Τη Δευτέρα 23 Απριλίου στο πλαίσιο των δράσεων και παρεμβάσεων ευαισθητοποίησης και
ενημέρωσης του μαθητικού πληθυσμού που υλοποιεί το Υπουργείο Υγείας σε Εθνικό επίπεδο,
μας επισκέφθηκαν μια γιατρός και μια νοσηλεύτρια από το Κέντρο Υγείας Βορείου Τομέα Πατρών και μίλησαν στους μαθητές των τάξεων Δ, Ε και Στ με θέμα τα μικρόβια. Πιο συγκεκριμένα η ομιλία και η παρουσίαση είχαν σαν θέματα:

i.Οι μαθητές στη χώρα των μικροβίων ii.Γνωρίζω και αντιμετωπίζω τα μικρόβια

 

 

Επιβίβαση στον οδοντωτό

Περιμένοντας την αναχώρηση

Την Παρασκευή 20 Απριλίου η Ε΄ τάξη πήγε εκδρομή στα Καλάβρυτα.

Η εκδρομή ξεκίνησε με λεωφορείο, όμως το λεωφορείο μας πήγε μόνο μέχρι το Διακοφτό. Εκεί πήραμε το εισιτήριο μας και επιβιβαστήκαμε στο τρένο. Το τρένο που πήραμε δεν ήταν ένα απλό τρένο, ήταν ο περίφημος οδοντωτός σιδηρόδρομος που σκαρφαλώνει το βουνό και αφού κάνει στάση στη Ζαχλωρού πηγαίνει Καλάβρυτα.

Η διαδρομή ήταν πολύ εντυπωσιακή. Κάποιοι από μας ήμασταν εντυπωσιασμένοι έτσι κι αλλιώς γιατί δεν είχαμε ξαναμπεί σε τρένο. Αλλά αυτό ήταν ένα διαφορετικό τρένο με τα «δόντια» του μπορεί και σκαρφαλώνει στο βουνό κάτι που δεν μπορούν όλα τα τρένα. Επίσης δεν είναι ένα από βουνό. είναι ένα φαράγγι με στενά περάσματα και το ποτάμι του Βουραϊκού περνάει πολύ κοντά από τις γραμμές πότε από τη μια και πότε από την άλλη πλευρά των γραμμών. Οι εικόνες της φύσης μας άφησαν άφωνους και δε σταματήσαμε να βγάζουμε φωτογραφίες.

Όταν φτάσαμε στα Καλάβρυτα επισκεφθήκαμε τον τόπο θυσίας. Τον τόπο δηλαδή που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς σχεδόν όλοι οι άνδρες των Καλαβρύτων. Ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943 δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.

Εκεί αφού είδαμε το μνημείο που έχει στηθεί σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος και προς τιμή των ηρώων που εκτελέστηκαν εκείνη τη μέρα και στη συνέχεια έχοντας φέρει μαζί χαρτί μολύβια και χρώματα ζωγραφίσαμε την εκτέλεση όπως τη φανταζόμαστε.

Μετά πήραμε το δρόμο της επιστροφής με τα πόδια και λίγο αργότερα φτάσαμε στο παλιό σχολείο που έχει μετατραπεί σε Μουσείο.

Κατεβαίνοντας προς τα Καλάβρυτα

Τα Καλάβρυτα από ψηλά

 

Στο Μουσείο ξεναγηθήκαμε στα διάφορα αντικείμενα που υπάρχουν εκεί από την προπολεμική περίοδο αλλά και στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής. Μετά ήρθε η ώρα να ζωγραφίσουμε πάλι.

Μετά το Μουσείο περιηγηθήκαμε στα Καλάβρυτα, και καθίσαμε για φαγητό.

 

Στο Μουσείο

Το Μουσείο Καλαβρύτων

 

Η Κυκλοφοριακή αγωγή φέτος έχει μπει σαν μαθησιακή ενότητα στο Δημοτικό Σχολείο. Την Παρασκευή 20 Απριλίου ήρθε η σειρά της Β΄ τάξης να πάει στο πάρκο Κυκλοφοριακής αγωγής. Εκεί σε ένα χώρο με δρόμους και πεζοδρόμια, διαβάσεις και σήματα, οι μαθητές άκουσαν είδαν και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκαν στο να κυκλοφορούν σωστά στο δρόμο.

                Την Τετάρτη 18 Απριλίου παρακολουθήσαμε κουκλοθέατρο στο σχολείο. Πριν μιλήσουμε όμως για το κουκλοθέατρο, ας μιλήσουμε για κινηματογράφο.

Η ιρανική παιδική ταινία «Τα παιδιά του παραδείσου» (Bacheha-Ye aseman) του Majid Maijidi που κυκλοφόρησε το 1997, είναι μια από τις καλύτερες παιδικές ταινίες όλων των εποχών. Επίκαιρη και σήμερα, όσο όταν κυκλοφόρησε διηγείται την ιστορία μιας οικογένειας και πιο συγκεκριμένα των δυο παιδιών της οικογένειας. Όταν ο μεγάλος γιος της οικογένειας χάνει από αμέλεια τα επιδιορθωμένα παπούτσια της αδελφής του, γνωρίζοντας το ότι ο πατέρας τους δε θα μπορέσει να αγοράσει άλλα παπούτσια αποφασίζουν να μοιραστούν τα παπούτσια του αγοριού. Κάθε πρωί φοράει τα παπούτσια το κορίτσι στο σχολείο και επιστρέφει βιαστικά το μεσημέρι για να τα φορέσει ο αδελφός της για να πάει με τη σειρά του στο σχολείο. Αυτό όπως είναι φυσικό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ και πρέπει να βρεθεί μια λύση.

Αξίζει όλα τα παιδιά να δουν την ταινία που είναι γεμάτη μηνύματα αγάπης, συνεργασίας και αλτρουισμού χωρίς να παραλείπει να μας θυμίσει πως οι πρωταγωνιστές είναι παιδιά που παρά τις αντίξοες συνθήκες δεν παύουν να είναι ευτυχισμένα. Η ταινία είναι και μια τεράστια πηγή πληροφοριών για ένα  διαφορετικό τρόπο ζωής που τελικά ίσως δεν είναι και τόσο διαφορετικός στη βάση του.  

Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Τα παιδιά του Παραδείσου

Εικόνες από την ταινία:

Η ταινία «Τα παιδιά του Παραδείσου» είναι μια ταινία που αξίζει να δουν όλα τα παιδιά. Αυτό μάλλον σκέφτηκαν και οι συντελεστές του θιάσου κουκλοθεάτρου «Τα φτερά του μύθου» και αποφάσισαν να διασκευάζουν την ταινία σε κουκλοθέατρο  ώστε να πουν τη ίδια ιστορία με το δικό τους τρόπο. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, όπως διαπιστώσαμε την Τετάρτη 18 Απριλίου όταν ο θίασος επισκέφθηκε το σχολείο μας και έδωσε δυο παραστάσεις, μια για τα μικρότερα παιδιά (Α-Γ τάξεις) και μια για τα μεγαλύτερα (Δ-Στ τάξεις).

Ο τίτλος που έδωσαν ήταν «Όσο πιο γρήγορα» και η παράσταση εντυπωσίασε όσους την παρακολούθησαν μαθητές αλλά και δασκάλους, πρώτα από όλα με το πόσο ωραία ήταν η ιστορία που διηγήθηκε αλλά και από τον τρόπο που αποδόθηκε και την ευρηματικότητα της.

Η πόλη που φτιάχτηκε για την παράσταση, εντυπωσίασε από την ομορφιά και τη λεπτομέρεια της

Μετά το τέλος της παράστασης, οι συντελεστές μίλησαν με τους μαθητές και έλυσαν τις απορίες τους για το τεχνικό μέρος της παράστασης και τις λεπτομέρειες των κατασκευών και προβολών που εντυπωσίασαν.

 

Μετά το Πάσχα το σχολείο μας περιτυλίχθηκε όχι σε συσκευασία δώρου αλλά στις… φασκιές. Οι εργάτες του Δήμου έστησαν σκαλωσιές και τις έντυσαν με δίχτυα κι άρχισαν το βάψιμο. Ήταν κάτι που χρειαζόμαστε μιας και χρόνια έχει να βαφτεί το σχολείο. Περιμένουμε με αγωνιά το αποτέλεσμα για να μοιάζει το σχολείο μας σαν καινούργιο. Δεν είναι μόνο που θα φρεσκοβαφτούμε είναι που θα αλλάξουμε και χρώμα και θα γίνουμε σαν καινούργιοι.

Την Τετάρτη 18 Απριλίου 2018 θα επισκεφθεί το σχολείο o θίασος «Τα φτερά του μύθου» και θα δώσει παράσταση κουκλοθέατρου με το έργο «Όσο πιο γρήγορα». Το έργο προσφέρεται και για μεγαλύτερα παιδιά γι αυτό και θα δοθούν δύο παραστάσεις μια για τα μικρότερα και μια για τα μεγαλύτερα παιδιά.

Η παράσταση είναι βασισμένη στην κινηματογραφική ταινία «Τα παιδιά του Παραδείσου» του Ματζίντ Ματζιντί.

 

Υπόθεση:

Ένα μικρό αγόρι χάνει από λάθος τα παπούτσια της αδερφής του. Ξέροντας ότι οι γονείς τους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν καινούρια, τα δυο παιδιά αποφασίζουν να λύσουν το πρόβλημα μόνα τους. Έτσι, μοιράζονται τα παπούτσια του αγοριού για να πηγαίνουν σχολείο. Όμως και αυτή η λύση δημιουργεί νέα προβλήματα…

Μια τρυφερή και ευαίσθητη ιστορία με πρωταγωνιστές δύο παιδιά που αντιμετωπίζουν τη δυσκολία με συγκινητική ωριμότητα, χωρίς να χάνουν την παιδικότητά τους.

Στοιχεία της παράστασης:

Διασκευή – Διάλογοι – Σκηνοθεσία : Ελισσαίος Βλάχος

Κατασκευές κουκλών και αντικειμένων: Δ. Κωνσταντινίδου, Σ. Παπαχρήστου

Μηχανισμοί-ειδικές κατασκευές: Γκάυ Στεφάνου

Σκηνικά: Γκάυ Στεφάνου, Σπύρος Παπαχρήστου, Δήμητρα Κωνσταντινίδου.

Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε το τρέιλερ της παράστασης:

Όσο πιο γρήγορα

Παραμονές Πάσχα και λίγο πριν τις Πασχαλινές διακοπές κυκλοφόρησε «Η Σβούρα»

«Η Σβούρα» είναι η εφημερίδα που εκδίδει από πέρσι το Ε2 (όταν ήταν Δ2) με τη δασκάλα του. Το φύλλο που κυκλοφόρησε ήταν το τεύχος 5, και είναι το δεύτερο για φετινή σχολική χρονιά. Το προηγούμενο φύλλο είχε κυκλοφορήσει λίγο πριν τα Χριστούγεννα.

Η εφημερίδα, καταπιάνεται με διάφορα θέματα όπως:

Έλληνες αξιωματικοί αιχμάλωτοι; 
Τι είναι αυτά που λέει ο Τούρκος πρωθυπουργός; 
Το πείραμα του Ερατοσθένη, στην αυλή του σχολείου μας
Το Ε2 στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας χωρίς ξεναγό.
Ο Σαββίδης με όπλο στο γήπεδο; 

και διέπεται από τους εξής όρους:

«Μαθητικός τύπος: έκδοση εφημερίδας ή περιοδικού σε έντυπη ή και ηλεκτρονική μορφή: μια τέτοια δραστηριότητα, για να συνιστά πρόγραμμα, προϋποθέτει συγκεκριμένη συντακτική ομάδα μαθητών, η οποία θα έχει την ευθύνη της συγκέντρωσης, επιλογής, σύνταξης και παρουσίασης της ύλης. Ένα μαθητικό έντυπο, ανάλογα με τον χαρακτήρα του, παρακολουθεί την επικαιρότητα, τα τοπικά και παγκόσμια γεγονότα, περιλαμβάνει συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις, παρουσιάσεις, ανακοινώσεις, κ.ά. Δεν αποτελούν πρόγραμμα τεύχη που συγκεντρώνουν τις συνθετικές εργασίες των μαθητών κατά την διάρκεια της σχολικής χρονιάς ή παρουσιάζουν απλώς τις δραστηριότητες της σχολικής μονάδας.»

Μπορείτε να δείτε αναλυτικά το  5ο φύλλο της εφημερίδας κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

Το 5ο φύλλο της Σβούρας

Τα προηγούμενα φύλλα υπάρχουν στο ιστολόγιο της δασκάλας:

Η εφημερίδα του Ε2

 

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου η οποία γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε το μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Κάθε χρόνο, μια διαφορετική χώρα ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, για την ημέρα αυτή. Φέτος ήταν η σειρά της Λετονίας.

Η αφίσα που έφτιαξε η Λετονία για την Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου 2018:

Το φετινό μήνυμα: 

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΙΜΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΣΑ Σ’ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ…

Οι άνθρωποι τείνουν προς τον ρυθμό και την τάξη με τον τρόπο που η μαγνητική ενέργεια οργανώνει τα μεταλλικά ρινίσματα σ’ ένα πείραμα φυσικής ή όπως μια νιφάδα χιονιού δημιουργεί κρυστάλλους από το νερό. Σ’ ένα παραμύθι ή σ’ ένα ποίημα, τα παιδιά χαίρονται τις επαναλήψεις, τα ρεφρέν, και τα πασίγνωστα μοτίβα, επειδή κάθε φορά τ’ αναγνωρίζουν –βάζουν τάξη σ’ ένα κείμενο. Ο κόσμος αποκτά μια υπέροχη ομαλότητα. Θυμάμαι ακόμα πόσο πάλευα με τον εαυτό μου, όταν ήμουν παιδί, για δικαιοσύνη, συμμετρία και ίσα δικαιώματα για το αριστερό και το δεξί: αν χτυπούσα με τα δάχτυλα έναν ρυθμό στο τραπέζι, μετρούσα πόσες φορές έπαιζε το κάθε δάχτυλο, για να μην αδικηθεί κανένα! Όταν χειροκροτούσα, χτυπούσα τη δεξιά παλάμη πάνω στην αριστερή, μα ύστερα σκέφτηκα πως αυτό ήταν άδικο κι έμαθα να κάνω και το αντίθετο –να χτυπώ την αριστερή παλάμη πάνω στη δεξιά.Αυτή η ενστικτώδης επιθυμία για ισορροπία είναι αστεία βέβαια, δείχνει όμως την ανάγκη να εμποδίσει κανείς τη μονομέρεια στον κόσμο. Κι εγώ είχα την αίσθηση ότι ήμουν προσωπικά υπεύθυνη γι’ αυτή την ισορροπία.

Η τάση των παιδιών για ποιήματα και ιστορίες πηγάζει επίσης από την ανάγκη τους να φέρουν τάξη στο χάος τους κόσμου. Από την αβεβαιότητα, όλα τείνουν προς μία τάξη. Ποιηματάκια, παραδοσιακά τραγούδια, παιχνίδια, παραμύθια, ποίηση –όλες αυτές οι ρυθμικά οργανωμένες μορφές ύπαρξης βοηθούν τα παιδιά να διαμορφώσουν την παρουσία τους στο γενικότερο χάος. Δημιουργούν μία ενστικτώδη επίγνωση ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων και ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία, ακόμα κι αν δεν έχουμε κατά νου τα περί Θεού ή τα περί μορφοκλασμάτων –γνωστών ως φράκταλ.Το παιδικό βιβλίο είναι μια θαυμαστή δύναμη που ενισχύει τη μεγάλη επιθυμία και την ικανότητα του νεαρού ατόμου να υπάρξει. Ενισχύει το θάρρος του να ζήσει.

Στο βιβλίο, το μικρό είναι πάντα μεγάλο, κι όχι μόνο όταν έρχεται η ενηλικίωση. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Εκείνο που οι αναγνώστες μικρής ηλικίας δεν μπορούν να συλλάβουν στο μυαλό τους παραμένει αποτύπωμα στη συνείδησή τους και συνεχίζει να ενεργεί έστω κι αν δεν ήταν απόλυτα κατανοητό. Ένα εικονοβιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως μικρό θησαυροφυλάκιο σοφίας και πολιτισμού ακόμα και για ενηλίκους, όπως τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν ένα βιβλίο για ενηλίκους και να βρουν τη δική τους ιστορία, έναν υπαινιγμό για τη ζωή τους που αρχίζει ν’ ανθίζει. Ο πολιτιστικός περίγυρος διαμορφώνει τους ανθρώπους, τους προετοιμάζει για τις εντυπώσεις που θα έρθουν στο μέλλον, καθώς και για τις δοκιμασίες που θα χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσουν παραμένοντας ακέραιοι.

Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού. Σηματοδοτεί τον κόσμο που αναδημιουργείται κάθε φορά, μια παιγνιώδη και όμορφη σοβαρότητα, χωρίς την οποία όλα, ακόμα και η παιδική λογοτεχνία, είναι άσκοπη απασχόληση.

Συνοψίζοντας: Το βιβλίο κάνει το παιδί να διαισθανθεί ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει μία μοναδική θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων, ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού.

Inese Zantere (Λετονία)

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε το μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People-IBBY) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.

Το 2018 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Λετονίας. Το μήνυμα το έγραψε η Λετονή συγγραφέας, ποιήτρια, επιμελήτρια βιβλίων και δραστήριο μέλος προγραμμάτων φιλαναγνωσίας Inese Zandere (γενν. 1958). Μολονότι ανήκει στον κλάδο της φιλοσοφίας, έχει γράψει περισσότερα από 30 βιβλία για παιδιά και νέους, μερικά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Στα έργα της, για τα οποία έχει αποσπάσει μεγάλο αριθμό βραβείων και διακρίσεων, συνυπάρχουν το χιούμορ και οι σοβαρές πλευρές της ζωής, με τρόπο που ενθαρρύνουν τους νεαρούς αναγνώστες να αντιμετωπίσουν μερικές από τις δύσκολες πλευρές του βίου. Έργα της έχουν διασκευαστεί σε κινούμενα σχέδια, θεατρικά έργα κα όπερες για παιδιά. Το βιβλίο της Sister and brother (2017) αναγράφηκε στον Τιμητικό Πίνακα της ΙΒΒΥ. Το 2017 ήταν υποψήφια της Λετονίας για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν (συγγραφή).

Την αφίσα φιλοτέχνησε ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Reinis Petersons (γενν. 1981).
Ως σήμερα, έχει εικονογραφήσει περισσότερα από 20 βιβλία. Διακρίνεται για το ανανεωτικό και κάπως εκκεντρικό καλλιτεχνικό του στιλ. Το 2014 ήταν ο υποψήφιος της Λετονίας για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν (εικονογράφηση) και επί πέντε συνεχή έτη (2013-2017) υποψήφιος για το διεθνές βραβείο Astrid Lindgren.

Σε όλες τις χώρες τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκάριοι, οι εκδότες, οι εκπαιδευτικοί, γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή μέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για το βιβλίο και το διάβασμα.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ/Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, φρόντισε να μεταφράσει το μήνυμα στα ελληνικά και να παροτρύνει τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία του να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

 

Τελευταία βδομάδα πριν το Πάσχα και πολλά τμήματα ασχολήθηκαν με Πασχαλινές προετοιμασίες.

Η Β’  τάξη έφτιαξε αρωματικά εσωτερικού χώρου με πορτοκάλια και γαρύφαλλα:

Η Β’  τάξη έφτιαξε επίσης πασχαλινές κάρτες και λαμπάδες:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το Β3 φρόντισε ώστε η «αυγουλιά» στο διάδρομο του σχολείου να βγάλει αυγά:

Το Β3 στόλισε τη γλάστρα στο διάδρομο

Η Γ’  τάξη έφτιαξε πασχαλινά καλαθάκια.

Πασχαλινά καλαθάκια από τη Γ΄ τάξη

 

 

 

 

 

 

 

Το Ε2 έφτιαξε πασχαλινά κουλουράκια:

Τελευταία Πέμπτη πριν τις πασχαλινές διακοπές και ήρθε η ώρα να ποζάρουμε για φωτογραφίες. Με πρωτοβουλία του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων οι μαθητές φωτογραφήθηκαν ατομικά, αλλά και ομαδικά με τους συμμαθητές και δασκάλους τους. Τα αποτελέσματα, τυπωμένα μετά το Πάσχα.

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »