Παραδοσιακό λιοτρίβι

14 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Παραδοσιακό λιοτρίβι στη Μεσσηνία.

Η ιστορία του λαδιού

13 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ
Ο πολιτισμός της ελιάς και του λαδιού σημαδεύει τις παραδόσεις, τη θρησκεία, τη λογοτεχνία και την διατροφή των περιοχών που ευδοκιμούν τα ελαιόδεντρα. H ελληνική μυθολογία και η Παλαιά Διαθήκη είναι γεμάτες με πληροφορίες και μύθους που επισημαίνουν την σημασία των προϊόντων της ελιάς αλλά και του ίδιου του ελαιόδεντρου- ενός δέντρου που δεν πεθαίνει σχεδόν ποτέ αλλά συνεχώς αναβλασταίνει.

Περιβαλλοντικό – Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού

13 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Το DNA της ελληνικής αγροτικής γης κινδυνεύει με εξαφάνιση

10:05, 16 Φεβ 2013 | tvxsteamtvxs.gr/node/119971

Η Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού στην Θεσσαλονίκη συλλέγει και φυλάσσει DNA από 700 και πλέον ποικιλίες φυτών στην Ελλάδα, εδώ και αρκετές δεκαετίες. Όπως σχολιάζουν μελετητές για την Τράπεζα, «αποτελεί αξία ασφάλειας και παραγωγικότητας». Ο πλούτος που είναι σε θέση να προσφέρει η συλλογή της Τράπεζας ανέρχεται σε εκατομμύρια ευρώ. Παρόλα αυτά, σήμερα, η Τράπεζα υπολειτουργεί αντιμετωπίζοντας προβλήματα, όπως η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και η στέγαση. Η υποβάθμιση του ρόλου της μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια του γενετικού υλικού που έχει συλλεχθεί και μαζί με αυτό να χαθεί και η ασφάλεια που παρέχει.Του Νίκου Μίχου

Στην Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού, που σε παγκόσμια κατάταξη βρίσκεται στην 16η θέση και έχει συνεργαστεί με μεγάλα διεθνή ιδρύματα, φυλάσσονται 14.000 σειρές από κάθε ποικιλία. Οι σπόροι των ποικιλιών συντηρούνται για 20 χρόνια και στην συνέχεια φυτεύονται ξανά. Όταν το φυτό δώσει εκ νέου καρπό, νέοι σπόροι συλλέγονται και φυλάσσονται ώστε να ακολουθηθεί ο ίδιος κύκλος. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι ο συλλεχθέντας σπόρος δεν χάνει την βλαστικότητά του.

Το σύνολο της συλλογής της Τράπεζας μπορεί να προσφέρει τροφή για 80 με 100 χρόνια, ενώ ανάμεσα στις ποικιλίες που φυλάσσονται υπάρχουν και κάποιες που με τα χρόνια έχουν εξαφανιστεί από την καλλιέργεια. Ειδικότερα, ενώ στην αγροτική παραγωγή καλλιεργούνται αυτή την στιγμή 15 είδη ποικιλιών, η Τράπεζα έχει σπόρους για περισσότερες από 700 ποικιλίες.

Η Τράπεζα είναι δημόσια για να διαφυλάσσονται οι ποικιλίες αυτές από πνευματικά δικαιώματα και να είναι διαθέσιμα προς όλους στην παγκόσμια κοινότητα.

Διαβάστε όλο το άρθρο »

Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto

7 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto, είναι μια ευκαιρία για ένα μεγάλο γενετικό πείραμα στην παραγωγή τροφίμων – και μια επιχειρηματική «βουτιά» σε έναν πακτωλό χρημάτων.
Στο ντοκιμαντέρ της η Μαρί-Μονίκ Ρομπέν εξετάζει την επικράτηση στη βιομηχανία των αγροτοχημικών μιας από τις πιο δόλιες και ισχυρότερες επιχειρήσεις στον κόσμο. Παρακολουθεί τον παρασκηνιακό κόσμο της διατροφικής βιομηχανίας και την ανέλιξη της Monsanto στο επίπεδο της παγκόσμιας εμπορικής κυριαρχίας, καθώς κρατά τα «κλειδιά» για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας (πατέντες) στη μερίδα του λέοντος της προμήθειας τροφίμων.
Το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων παγκοσμίως, κατασκευάζεται και ανήκει στη Monsanto. Την πολυεθνική που από την ίδρυσή της, πριν 108 χρόνια, έχει τον τίτλο της πιο ρυπογόνας και επικίνδυνης στην ιστορία της βιομηχανίας.
Η εταιρεία κατέχει ένα ακόμη ρεκόρ: των περισσότερων δικαστικών αγωγών και μηνύσεων που έχουν ασκηθεί ποτέ σε βιομηχανία. Για αιτίες που αφορούν απόκρυψη και αλλοίωση στοιχείων για τα προϊόντα της, ψευδείς πληροφορίες, για μόλυνση ολόκληρων περιοχών ακόμη και πόλεων, όπως και για δωροδοκίες σε κυβερνητικούς αξιωματούχους για να παραβλέψουν τους νόμους και τους κανονισμούς.
Τα πειστήρια για τα εγκλήματα της Monsanto βρίσκονται όλα στο αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ της Marie–Monique Robin. Κι όμως η Monsanto αναπτύσσεται διαρκώς και τα κέρδη της αυξάνονται. Για πολύ καιρό προσπαθεί να εισέλθει και στην ευρωπαϊκή αγορά, μέσα από δημοφιλή προϊόντα όπως το επικίνδυνο φυτοφάρμακο Roundup, που χρησιμοποιείται ευρέως και στην Ελλάδα. Είναι το μπεστ-σέλερ της Monsanto και ενοχοποιείται για συμμετοχή στην ανάπτυξη καρκίνων. Το επόμενο βήμα της είναι οι μεγάλες μονοκαλλιέργειες με μεταλλαγμένους σπόρους αμφίβολης ποιότητας και ασφάλειας για τη δημόσια υγεία και για το περιβάλλον.
Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto, είναι ένας κόσμος απρόσωπος, χωρίς ηθική, χωρίς κανόνες, ένας κόσμος όπου μετράει μόνο το κέρδος.

Εξάντας: Πεθαίνοντας στην αφθονία (2008)

7 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Επίσημη σελίδα ντοκιμαντέρ: http://www.exandasdocumentaries.com/
Ημερομηνία προβολής: Άγνωστη (2008)
Το πρώτο μέρος του επεισοδίου «ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ» παρουσιάζει το Χρηματιστήριο Σιτηρών του Σικάγο, τον χαοτικό τρόπο λειτουργίας των συναλλαγών σε αυτό, ενώ παράλληλα προβάλλονται οι διαφορετικές απόψεις αφενός των υπέρμαχων του συστήματος διαχείρισης των τιμών των τροφίμων και αφετέρου των επικριτών του συστήματος. Ο οικονομικός αναλυτής ΝΤΕΝΙΣ ΓΚΑΡΤΜΑΝ θεωρεί ότι η άνοδος των τιμών των τροφίμων κατά την περίοδο 2006-2008 επηρεάστηκε σε μικρό ποσοστό από τις διαπραγματεύσεις στο χρηματιστήριο και θεωρεί ότι οι τιμές ακολουθούν μια πορεία ανόδου-καθόδου ανάλογα με τις συγκυρίες. Ο ΠΑΤ ΜΟΥΝΕΪ ωστόσο, διευθυντής της οργάνωσης ETC, η οποία αγωνίζεται για τον περιορισμό των πατεντών στην οικονομία, κατηγορεί ευθέως την κερδοσκοπική φύση του οικονομικού συστήματος και την απληστία των εταιρειών για τις αυξήσεις των τιμών. Η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των αγροτών ΒΑΝΤΑΝΑ ΣΙΒΑ επίσης κατακρίνει τις κερδοσκοπικές αυτές πρακτικές και προβλέπει ότι θα οδηγήσουν σε μαζικούς λιμούς και ασιτία. Το πρώτο μέρος του επεισοδίου κλείνει με μια αναφορά στην περίπτωση της Ινδίας ως μεγάλης παραγωγού τροφίμων διεθνώς και ταυτόχρονα μιας χώρας με το μεγαλύτερο ποσοστό υποσιτισμένων ανθρώπων. Μια περιήγηση στην περιοχή Μάντια Πράντες και στην κοινότητα Θιερόα καταδεικνύει το πρόβλημα μιας κοινότητας με το μεγαλύτερο δείκτη παιδικής θνησιμότητας διεθνώς λόγω του παιδικού υποσιτισμού. Η γιατρός της UNICEF ΒΑΝΤΑΝ ΚΑΡΓΟΥΑΛ παρέχει περισσότερες πληροφορίες για το μέγεθος του προβλήματος.
Το δεύτερο μέρος του επεισοδίου με τίτλο «ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ» ξεκινάει με μια σύντομη παρουσίαση του προγράμματος κρατικού συσσιτίου της Ινδίας μέσω του οποίου το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε τρόφιμα με προσιτές τιμές. Ο ΑΛΟΚ ΣΙΝΧΑ, διευθυντής του οργανισμού τροφίμων της Ινδίας, μιλάει για το μέγεθος των συναλλαγών που στηρίζει ο οργανισμός και το όφελος προς τους αγρότες. Ο ΓΙΟΥΝΤΒΙΡ ΣΙΝΓΚ, εκπρόσωπος του κινήματος των αγροτών στην Ινδία, εξηγεί την καταστροφική παρέμβαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στη διαχείριση της αγροτικής παραγωγής της χώρας. Ακολούθως παρουσιάζεται με ευσύνοπτο τρόπο η διαδικασία με την οποία λειτουργεί το σύστημα εμπορευματοποίησης των τροφίμων στο χρηματιστήριο. Αναφέρεται ότι μετά το 2006 μεγάλες επενδυτικές εταιρείες άρχισαν να ενδιαφέρονται για τη συγκεκριμένη αγορά επαναλαμβάνοντας τις κερδοσκοπικές πρακτικές που οδήγησαν σε κρίση την αμερικανική αγορά ακινήτων και το τραπεζικό σύστημα. Ειδικά σε ό, τι αφορά την περίπτωση της Ινδίας, δύο πολυεθνικές εταιρείες έχουν συγκεντρώσει το μεγαλύτερο μέρος της εγχώριας παραγωγής κάτω από άμεσο ή έμμεσο έλεγχο, οι εταιρείες CARGILL και MOSANTO, οι οποίες παρουσιάζονται αναλυτικά και εξηγείται πώς ελέγχουν την παραγωγή των ινδών αγροτών, εξωθώντας τους σε αλλεπάλληλους δανεισμούς και τελικά στην οικονομική καταστροφή, αιτία για πάνω από 200. 000 αυτοκτονίες.
Το τρίτο μέρος του επεισοδίου «ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ» ξεκινάει με αναφορές σε περιπτώσεις αγροτών που αυτοκτόνησαν λόγω των χρεών τους προς τις μεγάλες πολυεθνικές. Ο εκπρόσωπος της MOSANTO, ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ, υποστηρίζει ότι οι αυτοκτονίες προϋπήρχαν ως φαινόμενο και αναφέρει αιτίες που θεωρεί ότι ευθύνονται για τους θανάτους. Συγγενείς των αγροτών που αυτοκτόνησαν θεωρούν τους μεταλλαγμένους σπόρους ως υπεύθυνους για το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται χιλιάδες αγρότες. Αναγκάζονται οι καλλιεργητές αυτοί από τις εταιρείες, αλλά και από την μετάλλαξη που έχει επέλθει στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις τους, να ξοδεύουν κάθε χρονιά υπέρογκα ποσά για σπόρους που στο παρελθόν διέθεταν χωρίς κόστος, αλλά και για μεγάλες ποσότητες από λιπάσματα και νέα παρασιτοκτόνα. Το επεισόδιο κλείνει με μια δήλωση του ΝΤΕΝΙΣ ΓΚΑΡΤΜΑΝ σχετικά με τις μελλοντικές δυνατότητες, αντίστοιχα με τους σπόρους, ιδιωτικής οικονομικής εκμετάλλευσης του νερού.
Του Γιώργου Αυγερόπουλου.

Σπόροι της Ελευθερίας Seeds of Freedom

7 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

(Πατήστε στο κουμπί υποτίτλων, κάτω δεξιά στο βίντεο)

Η ιστορία του σπόρου από ιστορία ζωής και θρέψης έχει γίνει ιστορία που μιλά για έλεγχο, εξάρτηση και χρέη. Μια ιστορία γραμμένη από εκείνους που θέλουν να αποκομίσουν τεράστια κέρδη, ελέγχοντας το σύστημα διατροφής, χωρίς να νοιάζονται για το πραγματικό κόστος.

Ο σπόρος, που συμπυκνώνει μέσα του γνώση, παράδοση και την κουλτούρα κάθε κοινωνίας μετατρέπεται σε εμπόρευμα, από εκείνους που θέλουν να μονοπωλήσουν παγκοσμίως την τροφή.

