολικής μονάδας πρέπει να διαθέτει άρτια νομική και οικονομική κατάρτιση . Να γνωρίζει το γράμμα και να μπορεί να διαβάζει το πνεύμα του νόμου. Πνεύμα σημαίνει να προσαρμόζει το γράμμα στις ανάγκες της περίστασης. Αφού μάλιστα περιορίζονται τα επίπεδα  της διοίκησης και μεταφέρονται  αρμοδιότητες στη Σχολική Μονάδα ή στην Ομάδα Σχολείων   η ερμηνεία νομικών κειμένων και η διεκπεραίωση οικονομικών υποχρεώσεων καθίσταται απαραίτητο προαπαιτούμενο.

-Ως διευθυντής είναι  γραφειοκράτης που εκτελεί και ως εκπαιδευτικός είναι ηγέτης που εμπνέει. Δεν μπορείς να αντισταθείς  στο Διευθυντή που μαζεύει το χαρτάκι από το προαύλιο μπροστά στους μαθητές  του.

-Όχι μόνο να ενθαρρύνει για δράσεις αλλά κυρίως να παρέχει κίνητρα (Η αρχή της προσδοκίας) .Ως καθοδηγητής πρέπει να ενθαρρύνει σχεδιασμούς οραμάτων αλλά συγχρόνως οφείλει να προετοιμάζει τους υφισταμένους του και να προετοιμάζεται ο ίδιος για το χειρότερο ώστε να αναδυθούν εναλλακτικές  (προστατευτικός και διορατικός).Η παραπάνω διατύπωση υπονοεί ότι το περιβάλλον που θα κληθούν να εργαστούν οι εκπαιδευτικοί και η διοίκηση θα είναι αρκετά ανασφαλές αλλά και επιρρεπές προς αλλαγές και καινοτόμες δράσεις . Οι προθέσεις του Υπουργείου δύσκολα μπορούν να παρερμηνευτούν: το εκπαιδευτικό μας σύστημα παραμένει…ένα συγκεντρωτικό σύστημα, αφού ελάχιστες ουσιαστικές αρμοδιότητες διοίκησης έχουν μεταφερθεί σε τοπικό-σχολικό επίπεδο….. Πλήθος εγκυκλίων και νόμων ρυθμίζουν κυρίως κεντρικά και την παραμικρή λεπτομέρεια της λειτουργίας της σχολικής μονάδας, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για την ανάπτυξη δημιουργικών πρωτοβουλιών…1

-Κάτοχος κοινωνικών δεξιοτήτων και συναισθηματικά νοήμων  : Δημιουργία ανθρώπινου εργασιακού περιβάλλοντος. Γνώστης της ψυχολογίας των εκπαιδευτικών και του βιογραφικού των μαθητών για τη δική του επιβίωση. Πρέπει να ενσυναισθάνεται τον αποδέκτη του μηνύματος του (empathy). Μήνυμα δεν είναι αυτό που λέει ο πομπός αλλά αυτό που αντιλαμβάνεται η ακατάστατη ψυχολογία του έφηβου ή οι οικονομικές προτεραιότητες του δημάρχου. Να διαθέτει  υπομονή και αυτορρύθμιση (self-regulation).Να μπορεί να αναγνωρίζει τα συναισθήματα τα δικά του και των άλλων και να τα χειρίζεται(emotional intelligence). Ως εκπρόσωπος της σχολικής μονάδας πρέπει να διαθέτει ένα ευρύ δίκτυο πληροφόρησης  για να προσαρμόζει ανάλογα τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί. Ο διευθυντής αναλαμβάνει ρόλο διαπραγματευτή(επικοινωνιακές ικανότητες) με τους φορείς .Επομένως, πρέπει να έχει γνώση του άτυπου δικτύου (συμπάθειες και αντιπάθειες)των ανθρώπων, που δεν εμφανίζεται σε κανένα οργανόγραμμα αλλά  έχει τη δική του δυναμική. (Παίρνεις τους οικονομικούς πόρους που διαπραγματεύεσαι ή διεκδικείς και όχι πάντα εκείνους που αξίζει η σχολική σου μονάδα.) Να χειρίζεται τους εξωσχολικούς φορείς προς όφελος του σχολικής μονάδας.

-Οι φατρίες και ο νεποτισμός δηλητηριάζουν τις ανθρώπινες σχέσεις και επειδή ο διευθυντής στο νέο σχολείο προβλέπεται να αξιολογεί,  θα προκληθούν ταραχές από καθ’ υπόδειξη αξιολογήσεις. Επομένως, όταν  ο διευθυντής  χρωστά τη θέση του, υπονομεύει το κύρος του.

-Να είναι ηλεκτρονικά εγγράμματος. Το  ψηφιακό σχολείο  είναι το βασικό συστατικό του οράματος του Νέου Σχολείου :

1. Το  ψηφιακό περιβάλλον των ΤΠΕ καθίσταται το νέο εργασιακό και επικοινωνιακό περιβάλλον για εκπαιδευτικούς και μαθητές (νέα επικοινωνιακή και εργασιακή τάξη πραγμάτων). Με τα Project και τις νέες μορφές  πολυεπίπεδης και πολυτροπικής κειμενικότητας (υπερκείμενο, ιστοσελίδες, εκπαιδευτικά ηλεκτρονικά λογισμικά.  ιστολόγια ) και τις μηχανές αναζήτησης επιδιώκεται ένα μάθημα διερευνητικό – ανακαλυπτικό (Bruner)  και διαδραστικό (Vygotsky).

.

2. Οι ΤΠΕ ,επίσης, θα υποστηρίξουν το νέο σύστημα ηλεκτρονικής διοίκησης της εκπαίδευσης και διαχείρισης εκπαιδευτικών δεδομένων.( ηλεκτρονική μηχανογραφημένη  διεύθυνση, e-portfolio assesment και ψηφιακή κοινωνική δικτύωση του σχολείου) .

Συμπέρασμα: Ο διευθυντής καλείται να ηγηθεί ενός σχολείου που θα απλώνεται σε διαφορετικές κτιριακές εγκαταστάσεις(σχολικό συγκρότημα)και στο οποίο η πληροφορική  τεχνολογία  θα διαχέεται σε όλες τις δραστηριότητες της σχολικής ζωής . Ο υπολογιστής, πια,  είναι το νέο  περιβάλλον εργασίας και όχι απλώς ένα υποστηρικτικό  mindtool.

Δικτυογραφία -Βιβλιογραφία

1 http://digitalschool.minedu.gov.gr/manuals/sxoleio.php

2.      http://www.opengov.gr/ypepth/?p=853

3.       http://www.opengov.gr/ypepth/?p=854

4.    Ιωάννης Κατσαρός, Οργάνωση και Διοίκηση της Εκπαίδευσης,     ΥΠΕΠΘ- Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αθήνα 2008, σελ.131-138.

και Τατίδου Κυριακή,Σωτηράκου Μαρία, Γιάννης Σκαράκης, Ηγεσία και Διοίκηση των εκπαιδευτικών Μονάδων, ΕΕΕΕΠ, 2011, σελ. 75-80,110


5. Κωνσταντίνα  Κ. Κυριαζάκου , Το μοντέλο ηγεσίας που συναντάται στους διευθυντές σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης  Θεσσαλονίκη 2009,σελ. 26-28  στη διεύθυνση  http://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/13671/1/KiriatzakouMsc2009.pdf


6.  Σαϊτης Χρήστος,Ο Διευθυντής στο Δημόσιο σχολείο, ΥΠΕΠΘ- Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αθήνα 2008,σελ.138-141


7. Μάργκαρετ ΤΖ. Ουίτλυ,  Ηγεσία και Χάος, Η νέα επιστημονική      διοίκηση των επιχειρήσεων, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003.


8.  P.Montana –B. Charnov, Μάνατζμεντ, Εκδόσεις Κλειδάριθμος ,σελ    506-525.

Κακουλάκης Χάρης



Σχολιάστε