9ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ

H ηλεκτρονική μας εφημερίδα

ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Απρ 20185

Κώστας Βάρναλης «Οι πόνοι της Παναγιάς»

Το ποίημα ανήκει στο πρώτο μέρος της ποιητικής σύνθεσης Σκλάβοι Πολιορκημένοι, η οποία εκδόθηκε το 1927. Ο ποιητής, ακολουθώντας τη δημοτική μας παράδοση, χρησιμοποιεί τη μορφή της Παναγιάς, για να εκφράσει τον ανθρώπινο πόνο της μάνας· η Παναγιά κατέχεται από τα τρυφερότερα συναισθήματα για το παιδί που πρόκειται να γεννήσει, αλλά και από κακά προαισθήματα για την τύχη που το περιμένει.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;

Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;

Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις

Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,

που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

Συ θα ‘χεις μάτια γαλανά, θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό,

θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό,

από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.

Δεν είσαι συ για μάχητες, δεν είσαι συ για το σταυρό.

Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης

Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,

να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό

να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι,

κ’ υστέρα απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ

που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι…

Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής,

κι η Αλήθεια σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μη την πεις.

Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.

Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.

Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν.

Ώχου, μου μπήγεις στην καρδιά, χίλια μαχαίρια και σπαθιά.

στη γλώσσα μου ξεραίνεται το σάλιο, σαν πικρή αψιθιά!

– Ω! πώς βελαζεις ήσυχα, κοπάδι εσύ βουνίσιο…-

Βοηθάτε, ουράνιες δύναμες, κι ανοίχτε μου την πιο βαθιά

την άβυσσο, μακριά απ’ τους λύκους να κρυφογεννήσω!

και τ’ άδικο φωνάξεις: να φωνάξεις, να αποκαλύψεις.

βρόχια: θηλιά, παγίδα.

νυχοπατώ: πατώ στα νύχια των ποδιών, περπατώ αθόρυβα.

ακώ: ακούω.

τα φρένα: οι σκέψεις, ο νους.

αψιθιά: αρωματικό φυτό με πικρή γεύση, που χρησιμοποιείται και για ζεστό ρόφημα.

Η Παναγία λειτουργεί ως διαχρονικό σύμβολο της μητρικής αγάπης, αλλά και του πόνου που βιώνει μια μητέρα όταν βλέπει το παιδί της να θυσιάζει τη δική του ύπαρξη για το καλό των άλλων. Σύμβολο που επιλέγει ο Βάρναλης προκειμένου να αποδώσει το πλήθος των ανησυχιών που διακατέχουν κάθε μητέρα για το μέλλον και την ασφάλεια του παιδιού της.

Που να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;

Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποιαν κορφήν ερημική;

Τα στοιχεία του ποιητικού μονολόγου της Παναγίας υποδηλώνουν πως βρισκόμαστε λίγο προτού γεννήσει, πως γνωρίζει ήδη ότι πρόκειται να φέρει στον κόσμο γιο, αλλά και το φρικτό του τέλος. Ακούμε, έτσι, την Παναγία να εκφράζει όλη της την τρυφερότητα απέναντι στο αγέννητο ακόμη παιδί της, μα και τις προθέσεις της να κάνει ό,τι μπορεί για να το προστατεύσει από το δεινό του μέλλον.

Τα εισαγωγικά ερωτήματα του ποιήματος υποδηλώνουν πως η Παναγία δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπο το παιδί της με τη φονική κακία των ανθρώπων, γι’ αυτό και αναρωτιέται που θα μπορούσε να κρύψει τον γιο της προκειμένου να τον γλιτώσει. Τοποθετεί, μάλιστα, τις πιθανές κρυψώνες είτε σε κάποιο νησί του Ωκεανού, μακριά από τους ανθρώπους, είτε αντιστοίχως σε κάποια ερημική κορυφή βουνού, καλύπτοντας κατά αυτό τον τρόπο τα συνήθη δυσπρόσιτα μέρη∙ τον ωκεανό και τα ψηλά βουνά.

Είναι εμφανές πως η Παναγία δεν μιλά εδώ ως το ιερό πρόσωπο που γνωρίζει καλά την άφευκτη μοίρα του θεϊκού γιου που θα φέρει στον κόσμο, αλλά ως μητέρα που θέλει με κάθε τρόπο να προφυλάξει το παιδί της από κάθε πιθανό κακό.

Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις.

Ξέρω, πως θα ‘χεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,

που μες στα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

Η Παναγία γνωρίζοντας πως ο γιος της μέλλεται να κηρύξει τη δικαιοσύνη και τον τερματισμό της εκμετάλλευσης των ανθρώπων, προκαλώντας έτσι την οργή των ισχυρών του κόσμου, βεβαιώνει το παιδί της πως δεν θα του μάθει να μιλά. Με αυτό τον τρόπο η φιλόστοργη μητέρα θέλει να αποτρέψει το γιο της από το να ξεκινήσει μελλοντικά την προσπάθειά του να εναντιωθεί στην αδικία και να αποκαλύψει το πλήθος των αδικιών που συμβαίνουν στον κόσμο.

Η Παναγία ξέρει καλά, πως ο γιος της θα έχει μια καρδιά τόσο αγαθή και τόσο γλυκιά, ώστε θα του είναι δύσκολο να μη συμπαρασταθεί στους αδικημένους και στους αδύναμους. Ξέρει, όμως, εξίσου καλά, πως αυτή ακριβώς η αγαθή του προαίρεση θα τον φέρει αντιμέτωπο με τους δυνατούς, και πως τελικά θα βασανιστεί αφού θα πιαστεί στην παγίδα της οργής τους.

Τα μηνύματα ανθρωπισμού και καλοσύνης που θα φέρει ο Χριστός στον κόσμο, θα σταθούν ο λόγος για τον οποίο οι έχοντες και οι ισχυροί θα θελήσουν να τον σκοτώσουν, προκειμένου να θέσουν τέρμα στην προσπάθεια αφύπνισης των φτωχών και των ανίσχυρων που εκείνος θα επιχειρήσει.

Συ θα ‘χεις μάτια γαλανά, θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό,

θα σε φυλάω από ματιά κακή κι από κακόν καιρό,

από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.

Η Παναγία μοιάζει να γνωρίζει ήδη ακόμη και στοιχεία της εμφάνισης του γιου της, ο οποίος θα έχει μάτια γαλανά -χρώμα συμβολικό για την αγνότητα και την καθαρότητα του βλέμματος του Χριστού-, και το κορμί του θα είναι τρυφερό, αντανακλώντας έτσι την αγαθότητα και την απλότητα της ψυχής του.

Πρόθεσή της είναι να προφυλάξει το παιδί της από την κακή ματιά του ζηλόφθονου κόσμου, αλλά κι από τις κακές περιστάσεις, λειτουργώντας ως ακαταπόνητος προστάτης του αγαπημένου της πλάσματος. Η Παναγία, μάλιστα, θέλει να προφυλάξει το παιδί της κι από το πρώτο εκείνο ξάφνιασμα που προκαλείται στους νέους -στους εφήβους- μόλις συντελείται μέσα τους η αφύπνιση της νεότητας κι αρχίζουν να βλέπουν τον κόσμο τελείως διαφορετικά και να επιθυμούν για πρώτη φορά μια διαφορετική βίωση της ζωής. Η Παναγία, επομένως, θα ήθελε να προφυλάξει το παιδί της, όχι μόνο από τους άλλους ανθρώπους και τις κακές συγκυρίες, αλλά κι από τον ίδιο του τον εαυτό, προκειμένου να μη γνωρίσει τις πικρίες του έρωτα και της επιθυμίας που γνωρίζει τη διάψευση ή τη ματαίωση.

Η Παναγία μιλά στο μελλοντικό της γιο λαμβάνοντας υπόψη της την ανθρώπινη φύση του και όχι τη θεϊκή του υπόσταση, εφόσον ως μητέρα ανησυχεί για εκείνον και θέλει να τον γλιτώσει από κάθε πιθανό ανθρώπινο πόνο, όπως η ίδια τους έχει βιώσει και γνωρίσει κατά τη διάρκεια της ζωής της.

Δεν είσαι συ για μαχητές, δεν είσαι συ για το σταυρό.

Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος ή προδότης.

Η Παναγία γνωρίζει την αποστολή του θεϊκού γιου της και γνωρίζει τον μαρτυρικό θάνατο που του αναλογεί. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει πως επιθυμεί να δει το παιδί της να περνά έναν τόσο σκληρό βίο. Γι’ αυτό και οι συμβουλές που του δίνει, τώρα που είναι ακόμη αγέννητος, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την πορεία που θα ακολουθήσει ο Χριστός. Η Παναγία δεν θέλει να δει το γιο της να εμπλέκεται σε αγώνες, έστω κι αν αυτοί θα αποσκοπούν στη σωτηρία των ανθρώπων, διότι γνωρίζει πως το τίμημα για το παιδί της θα είναι ο θάνατος πάνω στο σταυρό. Έτσι, η δική της θέληση είναι να δει το παιδί της νοικοκύρη, με μια φιλήσυχη ζωή, χωρίς να γίνεται σκλάβος κανενός και χωρίς να προδίδει κανέναν.

Ο Χριστός με τη δράση του θα αποτελέσει το πρότυπο του ενεργού πολίτη, που θέτει τον εαυτό του σε δεύτερη μοίρα και παλεύει με όλες του τις δυνάμεις για να δει τον κόσμο να αλλάζει προς το καλύτερο. Ο Χριστός δεν θα γίνει, όπως θα το ήθελε η μητέρα του, ένας νοικοκύρης, θα γίνει ένας άφοβος αγωνιστής, που θα έρθει αντιμέτωπος με την αδικία των ισχυρών∙ γεγονός, βέβαια, που θα το πληρώσει με την ίδια του τη ζωή.

Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,

να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό,

να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι

κι ύστερ’ απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι θα κοιτώ

που θα πηγαίνεις στο σκολειό με πλάκα και κοντύλι…

Στη στροφή αυτή αποδίδεται ένα κομμάτι της αμιγώς ανθρώπινης ζωής του Χριστού, της βρεφικής και παιδικής του ηλικίας, όπου η Παναγία έχει την ευκαιρία να εκδηλώσει όλη της την τρυφερότητα απέναντί του.

