Και από τη σπορά στο ψωμί!

Νοέ 201812

Φτιάξαμε νόστιμα, αφράτα και λαχταριστά ψωμάκια!

                 

Νοέμβρης, ο μήνας της σποράς!

Νοέ 201810

Κάναμε κι εμείς την σπορά μας. Βάλαμε βαμβάκι, διαλέξαμε τους σπόρους που ήθελε ο καθένας μας και τέλος ρίξαμε νερό!! Καλή μας σοδειά!

   

Για την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης…

Νοέ 20181

Όπως λέει και η παροιμία «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι» έτσι είπαμε και εμείς να φτιάξουμε το δικό μας σακούλι και να το γεμίσουμε…

 

Βάλαμε τις λέξεις στη σειρά και φτιάξαμε την παροιμία:

 

 

Τοποθετήσαμε τα κέρματα του Ευρώ στη σειρά ανάλογα με τη χρηματική τους αξία (από το μεγαλύτερο στο μικρότερο)!!
 
 Και ταϊσαμε τη Νίτσα τη γουρουνίτσα μας με κέρματα, όσα έλεγε ο αριθμός στο καρτελάκι!

Μαθηματικά παιχνίδια με την πεινασμένη μας κάμπια και το μανιταράκι…

Οκτ 201831

      

Πρέπει να ταϊσουμε την κάμπιά μας με τόσα μηλαράκια, όσα γράφει το καρτελάκι. Παρακολουθούμε αν τα τρώει και… αποχωρούμε!

Σχηματίζουμε το μανιταράκι ενώνοντας τους αριθμούς με τη σειρά!

  

Σελιδοδείκτες με φρούτα του φθινοπώρου…

Οκτ 201831

Σπειροειδής γραμμή και σαλιγκάρια!

Οκτ 201831

            

ΟΧΙ στον πόλεμο, ΝΑΙ στην ειρήνη!

Οκτ 201831

 

Στη μικρή γιορτούλα μας που έγινε την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου οι μαθητές και των δυο τμημάτων αφιέρωσαν ποιήματα στην Πατρίδα και στη Σημαία μας, τραγούδησαν την ειρήνη ενώνοντας τις φωνές τους ενάντια στον πόλεμο,

          

δραματοποίησαν σκηνές από το Έπος του ’40 , όπως το πώς είπαμε το ΟΧΙ στους Ιταλούς,

το παραμύθι της Γαλάτειας Γρηγοριάδου – Σουρέλη «Ασπρογάλανο Πανί»,

  

τη μητέρα που πλέκει στον γιο της «φανέλα θαλασσιά» και προσεύχεται στην Παναγιά να γυρίσουν όλα τα Ελληνόπουλα γρήγορα στο «σπίτι το ζεστό…»

παίρνοντας έτσι μια μικρή γεύση από τη ζωή στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και της κατοχής τονίζοντας τη σημασία της ελευθερίας και της ειρήνης μεταξύ όλων των λαών της γης…

Το τραγούδι της μάνας:

Μονάκριβέ μου γιε,

Γεράνι μου κι ανθέ

Ασήμι και φεγγάρι

Ελλάδας αϊτέ.

Βοήθα Παναγιά μου

Και έχε τον καλά,

Στεφάνι νίκης δώστου

Πατρίδας λευτεριά!

Κουράγιο παλικάρι,

Παιδάκι μου  μικρό,

Λίγο για να ‘ρθεις πάλι

Στο σπίτι το ζεστό.

Κουβάρι κουβαράκι,

Βελόνα βελονιά,

Σου πλέκω για στεφάνι

Φανέλα θαλασσιά.

Και κάλτσες ως τον γόνα

Και γκέτες πιο ζεστές,

Να μην κρυώνεις γιε μου,

Ελλάδας αϊτέ.

Το κρύο μη σε σκιάζει,

Τα χιόνια και οι βροντές.

Έχε και τον σταυρό σου

Να κάνεις προσευχές…

ΟΧΙ στον πόλεμο (τραγούδι):

ΟΧΙ στον πόλεμο φωνάζουν οι λαοί

Αφήστε μας ελεύθερους να ζήσουμε στη γη,

ΟΧΙ στον πόλεμο φωνάζουν τα παιδιά

Το μέλλον μας στα χέρια μας κρατάμε δυνατά,

ΟΧΙ στον πόλεμο

ΝΑΙ στην ειρήνη

Η σκέψη μας ελεύθερη το δρόμο να ανοίγει

ΟΧΙ στον πόλεμο

ΝΑΙ στην ειρήνη

Το σπίτι μας να βάψουμε στο χρώμα της ειρήνης.

ΟΧΙ στον πόλεμο φωνάζουν οι λαοί

Λιγάκι να ανασάνουμε ελεύθερη ζωή

ΟΧΙ στον πόλεμο φωνάζει κι η ζωή

Δικαίωμα στο όνειρο, αυτό μας οδηγεί

ΟΧΙ στον πόλεμο

ΝΑΙ στην ειρήνη

Η σκέψη μας ελεύθερη το δρόμο να ανοίγει

ΟΧΙ στον πόλεμο

ΝΑΙ στην ειρήνη

Το σπίτι μας να βάψουμε στο χρώμα της ειρήνης.

Τραγούδι:

Τα ραφτικά της γιαγιάς

 

Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη «Ασπρογάλανο Πανί»:

Μιλούσανε δυο νεράιδες.

-Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα; είπαν και έδειξαν την Ελλάδα.

-Ας ρωτήσουμε την ίδια, είπε η μια.

-Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.

Βρήκαν την Ελλάδα να λούζεται σε μια καταγάλανη θάλασσα και να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.

-Κυρά, κυρά αρχόντισσα,

κυρά μας παινεμένη,

Ελλάδα δοξασμένη,

Τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;

-Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.

Τα μισά παιδιά της ζούσαν στη στεριά, παιδεύονταν με τη γη και τα βουνά.

-Κυρά, κυρά αρχόντισσα,

κυρά μας παινεμένη,

 Ελλάδα δοξασμένη,

σκληρός ο τόπος.

Και η δουλειά σκληρή.

Μα άσπρα περιστέρια οι ψυχές μας.

 Γι’ αυτό άσπρη, ολόασπρη τη θέμε τη σημαία μας.

Τα ‘γραψε τα λόγια αυτά σε χρυσόδετο τεφτέρι η Ελλάδα.

-Ας πάω τώρα να ρωτήσω και τ’ άλλα μου παιδιά, τα παιδιά της θάλασσας, είπε η Ελλάδα.

Τα βρήκε να παλεύουν με τα δίχτυα. Να τα τραβούν με κόπο, γιατί ήταν γιομάτα απ’ ασημένια λαχταριστά ψάρια.

-Κυρά, κυρά αρχόντισσα,

κυρά μας παινεμένη,

Ελλάδα δοξασμένη,

εμάς οι ψυχές μας είναι δοσμένες στο γαλανό νερό.

Τούτη η θάλασσα η μεγάλη, που μας δίνει χαρά και ζωή, θέλουμε να χωρέσει στη σημαία μας.

Τα ‘γραψε και τούτα τα λόγια η Ελλάδα σε χρυσόδετο τεφτέρι και το ‘δωσε, το τεφτέρι, στις νεράιδες.

-Έτσι να γίνει, είπαν εκείνες.

Και τότε μέσα από την αφρισμένη θάλασσα βγήκε τ’ ασπρογάλανο πανί κι απλώθηκε σε ουρανό και γη. Κείνη την ώρα ο ήλιος άστραψε, έσκυψε, φίλησε το πανί και το φίλημά του έγινε ένας ολόχρυσος σταυρός.

-Η σημαία μας, είπε η Ελλάδα. Η σημαία για τα παιδιά της στεριάς, για τα παιδιά της θάλασσας.

 

        

 

Το διάλειμμα έγινε πιο ευχάριστο!!!

Οκτ 201816

Και πιο δημιουργικό επίσης, επειδή  γονείς μαθητών μας προθυμοποιήθηκαν να χαρίσουν στο νηπιαγωγείο μας παιχνίδια εξωτερικού χώρου, όσα δεν χρησιμοποιούσαν πλέον… Επίσης στερέωσαν και έναν μαυροπίνακα στον έναν τοίχο για να εκφράζονται καλλιτεχνικά οι μικροί μαθητές και έβαψαν τον άλλο τοίχο! Και το αποτέλεσμα ιδιαίτερα ελκυστικό! Τώρα πια τα διαλείμματα αποκτούν περισσότερο ενδιαφέρον!

Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς για την προσφορά τους!

 

                

Πολύχρωμη βροχούλα!

Οκτ 201812

 

    

 

 

Sudoku φθινοπωρινό!!!!

Οκτ 201811

Πρέπει να τοποθετήσουν μονάχα μια φορά την κάθε καρτέλα στην κάθε σειρά!!!

« Παλιότερα άρθρα


Top
...
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων