Καλό καλοκαίρι

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  Ευχόμαστε  σε   όλους τους φίλους  της σελίδας μας καλό και ξένοιαστο καλοκαίρι.

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη.

Συγκίνησε «το καντήλι»

 

 

   Συγκίνησε τους θεατές μικρούς και μεγάλους που γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας, την Κυριακή 1η Ιουνίου το βράδυ για να παρακολουθήσουν το θεατρικό έργο της Βάντα Καρακατσάνη: «Το καντήλι». ένα έργο που αναφέρεται στη συμμετοχή των γυναικών στους μεγάλους αγώνες της Ελλάδας για ελευθερία.

 

    Η παράσταση διάρκειας μόλις 40 λεπτών καθήλωσε τους θεατές ενώ  για πρώτη φορά η Θεατρική Ομάδα του Γυμνασίου συνδύασε  στην πλοκή του έργου ζωντανή μουσική και τραγούδι. Αν και μέσα σε εξεταστική περίοδο οι μαθητές – ηθοποιοί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και καταχειροκροτήθηκαν από τους θεατές.

 

   Έπαιξαν με τη σειρά που εμφανίστηκαν οι: Μαριάνθη Λαδά, Κασιμάκη Μάρθα, Καραγιάννη Χριστίνα, Μεθενίτη Νεκταρία, Περτέση Μαρία, Νεκτάριος Μπόγρης, Ηλίας Γαλάνης, Βασιλική Τριανταφύλλου, Μήνα Πάυλου και Δήμητρα Ρουσσέα.

 

   Έπαιξαν μουσική οι: Σάββας Χάλαρης, Έλενα Νιάτση, Δήμητρα Ρουσσέα. Τραγούδησε η Μήνα Παύλου. Διδασκαλία μουσικής και τραγουδιού η καθηγήτρια μουσικής Λιαρμακοπούλου Ουρανία. Διδασκαλία έργου: Μπήτρος Γιώργος.

 

 

  Την παράσταση τίμησε με την παρουσία  του ο Δήμαρχος Αίγινας κ. Σ. Σακιώτης, ο πρόεδρος  του Τοπικού Συμβουλίου Κυψέλης κ.Χρ. Μπακόμητρος, η Διευθύντρια του Γυμνασίου Μεσαγρού κ. Αν. Μπέση, ο εφημέριος π. Νεκτάριος Κουκούλης, η πρόεδρος του Φεστιβάλ Φιστικιού κ.Μ.Κουκούλη η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας κ. Φλ. Αλυφαντή και Μορφωτικού Βαθέος   κ. Μ.Λυκούρη  εκπαιδευτικοί, γονείς φίλοι και μαθητές.

 

Έκθεση με χρώμα και φαντασία

    Η καθιερωμένη έκθεση  σχολικής δημιουργίας των μαθητών του 2ου Γυμνασίου Αίγινας  έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Μαΐου στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

  Οι δημιουργίες των παιδιών από τη δουλειά  τους όλη τη φετινή σχολική χρονιά στα μαθήματα των Καλλιτεχνικών και της Τεχνολογίας με υπεύθυνους καθηγητές τους κ. Μαρία Φωσκολάκη και κ.Γιώργο Τσολάκο αντίστοιχα  περιελάμβανε 186 έργα ζωγραφικής (και των τριών τάξεων) και 31 έργα Τεχνολογίας (από την Α” Γυμνασίου) απλώθηκε στους τοίχους και στα τραπέζια  του Πνευματικού Κέντρου. Χρώματα, δημιουργίες, φαντασία, μεράκι  και πολύ προσωπική δουλειά. Ανάμεσα στα έργα Τεχνολογίας μπορούσες να συναντήσεις: κτίρια … πύραυλους, πλοία, θερμοκήπια, τον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας, το πλανητικό μας σύστημα,  τον χάρτη της Ελλάδας με μπαταρίες, γερανούς, αμπαζούρ, κλουβιά πουλιών ακόμα και πίστα….. μότο κρος.
   Η έκθεση συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό επισκεπτών μια  που λειτούργησε παράλληλα με την ψηφοφορία στα διπλανά εκλογικά τμήματα του Δημοτικού Σχολείου

 

 

Τα 15 καλύτερα κλασσικά βιβλία όλων των εποχών.

   Από  την κ. Μπέση Αναστασία Διευθύντρια του Γυμνασίου Μεσαγρού
 Κατάλογο με τα 15 καλύτερα κλασικά βιβλία όλων των εποχών δημοσίευσε η Telegraph, με 9 ελληνικά βιβλία να φιγουράρουν σε αυτή την λίστα!
Ο Όμηρος κατέχει την πρώτη και τη δεύτερη θέση με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Aυτή είναι η λίστα με τα 15 καλύτερα κλασικά βιβλία όλων των εποχών

 

1. Η Ιλιάδα του Ομήρου. Σύμφωνα με τον Telegraph, το θέμα της είναι ο πόλεμος, αλλά και το μάθημα που δίνει ο Αχιλλέας για το πώς να ενεργεί κανείς με αξιοπρέπεια. (775 π.Χ.)

 

2. Η Οδύσσεια, του Ομήρου. Ο ήρωας επιστρέφει από τον πόλεμο, αλλά προτού γυρίσει στο παλάτι του, έρχεται αντιμέτωπος με πολλές περιπέτειες…(725 π.Χ.)

 

3. Μεταμόρφωση, του Οβίδιου. Μας μιλάει για ποινές δίκαιες ή άδικες και για τις ρίζες του σύμπαντος.(8 π.Χ.)

 

4. Το Συμπόσιο, του Πλάτωνα. Η καλύτερη στιγμή της Ελληνικής πεζογραφίας, ένας διάλογος για την αγάπη…(385-380 π.Χ)

 

5. Η τέχνη της αγάπης, του Οβίδιου. Πώς οι άνδρες μπορούν να κατακτήσουν και να κρατήσουν τις γυναίκες.(2 π.Χ)

 

6. Φαίδων, του Πλάτωνα. Αναφορά στον θάνατο του Σωκράτη από τον μαθητή του (385-380 π.Χ.).

 

7. Το Συμπόσιο, του Ξενοφώντος. Ένα αξιοσημείωτο, άλλο Συμπόσιο, αλλά όχι με την «φιλοσοφική αυστηρότητα» του Σωκράτη.(360π.Χ.)

 

8. Ποιήματα, από τη Σαπφώ. Ό,τι έχει απομείνει από το έργο της ποιήτριας είναι εκπληκτικό και δείχνει σοφία! (γεννήθηκε το 612π.Χ.)

 

9. Βίοι Παράλληλοι, από τον Πλούταρχο. Πορτρέτα μεγάλων Ελλήνων και Ρωμαίων ανδρών.(120π.Χ.)

 

10. Η Αινειάδα, του Βιργίλιου. Η ιστορία των Τρώων που ιδρύουν τη Ρώμη.(19π.Χ.)

 

11. Εξομολογήσεις, του Άγιου Αυγουστίνου. Ο Άγιος αγωνίζεται με τον πειρασμό…(398π.Χ.)

 

12. Η Φύση των πραγμάτων, Λουκρήτιος. Ο συγγραφέας βασίζεται στους Έλληνες φιλοσόφους για να βρει πώς λειτουργεί το σύμπαν.(55π.Χ.)

 

13. Έργα και Ημέρες, του Ησίοδου. Μύθοι της αρχαίας Ελλάδας που αφορούν και τις εμφανίσεις των θεών τους.(750π.Χ.)

 

14. Ιστορίες, του Ηρόδοτου. Ο «πατέρας» της Ιστορίας αφηγείται τον πόλεμο εναντίον των Περσών.(450-420π.Χ.)

 

15. Τα Γεωργικά, του Βιργίλιου. Συμβουλές για τους αγρότες προκειμένου να αντιμετωπίζουν τη Γη σαν ένα ζωντανό οργανισμό. (29π.Χ.)

 

 

Αγώνας μπάσκετ μεταξύ 1ου και 2ου Γυμνασίου Αίγινας

 

   Στο προαύλιο  του 2ου Γυμνασίου στην Κυψέλη, διεξήχθη σήμερα το πρωί φιλικός αγώνας μπάσκετ μεταξύ των ομάδων του 1ου Γιμνασίου Αίγινας και του 2ου Γυμνασίου. Οι γυμναστές των δύο  σχολείων κ. Λ. Μαστρογιαννίδου και κ.Ν. Κόνιαρης ήταν υπεύθυνοι για την προετοιμασία και τη διεξαγωγή του αγώνα, ο οποίος  πραγματοποιήθηκε μέσα σε ατμόσφαιρα φίλαθλου πνεύματος, χωρίς  φανατισμούς και εντάσεις  που δεν έχουν καμία θέση  στον αθλητισμό.

 

 

   Το αποτέλεσμα κρίθηκε υπέρ του 1ου Γυμνασίου με σκορ  50 – 35.

 

 

    Τέτοιες αθλητικές συναντήσεις προάγουν όχι μόνο το αθλητικό πνεύμα αλλά  και την εποικοδομητική  συνεργασία των σχολείων που τόσο έχει ανάγκη στις μέρες μας ο εκπαιδευτικός χώρος.

 

 

 

 

 

Το μικρό Θέατρο της Επιδαύρου

   Τόσο κοντά και είναι κρίμα να παραμένει άγνωστο. Εντύπωση και αρκετά σχόλια προκάλεσε η προηγούμενη ανάρτησή μας που αναφερόταν στην επίσκεψη των μαθητών του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο μικρό Θέατρο της Επιδαύρου. Γι” αυτό παρουσιάζουμε σήμερα ένα σύντομο ιστορικό του χώρου αλλά και των ανασκαφών που έγιναν και συνεχίζονται. Να υπενθυμίσουμε ότι το κομψοτέχνημα αυτό βρίσκεται δίπλα στο λιμάνι της Παλαιάς Επιδαύρου και είναι παράλειψη για κάποιον επισκέπτη να μην το δει από κοντά.
Ιστορία Πρόκειται για το θέατρο της πόλης-κράτους της Επιδαύρου που βρισκόταν στην αργολική παραλία του Σαρωνικού. Στην πόλη αυτή ανήκε ως κύριο θρησκευτικό κέντρο το ιερό του Ασκληπιού στην παραπλήσια ορεινή ενδοχώρα, σε απόσταση τεσσάρων περίπου ωρών με τα πόδια. Η αρχαία πόλη, στο χώρο της οποίας μαρτυρείται κατοίκηση από την 3η π.Χ. χιλιετία, δεν έχει ακόμη ανασκαφεί συστηματικά, όμως φανερά ερείπιά της από τις μεταγενέστερες περιόδους απλώνονται σε όλη την έκταση της μικρής λοφώδους χερσονήσου «Νησί» που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος και καλύπτεται από οπωρώνες εσπεριδοειδών και ελαιώνες. Το αρχαίο θέατρό της βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χερσονήσου, στην κατωφέρεια του ισθμού που την συνδέει με τη στεριά
Ίδρυση, προορισμός, αρχιτεκτονική
Η αρχική μορφή του θεάτρου της πόλης της Επιδαύρου τοποθετείται στον 4ο π.Χ. αι. Αντίθετα από το διάσημο, περίπου σύγχρονο θέατρο του Ασκληπιείου που προοριζόταν να δεχτεί μεγάλα πλήθη προσκυνητών από ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο κατά τις εορτές, αυτό προοριζόταν να καλύψει μόνο τις ανάγκες των κατοίκων της μικρής πόλης. Έτσι το μέγεθός του ήταν πολύ μικρότερο (9 κερκίδες με 18 σειρές εδωλίων, χωρητικότητας περίπου 2.000 θέσεων). Όλα τα λίθινα εδώλια φέρουν επιγραφές με ονόματα αξιωματούχων – χορηγών από τα οποία μαθαίνουμε ότι το επιδαύριο θέατρο ήταν αφιερωμένο στο θεό Διόνυσο. Η κατασκευή του θεάτρου πρέπει να διήρκεσε από τον 4ο π.Χ. αι. μέχρι τα Ελληνιστικά χρόνια. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκρατίας το θέατρο υπέστη ριζική αναμόρφωση, τα εδώλια αναδιατάχθηκαν, η ορχήστρα έγινε ημικυκλική και το αρχικό σκηνικό οικοδόμημα έδωσε τη θέση του σε ένα νέο, χτισμένο πλησιέστερα στο κοίλο. Ο χώρος φιλοξενούσε παραστάσεις δράματος και άλλες θρησκευτικές και δημόσιες εκδηλώσεις της πόλης. Ο Παυσανίας που επισκέφθηκε την πόλη της Επιδαύρου στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ. αναφέρει τους ναούς, την αγορά και το λιμάνι αλλά για το θέατρο  δεν κάνει λόγο.

Σύντομο αρχαιολογικό χρονικό

Το μικρό θέατρο της Επιδαύρου λειτούργησε επί περίπου επτά αιώνες. Όταν εντοπίστηκε ήταν ολοκληρωτικά καλυμμένο από έναν ελαιώνα. Η ανασκαφή του ξεκίνησε από την Ευαγγελία Δεϊλάκη στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 και εξελίχθηκε αργά. Για αρκετά χρόνια μεμονωμένοι κυβικοί όγκοι χώματος με ελαιόδεντρα προεξείχαν ανάμεσα στα εδώλια του ημιανεσκαμμένου κοίλου προσφέροντας ένα περίεργο θέαμα στους επισκέπτες που αντίκριζαν το χώρο από την περίφραξη. Ύστερα από διακοπή, η ανασκαφή ξανάρχισε τη δεκαετία του ΄90 και συνεχίζεται πλέον συστηματικά μέχρι σήμερα μαζί με εργασίες αναστήλωσης και ανάδειξης από την Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Επιδαύρου (ΕΣΜΕ) του ΥΠ.ΠΟ.. Αποκαλύφθηκε η μορφή που είχε πάρει το θέατρο κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.

 

Το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας στην Επιδαύρεια γη.

 

  Ημερήσια εκδρομή πραγματοποίησε το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας στην Παλαιά Επίδαυρο. Η αναχώρηση των μαθητών έγινε από το λιμάνι της Αίγινας με το πλοίο «Αγκίστρι Εξπρές», το οποίο ήταν ναυλωμένο ειδικά για αυτόν τον σκοπό. Μετά από ταξίδι μίας ώρας οι μαθητές και οι μαθήτριες αποβιβάστηκαν στην Επιδαύρεια γη η οποία μοσχοβολεί από τους πορτοκαλαιώνες της περιοχής και ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους χιλιάδες επισκέπτες της θερινής περιόδου.

 

 

   Το πιό ενδιαφέρον της απόδρασης αυτής ήταν η επίσκεψη των μαθητών στο μικρό Θέατρο της Επιδαύρου, το οποίο δεν είναι πολύ γνωστό στους επισκέπτες. Βρίσκεται στην κυριολεξία  δίπλα στο λιμάνι σε ένα λόφο που αποκαλείται «Νησί» και συνδέεται με την υπόλοιπη περιοχή με μια λωρίδα γης  που την αποκαλούν από τα αρχαία χρόνια «Ισθμό». Ο λόφος αυτός είναι διάσπαρτος από αρχαιολογικά ευρήματα και συνεχίζονται οι αρχαιολογικές έρευνες και ανασκαφές. Ακολουθώντας την ακτογραμμή και βαδίζοντας σε ένα πλακόστρωτο φθάνεις στο μονοπάτι που σε ανεβάζει στο Θέατρο. Ένα μονοπάτι με σήμανση και φώτα για την νύχτα που μέσα από μια διαδρομή ολίγων λεπτών και στη σκιά  δέντρων όπως πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές και ροδιές, οδηγείσαι στον  αρχαιολογικό χώρο ο οποίος και σήμερα ανασκάπτεται. Το θέατρο το οποίο είχε κτιστεί για τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής ήταν 2000 θέσεων. Οι τελευταίες ανασκαφικές εργασίες έχουν αποδώσει ένα τμήμα του. Τον Ιούλιο κάθε χρόνου γίνονται σε αυτό μουσικές εκδηλώσεις. Η χωριτικότητά του σήμερα είναι 800 θέσεις.

 

 

 

 

    Ανάμεσα στα άλλα που είδαν οι μαθητές ήταν απομεινάρια του ναού της Θεάς Αρτέμιδας στην παραλία της Επιδαύρου στον κήπο ενός ξενοδοχείου, αλλά και ο γνωστός σε πολλούς Αιγινήτες ναός του Αγίου Σεραφείμ  όπου στο πανηγύρι του συγκέντρωνε πλήθος Αιγινητών οι οποίοι ταξίδευαν μέχρι την Επίδαυρο την ημέρα της εορτής του (6 Μαΐου).

 

Η εκδρομή ολοκληρώθηκε νωρίς το απόγευμα με την επιστροφή όλων στο λιμάνι της Αίγινας.

 

Στα χωριά του Πηλίου η Ομάδα Περιβαλλοντικής του 2ου Γυμνασίου

 

 

   Η λαϊκή αρχιτεκτονική μεγαλούργησε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας όταν οι κάτοικοι του Βόλου ανέβηκαν στις πλαγιές του Πηλίου και θέλοντας να αποφύγουν τους Τούρκους έκτισαν εκεί τους οικισμούς τους. Ασχολήθηκαν με το εμπόριο την κτηνοτροφία ακόμα και με τη βυσροδεψία και κατόρθωσαν να προκόψουν. Η μεγάλη ακμή των χωριών του Πηλίου σημειώνεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας όπου και κτίζονται πολλά αρχοντικά, στα οποία οι τεχνίτες χρησιμοποιούν την πέτρα και φέρνουν σχέδια ανοικοδόμησης που παραπέμπουν στη Μακεδονική τεχνοτροπία. Σήμερα συναντάμε πολλά τέτοια παλαιά αρχοντικά αλλά και νεότερα σπίτια που μιμούνται στη μορφή, την όψη και τη διακόσμηση τα παλαιότερα.
   Πλακόστρωτες πλατείες, εκκλησίες, μονοπάτια, δρόμοι, βρύσες, γεφύρια ακολουθούν  αυτή  την αρχιτεκτονική.
    Η επίσκεψη της Ομάδας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος που αναπτύσσει αυτή τη σχολική χρονιά και έχει σχέση με την πέτρα.

Η Εκκλησία της Πορταριάς και το καμπαναριό της

Η Εκκλησία στην πλατεία της Μακρυνίτσας.

Βρύση και πλακόστρωτο στη Μακρυνίτσα

 

 

 

   Μέλη της Ομάδας Περιβαλλοντικής του 2ου Γυμνασίου Αίγινας το τριήμερο 10 -11 – 12 Απριλίου ταξίδεψαν μέχρι το Πήλιο. Με έδρα τη θαυμάσια πόλη του Βόλου οι μαθητές επισκέφθηκαν το Μουσείο Θεόφιλου (αρχοντικό οικογένειας Κοντού – 2η φωτογραφία) στην Ανακασιά του Πηλίου, την Πορταριά, τη Μακρυνίτσα και τις Μηλιές. Θαυμάσιες εντυπώσεις απεκόμισαν οι μαθητές από την επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Μακρυνίτσας, (τελευταία φωτογραφία), που σημειωτέον είναι το σπίτι στο οποίο γυρίστηκε η παλαιά ταινία «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά», αλλά και από την υπέροχη πλατεία  – το μπαλκόνι όπως λέγεται του Πηλίου.

 

   Στην Πορταριά από ομάδα μαθητριών του Δημοτικού Σχολείου του χωριού ακούσαμε τα σπάνια κάλαντα του Λαζάρου, ενώ η χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του Πηλίου, τα πέτρινα μονοπάτια, οι εκκλησιές και τα γεφύρια προκάλεσαν πολλές και ποικίλες εντυπώσεις. Στα πλαίσια  της επίσκεψης δόθηκε χρόνος για περίπατο στην παραλία και τους πεζόδρομους του Βόλου. Επίσης καθ” οδόν οι μαθητές επισκέφθηκαν την Ι.Μονή Αγάθωνος (1η φωτογραφία)  αλλά και την περιοχή του Γοργοπόταμου με την ιστορική γέφυρα της περιοχής.

 

 

Στη Μακρυνίτσα, στο μπαλκόνι  του Πηλίου για γλυκό του κουταλιού και ψώνια στα μαγαζιά  του χωριού.

 

Στο Γοργοπόταμο

Στο Λαογραφικό Μουσείο Μακρυνίτσας

 

Το πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής στο Αγκίστρι.

  Ένα από τα παλαιότερα και μεγαλύτερα πανηγύρια της ευρύτερης περιοχής του Σαρωνικού είναι αυτό της Ζωοδόχου Πηγής στο Αγκίστρι. Ο ομώνυμος ναός βρίσκεται στο μεγαλύτερο οικισμό του νησιού το Μεγαλοχώρι και είναι αφιερωμένος στην Παναγία Ζωοδόχο Πηγή. Εορτάζει καθε χρόνο την Παρασκεή μετά το Πάσχα, της Διακαινησίμου Εβδομάδος. Πλήθη πιστών συρρέουν στη χάρη της, ενώ είναι μεγάλος ο αριθμός των Αιγινητών που διαπλέει μέχρι το Αγκίστρι για να πάρει μέρος στο πανηγύρι.
  Ο ναός κτίστηκε από τον κόπο και το μόχθο των Αγκιστριωτών το 1885 και παραμένει μέχρι σήμερα το στολίδι του νησιού. Γύρω η μικρή πλατεία, το μικρό μνημείο, τα δέντρα και τα μικρά μαγαζιά συνθέτουν μια γνήσια νησιώτικη πλατεία, στην οποία τη κεντρική θέση ή μάλλον το κέντρο της ζωής αποτελεί ο ναός. Όλα ξεκινούν από εδώ και όλα εδώ καταλήγουν.
  Ο ναός υπέστη σοβαρές ζημιές το 1992 όταν πυρκαγιά κατέκαψε το  ξύλινο γυναικωνίτη. Αυτό όμως έδωσε την ευκαιρία να ανακαινισθεί ο ναός και να  αναδειχθεί η αρχιτεκτονική αξία του καθώς και να συντηρηθούν οι όμορφες αγιογραφίες του. Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι το κτίσμα είναι ρυθμού βασιλικής με τρούλο και είναι οικοδομημένη από πωρόλιθο. Οι αγιογραφίες που κοσμούν το εσωτερικό του είναι ναζαρινής νοοτροπίας και έχουν φιλοτεχνηθεί από τον αγιογράφο Ανδριανό Σταματιάδη. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ι. Μητροπόλεως Ύδρας, στην οποία εκκλησιαστικά ανήκει το Αγκίστρι, κατά την περίοδο 2005 -06 έγιναν εργασίες συντήρησης και καθαρισμού του εσωτερικού του ναού και των φορητών εικόνων από το συντηρητή κ. Ηλία Παπαγεωργίου.
    Σήμερα ο ναός βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Στο εξωτερικό του έχει αποκαλυφθεί η πέτρα, ενώ έχουν σημειωθεί αρκετές εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης από τον ακάματο εφημέριο του Αγκιστρίου τον αρχιμανδρίτη π. Ελευθέριο Κουμασίδη, ο οποίος φέτος συμπληρώνει δέκα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας και διακονίας στο νησί. Χάρη στις δικές του προσπάθειες ολοκληρώθηκε ένα έργο της τάξεως των 102.000 ευρώ, ποσό το οποίο προήλθε από το κεράκι και το υστέρημα των ευλαβών κατοίκων του νησιού.

Άγιος Γεώργιος ο Καθολικός στην Παλιαχώρα της Αίγινας

Από τους πρώτους ναούς της Καστροπολιτείας του Αργοσαρωνικού στην Αίγινα που θα συναντήσει ο επισκέπτης είναι αυτός του Αγίου Γεωργίου του Καθολικού. Ο ναός φέρει και την ονομασία «Παναγία η Φορίτισσα» διότι βρισκόταν στην κεντρική πλατεία της Παλιαχώρας (forum- αγορά). Είναι ναός πανέμορφος, επιβλητικός και με αξιοπρόσεκτη αρχιτεκτονική. Μετά την π΄ροσφατη ανακαίνισή του από ιδιωτικό φορέα, βρίσκεται σε άριστη κατάσταση  τόσο το κτίριο όσο και οι σωζόμενες αγιογραφίες του.

   Σε αυτόν το ναό φυλασσόταν η κάρα του Αγίου Γεωργίου που οι Καταλανοί κατακτητές είχαν φέρει από τη Λειβαδιά το 1393. Δυστυχώς η κάρα ταξίδεψε προς τη Βενετία σε αντάλλαγμα για το κτίσιμο του κάστρου της Παλιαχώρας.

Αξίζει να σημειώσει κανείς ότι η «παραξενιά» και το ενδιαφέρον αρχιτεκτονικά αυτού του ναού είναι ότι λόγω της κατεύθυνσης του κτίσματος  που επηρεάστηκε από τη διαμόρφωση του εδάφους, το ιερό είναι το ποθετημένο κάθετα προς τον  κύριο άξονα του ναού.

  Πάνω από την κεντρική είσοδο του ναού συναντάμε  λατινική επιγραφή του Βενετού Διοικητού του Ναυπλίου που ήταν υπεύθυνος διοικητικά για την Αίγινα (1533). Χαρακτηριστικές είναι οι αγιογραφίες της «Άκρας Ταπείνωσης» οι «Ιεράρχες», οι «Άγιοι Θεόδωροι», ο «Άγιος Γεώργιος».
Οι δύο πρώτες φωτογραφίες προέρχονται από το site Aegina light.