Βρεθήκαμε για άλλη μια φορά μαζί με τους/τις καταρτιζόμενους/νες του ΠΔΙΕΚ Νίκαιας στον φιλόξενο χώρο του Μύρτιλλου, μιας καφετέριας η οποία λειτουργεί ως cafe – πολυχώρος Λόγου/Τέχνης, και αποτελεί μια καινοτόμο αυτοδύναμη εργασιακή και εκπαιδευτική μονάδα, όπου όλοι οι εργαζόμενοί της είναι συνυπεύθυνοι για τη βιωσιμότητά της (το 90% των εργαζομένων στο Myrtillo ανήκει στις ευάλωτες ομάδες – άτομα με αναπηρίες). Είχαμε επίσης την ευκαιρία καταρτιζόμενοι και εκπαιδευτές στο πλαίσιο της εξωστρέφειας να ανταλλάξουμε ενδιαφέρουσες απόψεις και να διευρύνουμε την σχέση μας. Παράλληλα, συμμετείχαμε στο υπέροχο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με εκπαιδευτή – επιμελητή του προγράμματος τον Δρ. Στέλιο Πελασγό, (Ιστορητής, Δρ. Παιδαγωγικής, Συγγραφέας) ο οποίος ξεκίνησε την αναβίωση της τέχνης της προφορικής λογοτεχνίας και αφήγησης στην Ελλάδα.
Ο κος Πελασγός με αφετηρία την έκθεση ζωγραφικής ενός ανάπηρου ζωγράφου η οποία εκτίθεται σε μόνιμη βάση στο Μύρτιλλλο και αποτυπώνει με το χρώμα και την γραμμή το βίωμα της αναπηρίας, μας έδωσε την ευκαιρία να περιηγηθούμε ανά ομάδες στην έκθεση, να “αφουγκραστούμε” τα εσωτερικά νοήματα του κάθε πίνακα και στο τέλος να αφηγηθούμε στην ολομέλεια τα συναισθήματα που μας προκάλεσε ο κάθε πίνακας, να συζητήσουμε θέματα που σχετίζονται με την αναπηρία και να καταγράψουμε σε φύλλα εργασίας τους τίτλους που θα θέλαμε να βάζαμε σε κάθε πίνακα.
Τέλος, ο κος Πελασγός μας ενημέρωσε για τα προβλήματα κοινωνικής αποδοχής, ενσωμάτωσης καθώς και την έλλειψη ουσιαστικής εργασιακής απασχόλησης, που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες, εστιάζοντας στην ανάγκη της εξάλειψης των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων απέναντι στα άτομα με αναπηρίες και τον ουσιαστικό διάλογο που πρέπει να ανοίξει για την πλήρη κοινωνική τους ένταξη.