ΟΡΙΑ 6ΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Οι παρακάτω οδοί ανήκουν στα όρια του 6ου Νηπιαγωγείου:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28ης Οκτωβρίου
Αγίας Φωτεινής
Αγίου Νικολάου από 15 μονά και 20 ζυγά και πάνω
Αδερφών Ρόδι
Αισχύλου
Αισώπου
Αλεξάνδρου Παναγούλη
Αναπαύσεως όλη
Αντ. Βασιλείου
Απ. Παύλου
Αριστογείτωνος
Αυξεντίου
Γεωργίου Λιόκι
Δαούτη
Δηιάνειρας
Δημητρίου
Δικαιάρχου
Διονυσιόδωρου
Δουφνά
Ευαγγ. Παληκαρίδη
Ευαγγέλου Σταμάτη
Ευθ. Αθανασιάδου
Ευρυπίδου
Ηρώς Κωνσταντοπούλου
Θέσπιδος
Ι. Λάμπρου
Καραολή
Κηφισσόδωρου
Κομνηνών
Κων. Τσιώρα
Λύσιδος
Μενάνδρου
Μοσχοποδίου
Μπιζανίου
Νικολάου Καλύβα
Νικολιδάκη
Οπλαρχηγού Βόγκλη από την ταβέρνα ΕΛΑΤΟΣ και πανω
Οσίου Γερμανού
Οσίου Κλήμεντος
Οσίου Λουκά
Πετούση
Πουλιοπούλου από Αγίου Νικολάου και μετά προς το γήπεδο τα μονά
Σαρανταπόρου
Σοφοκλή
Σπ. Κουκουλέζα
Στ. Μαλιάτση / Στ. Ματατσή
Στάικου

Μυθεύματα και αλήθειες για το Νηπιαγωγείο: Το Νηπιαγωγείο ΔΕΝ σχολειοποιεί τα παιδιά

Το Συντονιστικό Νηπιαγωγών επισημαίνει ότι προτεραιότητα  των εκπαιδευτικών, των γονιών και του κράτους πρέπει να είναι το παιδί, η ανάπτυξή του και η υποχρέωση της πολιτείας  να του  προσφέρει ποιοτικά υψηλή Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση στα πλαίσια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Κι όμως, το 2018 τα νήπια στην Ελλάδα  περνούν την κρίσιμη περίοδο της ζωής τους μέσα στην κρίση και τις επιπτώσεις της. Σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να τους παρέχονται  τα κατάλληλα γνωστικοσυγκινησιακά ερεθίσματα ώστε  να  κινητοποιηθούν  και να αυξήσουν  την ικανότητα αντίληψης και τις δεξιότητές τους.

Είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί άμεσα  η  Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση έτσι ώστε να έχουμε  για όλα τα νήπια 4-6 χρόνων  αντισταθμιστικά οφέλη  για να επιτευχθούν οι  ίσες εκπαιδευτικές αφετηρίες.

Και ενώ η κοινωνία θα έπρεπε να ενώσει όλες τις δυνάμεις της προς αυτή την κατεύθυνση, τις τελευταίες μέρες κύκλοι και μικροομάδες εξυπηρετώντας  άλλους στόχους παραποιούν σκόπιμα τον παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό ρόλο του Νηπιαγωγείου δημιουργώντας σύγχυση   και αβάσιμους φόβους στους γονείς. Αναφέρονται σε σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου, δίνοντας την εικόνα ενός αυστηρά δομημένου εκπαιδευτικού προγράμματος με μεθόδους και  πρακτικές άλλων βαθμίδων της εκπαίδευσης. Όμως, όποιος γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του Νηπιαγωγείου και το επίσημο αναλυτικό πρόγραμμά του, γνωρίζει ότι κανένας κίνδυνος σχολειοποίησης δεν υφίσταται.

Σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές απόψεις το Νηπιαγωγείο είναι η πρώτη αλλά και η σημαντικότερη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Είναι ένας από τους βασικότερους μετά την οικογένεια θεσμούς κοινωνικοποίησης και η πρώτη στη ζωή του παιδιού επαφή με τον θεσμό του σχολείου. Για τους λόγους αυτούς έχει σχεδόν αποφασιστικές για το μέλλον του επιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα καθορίζει εάν αυτή η πρώτη επαφή του νηπίου με το σχολείο θα ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας ή όχι, και άρα εάν το νήπιο θα αποκτήσει θετική ή αρνητική σχέση με τον σχολικό θεσμό. Είναι η σχολική βαθμίδα στην οποία το νήπιο έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τις πιο επίσημες παραλλαγές της γλώσσας (είτε αυτή είναι μητρική είτε δεύτερη γλώσσα, όπως συμβαίνει για πολλά παιδιά σήμερα στο ελληνικό σχολείο) ή ακόμη και με την επίσημη κουλτούρα και τα σύμβολα της γνώσης.

1.ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

  • Το Νηπιαγωγείο είναι το «πρώτο σχολείο του παιδιού», η πρώτη επαφή του παιδιού με ένα οργανωμένο περιβάλλον μάθησης, ωστόσο  δεν έχει αυστηρά δομημένο πρόγραμμα, πρακτικές και μεθόδους, όπως οι άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης
  • Στο Νηπιαγωγείο ο τρόπος μάθησης είναι παιγνιώδης, αυθόρμητος, παιδοκεντρικός και αναπτυξιακά κατάλληλος για τα παιδιά.
  • Προτεραιότητα στο Νηπιαγωγείο δίνεται στην ενεργητική βιωματική συνεργατική μάθηση διαμέσου του παιχνιδιού. Το παιχνίδι (ελεύθερο ή οργανωμένο) κατέχει πρωτεύοντα ρόλο στην εξέλιξη του προγράμματος ως κυρίαρχο μέσο ανάπτυξης, μάθησης και κοινωνικοποίησης των παιδιών (ΔΕΠΠΣ- Αναλυτικό Πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου).
  • Οι Νηπιαγωγοί κατά την εφαρμογή του  προγράμματος , λαμβάνουν υπόψη τους τις παιδαγωγικές αρχές και τους στόχους του Διαθεματικού Ενιαίου Πλαισίου Προγραμμάτων Σπουδών (Δ.Ε.Π.Π.Σ.) και του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών (Α.Π.Σ.) για το Νηπιαγωγείο καθώς και την πολυμορφία και ανομοιογένεια κάθε τάξης Νηπιαγωγείου, δίνοντας προτεραιότητα στα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των μαθητών.

2.ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΚΡΙΤΑ ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

  • Στο πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου δεν υπάρχουν  διακριτά γνωστικά αντικείμενα. Για αυτό το λόγο, το Νηπιαγωγείο στελεχώνεται μόνο από Νηπιαγωγούς Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και δεν έχει άλλες ειδικότητες εκπαιδευτικών. Το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών για το Νηπιαγωγείο ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ(ΦΕΚ 303Β/13-03-2003 προσδιορίζει τις κατευθύνσεις των προγραμμάτων σχεδιασμού και ανάπτυξης δραστηριοτήτων Γλώσσας, Μαθηματικών, Μελέτης Περιβάλλοντος, Δημιουργίας και Έκφρασης (Εικαστικά, Δραματική Τέχνη, Μουσική, Φυσική Αγωγή) και Πληροφορικής για το παιδί του Νηπιαγωγείου. Τα προγράμματα αυτά δε νοούνται ως διακριτά διδακτικά αντικείμενα και δεν προτείνονται για αυτοτελή διδακτική προσέγγιση, αλλά για τον προγραμματισμό και την υλοποίηση δραστηριοτήτων που έχουν νόημα και σκοπό για τα ίδια τα παιδιά.
  • Οι δραστηριότητες που αφορούν τις μαθησιακές περιοχές του ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ αναπτύσσονται σύμφωνα με τη διαθεματική προσέγγιση της γνώσης και μπορούν να λάβουν τη μορφή Σχεδίου Εργασίας (project), θεματικής προσέγγισης ή διαθεματικών οργανωμένων δραστηριοτήτων.  Στο Νηπιαγωγείο  όλες οι δραστηριότητες ολοκληρώνονται κατά τη διάρκεια του Προγράμματος και δε δίνεται εργασία στο σπίτι.