Η Παναγία θα σηκώνεται τη νύχτα, περπατώντας σιγά και πατώντας στα νύχια, προκειμένου να μην ενοχλήσει τον ύπνο του βρέφους και θα σκύβει για ν’ ακούσει την ανάσα του μωρού της. Κι ύστερα θα του ετοιμάζει στη φωτιά το ζεστό του γάλα και χαμομήλι για να το ταΐσει. Εικόνες μιας θαλπωρής οικείας σε κάθε οικογένεια, που έχει την ευλογία να μεγαλώσει ένα μικρό παιδί και να γευτεί την ευδαιμονία που προσφέρουν στον άνθρωπο όλες εκείνες η φροντίδες που απευθύνονται σ’ ένα μωρό και σ’ ένα μικρό παιδί. Μια γαλήνη που συνιστά περίοδο αγνής ευτυχίας.

Η επόμενη εικόνα μας μεταφέρει σ’ ένα ελαφρώς μεταγενέστερο χρονικό σημείο, με την Παναγία να κοιτά με καρδιοχτύπι το μικρό της παιδί να πηγαίνει στο σχολείο του, κρατώντας την πλάκα και το κοντύλι του, για να μάθει να γράφει και να διαβάζει.

Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής,

κι η Αλήθεια σού χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μην τα πεις.

Θεριά οι άνθρωποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.

Το κλίμα της ανέφελης ευτυχίας που αποδίδεται στην προηγούμενη στροφή αλλάζει, καθώς το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβική και κατόπιν στη νεανική θα σημάνει και την αφύπνιση του Χριστού, ο οποίος θα είναι πια σε θέση να αντιληφθεί τις έννοιες του Δικαίου και της Αλήθειας. Η συμβουλή, πάντως, της Παναγίας προς το παιδί της είναι πως όταν κάποια στιγμή η σκέψη του φωτιστεί από τις έννοιες αυτές, να μη τις εκφράσει, να μη μιλήσει γι’ αυτές. Διότι οι άνθρωποι είναι θηρία και δεν αντέχουν να σηκώνουν το φως∙ δεν αντέχουν να βλέπουν την αλήθεια της ζωής τους και της κοινωνίας τους. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ο Χριστός θα μπορεί πια να αντιληφθεί τι είναι Δίκιο και τι είναι Αλήθεια, αφού θα έχει φωτιστεί ο νους του με τη δύναμη μιας αστραπής, εντούτοις είναι προτιμότερο -σύμφωνα με την επιθυμία της Παναγίας- να κρατηθεί μακριά από την επισήμανση αυτών των εννοιών και καταστάσεων, καθώς θα εξοργίσει τους ανθρώπους γύρω του.

Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.

Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν.

Η συμβουλή της Παναγίας απηχεί εδώ το γνωστό ρητό σχετικά με τη σιωπή, η οποία είναι χρυσός, εφόσον γλιτώνει το άτομο από το να προκαλεί εντάσεις και να έρχεται σε σύγκρουση με τους άλλους ανθρώπους. Η πιο χρυσή αλήθεια, άρα, είναι η αλήθεια της σιωπής, αφού είναι η μόνη που επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν φιλήσυχα και να μην στρέφουν εναντίον τους όλους εκείνους που θίγονται απ’ όσα θα μπορούσαν ενδεχομένως να λεχθούν.

Η Παναγία έχοντας πάντοτε κατά νου τη βασική της επιθυμία, την προφύλαξη δηλαδή του παιδιού της από την οργή των ανθρώπων, τον συμβουλεύει πως ακόμη κι όταν θα είναι σε θέση να αντιληφθεί το Δίκαιο και την Αλήθεια, να επιλέξει τη σιωπή. Καθώς, αν επιλέξει να μιλήσει γι’ αυτά κι αν επιλέξει να στραφεί ενάντια σ’ εκείνους που αδικούν και ψεύδονται τότε εκείνοι θα τον σταυρώσουν. Κατάληξη τόσο δεδομένη, ώστε η Παναγία δηλώνει στο γιο της πως και χίλιες φορές αν γεννηθεί, αν επιλέξει να μιλήσει για τις αρετές της Αλήθειας και του Δικαίου, και τις χίλιες φορές οι άλλοι άνθρωποι θα τον σταυρώσουν.

Η συμβουλή της Παναγίας στον Χριστό να επιλέξει τη χρυσή σιωπή, είναι φυσικά εντελώς αντίθετη με τον ιερό σκοπό που έχει εκείνος να επιτελέσει, αλλά είναι απολύτως λογική από την οπτική της μητέρας που θέλει με κάθε τρόπο να προστατεύσει το παιδί της.

Ώχου, μου μπήγεις στην καρδιά, χίλια μαχαίρια και σπαθιά.

Στη γλώσσα μου ξεραίνεται το σάλιο, σαν πικρή αψιθιά!

Καθώς προχωρά ο μονόλογος της Παναγίας μετατίθεται χρονικά σε όλο και μεταγενέστερα χρονικά σημεία της ζωής του Χριστού, έτσι από τις γαλήνιες στιγμές της βρεφικής του ηλικίας φτάνει εδώ στη στιγμή της σταύρωσής του, η οποία γίνεται εμφανής από τα συναισθήματα που εκφράζονται. Η Παναγία, και μόνο στη σκέψη της θανάτωσης του παιδιού της, νιώθει σαν να της μπήγουν χίλια μαχαίρια και σπαθιά στην καρδιά, ενώ το σάλιο της ξεραίνεται στη γλώσσα της κι είναι πικρό, σαν δηλητήριο. Είναι, δίχως άλλο, σαφές πως η Παναγία δεν μπορεί να δει στη θυσία του γιου της μια προσφορά αγάπης και ελέους προς τους ανθρώπους∙ βλέπει μόνο το θάνατο του μονάκριβου παιδιού της κι αυτό της προκαλεί ανείπωτο πόνο.

– Ω! πώς βελάζεις ήσυχα, κοπάδι εσύ βουνίσο…-

Βοηθάτε, ουράνιες δύναμες, κι ανοίχτε μου την πιο βαθιά

την άβυσσο, μακριά απ’ τους λύκους να κρυφογεννήσω!

Με μια έξοχη αντίθεση ανάμεσα στο ήσυχο κοπάδι του βουνού και τους μοχθηρούς λύκους που καραδοκούν, η Παναγία παρουσιάζει το φόβο της πως τη στιγμή που εκείνη ετοιμάζεται να φέρει στον κόσμο ένα απολύτως αγαθό βρέφος υπάρχουν ήδη εκείνοι που θέλουν να το βλάψουν. Στρέφεται, έτσι, στις ουράνιες δυνάμεις, στον Θεό, και ζητά να ανοίξουν για χάρη της την πιο βαθιά άβυσσο, προκειμένου να γεννήσει στα κρυφά, μακριά από τους λύκους, μακριά από τους αδίστακτους ανθρώπους που θα θελήσουν να της στερήσουν την παρουσία και την ύπαρξη του παιδιού της.

Η μητέρα Παναγία, έστω κι αν γνωρίζει καλά το ιδιαίτερο της πορείας που πρόκειται να ακολουθήσει ο γιος της, δεν είναι διατεθειμένη να αποδεχτεί το γεγονός πως το παιδί που θα μεγαλώσει εκείνη με τόση αγάπη, θα το σταυρώσουν οι άνθρωποι για να απαλλαγούν από τα κηρύγματα της αγάπης και της δικαιοσύνης. Υποφέρει μ’ αυτή τη σκέψη και αναζητά τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να προφυλάξει το παιδί της από την οργή των ανθρώπων.

 

 

Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ

Απρ 20159

img1_26

 

ΠΗΓΗ

Η ΚΑΙΝΗ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΕ Μp3 ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

Νοέ 20138

Γράφει ο δάσκαλος Νιδέλκος Λεωνίδας

Τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης μεταφρασμένα στην δημοτική γλώσσα με την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Εκκλησίας της Ελλάδος καθώς και των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων, ηχογραφήθηκαν και επενδύθηκαν μουσικά, προσφέροντας σε όλους την δυνατότητα να τα ακούσουν όπου κι αν βρίσκονται.
22 ώρες πνευματικού ταξιδιού στην ελπίδα που μόνον ο Ιησούς Χριστός μπορεί να δώσει στον σύγχρονο άνθρωπο που ασφυκτιά σ’ έναν κόσμο χωρίς ελπίδα που φαίνεται πως βαδίζει στην καταστροφή.
22 ώρες προσευχής, προβληματισμού και ανάσας ζωής, ακούγοντας το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο όλων των εποχών.
Περιλαμβάνει: Τα 4 Ευαγγέλια, (Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά, Ιωάννου), τις Πράξεις των Αποστόλων, τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου, τις Καθολικές Επιστολές, (Ιακώβου, Πέτρου, Ιωάννου και Ιούδα) καθώς και την Αποκάλυψη του Ιωάννου στην οποία έχει γίνει κυριολεκτικά “μουσική σκηνοθεσία” καθώς είναι ένα κείμενο που όλο και περισσότερο ακούγεται αναφορικά με διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας.

καινη

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Για πρώτη φορά στον κόσμο, το σύνολο των 49 βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης που συνθέτουν τον Κανόνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ηχογραφήθηκαν στη δημοτική, με εκπληκτική μουσική επένδυση που σέβεται απολύτως το ιερό κείμενο.

Ακούγεται η εγκεκριμένη μετάφραση από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, (Η.Οικονόμου, Ν. Ολυμπίου, Ν. Παπαδοπούλου, Π. Σιμωτά, Β. Τσάκωνα, Μ. Κωνσταντίνου με την λογοτεχνική επιμέλεια της κυρίας Καίτης Χιωτέλλη)

παλαια

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ(ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ)

Οκτ 201323
Γράφει ο δάκαλος Νιδέλκος Λεωνίδας

Το Μυστήριο του Γάμου και οι Συμβολισμοί του
Kατά το ιερό μυστήριο του γάμου πραγματοποιούνται ορισμένες πράξεις με ιδιαίτερα βαθύ συμβολισμό.  Στη «δική» σας μέρα, τη μέρα που με τα ιερά δεσμά του γάμου θα ενωθείτε με τον αγαπημένο σας σύντροφο, προσπαθείστε να νοιώσετε αυτούς τους συμβολισμούς και να τους έχετε βαθιά μέσα σας για το υπόλοιπο της ζωής σας.  Ο γάμος είναι το Ιερό Μυστήριο της αγάπης και της ένωσης  δύο ανθρώπων «…εις σάρκα μίαν» και όχι ένα κοσμικό γεγονός.Οι Αρραβώνες

Η ακολουθία του αρραβώνα προηγείται της ακολουθίας του γάμου.  Σε παλαιότερες εποχές, ο αρραβώνας ήταν υπόσχεση για γάμο, και χρησίμευε για την προετοιμασία των μελλόνυμφων, δίνοντας τους την ευκαιρία να γνωριστούν και να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο.  Στην εποχή μας, ο αρραβώνας είναι ακόμα μια ευχή και ευλογία της Εκκλησίας για τους μελλονύμφους.

Οι Βέρες

Τα δακτυλίδια ευλογούνται από τον ιερέα πάνω στο ευαγγέλιο.  Ακολούθως ο ιερέας, με τα δακτυλίδια στο χέρι, κάνει το σημείο του σταυρού πάνω από τα κεφάλια τους και τα τοποθετεί στο δάκτυλο του δεξιού τους χεριού.  Οι κουμπάροι, στη συνέχεια, ανταλλάζουν τα δακτυλίδια μεταξύ τους μία ή τρεις φορές.  Τα δακτυλίδια χρησιμοποιούνται από αρχαιοτάτων χρόνων, σαν σύμβολα της υπόσχεσης για γάμο, και συχνά τα συναντούμε στην Παλαιά Διαθήκη.  Εκτός όμως από τα σύμβολα του δεσμού μεταξύ των δύο, είναι και σύμβολα εξουσίας και τιμής.  Στην αρχαία εποχή, ο άνδρας, έδινε με το δακτυλίδι την εξουσία στη γυναίκα του, να άρχει μέσα στο σπίτι του. Η εξουσία και τιμή που συμβολίζεται από το δακτυλίδι φαίνεται και στην παραβολή του ασώτου, όπου ο πατέρας διατάζει να βάλουν δακτυλίδι στο δεξί χέρι ξανά του γιου του, ως ένδειξη ότι τον δέχεται ξανά ως γιο του, ελεύθερο και όχι ως δούλο.  Η ανταλλαγή των δακτυλιδιών συμβολίζει επίσης την εξάρτηση του ενός από τον άλλο, την αγάπη που θα μοιράζονται στο εξής και τη δέσμευση να παραμένουν πιστοί ο ένας στον άλλο.

Η Ακολουθία του Στεφανώματος

 Η ακολουθία του στεφανώματος είναι ο κανονικός γάμος.  Αυτή είναι η τελετή, κατά την οποία προσευχόμαστε, να είναι μαζί μας παρών ο ίδιος ο Χριστός, για να ευλογήσει την ένωση των δύο και να αγιάσει τη ζωή τους.Η νύμφη στολισμένη σαν πριγκίπισσα μπαίνει στην Εκκλησία ντυμένη στα λευκά.  Το λευκό χρώμα του φορέματος, συμβολίζει την αγνότητα της ψυχής και του σώματος της.  Από την πλευρά του, κι ο άνδρας προσέρχεται για να προσφέρει την αγνότητα του,  στη σύζυγο του, για να μεταβούν σήμερα και οι δύο, με τη Χάρη του Θεού και την ευλογία της Εκκλησίας, από το στάδιο της άσκησης της παρθενίας, στο στάδιο της άσκησης της αγάπης μέσα στο γάμο.
Οι Λαμπάδες:

Το άναμμα κεριών ή λαμπάδων μέσα στα πλαίσια της προσευχής στην Ορθόδοξη παράδοση, συμβολίζει το φως του Χριστού, που φωτίζει και αγιάζει κάθε «άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν.α’,9).  Συμβολίζει επίσης και τις φλόγες της Πεντηκοστής. Οι λαμπάδες έρχονται σβησμένες στην Εκκλησία, και φεύγουν αναμμένες.  Κινούνται πάντοτε μπροστά από το ζευγάρι, συμβολίζοντας το φως του Χριστού, που παίρνουν από το Μυστήριο που θα φωτίζει το δρόμο τους, στην καινούργια τους ζωή.

Οι Παράνυμφοι: Είναι οι αντιπρόσωποι του λαού του Θεού, της Εκκλησίας, και μάρτυρες στην υπόσχεση αγάπης και αφοσίωσης μεταξύ των δύο.  Οι παράνυμφοι πλαισιώνουν το ανδρόγυνο με την πλούσια αγάπη τους.  Προσεύχονται κι αυτοί, για να έρθει η ευλογία του Θεού στο γάμο, αλλά και υπόσχονται, να στέκονται πάντοτε δίπλα στους νεόνυμφους και να τους στηρίζουν.

H ένωση των χεριών:

  Σε κάποιο σημείο της ακολουθίας ο ιερέας, προσευχόμενος για την ένωση τους, με ομοφροσύνη σε «σάρκα μία», ενώνει συμβολικά τα δεξιά χέρια του γαμπρού και της νύμφης.  Τα χέρια παραμένουν ενωμένα καθ’όλη τη διάρκεια της ακολουθίας δείχνοντας την αιωνιότητα της ένωσης αυτής.  Από εκείνη τη στιγμή «αρμάζονται», βρίσκονται δηλαδή, σε αρμονία ψυχής και σώματος.

Το στεφάνωμα:

Τα στέφανα είναι σύμβολα βασιλικά.  Με το γάμο δημιουργείται ένα νέο βασίλειο.  Το σπίτι και η οικογένεια των δύο νεόνυμφων.  Ο ιερέας αφού ευλογήσει τα στέφανα πάνω στο ευαγγέλιο, κάνει το σημείο του σταυρού πάνω από τα κεφάλια τους και επικαλείται τον ίδιο τον Θεό, να τους στεφανώσει με δόξα και τιμή, στο νέο μικρό τους βασίλειο, όπου θα πρέπει να κυβερνήσουν με σύνεση, σοφία και δικαιοσύνη.  Τα στέφανα του γάμου, υπενθυμίζουν επίσης τα στέφανα των μαρτύρων, τονίζοντας τη μαρτυρική διάσταση της Χριστιανικής ζωής, και τις άμετρες θυσίες, που χρειάζεται να γίνουν μέσα στο γάμο, για να φτάσουν οι σύζυγοι στην τελείωση.

O άρτος και το κοινό ποτήριον:

Ο άρτος και το κοινό ποτήριον είναι κατάλοιπα της εποχής εκείνης, κατά την οποία ο γάμος, ευλογείτο μέσα στη Θεία Λειτουργία και οι νεόνυμφοι συμμετείχαν στη Θεία Ευχαριστία.  Τώρα που ο γάμος τελείται εκτός της Θείας Λειτουργίας, ο άρτος και το κοινό ποτήριον δέν είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, αλλά συμβολικά υπενθυμίζουν ότι ο γάμος βρίσκει το αληθινό νόημα του μέσα στη Θεία Ευχαριστία.  Ο άρτος και το κρασί, θεωρούντο από την αρχαιότητα σαν βασικά στοιχεία της ζωής.  Ο άρτος τρέφει το σώμα, και το κρασί «ευφραίνει καρδίας».  Από τον ίδιο άρτο τρώνε και από το ίδιο ποτήρι της ζωής πίνουν, συμβολικά, για πρώτη φορά σαν σύζυγοι οι νεόνυμφοι, για να επισφραγίσουν έτσι την αγάπη τους.  Η κοινή αυτή συμμετοχή τους στο ποτήρι και τον άρτο συμβολίζει επίσης ότι από τώρα θα μοιράζονται τα πάντα στη ζωή, τόσο τις χαρές όσο και τις λύπες και θα σηκώνουν ο ένας το φορτίο του άλλου.  Από τώρα και στο εξής κανένας δεν είναι μόνος αλλά έχει τον άλλο δίπλα του.  Οι δύο έχουν γίνει ένα.  Διατηρώντας τα στοιχεία του άρτου και του κρασιού μέσα στο μυστήριο του γάμου η Εκκλησία, υπενθυμίζει στους νεόνυμφους ότι θα πρέπει να ενώνονται τακτικά και να αγιάζονται μέσα στη Θεία Λειτουργία, με τη συμμετοχή τους στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Ο «χορός» του Ησαϊα:

Η χαρμόσυνη ακολουθία του γάμου συμπληρώνεται με το χορό του Ησαία.  Είναι τα πρώτα βήματα των νεόνυμφων πλέον στην καινούργια αρχή της ζωής τους που έχει επίκεντρο το Χριστό και το Ιερό Ευαγγέλιο. Ο ιερέας, ψάλλοντας τη χαρμόσυνη αυτή είδηση της εκπλήρωσης της προφητείας του Ησαϊα, με τη γέννηση του Χριστού, οδηγεί το γαμπρό και τη νύμφη κυκλικά, γύρω από το τραπέζι, όπου είναι τοποθετημένο το Ευαγγέλιο, ο Λόγος του Θεού.  Οι σύζυγοι κάνουν τα πρώτα τους βήματα οδηγούμενοι από την Εκκλησία, που αντιπροσωπεύεται από τον ιερέα.  Ο κύκλος συμβολίζει την τελειότητα και η κυκλική κίνηση την αιωνιότητα.  Η Εκκλησία οδηγεί τους νεόνυμφους προς την αιώνια ζωή και την τελειότητα.  Τους καλεί να κινούνται πάντοτε με κέντρο της ζωής τους το σαρκωμένο Λόγο του Θεού, το Χριστό, που γεννήθει από την Παρθένο.  Τους καλεί να κάνουν το Χριστό στύλο και κέντρο της οικογένειας τους. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να σταθούν γερά, μέσα στη φουρτούνα της ζωής και να αξιωθούν να φτάσουν στη θέωση.  Με το δεύτερο ύμνο, καλούμε τους Άγιους μάρτυρες της Εκκλησίας να πρεσβεύουν, υπενθυμίζοντας ξανά τη μαρτυρική διάσταση της Χριστιανική ζωής, αλλά και το τελικό στεφάνωμα των νικητών.  Με τον τρίτο ύμνο αναπέμπουμε δοξολογία στο Χριστό, το καύχημα των Αποστόλων και το αγαλλίασμα των Μαρτύρων.  Για χάρη του Χριστού, είναι που δεχόμαστε το μαρτύριο της αγαπητικής συμβίωσης, ομολογούντες το Θεό ως Τριάδα ομοούσιο.

Η παρουσία άλλων Χριστιανών:

Η Εκκλησία λαμβάνει μέρος στο Μυστήριο αυτό του γάμου, με την παρουσία και την προσευχή της.  Η προσευχή μας είναι ο βασικότερος λόγος, για τον οποίο μας κάλεσαν στο Μυστήριο. Θα πρέπει να προσευχηθούμε όλοι να έρθει ο Χριστός στον γάμο όπως ήρθε τότε και στον γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας.  Όπως τότε εκεί, έτσι και τώρα εδώ, τον καλούμε να ευλογήσει το γάμο αυτό και να ενώσει τους δύο , στο δεσμό της αγάπης, αιώνια.

Oι μελλόνυμφοι: 

Οι άνθρωποι γίνονται συνεργοί και συνδημιουργοί του Θεού, γεννώντας νέους ανθρώπους.

Τραπέζι:

  Συμβολίζει την Αγία Τράπεζα και πάνω υπάρχει το Ιερό Ευαγγέλιο. Είναι ο ίδιος ο Χριστός παρόν. Μαζί και επάνω σε αυτό έχουν τοποθετηθεί οι βέρες και τα στέφανα.

Κουφέτα:

Συμβολίζουν τις χαρές και τις λύπες του γάμου.Συμβολίζει επίσης τη γονιμότητα και τους διαδόχους που θα αποκτήσει το ζευγάρι.

Ρύζι: 

Η εύχη των καλεσμένων να “ριζώσει¨το ζευγάρι και να έχει βίον ανθόσπαρτον.

Ο «χορός του Ησαϊα»:

Είναι τα πρώτα βήματα των νεόνυμφων πλέον στην καινούργια αρχή της ζωής τους που έχει επίκεντρο το Χριστό και το Ιερό Ευαγγέλιο.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Μια παρουσίαση για το συμβολισμό των υλικών στοιχείων στο μυστήριο του Γάμου

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Μπορείς να βάλεις στη σωστή  σειρά τις φάσεις του μυστηρίου του Γάμου;

faseisgamos

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Τώρα, εύκολα, μπορείς να απαντήσεις στο κουίζ για τους συμβολισμούς του μυστηρίου του Γάμου

koyizgamos

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΠΗΓΗ

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΠΕΤΕΙΝΟΣ

Μαΐ 20132

Γράφει 0 Νιδέλκος Λεωνίδας, δάσκαλος του Δ΄2

Tο είδα στο ιστολόγιο της Ελένης Αθανασίου, μου άρεσε (το λάτρεψα!!!!!!!) και το αναδημοσιεύω!!!!

Πίνακας του Ilya Glazunof «Ο Τίτος πετεινός»  Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε το έτος 1990.

Από την ονομασία του ήδη καταλαβαίνουμε ότι ο πίνακας μας παραπέμπει στην άρνηση του Πέτρου και το τρίτο λάλημα του πετεινού που τον έκανε να συνειδητοποιήσει την πτώση του και να μετανοήσει: «εξελθών έξω ο Πέτρος, έκλαυσε πικρώς»

Πώς όμως ο ζωγράφος μεταφέρει το λάλημα εκείνο στην εποχή μας; Εντοπίστε δυο τέτοια στοιχεία στον πίνακα που τον επικαιροποιείΒάλτε μία δική σας λεζάντα/τίτλο Τι είδους μήνυμα θέλει να στείλει ο καλλιτέχνης;
Το ζήτημα της λήθης και της απαρνησης ιδεών, θεσμών ή προσώπων ή και του ίδιου του Θεού απασχολει εδώ και αιώνες τους ανθρώπους και τους ταλανίζει. Χρειάζεται μεγάλο σθένος για να κρατήσουμε την πίστη μας αλώβητη και τα ιδεώδη μας ανέγγιχτα. Η ιστορία έχει να  μας επιδείξει πολλά παραδείγματα δασκάλων που προδόθηκαν από τους μαθητές τους: Καταρχήν από το χώρο της μυθολογίας έχουμε τον Προμηθέα να προδίδει τους Τιτάνες, ο Σωκράτης προδόθηκε από τον μαθητή του Πλάτωνα και ο Παύλος από το χώρο του Χριστιανισμού πρόδωσε τους χριστιανομάχους και αρνήθηκε την προηγούμενη ζωή του ως Σαύλος.Το θέμα αυτό είναι πολύ προσφιλές από λογοτέχνες, ποιητές, μουσικούς, ‘οπως στο τραγούδι που ακολουθεί: «Της άρνης το νερό». Αφού διαβάσετε την περικοπή Λκ.κβ, 54-65

Ὁ Πέτρος ἀρνεῖται τὸν Χριστόν

54Ὅταν τὸν συνέλαβαν, τὸν ἔφεραν καὶ τὸν ἔμπασαν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀρχιερέως. Ὁ δὲ Πέτρος ἀκολουθοῦσε ἀπὸ μακρυά.

55 Ἄναψαν φωτιὰ εἰς τὸ μέσον τῆς αὐλῆς καὶ ἐκάθησαν ὅλοι μαζί, ἐκάθησε δὲ καὶ ὁ Πέτρος μεταξύ τους.

56 Μία ὑπηρέτρια τὸν εἶδε νὰ κάθεται κοντὰ στὴν φωτιά, τὸν ἐκύτταξε καλὰ, καὶ εἶπε, «Καὶ αὐτὸς ἤτανε μαζί του».

57 Ἀλλ’ αὐτὸς τὸ ἀρνήθηκε καὶ εἶπε, «Γυναῖκα, δὲν τὸν ξέρω».

58 Ὕστερα ἀπὸ λίγο ἕνας ἄλλος, ὅταν τὸν εἶδε εἶπε, «Καὶ σὺ εἶσαι ἀπ’ αὐτούς». Ἀλλ’ ὁ Πέτρος εἶπε, «Ἄνθρωπε, δὲν εἶμαι».

59 Ἀφοῦ ἐπέρασε περίπου μιὰ ὥρα, κάποιος ἄλλος εἶπε μὲ βεβαιότητα, «Πραγματικά, καὶ αὐτὸς ἤτανε μαζί του, διότι εἶναι Γαλιλαῖος».

60 Ἀλλ’ ὁ Πέτρος εἶπε, «Ἀνθρωπε, δὲν ξέρω τί λές». Καὶ ἀμέσως, ἐνῷ ἀκόμη αὐτὸς μιλοῦσε, ἐλάλησε ὁ πετεινός.

61 Ὁ Κύριος ἐγύρισε καὶ ἐκύτταξε κατὰ πρόσωπον τὸν Πέτρον καὶ ἐθυμήθηκε ὁ Πέτρος τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ὅταν τοῦ εἶπε, «Πρὶν λαλήσῃ ὁ πετεινός, θὰ μὲ ἀπαρνηθῇς τρεῖς φορές».

62 Καὶ ἐβγῆκε ἔξω καὶ ἔκλαψε πικρά.

63 Οἱ ἄνδρες ποὺ ἐκρατοῦσαν τὸν Ἰησοῦν, τὸν ἐνέπαιζαν καὶ τὸν ἔδερναν.

64 Τοῦ ἐκάλυψαν τὴν κεφαλήν, τὸν ἐκτυποῦσαν εἰς τὸ πρόσωπον καὶ τὸν ἐρωτοῦσαν, «Προφήτευσε ποιός εἶναι ἐκεῖνος ποὺ σ’ ἐκτύπησε»,

65 καὶ πολλὲς ἄλλες βλασφημίες τοῦ ἔλεγαν.

ακούστε το συγκεκριμένο τραγούδι που πραγματεύεται την άρνηση και την προδοσία.Βρείτε διαφορές και ομοιότητες σε όλες αυτές τις προδοσίες (παραδείγματα μαθητών που αρνήθηκαν το δάσκαλό τους, ανθρώπων που ξέχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα από το χώρο της λογοτεχνίας, της μυθολογίας ή της θρησκείας).

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ – ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ – ΤΑΞΗ Ε’

Φεβ 20134

Γράφουν οι δάσκαλοι της Ε’ τάξης: Αναστασία Σιμιτσή, Καραβάκας Βασίλης, Κατσαούνης Δημήτρης

Στα πλασία του μαθήματος των Θρησκευτικών για την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, μελετούμε τον τρόπο κατασκευής του ναού, τη ρυθμολογία και το συμβολισμό του ναού ως κέντρο πίστης όλων των Χριστιανών της Οικουμένης.

Πηγή: National Geographic και blog Υπερκινητικός Δάσκαλος

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Μαΐ 20126
κάτω από: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Γ'-Δ' ΕΚΠ. ΥΛΙΚΟ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Ε'-ΣΤ' ΕΚΠ. ΥΛΙΚΟ | | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Απρ 201229

Με τη βοήθεια του λογισμικού των Θρησκευτικών,ας περιηγηθούμε στα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας, ας θυμηθούμε τα Θεία Πάθη μέσα από κείμενα,εικόνες και ύμνους, ας μπούμε στο κλίμα των ημερών.

Για να μεταβείτε στην εφαρμογή κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο


http://ts.sch.gr/repo/online-packages/dim-thriskeftika-e-st/d11-web/htms/EPIKAIRA_INTRO.htm

κάτω από: ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Γ'-Δ' ΕΚΠ. ΥΛΙΚΟ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Ε'-ΣΤ' ΕΚΠ. ΥΛΙΚΟ | | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
« Παλιότερα άρθρα

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

01-350x178

2 ΕΘΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ETWINNING ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2013-2014!

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΠΑΙΔΙΑ μη ξεχνάτε να βλέπετε τις δημοσιεύσεις που αφορούν:
- την ΤΑΞΗ σας
- το ΜΑΘΗΜΑ που σας ενδιαφέρει
- και τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ (είναι η κατηγορία που περιλαμβάνει τις δημοσιεύσεις που εσείς ξεχωρίζετε!)
---------------
Και εσείς ΓΟΝΕΙΣ
μην ξεχνάτε να μας στέλνετε ενδιαφέροντα άρθρα!
Η αρχή έγινε!

ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΛΑ Η ΣΕΛΙΔΑ;

Για καλύτερη πλοήγηση στην εφημερίδα μας χρησιμοποιήστε τους περιηγητές Mozilla Firefox ή Google Chrome και εγκαταστήστε το πρόγραμμα Adobe Flash Player .

Κάντε κλικ εδώ

H ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΕΤΡΑΕΙ


Η ιστοσελίδα μας άλλαξε! Ελπίζουμε να σας αρέσει περισσότερο!
Γράψτε μας τα σχόλια σας!

TO BLOG ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

βιλλυ2

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ – ΕΚΔΡΟΜΕΣ

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Translate

ΤΑΞΕΙΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ


Εργασίες Γερμανικών
Εκπ. υλικό Γερμανικών

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων