Το πρώτο μου άρθρο!!!

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ udragogeio

 

Οι σχολικές εκδρομές αποτελούν πλέον μια διαδικασία η οποία έχει παγιωθεί στη συνείδηση αλλά και στη σχολική καθημερινότητα συνολικότερα εκπαιδευτικών και μαθητών.
Όπως προβλέπουν οι εγκύκλιοι, η πραγματοποίηση εκδρομών δεν είναι υποχρεωτική ούτε για τους καθηγητές κι άλλο τόσο ούτε για τους μαθητές. Παρ όλα αυτά κρίνεται σκόπιμο κάθε σχολείο να καταβάλει προσπάθεια για την πραγματοποίηση των εκδρομών ιδιαίτερα όταν τις επιβάλλουν εκπαιδευτικοί λόγοι και όταν μ’ αυτές προάγεται το γενικό μορφωτικό έργο του σχολείου. Η επιλογή μάλιστα για επισκέψεις σε ιστορικούς ή αρχαιολογικούς χώρους και η ξενάγηση των μαθητών, η εφαρμογή προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, που σε ορισμένες περιπτώσεις στο παρελθόν είχαν σαν αποκορύφωμα τους περιβαλλοντικές παρεμβάσεις (όπως για παράδειγμα δεντροφυτεύσεις) βοηθούσε όχι μόνον δίνοντας ευκαιρίες να έλθουν οι μαθητές σε επαφή με τόπους που έχουν ιδιαίτερη μορφωτική και πολιτιστική αξία, όπως αρχαιολογική, ιστορική ή οικολογική ή να γνωρίσουν τη σημερινή πορεία του τόπου μας για πρόοδο και ανάπτυξη αλλά γενικότερα να κατακτήσουν γνωστικά επιτεύγματα του ανθρώπου από το μακροχρόνιο αγώνα του για κατάκτηση του πολιτισμού, να παραδειγματιστούν από αυτά και να επιδιώξουν στην πορεία της παραπέρα ζωής τους να τα κάνουν πράξη.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε με απλούστερα λόγια θα λέγαμε ότι τα παιδιά μας αποκτούν σημαντικές εμπειρίες, κι όχι μόνο μορφωτικές: γνωρίζουν νέους τόπους, και μάλιστα σε μικρή ηλικία, αρχίζουν να καλλιεργούνται οικολογικές ευαισθησίες και τρέφουν έτσι σιγά σιγά μια αγάπη για τη φύση ενώ ταυτόχρονα κοινωνικοποιούνται σε απόλυτα ελεγμένα περιβάλλοντα όπως αυτά διαμορφώνονται από την απαραίτητη προϋπόθεση της ύπαρξης συνοδών-καθηγητών στις εκδρομές αλλά και τη «συμβολική» ορισμένες φορές αλλά χρήσιμη πάντα παρουσία των γονέων.
Πέρα βέβαια από τις προαναφερθείσες σκοπιμότητες αποτελεί κοινό τόπο ότι οι εκδρομές αυτές προσφέρουν μια διέξοδο ψυχαγωγίας στα παιδιά μας, φιλτραρισμένη μάλιστα μέσα από την υπαγωγή τους σε κανόνες, αρχές, πρόγραμμα και στοχοθετήσεις. Στο τέλος τέλος ακόμα και αυτό που ακούγεται υποτιμητικά ως ωφέλημα της πραγματοποίησης εκδρομών σχολείων ανά την Ελλάδα, το ότι δηλαδή προάγεται έτσι ο εσωτερικός τουρισμός, δεν αποτελεί καν στοιχείο που να δικαιώνει τους πολεμίους των.
Βέβαια, ισχύει κι εδώ παραφρασμένο το γνωστό ρητό «ουδέν καλόν αμιγές κακού». Και μέσα στα λίγα αρνητικά στοιχεία αυτής της υπόθεσης πρέπει να συμπεριλάβουμε απ’ τη μια το γεγονός ότι πολλές φορές το κόστος συμμετοχής των μαθητών είναι δυσβάσταχτο ή καθιστά αδύνατη τη συμμετοχή όλων όσων θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε αυτές ενώ η έλλειψη ίσως ορισμένων λεπτομερειών στον τομέα της οργάνωσης καθιστά το πρόγραμμά τους ορισμένες φορές ανακόλουθο με τους εμφανείς στόχους του είτε και σε ορισμένες περιπτώσεις βαρετό για ορισμένα παιδιά που έχουν συνηθίσει σε άλλους ρυθμούς και άλλες επιλογές ζωής και κουλτούρας.
Επαναληπτικά όλων όσων προαναφέρθηκαν οφείλουμε να πούμε ότι αν δούμε από όλες τις οπτικές γωνίες το θεσμό της πραγματοποίησης εκπαιδευτικών εκδρομών, είτε με το μάτι του εκπαιδευτικού είτε με το μάτι του μαθητή είτε με το μάτι του γονέα, θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τις ευκαιρίες που παρέχει και να καταλήγουμε σε μια θετική θέση που να επιζητά όχι τη ματαίωση του αλλά τη βελτίωση του και την προώθηση του μέσα από προϋποθέσεις οι οποίες να προοιωνίζονται ένα ιδεατό αποτέλεσμα.
 Οι εκπαιδευτικοί έχουν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν με τους μαθητές με έναν τρόπο διαφορετικό από αυτόν της σχολικής τάξης κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των παιδιών και μειώνοντας την απόσταση που τους χωρίζει εξαιτίας και του χάσματος γενεών αλλά και της διαφορετικής τους θέσης και ιδιότητας.
 Οι μαθητές έχουν την ευκαιρία να αναδείξουν στοιχεία της προσωπικότητας, του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας τους που λανθάνουν της σημασίας και προσοχής των καθηγητών μέσα στη σχολική τάξη οδηγώντας σε μια πιο ολοκληρωμένη αξιολόγησή τους.