Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές της Δ΄τάξης και στη δασκάλα τους για την όμορφη γιορτή που μας παρουσίασαν, θυμίζοντάς μας τους αγώνες των Ελλήνων του ’40 για να είναι τώρα η χώρα μας ελεύθερη.

 

DIATROFH

Ορισμός δυσλεξίας: Η δυσλεξία δεν είναι πάθηση, είναι μια κατάσταση, ένα σύνδρομο οργανικών, γνωστικών, ψυχικών παραγόντων που δυσλειτουργούν και εμποδίζουν τη λειτουργία των βασικών μηχανισμών εκμάθησης της πρώτης ανάγνωσης και γραφής και κατ’ ακολουθία την εκμάθηση της ορθογραφημένης γραφής και την κατανόηση του κειμένου.

 ΔΥΣΛΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ: Τα δυσλεξικά παιδιά βρίσκονται μέσα στα πλαίσια της μέσης και ανώτερης νοημοσύνης.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι διάσημοι άνδρες όπως οι Τσώρτσιλ, Αϊνστάιν, Λεονάρδος Ντα Βίντσι, Μπετόβεν και άλλοι, υπήρξαν δυσλεξικοί. Τον Αϊνστάιν, ο δάσκαλός του τον είχε κατατάξει στους βραδυμαθείς και ο πατέρας του έλεγε ότι αυτό το παιδί δε θα πετύχει τίποτε στη ζωή του. Επομένως είναι τουλάχιστο άδικο τα δυσλεξικά παιδιά να μένουν αναλφάβητα ή να μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή μετά από πολύχρονη και επίπονη δοκιμασία, αλλά να μένουν λειτουργικά αναλφάβητα, δηλαδή να μην κατανοούν το γραπτό λόγο και να προστίθενται στον αριθμό των αναλφάβητων και ημι-αναλφάβητων, που για άλλους λόγους δε φοίτησαν ή διέκοψαν τη φοίτησή τους, από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα δυσλεξικά παιδιά με την αποτυχία τους να εκμάθουν ανάγνωση και γραφή, αδυνατούν να αφομοιώσουν τις αναγκαίες γνώσεις, που θα τα βοηθήσουν να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό περιβάλλον. Υπάρχει δε ο κίνδυνος να δράσουν στο περιθώριο της κοινωνίας εκδηλώνοντας παραβατική ή και εγκληματική συμπεριφορά. Επιδημιολογικές έρευνες που έγιναν στη Ν. Υόρκη και στο Παρίσι, δείχνουν ότι το 75% των νέων που δικάστηκαν από τα δικαστήρια ανηλίκων, είχαν αναγνωστική καθυστέρηση.

 ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΣΛΕΞΙΑΣ

Για την πληρέστερη κατανόηση της δυσλεξίας απαραίτητη θεωρείται η παρουσίαση των συμπτωμάτων και των χαρακτηριστικών της συμπεριφοράς του δυσλεξικού παιδιού.

 Γενικά χαρακτηριστικά

1. Δυσκολία στη διάκριση αριστερού-δεξιού. Προβλήματα πλευρίωσης. Δυσκολία-καθυστέρηση στην επικράτηση του κυρίαρχου μέλους ή οργάνου: χέρι, πόδι, μάτι, αυτί. Συχνά παρατηρείται χιασμός στην πλευρίωση.

2. Γενική αδεξιότητα στις κινήσεις, ακαταστασία στα προσωπικά είδη, ατημέλητη εμφάνιση. Μονόπλευρο-τεμπέλικο παιδί.

3. Το δυσλεξικό παιδί συνήθως αναπτύσσει μηχανισμούς άμυνας της προσωπικότητάς του όπως: αποφυγή ανάληψης εργασίας, προσέλκυση προσοχής, επιθετικότητα, φοβία, απομόνωση ή και ψυχοσωματικά φαινόμενα όπως εμετό, ανορεξία, αϋπνία.

4. Αρκετά δυσλεξικά παιδιά παρουσιάζουν ιδιαίτερη ικανότητα στην αντίληψη του χώρου, που δε συμβιβάζεται με τη δυσχέρεια που παρουσιάζουν στην αντίληψη του γραπτού λόγου. Παρουσιάζουν ιδιαίτερη ικανότητα στη χρήση computers.

5. Σύγχυση στην αντίληψη του χρόνου και ιδιαίτερα στις έννοιες της διαδοχής των ημερών, μηνών, εποχών.

6. Δυσκολία στην επανάληψη πολυσύλλαβων λέξεων ή των λέξεων μιας σύνθετης πρότασης.

7. Δυσκολία στην επανάληψη αριθμών ή λέξεων με αντίστροφη σειρά.

8. Δυσκολία στο συντονισμό χεριού – ματιού.

9. Δυσκολία στην αντιγραφή από τον πίνακα.

10. Αδυναμία εκτέλεσης πολλαπλών εντολών.

11. Δυσκολία στις οπτικές και ακουστικές αντιστοιχίσεις.

12. Ερωτούν αλλά δεν προσέχουν τις απαντήσεις.

 Αναγνωστικές δυσκολίες

1. Δυσκολία στη διάκριση διαφορετικών λέξεων που έχουν τα ίδια γράμματα πχ: της-στη.

2. Καθρεπτική ανάγνωση αχ-χα.

3. Δυσκολία στην ανάγνωση πολυσύλλαβων λέξεων.

4. Παρεμβολή άσχετων φθόγγων, επανάληψη λέξεων ή σειρών.

5. Αντικατάσταση μιας λέξης με άλλη παρόμοια πχ: μαύρος – σκοτεινός.

6. Τονίζει λάθος και δε διακρίνει τα σημεία στίξης.

7. Διάβασμα χωρίς ρυθμό, εύκολα κουράζεται.

8. Έχουν μειωμένο αναγνωστικό πεδίο που καλύπτεται από τρία γράμματα.

9. Σπάνια περίπτωση η ημιαλεξία – μονόπλευρη ανάγνωση: Διαβάζει όταν το κείμενο είναι τοποθετημένο στο δεξιό οπτικό πεδίο, όχι όμως στο αριστερό.

 Λάθη στη γραφή και στην ορθογραφία 

Στην αντιγραφή παρουσιάζουν λιγότερα προβλήματα. Στην αυθόρμητη γραφή ή στη γραφή με υπαγόρευση κάνουν τόσα λάθη που συνήθως επιζητούν να αποφύγουν το γράψιμο. Οι λέξεις που γράφουν είναι ακατάστατες και δυσανάγνωστες. Δεν μπορούν να τις ευθυγραμμίσουν, βάζουν κεφαλαία γράμματα ανάμεσα στα μικρά, παραλείπουν, επαναλαμβάνουν ή αντιμεταθέτουν τα γράμματα στις λέξεις. Παρουσιάζουν σύγχυση γραμμάτων στον προσανατολισμό, πχ: δ, σ, ρ. Αντιστρέφουν τα γράμματα, πχ: 3 αντί ε, β αντί θ, 9 αντί ρ, β αντί φ. Συγχέουν λέξεις που μοιάζουν οπτικά πχ: μόνος – νόμος. Καθρεπτική γραφή πχ: ωλεθ=θέλω, 12 αντί 21. Το γραπτό τους έχει πολλά ορθογραφικά λάθη. Δεν κατανοούν τις έννοιες των χρόνων, των κλίσεων, των προθέσεων, των συνδέσμων.

 Σήμερα 13 Οκτωβρίου άσκηση αντισεισμικής προστασίας από όλες τις τάξεις !

Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα;
Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ριμάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το “πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Όλο μαλώνουν τελευταία. Δε θέλω να μαλώνουν και για μένα.

Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.

Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και τελικά μια τρύπα στο νερό κάνει!

Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά κι ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Όταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δε μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.

Ομως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα. Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ;

Β.Κ.

Μαθητής ΣΤ΄ τάξης