Κορυφαίοι εμπειρογνώμονες (όπως οι Dr Vandana Shiva και Henk Hobbelink) ενώνουν τη φωνή τους με Αφρικανούς αγρότες. Ώρα να αλλάξει ο δρόμος που έχει πάρει το θέμα των σπόρων και ώρα για όλους μας να υπερασπιστούμε την ελευθερία των σπόρων.

Συμπαραγωγή The Gaia Foundation και African Biodiversity Network σε συνεργασία με GRAIN, Navdanya International και MELCA Ethiopia.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ

6 Μαρτίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

«Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη.»
ΣΟΥΝ ΤΖΟΥ

Υπάρχει ένας τομέας της στρατιωτικής τέχνης που λέγεται «ψυχολογικός πόλεμος».

Δυστυχώς, όταν ακούμε τη λέξη «ψυχολογικός πόλεμος», μας έρχεται (όχι τυχαία) στο νου η γειτόνισσα μας που προσπαθεί να μας σπάσει τα νεύρα επειδή δεν έχει τίποτε άλλο να κάνει.

Στην πραγματικότητα, ο ψυχολογικός πόλεμος είναι μια ολόκληρη επιστήμη, η οποία διδάσκεται σε πανεπιστήμια. Ο ψυχολογικός πόλεμος διδάσκονταν (δεν ξέρω αν διδάσκεται ακόμα) και στις Ελληνικές στρατιωτικές σχολές (Ευελπίδων και ΣΜΥ) με το εγχειρίδιο που θα βρείτε σκαναρισμένο σε link στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/06/blog-post_3619.html

Σύμφωνα με το Ελληνικό στρατιωτικό εγχειρίδιο (το οποίο προφανώς αποτελεί μετάφραση παλαιότερης Αμερικάνικης έκδοσης) αντικειμενικός στόχος των ψυχολογικών επιχειρήσεων είναι η διάσπαση της ενότητας ενός λαού και η λειτουργία των ατόμων σαν μονάδων και όχι σαν λαός με συνοχή και οργάνωση.

Οι βασικές μέθοδοι με τις οποίες επιτυγχάνεται ο στόχος αυτός, είναι οι ακόλουθες:

Δεν ξέρω αν σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά, αλλά από ότι φαίνεται, οι υποκινητές του ψυχολογικού πολέμου κατά της χώρας μας, τα καταφέρνουν περίφημα, αφού κανείς στην Ελλάδα δεν μπορεί να συννενοηθεί και να συμπράξει με κανέναν.  Οι αντί-εξουσιαστές πολεμούν τους φασίστες, οι φασίστες πολεμούν τους λαθρομετανάστες, οι «γνήσιοι Ελληνες» πολεμούν τους χριστιανούς, οι «γνήσιοι χριστιανοί» περιμένουν τον μαρμαρωμένο βασιλιά, οι δημόσιοι υπάλληλοι μισούν τους «κλέφτες» επιχειρηματίες, οι ιδιώτες μισούν τους «τεμπέληδες» δημόσιους υπάλληλους, η τηλεόραση παίζει σήριαλ με πρωταγωνιστές τους σφαγείς των Ελλήνων, οι «διανοούμενοι» και οι «καλλιτέχνες» περιγελούν την Ελληνική ιστορία,  οι «καθηγητές» πανεπιστημίου δεν μπορούν να συμφωνήσουν ποια είναι η σωστή οικονομική πολιτική και όλα αυτά σε ένα κλίμα οικονομικής εξαθλίωσης, εθνικής αποδόμισης και ιδεολογικής αποσύνθεσης.

Μπορεί να φαίνεται απίθανο ότι όλοι οι παραπάνω χρηματοδοτούνται από τα ίδια κέντρα, αν όμως αναλογιστείτε πόσο τεράστια είναι τα συμφέροντα που παίζονται, ίσως δε φαίνεται πλέον και τόσο απίθανο.

Εκτός από το σύγγραμα αυτό (την γνησιότητα του οποίου μπορείτε να επιβεβαιώσετε ρωτώντας οποιονδήποτε Ελληνα αξιωματικό), εξίσου διαφωτιστικό είναι και το ακόλουθο βίντεο (http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/06/blog-post_12.html), το οποίο περιγράφει και επιβεβαιώνει τις ίδιες μεθόδους αποδόμησης του ηθικού του εχθρού. Στο βίντεο αυτό, μιλάει ένας πρώην σοβιετικός πράκτορας καθηγητής ψυχολογικών επιχειρήσεων ο οποίος το 1985 αυτομόλησε (μέσω Ελλάδας) στην Αμερική και από τότε εργάζεται για τους Αμερικάνους. Μπορεί στο ίδιο το βίντεο ο Γιούρι την ίδια ώρα που εξηγεί τις μεθόδους των ψυχολογικών επιχειρήσεων να προπαγανδίζει τις θέσεις της Αμερικανικής κυβέρνησης (και αυτό από μόνο του δείχνει πόσο λεπτή τέχνη είναι η προπαγάνδα και πόσο δύσκολα γίνεται αντιληπτή από κάποιον που δε γνωρίζει τα περι ψυχολογικών επιχειρήσεων), αλλά όσα λέει είναι πέρα για πέρα αληθινά.

Παρακαλώ να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στο τελευταίο μέρος του βίντεο, όπου ο Ρώσος καθηγητής περιγράφει την κατάληξη των ψυχολογικών επιχειρήσεων, γιατί πιθανότατα περιγράφει τον τελικό στόχο της επίθεσης που δεχόμαστε.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Τρόφιμα Α.Ε.- Τί τρώμε και πώς παράγεται;

28 Φεβρουαρίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «Τροφή, Α.Ε.» (Food, Inc.) από τον βραβευμένο με Emmy σκηνοθέτη Ρόμπερτ Κένερ.

Τι τρώμε και πώς παράγεται;

Μια αποκαλυπτική ματιά στις πρακτικές των αμερικανικών εταιρειών που ελέγχουν τη βιομηχανία τροφίμων.

Η ελιά – Μουσεία Ελιάς και Λαδιού στην Ελλάδα

28 Φεβρουαρίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Η ελιά, ως δέντρο και ως καρπός, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τον τόπο μας και γενικότερα με την Μεσογειακή λεκάνη. Εδώ και χιλιάδες χρόνια ο καρπός της, που μας χαρίζει το ελαιόλαδο, το πολύτιμο δώρο της φύσης, τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει.

Το Visit Greece μας ταξιδεύει στην ιστορία της ελιάς.

Το ελαιόδεντρο, γνωστό από την αρχαιότητα, καλλιεργούνταν στην Αρχαία Ελλάδα ενώ οι βρώσιμες ελιές και το ελαιόλαδο αποτελούσαν σημαντικά εμπορικά προϊόντα. Ανέκαθεν υπήρξε πηγή πλούτου και εξουσίας, ειδικά στις αρχαίες κοινωνίες, ακόμη εντυπωσιάζουν οι γιγάντιες ελαιαποθήκες των μινωικών ανακτόρων με τους ευμεγέθεις πίθους, ενώ οι ψευδόστομοι αμφορείς της μυκηναϊκής εποχής μετέφεραν το πολύτιμο περιεχόμενό τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του μεσογειακού κόσμου.

Στην κλασική Αθήνα, οι παναθηναϊκοί αμφορείς, βραβείο ζηλευτό για τους νικητές των αγωνισμάτων, προσφέρονταν γεμάτοι εξαιρετικό ελαιόλαδο Αττικής, ενώ οι Ολυμπιονίκες στέφονταν με τον κότινο, ένα απλό κλαδί ελιάς.

Διαβάστε όλο το άρθρο »

«Μια επανάσταση μέσα από την αυλή μας»

28 Φεβρουαρίου 2017 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΖΑΡΟΣ

Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι μια μικρή εισαγωγή στο έργο που έχει ήδη ανακυρηχθεί ως η νέα επανάσταση της αστικής βιωσιμότητας.

Στη μέση ενός πυκνοκατοικημένου αστικού σκηνικού στο κέντρο της Pasadena, μια δραστική αλλαγή ριζώνει. Για πάνω από είκοσι χρόνια, η οικογένεια Dervaes έχουν μεταμορφώσει το σπίτι τους σε ένα μοντέλο βιώσιμης γεωργίας και αστικής ζωής.

Μέσα από τη δημιουργία της «Αστικής Αγροικίας», η οικογένεια Ντερβάις δείχνει ότι η αλλαγή είναι εφικτή βήμα-βήμα. Μαζεύουν 3 τόννους βιολογικών τροφίμων ετησίως από τον κήπο τους που είναι μόλις 400 τμ, ενώ ενσωματώνουν πολλές βασικές πρακτικές όπως την ηλιακή ενέργεια και το βιοντίζελ, προκειμένου να μειώσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα.