www.in.gr (27.9.2011)

«Να ζει κανείς ή να μην ζει; Ιδού η απορία»
«Να ζει κανείς ή να μην ζει; Ιδού η απορία»

Μπορεί ένας πίθηκος που πατάει κατά τύχη τα κουμπιά μιας γραφομηχανής να αναπαράγει τα έργα του Σαίξπηρ;

Το κλασικό αυτό νοητικό πείραμα απασχολεί τους μαθηματικούς εδώ και χρόνια. Τώρα, όμως, ένας Αμερικανός προγραμματιστής ανακοινώνει ότι πλησιάζει στην ολοκλήρωση του.

Ο Τζέσι Άντερσον δημιούργησε μερικά εκατομμύρια εικονικούς πιθήκους που πατούν τυχαία τα πλήκτρα σε εικονικές γραφομηχανές.

“Ενα μήνα μετά την έναρξη του πειράματος, τα εικονικά πειραματόζωα έχουν ολοκληρώσει το μεγάλο έργο του Σαίξπηρ Η Τρικυμία και το ποίημα Το Παράπονο Ενός Εραστή. Φαίνεται μάλιστα πως είναι θέμα ημερών να ολοκληρώσουν τα άπαντα του Σαίξπηρ, τα οποία αποτελούνται από περίπου 3,7 εκατομμύρια γράμματα.

Μπορείτε να παρακολουθείτε την πρόοδο του εγχειρήματος εδώ .

Επιτυχία υπό προϋποθέσεις

Οι εικονικοί πίθηκοι του προγραμματιστή ζουν και εργάζονται στην πλατφόρμα υπηρεσιών νέφους (cloud computing) EC2 της Amazon -ο Άντερσον τους ελέγχει και τους παρακολουθεί από τον οικιακό του υπολογιστή.

Κάθε πίθηκος, που ουσιαστικά είναι ένα μικρό πρόγραμμα, παράγει τυχαίες αλληλουχίες μήκους εννέα χαρακτήρων κάθε φορά. Αν η αλληλουχία αυτή εντοπιστεί σε κάποιο έργο του Σαίξπηρ, το σύστημα την αποθηκεύει και την προσθέτει στις προηγούμενες αποδεκτές αλληλουχίες. Επαναλαμβάνοντας αυτή την κίνηση εκατομμύρια φορές, το λογισμικό του πειράματος ξαναγράφει σταδιακά τα έργα του μεγάλου συγγραφέα.

Προκειμένου να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η προσπάθεια, το πρόγραμμα αγνοεί τα κενά και τα σημεία στίξης στο κείμενο.

Η προσέγγιση αυτή προφανώς λειτουργεί, αφού δύο από τα έργα του Σαίξπηρ αναδημιουργήθηκαν λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του πειράματος στις 27 Αυγούστου.

Όμως η προσέγγιση του Άντερσον είναι διαφορετική από αυτή που απαιτούσε το νοητικό πείραμα στην αρχική του μορφή, καθώς ουσιαστικά σπάει τα έργα του Σαίξπηρ σε μικρά κομμάτια των εννέα χαρακτήρων.

Αν οι εικονικοί πίθηκοι έπρεπε να αναδημιουργήσουν ένα ολόκληρο έργο με μία προσπάθεια, δηλαδή με μία ενιαία αλληλουχία χαρακτήρων, η προσπάθεια πιθανότατα θα συνεχιζόταν μέχρι το τέλος του Σύμπαντος.

Σε αυτή την περίπτωση «θα υπήρχαν αναρίθμητες προσπάθειες με έναν λανθασμένο χαρακτήρα και ακόμα περισσότερες με δύο λανθασμένους χαρακτήρες» εξηγεί στο BBC ο Ίαν Στούαρτ, καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Ουόργουικ.

«Σχεδόν όλα τα βιβλία που περιέχουν μικρότερο αριθμό χαρακτήρων θα αναπαράγονταν ολόκληρα, αναρίθμητες φορές, πριν εμφανιστούν τα έργα του Σαίξπηρ» επισημαίνει.

Επιπλέον, το εγχείρημα μάλλον θα ήταν καταδικασμένο να αποτύχει αν οι πίθηκοι ήταν πραγματικοί αντί εικονικοί: Το 2003, oι υπεύθυνοι του Ζωολογικού Κήπου του Πάιγκντον στη Βρετανία έβαλαν ένα πληκτρολόγιο υπολογιστή στο κλουβί έξι μακάκων.

Ένα μήνα αργότερα, οι πίθηκοι είχαν παράγει πέντε σελίδες με το γράμμα «s», πριν τελικά σπάσουν το πληκτρολόγιο.