3.ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ-ΒΙΒΛΙΑ-ΤΕΤΡΑΔΙΑ

  • Η εισαγωγή δύο βιβλιοτετραδίων (Γλώσσας, και Προμαθηματικών εννοιών), η οποία έγινε πριν 20 ακριβώς  χρόνια συνάντησε την σθεναρή αντίδραση των Νηπιαγωγών. Έγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις και πιέσεις προς το Υπουργείο Παιδείας για την απόσυρσή τους. Κατά την τελευταία κινητοποίηση το 2000, αντιπροσωπεία Νηπιαγωγών του ΔΣ του Διδασκαλείου Αθηνών πήγε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και με επιστημονικά τεκμηριωμένα επιχειρήματα ζήτησε την κατάργησή τους.Από το επόμενο σχολικό έτος η διανομή των Βιβλιοτετραδίων σταμάτησε και η μοναδική προσπάθεια «σχολειοποίησης» του Νηπιαγωγείου που έγινε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του έλαβε τέλος.

4.ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ – ΓΩΝΙΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

  • Η διαμόρφωση του χώρου του Νηπιαγωγείου  είναι σε  μαθησιακά κέντρα  –γωνιές δραστηριοτήτων  τα οποία είναι σχεδιασμένοι χώροι με τη δική τους θεματική και  το δικό τους υλικό, που ανανεώνεται και εμπλουτίζεται. Εκεί τα παιδιά μπορούν να είναι μόνα τους ή σε μικρές  ομάδες ή με τη συμμετοχή του/ της Νηπιαγωγού προκειμένου να κατευθύνουν τα ίδια τη μάθησή τους.
  1. ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΕΧΕΙ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕΙΚΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ (ΝΗΠΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ 4-6 ΧΡΟΝΩΝ)
  • Η συνύπαρξη των νηπίων α΄και β΄ηλικίας (προνήπια) και οι μεικτές ομάδες που δημιουργούνται είναι πολύ σημαντικές για την κοινωνικοσυναισθηματική και την πνευματική/διανοητική ανάπτυξη των παιδιών.

Ειδικότερα οι μεικτές ομάδες εργασίας (νηπίων ηλικίας 4-6 χρόνων ):

Βελτιώνουν την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη γιατί μπορούν να εξασφαλίσουν ένα θεραπευτικό περιβάλλον για  παιδιά που είναι κοινωνικά ανώριμα. Προκαλούν επίσης συγκεκριμένες θετικές κοινωνικές συμπεριφορές στα παιδιά όπως η συνεργασία , η παροχή /αποδοχή βοήθειας , η διανομή αγαθών , η εκμάθηση της σειράς και του συσχετισμού διαφορετικών προσδοκιών. Συνεπώς δημιουργείται κλίμα προσδοκώμενης συνεργασίας ωφέλιμης τόσο για τα παιδιά όσο και για τους /τις Νηπιαγωγούς(Katz,1995)

  • Καλλιεργούν την πνευματική/διανοητική ανάπτυξη.

Σύμφωνα με τον Vygotsky και τη Ζώνη της Επικείμενης Ανάπτυξης  το νήπιο των 4 χρόνων μπορεί να επεκτείνει το επίπεδο ικανότητας εκτέλεσης μιας δεξιότητας αν βοηθηθεί από ένα νήπιο μεγαλύτερης ηλικίας (5 χρόνων).Συνεπώς τα νήπια των 4 χρόνων γίνονται πιο ικανά στο να παρατηρούν και να μαθαίνουν από τα  πιο έμπειρα νήπια των 5 χρόνων , ενώ η ευκαιρία που έχουν τα μεγαλύτερα παιδιά να υποστηρίξουν τη μάθηση των μικροτέρων τους, τους δίνει τη δυνατότητα να αποσαφηνίσουν αυτά που σκέφτονται (Duffy, 2003).Επιπλέον υπάρχει η δυνατότητα της επανάληψης ή  η δυνατότητα της πρόβλεψης, αφού το νήπιο των 4 χρόνων γίνεται έμμεσα και αβίαστα μέτοχος των διαδικασιών που θα ακολουθήσουν.

Συνεπώς η διετής φοίτηση στο Νηπιαγωγείο  είναι επιτακτική ανάγκη , γιατί  μόνο  με την εφαρμογή της εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις για :

– την ολοκλήρωση και  την υλοποίηση με αποτελεσματικό τρόπο, των στόχων του Αναλυτικού Προγράμματος 

– τη δυνατότητα διερεύνησης  και έγκαιρης αντιμετώπισης των μαθησιακών δυσκολιών των νηπίων  από     τους εκπαιδευτικούς (ΠΕ60, ΠΕ60,50, ΠΕ61, ΚΕΔΔΥ )

– για την  ομαλή   μετάβασή τους στο Δημοτικό Σχολείο

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΝΗΠΙΩΝ ΠΡΟΝΗΠΙΩΝ 2017-2018

Λαμβάνοντας υπόψη την παρ. 4α, του άρθρου 6, του ΠΔ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α), οι εγγραφές στα Νηπιαγωγεία, τη σχολική χρονιά 2018-19 θα πραγματοποιηθούν από 2 έως 18 Μαΐου 2018,με την παρουσία του εγγραφέντος νηπίου. Χωρίς  την παρουσία του νηπίου εγγραφή δεν θα γίνεται . Εγγραφές
μετά τις 19 Μαΐου θεωρούνται εκπρόθεσμες και χρειάζονται την έγκριση του Διευθυντή/ντριας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Π.Ε.).
Στα Νηπιαγωγεία, για το σχολικό έτος 2018-19,  εγγράφονται μαθητές/τριες που την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν την ηλικία των τεσσάρων (4) ετών. Συγκεκριμένα, εγγράφονται στο 6ο
Νηπιαγωγείο για το σχολικό έτος 2018-19, μαθητές γεννημένοι το 2013 και 2014 που ανήκουν στην περιοχή εγγραφων του 6ου Νηπιαγωγείου . Τα Νηπιαγωγεία υποχρεούνται να δεχτούν όλες τις αιτήσεις νηπίων και προνηπίων που έχουν γεννηθεί αυτά τα έτη.

Οι ημέρες και ώρες εγγραφών θα είναι οι εξής:

 2/5/2017 έως 18/5/2017    13.15-14.00

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Οι γονείς/κηδεμόνες υποβάλλουν στο Νηπιαγωγείο που ανήκουν:
α) Αίτηση εγγραφής – Υπεύθυνη δήλωση(δίνεται από το νηπιαγωγείο)
β) Το πιστοποιητικό γέννησης των μαθητών,του οποίου  η προσκόμιση δεν απαιτείται από τους γονείς, αναζητείται από το Νηπιαγωγείο μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος «myschool», σύμφωνα με την παρ. 4β, του άρθρου 6 του Π.Δ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α) και την υπ΄ αρ. Φ.6/498/57863/Δ1/6-4-2016 εγκύκλιο του ΥΠΠΕΘ.
γ) Αποδεικτικό στοιχείο, όπως προβλέπεται από την παρ. 4, του άρ. 6 του Π.Δ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α) από το οποίο, διαπιστώνεται η διεύθυνση κατοικίας του μαθητή. (λογαριασμός ΔΕΗ, ΝΕΡΟΥ, ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΦΟΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ)
δ) Υπεύθυνη δήλωση του γονέα/κηδεμόνα ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφαλή προσέλευση και αποχώρηση του νηπίου (συμπεριλαμβάνεται στο έντυπο της αίτησης-υπεύθυνης δήλωσης).
ε) Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή, ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια. (παρ. 4, άρθρο 6, Π.Δ 79/2017 ΦΕΚ 109 Α).

Υπενθυμίζουμε ότι ισχύει η γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (Υ1/Γ.Π.161682/22-12-2008 έγγραφο της Δ/νσης Δημόσιας Υγιεινής του Υπ. Υγείας & Κοιν. Αλληλεγγύης), σύμφωνα με την οποία, «είναι υποχρεωτικά όλα εκείνα τα εμβόλια που είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και για αυτό δίνονται δωρεάν στα πλαίσια προστασίας της Δημόσιας Υγείας. Μόνο σε περιπτώσεις ιατρικής αντένδειξης, θα μπορούν οι γονείς να αρνηθούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους». Οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης από : α) Περιφερειακά Γενικά Νοσοκομεία, ή β) Δ/νσεις Υγιεινής της οικείας Νομαρχίας, ή γ) Ιατροκοινωνικά Κέντρα, ή δ) Ασφαλιστικούς φορείς, ή ε )ιδιώτες ιατρούς, σύμφωνα με τον κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας Ν.3418/28-11-2005(τ.Α’ ΦΕΚ 287).

στ. Το Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή (Α.Δ.Υ.Μ.) (δίνεται από το νηπιαγωγείο). καταρτίζεται και συμπληρώνεται από ιατρούς των οικείων Μονάδων Υγείας του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (Κέντρα Υγείας, Πολυδύναμα Περιφερειακά ιατρεία κτλ.) ή των Εξωτερικών Ιατρείων των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων ή των ιδιωτών ιατρών συμβεβλημένων με τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) ή τον αντίστοιχο ασφαλιστικό φορέα των γονέων και κηδεμόνων ή από ιδιώτες ιατρούς (χωρίς σύμβαση με ασφαλιστικά ταμεία).τροί.

Στην περίπτωση των μαθητών/-τριών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες οι γονείς/κηδεμόνες συνυποβάλλουν γνωμάτευση από ΚΕ.Δ.Δ.Υ. ή κρατικό ιατροπαιδαγωγικό κέντρο ή άλλη κρατική αρμόδια υπηρεσία.

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ

Στο προαιρετικό ολοήμερο πρόγραμμα δύνανται να εγγράφονται:
1) μαθητές των οποίων εργάζονται και οι δύο γονείς, προσκομίζοντας σχετική βεβαίωση του φορέα εργασίας τους ή κάρτα ανεργίας, στην περίπτωση που είναι άνεργοι. Δικαίωμα εγγραφής δίνεται και στην περίπτωση που προσκομίζεται βεβαίωση εργασίας από τον ένα γονέα και κάρτα ανεργίας από τον άλλο. Για τους αυτοαπασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες κτλ. αρκεί η προσκόμιση πρόσφατης βεβαίωσης του ασφαλιστικού τους φορέα ή το πιο πρόσφατο ειδοποιητήριο πληρωμής του τρέχοντος έτους.
2) μαθητές, των οποίων οι γονείς/κηδεμόνες ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες όπως:
I) πολύτεκνοι / τρίτεκνοι / μονογονεϊκές οικογένειες, γονείς με χρόνιες παθήσεις /ενταγμένοι σε πρόγραμμα απεξάρτησης / φυλακισμένοι.
II) πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν σε κέντρα ή σε δομές φιλοξενίας του ελληνικού κράτους ή της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ.

Πρόωρη αποχώρηση νηπίων/προνηπίων από το Ολοήμερο Πρόγραμμα δεν προβλέπεται.

Το ωράριο λειτουργίας και η υποχρεωτικότητα της φοίτησης, τηρούνται καθ’ όλο το διδακτικό έτος. 

Η Προισταμένη του 6ου Νηπιαγωγείου

Επιστολή για τους γονείς

«Εκπαιδευτικοί και γονείς στην πρώτη γραμμή για την   σωτηρία του δημόσιου σχολείου»

Αγαπητοί γονείς,

Τις τελευταίες μέρες ζούμε το θέατρο του παραλόγου με αφορμή την κατάθεση του νομοσχεδίου  για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Στο νομοσχέδιο υπάρχει διάταξη για την υποχρεωτικότητα ενός επιπλέον έτους στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο. Επειδή η παραπληροφόρηση από φορείς παντελώς άσχετους με την εκπαίδευση καλά κρατεί, ενημερωθείτε για το τι κρύβεται πίσω από την σφοδρή αντίδραση των ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων) – ΠΟΣΙΠΣ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών) – ΠΟΕ-ΟΤΑ  (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Οργανισμών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση) – ΣΒΕ (Σύλλογος Βρεφονηπιοκόμων Ελλάδας) – ΠΑΣΥΒΝ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βρεφονηπιαγωγών).

Αυτήν την στιγμή ολόκληρη η πρωτοβάθμια εκπαίδευση παλεύει για τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης στην χώρα μας. Δήμαρχοι, και οικονομικά συμφέροντα θέλουν το δημόσιο σχολείο στα χέρια τους. Εδώ και καιρό με ανακοινώσεις και αποφάσεις συνεδρίων επιμένουν πως θα πρέπει η πρωτοβάθμια εκπαίδευση να περάσει στους δήμους. Γιατί; Γιατί γι’ αυτούς η εκπαίδευση είναι εμπόρευμα. Φαντάζονται το σχολείο να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια αφήνοντας κέρδη στα ταμεία τους. Οι πελάτες είναι οι γονείς, που για να φοιτήσουν τα παιδιά τους στα σχολεία, θα πρέπει να βάλλουν το χέρι στην τσέπη. Ότι γίνεται τώρα με τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς.

Χρησιμοποιούν τον κλάδο των βρεφονηπιοκόμων απειλώντας τους πως αν εφαρμοστεί η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση στο δημόσιο νηπιαγωγείο, θα κλείσουν οι παιδικοί σταθμοί και θα χάσουν την δουλειά τους.

 Αυτό δεν είναι αλήθεια!

Χιλιάδες παιδιά κάτω των τεσσάρων χρονών μένουν έξω από τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς γιατί δεν υπάρχουν θέσεις. Με την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης θα απελευθερωθούν θέσεις για παιδιά έως τα 4 που οι γονείς τους αναγκάζονται να τα στείλουν σε ιδιωτικούς.

Λασπολογούν κατηγορώντας το δημόσιο νηπιαγωγείο και την δουλειά των νηπιαγωγών ως επικίνδυνη για το μορφωτικό μέλλον των παιδιών. Θα μιλήσουμε απλά χωρίς να αναφερθούμε εδώ στα επιστημονικά δεδομένα και στον τρόπο που λειτουργεί το δημόσιο νηπιαγωγείο, δεν θ’ αναφερθούμε στα αναλυτικά προγράμματα ούτε στις υψηλού επιπέδου σπουδές των νηπιαγωγών, τις συνεχείς επιμορφώσεις και την μεγάλη εργασιακή τους εμπειρία. Θα αναφερθούμε μόνο στην δική σας εμπειρία από την επαφή σας με το δημόσιο νηπιαγωγείο.

Εσείς είδατε και βλέπετε τον τρόπο που δουλεύουμε, την εξέλιξη των παιδιών σας και πώς αυτό το σχολείο δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό και την καρδιά τους. Εμείς από την πλευρά μας παρατηρούμε πώς ένα παιδί που έρχεται στα  4 χρόνια του στο νηπιαγωγείο,  προσαρμόζεται πολύ πιο εύκολα και ομαλά σε σχέση με εκείνο που έρχεται στα 5 και πρέπει να καλύψει  τη διαφορά με τα παιδιά που  φοιτούν για δυο χρόνια.

Αυτό συμβαίνει διότι:

  • Επωφελείται νωρίτερα από την εμπλοκή του σε κοινωνικοποιητικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο χώρο του νηπιαγωγείου.
  • Καλλιεργείται στον κατάλληλο χρόνο και χωρίς καθυστέρηση η αντίληψη και η κατάκτηση αφηρημένων εννοιών
  • Η συγκρότηση της σκέψης του και η άσκηση της προσοχής του καλλιεργούνται συστηματικά και οργανωμένα για μεγαλύτερο διάστημα και σε μεγαλύτερο βαθμό.
  • Στον παιδικό σταθμό δεν έχει την ευκαιρία να συγχρωτίζεται και να αλληλεπιδρά με παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας κερδίζοντας νοητικά και συναισθηματικά από αυτήν την επικοινωνία.
  • Στο Νηπιαγωγείο το παιδί εμπλέκεται σε εκπαιδευτικές διαδικασίες σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα του δημόσιου νηπιαγωγείου (ΑΠΠΣ-ΔΕΠΣ) συνθήκη η οποία λείπει από τη φοίτηση στον Παιδικό σταθμό.

Να μην ξεχάσουμε πως η θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης,  έχει τεράστια σημασία για την κατάλληλη προετοιμασία και την ομαλή μετάβαση στην Α Δημοτικού. Εξασφαλίζει επίσης την εξομάλυνση των ανισοτήτων και λειτουργεί αντισταθμιστικά για παιδιά που προέρχονται από ευάλωτα κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα.

Όσο για το ωράριο, για τους εργαζόμενους γονείς, υπάρχει το ολοήμερο νηπιαγωγείο που σχολάει στις 4.00μ.μ.

 Ο αγώνας που δίνεται τώρα είναι κρίσιμος και καθοριστικός για την ποιότητα της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Ας στηρίξουμε όλοι το δημόσιο σχολείο για να διασφαλίσουμε το μέλλον των παιδιών μας.

 

 

VAN GOGH ALIVE

Από την αρχή της εβδομάδας  ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πυρετωδώς το σχέδιο εργασίας ‘VAN GOGH’, ο Ολλανδός ζωγράφος. Το σχέδιο εργασίας θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς στη γωνιά του καβαλέτου. Τ α παιδιά αφού γνωρίσουν τη ζωή του ζωγράφου και τον ίδιο μέσα από τις αυτοπροσωπογραφίες του, θα παρατηρήσουν τους πίνακές του, τα χρώματα που χρησιμοποιεί και θα μάθουν για την τεχνική του. Τέλος θα προσπαθήσουν και τα ίδια να ζωγραφίσουν τα αγαπημένα τους πράγματα, τοπία , τα ηλιοτρόπια, την έναστρη νύχτα και τέλος το πορτρέτο τους. Διδακτική δράση του σχεδίου εργασίας θα είναι η επίσκεψή μας στην πολυμεσική έκθεση ήχου και ρέουσας εικόνας στο Μέγαρο Μουσικής, την Παρασκευή 2/2/2018. Μικροί και μεγάλη περιμένουμε με ανυπομονησία!!!

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς; Ένας νέος τρόπος προσέγγισης της εικαστικής δημιουργίας;Ένα φαντασμαγορικό πολυθέαμα για μικρούς και μεγάλους; Μία δημιουργική επικοινωνία ανάμεσα στη σύγχρονη τεχνολογία και τα νέα πολυμέσα, με τους μεγάλους οικουμενικούς δημιουργούς; Μία εκπαιδευτική αλλά και διασκεδαστική έκθεση – παράσταση για όλους; Η απόλυτη βιωματική εμπειρία ; 

Η μεγαλειώδης έκθεση που μάγεψε περισσότερους από 10.000.000 θεατές σ’ όλο τον κόσμο, έρχεται επιτέλους να εκστασιάσει και το ελληνικό κοινό! Όχι με τον συνήθη, αλλά μ’ έναν νέο, επαναστατικό τρόπο, που παρουσιάζοντας το συνολικό έργο του Van Gogh, αφηγείται ταυτόχρονα την δική του ιστορία, διεισδύει στα συναισθήματα και τις σκέψεις του και περιγράφει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλούργησε.

Σε μία live συμφωνία φωτισμού, χρωμάτων, ήχων και μουσικής, που οργάνωσε η Grande Exhibitions με την Λάβρυς.

Μέσω του SENSORY4™, ενός μοναδικού συστήματος που ενσωματώνει 40 προβολείς υψηλής ευκρίνειας, γραφικά πολλαπλών καναλιών και ήχο surround, δομώντας έτσι ένα από τα συναρπαστικότερα περιβάλλοντα πολλαπλών προβολών στον κόσμο. Που γεμίζοντας τον χώρο (τοίχους, πατώματα) με γιγαντιαίες οθόνες ζωντανεύει τα αριστουργήματα του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, αναδεικνύοντας της αποχρώσεις και τις λεπτομέρειες, αποκαλύπτοντας την έμπνευση και την τεχνοτροπία τους, ενώ βυθίζουν ακαριαία τον θεατή μέσα στο σύμπαν του.

Σε μία καθηλωτική ατμόσφαιρα ρέουσων εικόνων, σ’ ένα ιδιότυπο, πανέμορφο και άκρως εντυπωσιακό «πλανητάριο», σε μία πνευματική γλυκιά και πλούσια εμπειρία, που ενσωματώνει τον επισκέπτη, διεγείροντας και θρέφοντας όλες τις αισθήσεις του. Σε μία καθολική και διασφαλισμένη εις βάθος επικοινωνία του θεατή με το έργο, αλλά και τον δημιουργό.

Θα σας προτείναμε πριν την επίσκεψη μας στην έκθεση, να παρακολουθήσετε την ταινία animation ‘Loving Vincent’

 

Μόμο του Μίχαελ Έντε

Το νηπιαγωγείο μας στις 10/01/2018 επισκέφτηκε το Εθνικό Θέατρο και παρακολούθησε την εξαιρετική παράσταση Μόμο. Η αλήθεια είναι ότι είχα χρόνια να δω μια τόσο καλή θεατρική παράσταση. Τα παιδιά μας ενθουσιάστηκαν. Πριν φύγουμε η υπεύθυνη του θεάτρου μας έδωσε συγχαρητήρια για την άριστη συμπεριφορά των μικρών θεατών. Μπράβο στα παιδιά μας. Μας έκαναν περήφανους.

Δυο λόγια για την παράσταση.

Τι είναι ο χρόνος; Πως γίνεται, ενώ περπατάς αργά, να πηγαίνεις πολύ γρήγορα; Γίνεται να κλέψεις τον χρόνο των ανθρώπων; Και ποιο είναι αυτό το μικρό κορίτσι με το περίεργο όνομα που η τύχη του κόσμου είναι στα χέρια της;

Η ιστορία ξεκινά στα ερείπια ενός παλιού θεάτρου έξω από μια μεγάλη πόλη. Εκεί κατοικεί ένα μικρό, παράξενο κορίτσι, η Μόμο, που έχει ένα καταπληκτικό χάρισμα: είναι υπέροχη ακροάτρια. Όταν οι Γκρίζοι Κύριοι εισβάλλουν στη ζωή των κατοίκων της μεγάλης πόλης οι άνθρωποι αλλάζουν σαν να  έχουν μια απροσδιόριστη αρρώστια…

Το βιβλίο- ορόσημο του Έντε, πρωτοκυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1973, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 40 γλώσσες και χαρακτηρίστηκε από κριτικούς αλλά και φιλοσόφους ως «ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του 20ού αιώνα». Η ιστορία της Μόμο, παρότι γραμμένη στη δύση του προηγούμενου αιώνα, είναι η ιστορία των σημερινών παιδιών: αυτών που μεγαλώνουν σ’ έναν κόσμο που μοιάζει να βρίσκεται διαρκώς σε αντίστροφη μέτρηση, σ’ έναν κόσμο που δεν έχει χρόνο για παιδιάστικα καμώματα, για άσκοπες περιπλανήσεις, για παιχνίδια και φανταστικές εξερευνήσεις, για οτιδήποτε με λίγα λόγια δεν μετριέται, δεν ζυγίζεται και δεν ορίζεται.

7 Απλά βήματα για τη διασφάλιση οριοθέτησης των παιδιών

Πολλές φορές οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με πολλά εμπόδια στην προσπάθεια τους να οριοθετήσουν τα παιδιά τους, είτε αυτό συμβαίνει μέσα στο σπίτι είτε εκτός.

Συχνά ερωτήματα που ταλαιπωρούν τους γονείς είναι:

  • Ποιες οδηγίες μπορώ να δώσω; Σε ποιες συμφωνίες μπορούμε να καταλήξουμε; Ποιους κανόνες μπορούμε να θέσουμε;
  • Όταν λέω όχι το εννοώ πραγματικά; Ή μήπως σημαίνει μπορεί;
  • Ξέρει άραγε ο γιός ή η κόρη μου πως αισθάνομαι εγώ, τι είναι σημαντικό για εμένα και τι περιμένω ακριβώς από εκείνο;
  • Υπάρχει μια ξεκάθαρη συμφωνία σχετικά με το τι θα συμβεί, εάν κάποιος παραβιάσει τον κανόνα;

Σε ένα οικογενειακό συμβούλιο, γονείς και παιδιά μπορούν να καθορίσουν μαζί τους κανόνες συμβίωσης.

  • Μην θέτετε κανόνες που κανείς δεν μπορεί να τηρήσει. Για να είναι επιτυχημένοι οι κανόνες πρέπει να αποφασιστούν μαζί με το παιδί. Διαθέστε λίγο χρόνο όλη η οικογένεια και αποφασίστε ποιοι κανόνες ισχύουν για εσάς. Εφόσον καταλήξετε σε αυτούς μπορείτε να καταγράψετε τους κανόνες έτσι ώστε να τους θυμάστε. Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας κάνετε τη δραστηριότητα ευχάριστη για όλους, υπογράψτε τους κανόνες για επικύρωση της συμφωνίας.
  • Όταν ζητάω κάτι από το παιδί, επιμένω και το επαναλαμβάνω. Για να αποτυπωθούν οι κανόνες, θα πρέπει να τους επαναλαμβάνετε συνέχεια με υπομονή, ειδικά σε πιο μικρά παιδιά.

Να είμαστε αξιόπιστοι!!

  • Οι γονείς που λένε μεγάλα λόγια και απειλούν τα παιδιά τους με συνέπειες αλλά τελικά δεν προχωρούν σε πράξεις χάνουν την αξιοπιστία τους.

Το ίδιο ισχύει και για τις υποσχέσεις και τις ανταμοιβές. Εάν υποσχεθείς στο παιδί σου να του διαβάσεις άλλη μια ιστορία πριν πέσει για ύπνο, πρέπει και να το κάνεις!

  • Όταν ζητάτε από το παιδί σας να κάνει κάτι, πρέπει να έχετε στο μυαλό σας και την ανάλογη συνέπεια εάν δεν ακολουθήσει αυτό που συμφωνήσατε. Η συνέπεια πρέπει να μένει σταθερή με ότι αρχικά είχε ειπωθεί. Μην αλλάζετε τις συνέπειες που είχατε συμφωνήσει γιατί τότε θα χάσετε την αξιοπιστία σας και τα παιδιά θα αρχίσουν να σας αγνοούν.
  • Προειδοποιούμε τα παιδιά με τρόπους ώστε να μην τα εκφοβίζουμε, και να τα κάνουμε να καταλαβαίνουν πως με τη σωστή συμπεριφορά μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν.
Χρησιμοποιώ συνέπειες ανάλογες των πράξεων τους, να συνδέονται δηλαδή μεταξύ τους.

Εάν το παιδί δεν ακολουθήσει αυτό που είχατε συμφωνήσει, τότε πρέπει να αναφερθεί η συνέπεια της πράξης, η οποία πρέπει να είναι ανάλογη της συμπεριφοράς της οποίας επέδειξε.

Για παράδειγμα: Δεν έβαλε τα βιβλία στο ράφι, τότε δεν θα μείνει χρόνος για να διαβάσετε παραμύθι.

Τα παιδιά μαθαίνουν να αναλαμβάνουν ευθύνες από τις συνέπειες των πράξεων τους!

Όποιος κάνει ένα βήμα πρέπει να είναι έτοιμος και για το επόμενο. Μην βιαστείτε να απαλλάξετε τα παιδιά σας από τις συνέπειες των πράξεων τους!!!

Για παράδειγμα: Όταν το παιδί σας πήγε προπόνηση και ξέχασε να πάρει μαζί του τα παπούτσια ποδοσφαίρου, μην πάτε να του τα φέρετε. Η ώρα που θα περάσει καθισμένος στον πάγκο θα τον κάνει να θυμάται στο μέλλον όλα όσα πρέπει να παίρνει μαζί του!!

Προσοχή στον τρόπο που επιβάλλονται οι συνέπειες.

  • Οι τιμωρίες μπορεί να τραυματίσουν και να ταπεινώσουν τα παιδιά.
  • Σε μια τιμωρία πρέπει να είναι φανερή η σύνδεση μεταξύ πράξης και συνέπειας, έτσι ώστε το παιδί να μην το θεωρεί σαν αντίποινο και αυτό να οδηγήσει σε θυμό και άλλες δυσπροσάρμοστες συμπεριφορές. Εξηγώ λοιπόν στο παιδί το λόγο για τον οποίο υπάρχει η συγκεκριμένη τιμωρία.
  • Όλα με μέτρο. Δεν χρησιμοποιώ απειλές τις οποίες δεν θα τηρήσω.
  • Είναι λογικό κάποτε οι γονείς να χάνουν για λίγο τον έλεγχο και να υψώνουν τον τόνο της φωνής τους. Καλό θα ήταν πριν μιλήσετε στο παιδί για ένα μικρό διάστημα 1-2 λεπτών, να πάρετε μια βαθιά ανάσα, να ηρεμήσετε και μετά να μιλήσετε στο παιδί.

Εκφράζω τα συναισθήματα μου

Συζητούμε για τα συναισθήματα μας. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι και οι γονείς τους έχουν συναισθήματα και τα εκφράζουν. Καλό θα ήταν οι γονείς να μιλούν στα παιδιά και να εκφράζουν πως η συγκεκριμένη πράξη τους έκανε να νιώσουν. Μπορούν μετά και τα ίδια τα παιδιά να εκφράσουν τα δικά τους συναισθήματα. Τι ήταν αυτό που τα έκανε να συμπεριφερθούν με τον ανάλογο τρόπο, εάν υπάρχει κάτι που τα απασχολεί. Τα παιδιά πολλές φορές δυσκολεύονται να εκφράσουν πως νιώθουν και το αποτυπώνουν με πράξεις. Καλό θα ήταν οι γονείς να τα παροτρύνουν συχνά να μοιράζονται τα συναισθήματα τους για να μην προβαίνουν σε πράξεις οι οποίες μπορεί απλώς να αποσκοπούν στο να προσελκύσουν τη προσοχή των γονέων τους.

Ενθάρρυνση και κίνητρο για την ανάληψη ευθυνών.

  • Όταν οι γονείς δεν είναι παρόν, τα παιδιά αναλαμβάνουν από μόνα τους ευθύνες. Δίνουμε χώρο και χρόνο στο παιδί να αναλάβει πρωτοβουλίες με το δικό του ρυθμό και τρόπο. Δεν επεμβαίνουμε συνεχώς, εάν θέλει τη βοήθεια μας τότε θα μας το ζητήσει.
  • Με την εκτίμηση και την ενθάρρυνση πετυχαίνουμε πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που θα καταφέρναμε με τις φωνές και τις τιμωρίες. Η εκτίμηση αποτελεί κίνητρο για τα παιδιά. Με τον έπαινο οι γονείς φτάνουν γρηγορότερα στον στόχο τους.
  • Φροντίζουμε να διαθέτουμε ποιοτικό χρόνο στο παιδιά μας μέσα στη μέρα. Η εκδήλωση αγάπης, αλληλοσεβασμού και προσοχής είναι το κλειδί για υγιή, χαρούμενα παιδιά!!!

Κορνηλία Τσούκκα
Εγγεγραμμένη Σχολική/Εκπαιδευτική Ψυχολόγος

Αρχική

Ο κανόνας «3-6-9-12» για τα παιδιά και την οθόνη

Της Μάχης Μαργαρίτη

Ο Serge Tisseron είναι γάλλος ψυχαναλυτής-ψυχίατρος, από τους πιο γνωστούς στη χώρα του. Δίνει κατευθύνσεις έρευνας στο πανεπιστήμιο University Paris 7 Denis Diderot. Μελετά τις σχέσεις των νέων με τις νέες τεχνολογίες, τις παρανοήσεις ανάμεσα στους ενήλικες και την επόμενη γενιά, και τις επιπτώσεις της τεχνολογίας της πληροφορίας στους νέους ανθρώπους. Το 2008 ανέπτυξε τον κανόνα «3-6-9-12», που σημαίνει, «όχι τηλεόραση πριν από τα τρία χρόνια, όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα έξι, καθόλου internet πριν από τα εννέα χρόνια, και καθόλου κοινωνικά μέσα πριν από τα 12». Το 2011 η Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων αποδέχτηκε την πρόταση.

Ο ίδιος λέει ότι ανέπτυξε τον κανόνα με σκοπό να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση για τις οθόνες. Επικοινωνήσαμε με τον Serge Tisseron για να μας εξηγήσει την άποψή του για μια σχέση που γεμίζει ερωτήματα τους γονείς: τη σχέση παιδιού-οθόνης.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Ο κανόνας σας του «3-6-9-12», λέει, «καθόλου τηλεόραση πριν την ηλικία των τριών». Γιατί αυτό;

Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει για τα μικρά παιδιά και την τηλεόραση έχουν δείξει ότι η τηλεόραση δεν ωφελεί τα παιδιά πριν από την ηλικία των τριών. Φυσικά, ένας γονιός μπορεί να παρακολουθεί ένα πρόγραμμα για δέκα λεπτά μαζί με ένα μικρό παιδί, αν αυτή είναι μια ευκαιρία να περάσουν κάποιο ποιοτικό χρόνο μαζί. Όμως, πριν από την ηλικία των τριών, είναι η σχέση που έχει σημασία, όχι η οθόνη. Το πρόβλημα είναι ότι συνήθως η τηλεόραση μένει ανοιχτή μόνιμα, και τα μικρά παιδιά ζουν με αυτή. Αλλά η έρευνα έχει δείξει ότι αυτό βλάπτει την ανάπτυξή τους.

Τα μωρά έχουν πράγματι την ανάγκη να διαμορφώσουν τις ικανότητες προσοχής και συγκέντρωσης, και δε μπορούν να το κάνουν σε ένα περιβάλλον θορυβώδες όπως αυτό που δημιουργεί η τηλεόραση. Το ραδιόφωνο είναι λιγότερο ενοχλητικό για αυτά, επειδή εναλλάσσει συζητήσεις και αρμονικές μουσικές. Η τηλεόραση, όμως, είναι γεμάτη από βίαιους θορύβους τους οποίους τα μωρά δε μπορούν να καταλάβουν, και οι οποίοι τα εμποδίζουν να μάθουν να συγκεντρώνονται. Οι γονείς έχουν την τάση να υποτιμούν το πόσο σοβαρές είναι οι συνέπειες των ψηφιακών εργαλείων στο μικρό παιδί, και να υπερεκτιμούν τη βαρύτητα των προβλημάτων που προκαλούνται από τη χρήση των ίδιων ψηφιακών εργαλείων στην εφηβεία, ενώ πρόκειται γενικά για την περίοδο κατά την οποία αποκτώνται αυτόματα αντανακλαστικά που είναι απαραίτητα για τη χρήση τους.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Στις μέρες μας, με τους γονείς να δουλεύουν σκληρά -και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες χωρίς υποστηρικτικές κοινωνικές δομές – πόσο εύκολο είναι για αυτούς να βρουν εναλλακτικές που θα κρατήσουν τα παιδιά μακριά από το να παίζουν βιντεοπαιχνίδια πριν από τα έξι τους, όπως προτείνετε;

Ο κανόνας «3-6-9-12»
Όχι τηλεόραση πριν από τα 3 χρόνια.
Όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα 6.
Όχι internet πριν από τα 9.
Όχι social media πριν από τα 12.

Ο κανόνας 3-6-9-12 που έχω προτείνει για να ορίσω τις ηλικίες των τριών, έξι, εννιά και δώδεκα, προτείνει στους γονείς να μη δίνουν στο παιδί ένα προσωπικό tablet ή μία προσωπική κονσόλα παιχνιδιού πριν από τα έξι χρόνια του. Μπορεί να παίζει με αυτές τις συσκευές, αλλά είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται ως οικογενειακές συσκευές. Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι μόλις το παιδί γίνει ιδιοκτήτης των συσκευών αυτών, η χρήση τους γίνεται ανεξέλεγκτη. Επιπλέον, είναι καλύτερα να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις συσκευές για να ηρεμήσουμε το παιδί, ή το βράδυ πριν κοιμηθεί, επειδή οι φωτεινές πηγές οι οποίες χρησιμοποιούνται διαταράσσουν τους ρυθμούς του ύπνου.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Λέτε, επίσης, «όχι internet χωρίς επίβλεψη πριν από τα εννιά χρόνια». Αυτό σημαίνει ούτε παιχνίδια στο διαδίκτυο;

Από την ηλικία των εννιά και μετά, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι ένα δικαίωμα. Αλλά είναι προτιμότερο τα παιδιά να παίρνουν συμβουλές και υποστήριξη. Κανείς δεν ξέρει ποτέ τι μπορεί να βρουν πληκτρολογώντας μια λέξη κλειδί. Ούτε τα κινούμενα σχέδια που βρίσκουμε στο internet είναι πάντα ασφαλή. Κάποια έχουν δεχτεί hacking. Ξεκινούν σαν ένα κινούμενο σχέδιο, αλλά συνεχίζουν προωθώντας ναρκωτικά, ή δείχνουν πορνογραφικές εικόνες, και τελειώνουν σαν κινούμενο σχέδιο. Και οι πλατφόρμες των δωρεάν παιχνιδιών στο διαδίκτυο είναι πιθανό να περιέχουν πολλές διαφημίσεις για τα παιχνίδια τα οποία ξεκινούν δωρεάν, αλλά στη συνέχεια πρέπει γρήγορα να πληρώσεις αν θέλεις να γίνει το παιχνίδι ενδιαφέρον.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon5o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Όταν λέτε «internet με επίβλεψη», τι ακριβώς εννοείτε; Ο γονιός πρέπει να μένει με το παιδί όλη την ώρα, ή απλώς να τσεκάρει τι γίνεται ανά διαστήματα;

«Internet με συνοδεία» δεν σημαίνει να στεκόμαστε πίσω από το παιδί κάθε φορά που μπαίνει στο ίντερνετ, ούτε να παρακολουθούμε καθετί που κάνει, κοιτάζοντας το ιστορικό. Διαδίκτυο με επίβλεψη, σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να προετοιμάσουμε το παιδί. Μεταξύ 6 και 9 χρόνων, πρέπει να του εξηγήσουμε τους τρεις βασικούς κανόνες του internet.

1. Ό, τι τοποθετείς εκεί μπορεί να γίνει «δημόσιο»
2. Ό, τι τοποθετείς εκεί θα μείνει για πάντα
3. Δεν πρέπει να πιστεύεις όλα όσα βρίσκεις

Είναι σημαντικό μετά τα εννιά χρόνια να του μιλάμε για τη λογοκλοπή, για τη διαδικτυακή πορνογραφία και την διαδικτυακή παρενόχληση. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Είναι εξίσου σημαντικό να οργανώνουμε την οικογενειακή ζωή με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε χρόνο για ανταλλαγές. Και το πιο απλό για να το κάνουμε αυτό, είναι να απαγορεύσουμε την τηλεόραση, τα smartphones, τα tablets και τις εφημερίδες στο δείπνο, ώστε να δημιουργήσουμε ένα ανοιχτό περιβάλλον επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται να μιλάμε εκεί για αυτά που είδαμε στο διαδίκτυο, αλλά αν αυτός ο ανοιχτός χώρος υπάρχει, τα παιδιά θα βρουν την ευκαιρία να τον χρησιμοποιήσουν και να μιλήσουν αν έχουν συναντήσει κάποια προβληματικά πράγματα στο internet.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Πόσες ώρες την ημέρα συμβουλεύετε τους γονείς να αφήνουν παιδιά προσχολικής ηλικίας να βλέπουν τηλεόραση; Πόσες ώρες την ημέρα λέτε σε γονείς μεγαλύτερων παιδιών να τα αφήνουν να «σερφάρουν» στο ίντερνετ, ή να παίζουν βιντεοπαιχνίδια; Πώς μπορεί ένας γονιός να «ελέγξει» την οθόνη;

Ένας «περιορισμός του χρόνου της οθόνης» είναι σημαντικός, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να ενδιαφερόμαστε για το τι κάνουν τα παιδιά με τις οθόνες. Οι γονείς που είναι επικριτικοί απέναντι στις οθόνες, αγνοούν τις δημιουργικές χρήσεις και τις δυνατότητες κοινωνικοποίησης που προσφέρουν οι ψηφιακές συσκευές. Δυστυχώς, οι γονείς που δεν βάζουν καθόλου όρια, έχουν ανάλογη άγνοια. Είναι προτιμότερο να σχεδιάζουμε σε εβδομαδιαία βάση παρά σε καθημερινή. Για παιδιά από 3 μέχρι 6 χρόνων, οι γονείς μπορούν να περάσουν προοδευτικά από τη μια ώρα στις δύο ώρες την εβδομάδα, με στόχο να φτάσουν στη συνέχεια προοδευτικά στις έξι ώρες την εβδομάδα μέχρι την ηλικία των 12 χρόνων. Ο στόχος είναι ο χρόνος ψυχαγωγίας μέσω της οθόνης να μην ξεπερνάει ποτέ τις δύο ώρες την ημέρα, όποια κι αν είναι η ηλικία. Λέω «ψυχαγωγική οθόνη», επειδή σε αυτή δε συμπεριλαμβάνω τον χρόνο που αφιερώνεται στις σχολικές δραστηριότητες. Αλλά και εκεί ακόμη, είναι διαφορετικό πράγμα να χρησιμοποιείς μια οθόνη μη διαδραστική και μη συνδεδεμένη όπως η τηλεόραση, είναι άλλο να χρησιμοποιείς μια συσκευή διαδραστική αλλά μη συνδεδεμένη όπως βιντεοπαιχνίδια off-line, και είναι διαφορετικό να χρησιμοποιείς ένα εργαλείο διαδραστικό και συνδεδεμένο, όπως τα παιχνίδια στο διαδίκτυο. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν αυτές τις δραστηριότητες που συνδέονται με την οθόνη, οι οποίες είναι δημιουργικές και κοινωνικοποιούν. Και υπάρχει μια δραστηριότητα που συνδέεται με την οθόνη και πρέπει να ενθαρρύνεται σε κάθε ηλικία, χωρίς κανέναν περιορισμό: η ψηφιακή φωτογραφία και η επεξεργασία εικόνας.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon4o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Γιατί στα παιδιά αρέσουν τόσο πολύ τα βιντεοπαιχνίδια;

Τα βιντεοπαιχνίδια είναι πραγματικά «ψηφιακά γλυκά» για τον εγκέφαλο. Ξέρετε ότι μας αρέσουν τα γλυκά επειδή είναι λιπαρά και ζαχαρώδη. Λοιπόν, αγαπάμε τα βιντεοπαιχνίδια επειδή κινητοποιούν τις απλές διανοητικές ικανότητες , επειδή προοδεύουμε μέσα από τη δοκιμή και το λάθος, επειδή τονώνουν την προσοχή μας κάθε στιγμή, επειδή ανταμειβόμαστε γενναιόδωρα όταν πετυχαίνουμε και ποτέ δεν τιμωρούμαστε όταν αποτυγχάνουμε. Όπως ακριβώς τα γλυκά δεν είναι αληθινό φαγητό, αλλά ευχαρίστηση, πολλά βιντεοπαιχνίδια δεν συμβάλλουν στη νοητική ανάπτυξη, αλλά στην καθαρή ευχαρίστηση.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Συμφωνείτε με την πρακτική πολλών γονιών να «χρησιμοποιούν» τον χρόνο σε βιντεοπαιχνίδια ή στην τηλεόραση ως «εργαλείο» για να τιμωρούν ή να επιβραβεύουν τα παιδιά; Το να λένε, για παράδειγμα, «αφού οι βαθμοί σου ήταν κακοί», ή «αφού συμπεριφέρθηκες άσχημα, θα δεις λιγότερη τηλεόραση αυτή την εβδομάδα και θα παίξεις λιγότερο στην κονσόλα σου»;

Ναι, όλοι οι γονείς χρησιμοποιούν αυτό το είδος τιμωρίας. Και πάλι, όμως, κάνουν λάθος, επειδή δεν δίνουν σημασία στο τι παρακολουθούν τα παιδιά ή στο τι είδους παιχνίδια παίζουν. Οι γονείς θα έπρεπε να λένε: «Είσαι τιμωρημένος, δεν θα δεις τη συγκεκριμένη εκπομπή στην τηλεόραση, αλλά θα κρατήσεις τον χρόνο που έχεις για βιντεοπαιχνίδια», ή το αντίθετο. Ο χρόνος της οθόνης πρέπει πάντα να έχει να κάνει με το τι βλέπει το παιδί σε αυτή, τι κάνει σε αυτή, και ποιον συναντά εκεί.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon6o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Αν δεχτούμε αυτό που έχετε πει, ότι οι έφηβοι «αναζητούν εναλλακτικές ταυτότητες, κρύβοντας την εμφάνισή τους από αυτούς που συναντούν», πώς μπορούν να προστατευτούν; Και τι συμβαίνει με τον διαδικτυακό εκφοβισμό; Πιστεύετε ότι εξαπλώνεται τόσο πολύ όσο λένε τα μέσα ενημέρωσης, ή το φαινόμενο διογκώνεται;

Τα παιδιά πρέπει να είναι ενήμερα για το τι σημαίνει εκφοβισμός από τη νηπιακή ηλικία. Και πρέπει να τους μιλήσουμε για τον διαδικτυακό εκφοβισμό στα 7 τους χρόνια. Τίποτα, όμως, δεν αποδεικνύει ότι η παρενόχληση είναι σήμερα σε χειρότερα επίπεδα σε σχέση με παλαιότερα. Το πρόβλημα είναι ότι, με το διαδίκτυο, μπορεί να «βρει» το εκφοβισμένο παιδί παντού, οποιαδήποτε ώρα, μέρα και νύχτα. Αλλά πρέπει, επίσης, να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι το να προωθήσουν μια προσβολή μία φορά, σημαίνει συμμετοχή στην παρενόχληση.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Δημοσιεύτηκε πρόσφατα μια παγκόσμια μελέτη για τα αποτελέσματα της χρήσης υπολογιστών στα σχολεία, σύμφωνα με την οποία, οι μαθητές που χρησιμοποιούν tablets και υπολογιστές πολύ συχνά, έχουν χειρότερες επιδόσεις από αυτούς που κάνουν μια πιο ήπια χρήση τους. Πιστεύετε ότι η τάση στην εκπαίδευση να επικεντρώνεται σε «ψηφιακές και επαγγελματικές δεξιότητες», είναι σε λάθος κατεύθυνση;

Προσωπικά, λέω πάντα ότι το επείγον είναι να προσαρμόσουμε τις μεθόδους διδασκαλίας στους καινούριους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά υπάρχουν στον κόσμο, σε σύνδεση με την ψηφιακή κουλτούρα στην οποία ζουν, και αυτό ξεκινά από το να δημιουργούμε νέες δυνατότητες μάθησης, με ή χωρίς ψηφιακά εργαλεία. Αυτοί που πιστεύουν ότι το να προσαρμόσουμε τον τρόπο διδασκαλίας στην ψηφιακή εποχή, σημαίνει να εισάγουμε ψηφιακά εργαλεία στο σχολείο, κάνουν λάθος. Όσον αφορά τα αποτελέσματα στα οποία αναφέρεστε, πρέπει να λάβουμε υπόψη και την εποπτεία. Τα ψηφιακά εργαλεία επιτρέπουν να λάβουμε υπόψη την ιδιαιτερότητα του κάθε μαθητή μέσα σε υπερφορτωμένες τάξεις. Αν υπήρχαν τρεις φορές περισσότεροι εκπαιδευτικοί, αυτή η ερώτηση θα είχε προφανώς απαντηθεί διαφορετικά και σίγουρα με καλύτερο τρόπο.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon3o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Έχω διαβάσει κάτι που έχετε πει -και βρίσκω πραγματικά ενδιαφέρον-, ότι τα παιδιά ωφελούνται περισσότερο όταν μοιράζονται την οθόνη παρά όταν τη χρησιμοποιούν ατομικά. Εννοείτε να μοιράζονται την οθόνη στο σχολείο, όταν παίζουν βιντεοπαιχνίδια, ή σε κάθε δραστηριότητα που περιλαμβάνει μια οθόνη; Γιατί είναι καλύτερα να μοιράζονται;

Για να ανακαλύψουμε τις δικές μας ιδέες, να τις ξεκαθαρίσουμε, να τις προσδιορίσουμε, είναι προτιμότερο να μην είμαστε συνδεδεμένοι. Και για να αποφύγουμε να είμαστε συνδεδεμένοι, τίποτα δεν είναι καλύτερο από το χαρτί και το μολύβι. Από την άλλη, το ίντερνετ είναι αναντικατάστατο για να ξέρουμε αυτά που σκέφτονται οι άλλοι. Θα ήταν καλύτερα να εισάγουμε τα ψηφιακά εργαλεία στο σχολείο μόνο ως εργαλεία ομαδικής, συνεργατικής δουλειάς.

o-kanonas-3-6-9-12-gia-ta-pedia-ke-tin-othoni-icon2 -Και μια εκτίμησή σας. Πώς πιστεύετε ότι θα είναι η γενιά των σημερινών παιδιών όταν μεγαλώσουν;

Τα παιδιά μας δεν είναι όπως ήμασταν εμείς στην ηλικία τους, και δε θα γίνουν ενήλικες σαν εμάς. Αυτό που μπορούμε να ελπίζουμε για αυτά, είναι να αναπτύξουν σήμερα μια τέτοια πλαστικότητα που θα τα βοηθήσει να αντιμετωπίσουν κάθε ανακατάταξη αύριο.

Ο Σερζ Τισερόν είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε την αλήθεια -και το «μυστικό» του δημιουργού του Τεν-Τεν, Ερζέ,- απλώς διαβάζοντας τις ιστορίες του διάσημου ήρωα. Έχει γράψει περισσότερα από 40 βιβλία. Τα μυστικά μέσα στην οικογένεια είναι ένα από τα κύρια θέματα που τον απασχολούν. Το βιβλίο του «Οικογενειακά Μυστικά» κυκλοφορεί και στην Ελλάδα.

Ευχαριστούμε την Ελένη Θανοπούλου για τη βοήθεια στη μετάφραση.

Πηγή: www.ert.gr

Αυτισμός: Όλα τα σημάδια που πρέπει να προσέχουν οι γονείς

Μια έρευνα που παρήγγειλε η αμερικανική κυβέρνηση έδειξε ότι ο αυτισμός αυξήθηκε σημαντικά στα παιδιά που είναι 3 ετών και άνω, φτάνοντας συνολικά το 2%, κάτι που σημαίνει ότι, πλέον, στις ΗΠΑ τουλάχιστον, το 1 στα 45 παιδιά έχει αυτισμό. Το αντίστοιχο ποσοστό από προηγούμενη έρευνα πριν από μερικά χρόνια ήταν στο 1 στα 68 παιδιά.

Αλλά ο αυτισμός δεν είναι τόσο απλό να εντοπιστεί εγκαίρως. Έτσι, οι ερευνητές έσπευσαν να επισημάνουν ότι η τελευταία έρευνα έγινε με ένα νέο τρόπο, ζητώντας από τους γονείς διαφορετικά πράγματα σχετικά με τα παιδιά τους για καλύτερη διάγνωση του αυτισμού. Λένε ότι είναι ίσως με αυτό τον τρόπο η εκτίμηση του ποσοστού των παιδιών με αυτισμό να είναι πιο ακριβής.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι γιατροί αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο διαγιγνώσκεται ο αυτισμός, και ότι οι γονείς είναι πολύ πιο πιθανό από ό,τι σε προηγούμενα χρόνια να αναζητήσουν μια διάγνωση για τα παιδιά τους.

Αυτισμός: Τα συμπτώματα σε ένα παιδί που πρέπει να προσέχουν όλοι οι γονείς

Η διαταραχή του φάσματος αυτισμού (Autism Spectrum Disorder – ASD) επηρεάζει το πώς ένα παιδί αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του και κοινωνικοποιείται με τα άλλα άτομα γύρω του, προκαλώντας προβλήματα σε κρίσιμους τομείς της ανάπτυξης, όπως την κοινωνική αλληλεπίδραση, την επικοινωνία και τη συμπεριφορά.

Σε μερικά παιδιά ο αυτισμός εμφανίζεται σε νηπιακή ηλικία. Άλλα παιδιά μπορεί να αναπτυχθούν κανονικά για τους πρώτους μήνες ή χρόνια της ζωής τους, αλλά στη συνέχεια ξαφνικά να “αποσυρθούν” από το περιβάλλον τους, να γίνουν επιθετικά, ή να χάσουν τις γλωσσικές δεξιότητες που έχουν ήδη αποκτήσει.

Κάθε παιδί με ASD είναι πιθανό να έχει ένα ξεχωριστό πρότυπο συμπεριφοράς και επίπεδο σοβαρότητας του αυτισμού. Η σοβαρότητα βασίζεται σε προβλήματα κοινωνικής επικοινωνίας και την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, μαζί με το πώς αυτά τα προβλήματα επηρεάζουν την ικανότητα του παιδιού να λειτουργήσει στο περιβάλλον του.

Λόγω του μοναδικού μείγματος συμπτωμάτων που εμφανίζεται σε κάθε παιδί, ο αυτισμός και το επίπεδο σοβαρότητάς του μπορεί μερικές φορές να είναι δύσκολο να προσδιοριστούν. Ωστόσο, εντός του φάσματος των συμπτωμάτων, δείτε ορισμένες κοινές εκφάνσεις και συμπεριφορές του ASD:

Αυτισμός, κοινωνική επικοινωνία και αλληλεπίδραση: Το παιδί…

Αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο όνομά του ή μοιάζει “να μην σας ακούει” κατά καιρούς

Αντιστέκεται σε αγκαλιές και στο κράτημα του χεριού και φαίνεται να προτιμά να παίζει μόνο του, σαν να είναι στο δικό του κόσμο

Έχει κακή απευθείας επαφή με τα μάτια και μειωμένες εκφράσεις του προσώπου

Δεν μιλάει ή έχει καθυστερήσει την ομιλία, ή μπορεί να χάσει προηγούμενη ικανότητα να πει λέξεις ή προτάσεις

Δεν μπορεί να ξεκινήσει μια συνομιλία ή να διατηρήσει μία με λογική σειρά, ή μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση μόνο και μόνο για να ζητήσει κάτι ή για να ονομάσει κάποιο αντικείμενο

Μιλάει με μια ανώμαλο ήχο ή ρυθμό (μπορεί να χρησιμοποιήσει μια μονότονη φωνή ή να μιλάει σαν ρομπότ)

Μπορεί να επαναλαμβάνει λέξεις ή φράσεις αυτολεξεί, αλλά να μην δείχνει να κατανοεί το πώς αυτές χρησιμοποιούνται στον λόγο

Δεν φαίνεται να κατανοεί απλές ερωτήσεις ή οδηγίες

Δεν εκφράζει συναισθήματα ή μοιάζει να αγνοεί πλήρως ή να αδιαφορεί για τα συναισθήματα των άλλων

Σε μια κοινωνική αλληλεπίδραση φέρεται αλλόκοτα με το να είναι παθητικό, επιθετικό ή να προκαλεί αναστάτωση

Αυτισμός και πρότυπα συμπεριφοράς: Το παιδί…

Εκτελεί επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως ταλαντώσεις, περιστροφές ή χτυπάει τα χέρια του, ή μπορεί να κάνει πράγματα που θα μπορούσαν να του προκαλέσουν βλάβες, όπως το να χτυπάει το κεφάλι του

Αναπτύσσει συγκεκριμένες ρουτίνες ή τελετουργίες και αναστατώνεται με την παραμικρή αλλαγή σε αυτές

Κινείται συνεχώς

Δεν είναι συνεργάσιμο ή αντιστέκεται σθεναρά στις αλλαγές γενικά στην καθημερινότητά του

Έχει προβλήματα με το συντονισμό ή έχει περίεργο τρόπο να κινείται (αδεξιότητα στο περπάτημα ή βάδισμα μονίμως στις μύτες των ποδιών) και έχει περίεργη “γλώσσα του σώματος”

Μπορεί να ενθουσιάζεται από τις λεπτομέρειες ενός αντικειμένου, όπως οι περιστρεφόμενες ρόδες ενός αυτοκινήτου-παιχνίδι, αλλά δεν προσέχει τη “γενική εικόνα” του θέματος/αντικειμένου

Μπορεί να έχει ασυνήθιστα μεγάλη ευαισθησία στο φως, τον ήχο και την αφή, αλλά πολύ δύσκολα να επιδεικνύει πόνο

Δεν συμμετέχει σε παραστάσεις/δραστηριότητες μιμητισμού ή απλά προσποιείται ότι συμμετέχει σε αυτές

Μπορεί να επιδείξει εμμονή σε ένα αντικείμενο ή δραστηριότητα, με ασυνήθιστα μεγάλη ένταση ή εστίαση

Μπορεί να έχει περίεργες προτιμήσεις στις τροφές, όπως το να τρώει πολύ λίγο, ή να θέλει να τρώει μόνο τροφές που μια συγκεκριμένη υφή

Γενικά

Τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό παρουσιάζουν καθυστέρηση στην απόκτηση νέας γνώσης ή δεξιοτήτων, ενώ ορισμένα έχουν και χαμηλότερη από την κανονική νοημοσύνη. Άλλα παιδιά με αυτισμό έχουν φυσιολογική νοημοσύνη και μαθαίνουν σε φυσιολογικό ή και υψηλό ρυθμό, αλλά έχουν πρόβλημα επικοινωνίας και εφαρμογής των όσων μαθαίνουν στην καθημερινή ζωή, ενώ αδυνατούν και να προσαρμοστούν σε διαφορετικές κοινωνικές καταστάσεις.

Κάποια λίγα παιδιά με αυτισμό επιδεικνύουν εξαιρετικές ικανότητες σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως η τέχνη, τα μαθηματικά ή η μουσική.

Καθώς ωριμάζουν, ορισμένα παιδιά με ASD συμμετάσχουν πιο ενεργά με τους άλλους και επιδεικνύουν λιγότερες διαταραχές στη συμπεριφορά τους. Κάποια παιδιά, συνήθως εκείνα με λιγότερο σοβαρά προβλήματα, τελικά, μπορεί να διάγουν μια φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική ζωή. Άλλα, ωστόσο, συνεχίζουν και σε μεγαλύτερη ηλικία να έχουν δυσκολία με τη γλώσσα ή τις κοινωνικές δεξιότητες, με τα προβλήματά τους να κορυφώνονται στα εφηβικά τους χρόνια.

 

Πηγές:  nbcnews.com,    mayoclinic.org iatropedia.gr